장음표시 사용
601쪽
AD TATIO.la Rerontos Icies glin itis et Goolriis conjecti iras valdo ini probabiles
pro tutoriint, illo ἐν τουτω διδάξαι ὁ δ. βουλόμενος, lite ἀπέθε to ἐν
rat in ' ἐδίσταξεν γαρ εἰ σωσειαν. CO inparanti ni illi prioroni liiijus Heliolii roiluculo ii otii, iii cliiii lin. m. pro liis iiiiiii nisi πειραζων, vix di ii iii in vi lotiir, illian illa Vorian adscripta sint ad elliptici inai ii in coiij inctionis εἰ illi isti audii iii; intelligo , , in lice, i. e. in εις λάρνακα . . . ciniθε ro, latet 1dίσταξεν ὁ d. βουλευόμενοo. Ita tuo
ornotulationis I .ennopianao otiam 'Volchoro Icl. Selir. I p. is oprol)atno. IJo Danao sol nn invit librarius, qui χρω ni pro Ερε os scripsit. V s. m. 8l, Pin. 20. Goolius vecta ἀπό τοὐ λειμῶνος anto ἐρχομεναι transpolii jubet. At ipso Scitoliasta vortia poetae non
tenus illa cista jucunda videri potu rit. Vs. - 86, lin. I 8. Tοὐ χρόνου graocobnrbaro pro ros ἔτους posit turn esse, ut Infra p. 266, M., Rilmon iit Goelius nil I ue alii tum roserens. I lolia iiivinavit ἐργάζονται, stiluoctuin μελισσαι eo-gitatiouo stuppleri juliens. - lin. 22. Pro τουτέστι scripsi ii quod pritis in ητοι vel qγουν corruptu in filisso videtur), quia liis duac diversae interprotationes continenti ir, altera unu ni tot lina Rnnum, altera ParteIn
anni in tolligoris, es. Gl R. ad us. 85 et SeliVet. lin. 6 seqq.- lin. l. Goolius post Κομάταν puncto distinglii alissit; rectilis Diiolaneriis isto υπο μελισσῶν n Oreni distinctioneni posuit. Stippi ovi aut in Ariiiiiii, ii nilo Κοματαν penderet. - lin. II. Cratici do liis laeuorunt. Priorem interpretation ornrecto uobis viii iiiiir ornendasse, in qua εἰς ωρας PSt in So itio ut m annum; niteraria non intelligitivis. Us. 94. 95, lin. I 3. Ex interproin tiOno apparet liona inena ino-ptis siniunt vocativuna ngnovisso , cli inro γεραίρευ seripsi. Conso Nintur lectiones ω τυ γεραίρευ Vat. 3. puta), ω τυ γεραιρευν
602쪽
suit ει ιοι δέ, quan litaria illic dosiint. Se it cloeot illud solioliunt, ut I uobneriis recto indicavit, linec a praece dentilius separari non posse. o Isin auton do clior gis ficta fiunt ox Theocrito is κρέα παρείη nialo intellectis. Sellii ons voro do αγῶνι ἐν σκίλλαις notatioilo et i liori linis osso videtur. Duol ii. , Ino τῶν ἐφηβων ἐν σκίλ- λαις αγων videmiuin ost an uon do buritur coiisusno famae do τῶτῶν ἐφηβων ἐν τοῖς σκίρροις f. σκίροις ἀγῶνι, do quo Athen. XI,
podiatur logoitilo μεταβληθῆναι. - Gool. Particula καὶ ex Gon. recepta pnrticipitini pro infinitivo positi ina ost, ut saepius in liis scholiis post voti uni di condi. Ceterum liaee ultima OX Sc luento
pleniore narentione Ox Prpta sunt.
V s. Il2, Pin. 2. Vuloo vo An ρβρος καχλ. mi. pro ipsis Alcaei , lini ebantur; rocto nutena Berghius suspicari videtur lectione ni codicis L. . φησὶν οτι ita probandam osse tit sola sententia ad Alcaeli Π reseratur.
