장음표시 사용
141쪽
Dum haee agetenm Romae . Civitas illa anno A resim Pelagitis protraireret ante omnium ocillos. 4 o. a GothorumRegeΑutico captain altata fuit:
obhoe, di Sigientibus undequique illius ineolis. Priamineuit Caelestio fugit in Africam, Hyponemappini , absente . Augustino huj iis Civitatis
Episcopo inde brevi se recedit Carthaginem , ubi emelae iterum visus est ab Augustino , ratione cotilationis mox habendae cum Donatistis tunc occupati in de paulo post properavit Palaestinam, inquit Augummis, Cap. de Gestis pelagii, rem nente in Astica Caelestio discipulorum Pelagii principe, qui aperte Carthagine docebat quae 'elagius dissFmilitant tantamoeeuit apud Palaestinos Caelesti iste, ut ni oti aut bori in propae pus sit suos errores, nititiit ollitapromoveri vis presbyteri gradum 1 sed Paulinus Diaconus Carthasei neri sis, aliqui viri Ecclesiastici pravis sus conatibus onsilientes Caelestium detulerunt ad tribunal Episcopale, ubi accusatus, Excommunicationis sen
tenta pereulliis suit, ε ab Mesella Catthaginensi
expulsus citra annum 4 1 indeque migravit in Siciliam ibi plurimos suis erroribus inficiens, Oeclia dentile pii Mice infestabat , dum Pelagius elati
culum labefactatis Orientales. Caelestius , ii Sam, sic dammius fuit per Patres calthaginensis oncilii, quantam praecipuῆ ad tres moneas propositiones , quarum prima asserebat, quod honu, natur. liter pollet inplere legem Dei , quam Deus in adjutorium dederat. Secunda tenebat , quod ad perficiendam iustitiali, de Dei mandata Gm Hiram a Aa , . to tam in ta vita. praceptis Diaquae occulte arite, corrodebat Ecclesiam de in hoei demissim egit , inquit Baronius , ficiens iuniis viri, qui intrinsectili 'rascebat viscera EGI si , sitis appareret in cute, de Acilia, ut
Non desuerint etiam Concilia, quae publie hoc restis muri Pelagii virus, multis in locis Ecclesiam inficiem Gnata fuerint dissipare. Non obstante enim condemiratione Synodi Carthaginensi, ubi
septuagintra tres aderant Episcopi otiam sacro diploinate confit naa erat Suninius Pontifex, non minori pertinacia suas haereses protendebat
Pelasius. Unde Hero Arelatensis Episcopus de Laetariis Aquensis, uterque in Gallia . Pelagium accusant apud Episcopos Palaestinae, ubi commora batur in Moncastelio , ad illosque propositiones erroneas ex tilagii, Caelestia cliptis deurinptas transnaiciunt. Qu' audiens Eulogius Episcopus Caesetiensis, Caesare Primas , Synodum indiaci I.yddae, quae aliter nuncupatur Diospolis sed huic Synodo . quae postea repra bata sui ab Innocentio ora in subtilibus 4raudule l. tis responsi nibus I)elagius illusit, ut ab Oinnibus Patribus a quani et Catholicus Miratus fuerit. Postea iaAMea duo alia Coneilia indicta fuerunt, in quibus. damnatis Pelagiciae Caelestio Patres ad Innocenti lim Summum Pontificem rescribunt miti secluen- res propositiones usi condemnatas declaravit. pleivsa sola sussiceret natura. Tertia denique contendebat, parvulos non esse baptitandos quia peccatum originale negabant Pelagiani. Hos errores sic damnatos miserunt Patres Concilii Carthagi nensis ad Innocentivi summum Pontificem, qui
in Epist. s. summoperest tutatur Episcopo Carthagiliensi de sellicitudine sic de iterum praesa-Ia d. mnavit propositiones eum authoribus Ius
Pelagio de Caelestio Hule Concilio Carthaginens, praesedit Aurelius Cartia sinens Ducopus
totius Africae Pomas, ipsique inter sit Aus:
stiniam templutitra oppurnare ceperent hanc haeresim statim atque nata est, vel alteri cogi ita tum
est iiii ad tantam persectimem justitiasi ternuia
Llvatori ullulari per stam voluntietis libe aribitrium pervenire ut etiam non sit neces, tum d rere Dimitte nobis debita nostra Secunda . hae veri., n nos in dacas in tentationem 'inest intelia. Dida , quasi resiutori οπιυbeamiis petere a Deo, nὸν et pretiora. m dee ἀ-us tentati quoniam prum pee-
, tum is irre .rturit liIer posiιmus Tertia non est strandus Deus, ut contra peccati malam ct copia
quendo vitam aete-- negam enim Pelagius peccatum oririnale is pro ita de necessitarein Ba-prilini. Haec inquam omnia con demnavit Inno
privatim , tum publicε. Inter pravatos attes recentius condemnata declaravit in Epistola ad visi sivit mesertim D. Ausustinus de D. Hi num is , quom ille, paulo post eondemnatione
Caelesti Cartha trine , seripstites libro delectito. rum Meritis & Remi Isione ad Marcellinum, ut ipsemet testatur Lib i. Retractationum Cap.4 Deinde alium ad eundem de Spiritui Littera scrips ut Concilium Mileuitanimi , quae est vi uina mina inritia primum gratulitui Puribus de sollicitudine
sua δε quod consula ut Ecclesiam Romanam . Nande lyelagium QCalamum coni munione a s gregar.
Iste Caelestius se damnatum videns in Concilio habetur Cap. n. tune enim Pelagius scripto diruul Carthaginensi anno i 1 sub Innocentio lI. --
gaverat suam haeresim praecipui in Epistola quam acripsit ad Demetriadem. ut eam ad vitae Christianaegifectionetia institueret. Hieronymus etiam in rientes lamo suo utebatur contra eosdem sollicitatione Ctesiphontis. Cum enim videret Pelagium versipellem suis astutiis Traudulentis respon itionibus e abiurationibus simulatis Synodum Diospolitanam decepisse , tune ad detegenda illius artificia exco itavit describere dialogum in quo,
iuppleta nonune Pelagii, sub nomine Attici , qui Mitholici paries tenebat, interrogat Pelagium subris nectitobuli, ut expromeret omnia . quae habebat liuile lial optini lihil libris contentum cum longa Epistola misit ad Ctesiphoniar dicit , quod tibi hae haeresis visa fuerit, quae publict erit steret loqui cruod secreto docere non metuebat. Hoe attificio de quo videre est D. Hieronymum in Praefatione I. ih. . in Hieremiam obiuniit semet Hieronymn. ut suam hae pellat Romanum Pontificem , sed suam prosequi non est ausus appellationem dum viveret Iim entius. Eo autem e vivis sublato , successiorem Zosi inuin sine mora adjit ex una parte, ex alia des eae sint Pesagii littet ad euindem cum aliis conia mendatitiis, quas in savorem illius ditietebat Pra lius siccessor Ioanni Episcopi Hierosolymitani,
qui atriit Coi Icilio Dio spolitano partes tenebat Pelagii His perlectis literis, Caelestio interr gato exactissimE, pCesertim si assentiretur Epistola:
Innocenti adversus errores Pelagii, cui respondit affirmative 'unc Zosimus concipiens spem revo
candi C Llestium ad Eccl uil illi nil calli ambos
inculpabiles judicat, quos tamen renuit ala solvere. qllia condemnati fuerant ab Innocentio suo praedecessore, a Conciliis Africanis Epistolam misit Pontiis ad Patres Africanos . ita declarat C.
