Theologia quadripartita Scoti. Prima quarta pars, seu theologia speculativa, ubi agitur de Deo uno, de Deo trino, de creatione mundi, de angelis, de primo homine, de incarnatione Verbi divini, de Christo gratia, ac de iustificatione & merito. Authore

발행: 1678년

분량: 484페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

131쪽

stionis, sea potest esse major in secunda ; supposito enim, quod Deus se amet, Dotest ulterios inrui an semet naturaliter, vel libere. Ubi selenis, quod ageremtiualiter, est a re per imp rum naturae, ves alicujus potentiae ruralis quae sit

ex se determinata ad agendum se ignis agit naturaliter,quia ex se determi iratur ad calefaciendum sieetiam intellectus. Agere autem libere , est modus Hendi votivitatis quae Mui determinatur ex se, sedis determinat ad agendivn. Tripto est libertas;contradictionis, qua volvittas potet diligere vel non diligeres contrarietatis, qua potest amare vel odis. ferin essentialis, qua voluntas amat oblectum comis

placenter de delectabiliter , non potest tamen non amare, nec odisse illud.

Deus vult lamat seipsum. nia voluntas D. est perfectissima in avia , quae habet objectum sibi proportionatum , nempe essentiam D. sanun diligibilem ergo non potest . quin illam amet. Deinde, Deus eu perfecte beatus . e beati ludo consistit formaliter in amore essentiae D. ergo

amat illani Tandem, amor seu volitio est persectio sinpliciter origo est in Deo. Diso sis ttiani volitionem, quae est bona et ergo per iecundam in secundam per tertiam δε sic in infinitum. Resp. amat suam volitionem , non per aliam Medper se ipsam reflexam virtualiter, ut diximus de inintellectu; ira quod amore recto Deus amet se, de amore reflexo ante sum volitionem.

DEM aniat seipsum, non naturaliter , sed libe: necessario tamen Dine primae partes Mient ex eo, quod modus agendi naturaliter pertineat ad intellemim , de modus astendi libere spectet ad

voluntatem ergo, sicut instellectus intellis: II Ialuta

liter Ze non libere sic etiam voluntas vult libere.& non naturaliter tertia pars constat quia Deus est necessario beatus; ergo necessario se vult diligit; quiniam beatitudo consistit in amore sivi. Ostie volunt a m agit de terni inmeri determinatur enim ad Deum amandum : ergo amat Deum muraliter. Dist determinatur, idest, dete inisse permodium inclinationis, cone dete inanirexit tura potentiae nego. Dices voluntas D. non potest Delim non amare . nec ipsum odisse ergo non libere amat. Dist consequentiam , non amat libere, liberiare contradictionis aut contrarietatis, cone libertate essentiali , nego. Ingari. . Iibertas non statim necessitate ergo non se amathberE, quo

niam se amat necessario. Dist antee. Libertas 3 Ω-ralis,quae consiliit In posse facere . vel rab polis. cone libertas essentialis nego risicitur enim commaniter, quod Pater Fili producunt Spiritum S. libera rae necessariδ quia,etsi non possint non pro-

Νεολ Doctor Seraphie eum Alensi, vola

creaturiis non diligi nisi sint sinime, iuxta a. lud Psal iis omnia quam rarae Mait, 'est ex quo contendunt illi doctores meum non velle creaturas possibiles, quia illas non feriri, dicunt, ipsum esse omni pinentem, non omnivolentem in qu mih

tacenim D. non est minias persecta, quam intellectus si eutergo intellectus eognoscit res possibiles. quia habe tu veritatem possibilem rae etiam

amat dem , quia possibilem initatem sotri intur. y aiici T. Suares, nesse parem rationem; quia intellectio simplicis intelligentiae, quae fertur circa possibilia, abstrahit ab existentia rerum non au- teiri volitio quae fertur circa res quae existunt, vel

quae existent. Resp. quod, sicut intellectio unota eis intelligentiae terminatur ad res, ut sint possibi- les, cognitio visionis ad tessituras inevoli liinplicis complacentiae fertur ad res possibiles quae habent aliquam bonitatem, si non positivam , autem possibilem volitio efficax sertur in res si-

tiaram supponatur se Angelus possibilis , qui

Deum laudare valeat, iis dissipet eum amore complacentiae supponatur verbisturus, qlii Deum elorificaturus sit, Deus diliget illum amore efficaci,quia terminatur ad existentiam Angeli, quam Deus vere

illi dabit, unde talis amor dirim eme . Quando ergo malmista di est. Omnia meo vis auis, s

et , Resp. Omnia quaecumque voluit: voluntate efficaci cone voluntate complacentiae inuam plicis affectus, nego S in voluto abi ahit ab exiis

D stentia rerum unde dicendum est, quod Deus sit M. ni potens de malivolens.

DEus vult&amatereatura possibiles, necessaris Mavoluntas D. dicitur necessaria , vel contingens, per ordinem ad suum terminum ι sed res possibiles sunt necessario possibiles, non v luntatem. sed ii se ipsis: ergo Deus vult illas neces.sario non tantum quatenus ulit in Deo, tanquamine s.; tunc enim non distinguuntur me sed ,etiam quatenus habent esse oojectivum de repti 'vivum inessentia D. ii e Persectio est in voluntate , quod possit suspendete actiim , in hoc enim est magis liberarergo hae debet competere voluntati . si a

tem possit suspendere actum, non vuli necessariis. Resp. quod illa perseetio hibeat admixtam im

nein actus de sic talis suspensio non potest compstere Deo ratione objectine Grii, uiniussit et petiti inl

132쪽

DE DEO UNO.

S Dein velit Matutas possibiles , oui liabene

bonitatem possibilem in relati vive Ae aniat suturas , ratione bonitatis aictualisis pnsitive ti sunt praeditae unde non emanta dissicultas deis Iitione Dei itea crearetras futuras quatio potest esse de modo,qiis vult illac an scilicet vesicamore contingenti, vel necessario.

A sicinin nobis reperitur pluriere instrictum cogiton

centem de voluntatem imperant m tertia potentia exequens iussa voluntatis, quae residet in lingua, ma nibus, pedibus, c. Eiusdem sententia videtur esse D.Thomas,qui vocat scientiam Dei causam diligenteni voluntatem, emisit interanum , pote CoNc Lusio PM, A.

D M vest&alint creaturas suturas. Habetur enim ex sapientiae it Diligis minis, .m, iasper. nillil horιι- ita fieri u , disti Ratio est,quia voluntas bene ordinata amat id,quod habet rationein boni iidereaturae habent rationem --

Vertuntur : ergo amat creatura Quae fiant entia.

Ostic Deus est sibi ipsi officiens i ergo nihil vult extra se Resp. nihil oli erit se Lex inopia, quasi illo iud eat, eone ex libertate quae illum inclinat ad amandum ea quae bona sunt , nego.