Vs. 114, Pin. I 8. Formam Νείλεω pra tuli secunduin felicit. XVII, 98, ubi ea doni nominis Nili nrigo traditiir. Do Naia emiti condita Toupius potissimina consorri j libet Strat, . XVII p. Sol Μιλῆσιοι καταναυμor σαντες Iνάρων πόλιν ἔκτισαν μυκροτιν. Ita filo Νείλεως dux Milesiorii in Nati cratim condentiuiti, ipsiuη Mi
toti conditori cognominis, que in ab nlio inelii Orari nou In nitrii. Diodomis I, 19. 63 nonion Nili a Nil eo rogo A gyptioru in derivat. Somiontia Goelitis professus est se prorsiis non intelligero, mutila esso eonsons. I uot noriis rocopio λείως sic: ,, Scriptum sitisso puto κατ' ἀντιστροφήν transpositione vocilli una νεῖλος pro ναλειπ), si vo otinni κcit α συγκοπην τοὐ a) κGι αντιστρο*Vν. Em ori corto dolaetiir o εστι. - Vorius nos , Disi stilliintir, Dillil nisi voci ilain μ qaddentes. Συστροφη recenti Ortibus oSt vortex, ut apud Hesy.
603쪽
s. 122 - 24, lira. 2 l. Λυτῶν, quod Guelius in αυros iiiii tari julaeus, ut mi Plii linunt reseri et tir, Diiobne i sensuiu tulit, uuico Veruim est propter praecocicias ἐρωμένων. - n. I. Diiolaneriis censuit nut cuin Coelio scrilaotulum 1 u
nnis, locum malo ita interpretatus est iit putaret gallicinii temporo ali uin vontro Si intelli ilao et Arato in Iuli lini lini ino servalidi, successuruin, id quod in scitolio codicis Iu . apertius dictu ua . Vulgatu in ἐγειρομένων ox Scii Ree. transsi in ptuni videtur. Vs. l25, lin. 15. Interpretatio προσκαρτέρσιν ex nlio scitoli lin. 3. transfunapta est. Vortia πρὸς ἔρωτα πάλην IVni tonus putat
Inato obscoen i dictum esse, ut imulta Vocabula a luet a ad rena vovere Rua transii ita Siliit Lucian. Luc. 8-l0 ot alibi.
διον . . θίδιον cod.): ολιγοχρόνι ν, ολίγον, ubi T illius φθοῖ- διον a φθόη) restitui jussit, otiain lio e contra orilinem litteraria in . Potius φθυδιον vitioso scriptu in misso vi detur prii φθοίδιον. Λblioc φθύdιος lioino ineptus derivabat ἐπιφθυζω. VS. I 30. 13l. ,, In liis teria pluin Λ podinis et Pan I'yxiiis nullacter tribui possunt Buxconto Ibi canino; reli lii a ficta. Duot, D. Qui IIorananno erodi lit, lilibus i inlii ros in Isagna Graecia agi, non in insula Co, ct Πύξαν cando in osse, Mino vulgo Πυξους audit.
Vs. I 20. Recto A tertiis vidii iii terpretem, cliti ἀπεχθοις seripsit, απίοιο pessimo ἄπει με deduxisse. Minus recto illoni reliqua tontavit. Ab AIq. incipit altera interprolatio γίνotro stippiens ut liii. 8. 2 T.