142쪽
Mo innocens eum Pelagio declaratur, 3 aliquo A infames nuper nati in illo statu sint in quo uitante molo African Irum praecipitationem n crepat In condemnatione Celesti allatam. Hanc Epiuotam videntes Patres Asticani, summa eum moderari ne a tanto teseripserunt, singulaque capita accusationum a Paulino Diaeon reaacta, super quae interrogandus erat denuo Caelestius proposuerulat: Unde in tali interrogatione, cum detegisset Zosimus Caelestii Pelagii astutiam, qui virus suum inresponsionibus oeculiare non poterane illi id mὁ condemnavit, justeque iam antea damnatos declaravit, insuper accessit imperatoris Honorii edictum anno 18. quo poena exiiij contra haeretis
eos Pelagianos decernitur. praevaricationem Adamus. . Quod non omnes honaines moriantur per Adae peccatum, sicut non
resurgiin pet tesurrectionem Christi. s. insuite, morientes sine baptistis vitam aeterii in obtinere. 6. Divites baptisum hon pon obtinere regnum Dei, nisi omnibus abrenuntient. . Gratiam Dei non dati ad singulos actus , sed susscere Liberum Aibiti tum v leste. 8. Gratiam dari secundam meritam sto. q. dura Dei nonio vorari, nisi ab esua fuerint sine omnimodo precarix. o. V luntatem non esse liberam, si Dei auxili indigeat, quia ad libertatem requiritur, quod possit voluntas facete aliquid vel non facere Ii victoriam no Adniniorem istuis haeresis condemnationem emi stram esse ex libero arbitrio de non ex adiutorio demamo is. Concilium plenarium totius Africae es. ii. LM petentibus veniam. ipsa non rerutex
Praelatorum congregatum est Carthagine, ubi affuerunt Legati Summi Pontificis, qui eum ducentis
septemdecim Epistoris haeresim 'elagianam pro is scripsere denuo, inquit D. Projer in Chronico ad
hunc annum, cuius deternii nationes ad univertari orbem siletunt demissae. In toto igitur Pelagisne Lot lo quatuor Synodi habitae suerunt in Afri ea duae sub Innocentio Mileuitana scilicet& Carthaginenis iis, quae fuerunt Provinciales;& totidem subram scio, una nimirum provincialis Atticana in dii sitan Provineta anno 18 altera plenaria duce torum de septemdeeim Episcoportim. Post duo prigratia&misericordia Dei, sed ex meritis& labore eorum, qui per P itentiam fuerunt digni miseri. cordia.
Licet Pelagius suum errorem aliquando tempstasse vitis laetit. attamen hoe fecit tantii verbis
de simulatione me talis qualis erat appareret nus quam vel l Iternum ae necessarium admisit gratiae auxilium. Primo asseruit naturam hominis sumtere
ad ouaecumque opera virtutis exercenda, ad se vanda omnia Dei mandata, ad visendum sine ullo
peccato , ad vitandas tentationes, proindeque ad consequendam vitam aeternam. Secundo vidensnra Concilia Caci haginense dimile vitanimi. Con C exosum apud Catholicos quis gratiam Dei eg
cilium generale exposcentibus Pelagianis respondit Augustinus: Iam de hac eausa das Concilia missas tu adserim 'soli , ἐ- etiam rescripta, nerunt. Musa furita est, em usinam finiatur Pim ter haee Coiicilia in quibus praefata haeresis damnata est, aliud insuper fuit Gallicanum. In quo, agentibus sanctis Germano Antisodorensi Lupo Tr
eensi Epis: is , proscripti sunt rursu Hasia ni per universam Angliam erastanes a numeros.
Patrum coetu, ut narrat Beda Lib. Hist. Anglica Cap. 7. Porro plures aliae Synodi diversis in locis havitae sunt, mἰaxim Ephesin Generalis, inquaret, cepit illam admittere; sed nomine gratiae litiberum arbitrium intelligebat Tertio cum o derent piorum mentes, quod nullam gratiam eratra naturam eonstitueret, nec posset scripturis satisfacere, quae gratiam a Christo emanare proclamant; libero arbitrio adjunxit gratiam doctrinae Megis. Quarto pro ulteriori gratia admisit Christi Domini
exemplum, uodrosii nobis, si ut obsit malum exemplam Adami Adnusit quinto tanquam aliud
Gratiae genus remissionem peccatorum, quam eonintendebat fieri per solam condonationem Dei extaternam. Sexto dum tolleret hi admittere auxilium
pel etiani rinis intes Nestorium damnare, cum in internum Spiritus sancti in homine ooemitis. Abiddamnati sunt ipsimet, ut habetur Gn. i. aes . Non P collocabat in sola iiiii nativite intellectos nol
obstantibus tot repetitis condemnationiblis Itili amas atque illam voluntiati Gratiam praeberi qua tu filius & successe Memorii Capuae Episcopi patro Iam exeitaret , aut adiuvaret . aut sanctificaret.
cinium haeresis Pelagianae suscepit, quo fine plures Septimo , licet aliqui existiment ipsim admisita conscripsit libros, ut resem Gennadius in Catalogo internum, firmaturale auxilium, per quod vo virorum illustrium, dicens, Da - Disi. Praxa iunias ossicientes vites acciperet ad actui superii
pManus vi acer iniseni in sire pruris doctus, Graia turales elleiongos dum scilicet audivit sitam haere est Latina lintua et olasticus .prius. m ire: etatem sim damnatam esse ab innocentio & Zosimo a Pelai, aperiret eu ur in D. ctoribus Ecclesia fuit vera tamen nullum admisit, ut assirmat sanctu A
Postea ore Hiresim Petrii defendere ur. Dis gustinus trib. de Gratia Christi Can. s. sed solam Hl-rsiis Amini in impugnatorem Prias, libras potarilitatem, eonira mentem Cainolicorum,ouiquaruον repostea libros acta: Sed ipsum confutavit leunt, Deum non tantiit nobis dedisse posse, sed Augustinus, ut habetur in septimo Tomo, mulin etiam operata .velles unde Augustinus et iisdem scribens conii Pelusium Cataestium uisiun D Libri Cap. au i Pelagium diceres, Dei et se os subd
sinum bene loqui possimus, nostium vero quod benet
Quantum ad enotes pelagi j varios filisse eo, quamur. Octavo denique , Pelagitis coactus adiastati dicebat enim, Adamum ita mortalem fisisse factum, quod, etiamsi non peccasset semper sdisset
mortuus re Veri, eontra Paulum dicentem ad Rom. s. mortem eise poenam peccati Per unum hominem ruatam Muravit ismisinemuodum, perρες--n, ita in innes mora pertranslit, in quo os ne necaverunt. Hane propositionem conderimat Concilium Mileuitanum Can. I. Ficamque dicit. Adam primum hominem morialem factam, ita ut sve peccam nonre t moreretur in effrpore,
enavit Pelagius, quia diceret pecemini Arimitulum selum laesi meis non geniis humatium. 3. Moral ' a' Bo in. Tom. I.
misit gratiam supernaturalem, qua voluntas bonum operaretur . sed illam negabat eme neeessi glat i imo tantiim utilem volebat qua facilius bo. num opus exerceret. Unde Alvares Lib. 1. de A
xilii Disp. r. Num. . colligit, Caelestium admiasisse aliquando necessitatem ratis fissicientis, non ematis Iesianum necessitatem adiuvantis, non
praevenientis .excitantis e Pelagium vero solam utilitatem, non necessitatem, ut iudiea tan is
Augustinus Lib. de Gratia Christi Capp. 31. 33. de Lib. 1. Quo duo ruinis et D mii
143쪽
DEm τε Pelagianotum haeresi , rem is
per s. Hieronymum, qui primus oninium itilos in apemn dreluxit te mirrum in modum reapiravit, ut dicit S. Prosperci deinde per D. Augustinum, qui ut ait Potndius. decem annos laboravit insitigabili studio adistin Hagummi haeresimae denique pre orosium, Uatrum At latensem, Fulgentium Prosperiimae alios Sanctos Patres, qui dictis de semptis ipsum Pelagium oppugnarunt. Condemnata etiam publin a summo Pontifice Innocentio deinde in Martior Conciliis Africanis, ac denique is Conciliis Ephesiis Generali in Areu
tensi uirgiliinensi , Sardiniens , t ausicano Il. valentino, Ac caeteris, quae Pelagianam doctrinam express condemnarunt . vel ranctorum lyauum scripta probarunt contra Pria muri. Sic in umbextirpato Pelagii errore , guae aliae haereses inis i sissimae subore sunt oecisione scilicet eorum, quae dixerat Augustii ius de Gratiae Divinae necessitate oeefficacia, tae gratuita electa e praedestInatorum.