Quod si dicatui ergo desumites in amorem a crea ruris Resp. quod desumae sinu amorem , creatuis ris quantita ad terminationem, concedo quan

tibn Mentitatem amoris, nego objectam enim quod movetinum moris D in solabonitas esse trae D. licε b dioereat ar objectum

civili eius. Co, exusto saeuNDA.DEus viaet creatiiras suturas amore essieaci libes , contangelu , lix mutabili inen. Quod arile t illa I. . inore efficaci patet quia vult efficaciter illis dare existentiam. Quydamet eas amore lubero , ii emodubitat quia, quae sunt a voluntalibete fiunt Amat inniper illas contingenter sunt fututae quia illa fututitio creaturarum est con tinctiis notuit enim illas non producere vult misdem ealdem immutabiliter Quod enim aliquando via Deus, non potest non velle cui diximus, agendo de imminutabilitate voluntatis D. QuodHn in arceant contingentiam a Deo; arcent tantam illam quae eonjungitur eum mutabilitate. Ostic. Qui vult necessario finem,uult necessario

Meilia,sed in se vulineres rim, qui est ultimus

finis eis vult necessati erraturas quae sunt, Reip. dis . maj qmndo vult finem , ut finem,

concedo: qtiando vult item ut holuim nego: Deus autem non se vult, ut finem creaturarum praecise;

sed se vult ut summum bonum . pro mrium est undesea necessario,

tiligenter.

NEWintellectus, nec tertia potentia exectulo. sed ista voluntas , sub ratione volitionis, seu inii, secundi , est eausa retim i Q, d intellemis non sit Caula rerum , pale Odu- ctio creaturarum ad extra . est contingens clibet potuit enim talis productio non esse r ergo competit illipotentiae emae libera est Dergo voluntati ,3 non intellectui. Deinde , solius voluntatis

est deeernere taeterminare desumtitione rerum, ut patet in nobis ibi opera exterris pendent a voluntate imperanteri non vero ab intellectu is

D. Constat insuper , quὁd non adimittatur te tia potentia . quae sit caula rerum , quia hoc derogaret infinitati voluntatis D. quae tam mox est. ut ex se possit faeere omnia: certe, si iii humanis voluntas Architecti Miraminicax, ut posset domum aedificare, si requirer repotenti exemiens: ergo necis, Deo requiritur ubi voluntas iniit ita; immo hoc derogaret ipsius perfectioni, si requireret aliam potentiam executivam. Quod tandem voluntas sit causa rerum , patet ex inius Unde superest probandino,qub voluntas si eatrum causa sub ratione actos semidi. Et his elatum est; quia volumeas est tantiaonit incipi si volitionis, sed illa volitio est causare tum Lad velle enim Dei ponuntur in eL se omnia , lirae existetitiam recipiunt. Q0od si sco

tu dixeriti productionem competere actu primo, seu intellectiti , ut est potentia loquitii de productione Verbi D. quod est ab intellectus, tuto Pa tris & non de creaturi . Oarie. Intellectus D. non est productivus Gergo nec voluntas. Dist voluntas non est productio, ut axessentialis ad intra quia amat per volitionem inisue productam est tamen productiva ad extra. Dices, Ex Patribus scientia est causa rerum. Dist Callia di

rigens& remota cone causa exequens Ac proxima,

nego. Dices, Effectus est ab illa potentia eui assinulatur sed creaturae assiinitantur intellectui , quia assimilantur deis, quae sunt in intellectum. Resip. niaiorem esse salsam in agentibus intellectitatibus;

licet enim inlim sc .it. ab Architecto sit similio intellectui eius non tamen ii itellectus , seu idea, est

causa proximessiciens, bene autem exemplaris, se sipa uiui est a manu Architecti. Sicque manet. quia voluntas sit causa rerum .iuxta mentem Athan.

lib. . contra Arianos dicentis Deus sola nam voluminis vis & Cypriani sic loquentis. Dos ovas

DUocax est voluntas ut diximus nemperant cedens, Be consequens. At, secedens . et ea qua Deus vult aliquid, non habita ratione circum.

tantiariam, quae possisnt impedire executionem talis voluntatis. Consequens, est illa,qua Deus vult alia quid, praevisis omnibus circumstantiis. Prima diciti

133쪽

DE DE UNO

circumstantiarum. Sreunda eonsequem qiua illam Alequitur. Per prunam vult salvare Iudam cum omnium ho vnibus pet secunda- ---ο--, Coi ex iis in .

vstod minuesit voluntate antecedeme salvare omnes homines , qui tamen omnes non salvanmc vult enim ira eos silvare, ut, si reverti non cooperentur suae voluntati, eos sit da laturus. Seornda para ha

cumstantiis rerum Deus vult aliquid voluntas ejus impleri debet aut si non impleretur . id esset pro- Pter impotentiam voluntatis vel quia posset is

pediri ab alio; vel ob ipstu mutabilitaremimur omnia non possunt dici de De

Quod si Patres contra primam partem dicant, omnem voluntatem Dei impleti; loquuntur de volunt te consequenti

cedenti.

mutabilitatem ubi probavimus meum esse immutabile tum ecundum scientiam, tim secundo mdecreta suae voluntatis quia tamen ordo doctrinae

postulat ut hoc in loco dicativis aliquid de ead&immutabilitate jam dicta paucis constringemus addentes solutionemaliquibus objectionibus neri solitis. ωxtemnentem, sumoenhead DKemus enhemem. ergo voluntas eius mutatur. Rese haec non intelli gi proprii non potest enim adveliare ulla mutatio in

in linterii, muniaris D sedintelligi iuratEos eundum nostrum uitellinendi ninduin et ita quculmus ita se gerat, ac siel et poenitem, vel mutasseetiam sententiam ι quia ab aetemo Deus semper amavit hominem ero illo tempore,quo est intriuia, de semper odio halaii oro tuo, quo est in pe

VOιοκτA D. est immutabilis si enim imit

retura vel esset, quia Deus determinaret alseruid de novo vel quia mutaret ea que ab aetern ecrevit. Primum falsum est: quoniam omnia ab aeterno novit voluit lit probauimus Ioco citato.

Se dum nequit esse qui enim mira decretum, non cognovit omnia quae possunt inducere volu tatem ad non volendum aliquando quod semel voluit inde in Proverb. dicitur, Multa etiυ-oa te xkA volantast mutaretur in decretis, propterea Deus non mutaretur intrinsecD; quia deis cretum liberum nihil addit supra volitionem neces. Des uiam et nationem non dieitur a ti,d term terminationem, alias, cum sit crea tor. mutaretur ergo nil vetat, quis voliantas in tetur in decretis. Resp. Deus non diceretur mutari Physice propter rationem allatam sed mutare Emmoraliter , esseteriinis eris di inconstans, cum Moum sit levitas mutarevoluntatem, amnadu nimietatione iii aut man - ante non praevisa fuerit: de talis mutatio moralis o e Gesmin direpugnans Deo, quὶm posse mentiri, aut non In inplere promissa Adde quod, si adesisteretur talis m ratio, conti adierim stri ouae dicent , Multa mi ,---emum i H -απι--.-- --

Ostie. Novit Deus mutare scientiam , inquit Ambrosius , Si tu noveris emendare delictamci de

