장음표시 사용
151쪽
distras eo diis nostros adiuvet per auauiam iam , quae dicitur eooperans; aue est quod
ait Paulus, Domi in nessis operari Hlao: per
Oaire. s. Distini, edestinator- reprobis, vel incipita gratis praeveniente . vela consensa
quo cooperamur illi sed non incipit ii consensit, qua homo esset eausa taedet inationis suae . est enim cauis sui consensus Dergo incipit a gratia praevenis- , quam Deus dat ante conse istin nostrum in proinde Praedestinatio fit ante pri visionem consenns, meritorum. Resp. ducistionem elect-- , i probis non incipere a graria praeveniente simpliciter , ne a consensu . ut
est a sola voluntate Ἀἡd incipit a gratia praeveniente, quatenus habet consensem voluntatis per gratiam cooperantem. Non ergo dicant adversiarii . quod plus demus voluntati . iram gratiae. hoc enim falsum est i quia clieEt voluntas possit consentit . vel dissentire gratiae , ut habet Co
cilium iidentinum lices mam possimus non praedestinari, si via tis non contenti arci plus
tamen damus gratiae quλ libertati quia gratia eveniens requiritiu ut excitet voluntatem ad
οε operandum deluse volistas vult sequi d onus sexta Mod tamen non potest , nisi adve-
ruat de novo gratia adjuvans cie eooperans , de sic damus duo ossi ei gratiae Be damus tantam voluntati ut suum consensum non recuset.
ostic. s. Deus dat inedia meacia praedestinaris , ut ad finem ultimum perveniant . ouae nondae reprobis ergo signiim est, Deum sadive, luntatem efficaceni dandi gloria initiis , non istis
etiam antecedenter ad eorum merita. Resp. media quae Deus dat ad salutem posse dupliciter spectatri primo in se. ex parte dantis secundo, ex parte accipientis rae eooperationis nostrae. Si
spectentiis ex parte Dei , ante cooperationem nostratri omnia lunt efiicacia in actu IUNO; quia
ex se habent sussicientem vim consequendi suum esse in , de revera consequerentur, si homo non se opponeret emacitati illorum4hmvε em jora dantur reprobis, quit m praedestinatis 5 pro
inde magis issica cla In actu primo. Si vero conside retur ex parte nostri, nulla sunt emcacia ut exeunt
a Deo i sed illa fium essicacia ex cooperatione nostra . ues inesseacia ex neg tione consenses.
Ad argumentum ergo , negatur quod Deus detessicacia mediaPtaedestinatis , non reprobis a quia omnia sunt essicacia respectu Dei , id est pollime arabere essectum Deinde , etiamsi dare essie riora Praedestinatis , quae negaret reprobis ; ex hoe non posset inferti quod Deus haberet in tum inelinationem salvandi Praedestinatos , quia . scien robi uteretitiit illis gratiis quas habent , possent Ialvari, de revera salvarentur. osite ultimos mereatur praedestinationem .m remur gloriam si autem merentur gloriam, vel hoe fit per unum actum meritorium praecise sumptum,
vel quia talis actus meretur perleverantiam In meis
rito usque ad finem vitae. Primum fieri non potest, alias qui haberet imum actum meritorium , esset
Hectus ad gloriam, &-n posset ea privari miruti tamen nullis bona opera fecerunt , qui in finerim lati sunt. Non potest etiam secundum fieri, quia nil iliis actus meritorius potest mereri perseverantiam mori cadit enim si merito sed est donum Dei. Resp. electionem ad gloriam non esse praecis factam propter unum aut rerum opus metitorium , sed propter merita perdurantia usque in finem vitae; ita quod perseverantia seconditio,
site Moesi tentur ad simiam Mando a
A rem dicitu . hominem non posse illam mereri,
hoe verum est, unie in Ae permanenter non potest enim homo produeere unum actum ita interue bonum , ut per se condignesmereatur pers verantiam per totam vitam: possimis tamen illam mereri successives de seorsim merendo stillocet auxilia necessaria ad vincendas tentationes de perseverandum usque in finem. V. . tum Dei auxilio possum mereti ut perseverem hodie sine peceato cras etiam Me sic deinceos itide
quando dicitur , quod et severantu sit donum Dei hoc est, quia sine gratia, quae est donum Deunonicissuri nil perseverare absque peccato. Licci probaverimus, taedestinationem fieri ex
praevisis meritis gratiae, quae est opinio magis com ducens ad designandam summam Des miserici diam de excitandam Hsiesruesnem boriunum ut
itid laborent cum gratia D. ad sibi procurandam gloriam caelestem, quae est praedestinationis terminus atramen ista eoncluso non est de fide, quandovidem ritea illam hactenus nihil definivit Eoclesia rae ejus contraria teneti potest . de dies.
Praedestinationem fieti ante praevisa merita. Non quod verum sit eam posse simul esse ex praevisis meritis,& ante praevisa merita sed inquantum utraque concluso est probabilis, iam ex utraque parte ne
maximi nominis aut res. D. Thomas,Scorus,Beblarminus , Suates in limites plurimi non medi cris famae auihore sultinent Hyraedestinationem c esse pute gratuitam , nullo modo si praevise meritorum dependentem. Doctor autem cphieus, Aurandet Alanci, de plurimi vete
Iutribus Graecis quos citatin sequini Lessius ui Upusculo de Praedestinationein de Reprobati ne censen Praedestinationem fieri ex praevisis meritis gratiae ciuibus ex Doctoribus Sorbonicis a
di possunt Philippus Gamache , Ni a naeniaberius, de non pauci alii. Cam ergo aliqui existiment, Praedestinationem fiet ex praevisis meritis . de alii non Notandum est, quod illi dieant i Deum se perere inlitet esto praedestinatos . quod velit primo omnes homines salvos fieri independenter ab operibus , Ac hoe vo- D luntate antecedentici talisque volitio dandi gloriam non ei piae lastinatio, quia Praedestinatio est volitiori electio ineri , ubi ista est messicis Smcundo Deus via rate emaci, quae nulloni ladependet a libertate hominum , vult dare gratias euilibet homini, ut suam salutem operetur, quae tamen gratia non tollit liberum arbitrium , quoianiam illi dissentire potest voluntas creata , iuxta
Concilitam Tridentinum Tertio , praevidet Deus
quinam eooperaturi sint gratiae . vel non cooperaturi. Tandemque determinat quarto , essic citer date gloriam istis illis poenain Unde apparet
ex tali praesupposito ordine, quod Praedestinatio, quae est electio essicax ad gloriam pendeat a praeri visone meritorum; scut reprobatio ex demeritorum praecognitione. Qui vero existimant , praedestinationem fieti antecedenter ad praevisa metita , divina decreta
sic ordinari eontendunt ut primo Deus velit voluntate anteeedenti omnes homines salvos fieri
quod tamen non fatebuntur Calvinistae, aut Praedestinatiani volentes Deum absolute, ex quadam necessitate fatali alios destinare ad gloriam alios ad damnationem. in Secundo in illorum mente Deus viae praedestinare voluntate absoluta de effraci e tum numerum Angelorum de hominum , sera bendo negativescirca alios , id est . nec illos praeis destinando, nec illos reprobando Tot: o deter
152쪽
me saltim non eonsequerentur inratio Meetesta destina sanae miris, nisina ris, i in dim
ure illis gratias ita congruas&essi eaera, ut infal inus, praea niuisiti rribiliter bonum sint operaturi Quirito circa non merita. 'destinatos Meernit dare illis gratio lassicienten quib-sdrifierem, si talibus patiis cooperarem Δωε videtillos non eooperaturos gratiae sed illa concausim
abusuros, declinantes in peccatum. Septimo deni
que illos destinae ad poenam. Ex quibus patet, Deum aliter se habere in hae opinione circi prae destituum,4 aliter circi reprobosi quia, MEt rese si et ante pratria merita, non tamen reo bae ante demetrii cognita, ut palet ex omne ab
Notandum est insiper, WAd opinio, quae Pti Mitinationem enituitam iacit, lones distet ab opi a baptismum instituere dc salubriter applicari in Oviorum, qui errue ineuntur tum in medium peccati, tum pro insuimus , tam pio
ulla praevisione operum meritorii proprio rum, sed Christi: non habent enim merita in tempore ergo non sunt PMdestinati ex praevisione meisinorum propriorum in autem nulla habuerine metita, eonstat; quia in metitum requiritii des
betata intentio finis electio mediorum in actua- Iis voluntas, quae omnia non fuerunt in illic Prς- destinantur autem ex meritis Clitasti inti volute, tinsenti-ti . Israedestinatione bonorum, tum in malorum repto adultisatione; ubi alia opinio est Catholica Etrant in ire. Licet infantes non habuerint bona ope- quam illi dupliciter in bonorum praedestinatione in in tempore potuerunt tamen Proest nari ex non dicendo quidem, praedestinarus esse tales ante privisione operum quae edidissent,si vixissent. Resp. praevisit merita sed asserendo, Deum illis gratia Deum non considerare opera hypotetice futuri; conferre it, efficaees, ut illis resistere nequeant alias pueri non haberent qualein plosiam, habuita Deinde Iecie litiunt de fide, dum clamant Christum esse tantummodo mortuum, ut tales gratias ex sua natura effraces mereretur praedestinatis de non esse mortuum pro reprobis Euant etiam circa reprobos, asserendo gratias suffcientes intereas illis denegari, praeeepta illis data esse impossibilia observatu,& ipsos peeeate non observando talia, licet impossibilia; quin credunt, liberis nas plures iacturos propterea dicreverit, ut infit te gratiam bapti limi perveniant, qui aliter non pervenissent Sed hoe non est contra nos licEtenim negemus tales insuites Pisaestinari ex pr viam mei propriis, hoe inmen non inmedit, quiari aestinentur etri risen ius clauti, velia
sent enim onera in qualia si viris ne Deinde, si Deus arienderet ad illa opera quae fecissent inu redar, quod multi debuissent reprobari, quiare vera multi malὸ vixissent. Ostro. Licet pueri non fuerint Proestinati ex
pr visione meritorum suorum , potuerunt tamen Prςdestina ex prς visione meritorum parentum.