Quidam enim viri scientia etiam pietate insignes, existimatim iisne Minnani trinam totum Alutis negotium soli gratiae, gratuitae Hemoni, pariterque perditionis causim in reprobationem
divinam, iubstractionem gratiae , non autem in libertatis humanae deviationem refundentes per
sum sibi habuereia,quia nee electi libra mi
rentur tam salutem . nee reprobi sim in perditionen , sed quod ad uti uiue mlaetemur nomines fatali necessitae, unde dicti sunt ex si-geberto circa Annum is Priaestina train , de quibus postea. Ex alia rem sarte hos oppositos errores volanio doliare nonivuli viri docti , in Vitalis Missiliensi conmisontes , teme runt haeresim , si praetextu securid incedendi. Hi, inquam , Massilienses presbyteri, quorum dux erat e Mam, , fitalitatem non admittebant Raedestinationis , nee iniebam in re screationis es praesentionis Evangelicae velle tum sincere ad obtinendam beatitudinem 4m4 necessariam absolute contendebant esse gratiam & interanas inspirationes id eorum haeres erat, quod dicerent , muris iniri esse is nobis; ita ut sine σμt per solas naturae,imina incirere possemus
conariam agere ut gratias actitates dabituales mereremur. Unde volebant Deum praedestinare ex praevisione meritorum cum gratia , quae gratia
batur conatibus nostris Leontra Apostolum 1 ad Corine . dicentem Nin iis se latentes ougit re aliquid ex nobis tanquam ex nobis Quod idem jam ante dixerat Cap. 4 Epist. I. quid bais νασά
nostrae initium non esse ex nobis sed ex pura grati iuxta determinationem Concilii Amusicani II. n. 6 habentis. Si quis sine gratia Dei md Murire, vinin as.deside in is rasanustasAaem.
vano qui prinentionem gratiae negabant, ubi isti
s taliam praevenientel de ad silvantem admittebant
ad linus botrum incipiendum di pessiciendrum, ut doret S.Augustinus Lib. t. de praedestinar ubi loquens de Massiliensibus, ait Pervenem μῆ- - ναν-- - lares ho--- Dei gra- εἰά με-- , aisu ut ad uiatum P H-- - nripiendis vripo iodam, sibi quemquam s.f. sicere posse consentiam. In multis conveniebant tinmen . primo in M, quod utrique affirmarent in nobicelle naturaliter quoddam fides initium sev aDfect ieredendi ., desiderium eonversionis, quias posse 1 promereri p-- fidem , itanda omnia auxilia ad salutem necessaria. Si S. Prosper Epist ad S. Augustinum, Milatius Epist ad eumdem , ubi asserit. Eas triatiora metara de inis m
buebant bonae voluntati hominis existimantes nos prius bonum opus incipere, desiderando teten . do per vires liberi arbitrii Be tune ad faciendum
bonum opus dari gratiam. QuM si aliquando ri με cissimus semipelagianorum antesignani
ratiam praeuenientem admittere visi silerint:per illam intelligebant gratiam legis,& externae De pro tectionis Hunc ruisse errorem Semipelagianorum
restatu Augustinus Lib. de Praedestinat.Sanctorum p. a. Ae S. Prosper adversos Collatorem hoc est Cassianii , ollarion , set conseremiamin
scriptorem a P. F. Tertio asset hant utrique ad tonsirivationem gra. tiae sanctificantis nos non alio indigere mulio,c quam quod a naturarae libero amitti inditum erat, ut indicat S. Prospet Caria inibus de ingratisrme doeebat Magius . unumquemque propriis viribus perseverare posse, ut testantur S. Hieron mn Lib. ir eontra Pelagianos QS. Augustinus haeresi, dicens , tau eare, frices 'ersevere-
ι---- π mxtiε ut diximus praedestinationem asserebant neri ex praevisione bonorum oterum,quorum mitium tribuebant vitibus liberi arbu
is eo a. uni Dyae minisum omnia .. o natis a j mira Rumo denique, sibi finxerunt quo inpinis commes gratiam baptismatis quia Dein praevidebat eos esse merituros gratiam per liberum arbitrium, si Matinos rationis perducti filiis sent alim vero idcire Moisinum non esse e-s -- -am iramideratem non habit se esse tale melinuri , sitim si issent adulti sie S. Prosper in Epistola ad Augustinum.
Inter Semipelagianorum Principes quatuoris me rantiar praecipui, nimitu assumis Faustus, inem
rius Lirine s Gennadius Casianus, qui mitis sanctiJoannis Chrysostomidini tu, exurit, , Dic
siliensis Ecclesiae presbyter , neni a scriptis ει- mim collationibus nomine C llatoris deligna Mimpugnat S. Prolper , Semimagini dogmatas i ventor propugnator dicitur,ut indicat idem Proia per Cap. Lib. adversd Collatorem Faustus o Abbate Lirinensis Monasterii , fictus Rivensis Epistopus in Gallia eonvineitur Semipelagianorum errore fuisse infectum , licet Gennadios elim ab illo Contendat vindicare illius enim scripta . maxime de gratia 6 libero arbitrio, apertεummitur, quM. Praedestinatianos refellendo , in eontrarium ere 'rem lapses Semipelagianam doctrinam se tussierit, ut inquit Ado Episcopiis Feclesiae Vienne
sis in chronico ad Λm. Hi ubi ait de Fausto; ML,
144쪽
enim arbitriin tam Austinus, um emeri x va eius Epistoli iri ad Sixtum, duas in partes
laici divisis quarum una, Floro duces, credebat itin ab ipso Augustino ita praedicari, ut tesse
re liberum arbitritim altera vero libertatem ita defendebat . ut in haeresim Pelagianam decideret. Hane dissentionem tollere volens S. Doctor duas
scripsit Epistolas ad Valentinum hujusce monasterii praefectumae ilium monachos , quae sunt quadragesima sexta, quadragesima septima inter epistolas Augustini eum totὐdem libris linum de Graiatia albet Arbitrio, alterutra de Correctione Se Gratia, quibus monet utrumque errorem esse vitandum,& incedendum media via dicendo in Epi-
hiates in Mesesia Dei taeem , ut illuminatio, virtus de salus illi a Christo ac per Christomae e noluisto sit Faustus et iste ita liberum arbitrium docere conatur , ut illuminatio virIus, desilus non sit Christo, sed natura. Hoc non im pedit tamen, qui . authoritate Sedis Apostolicae refutata Massiliensium opinione ipse suum errorem seriptis e dictis Detit detestatus vel . ut alii dicunt, quin ipse ante damnationem hojus haeresis
obierit , habens animo , in his sequi quod docetaret Ecclesia, unde semper communicationet a Leriis
nuit cum sanctissimis Lotthoxis Galliarum Eptia pis imo Rhegiensis Ecclesia, ubi seditantisten stola v. vobis dixit Apost semper ipsum e ui pro sancto. eius natalem ce inmitis araetera ν . neqlebrans I Jati uarii. in te luitII Lirinensi, Semi pelagianis favisse etiam visus est , qua tamen C
tholicus obiit Aedenique Gennadius Massiliens, Presbyter, qui Lib. de vitis illustribus Cossi ii inustum laudiat eorumque de gratia sententiam alit ossit doctrinae Prosperi . ac stigidissime . Augustinum celebratri unde Gelasius Papa uiam doctrinam inter apoeryphos libros rejicit, 'salo istum ad Antimin 18. Num. H. affirmat , Genna divin ejuslem essentime eum Cassianori Resipuit tamen opera Pelagii Papae Ae in Episcopum Massiliensem assumsitus, revera orthodoxus mortuus est. Qtiali lii ad eos qui impugnarunt, damnarunt Senupelagianorum errores, variassiere nimirum
D. Augustinus , qui senescens adversus eos scripsit libros a Praedestinatione Sanctorum Me sono Bstolus ad Romue ad sinistram non si defendatis liberum arsur m a ne bona per Caelestinus, melasius Sunatira Pontifices, sicut de Concilia rausicana , laeIertim secun- per Hesraria Dei tribuatis nee sic defenriti ν-- , ut sede illa securi mala diligatis sieque una parte suadet Augininus, ut deflenda tuegritia eontra Pelagianos, Moesia non negligantii bona opera contra P taedestinatianos, quia nanot prodesse nec mala obesse elatarabant. Hoc
confirmat S. Prosper Epist ad S. Aug. quae praefixa habetur libro de Praedestinatione Sanctori , ubi ipsum monet, nomitillos ut Astica turbari ex his quae scripserat de Praedestinatione , ubi probabile est, quod loquatur de Adriimet Monachis Addie etiam qu4d multi commovet etiam ceperant in Gallia suorum scriptorum occasione.Refert deinde, quid contra stam doctrinam de praedestinatione ob jiciebant presbitet Massilienses qui publi e eon- Perseverantiae S. Hilarius Arelatensis . D. prosi cludebant ex tali doctrina removeri omnem industri an , tolli virtutes se praeflestitiationis Oinino fatalen induci necessitatem. Qitibus patet ex S.