Loocti Mux demula finali, utrilm scilicet deme aliqua causa propter quam Deus se velit, acina se ubi sciendum est, in uesitione posse spem

ti rem volitam, & rationem volendi sicut in intelis lectione reperitur res cognita in ratio cognoscenaedi. Res eognita volita in divinis est ecntia D. ratio cognoscendiis volendi est veritasin boniatas essent . Notandum etiam , quod aliquid est causa voliti nis alterius, quando distinctis actibus.

fertur voluntas in rem volitam. 8c in rationem volendi est vero tantum ratio volendi, quando voluntas unico actu seriur inultumque Sic dicendum: inde cognitiones Sima unico actu minoseam praemissas de conclusionem praemisse sunt tantii mratio eognostendi eonclusionem si vero uno actu cognoscam praemissas,& ali actu conclusionem. cognitio praemissariam est causi cognitionis eo li

stants.Sie, si unico actu diligam Petrum o virtutem eius, virtus est ratio volitionis meae & non exilia serit caiisa in uno actu diligaui virtus , east iis rimis. Couexusio. Vox oris D. non daret eausa finalis pro pria , sed tantum ratio volendi. Plobante primum , quia ad intra non datur distinetio realis inter volitionem , volitum, de rationem volemii deIMEt, sit distinctio realis ad extra inter creaturam, litam. divositionem Desinon tamen volitio,qua se

utili est eausa volitionis qua vult creaturas , nec bonitas essentiae est causa volitionis creaturarum: quia eodem actu vult se , bonitatem sitam, Mere riuas. Probatin secundum, ita nitas suaeessentiae, iam ii Misit eausi suae volitionis,es nitem tmtio quare se amarete alia k se nulla enim dat ut ratio movens suae volitionis ab extrinsem; siem nee erea

ut doumus. Ostie. Deus vult bona pars laria propter bo

renerale universi, B incarnarione propterialutem hominum t ergo ratio volendi petitur ab extrinseco Resp. Deum velle quidem unum esse propter aliud i non vero vultunum propinaliud, quia non utile distinctisactibus. Deinde, nil vetat Deum

habere ab extrinseco rationem volendi terminativam, non motiVMn quin est sola bonitas D quae

134쪽

AL, A sunt agentia naturalia, quae agunt natu raliter de necessatio , ut ignis : Alia sunt Comtingentia, quae modo producivit suos effectus , in do non, ut arbores, quae vel fractis ni vel sine

sterile. Alia tantiem sunt libera ut creari raeci uelis lectuales quae age iues per voluntatem, pollim Opein Iasii vel lan. Deus imponit primis necessitatem agendi dedit enim illis modum essendi. anodum operandi quem habent; cum operentur ergo nee ἀ- cano, ipsis imposuit aetendi nece lIitatem. Ioad agentia contingentia Deus dedit illis nodum agendi contingetli tu ita enim dii ponit aeris temperiem, ut aliqil .uid arbores fructim proditeant, ves non.

sed ita: lithi de agentissim intellestralibus liberis; utissim voluntas D impcinat illi necessitatem. Couc Lusio. V γι ητα si non imponis necessitatem

volumari creatae quia voluntas D eon uittaniam eum humana.vel concursu generali ad actio. ne naturalis ordinis vel concutiunt eciali gratiae adactiones supernaturales sed neuter concursus, cessitat voluntatem ergo dee. Ratio primi est, quia concursu generalis suavis est, non prae eterminans tempore aut eausilitate ergo non necessitat voluntateria. R. tio secilii di petitur ex eo qilod gratia non exigat consensum necesririo sed illum allicia ita Daviter, ill noli laedat voluntatem; immo ipsa,

lanias potest semper assentiri ves dissentiri gratiae; iuxta Cone Tria sest 6. cap. s.

Co NplRMA Tu R. Quia voluntas D non priista determinat voluntatem nostram ad consentiendum gratiae, quam voluntas nostra praevi fleatur se deteria

minaturaad illum consensimi immo post Deus scit nostram Vollantatem se determutaturam ad aliquid faciendum, qutam ipsam determinet voluntast ex D Anselm. vi opusc. de concord praescientiae eum libero arbitrio cap. 6 dicente, Praescita non eveniantea ne stata, qua rem Dec. im qua βαρ-tur: ergo,intiando voluntas nostra vult aliquid libetEvult: Si Deus enim deterιra inaret uti titionem reis Iu in , arite iram voluntas humana seipsam determinaret ad illas res, determinaret antecedenterie

catara virtutes sine consensu nostro is es, a tho pretati a virtutes non essent meritoriae, quia

non emcnt liberae. ii c. go Deus determinavit ab aetemo, iii fallibiliter eveniet ergo necessario eveniet equedetem ainatio, seu voluntaso imponit necessitatem rebus. Resp. utillibiliter eveniet, insallibilitate de si pia ex insallibili determinatione creaturarum concedo Hesumpta ex sola determinationem v lunt.HIs nego: ergo necessirio eveniet; negoco

sequentiam quia taliter eveniet, minister creauita sedeterminatura est ad hoe, sed elis determutabit Iiberein contingentor ergo eveniet semper conia timenter de libere, sicque voluntas Dei non im

ponii necessit temum vi libet

eti ne ergo, quod Deus ab aeterno decreverit poenirentiam Petri in fallibiliter. cet luna esst, quod illa poenitetitia sit libera in t 'erro. Qu'modo aures

haec possint lare simul, quasi negare videra rario sed aliter loquiui fides , unde assignatueCo, o Lus o. I RIAI nostra conciliatur eum immutabiim tale D. Quia decreta Dei non sunt absollata, nee anteceduntdetriminationem nostr e voluntatis i sed

sunt conditii inata tu, ea in consequuntur quoni. ergo decretum D involvit ilostium 4 illud praesu politia tale est decretum Dei qu.ile et nostrum; sit

nostriim est liberum liberὰ enim homo se detenninarada um ergo decretum Dei liberum est, de

C non imponit ni cessitati ni t stiti Uciliaritati. Vt runa

est quidem , quod ii Iim ante edenter ad volt latatem Petri diceret, Volo quod Petrus neget Chri stum a pro tune decretum Dei imponeret necessit

tem Petro; sed quia Deus praevidit prid, peitum sedetermiiraturum ad negandum Christi quam Deus determinaverit se cum illo concutilitum ideo talis negatio , non obstante tali decret mane tu,

beri quia Petrus se determinavit libere: te lisebertas petri compatitur cum decreto Deiri Huni tabilitate eius.