Resp. hoc esse probabile potuit enim fieri 'xio diem vioralem state eum necessitate, proinde e meus ab terno videns parentes eorrem sere sanctitar earum fieri, dum fit id quod non potest non he simos, ardenter pro illismaruros, vel eleemo xi, de non fit id quod fieri non potest, in quo ruta st errant C dm ergo tales erroneas assertiones Teiiciant Catholici , qui praedestinationem gratuluxam admittunt, profitendo gratiae interiori poM--
sim, eria totas dari gratias inclantes princepta non esse impossibilia Christum minuum
esse pio omnibus, clibertatem moralem non compati necessitati; ideo multum disserunt orihodoxi, uefendentes gratuitam praedestinationem, a nomtoribus. Porro hujus inionis sim res non eo se si praedestinationem gratuitain adnuttunt, quo eam Dintellexerunt Oe hamus, Gabriel de Calliatinus, qui triplicem recipiunt praedestinatoriam Ee reproborum classem, in prima reponentes aliquos, quos
voluit Deus pnedestinare ante praevisa merita, in se id illos uisunt redinhiati ex praevitim
ritu in tertia reprobos. Tales inqium dicebant, aliquem mediociem nutrierim hominum Deum
elegisse ad gloriam ex solo beneplacito suae voluntatis, ut pote Paullam , aebvim , Ma talen m di similest alii, onmilias dedisse gratia, iussicie
tes , quorum aliqui illis cooperari praevisi sunt, si oue fuerunt praedeltinati ex praevisis metitis cali
RV tenent Pr aestinationem fieri ante W
visa merim de anteirerisionem neccati μὲ
nais habent asserere, quia Christus non metus
ritit destinationem neque Angelis, neque hominibus4 sed innid executionem caedestinationis rDebent enim dicere, maiad Deus sie ordinaveriti mo, Preaestinavit aliquos ad gloriam absolutEr. Meundo, ocrevit, quod illi Pr destinati aequir rent gloriam per merita gratiae in hoc spectra ali li executionem Prςdestinationisci Tettid, quod Chri- Lenique, gratiam respuentesin ad finale peccatum M per mortem suam illis metueriti alias quis converrentes, facti sunt reprobi ex demeritorum bus desino benERetent. Ex ouo ter, quddptie visione Mens inquam corninunis duo elasses Coimus non sit eniti meritin, Predestinat bonis
tantiim constituit, unam pro praedestinatis ante prae seclindilm intentionem bene alitem secunddm exe- visa merita, Maliam pro reprobis ex praevisis deme Curionem Nos autem qui Pr destinationem po
co, e uso Pa tat A. CH umi nobis meruit primam gratiam de servenies, immo iure dicitur causa meriistis praedecimitionisnostrae. Hoc patet, ad Ephes i. Qui benedixit nos benedimana spirit Irin ealem bus in Chri . si 'riis n. in ipse . rast mundi
153쪽
adminis marem per Iesam Christum, et ad Tim Mnari potest, inquam , illam meteri iustus ni praeer. Gratia qua iata est nisi in Christo Iesu. Porro. hoc tenninarunt Concilia Mileuitanum, Ara seruituri, ela Titileti timini; mi docent omnia bo
na gratiae ab inuiniustes laia, usqueade q
n ationem, dari nodis perJesum Christum & ideo vocant gratiam, Christi gratiat , seu gratiam Dei per Christum cita quod sit Deus , qui nobis infindit gratiam, sed Christias illam nobis mer ex Aug. lib. de dono persever cap. 11. dicente . Si
o misi bas inurimae si Meetur eo uniter voeationem Pauli fuisse essectum orationis Steph ni, ut habetur ex eodem Amrst. Sermoner. 4.
Deus ita se getat respectu praedestinatorum. Priamo, praedestinavit Christum ad summam gratiam n Echoe ante electionem Angelorum
ii Mut venim sit quod dixit Paulus mutitis in locis in Christo esse sivetiam , scilicet vocationem i tamen non metetur illi augmentum gratiae, nee alias gratias quas toto vitae progressu obtinet a Deo; immo adultus debet ex se
cooperari prime gratiae, de sic exse merenitaliis
gratio. Ergo tantii teneremur illi ho Deum determinasse Cluistum B uu iusto , qui nobis impetraret praedestinatio. nem , quantiΙm tenemur c lini o , qui nobis ilialam meruit. Resp. negando; quia Christin nobis meruit totam praedestinationem, Minoismilinprimam gratiam, licet aliquando potuerit mer m au gmentum gratiae de secundas gratias. Deinde Chri stus nobis metuit praedestinationem de estndιιν fora iatione scilicet dignitatis suae cui Deus nihil poterat denegares unde ait Paulus, quὐd sit exauditus msua reverentia Homo vero potest tantiΙm mereri alteri de re imo Tandem Christus nobis pet se meruit praedet inationem , iustus vero nobis illam meretur per Christum a non mereor enim nobis
c siquid nisi mediante gratia; stiuis nimia nid, nisi pet Clitissimi.