August. scriptis matheonceptis ottos suisse assese tores fusis prodestinationis, qui inhvocari' terant Praesestinatiani ad quorum errorem in O
nabilis suffocandiani idei 3 S. Prosper fiam Epist istam concludens, Augustinum deprecatur . ut expli
cet, quomodo eum praedestitistione abino si mitariam stare liberumarluuium. Plaeter se adium ouila appendice ad Lib. s.
August. de Haeresibus assirmat nane haeresim . adiadens octoginta novem ab ipso S. Doctore enum ratis quatuor postea exortas nimirum Praedestin
tinatianam , Nestorianam , Eutychianam, Malamothranam eonfirmari potest ex Epistola Hine.
mari ad Nieolaum Summum Pontifieem , in qua suam Sanil itatem informare volens de erroribus Gotescalchi, ait i ci quod antiqui radestinaiiani etiam dicebant, Maociuis tu quosdam ω-d inavit ad vitam au. - . tiam alios prae risti in ad mortem ternam Aeecedunt Concilia, in quibus Praedestinatiana haeresis damnata fuit:
dam fidem C.uhelit,im credimin, quod omnes bati sis , Christi auxili ni ct caverante, qua adsta Si cur erraverunt Pelagiani cite praedestinatimnem , asserentes ipsam landati super vires solius liberi albitrii, ita quod Deus illos praedestina verit, quos vidit naturaliter bene operaturos, iatios reprobaverit. quos praevidit si libertate M suros tae etiam . diametro erravelim praedestia natiani, res dentes totam praedestinationem in divinam voluntatem , alios necessitate inevitabili
eris rem ad gloriam &alis,destinantem ad c no, sic epi viventibus non prodesse bonorum o laborem . si a Deo sint reprobati Meimpiis obesse peecata , si ad vitam praedestinentur: unde tenebant liberum arbitrium deprimi aut extingui per necessitatem gratiae , qua prasenre , non posset humana voluntas ivm Mnesagere qua absente, non posset non maiὸ operari. Qi i hunc IOD. errorem jam pridem tumulatum de novo suscita IMm inserem, ' Ode Hor .sis motis. nam Calvinistae . Praedestinatianorum haeresim, -----nt Ali inivris ad mar i nullam unquam suisse probate contendunt, nullos divina potestate predestinatos esse, non solum non ereque alios humerodestinatum quis sancti A dimus, sed etiam si sint qui tantum malum credri
stini. Prosperiae Hilarii doctrinae mulctas Hoe
-antet alios persuadere voluit Hubernotum Calvunt statum pri neem Jleobus Usetius in Libi de Historia Golestalcfii, de eontroversia haeresis praedestinationis ibi perti ester contendit, non alios siisse Praedestinatianos, quam qui s. Au sini sententiam adversis Semipelagianos propo gnarunt. Contraritim tamen de taciti ad rex s. At,gustino qui Lib. 1. Retractationum Cap. peis ouissimo referi, Adrumetimum actios in Africa,
re velint, eum omni detestatione illi Anathema dia
rimm Expressitu eadem haeresis fuit damnata in Concilio Arelatensi, Anno so in quo Epistola Fausti ad Lucidum approbata Mitra Episcoporurn
subseriptione munita , in qua ex ptam untiata Dan thematisantur Pi aedestinatianorum errores . quos
ruebatur de innovaverat ipse Placidus Baronius ense ad Annum 'o de ex eo Ahiates de orinn. Pelagianae haeresis Cap. 3. aiunt , οβ εα tum
145쪽
dubitare non licet de Praeὀestinatianorum exuvem S. Prosper val Gesus tam . Dicebantur a
tem isti ex Sigebere M A-- is haeresis Pim
stinatianorum sectas e . Cain illis erroribus distitistetur Lovi magni nonuitis prest yter . ad illum seripsit Fati. allegiens Ei,ilcopus epistolam subicriptione Episcoporum Concilii Arelatensis munitam, inquariuitiis Lucidum a inoex Patres meditari eum s esidere, nisi estores sim detestaretur unde,
ubi talem epistolam recepit, fratribus obtemperans. ab errore respuat, hancciue edidit confessionem instentia, quorum errorem e thinnil rem cavit G epistola, quam direxit aci Concilium, in qua ura η escalchus. Cum enim Abbia Clunia centis . Odiavit omnes arti tos erroneos iuxta intentionem
concilii direns ad Episcopos Arelatenses, Iuma recentia statuta Concili damno vin m Ἀ-
ntire ad mortem cam Aint περινῆ, eas pia pereunt. Porto , damnva fuit seniliter eadem liaetes in Synodo Moguntina , ubi conueverunt Episcopisermaniae sub Rabano Moguntia Archiepiscopi, di in qua condem iussu Gotes hin, quilo Rabanuni Maurum vocaverit fide Catholicum,
spirituali taenia pseM edoctum; Ioarines Tim
themius, virum in divinis litteris etruditissimum, mi nee Italia similem, nee Germania peperit aequalem; Sixtus Senensis, virum omnium dilaiplinarum e gnitione absolutissimum, cui nullum parem e -- culo Germania tulit Carduralis Baronius Getim niae Hus, Theianorum verticem, d non imp rem magnis doctorem Cain stetit hiquam tali, Archiepileopus tanti nominis, non est qui possit dubitate de condemnatione Gotescalchi , quam m.
statur a se factam fuisse et de qua ita iratus fuit liniis haeresarcha, quod debiectari non cessala testinatianorum haeresim renovati erat. idem involi contra Rabamin, ni in iudicum Hasdem,
qtie haereticum ausus estnominare, 'uotquot sibi advertabantur,mereticos appellare Rabaniticos Ad
condemnationem Concili j Moguntini nova aecedit concilii Carisiacteondemnatio in Ger uua enim conectitiae non emendatus Coresudelius in Gauliam prosechis est, ubi testante Hincn aro. Lib. de
Praedest. C. p. h. indyli dati coenve H in Carisiaco Palatio iterum auditur tot et calchus ab Epit copis
caeteris quamplurimis viris Ecclesiasticis atque religiosis, qui eidem synodo interfuerunt, in quo- nim praesentia, sicut cin Moguntina civitate, inventus haereticus atque incorrigibilis honore pres byterati, quem a Rigdoldo Rhemoruia Chorepist
po, inscio suae civitatis Episcopo, usurpaverat erae, ut in Epist ad Nicolaum Papam reis D enim Suessionisse Parochiae Monachus in abiectu, Hin arus Archiepiscopias Rhemmis audierat talia ab Ab ite, Monachis quibuscum vixerat
Gotescalchiis Cam iste haeresiarcha Italia ventia set Moguntiam, ubi suos disseminabat errores, R banus Maurusinuntiae A, ovit Concilium in ea civitate, uirilis perque factum est in Concilio Carisiacensi , in quo iterum Gotescalchus damnatus fuit ab H inmato de alijs Episcops, d totusus in Monasterium , ubi, donee librum suum in mim prope accensim coniiceret, tanditi virgis eaerus est. Ut haee omnia distinctilis appareant, dicendum est, quod saeculi noni initio haeresim Praedestinatia notum renovaverit Gotescalchus genere Belga, ut dicit Aventino aut Gallus ut Trithemius censet Lib. 3. Vitae Rabani Hie am in Olbaeensi Monasterio apud Suessiones se claustro nuncipasset, taliter ibi se gessit, ut habitu Monachus, mente seiarinus , quietis impatiens , vocum novitate dele-etatus, ac inter suos, mobilitate noxia singulati sui Germania Episcopos fuit ut patet ex Epistola ipsius Rabani ad Hincmarum Rhemensem Archiepiscopum, de euius ditione erat Notum
de Iialia vexit adnas Muuntiam. ποτώ supersti- est, ito sua irrevocabili oriatumacia, ut in t caeliis virgis, sicut decreveravit Provinciarum Germaniae Episcopii te alijs noceret qui sibi pr desse nolebat ergastulo est detrusiu;ninutum in M stetio Altivillari.