Qu. O MODO autem determinatio nostiae v lilii-tatis iii clud uui in divina Hoc hi per latentiam,

qualia Deus habet de futuris sub conditione, per quam cognoscit omnes inclinationes votivitatiso vidua,ir est: itali gratia voearetur. H in tali vel ab occasione existeret i videndo autem iudesset actura voluntas, si coii currere com illa tunc decernit Deus oncurrere cibiri 1 ad actuine nat rates, vel supernaturale. coiri ut tu scilicet gener

ii, vel speciali gratiae, M tale decretum Dei involvit nostrum saltemptinuisum V. g. Deus videt primo voluntatem lati indifferentem ad legandun . vel non negandum Christunt. Sechindo viciet quid faceret Petrus, si decet neret concurrere cum illo,

quando interrogabitur ab ancilla inter milites Telatio, cibi ia,sinvitatem providentiae teneatur MCurrere cum creatura , quotiescumque vides illam velle in actus prorumpete, decernit concurrere cum Petro ad talem negationem. Quarto tandem pes

trus se determinat ad negandum. Ex quo patet, quM decretum Dei includat determinationem no

stram , quae est in 1. 33st .anti de determinatio Dei est in . .sla decretum D et aliquomodo post rius nolito ordine causalitatis: hoc ita fac, quia Deus voluit non cogere voluntatem nostram ideo

illam non deter navit, inmiὁ est potia votivitas

nostra quae determinat aliqualiter divinani. Osirc. si voluntas noli ra libera n illieat non o stante decreto Dei potest Petrus non negare Christum ergo decretum Dei erit mutabile: ergo non conciliantur libertas nostra de immutabilitas Des. Resp. dist. sequelam antecedentisci potest Petrus non negare Christum iri sensu divisci , concedo in se illa composito nego e hoc ei co illideretur,

135쪽

, DE DEO UNO.

si Mib spectetoe in urinam se deterini A me ad illam ut est peceaminos , Actatione-nabitis negandum, non potest non negare: quia tunc negatio supponitur utina 4 quod est sui rum, infallibiliter eveniet, alias non esset futurum. Q u AE TI ULTIMA. Anteis, si Maiam'

morale Masini istase est eoumptio rei.

vel sariem eius desectus ut tarere pede, digito hoc maluiti est malum naturale a bsoluturna aliud autem est re ectivum, quod est disconveniens alteri, lices sit biniuinii se .seaqua est malum ignis, se etiam serpentes sinit quaedam mala respectu hominum Malui metale sum irii stricte , vel late Stricte pro carentia rectitudinis,quae deberet else in

acticius nostris; deberent enim omnes actus humani esse Munio alismi cis D.&quando demittis illa dimitur mali. Latet lum moris sumitur Pro pena , iiam insigit Deus homini propter sua Ieccata Inud vocatur malum poenae, Millud ma-um ulpae. Nulla est dissicultas de malo naturali, quin Deus illini velit, sivest absolutum, sive reia

pectivum. Nemo etiamdemata poenae dubitat niserim est malam in eivitiae,quod νε- fueriIDominus. ut clamat Amos Propheta Adde quod , pestis, fa- - que molestat me , morbi , mors, ct ipse Insernus agnoscunt ad diem a IDem ut suum authorem 'uippe viis omnia serit ob unitionem peccat Deus velit oratum culpae,seupe Mum, tritia Amale peccati underatam amoestila respectu lio minis quia illi prohibemr in bona

respectu Dei qui tenetur concurrere ad quamcin

que actionem, sive sienisu, sive bona , sic Deus, sequendo tegulam sine voluntaris, beni amissionis vel faeten, id quod a Deo probitretur, 'Hersa

agit: unde oecisio v. g. quae est a Deo isti homine, est bona mata tona respectu causae universalis, quae tenetur concurrere mim causa particul

xi d est nisu respecta cauia snsularis, mi homia

Ollii e Geneta s. dixit Joseph statribus sui , Non vestra consilio sed Dei ulum.tte ιι mifus sum ergo voluntas D decrevit venditionem Joseph, quae sint mala. Act. etiam . 'ω- Heredes IH cerarare roresia Iasam mi A sit Deus i ergo Deus voluit actionem Pilati , quae sui pessima. Res p. haec otia illa intelligi fermissiue , non formaliter ita quod Joseph venditus fuerit consilio Dei permittemis sesum, de non impedienti . Pilatus etiam 5e Herodes Aeetiuit pue decrevit Deus permittere. Deutile, haec mala possint ii telligi vel sub ratione actioni , quatenus Pilatus, He rodes Ir tresJosei Masrebant, tune permittebat Deus tanti in illas actiones quia erant malaeci vel possinit

lectari ut etaiupassiones in Ioseph in Christo:

illas decrevelat Delis; illa bonum erat, quod uter naretur. Si dicat Deus, se secisse smysumum i hoc est decrevilla punire inplum.

Si dicat de Pharaone excitam te, M facere 3 --

hoe est, pennisi reexcitaria daemone ad malum.

DSus non it propriὶ nisum espae; si vellet

enim peceatum esset author peccati, quod est prorsus contrarium scripturae hi tu enim Psal. s. Non habitabit xxta te m.eli nus, neque Deus olens iniquitatem ara Ps. etiam Dilexisti iu- iam θοὸim inis .itarem Aba t. Mundi sunt oravi tui. n. HGammaus . . ad iniquitarem respicere non potero. Adde quod, Deus punita, pecca Dium ergo signum est quod peccatum non velit. Osirc. Deus permittit peceatuma et eo vult illud; permissio minii in Q vim voluntaris D udiximus. Resp. primitiis, mulse aliter; sed consequenter, ut utamura in arbitrio, ex quo pece tum sequitur. Dires. Deum indurare' obere recorda, Rom. s. Esai .r'. Ergo vuli peccata quaes quuntur ad talem indurationem. Resp. cum Aug.-ή -'. ηnsiliis ista ne alis. πιη - --

Osric Deus pnreepit mala, iubendo Abrahae, uti molaret filium; contra praeceptum, M Uides: Hebraeis, ut suo larem Myptios, como praece pium, non mi , -&os i, ut haberet filio, sin Enieationis ex meretrice. Resp. in his Deum di ensisse, di posita dispensitione, haec omnia non risisse ampla peccata, sed bona, quia erant e formia orareepto D. Quyad spoliationem AEgyptiorum,non est iniusta; quia propter obsequium quod illis praestiterant Iudaei, potuerunt isti auferre illorum bona invitis dominis vi hoc 'stE, quia advenit author in supremi Domini, qui hoc iussit. osite Deus concurrit ad peccatum ergo vult

illud Resp. Deum eo unere ad peccatum, in retialiter hoc est , concurrit ad materiale peccati. seu ad aeuo em peccam gaini non conmurit ta-

perest ut brevi stylo&per quae thulicultas dicamus de assectibus eiusdem. AERI Tua primo, utram in Deo se amor Resp. assicinativ&Joan. 3. Si Drioailexit munia

dum Ratio est quia amare, est velle bonum altem Deus autem vult creaturis, tum bonum narurales,

ne eeristentiam tum morale gratiam scilicet des o num 'ace Amorquem haberia creatium vel in amo benevolentiae, quo sertur circa ration

tes, ita alalat propter seipsis, 3 non propter alia; quod si ab illis redametur, est atro amicitiae vel est eone istentiae, di isto at . .ertur in Irrati riales,quas amat propter ratio res porro,amor Dei

est aequalisrespectu actus, quia est indisesbili, vest

autem iri qiralis ex patie auems; qui vult ut jus bonum uni, quam alteri. AERas, an in Deo si odium Res esse in Deo odium abominationis, quo abominatur,e catum, tanquam suae bonitati contrarium, o saluti nostrae. Est etia ira odium inimicitiae,quo ex displice tia personae peccantis, vult illi inferre malum. Nee quis dicat voluntatem non posse ferri in malum; boeest enim , in malum diligendum; non detestan dum ves hoc est verum demalo culpae, non de malo poenae Diras, velle alicia maliam, hoc est contra charitatem. Hoc verum est, qualido ratio volendi est injusta; quando autem Deus vult malum rimae, est iusta, quia hoc se exigit justitia. Q 'AE κε s. uir in Deo sint gaudium Attiisti. tia. Resp. eis gaudi iam seu deliriationen , ga dium enim est afictus volumatis cuca bonivn