qilae in iis sunt sive quae in terris: ' hoc est,
quod ait Scotus venturum, etiam non peccante Adamo S
cundo meus , intuitu Cruisti, voluntate ante cedente voluit m alnis dare gloriam Tenio, via dens lapsium hominis , ordinavit carnationem Verbi freti in earne passibili , ut per passionem
Christiis mereretur auxilia gratiae, quibus tu mines
lapsi possent resurgere a peccatora aliis quidem timis , aliis tantum communia , sed omnibus sufficientia. Quarto indilem , voluntate absistitia decrevit dare illis gloriam, qui consentuti sint gratiae M perseveratur in ea. Ex quo videmus, ruod Christus meruerit nobis rem primam , tam undas gratias , Mnque omnem praedestitui
Oaiie. Nullus potest mereti priniam gratum. quia est uincipium meritici a principium meriti non eadit sub merito. Rese nullus potest mereti primam gratiam sibi, cone. alteri nego homo enim qui est in peccato non potest mereri primam gratiam qita resurgat a peccato;quoniam Deus operatur illam in nobis sine nobis, id est . sine eonsensi nostro hoc tamen noni edit, quin possit iustus obtinete a Deo , ut onmo gratiam pece
parte Dei vel ex parte nostri: qtueremtin rius , an sitiertus respectu nostri hic autem quaeiarimus, an sit certus rei pectu Dei; id est an Deus
cognoscat numerum praedestinatorum I in mate
ria liter , seu quot sint marulestinati xtum formaliter,
QUt sentiunt eam fieri ante praevisa metita, negati vhrespondent muta praedestinatio secundam ipsos est a sola voluntate Dei ergo nullus ruantamvis justus potest alteri eam mereri , sed olam executionem ipsius. Nos autem aliter recpondere habemus, si prid dixerimus. pnedestiti rionem possessium dupliciter Primo inchoativh pro prima gratia, quae est initium praedestitutionis: Secundo, consummatives , ita pro prima gratia, vim pro omnibus aliis gratiis vias cooriam prata iuvatio, hoc posito erit
Co Nc Lus Io.ΡUixus homo potest alteri praedestinationem meis reri Inchoative, non tamen consummativesaeceptam. Probatur prima parsi quia iustus potest al- rimam Mariam, quae in initium praei mediante enim prima gratia quilia D a babet emtam de infallibilem notitiam de
mero proestinatorum , tum materialiter, iis formaliter sumpto Ratio primae partis est, quia spectat ad perfectionem scientiae Dei, ut elates.&distit non motici res praeterita S praesentes. sed etiam futuras penetret: ergo exigitur, ut omnes praedestinatos cognoscat. Hoc concursat sacraeseri, murae, Joannis to Ggηψο---M.t' eetnose cum me mea. a. ad Timoth. 1. Ivisis Dor iasent eius Ratio secundae partis est eadem ac primaeis quia, si infinitas scientiae postulat , ut omnia
situraeognosta Deus, des inedum eos nere
numerum praedestinatorum materialiter sumptio; sed etiams, aliter, personas videlicet eorum qui praedestinantur. Inseper cognosti gradiim gloriae ad quem praedestinantur est enim praesupponamus praedestinationem fieri ex praevisis meritis, praedestia natio ad talem gloriam fit ex praevisione taliumni ritorum Deus autem cognoscit, quanta neriti h bitutus sit l
154쪽
π Pea Calvinus asserat,nullum mora tua carnes meat. Sieutis Ambrosus in illud eiusdem Psalmi Stat/- servo us eloquium raravm intimore tuo. Hieronymis in illud Ecclesiastie V. Nescit bom , ------ - - dimis P. S. Prosia per Lib. Respontai uim ad Attica Llso impotatos Augustino Articulo ix. D. Gregorius Homilia 8 in Evangelia Bernardus Sermone l. in Se I eognoscere numeriam praedestinatorum; pertinaciter asseverat ouemlibet fidelim debere certo scire, se esse praedelli tum Nos autem dicemus numerum praedestinatorum non posse eo-gnosci ab homine, nee etiam ullum hominem posse
certo seste , sine revelatione speciali, se esse de numero praedestinatorio.
N UM, Rura praedestinatorum soli Deo est e gnitus, nec ullus potest scire se esse praedeamnanti in timum evidens est ex S. Seripi Psal. o. Abso erit in abscondito faciei me ad Rom. H. solis norit sinsum Domini Ecclesia etia I ratu ne secreta quadragesimae ait Dens cui soli cognitus
posse ptuagesima, ubi ponderat verba D. Pauli, tu fiam. δε- ali, - - , sed time. Ad hae r ponsere tum vetetur Caruinis, pessim de perniciose tradidisse patres nos esse electionis incertos asserens Cap. 1 . . . Christum liberasse fide
te ab omni sollicitudine , quam possent haberes circa salutem suam. Sed, si nocua esset Paulus non inculcasset Philippen sinu, quos silebat fide
lesin a Christo redempto , ut cum metu temo re salutem suam operarentur. Ad hoc respondet Calvinus . . Paulinii s dissuadere Christianis simplicem securitatem, sed sivinam a salutam se ravo πη--πῶι,ν--um, ais ditiam, o rum Mitemptum secum revinat hamilitatem extimguat, aereverentiam Dei aeceptaque gratia indueat oblisionem. Sed ista te sponsio non satisfacit, quia, etiamsi solam seeuritatem carnis Paulus dissuaderet ei numerus electoram, ore. Ratio hujus est, qui fidelium, illam tamen non alia ratione illisadet,minis laniat
stulatio pendet et rinatione dirime vo elusi ut incutiendo timorem impediantur a depe potest nobis innotescere, nisi pet ditione gratiae aeceptae sichne illi fideles, quos allo-lantatis, quae non revelaticii esti. Haec aliten ratici probat si cundam Partem, pendet enim a voluntate divina, quod simu praedestinati; sic nonpossinius line mios cete Unde S. Scripti, ominos, ut ιπια πονηs rutam nostram operemur, mi Philipp. 1. Dicie
scit imis, quae uita non dicerentiara est uia. si, rariorioue amore dignus sit, ut mox pro iniui: itast mnus quilibet fidelis esset, etiam in Me meo citra specialem revilatio leni nemo istam certia vita. onus de si praedemiratione, ut ipse assint redinem de utrum habet secundo, quia, ut quis latissime I ii, 3. institutionum Cap. 1 s. Nam sit certus de sua salute, debet esse eertus de sua petelli Calvitius ibi 8. talem celtituduiem appellet serverantia usque infitie;quoniam solus ille,quipe specialem gratiam Phanc tamen omnibus fidelibus severaveritusque in fine salvus erit; sed ninius estu in censet, Malitin distinam steri leni gratiam Aerou de si petioerantia usque in finem, aliis contrairum universissem, quae consistit in externa D. Pauliuno monet et esse tumidum,nὸ qui se
qllitur Paulus lion erant ab sol tu e securi de tu a salute. Tres prae e. eteris accedunt ratione Theologicae,
quae prodant, nullum esse eertum de praedestinati
i linationis es ta sitime requiritii ortitudo de sua iustifieatione actuali sed hane non habent singuli fideles, ut patet ex Ecclesiastae'. Nemo mi
praedicatione fidei vel aliquando in vocatione terna inestieaei, qua votaui resistunt vocationi, se a Deo reiiciuntur magis excaecantur: vocati
nem vero emacem ad sim, cui vocati infallibialiter, indeclines, litet ac necessiva vocanti respondent, hane censet esse specialem, propriam calia Vandorum, eamque secum afferre sustinet certitudinem ele,ionis , prodestinationis in omitibus.
qui sintveia fideles Qum si Calvinus eodem Lib.
stat fide deficiat, nec diceretur Proverb. 18. Rea rus vir qni semper est pavidas Tertio quia illiinci
sunt vete fideles non essent de ulla re admonendi, sive de perseverando in vera fide, cum dicere ponsent se esse certos, quod in illa sint perseveraturi, si verae bonis operibus exercendis aut malis eorrigendis, clim sustineant Calvinistae fidem suffecte ad justificationem Ze mala opera non imputari fid limini sed etiam fideles sunt admonendi, ut patre 3. Cap. 13. F. laudet dictum Augustini. NHEL HScriptus, quae fere semper illos monetindoctemus qui ad praedestinato m numemm pertineat: monendos,& ex Augustino, qui, si in probae hoe explicat de ullo fideli vel infideli respectu alte toto Lib. de Correptione, Gratia, & de Bonotius volens unum fit 1 n nescire de alio, an ad perseverantiae Capp. I rs. 36.&I7. ubi supponit. praedestitiatorum numerum pertineat; quia nescit, E quod fideses sint incerit de sua salute. Cum enim an is qui infidelis in aetii, sit aliquando Munis Massilienses objicerenti ut referunt Prosper Mifidelis, leui nescit, uui1m ille quis inlisappam sit vere fidelisci hoe non impedit tamen, omni per
exl l linaverit Calainus, quemlibet fidelem cereum
esse de sua praedestinatione, quia certo scit, se verEbibere fiami. Nostram eonclusionem confimam Patres, A gustinus qui Lib. de Correptione& Gratia Cap.r3.