604쪽
Ego aliter sentio cuin Meinelcio, qui recte etiam lioraim scitolio ritui de IIύξα auctoritate usus est, quanquain in lectione paria in integra ue lutescetis. Continent lino e scitolia dii plicein sententiam do Dyxa. Secundum nitemini IIύξα est dῆμος vel τόπος in Co παρα την φύσιν τοὐ 'Hρακλέους appellictus, Πύξα pro Φυξα. Haec doctiorem et antiquiorem interpretem sapit, Nicanorein Puto Coum, unde supra do Hurinna; de ΙΙercule a Cois fugato narrant Apollod. 2, 7, 1 et Plutarcii. Q. Gr. 58. Sectindum alterani sententinin Πυδα ost τόπος vol πόiις τῆς Κῶ lin. I 5. , tibi tena pliani Apollinis, undo hie Πυξιος vel Φύξιος appellatus. I)o Apolline Pyxio ne ino uniis praeterea tradidit ; Φυξιος, ut sappius Ζευς, appellatur Philostr. p. 701 et ap. Suidain in interpolata. Ita iiii e lectio Φυξιος prae retula est; ne Ilio eniin difficilius Φυξιος
a Πυξα ducitur piaua Πυξα ab φυζις. Minus certum est otianili nec vero ad Con pertinere; ne iure tamen non credibile est in loco illo Apollinem φυυν cultum esse tan illuni sugne Herculis nucio roni citius Panem Φύξιον, de quo alitimis non constat, propior τοπανικον ad lituin osse. Cotonian Plutaretius l. l. oppidum propolo cum illius pugnae si tuni Autimaclii;iin conina emorat. - Iin. 9. Einondatio nostra αλλως eo coirimendatur, FOd lii cnperto aliud scholium incipit, si cuin Gen. ' η post ἐβαδιζεν
- lin. II. Apparet vecta σύζα τις ων originationern nominis Πύζα continere, excidisso alitem dῆμος vel τοπος, Pio ων reseratur. Vs. I M. I 33, lin. I 8. ,, IIoc scitolion non pertinet ad Vs. 133, sod nil sequente in , ubi revera vortia παραγενόμενοι κατεκλίθημεν subaudienda sitnt Geel. Assensus ost Duobneriis, qui postea γενομέναις scribi jussit, ut vox ad χαμευνίσι roserri posset. At παραγενόμειροι in prioro parto desiderari poterat , non in Ritera; mitata distinctione ot a Uito ox coit d. ἐπὶ στιβάδος Omnem offensu
Vs. I 34, lin. 5. Insolita forina οἰνάρεον, otiarnsi Theocrito concedatur, lite tolerari neviit. ,, Plene distinguen luna ost post οἰναρέων. Ab interpolatore sunt καὶ τρυγῶν, nisi forte nil se idipntia pertinent: καὶ τρυγῶν γαρ δεῖ vul δεῖ γαρ καὶ τρυγῶν καὶ οιναρίζειν, i. o. ου μόνον τρυγῶν, αλλα και οιν. Duobn. Milii probabilius visum ost, inclo a καὶ τρυγῶν ipsa Plianino verba lucipere
ex libris puto περὶ φυτῶν potita), ab initio nuit ita.
Vs. lis l39, Pin. 17. In Aristololis contino inoratione nliquid turbatum est, fortasso quibusdam post φησὶ omissis; naui in H. An. 4, 9 potius sic: καὶ την oλολυγόνα την γινομένην ἐν τῶ υδατι οἱ βάτραχοι or αρρενες ποιοίσιν. οταν ανακαλῶνται τας θηλείας προς τνὴν Οχείαν. CL Seli Arat. 948, ubi ὀλολυγὼν dicitur osso ἄρνεον κατα τqν τρυγόνοι vel secunduim alios ζῶον λιμναῖον, tum pergitiirr Ἀριστοτέλης δὲ ταῶτα Ουκ ο&εν, αλλα την τοῖ αρρενος βατραχου φω-
νὸν σημεῖον εἶναί φησι προς συνουσίας ὀργῶντος ἐπὶ τ)ὴν θῆλειαν.
V s. l. 9. Glossa in codicis L. enotavit Boissona litis.