136쪽

praesens omnia autem bona sunt praesenti Deo A tur, iustitia est in Deor habet enim voluntatem ammis ipse est summum bonum ergo est in summe rectam, quae est prima regula rectitudi- illo gaudium, aliis non esset perseoE beatiis; qui nis unde ait Anselmus, i m est iis vis, nintra limi est proprietas resustans ex beatitudi 'μην--ἀ- mi. Si sumatur iustitia pro tecti- . tristitiam non esse propriesin Deo, quia H sine votivitatis exequentis quod praeeipitur per assectit ei rea malum proprium praesens. Quod legem, non est iustitia in Deo , quia nulla est lex, tristemur de malo proximi hoc est . quia apprehendimus illud tanquam proprium t Deo autem nullum est malitin promun prae 3, nec approut in ergo non est in illo m.

stitia propria. Potest tamen dici . quod habeat quandam displicentiam mala quod commit

timu .

Quaeres ultdm sint in Deo desiderium de fuga. Resp. neutram esse in Deo: quia desiderium tendit ad bonum fututum quod desideratur Me fuga respicit malum proprium quod fugimus: respeciuautem Dei omne bonum est praesens' is nullum malum potest illi aecidereri de te non est in illo desidetium aut fuga respectu sui licet respectu nostri possit diei cum Citrysost quod nobis gloriam desideret udamnationem detestetur. Quaeres, utri1m in Deo sint spes Ae desperatio. Resp. non esse spem quia tendit circa ignora, vel circa bonum futurum , vel circa bonum , cujus assecutio speratur ab alio ; haec omnia autem non sunt in Deo r ergo nec spes respectu sui potest

tamen sperare nostram sallitem. Resp. non esse desperationem; quia fertur circa bonum absens, quam Deus teneatu observare. Non est ergo iustitia generalis in Deo, qua teneatur reddere communitati aliquid, quod illi debeatur ex necessitatetistis , sed tantam quodvult illi dare.

Resp. . non est in Deo iustitia ad alterum, quia est reddete alteri jus suum t sed nullus habet ius in Deum ius enim in uno, supponit debitum in M.tero cunde dieit Anselmus Iustus es Donno. quia reddi debilis id quia DeirqMale decet.

Qu9d si Paulus vocat cotonam gloriae , Coronam justitiae voe Millani te, quia debebatur ex fidelita re i Deus enim proinisu gloriam laborantibus.

Quod si dicatur, renaunerationem deberi virtuti: hoe est, ex honestate de decentia , non ex iure stricto. Resp. s. quod sit in Deo justitia ad seipsum.

quasi ai alterum, quia voluntas D. ille linori ad

volendum alteri illud omne,quod decet suam bonitatevi, vel suam justitiam: ut quando Deus parete peccatoribus, de reprobos punit, in hoc est iustus: non quod illorum meritis aliquid debeat, sed quia hoc debet suae bonitati aut justitiae. Haec autem sustitia dieitu ad seipsum , quia respicit perfecti quod obtinere non potamus: ves circi malum quod r dicitur ad alterum , qui prorie sui pellere non valen iis Tamen resilinii nostri, . D - - '

dici potest,noMDeus despero de nosti, salarei sed hoe distist insidat, notam intelligendi

modum.

Qineres ultdm fit in Deo timor, audacia in ira Resp. nones in Deo tinx ,rem quia est esse ea malam proprium laurum de si timeamus de malo proximi, hoe est , quia illud ut proprium apprehendimus. Non est etiam audacia; quia fertur cirea ardua nihil est difficile Deo. Non est tanpunit malos velis sine illis.

Resp. non est si Deo iustitia

tivati sit icte sumptam Lad illam enim requiritur aequalitas inter datum N acceptum e Deus autem

nihil aceipita reatuit, euinis inhonoten illius dicantur fiet actiones creaturae: unde dieitur Job. xa. Quid prias D. . si iustus fueris,aut quiaH-- fere . si imma latas urit vita ait Deus ergo nihil debet creaturae, quidquid faciat ipsa omnes enim actiones nostrae debentur Deo titulo gratitudinis

dem ira, iniatur juxta Arist. pro appetitu do qua scilicet Deus nos ereavit,& conservaequoi lori, vicissim viserendi aseritio ilices enim in mei unde, si gloria disinit nobis deberi hoc non serat dolorem peccatori . non potest tamen ab ilI est ex justitia propria, sed ex fidelirare, Melpete. Si sumatur pro appetitu vindictae est D illam promisit operibus nostris. aliquo modo ita in Deo

Quaeres , utram in Deo sit iustitia M'. i. quod iustitia si vim inclinans voluntatem ad

reddendum unicuique quod suum est. Alia est generalis, quae versatur circa bonum commune, est justitia boni eivisci alia eth specialis quae oceu patur circa bonum paniculare, M est iuuitia boni

viri Iustitia subdiuiditur in iustitiam ad alterum

simpliciter, quae tendit in personam k se distin ctam, ut quando ludices puni,int leo irae injustitiam quasi ad alterum . quae respicit seipsam, ut quando se castigat peccator propter sua asina Resp. 1 ulte id dividi justitiam in commutativam distributivam. Prior consstit in pactis, emptionibus venditionibus, locationibus , permurationibus, die de in hae attenditur aequalitas inter res res , quae voratii proportio arithoi

tica . ut tantum reddatur, quantum aeceptum est. Secunia eonsistit in distributione praemiorum Me Ocatu remunerativa vel poenarum in est punitiva in hae autem servatur proportio geometri-

- , quae respicit persenas ditantum: de prae

vel demeritum.