Gotes chretiores praecipui emisi rabΗin malom stabuntur ad Nicolaum Pontificem , in
Epistola tibi allatit, ipsum renovare veterem Praedestinatianorum haeresim , dicens primo cum istis haereticis, Quoniam sica Dearis aestinavi ad ia
omnes salva feri , sed tantum es qui salvantaritiones noxiam doti inam da Praedestinatione Dei bisque quicam ιι non Avamur, non esse penseas utatredueens s populos mittens in errarem . dicendo l/us volunιatis ut salventur, alias an omnia, qua
re pradestinationem Dei qua eas cuia in monem su non pinni ab re ope Mose corrigere, quasi Deus eo ferisset ab initia incorrigibiles Euas noxias in interitum ire. Hanc ergo Fim
cumque Oisisset fecisset id νεη esse insi-- omnipotens. Dicebat tertio D. r. i. Has
mundi redemitione Christus non si cratia tan mora tuas, sed tantum prati quisalvantur. Dicetin qua to cum antiquis Praedestinatianis exponentibus dictum D. Petra, eam qui emi eas Dominum υτ πιι Me intestis descrumant Baptismi, perquinabaritasai-ρtissentire a Chrs . non tamen qu.d e ce via mortem subierit pro illis addentes quod perceptι baptisimi vacetur edeampis apti l D. Paulum Nolite sntristari Spiritum sanctum Dei. - - Ἀλ
146쪽
Inter paucissimos qui pugnarina pro haeres Gotescalthi, invenitur Prudantius Episcopus reis
censis civi in epistola quam ad Senonensem Arisebis seupum, uelinonem noniux , Eripsit -- α se eonsensuram ortinariis mese pariliensi, piseopi nisi prios quatuor rapitulis, quae ' se de Mnatis ii Cati siensibus sunt opposita seti-
bete . Varili lii lini uaelu ad impugnatotes Goteccalchi , enituit prae aeteris Hincmarus Rhemorum
Archiepiscopus, qid multa adversus eum conscripsit praesertim Epistolas, Apologiam pro fidet uilica eontra illum, quam missi ad Nicolaum P pami voltimen magnum de praedestinatione Deio Libero Arbitrio. iein Novatores hujus taein conten. im Calvinistis nullos unquam alios se Prietistiuisititiis quam qui S. Augustini doctrinam adversus Semipelagianos propugnarunt, dicente eorum principe Lib. 8 de haereu Pelagiana p. ultimo, Existimo ,πι- -- in re natura
eo nomine indigitarum Semipetariani , at ae inter hareticos , nominibus eorum suppressis, caracarunt.
quibus eradaia 'osterita quosdam sequam hare ἐ-- 'aristi uanas avresara s Cilni, inquam, Novatore, isti seriptoribus Caulineis insilirent, iis
gantes talis haeresis xistentiam a superest , iit ominargumentis objechioli ibas respondea tir. Dicunt ergo primito, quod clim S. Augustinus hilli e suppositum errorem nec inter haereses annumeraverit,
nec unquam impugnaverit, nee de ea fecerit me tionem, hoe denotet illam esse plandifictitiam sed illam est, Augustinum nullam Praedestinatianorum
menti lieni secisse isti in Epistolis . 6. c. I. a. Ientinum, Monachos Adrumetinos redarguerit, qvi in alterutrum errorem, vel progesagianis, vel
Pindesiimitianis inelinibant, si ut in Lib. de Gratia de Libet Aristio, o de Cerrectiore de
Gratia habetur, ne initio χiaestionis notavimus. Veriun est, quod in his locis hane opinionem non
seminet cretam, nee illi Maurores Praedestin tunos; sed Me ineuit mone' invitatis ejus, simi
pugnarunt Semipelagianos, non tamen unca erunt
illorum opinionem Semipelagianam haeresim sed
Patribus Coneis relatensis de ex historia Luet. di, qui in istem Coiic o hane haeresim , quam antea propugnaverat, ejuravit, nullam prored vim habere; quia volunt, ipsum Concilium fuisse eoti grinatimini sistimulatu,tui . seu mitistitiain, qui a Fausto Semipelagiano dereri s ierant sed noe falsissimi m est; deni pio enim Fausto Concilii Arelatensis praesules conuat pereelebres fuisse ii doctrina, tum pietate, ut de racili videri potestapud sarentium ad anniam m. Nunismis ubi, quaei mensiliari nomina eotivm Praelatorum qui pist lae Fausti ad Lucidum subscripserant, subdit , voles-
mα hie Episcoporum recensere nomina, qt O
ne freme magnae sinu amistum fuerint: non au ι-- , se in iis Minciunii labem Adde quὁd in Tom. 1. . mea uni Gallii pag. 4 . Sunodus illa Arelatensis hune thulum ferat. Coi ellium Arelatense Leontio Atellatens Episeopo ad condemnandum Praedestinationis errorem iniexequum. Quὁ si Faustus, qui tune Semipelagianus in Epistolam ad Lucidum scripse tit non propterest illa Synodus Semipelagiana habet libet, quoniam sub Cath lica specie ertoneum animum celabat Faustus, qui tantam fidem obtinuerat apud fratres, propterea quod Lucidum magni nominis vi maxin iste timi perduxerat, ut illi eoniniissionem dederint alteras Synodales conscribendi ut inquit Baronius Nuinero o. Addens postea numel 36 eumdem
Faustum in Conciliis Arelatensiis Lugdunensi adiparuisse in conventibus S S. Patrum ut Saul inter Prophetas Prophetam, eadem sentientem eum illifrita privatis postea scriptis dolosa arte totam de iii stificatione hoininis destrum isse sententiam , uin
captiose desti volt iis pugnare coiitra Pelagium.
Pelagi favisse compertus est. Dum ergo Epistolamis dilem serisii Faustus ad Lucidum Catholi--mnientem Deseretrat. Quod si dicatur, Epistolam Fausti ad Lucidum semipelagianisinum redolere, rapistolam Lucidi ad patres Coit ili sipe re Pelagianismum , sicque illis non esse faciendam fidem Leonitatium plobat optiine Antonius Crimpis Societ Iesu in historia Gotescalchi. Dicunt; primum,m recensus a destinati
norum errorem fuisse Gennadium Presbvietum Blassiliensem, ori, ob la aetasim Semr Pelagianam, qua infectusetat, nulla fides debetur: led o talia
sum est, ut diuimus antea de B Aisustinori Prospero, oui eri redarguetiua ille scribendo eonita
Monachos Adtumetinos , iste furibus in oeis. His addi potest antiquus auctor anonymus in Lib. inscripto . Praeitestinatus, i.bi restit initae satione, Celestinum linontificem btum 1 I'taedestinatianis
in In Ine editu a sibique oblatum, ita execratum ibisse , ut ipsum nunquam videri per seisi uiuod si di eant mennadium faciendo ea talogum haereticorum , inter quo Praedestina-Dianos numerat, laeuisse Pelagianos e Semipei nos, ut poes suos amicos hoc incassum allegatur.