605쪽
ADNOTATIO. Cuin Aristotele conspiralit Aelianus N. An. 9, t 3 ot Plutarcinis Morall. p. 982. E. Contra teSto Plinio II, 37 ipSi mares ravnritin latilinas ad coitii in cieritos olol) gouos dicuntur . Aoliano nitoro loco 6, 19 ολολυγρων ost animal a litati te, IIosmilio ζωυφιον γινό
D u o b u. Vs. I l, Pin. 2. Nν αὐτον intelligo Aristoteloin ΙΙ. Λn. 8, 5, 4 et 8, 2, 10, unde apparot uli iura praecedentis scitolii ro contius inserta esse. Attaliten Λristoteles nillil tradit de tali in inlicitia αἰγιθάλλου et ακανθίδος, sed potitis, ut jani Heinsius Lecu. p. 3 5 adnotavit, do αἰγίθου et ανθου II. An. 9, 1: λεγεται δὲ Ο τι αἰγίθου καὶ ἄνθου αἴμα ου συμμίσγεται ἀλλ)iλοις. Contra cuni lioe scholio
conspirat Plutarethus Morall. p. 537. B. μισουσιν αλληλα καὶ απεχθαι or/ται καὶ πυλεμουσιν ωσπερ ασπείστους τινας πολέμους ἀετοι
και δρακοντες, κορῶναι καὶ γλαὐκες. αἰγιθαλλοι καὶ ακανλ1λλίδες ὐστε τούτων γέ φGσι μqδε το αἷμα κίρνασθαι σφαττομένων. uunro pro φησι scripsi φασιν, quan litam ulliui uim selioli uin diserto Aristoteloni auctorena assert et cum hoc αιγι θον non iunt, non αἰγίθαλ- λον. Fortassis narrationi do Regillinilo ot acantili de lioc fero additu ui fuerat ., Αριστοτέλης δε ro αυτο περὶ αἰγίθου και ἀνθου λε- γει , unde illae turbae. Vs. I 3, Pin. 18. Λαμπροὐ est prava varia lectio pro λιπαρολPro οσφραντικῶν Rei uestus clesideravit γευστικῶν; illud Geoli iis ita de senilit, ut ab opitiisetis πίονος, λιπαροs no odores quidem Oxcitidi dicoret, parii in prolant i litor, quanquani I uel nomis in on d sonsione aequievit. VerisAiuia potitis est eo dicis Go11. lectio, secundu in quain liaec adii Otatio non ad πίονος pertinet, sod ad ρῆμα - δεν. V s. I 7. 148, n. 22. Locuni vario correx omni: Valch. nil
Abini. p. 197 το γαρ ἔτος ωος vel ενος) κατά τινας omisso η Κoeli-lerus c. τετράενες : τετραετἐς. το γαρ ε ς ἔτος κατα τινας, Horiratorii. τὸ ενος ετος vol εστιν ενος το λος, TOup. ἔνος γὰρ ὁ ἐνιαυτός γ ῆ το Τν ετος κατά τινας. Quos omnes sugit, vocoin 'Ax-τικῶς ait sequentia uallendam esse, id ipiod e X en. '' apparet,vid. lin. I 6. Vs. l 9 -l53, Pin. I 6. Lectiononi υτ' ων pro ἔφ' ου. quani recepi, Duobnerus ob praecedentia Dornina duo illatani existitisat Goelius dosideravit infinitivuin ξενισθῆναι; Duobnerus infinitivunt nil litem in cornipto πολλοὶ latere suspicatur. At do illo participia iisti vido Rd vs. I 09. 110 ot pro πολλοὶ loctio πολλα vorisfininvidetur. Ideni Duobnerus, errore quodam in A. 3. Can. ο μέντοι deesso nrbitratus, secundunt I iod. IV, 12 linus soro stippion da
606쪽
στρ=ησεν οἶνος ἐκεῖνος. Goelius proposuit ἐδόθη αυτῶ -ὀ A., sine causa; intellige , , vivit in , quo Pliolus IIercule in delectabat, intulest quod et c. - n. 18. Miniis vertim videtur περὶ αυτῆς, quod I uebnpriis
propositit, quam Κ iussi ingi ncto' ciDτω. - lin. 4. In Euripidis Cyclope us. I 56 potius Silenus vino instigatus χορευσαι dicitur; sed probabile est etiam Cyclope in cautui us. 604 saltationem adili disso. - lin. 6. Eadem et unologia suprii SchVot. I, 6Ν, ubi βλη
agnosco. tuus in salbula Σικελία II p. Ν76. Me in.) pereminatus