Calvini fiduciam orae lumptionem vocat unde ait, sciu ex numero delium, quandiu in hae mortali- rate vivitur in numero praedestinaueram sese vr
ne extolla Nur . tantus cauphirtatus fuit Apostolus.
Hilarius idem probat in illud retu ri8. νυν- larius in siis emolis ad Al stinumis deles Galliae fitilla maximε perturbatos ex doctrina eius de Cratuita praedestinatione dicendoqu6d, si ex Dei puro beneplacito pendeat humana salus, homo i cemis erit de suae silutis eventu seque tolli lo α treptioni, quolibet fideli dieme valente, si corripi non indigere, quia talis tandem erit, quidquid faeta es, qualem ipsena fore Deus dispositetit cadquod respondet Augustinus quemlibet fidelem esis revera incertum dein salute, non propterea tamen inutilem esse e monem sic cap. 1. de bono perseverantiae. OBHC. Paulum adRom.8.dicentem Certur sum, quia πισην - . η'η vita . 3 dri ναρ με
155쪽
ρου- πει separare a haritare Christi. Respon-Ano sis issent ex nobis permissi v αἰ- deo l. Qusdi versione Gretea pro verbo Latino,
certus itura scribam verbum Graeemn, - - . quod est eonfido; sic Hieronymus Resrindeo 1. quod, cdm ita seriberet Paulus jam per revelatio. nem esse et ortus de sua iustitia, immo di de sua electione ad vitam aeternam, ut indicat D. Thonias I. a.' est. ii 2 Art. 8. ad . quod colli tirem I ad Timo t. Fidem servavi mrsum consuris PROBATu R. ratione utraque pars.--ωctionem scientiae Dei pertinet res omnes minuis
dissu iE eognoscere novici vir persectissime, qui sint perseveraturi in gratia, qui lapsuri, qui motia tuti sunt cum gratia perseveraneis, qui etiam in finali impoenitentia sunt diseessura unde illos es ita teloriam, istos damnatadim in Cum inme Lis erum, qui in peeeatonior lamur, possit masi , in reliqua reposita est mihi corona iustitia lutem coli semii nullus etiam eorum qui in gratia Resp. 3. quod D. Paulus per hoc noluerit defini obeunt, Postica gloria deficere; hinc hi, ut die re, omnes ad quos scribebat esse electos, cum ser mus numeriun praedestinatorum isa esse eerium, uera inter Ronis splures reprobari essent; sedli in neu non possit exire, nec oriatisiis inredi.
quitur solari de 3 dedi in persona electo Hoc constinat Augustinus qia libro de eouercrum i afferenges se eertum esse , quod electi non gratia dicit, Predes in Morum it. renus est num. sint separandi Leharitate Christi, quicumque sint. - non addata eis quisquam nec minuatur. Si dicat Calvinus 3 Institui. Cap. 4 , quod li ou C. r. Si numerus praedestinat innit cenu,
aliqui Meni profitentes videantur deficere, rates V Foelecti non poterivit Walamantium povere M non nerint ex i. Ioan a Siseisint ullum instans alias omnimoti in illos itariti de
ex Obu permansisent utique nobiscum id est, in sic reprobari. Respondet Calvinus revela praede quit Ces .inus, si fuissent vere fideles, salvati uis sinariam nunquam amittere gratiam 3 unde ait. Plodo peccet praedestitiatus, non imputentur ei peccata: Nos vero contrarium se imis Petrus enim in nocte eoenae, eam accepit Euelauistiam. erat tune mundus ab omni peceat mortali, sicut asseruit Christus Joan. 13. atqui idem Petrus paul6 post peccavit, B se praedestinati possunt exciderea gratia, temporaliter quidem, non autem finaliter quin licEt mecent lunt tamen acturi pilitem senti Resp. hane interpretationem esse contra D.
August. Lib. de Bono Perseverantiae Cap. 8 do'. . de Cottistione 5: Gratia eam . s. imidocet , vere ndeles de justos aliquando defi eere finaliter a fide vel justitia, de de illis loqui Joania
addit a.d non ero ex nobis intelligit eos non hic se ex praedestinatis. Ex quo apparet, illos hab re fidem de temporalem justitiam, qui non sunt Coi mi Deus enim dabit illis gratias non tales quin electi ad vitam terram; unde graviter errat Calvinus, dum ait omnes Veia fideles certos esse de
i stite numerum praedestinatorum. Si quaeiaxatur autem, unde proveniat illa certitudo , aliter habemus respondere, quam illi, qui ponunt prae-ptauit illis dissentire; sed iis congruas 4ra accommodatas loco tempori perio Me, ut volunus
illis infallibiliter consentiar. Orite. a. Si possit aedestinatus peccare, fieri
potest ut pectet mortaliter, moxque repentino C Iii, de ex improviso intereat vel occidatur ab alia quo43esie tune damnabitur ergo ulcertus erit, merus praedestinatorum. Respondeo, pr destim
eum posse concipi vel in sensu diviso i quatenus scilicet exlvvno indisserens ad gloriam , vel ad pranam; aut in seni composito, in quantum estprq destinatus in subjacet decreto divinae praedestinationis. Si primo modo consideretur, potest peccare, mori in peccato,in consequenter damnarit
destinationem anterquisa merita olli enim dicunt, si mo consideretur seeundo modo potest quidem Oηιic. 3. ex Apocal. Tine quod habes, a mi ominam viam 3 similes passus, qideo Deum retto sine quot sunt praedestinati, quia Deus suum decretum cognoscit quo scilicet statuit, tot praedestinate ante previsi metita: Nos autem dicimus , illam eertitudinem oriri ex praescientia de pinisione meritorum unius susque, ela creto immutabili,quo Deus decievit, consequentet ad praevisionem illam dare gloriami mensuram gloriae. Hie autem quaeritur, an talis praedestinatorum numerus 1 Deo eognitus, si ita cerim, ut nullas ab eo excidere mini, nullus vero, praeter
iem ii rerum, ad illum initatevaleat.
NU MAE R ius praedestinatorum est ita eurus, ut nullus ab eo excidere possit; ac nullus pra ter illum admittit hoc est autem , quod communi- Medicitur; nulliun ptiedestinatorum posse danam ri, nee ullum reproborum posse salvari. Probatur prima pars ex S. Script Joan 6. Omη quod das quod inrendit Paulus i. ad Philipp. dicens. --MPater. ad me memetis Etrursos ho est να- -- operiemini saviatum,quia timor ille praevisit, uri oris. --- κώδε ,- Mam ex eo id est causa Praedestinationis. . Hoc est tollere p. o. riis mea voe- meo auat Mint, 'seruum en agendi sollicitudinem. Negatur i quia bonae ex mei non peribunt in alemum, ct non rapiet e- actione piatvlidae . sunt causa Praedestinationis de visiquam δε manu mea. Semima pars est ex a Joan se, ut habemus executionem us, de niti bene peccare, sed iisn potest moti in peccato qua Deus
praevidit ipsust resurrectulum a peccato, motiturum in gratia; talis tamet praeicientia non imp Illi neceuiralem praedestinato, ut resurgat; quia, ut
diximis alias, praescientia Dei involvit nostrae v luntatis determutationem iis quM, non ideo prindestinatus resurgat peccato , quia hoc praevidie Deus sed ideo Deus praevidit, quia libetEir destia
natus sedeterminabit ad poenitentiam. qui intanuare videnrur, gloriam esse incertam: ergo praedestinatu potest damnari. Respondeo, Deum non statuisse alvate electos absque ullis emtauiniistimsed mediantibus meritis,in praevisa eorum miseratione ad gratiam: Unde ex praecitatis non oeon ludi, quod gloria sit in te ita sed quod debe muscooperari grati quoniam eooperatio est se datrientum nostrae Prqdestinationis. Hoc est etiam
156쪽
ω, nemo, ut exponit aeda in Glossa Ecclesiastae V. Mim jam atque sapientes, σε pera eorum in mana
dignus sit, sed omnia in futuram serva tur incena.