quia non ri profess librum de haeresibus conscripsit; immo, quando loquitur de illumibus Mese. si seriptoribus Magiuina res iresiam aperi no
Si adversatisinstent omnia' ne obiiciuntur Praedestinatianis itisse S. Augustino obiecta a Semia pelagianici te illi qui vocantur Pindestinatiani
non sutit alii, qu in discipiit D. Augustini. Respondeo quod revera inulta S. Augultino objecerint Semipelagiani, quae tamen longe erant ab ejus
sententia, ut potὸ, quando dicebant ipsum ore gratiam 3 pr estinationen tollere liberum amutrium falsum enim est, quod prirjudietum volue rit S. Doctor asserte libertati hotninis quam defendit absolut Leontiam anichςos; sed mens ejus tantum fuit destruere opinionem Pelagianorum, qui sie nitebantur libero arbitrio, ut gratiae nectititarem respuerent,& ideo fideles non debere juxta dictum Apostoli ad Rom. 3. Declinare neque in domeram aequo tu si nilyram lane est , ut antea diximus, ex epistola ipsus non si defendere ii arbi Ham, ut praej, sicium ast emitur gratia. πιο μμ findere grai - , ut ne em bonis operiarietismi is eradatur,1. Nasuauis artis x. Longὰ ergo distabat Augusti litis a P destinatia iiis, qui si talem quamdam inducentes necessitatem totam
147쪽
voluntatem, quae sicut bonos ad gloriam, sie malos Aadmiram absolineae antecedenter destinabat. .si ursemit denuo dimites inter dogmara Pra Mihinatianorum id ita de Cainouo v. g.
quod Deus det omnibus iustis perseuerantiam in quod illi qui praedestinati lunt quidqi Id faciant, accepturi sint gratiam. Respondeo, has pro pol illo nes duplicem nabere sensiam, quorum uniis est C
tholicus , quem tenebat Augustiniis, eum iri.
fideles alius veto est haereticus, quem amplexin tur Praedestinatiani primo Praedestinatiani volebant, perseveriunt iam in actu primo, seu potentiam perseverandi, dari solis praedestinatis, quod est haereticum& contra Conciliis Arausicanum x. Can a
M. ubi injungitur, Credendum esse secundamsdem canat m, qaὸd accepi per baptimam grati., omnes baptisat , Christo auxiliante oris sperante, qua Misalutem pertinent possinc debeant, si deILreria rare voluerint, adimplere, quod est omni potentiam perseverandiui ere in actu primo. Meundo . alite ineunt Catholies, aliter Piisssinatiani , praedelli nati semper concedi gratiam finalem, inri libuiaunque peccatis vixerInt quia
Catholici volunt dari revera gratiam finalem prae-Mstinatis consequenterade Visionem alicujus boni operis finalis , cui Deus decim it suam gratiam
date. Praedestinatiani veto existimabant, antece cieniate , absolutes necessario praedestinatos elle rece cpturos gratiam icque eoruni opinio, quae neces.statem absolutiunde antecedentem in urit, lonodisiis ab opinione Catholicorum , maxime vita
admittant illi inevitabilem, antecedentem praeis destinationem ad mortem ex parte Dei, ut de Gnia te scalcho narratanthemius Lib. 8 Vitae Rabani, dicens de Rege Ludovico ui Gallia . Circa Kalen-
subris Mai generale piaritum apud Asa rumiamm, in quo Gates Ichus quidam neu reri predemnatione Dei prau sentiens , ct tam Mnos
Ad vitam , quam malo ad mortem perpetuam ine-mitabiliter a Deo praedestinato esse irmans inconventu ration liter eonvictus est is ad reprium
se mi κ. -- confirmans ne in Regnum Lindo--ci ulterias rediret. Dicunt ultimo , Concilium Valentinum severe praedestinatianis, & in eo revocatos fuisse anicumio editos in Concilio Carisacensi , ubi Aera Gotescalchus. Res, de , quod
Lotharii imperatoris iussu Provinciarum Lugduianensis , Viennensis in Arelatensis Praesules convenerint Valentiam, ut eausam illitis Civitatis Epiccopi de multis eliminibus suspecti de aecusati cognoscerent qua disceptat , ventilare uobierunt
Gotesicalchi negotium , cujus controversiae cum H Illcn I. In run Orem continuum faciebant in Gallia.
In hae Synodo aliqui Praesules Hincmaro insensi patrocituum Gotescalchi suscepere , quantamilicitum stit, voluerunt contradicere Catiliacie s nodo ι inter quos erat Ebbo Gratianopolitanus Episcopus , oui occultas simultates habens eum Hinemaro Rnemenii , propterea ilὁ nepos ex Drores bonis . ob conjurationes ab ipso saetiis adversus Ludovicum pium,ejectus fiserat ab Aresti piscopiis Rhemensi , in quo suffectus sui Hineia minis obo inquam , qui Valentinae Synodi eom-
possit decreta nepotis uti dolorem ultu luci Carisia iacensis Concilii determinationibus,qiribus coiidendis
Hinc nas praefuerat, obtrectase volvit, multa admittens quae Carisacensibus videbantur contraria,
hoc non fecit ideo , quia omni arte in Gotestatis chum pugnaverat Carisiaci . sed quia variis alias erroribus inqiunatus erat inando etiam Valentim Patres approbant Deum tuis ad mortem ara tiam praedestinasse, sicut alios ad vitam ἰω nodi intelligit de reprobatione antecedenti& absoluta. tit volebis Pindestinatianici sed de reprobatione consequenti de conditionata , quam admittebant Carisaeenses eum Hinemaro. Quando postea a probavit valentina Synodus , Christum non vellelalvare omnes homines , sed eos tantam qui salva
ill ri hoc intelligit, non cum Gotescalcho de voluntate antecedenti . qua reuevera vult omnes salvos
fieri, sed de voluntate essica eiis absoluta , qua vult tantiam praedestinato salvari, quia praevidetrales moritiuos ingratia Cem denique Conesitan
Valentinum negat , Chtas una esse mortuum pro
Ρ τcii Aindiximus de Pelagio, nimis insolenti fautore Iiberi arbitrii, tratiae hoste insensimmo, quinatus est in Anglia eodem die ae anno. quo Augustinus natiis est in Africa qui ipsi Pelatio adversatus ex poli quam etiam refutavuNusemipelagianos , damnato specti ille per Caelestinum aham; postquam denique Praedestinati norum existentiam, errores ipserum in medium protulimus , qui Calvinitarum suscitaveruntari resim circa gratiam iraedestinationem imite ad nrentem erroneam suscit vini propu Misi mii inseundum est. Coa exus Io. CALViNus totam praedestinationis ausam re--dit in absolutum Dei decretim asserens Deum, ratio e sammi dominii, ante praevisonem
qu nque peccati de boni veri aliquos destia re ad gloriam, alios veryadicrarum remam.
Quoad priman partem non est nae reticus . multi enim sentiunt, quod Deus, sine praevisone meritorum, voluerit dare aliquibus gloriam. Quoad si cundam,danmanu scimitur Ezechielis re avari
autem futabitur a nobis agendo de reprobatione In praesenti tantum dieam, Calvinum asserere, quod Deus
ira se orat circi praedestinatos Ptim , largitur illis fidem justificantem , quam amittere non pota sint Instit. cap. 1 . vcundb. daollis gratiam
actualem quae libertatem arbitrii tollat, lib. 1. Institur cap. 3. Tertio , Peccata praedestinatorum quantumvis gravia eis non imputat 3 Instit cap.
. Neque sana per justitiam inhaerentem , quam negat dari sed ea tegit per justitiam , quam vocarimputativam, quae est in Christo solo de imputa turitaedestinatisci Et sic , seeundam illum, praedestinati sent in caelo eum omnibus suis peccatis. Quo ad reprobosci dicit Deum ita se gerere. Primo, nepit illis fidem momnem gratiam , lib. . Instit. cap. at Secundo , impelliti necessitat ad peceandum, i Instit cap.48. Tertio, quandoilios vocar,
148쪽
Qito ad Origenem lib. t. ἔκι-3 Cap. R. dicit, praedestinatioren fieri ex praevisis merrtis anim
i mi, qu secundi, in ipsum oratae fuerunt antaeat ultio Isto erme, damnatus in Coacii.