Resp. s. si iustitia sumatur pro rectitudine 'oluntatis exequentis quod sibi bonum vide. Resp. . non esse in Deo justitiam distributivam qui enim habet illam , tenetur reddere praemium aequale aequalinierit i de non praeserte unum

alteri ' in noe enim consistit personariim acceptio. quae est desectiis contra iustitiam Dat Deus potest d velit , majorem gloriam minori merito Communiter etiam dat majores gratias uni, quimalterii unde habetur Matth. xo Voti dare huic,

vismo, siciis intibici non fari tibi iniuriam, tosta quia tuam est ergo non est justitia distilbutiva in

Quaeres, utrum sit in Deo misericordia. Resp. si militie dia sumatur pro ompassione, seu promotu appetitos sensitivi inclinatue ad sublevati

nem mitetiae alterius , non est in Deo in eo enim non est appetitus sensivtivus fi lioe est quod di cunt, materiale misericordiae non essem Deo. Si sumatur vero pro sublevatione miseriae alienae quae fit, vel praeservando , vel hiberando, in Deo reperi tur: Ual. enim habetur , miseeractione ejusfι- per omnia vera eius inde Ecclesia eanit, Deus αι

pruri est mi meri. Illa autem miserieordiai Minianimuin opeia usquc undedicunt Patres. quM Deus remuneret siri condignum tam eius

praemium superet meritanostra, juxta D. Paesum, Non sunt condigna passiones huius temperis ad fata- ωπ gloriam. Dicunt etiam , quod puniat citra

137쪽

DE DEO UNO.

Εs in Deo Providerii rerum omnium Sap. s.condienum δε muminiam nostra merata mi A ant.Tandem asserunt Deum justaficiae eontra eo ignum; in dum peccavit homo, ivlignus est, viae, quam Deus illi tribuit imperuendo Um n

quibus adjutus veniam meretur. - ι''

Q ast a quomodo possit Deus praeimaresa git a fra Qua ad psem finito mi*Mων me diu iam , non ire contra iustitiam quo Uer Ratio est, quia, si non esset in Deo provis Imri ea. dieatur misisti ordiam Dei videri in dentia retiam Omnium . non esse in Deo summa minanis, attamen Iacobum p. a. dicere M M sapientia, sin a Bonimo, ne summa Potenti ---μι sin. mi emialiari. --μενιιν- enim non gubernatri omniis; ves esset, quin ne Hesro dii eo ad priuium, Deum re et supra tu sciret modum ordinandi erraturas in suos fines, restitiam, non contra sicut qui daret decem nummos sie non esset sapientia infinita in eo iis quia -- de deberet tantum quatuor Ad secundum die, gnoscendo te omnes, 'vae illis sunt necessaria. Fieri illi iudicium sine misiuisordia, tu aliter libe earum iam habere non vellet; ε si non esset in rante eonredo aliquavis ἡ--ocmων-HB- summi bonitio:vel tandem,quia posiastae

Ionas debitas, nego. ria & bonitate non posset rebus ipsi' nec

OUAE . Es, quomod4 Deus dicam punire citra litis, , -- --gnum, eam puniat aeternaliter peccatu', quod

coniunctim seis quasi in instanti Resp. de punircitra condignum quia peccatvin est,innitum; tens. . ratione objecti quod laedit , quod inten-6M infinitum est; attamen poena est tantam infinita extensivε, scilicet induratione. Cur amem poenas taetraria, est primo, quia precarere infinitiam est, ut

diminus secundό, quia litat materiale pereati citem potaneum, nempe actio qua committitur pe tcatum; ariamen se ale peccata, seu culpa durabit oecupatur,4 majorum uti distrahitur, ob nitit in aetemum in anima damnati &ie potest puniri rem Deilicet quae est in intellectu in voluntaten aeternaliter Tettio va sicut soria est aeterna, . autem Deus ob infiititatem utriusque,

poena Mia debet esse. miis unis actu intelligat a velit, non distrahia

telationes orimis, quae sint quatuor stille et Paternitas , Filiario, Spiratio activa passa va. Aliae sunt extrins , quae respiciunt creatura , ut res no Creatoris , justiscatoris, providentis, prae destinantis, S reprobantis. In mesenti agereta tam intendimus de Providenti taedestinatione. ει Reprobatione, quamlibet aliarum ad suum Pr pendere nec ea ad suos perdueere fines, esset amni potentia: ergo i id Deus sit infinitas piens, bonus, sotens, debet habere provide tim rerum omnium etiam minutissimarum i est

enim eadem ratio pro minutissimis, ae pro nobilis simis partibiis universit unde dicit Damare. N- taliam esse actorem in aliam proviserem. Osric vilesteret intellectus D si ad vilissima arctenderet. Negatur, providentia P. enim non est aenostra, quae ed in dis ste t

DisPUTATIO PRIMA.

D Poriristia Divinδ. CR a A m R. AE prius debeta e Merari indine ad finem naturalem. quam in ordine a d supernaturalem a unde prias nobis est agendum de Providentia, quae finem natiualem respicit quinde Podestinati in .Qve,

vir vi operaliud,&sie non vilescit. Diras, non ne iustoriini adversitas. de perditorum prosperitis providentiae . derogate videtur Non salie haee omnia enim fiunt propter rationes occultas, quae tamen i iussissimae, ut quilin Patres. OsIrc. 1. ex Hieronymo, eap.t. in Abacucli

Resp. quod simi non fuit indignum illos eteare se nec est indignum illos administrater sed per hocvuli dicere Hieron. mo Deus non sciat horsu cessiM, quasi singulis moeneniis scistincipiat, quoenaseantur pultera i vel intelligendus est comparatiisve quod non habeat tantai curam de pulicibus,

raten praeter enim inos qui Deum negam

, negabant Providentiam , sisnuitis alii, qui omnia necessario evenire purumes, Provi tis ut lupetquam reiiciebant, alii vero ipsin casseverabam, - - - -- - volabant.

AB mistentia Providentiae procedendum est in

ejus definitionem: unde dico, qu6d sit aeris Dei ad extra, quo mundum gubernat, cunctasque eius partes per media convenientia in suos fines diarigit. Tres potissimi3m a s repetiuntur in illa sciis licet conservatio, concrusus generalis, de directio unius iusque rei in suum finem Creatio autem non est actus Providentiae cyna praesimponitur ad illam res erum prici debet existete,stram dirigaturia finem: quoad eonsilia vero , admonitiones exishoriationes Maecepta, prohibitiones, praemia, dc

punitiones, haec omnia speetant ad providentiam ominem, nempe ad proestinationem Superest Hilanesim, an se in intellectos, vel volantatis. omistae attribuunt illam intellectui dicentes, esse lintellectas dictam voluntau, quid debeas

138쪽

diriganni in fines suos: Seori A in secundo, quia non utili salutem hominum russilisti ad voluntatem reserunt; ita quod 'ovindentia se a s voluntatis quo Deus velit dirigere creaturas per talia media non negant tamen,

dicium intellectes praesupponi quo nihil voluinn, nisi e

Ρ viminis est actus votatoris D. Atmali. t. pisce ter tamen, itiesuppositivbesta, intellectas Prima pars patet ex disserentia, D OsrquAM vidimus an sit, 'uid sit Provide

quae est inter praevidere. providere irae videte enim est, cognoscere vibus mediis res fines sios

Providentia est Eea remam ordinatio in suos finesti sed orcinare pertinet ad voluntatem Dergo Providentia inactus voluntatis formaliter. h.

est actus intellectu, --wDeum diligereres in suos ane,

per talia media debet cognoieme illas res , suos fines, cilla media ;& sic praesupponitu a 4 tellectus.