possit se esse deis vim et praedestinatorum secun non justi Patmiunt. dum praesentem ultitiam Distinguunt enia Praede Parribus citatis, qui confirmant nostram conci stinationem in finalem em quam vocant secun clusionen in expositione textuum Scripturae quos
diis praesentem justitiam, quae nihil aliud est mae esse Primis , addi possent Amtuosius in Psal tis. ter iustis tioneinsita quod ille, qui a iovidet Hieronymus, Theophila svi Anselmus in eum gratiam habimalem dicatur se ridam prςsentem dem locum , qui omnes intelligunt verba Pauli ni iustitiam praedestinatus . quia iustificatio est via aes hil mihi consit --, de ciet. de incertitudio grata steritam, licet possit ab illa excidere per tiae. Qui laconon initur reiiciendus, propterea Supposita et veritate conclusionis quod iam per revelarionen certiis erat Apostolus
cae r g i a- de sua institia , de de electione ad gloriam : quia talem certit Iadnen non habebat ex notitia humana. sed ex revelatione speciali, non facta omnibus fidelibus, ut Calvinus praetendit, sed sibi in particulari. Adjici etiam valet convivinis consensis Scholistia columine n Alensis 3.Par.Quaest. i. Membro
Art. I. a. s. D. Thomae l. 2. Iii Est II1. Art. s. D. Bonaventurae in I. Dilh. 7. Par. I. Quaest.3. Richardi in I. Dist. I . Art. t. Quaest. 1. Gabrielis Quaest. Unica
in . ιstinct e Paest. i. es multis aliis in Ioris. Quod si Doctor noster in Dist. I. Quast unica Art. I. sub finem doceat, post gratiae Baptismi d erditionem, ceniorem viam est usum incramenticenitentiae per hoc non supponit Poenitentiani esse medium Milo aliquis possit esse eetius de con
secutione gratiae dedi per hoc tantiim intendit s-dere , intra latitudinem cellitii dinis conjecturalis,
certiorem viam ad justificationem esse Sacramentum Poenitentiae, in quantam fidelis miniis cetius est quod habeat eoiittitionem, quam quod vallo facramentum suscipiat, edm sola attritio si in cli in Sacramento licta nee illo modo, nec isto, ullus sit certus instillibiliter de justificatione sua. Probatur denique incertitudo iustificationis actua pnecedentis, qua diximus contra Calain a m
nlinem sine speei.ili revelatione esse certum de praedestinatione sua finali; quaeritur ulteri eis, num saltem quis certo scire possit, se eis de numero praeiadestinatorum seciuidam praesentem iustitiam 3 id est, se esse ictu ius tam rae cum gratia habituali
existentem. Hoc mordiciis asserunt Calvinistae Lutheriis Art. o. l. 2. inter Illos quos damnavit Leo . Nec mirum, si inter alio Calvinistae hanc erroneam opinionem teneant, quia, si asseverent quemcumque fidelem esse eertum de sua praedestinationes iustificatione finali, quae fiatura est in seniori poteth cite de praesenti se esse iustificatum. In eumdem errorem incaute lapsi sunt nonici Colonienses in Enchyridio, quod additur concilio Coloniensi Titulo de Iustificatione Palmter censetur existimasse Catharinus.vir aliasCath licias Merudis , in duobus tractatibus, quos edidit CoΜc Lusio.
SI c u et in vita prissenti nullis tare potest absque
revelatione , se esse desiluin et illorum, qui pratis destinantur finalitet sic ne certo scite valet absisque revesatione, se esse praedestinatum secundum
praesentem iustitiam. Sie definivit C dentinum Sessi c. Sicut nemo μαι A. Dia in in ori
dia de Christi merita de ii sacramentarum viret
te Messi ei dubitare debet si quilibet dum se-ψsium suamque propriarm infirmitatem respicit de sua gratia forani re n-- rust, iam num Rine valeari renitudia AM . non potest sub afalse m , stes consequutu ingratiam Dei. Canone I . idem statuit, Si qui dixerit, omni homini ad re-- sanem peccatorum assequendam necessarium esse. πι eredat eri ct ab Au uni πιυ ρυ-- esse remissa i Anathema si . Hoe similiter eonfirmae
Cap. 16. 'ia in multi offenitimis omnes , anas quisque sica misericordiam est bonitatem . ita Fevearitatem ct iudicium prae oculi habere debet neque
Di illis ratione. Primo quia, ut quis sit certus certituis dine fidei, quod sit justificatus, debet scite eadem certitudine, quod habeat omnes dispositiones requisitas ad justificationem, v. g. quod tabeat Contritionem vel saltem Attritionem . quod habeat fidem, quod sit baptisatus, subd minister habuerit
intentionem absolvendi. sic de caeteris; quae erito sciri non possunt, quia sunt actu supernatruale ii substantia, quos nullus erinoscere potet certit dine fidei se nabere. Secundo quia ut quis sicce
messeactu habere gratiam, debet esse cerius sesscita omnia quae potestor tenetur fame si nuulus habet tertitudinem fidei se fecisse omnia quae potest de debet facere ex inandatis divinis subcinoria
tali obligantibus initia potest fieri, quod credat sese si isti ai . m. si viiii sibi U- 'eris, Ludicisse quod potest&dedet, licti veresnon fecerit. μῶυνε quoniam amo humoeta quia non tam nee proinde excusatur a peccato, ut patet iam. no iudiei examin.inctis iudicanda est . sed Dei Paulo, qui putabat se ex zelo Dei Muste persequi Hoc multis in locis tradit Scriptura, ut pote Job, Ecclesiam Christi, attamen ipsemet fatetur ad G msi similiae vers. Me ipsum ignoravit antati uras i. ci ad Thimoth. i. se graviter peccasse, mmea quod de incertitudine gratiae exponi G iri etiam deJudaeis, iidem testantur ad Rom. rius Lib. s. Moralium Cap. 7. 48. Idem hi tur O.de de persequutoribus Christianotrum quiJoat Psal .i8. Delicta quis infestigit 'ab occultis meis ιιnia is si putabant se obsequium praestare Deo. Tetinda mea quod exponunt Augustinus in hune locum o quia, si Christus uidicavit Ion expedire, ut Ar de Lib. de Contritione Cap., de eadem gratis illa stoli scirent diem judicii, ne tepescerent a solicini certitudine, de Hieronymus Dialogo i d a. eon dine proficiendi in via salutis, ipsemet dicente Arctra Pelagium de Bernardus Epist. 1. Prove Gim . . est,siam, se rem' na mim momi non
157쪽
certa fide eognoscere, se habere istu gratiam ciam talis cognitio in illis esset generatura occalionem
superbiendi, de Ociendi caeteros de quibus certo λόe non eoenoscerent' de tersendi proficiendi
eura in via lalutis. Ostie. Seotum nihil allad requirere, ut quis valide caeramentum suseipiat, nisi qu6d non ponat obieeni per peeratin fictionis in receptione Sacra-inenti; ea quilibet fidelis scire potestono, senon fim recipere Sammentum, quia rerio seu se vetile recipere illud Dergo quilibet potest scire se recepisse grairam , quae est Fectus sacramenti infauillabier mesicendus in illis, qui non ponunt Obiem reinoin mente Scotisdem potest scire emo siem justificatum. Majorem tradit Motus de B
ptismo in . Dist i uast 4 Art. 3. de Sacramento poenitentia dist. 7. q. Art. 3. 8 de Sacramentis in genere. Dist. . . s. n. 1. Resip. esse puram calumniam quam attribiarunt Scoro G Hie in . Dist. 1ν Quis unica Art. 1. MLuthes
rus in primo atticilloniiminians damnavit Leo X. Aea qua ipseni vindicatsega noster Lib. 9.Cap. s. super
Tridentinu Concilium. Nam Doctor noster nediunad justificationem requirit, ut tollatur obex ficti nis, eripiens rammi tum non pecceta alia te in illius teceptione sed inseper exigit in adulto displicentiam peccati maxilne in sacramento Poenitentiae, ut patet ex Lib. . Di t. . . Dct Dist. t .