Lateraneii si, Seg s. Tandem , quoad opissones Catholieorum , cuiae sint, quarum neutra est contra fidem. lii len rems praHestinationen fieri Mite praevisionem nam ritorum alii ex praevisonen et orimi, non silius Iiberi arbitrii ut uoluit Pelagius sed liberi arbitrii
cum gratiar Omnes tamen in hoc conveniunt,quod reprobatio fiat semper, non ex absoluto Dei decre-
eo, ut voluit Calativisis Me praevisione peccati, ves originalis, vela lis, Hurai usaue. - m
ΡRAEoasTrNATro. qirae est actus voluntatis Dei, potest sives vel sorii aliter,in stacti vitari ipsiusinet voluntatis, stomne nullam agnincit eausam sui; vel transiliative, prout terminatiuad Petrum praedestinatum, potias quam Judam: di de ea quaeramus, virum praevisio meritorum Petri C demerita in reiecto. Nee respondea
see dat intentionem. Sed haec, si gratis
finitur res enim ita eveniunt in tempore, sic
Deus decrevit eas ah aeterno i si ergo dat gloriam meritum tempore ab aeternia illam pIqpMRVI me inritis, alii mutaretur.
, Nequam ti estis quia prasciebam i tati unfrauras, hae vobis a ma rata Aunt. Ambroso s. de fide cap. 3. abi habet; -MMeprvitistinavis Deus.
uis iniuriam, non irratio liter servat, sed causis racedentibus Prospero , l. de Vocat gentium cap. 33 F bra dicior, Hia operandi his est in eis iis quantam --.pe tu , Meliomum Ex quo intelligit, opera conferre ad divinan et e stionem. Augustino lib. qtiaestionum ad Sitnpl. quali. 2. Si non esse . inqiiit, electio, an hiant electi electis 3 rem non pracedit iusti ationem sed electionaeia in uia Minoenim eligitur, visi iam Maau as Ριυθω- Cilun autem dicat, quod iustifieatici pr cedat electionem , hoe est dicere, electionem fieri propter ustificationem prqvisam. Cum etiam ait, nemo eligitur , nisi jam distet ab eo qui rejici--;hoeest asserete, quod ille qui eligitur, eligatur propter proiia merita quia non dinat ab eo qui rejicitur, usi quia Deus prouet merita in et .
sit e si talis terminationis, vel vitem Deus sine piriisione meritonini absiluia decreverit, tam voluntatem praedestinantem traminaria a Petrum. Doctor subtilis ultimimi sistinet, liberam tamen
relinquit contrarium sentire in primum sent dist. r. qu unica, i istorum, in fine ubi dieit Nascruta o is profunda rasuris presurdum,secundum
stilia. Qioniam ergo opinio de praedestinatione ex praevisis meritis non tollit libertatem, ne ulli facitaniustitiam immo potio ex ad n umbini, a nobis renebitur istac o Mexu sim PRAE o εστ i NATio fit ex praevisi meritis gratiae. Probabituro aut titate sci turae, patrum aemulariis, Mntatis rationibus.
probatur primo Authoritate S. Seripi Mat M. ita lenedicti patris mei. ρ rite rex1--- paratam Peans iturione mundι esurim enim , a uisti m ,--ura, Quibus verbis infiniratur, regnum olivum ab aeremo paratum esse obiret si merita, ut patet ex particina causali, -- , quae denotat hoe opiis misericordiae esse causam, cur Deus regnum caelorum paraverit iustis. Deinde reprobis ibidem dixit, Ii maledicti, M. Furimarim, M. Ita ergo ratiocinandum est de proin, E in reorobari positive. natis, ac de reprobis, quoniam de utrisque eodem tu ratura. υmodo loquitur Christus sed te ob reproluintut demerita ergo justi prςdestinantur e nistra a. Esuae etiam ε . habetur ι--- non vidis pra- -- - Digentibin se inibi pet Uriona verba, rii, Augustinum tetractasse hanc sententiam, quam
iunior Rripserat lib. enim de Pisest Sinctorum p. dismirans adversiis Mini alsianos, eos te nutrie ad iane quinionem: quod signum est, A
gustinum, doctra nam in ea traditam, cin re uncasse. Probatur 3. Prima ratione, Si Deus prςdestin 'ret ante merita, reprobaret etiam ante demetita,
quod injustum est. Respondent adversarii, Deum
reprobarealite denistit negativὶ non vero potative tincte est Deiis .edmit destinat electos antoprqvis naerita , non prςdestinat reprobosci de se It ni, Deum reprobare negativὸ anteirquis demerita,id est,non praedestinare nolimriameium MDeus reprobet politiis, nec eos condemnet ad Nn emas, nisi post ri visa demerita Sed eontineos dieοι quod si r destinaret ante previa merita.
reprobaret etiam poliriverat, te piae illa demerita
quod patet hoc exemplo Electio salvandorum se habet sileut electio lapidum ex quibus domus eo Muitur; sed architectus qui ex pluribus lapidi , aliquo innidm accipit sussicientes suo qdificio de ipsos signat , hoe faciendo , alios positi v rejicit, quia non possitnt inservire domui Adrieandae, si avi
Mousillos non inuati pari ergo, Deus volans
emum numerum hominum laruare; si aliquos taniam accipiat, quos signet charactere prςdestinationis, alios et te quali positiv rejicit quia scilieee non possunt salvari, nisi sint electi; de lac non elisi, causam rvarationi indieat iis quod dilectio MCausa, quare Deus gloriam primavrili. Ad hoeu simile authotitates respondent ecim aniter adversarii, Deum in tempore dare floriam iuinae denter tamen deereri dare eam s
vinae: si enim Deus per bonitatem desideret tautemoninium, cur ante praevisionem tam paucos eligit. die ros omnes ionegligit ori nullus ex illis suu viri nomismastis vini endarur bonitas D. diem. do Deum. voluntate antecedente, velle qualiter
silutem omnium , consequenter tamen eos tantiam proes anare, quos videt gratiae suae consensuros;
quam si dieator, Deum, Nuntate siluit, sina consideratione meritorum . Poemiam im elegisse
ad gloriam,cis ait aurem se ribuisse nefarixia
149쪽
Talis etiam Hectis M, e nitrio iustitiae . non Religionem Christianam et quae electiones tactae viam eonsona, Aeetistium pestini reprobi nil
mirum esse, si praedestinati bona opera fecerint, Min gratia perseveraverint , quia ad hoc erant destinati, nihilininii etiam, si ipsi reprobi in gratii isti iuvitiaverint, q- exclusi
Probatur Ratione Electio ante praevisa merita videtur tollere omnem sollicitudinem de laluter vel enim una de nummo electorum , vel non:
Sisinuiuipossibile est me damnari, nam deeretum iurinum inesseis ac Motuum , cujus essectum nemo impedire potest si enim spectita ratione Ii Boaneati sine Mitecedenter ad merita; iue solvendis e meritis similes Diser, ex L . ix. NM uti ropustim grex,quia in iacuit Patri ι' ι- ο
regnum. Resp. complacuit dare regnum consequenter ad praevisa meri. eone Antecedenter
ad ea, nego. Dis 3, Actuum is te re, Cr--riint quotquot prata linati eram in vitatis attenti. mr Ubi praeordinatio seu Praedestinatio est eausa fides&bonorum operum. Resp. hoe ita intelligi , et diderunt in tempore illi , Gai praeordinati erane in vitam auitiam peritio tum fidei Oaiie 1 Apostolum ad Rom. s. cum nati essent , aut aliartii boni et mali egissent I eo diis ain odia habui. Resp. primo , Ap
stolum dicere, quidem, quod Deus dilexerit Iocobantem m*umam doniseriise dicit, ipsum dilexisse antequam diraris set Iacob
acturum. Resp. a. hoe intelligi de eleium hen E actutum. Resp. 1. hoe intelligi de electione ad gratiam, quae revet fit sine praevisone merit rum non vero de electione ad gloriam , quae fit cinis mirentes ad maevisa meritii. Qu9d autem non loquatur de Raedestinatione ad gloriam iret;
quia sequeretur , quod etiam deuinasset . Et ait ad poenam, ante praevisa demerita eodem enim modo de utroque locvitur dicens ante arat e Mid-
reprobationem fieri nisi ex praevisis demeritis. Cdmergo dicit Apostolus . quod Deus dilexerit Jacob QEsau odio habuetit intelligendus est de dii ctione quae tendit ad gratiam, non ad gloriam;non quod Deus voluerit gratiam date Jaco de negat sillain Esaiici nulli enim Deus denegat gratias sed per hoc verbum , odio hasere, intelligitur minstadiligere Est ergo sensus antequam quidquam boni vesmali fecissent, Jacob dilexi, Elasi autem odioribui, id est,saeo magis dilexi, conserendo illi maiores gratias & Esau odio habui id est , miniis dilexi, conserendo illi minores. Porro , quod te odio habere intelligatur Minds dilige te ha-etur ex S. Script dicente, quod is qui non habertatis meae , possitim ἔ, gratia excedere tamen viillius esticaeis Mereti, non possim Hlupposita ergo illa electione . quae non pendet ex bonis operibus meis, sed ex Mu Dei Vollantate , non est ouod meis tuam daninationem , nee sim sollieitus de possverantia riuia, eum decrevit Deus effracitet illam mihi impendere impossibile est, ut non impleat deia creta sua. Jam vero , si non sina de numero Praedeianinatorum , frustra Dei praerepta observo quia certussim, hoc non mihi profuturum ad salutem: di se tolleretur omnis eura de abites, contra D.