aliquis de saxis a Cyclapo jactis narraverat. Cur lineo voiba asserantur, in soliolio niale excorpio non satis apparot lit saeptiis. Jain vero φιλότης, cluo i Toupius Prius in φιλοπότης, postea Addon l. cxtr. in Φιλλ ἀς Inuturi jussur:it, pro appellairili formula lin-bori poto St. v s. tb , H n. 15. Interpretatio εκερασατε potius ad alteraiii leaetionein διεκρανάσατε pertiti et, ut ἐπηγάσατε lin. I 6. 29. In qua non αντίφρασις inest, sed ex veriore lectione περίφρασις Pan datu ,, n lita sontana tenipolastis. Corruptuni ἐμεθύσατε I uobnc rus ox GlP. in ἐβλυσατε inutari j iissit. I rol abili iis, nisi salior, ἐμεθυ- σατε scripsi, qui recentis Graecitatis noristus a μεθίημι sontentino interpretis aptissilia iis, ciui curis A inaranto διεκρα νωσα τε Reeepit tiro ἀνεωρατε. Λd oandum interprotationein locus Houi oricus pertinet, ciliare veri a η ἐπνιγόσατε in Gon. recte desunt, qua ox Gl. irrepserunti se vorsu II Omerico δε θυρας scriptum ex Od.α, 436 aliorunive locorurn montoria, monente Duebner . - lin. 18. Priores interpretationes ad διακραν πιτε pertinerit, ad καρανόω relatum. Vs. 155. I 56, Pin. 1 I. Non λικμασθαι dicitur sed λικμον. - Iin. I 2. se Quod nili 'τγῆν θρίνακα, noster scitoliastes τηνθρινάκην vocat. uno somna fuerit Alexandrina. Toup. - , Κατέθεντο conuptuin est S sori. καταθέντες, ubi post iis una doniani laus ponunt. Duo hin. Ante Πιπτ. Toupius Σοφοκλέους suppleri jussit, sententia tanton non illustrata. Clintra Gootius εἶπεν in εἶχον inutari voluit isti Mus moris nucturoni linii uoriint Triptolo inum ingsenioso ju lico Duobnoro. Faciliore inutation scripsi εἶπον, i. o. cnusnin liujus inoris a Triptolemo dorivabant.
607쪽
stituendum esse cetasuit, parat in oedibiliter, quum Da mitioiio probata Inteat, quomodo scitoliasta μήκωνας per σωροὐς et θημῶνας interpretari potuerit. Rectilis statui videtur μυκων quae scriptura serio nipli a betica apud Hesyclitu in firmatur) vocabulii in esso Dori eum, Sicelioticii in puto, Pro σωρός, θημών, idquo ipsum interpretoin apii l Tlio Ocrit una invenisse, illatuin ab nil lito, liii insigno Cereri ὰλωάὁι aptius rotiuireret. Duobnerias, quo i Cer sσωρους Innixibus gestare non potuerit sat potitit solutentum in calattio cumulatu an) suspicatiir corraiptam interpretation In πλε κώματα ad μάκωνας pertinere et Sequentibus μυκωνας vol μυχωνας
Us. l. 7. In 1'. testo Bal tio ad Groe. p. 363. 737 cormplo τε ἄκονδαιας legitur.
608쪽
- Pin. 15. Vox gr.ecobarbara ex Latino ea ne elliis saetaot mentiliato 1 et sit 1iplici ii titi ir; illa scriptura SecunduIn vocis Ori
- u. I 6. ,,Aγριμίοις Inale nescio quis mutat in αγροβίοις. II ο licque αγρίμιν, est αγρίμιον, dici iniis quod Galli lo gibior. Dic colos. Αγροβίυις Gaissordus conjecerat. Vs. 65, lin. l2. ,, Iu εἶναι lapsuiu esse librari uin puto post tros infinitivos, illi uni scribendunt fuisset ἐστί. Alit eunt eolio scribo
λαμπουρίδι χον εἶναι. Cetoriam rectus necentiis ab ipsis votoribus traditi ir. Dii ob n. Barbarora aeeis εἶ ραι semper est 3. Sing. praes. iii l. pro ἐστί, vid. Mullacii. p. 281 , itinio illud IIiutare nolui. V s. 66, lin. 23. - Ι)io parentii obi liabenda Sivit υι δε ε νυοι. . . ποιοῖσιν, iii Si ab recolitioribus ningistris sunt illitta: quod Goolli j ii diei ii in conficiliari videtur vecto ποι οὐσι pro ποι Οὐι/ται, ut Ino loclixerat recto. Sequentia valde concisa, fori asse non integra; certo corrigemluui ου φροντὶις αυτῶν τῶν ποιμνίων). Cons. scit. V, 106, l. I9. Duobn. Recepi ex Gen. '' αὐrοὐ, i. e. επιμέλειαν