sito peccato Decim , n quo ponte habere, nempe ex Dil mihi per iratur .hil ideo nullus potest esse ceria
tus de iisti fieatione sua. Deinde etiam si Scotiis non loqueretur expressὶ de tali displicentia, eiustimat tamen illam requiri, quia in ejus mente noni mete obicem, non soldm est , tune actu non clare alio peceato sed intelligit illum peccate actu, qui
re Ipiendo sacra i teritum inittit concipere talem
displicentiam, ut habet in Dist. . Porro, etiamsi quod imponitur Seoto esset Verum, stilicet requiri tantum in suscipiente sacramentum voluntatem illud reeipiendi non peccandi suscipiens adhue esse meetius de sua iustificatione, quia nec ciret iritentionem ministri, ut docet Scotus Q HAa. Dist. e. nec esse certus, se non habere amctum
Cap. io Carthusian in 1. Dist. n. Quaest. s. Valenti l . . Disput. S. Quaest. s. uncto . Suares Tomo et de Gratia Lib. 9. Cap. II. Num. 3. dc alii: sed nostra Vesta Lib. s. in Trident.Concit. Cap. 7.
oin aliis explicat, hane immitiam non esse intel- sisendam de tisi Gniuidine, etsi non possit subesse
salsium sed de certitudine morali, quae excludit omnem sormidinem falsi speculativam, non vero moralem Per formidinem falsi speculativam intelligit illam. ut absolui potest subesse filium & per D midinem practicam intelligit illim in ordinario
Disium sit besse non potest. Dicit alitem praedictus Vega , talem certitudinem . quam aliquis habere
potest quod habeat actum fidei divinae non ros.
sum eum prudentisomidine de prositorii
tat practi eam certitudinet unam Cap. 46. Initimit margumentum ait, hanc certitudinem esse similem illi,
qua quis novit, se esse natum a parentibus Christi nis, se esse inter Christiano educatum in baptis tum & qua Herdos ereditu esse ordinatum se . time. Nobis videnduli est in conclusione, utruinquis possit habere certitudinem fidei divinae , vel laltem certitudineui motilem, quae habeat actim Divinae Fideli Conexus o. NE e renitudine fidei divinae, ne eertitudine morali, potest quis citra revelarionen speria' 'lem certus esse, quod Fides Divinae habeat actum.
Probatur prima pars quia, s quis hoc cognosceret certitudine fidei , vel talem certitudinem haberet per immediatam revelationein , vel per revelationem mediaram mediante scilicet discursu Theol eo deducto εὐ dato in aliqua propositione, quae esset revelata; sed utrumque falsum est Delgo. Primum inquam est filium, quia nullibi habet Seti-ptura, hune hominem habete acturn fides disium secundum etiam verum esse non potest, quia ne-,quit ullus Theologus probare dilauria sindato in
immediate revelatis , quod aliquis habeat actum fidei divinae , quoniam supernaturalis est, sicut habitiis a quo produceretur. Probatur secunda pars, C quod nein possit esse certus certitudine morali quae omnem speculativam sermidinem aetiissem ae habitualem excludat ab homine prudente , quos habeat actum fidei divinae tum quia Vega de prae
citat auill res concedulit eamden incertitudinem
de fide ae de caeteris actibus qui disponunt adi stificat onem, ut de spe, de Contritione dedech
ritate; sed nemo dicet, imprudentem fuisse Hila rionem sqisod si iiii Isbiis persectissimis vitis dicenisdutri est j qui aliis narii rei di turti ci On tantam de sua justificatiotie secutitatem habebat quin demeer
istudine si a sitatis, Et provide sue iustificati is
trepidaverit. Tum quia nulla reperiuntur sgna, quae talem faciant certitudinein quoniam omnia quae asserti possent et iis in quibuidam haereticis pos-
D sunt reperiti, qui aliquando ita prudenter initer credunt aliquos articulos fidei, ut parati sine nionem subite pro veritate illorum; quod satis iniadstat, neminem posse esse certiam, se habere actum Fide Divinae an silue revelatione spe tali maxime quia semper ignoratur an actus ille it naturalis productus ex fide humana, velomotisodishinatae divina elicitus. Ostie. Nemo fidelis sollicitus est, nec orat pro fide divina obtinenda sed soldnait illi It conteria vatione de augmento quod denotat, ipsum esse certum certitudine saltem morali, quM habeat si Fides Divinae mediante quo elicitur actus divinae fides. Respondeo, quemlivet nosse prudenia ter orare, ut conaigna 8c supernaturali ille, non limana tantum de naturali assentiatur divinis disteriis , sicut prudenter petimus, ut ex intentione supernaturali bona opera sician iis, de non solum ex motivo humano Rarias tamen orant fideles pro actu Fidei Divinae seorsim habendo, qtiam pro Spe Charitate obtinenda , quia majorem censetudinem moralem habemus de Fide in nobis ex
siente, quam de Spe Charitate; quoniam adiicianes vosvitaris nostrae non sint tam notae nobis. quis aeriones nostri intellectas,ut experiaturquotidie.
Quaeres, initim quis habere possit, revelatione impia, cerrinidinem, quod habeat actus Speiae Charitatis
158쪽
Charitatis Theolosti caeri ad iliod breviter Resiaciti A re Fidem, quλm Spem Charitatem, quod si o- deo negatis , quia si non possit esse eerius de sua Iustificatione, ut probavinio in quaest penultima; si etiam eertitudinem habere nequeat, quod eliciat altum Fidei divinae , nequaqiram poterit secutus esse quod producat ac ut Spei supernaturalis Charitatis Divitiae Ratio in promptu desumitur ex hoe . quod ad producendum actus Spei de Charitatis Theologicae non sufficiat quod per itulos prudenter de ardenter diligamus Deum ut bonum nostrum , vel Deum in se ciuies absolute sed necessarium est, ut ipsum diligamus ex motivo
supernaturali atqui nemo potest icite cottiuidiane fides, nee o ceriirudine morali , qu
ponit dari latitudinem quamdam certitudinis,
resis practicar Ratio est, quia plura sunt in-dieia, quod habeamus fidem Theologicam quam quod habeamus Spem e Charitatem ; quoniam omnia signa Spei QCHMitatis sunt signa Fidei, cilin Spes, Charitas non possint esse sine Fide, alia sunt insupe signa sidet, quae non sunt quis Spei 5: Charitatis. Potest enim quis esse cetius moraliter de accepto baptismo , dum esset recens iratus in se non amisisse idem ab eo tempore. Quo adultiri factus est, de potest non ita certus esseae conservatione Spei aut Cliaritatis, ouia Fidei Infidelitas , in quam se non essene Mei, nec oceriirudine morali , qu-ν- opponinutamum infidelitas, inquam ire non esse Deum excipernaturali motivo eam pessi saeretis ualutam scire valet Spei autem opponuntur pluracus aeque prudenter serventer a Catholieus ipsum amare, ut bonum nostrum , ves ut honum in se, per dilectionem naturalem Dergo nullus potest vere scire se habere actum Spei aut Charitaris in fusae , neque certitudine fidei , neque certitudine
rorali, nil motrinem excludat formidinem speciat istivam sed soli1m potest esse eertus certituditi eis rati pr. ctica, quae sussicit, ut quis non teneatur orare, quod Deus illi Spem aut Charitatem sicut de Fiadem eoncedat, lirethoe possit iacere.
Diees, Scripturam multis in locis docere plures de sua iustificatione 3 eonsequenter de Fide Spe Ee Charitate esse eertos, ut patet ex ad Rom. 8.pectaua , nimirum desperatio, praesumptio Mecharitati omnia peccata mortaliaci ergo quis potest
esse eertior se habere Fidem quam spematrem litatem, quoniam illi facilliuestilare, alipeccaverit uno peccato liamuraliis. Quas xi xv.s iso sint effecta Dralistinationis. 'CRελτ io, onservatio non possunt esseni estis dilictione. Et ex ad Gallatas, Fructusspiritas est Charitas, gaudium, pax. Et ex l. Ioannis . Perfecta Charitas sonas mittis timorem. Et ex ear.