dentiae si siuitiatur antecedenter . concedo si uia

a tia , cuiusnam potentiae sit actus de an semper habeat suum Simmomini πι-imperuntdeo,

A, quae eventum su& sumito Hrctu nociis cadunt sub obiecto orovidentiae D.respe cujus nihil inciis lausonuitum illud enim

dicitur somnum respectu nostri, quod evenit praeter intentionem agentis nihil autem evenit in rorum rura trieter intentioriem Dei omnia enim est immo es ipse . qui ducit aliquando ut sodiat in oeci ubi est thesaurus. qui dia sertuitus respectu ito itii, non Dei est etiam ipse . qui causas contrarias applicat, quibus alis matur formaliter, nego. Dicitur , inquam, pars C quando quantam impediuntur i inde contingit prudentiae eluia actus inintectus, qui est imi tia, antecedit de concomitaturprovidentiam non tamen quod sit prudentia tMiser. Si dicatur, praedestinatio est actus intellectas ergo de pro vi dentia, cujus est pals Resp. praedestinatio est actus

intellectos . si uinatur arriecedenter pro praevisi ne medio m ad gloriam conducentismi, conc si

naturpis ordinatione illorum timini , ei pro Memo, quo tilius L. Qua ετ io III.

unum primum, qui est applicatio mediorum; alium secandiun, qui est assecillio finis et talia media Verbigraba, Deus ab aetern decrevit conducere Petrum ad gloriam per tales gratias inliseollario gratiae est primos essectus Leonfinitio, oblitariae, quam obtinet Petrus, bene utendo illis stam , est effect ureundus seu remotus.

ΡR---τia semper assequitur finem iiii εproximum non semper remotum. Rario primi

est i quia Deus in tempore conser infallibiliste media , ouae decrevit ab aeterno conferres alias esset muraDiluci ergo nunquam earet Providentia stoem primario Caret tamen si id secundario quia ista voluntate Eeaei Deus vesit nobis dare media ad salutem, tam revera, velitave, stram salumn emaciter rima tamen mussimus

oarae Perearum advenit praete Intentionem Dei, alias Deus ipsum intendete Ae vellet ergo aliquid evenit praeter Dei intentionem . quod est contra id quod dirimus. Resp. precatum necesis Huale in abnuitum respinu Dei , nee etiam evenire praeter intentionem ejus nam ibi nomi intentionis . intelligitur praevisio. Quoniam ergo D praevidit pereatum, ideo non est praeter in

ista dicta sit te ejus decietum, quia mim Ergo Deus altitutis sua toridentia si

non haberi effectum. Negatur, non fallitur eriim

inerimano est , quia illum se trabet necue V. V; premastasim Divinari viaemia 'S Deus de mundoae de aliis rebus, quae fiunt in eo, provideret, inquiunt aliquii profecto im-temrex tot era,vae insilenter perpetrantur ab dimitia i , si dicunt . providentiam ad pecca tum non se extenἐeres: Nos autem qui eam unive salem sustinemus respondebimus aliter. Co ne moro. ΡεγAr subsunt providentiae D. Deus enim prohibet ea , ipsis punitionem infligit, Methnficta sine ipso permittente, ea ordinat ad bonum vim di sermum re ti non destruit, immonstruit ovidemiam D. Meia enim permittit pecca

ta ut ara casionem hominibus superandi tenta.

tiones cum gratia. proinde merendi. Secundo. ut non insolescamilli. qui putant se stare. Tettio. misericordia divina pateat in rem simile is moen, vel iustitia in punitione. Oarie. Si peccata subessient providentiae D. Deus illa vellet, quod est absurdum. Resp. aliquid subesse duolicitet D mvidentiae, vel tanquam essectum ouanquam uisurim. Σωπι providentiae D.

xiii Disitire by orale

139쪽

parauit ad seisin obtinendum:Materiai veto est id,ex uo facto periemussionem D. Deus elieit aliquod onum quo posito. Resp. si pecora subessene providentiae, Deus illa velle insus sit Gnt utemus, ne. si subessent in misen .seva Pe

ctus , quia non sunt a Deo positi vh intenti, sed tan quam materia; quia posito quod fiant per liberi

VIo Tu ouod asstiones liberae non possint eadere sub onjecto providentiae; quia actioties bonae non essent metitoriae, nec malae demeritoriae: minusi eademit sibprovidentia ab eo determisissentire, actation essent litherae, nee nratae; quia non possent vitari. Sed hae disti euitas solvitii ex hi quae diximiis, immutabilitatem voluntaWi nonco, ex is να tete, quid sit tesseeundum nomm .est petere et nisi reuun nominis petere, quid sit secundum rem,

Co Nexus Io.ΡRAE DE seti NATro secundam etymologiam. ortuni habet mi particula . pra in verbo, destit . . verbum autem, destinare, est idem aestatueretis, quM praedestinatio sit statutum, vel decretumemurenui gloriam. Quoad particulam ira, dicit antecessionem aeremitatis ad tempus Litavi praedestia natio nihil aliud sit, quam aeterna destiuatio, quae tempus omne antecedit de praedestinati illi die- tur, qui ante mundi eonstitutionem 1 Deo secti sint, didem rimi gratiam de glorian ostio si putidula pra diceret teressionem aeternitatis ad tempus aliquid esset suturiim respectu Dei. Resp. quod in rigore seditionis non sita; te nec post in Deoi nec consequente praedestin rio rigor e sumpta, quia revela esset quid futurum in Deo; sed illuci, pra debet accipi secundam no strum intelligendi modum Leoncipimus enim prae destinationem tanquain quid praeteri tuna, respectu cuius datur aliquid suturum tamen a parte rei ne

est in Deo praeterio, nee respectu ejus est aliquid AC, o, dis liberae sunt sub objecto providentiae D. vel tanquam materia, vel tanquam ef-

sectus si enim simi bonae, fiunt volente Deo, di sies sint essectus novitimis; si malae, fiunt mo ore

mittente, rite sent materia ejus. Unde August. in cap. 2. I. Timor h. dicit, Nulla creatura est, sive sua manet an eripitate, aians gur imie. - - veritate non stetis, Paris ι - μ- να, ut, nolis, nou servia D. - identia sive ergo-n vivamus sive benὶ utrumque respicit Deus ter providentiam illud, ut deputet ad poenas istud, ut ordinet ad praemia. Ostic Providentia extenditur tantila ad ea, ad a se extendis creatio in providentia est iste cito creatii rarum ad finem a sed creatio non se ex tendit ad peccata: ergo peccata non subsunt providentiae D. Resp. negando majorem quia creatio.

cum sit actio productiva. se extendit tantum ad res positiosi providentia verbo cin se actio viiii

riva, non resipiet tantiam quod fieri potest; sed etiam sertur circa defectus, quos per uit, vel prohiber,

ΡR. DESTINA Tio sumitur a Patribus vel I te, pro aetema electione, sive ad vitam, sive ad morieni sie Augustinus, Prosper, Fulgentius, MCone. Valentimam quod dicit, Confitemurpradisu-

nationem itistorum ad vitam is impiorum ea mom

tem sic reprobi possunt dici praedestinati vel strictElto aeterna praedestinatione adgloriam 'taxat, sic communiter usupatur. Cotic Lusio.