strativi loco sit, vid. Mullacii. p. l92. VS. 72. 73, Pin. I 5. Lectione ui καὶ συνετο IV artonus et Goolitis non recto probarunt. Sitiit otii in illiae diversae interpretiitiones. Alteri opitlictori σύνοφρυς nil pillelirit vili noni traliebat it nisi sorto iii torpretatio ευόμματος vel ευόφθαλμος ad lectionem ευοφρυς pertinet), alteri, quuru το συνωφρυωμένον vulgo tristitiai in ot Severitateva Significare existi inetur, prii dente in pii ollain intelligotiant. - n. I7. Interpres voluit παρελαύνω die tum esse pro ελαύνω
- n. 23. Gallii is pro μελῶν pro pusilli ὀλων, Duul, nerus in μελων καὶ μερῶν de dittograptita suspicalias est, litemiust non Ine inor lianc definitione ire etοὐ κάλλους ex II eranoeeno π. Id. I c. I 2 Rlieti. Vol. III p. 278) petita in osse, cilii sic: to καλλυς εστὶ συμμετρία μελῶν και μερῶν μετ' ευχροίας. Conseiantiir Prno ter a siti no Valgius ad euin locu in attulit, adit. Εii Statii. 3Ν2 , 2 εύμορφος
περικαλλὴς εν συμμετρία μελῶν καὶ μερῶν. Jam Iunio VII
p. 795. E. eoia junx rat τῶι/ τοὐ σώματος μελῶν και μερῶν. Vs. 7 , Pin. 10. Verba δπερ soli I. praecedentia continitant. In lin. I 2. I ite in . rotinuit το πικρόν, ioil τον πικρον se clii senti-lnis adversaretur: ,, ni in iraim τὀ in niti liis codicilnis) vol pro rotativo ceperunt, ut inodo lin. Is . . vel pro articulo, ut late; si'inro
dieit ote. Me λέγεται auto in do Wjossa iii tolligo nil una est illis αντιγράφοις nil lita. Λt apparot initi uin scit olli nil loci inno in ro
609쪽
ADNOTATIO. πικsον pertinere, deinde vertan τινα se 1 l. abia in lectionem
V s. 93, H n. 6. Duolinoro αντιμεταβάλλειν lite ea Inetapliora verbi dictum vi letur, luno a pernilitandis me ibiis derivatur. Rectius coni eros exenapin de co pendiario vortii μεταβάλλειν iis uin Thesaiir. V p. 8 3. B. proposita. Sententia est , , sitim rediSSet ad pristinum illi uri amorem .
V S. 1-3, P. 303, 8. Lectionem συναψάσθω in textu poetae ex optiniis libris restititi. - p. 304, 1. Adortiis suspicatur liline interprete in invenisso αφέντες, lectione in ἐκείναις protians; at ipsuin υφένrες agnoScit
V s. 9 -ll, lin. 9. Haec pertinent ad lectionem απ' ακρας Pro απάσας, citi ne in 3. et cognatis lilbris Oxtat. Vs. 12, lin. 1 I. se Est sinis longioris scitolii de φρυγειν et derivato Duobn. V s. I 4. Scit oliuin ngit do persona litane versum Io luente. Vs. 15 -I7, lin. 24. Locii in criticis non suspectum recto, quantum fieri potest, rostituisse milii videor; librarius iinain linearia Pranterviderat.
- lin. 5. Vulgo liaco scripta sitnt, tanqualm ἶσσ' ἐν ονείρροφέρειν illivi provorbi uin sit, livo i polida linitatus csso dicitur. uo i quilin necilio alluitilo cognitu in sit ne lito proliabili specio utatur, Diiolaneriis legi Jussit απο παροιμίας deletis sequentiliustatuitiam o X leminato ortis. Milii potius ipsuin proverbium excidisse videtur, sori. τουτο κατ ἴναρ εἶδες. Vid. Paroemiogr. II p. 563. Codicibiis autoni suadentibus duo scitolia distin uenda
- lin. 8. Scite conjicit Geolitis aut ex infida me Inoria citn- inna alii do industria ita linmutatum n clito piain sui S Se VerSlin Iliadis. Multa sunt exempla livitisinodi lusiiiiiii. Dueb n. Vs. 19 - 2l, lin. 17. Geelius malit δια του tου, ut solet diei. - lin. 20. Locus possimo liabitus. Prinium vix dubitim ost luin εγκατα corrtiptitui sit; nam χόρια nainina o sunt intestina, sed
solliculi, ii libus foetus incliuiunttir ἐμβρυων αγγεῖα, κυττάρια, υμένες, ελ πρα, Vid. lin. I 6. 19. 2., turia Pliroenaiogr. II p. bl. 7l9, et italon. Vol. IV p. 538. Kuolin.), et aliud quid scriptuni missoloetito codicum 4. Gen.)'' indicat. I oitido libro Nini lectiones πλησ-Vη. 88, lin. 24. Uanc gl. ex L. Boissonadius protulit.