31 Isaiae Erit opus iustitia pax, ct cultus iustiti Gyuntium ct severit, , usque in sempitemum Osridebit populus meus inpu&hritudine iaci ct in aeri
na ulis fiducia inrequie epulenti . Per quae ver-
designat Propheta esse in amicis Dei securitatem de gratia , nedum in vetet lege sed lampliorem, abundantiorem sub lege gratiae. Respondeo , nos fateri quidem, Deum aliquando ami- B Raa Tio, conservatio non pissectus praedestinationisci fecitndum enim mediorum adnithominem esse
ipsos autem in communi exponeo Co Novus Io.
e iustis eatio de glorificatio sineffectus piae destinationis , ad Rom. . Quos Vadistinavit, hos ct vocavit suo vocavit bos or
cavit Deus ergo votat, justificit , de glorifieat electos in tempore , quia illos praedestinavit ab
aeterno:ergo haec omnia sunt essectu praedestinatio. cis suis 3 familiatil, iis .ue ad tempus consolati, innis quoniam pendent ab illo det leto piae de lil natio
nes multas , quae inho consistunt, quod tantam concipiant in Deum fiduciam in tantam certita-dinem Spei suae ut non adjunctam habeant actu lem Mimidinem de opposito, quandiu stat tale judicium memo tamen est , qui si ii speciali revelatione non debeat formidare de suo statu , quia
tale iudicium non est ita Drobabile, quin possit iuli subesse falsum. Qii di Scuius m 3. u ast Mniea aetura A mreri mn .m de is,
Di t. s. rast. t. doceat , habitus supernaturales colligi ex actibus, quos proinde sipponit esse notos quod expresse docet de fidei actu in Dist.
as. g. sed quid siri, dum ait, si eum orerit m Ο--m est irinum ha credo in hariis fidem infrisam quod probat ex Augustinci I de Trinit. c. p. r. dicente:video me eradere si eredo . Et infra Mem
se se in cumri, tenet eratisma silentiac ιμ- μυπ- M'. per haec verba 'Hymnum non velle probare, licut nee sevium , qu4 qui Meetius se habere actum aut habitum fides , sed tantes in homine qui eredit dati talem habitum fidei. 4rii Motus line dicat de seipso ponendo in in seponit pro exemplo, quasi dicere in homi ne fideli V. G. in me , dati verum habitum
Port6, licti certitudine morali practica quis posis esse emi se habere ridem Theologicam. Spem
nis, quo Deus statuit aetemaliter illis dare gloriam. Osite Gloria est finis praedestinationis et meo glorificatio non est effectus illius. Resp. quod glorificatio possit sumi vel pro possessione gloriae, vel pro collatione gloriaeci ossi sito autem gloriae est quidem finis praedestinationis, quoniam ideo Deus
hominem elisi , ut gloriam possideat: quia autem electus non potest gloriam possidete , nisi Deus eam illi eommunicet ideo glorificatio ut est eoulatio gloriae , est effectus praedestinationis. Oari Praeter hos ues flectus , sunt adhue alii die e bona indoles, bonum exemplum, morbi, miseriae, permissio peccati, e quia haec om nia possunt excitare ad benὸ vivendum. Resip. haec
' in tua re illic ad gratiat vocatio It S. sunt et it v carrones externae. DeInde . haec omnia non sunt in.
fallibiles effectus praedestinationis i multi enim illa
habent, qui non sunt electi. Instabis Sieetuunvocatio Ἀuaesitatio non onati debent esse ,
praedest quia multi vocantur e justificantur , qui tamen non praedestinantur. Resp. revera non eriessectus praedestinationis . nisi respectu illorum qui praedestinantur respeetii veto alionii qui non praedest intur voratio de iustifieati sunt
tantiis emctus voluntatis quam habet De iis de salute omnium t te etiam bona indoles . exempla . miracula ine. sva emctus pnedestitisti
159쪽
pratiam e muri vocationis; noli moveri e , t denumerosalvavidorum, Heb melius Zus, respectu aliorum. Respondeo cum D. Anumno Quaest. 1 r. in
Exoduni , Lytano Abulens , de aliis . Movseri non optasse deleri de libro vitie , ne de elin tum numero , quasi crederet ab eo posse exorem sed ex quadam fiducia loqiub tur , credens tam
esse impossibile . MM Deus ob preces as non
dimitteret populo peccatum irae impossibile erat. ipsum deleti de libi vitae qua coiifidentia Moy- lex voluit flectere Deum, e ipsum excitare ad commiserationem. Hoc loquendi modo utitur uniis amicus alieti dicens, aut e mihi sicias, aue dele me de numero amicorum tuorum , cerib co fidem quod non deletet ipsum de amicis suis sed concederet suae petitionis es t chum Eodem modo ii explicandus est D. Paulus dum ad Rom. Cap. s. ait, Optabam ero ira esse anathema a Chrisio ros atrumlinis lupposito quod hoc optasset pro eo tempore quo erat christianus ut volunt Origones , Chrysostomus Theophilachus i. Thomas in hune loeum. Sed probabilitis est juxta expositionem Hieronymi . Anselmi, Caietani masserum, Paulum loqui de tempore praecedente suam conversionem , quo ita paternas traditiones telabat, ut non curaret separari a Christo pro stat tibiis suis id est ut fratrum leges rueretur. Si David dicat Psal. . Nomeniorem rilest in arrem 4 Psal intellectum sic--- memoria retinemus, dia 3. mira πια δε ibovivoni , hoe non intelliis cimturconscripta in mente. De libro vitiae loquitur gitur de bro gloriae , se libro gratiae piae multoties Scriptura . Daniel ti Salvabitu omnis, ientis. us inventus fueri in libro Ad Philipp. Q-- Hic quaeritii , utram sit etiam liber mortis in rem nomis seriptaseam in libro vita. Porro ex hoeo Deo. Resp. negativd quia sectilibantur illi.
QU I A militoties in necrotio praedestinationis mentio fit de libro vitae 44m a pius dimis ur, praedestinatorum nomina esse conscripta in libro vitae rideb aperiendum superest, quid per librum vitae , sumptum secvndilii qua uti solent Theologi.
LI se vitae est certa e immutabilis notitia quam Deus habet de salute Ae gloria electorum: .se illi dieunt ut esse in libro vitae, qui a Deo coisgnoscuntur, ut praedestinati. Illa autem notitiam itur liber, metaphorieει per similitudinem ad libramereatum t sicut enim,'in apud homines in lites aut eonsiliarios eliguntur , solent describi in aliquo libro unde Senatotes apud Romanosv eabantur Patres eo criptici sie illi qui ad gloriam destinantur dicuntur conscribi in libro vitae:id est . itici libili, i Unde est dissetentia inter librum praesen- eis iustitiae,&librum finalis is primo enim multi delentur, demtun peceant iis a secundo , nulli. Tandem qui non scribuntur in hoc libro, peribunt, o Cap. is Qua non est inventusscriniis talis . uua . Usa est in stagnum ignis. Osti IC. Exodi11 petiit Moisies deleri de oecii bro dimensim dimitte popato,vel dele, nen memis ritu, tu . quod deiunat librum vitae non esse ita insili bilem nee tinmutabilem, quin ex illo possit quis deleti. Non rea ad hoc aliqui reseondent, nMoysen Lilia vel ba protulisse mente indeliberata ex quadam animi perturbatione talesque meruto reprehendi noster Granus in Cap. a. Exodi, dicens, Moysen virum sapientissimum de animum
moderatum habentem non potuisse in tam inoriadinatum a F istum prorumpere ex animi perturbari lie per lioc eritii optasset Moyses privari iure ad beatitudinem, adeoque amicitia Deirali juriam
nexa, qui asseebis nullo finelieitus esse potest eum esse inimieum Dei sit intrinse Emalum. Unde res Iondent alii, cruod in vereri lege erant libri qui am in quo setitiebantur insignia facta illlorum, fleCatalogus in quo illustrium virorum nomisui, qui tempore hujusce saluerunt , iustii iantur, seque volunt Moysen optasse potius expungi ex illo Catalogo , dique memoriam non esse apud posteros quam a Deo non ignosti populo delictum quod commiserat Lita Burgensis , quem sequitur Vasquo nitii. - 1 . in expolitione Ari. 3. Ninum i . quo eodem modo Hilarius in Psal. 63.
exponit illud D I- turri uri vi niti uis eum iustis non scribaniar. Hic liber ii sitatus in veteri testamento vocatur liber iusto tum Iosue io. ω
Regum I. Sed quia per librum vitae non intelligititur liberib alisis proprias . bene autem et 'Mistus, inopia pro cognitione quam Deus ti
esse librum mortis in Diabolo tanquam in accusatores imm dici potest, ouod habeat Deus notitiam reproborum, sicut habet praedestinatorum:
illa tamen notitia non debet dici libet; quia liber in Deo existens, est liber meophoricus, cujusdsnominatio sumitur a reaturis i in nobis memnon solent conscribi, qui non eliguntur.