Dis PUTATIO SECUNDA.

tendit. Si respiciat res naturalis ordinis dicitur Providentia simpliciter si vet5 respiciat res sepe

naturities, ut salutem hominum ac Angelorum, runc

es Providentia specialis, seu Praedessinatio. Quaergo praedestinatio est pars providentiae ideo Dei novicensi subjungimus.

PRAEDEsris Ario est electio erraturae rationa lista lotiam principaliter,in ad alia in ordine adgloriani. Diciturprimo, et mo mi , ut di nius, est actus voluntaris Dicitur Decumso, ete turae; ute personae D. non re iste dicuntur praeite stinatis; quia gloria competit illis necessiario in qui praedestinantur, pendent ex libera Dei voluntater Dicitur tertio, intellectualis & sic res non intellectuales, quae carent potentiis quibus assequantur beatitudinem alitellectu scilicet & voluntate, non possunt praedestinari. Additur quarto, ad gloriam principaliter; quia id quod intenditur ptincipaliter a Deo praedestinante est gloria concedenda creati ris. Tandem subjungitur. ad alia in ordine adgl ritiam adest ad bonam indolem; v. g. ad instrucii non, ad gratias, quae omiua sunt media ad si

IN quaeumque re distinguendum est . quid sit secunditis no e di quid sit is dom rem P PE . hoe quod diximus providentiam esse voluntatis, sequitur, quod praedellinario quin est pars providentice, si etiani actus voluntaris. do tamen postulat, uti iis Me de rivita-tione loquamur.

140쪽

Atia ae vatismatus . Ratio hujus est eadem ac ratio providentiae: sicineium providere, est decem re media ad finem naturalem conducentia sic etiam praedestinare, est praeparare media superaraturalia,qine ad gloriam eo duelint. Praedestinatio ergo eliactus voluntatis, liber&contingens, quomam De fili liberiam praedestinate de non praeaestinare, tuine prae alio eligeret unde Augustinus libro deprae est. Sanct cap. s. voeat praedestinati mem, opus maximum gratiae& libet latis. Qilol si defi-n tu praedestinatio per praescientiam hoc debet

iniel antecedente .praesupposiM, , diximus deprovidentia. vinistarum, non iniurimi Ain, Maiis ita uitiis .

si talium ruererieorum ora a detegamus dogmata, de illorum eruuinis lituorvis ineipientes a Pelagio, qui inter alias erroneas opiniones da relliacas, asserebat, 'taedestinationem fiet ex praevisi

ninritis solius lineri arbitrii, absque ullo gratiae in strioris itis. Mem ergo ipsus sui, quod Deus erraverit hominent liberim ad ben vel math operandii propriis viribus , quod postea ab aeterna

prsdestinaverit ad gloriam , quos praevidit benEoperaturos nati liter in tempore, M eos repro--verit, is prae idit in se operaturos. Propterea dicebat uisus, hominen nulla indigere et

tia , excepta creatione fit prolicaticine Evangelii; it aut modo existere dc audiret Evangelium pon

remis: Sicut Joanni, qui Cap. u. ait, Sisem ni a Mesri faiora. Respondebitur, qvba ipse

videns Christianoriim in bene operando negligentiam, illam corrigere sperabat, si illis ostrnderet, facit incella holio opero eliciendo quod a so-ui rana libertate dependebat. Deinde, Manis Hae argumentatio esset lagitima , si Deus omini errorem eontendebat destriine qui, praedesti re anteeedenter ad metitorum nostro turam ad quodlibet bonum inutilem astiti labant. rum praevisionem; sed quia praedestinat tantum C Tandem, ad hoc potuit moveri dictis ouo in dat nine ludendo decretum nostrum de bonis operibus, consequenter praedestinario Dei non imponit, eessitatem rebus ι-de dixi is agendo de voluntate Dei, quod immutabilitas volu uo. o priuacum libertate nostra concilietur. CON cxus Io.

di Adapnes. i. Elegit nos in ipse . aut mundi stilationem Ratio est; quia praedestinatio et Dactas

beide ereaturis; de Meleta divina, quale est prae Mutui diu pelasima Epist. 3 . ipsum reprehendat,

sancto iu Patrum qui Manichaeos insectantes plura in favorem libertatis humanae protulerunt; quae eiani audiisset agi in distinguens,quid homo posset per naturam & quid per gratiam; sic empit advel fari Manichaeis omnia satori neeessitati

attribuentibus ut ipse inciderit in mς te iunippositam, omnia attribuendo libertati, nihil gratiae.

Quanti1m ad ii resis Pelagianae historiam rastasius fisi e Moxia apud Britannos insulares natus, ex Hieronymo praefat. Lib. 1 in Hieremiam. In pal stina factus est Monachus , simulata inquiunt, pietate unde fuit Paulino, Augustino charus, ut habetiit apud Augustinum Epist. ros. vitiatos habuit inoles, ventri ita fuit deditus, destinatio. Quia ergo praedestinatio est aeterna, ideo non transit in praeteritum licet enim dicatur. ab aeterno , Deus praedestinavit Petrum, Hr x est adlaru dicere, Deus actualitera: dieendo, quod non obstante canitie, Emonastetio ad Monasterium continuo migraret omnium mensas explorans, quod tamen alii dicunt ipsit nisecio, non ut redii obtineret obsonia, sed potia, timuicis hominibus nam veste tam propinaret heresim i libi suadens, quod 1 viris pietate insignibus haustus ille error facilius ebiberetur ab

aliis Lieet astutus ille Pelagius diu verὸ Cathoii vocat iustificat, de glori at in tempore eis milii se simul ager, tamen ipbiis astutia brevi inno. praedestinat etiam in tempore. N atue eonte ruit quibuslam AEgypti Monachis apud ciuos dimquentia; vocatio enim, iusti fleatit, glorifiea rid versatus fuerat unde Romam profectus estrio sunt actus transeuntes, Mi e sunt in tempore versus annum os ubi Rufini sermonibus adhae- praedestinatio vero est actus immanem, si e est ens, errores Origenis propalare cepit, suppressis aeternus voluit ense Deus ab sterno quod vult nomine , ne sua hqresis prias oppug-retur. Ollire Ex ad Rom.8. Quos, destinavit bos stvεωvit, ct M vocavit, ἡοι Iustificavit quas

rat Lib. . in Hieremiam Cepit, inquam, humetrorem disseminare seriptis tot tantisque verborum ambagibus intri eatis, ut oeulatissimos quos que illeret, timens ex Hieronum in Epistola ad Ctesiphontem aperthae pes de Aeete quod distipulis trades,at seetet64 Vnde deisso loquens

Augustinus Lib. de natura de Gratia Cap. o. ait, Noe sis ius pactus verborum avrutiis G --

SEARCH

MENU NAVIGATION