610쪽
σοντες et πλάσσοντες aperto vitiatao, πλησαντες vero, ut Reificius scripsit, Vel propter Seque iis praesolis ξηραίνοντες rejiciensluua, utSi etiarn hoc cum Me in eicio Comi cc. Gr. II p. 226 in aorist uiri ζηράναντες mutaveris. Desideratur autem iii liac accii ratioro do- Scriptione quana maxime id imlicatuin, quibus roibus illos fossiculos impleverint, se. lacte secundum p. 307, 3. , mello, lacte Secundum Athen. XIV, 6 6. Ε. et Hesycli., qui biis testibus χόρια ταδια μελιτος καὶ γάλακτος γινόμενα βρωματα. Ita quo locum in probabiliorem forinani correxi; nam lac coagulatuin esse in illo cibi
genere tacito suspicanaur. Videtur autem in anti suo libro κατα- πνiσσοντες scriptum fuisse, correcturis supra scriptis, et indo lo-ctiones libroriini natRe.
- n. 23. Qua o in Cratini fraginento scripsi στέφει γένυς, intelligo naaxillas ornant et implent, cs. potissimum Alcu .
r. 69 κλιναι μεν επτα καὶ τόσαι τραπεσδαι μακωνίδων αρτων επι
στέφοισαι. Pro γένυς scriptuni suisse videtur γέν-ς, quod in γέν-
τοὐ ἔσω βρυειν, Ο ἐστιν αυξεσθαι. - lin. 3. ,, Incertum utra lectio υπo et υπὲρ) sit praeserenda. Potuerunt eni in illi υμένες aut supra ignem suspensi aut cineribus suppositi sitisse. Geo l. - lin. 8. Icies stingius et Sclinet lorus in Ind. Theoplir. P. 303, recte et praeeunte Icoeli loro αλίφλοιος, minns recte ακυλος scribi diisseriant pro tradito ; nequo enim ullus scriptor arborem ἄκυλον dixit. Rectius Κoeli lenis Viderat, αμυ- λον ex scitolio ad Vs. 2I. irrepsisse. Nam liune locum do quereus generibus et in Gen. '' et apti l Pliav. deinceps seviitur lemnia
α μυλο ς vel α μυλον. Audacius tamen illo aba octis καὶ ἄμυλος Scripsit τέτταρα γένη. Conferendus ouinino locus Tlieoplirasti do δρυὸς generibus H. Pl. 3, 8, 2: γένη μεν ουν οἱ μεν τέτταρα ποιου- σιν οι δε πέντε. διαλλάττουσι δ' ενια τοῖς ὀνόμασιν, οἷον την τας γλυκείας φέρ0υσαν οι μεν ημερίδα καλοῖντες, οἱ ἐτυμόδρυν.
αμυλος sequentis lena inatis contagio ox αἰγίλωψ corriaptum esse videtur. Praeterea quum ημερὶς et ἐτυμόδρυς Thooptimisto nondi Versa sint, suspicor sclioli astant eadem illa quin tuo generRIdaen
niti ita tacito mi Tlio in. Mag. p. 636, ubi adnotavit: ου μὲν ὁ V . . . εστέρηται esse alterius interprotis priora rosulantis. Potius verbis λέγεται δὲ seqq. definitio ὁ ἐστερημένος Odόντων defenditur contrantius interprotis reprehensionem , cuous sunt verba καὶ το βρέφος αποβεβληκότα.- lin. 25. Κoelii erus rescribi jussit εἶτα dε τω ηλίω ἐξηραμμένου.