EX his quae diximus depraedestinatione . e sinisu cognosci possunt , quae ad reprobationem spectant, maxim in nostra opinione , quae asserit. reprobationem fieri ex prae v liis demeruis , sicut praedestinatio fit ex praevisione meritorum Liui de
unica quaestione, quaedicenda sunt de ea veri
tiae, sic de reprobatio sicut etiam praedemiseriatio m providentia pertinent antecedenter dintellectum , e formaliter ad voluntatem ι se etiam reprobario est antecedentera intellectas,
160쪽
corio Lusio Par MA AD Mirigues est in Deo reprobatio Teii de cretum efficax voluiuatis Divinae de te, aeterna creaturae intellectuali iii fliget illa Primo, quia nihil Deus exequitur in tempore, quod facere non decreverit ab aeterno, in tempore autem iniit-tos Deus de Acto poenis aeternis adjudieat ergo illud decrevit faeete ab aeterno tale autem decretum in Deo ab aetern exiliens nihil aliud est, quam re gobatioci ergo ipsa est admittenda, ut patet ex illiscripturae contextibus, quibo damnati dicuntur 1 Deo recessurivi mitti in ignem aeternuin Sectando quia, sici de ratione providentiae est, ut bonos te.
munerer, Mad eam spectat ut misso IHInim, qui nisdo scilicet non agentes luxta modul linae naturae convenientem dinciunt fine, maxim qitando illis suffcienter provisisne denudiis uincientibus ad suum finem obtinendum ex quo concludenda
est, tum praedestinatio quae reini nerat,4 Irri reprobatio quae condemnat; hoc juxta Concili ut V lenti muri dicens Cap. Fidenter fatemur, ρηκα stinationem linonis πιι vitan , madesti sionem impiorum admon M. Tertio quia, reprobatio nullum arguit desectiim in Deo, imo maxime conducit ad manifestandam eius Justitiam , Potentiam, Bois nitatem latientiam, quae non miniIs elucent in
reprobatione, quam in praedestinatione , dicente Apinil ad ni. y Dι--μι. lamiare mimo notam facere potιmiam suam si 'mo innis dia Grientia asa ira apta in interitum. OBIIc Deus,qui est sena mel cinus debet quidem remunerare bonos, non vero punire malos; sicque reprobatio non decet suam bonitatem, quae infinitaeu. Resp. quod sicut Deus est bonus, ue est etiam iustus; unde si eut justos ratione misericordiae desti nata gloriam die de nialos adjudicat ad poetiam ex imputuo iustitiae unde Tertullianus Lib. I. contra
Marcione Cap. H. ait Dein desola bonitate non est - quasi diceret, non soldm bonus est ad remunerandum, sed etiam justus ad puniendum ideo addit Cap. 11. Stupidissimin ergo qui non ostenditur facto quod non amat fieri, quando of nsa comes sit
D strata voluntatis Deinde, in reprobatione maloiarum etiam elucescit sumnia misericordia, disquia illiceoncedit gratias quibus malum vitare, bonum
Vre , ae denique non reprobari possent rem quia diu tales impio, in multa tientia tolerat,4 illos
provolat ad poenitentiam licet hacce patientia tandem abutentes puniat. Dices, qui sapienter facit aliquid propter finem, non debet illud arcerea finesio ergone Deus per reprobationem arcere dedet homines iste angelos Diotia, propter quam
ereavit illos. Resp. illis antecedet I verum ellet, si Deus tales ereaturas destinallat ad gloriatn necessario & absolute Deus autem praeparavit gloriam angelisu hominibus, supposita conditione bonomii operum, non independenis ab illis ergo non mirum est, si , praevidendo illorurn mala opera
filialia, illos destinet ad poenat aeternam. CONc Lusio Ecu NDA.REr Rox Aetio est decretum efficax voluntatis D. de poena aeterna creaturae intes lectuali infligenda , propter peccaturi filiale Dicitur primo, ric iam, quia est iniis volumus, it enim eligere, gloriam, est actus voluntatis; si etiam excludet a gloria est aetas illius. Dicitu semando, incax quia reprobatio pertinet ad voluntatem coim
sequentem sicut enim voluntate antecedenti vult omnes salvos facere, quia cola siderat illos ut ho- nunec sic voluntate consequenti vult aliquos re . probare, quia illos cognoscat ut in peccato inorum ros. Dicitur terti6. a pena Mema re iuri ime LI sti ali institend/; quia sicut gloria est ultimiit e sanctus praedestinationis, sic poena aeterna et ulcimus reprobationis Adit illum rati , propter pec Otumuerale quia, ut mox dicemus, peccatum est causa reprobationis. Per reprobationem ergo , quam admisimus in conclusione praecedenti,4 cujus definitionem tradimus in ista tanta intelligit ut reprobatio negativa. seu voluntas qua Deus ab aeterno eligendo aliquos
ad gloriai de ad gratias efficaces ante praevisit e rum merita, alios neglig t absque ulla demeritorum merisiones sed intelligimus reprobationem
positivam , non quae antecedat praevisionem demeritorum , qualem intellexit Calvinus , ut dicetur
postea , sed quae est voluntas seu decretum aeter 'num, quo Deus, praeviso hominum finali peccato. ipscis aucta gloria 3e destinatad poenam. Qui enim
te probationem negativam admitteret ex ut i υ Iuntate Dei ante praeviis demerita procedenteiri.
aperto contradiceret Scripturae Conciliis Setia arae inauam, Tabia, Non delectam in perditi ---βω. 1. Petri . M; eme Dein agi propter
vos nolens alique, perire. r. etiam ad Corint. 1.
Devi vult omnes salvos feri a sed non vellet omnes salvos fieri, imo vellet illos periis, quos ante e deliter ad praevisionem malorum operum repro basset negat ε. illos taliter negligens, quoi nullas ipsis pit, rari illi , gratias ad l omlm op tam uitiae gloriam aeternam conlequelidama ergo reprobatio
Contradicit etiam eadem repo,batio negati Conciliis, nimirum valenti cap. 4. Fideni D-1-αγκου stimulonem electorum ad iram ct mr de linationem impio,m ad mortem esin electione tamen salυando mim uisericordiam Dei praecedere maritum bonum, in damnatione vero peritur ruinis Gri miminini se erat. -- sita in Ex quo patet, reprobationem esse opus justitiae vindivistia
vae, quae supponit demerita in reprobando; ε prae destinnionem esse opuli misericordiaeri non quo fiat antecedenter ad meritorum pret visionem, hoc
enim negavimus alias sed quia supponit gratias praevenientes adiuvantes, quibus fiui. . p ta
memoria, quae movent Deum ad praedestinat id utra.
Vim hujus concili non pol sunt eludere qui dictarit, illud loqui de reprobatione quoad executionem , quam admittunt fieri propter peccata iram ibi odiponitur reprobatio praedestinationi, quae sumitur
iecundam intentionem , quoniam vocatur eleactio idem determinavit Concilium Arail sic in Din
p.rte predemnatos ad matum . n.ithema sit. Tales aut ei Conciliorum determinationes intelligittitur
de maior nae, non de malo culpae; iam qui ai nain principalis tennino reprobationis 'en qui