Petriti l 2. L. ilicentem Satagite, utper ιμ- ρομeerram vestram vocationemfaciatis.
Probatur . Rationem s. script Gloria eterra dicitur piana iustitiae
re hare omnia , nisi praesupposito me tiroci ergo nec Deus vult efficaciter gloriam dare anteceden
ter ad praevisionem metitorum Melius ergo est; odicamus Deum antecedenter velle dare omnibus gloriam ratione si bonitatis infinitae cinsecundo autem instanti Deum velle . ut homines mereantu illam per bona opera ex gratia facta: in tertio praevidisse eos quinen vel male Oper A turi sunt in quarto tandem decrevisse voluntate consequenti dare gloriam justis , tanquam merce dem 4e poenam injustis tanquam punitionem. Probatur s. Ratione. Si Deus praedestinaret ante praevisa metita unum , non alium esset acceptor personarum, quod est contra justitiam. Nec respontiam advertati negando consequentiam P buerit odio patrem&matrem,non possit esseChria dicentes , quod si tantilm acceptio persoria rum, com quis tenetur reddere aliquid dum bus . reddit an id uni fit non alteri ι in prois p olito autem Deum nulli debere gloriam , imam omnes homines damnationem mereri; unde,
si aliquos liberet, hoe est suae bonitatis, si alios non libete , hoe est suae justitiae haee enim recponsio esset valida , si Christus non esset mortuus pro omnibus4 quia autem per mortem omnes re
inii, reparavit lapsum nostrae naturae , ideo tenetur ex justitia omnibus, singulis sis enirn disse, si ante praevisa metita alici uos praedestinaret, di non alios esset acceptor persona ι m. Oaiie. Si praedestinati eliserentur ex praevisis meritis possent gloriari de tua praedestinatione, contra D. Pauliam, i ad Cor. QM MMimina - aerarimis si rem Mevisti, quid a l. -- vesp. eos non debere gloriari milia hoe non habent ex naturae viribus , sed cum gratia Dei qumniam erso gratia est principium merit , debemus p destinationem in gratiam refundere , non insti discipulus; Ubi non iubet Christus , quod habeannis odium proritis; immo iubet, ut narentes colamus sed praecipit, ut nux em να-, quam Deum. Bire 3 ad Ephes. r. PMd -- - αῶ- ----- το latissua; mo meriis non sunt avi mdemnationis , sed sola voluntas. Resp. primo Praedestinavit nos i ad gratiam concis ad gloriam, M. Resp. 2. Praedestinavit nos secumdam beneplacitum voluntatis includens provissi nem merumum cono ex ludens, nego. Dicer, ad Tininth. t. mora. ἀρ-Heautonesuasancta, secundum opera , sed secundiim prepossum suum. Resp. ut prius , ad gratiam , eone ad gloriam nego mora, ex eodem , non ex op/ribus iustitiam 'ramis, s mi infuit. Resp. distinguendor non ex operibus iustitia legalis , eone iustitis
sanctifieantis id est, operibus ex gratia factis, nego. Dices ad Rom. 9. Non es cumentis , neque
valentis sed Dei miserentis. Resp. hoe intelligi de gratia, non de loria id est, si Deus dei nobis nos: Unde ait Augustinus; quod . Quando mus gratiam, non ideo dat, quia cuminus , aut via
coronae merἰta nostra, arenat dona sua. Dices ex Ioan Is E . elegi vos, ut eatis. ct fructum . .- rasis r ergo electio est causa bonorum operum .
non reontra. Resp. ibi Christum loqui de ele-
musa sed quia miseretur nostri Hoc tamen non impedit, quin trabeamus gloriam , quia currimus voliamus i non quidem ne gratia, sed eum v tia. Dice , ad Rom. 6. Heris sest seria
150쪽
Quod di ut mitii quis aequiritur per A ' visis meritis gratiae Ai gustinus enim agebat Diras Ad Rom. s. Quos rarissimi vis, Antonsor ne imaginis filii Dei ἰω Chtistiis ut homo, est Praede miratus sine praevitis ineruis rergo mos ipsi. Resp. esse conformitatem inter nos Chri-unim, in obiecto Praedemirationis ion in nimo eius: quia, sint Christus in ptiedestinatiis ad imriam aniti ae Ae corporis, sic& homines ipse tamen est taedestinatus antecedenter ad merita praevisa, nos vero consequenter.
Ostie. . Si clinio adgloriam tacta esset ex prie- visis meritis, at tum Praedestitistionis non esset
inscrutabile; eontra Paulum exclamant o alti rudo diviιiaram, se Nam si quaereretili, qua ealcet Plae destinatus non ille illico resiponderi po-xerit quia hic operando gratiae, meruit Praedelmnationem; lue veto respuendo gratiam, meruit reprobari. Resp. in nostia sententia hoc mysterium non esse miniis inscrutabile nam hoc potius adversariis opponi potest , ut bene notat D. Bonavent. dist. t. i n. a. Si, inquit, non esset alia ratio. M aoi'- u letis, is non istum, nisi quia ita Deo piaret cert iam non oreulia dicerentur divina iudicia, sed manifesta eam quiliis hane ratioram capiat i nee dicerentur mirabilia , sed potius volum taria Arcanum ergo Praedestinationis in gratia vocationis situm est, lices enisi omnes vocentur ad gloriam, majora tamen auxilia noninilli accipiunt, contra pelagianos, volentes Praedestinationem fieri ex meritis colius arbitrii, quod non vult Augustinus, nec nos: Uride immerito adversarii allegane
plura testimonia Augustini; siisset enim illis tespondere, quod Augustinus' stat duplicem Prat, destinatiotiem; unam ad gratiam, quae nunquam fit
ex meritis; alteram ad pluria, qtiae non fit ex meritis solius libera arbitrii, bene autem ex meritis gratiae. Ei s. Rationem Scoti: Omnis ordinate,
lens, prius vult finem, quiuis medi ad finem: sed gloria est finis praedestinatorum, merita sunt m
diar ergo pties vult gloriam , quam rubent sic non praedestinat ad glottam ex praevisione meri O-
tulit. Res p. i. Devin velle prius gloriam , quis gratiam, quam merita volunt te antecedenti, ne Deus enim considerando homines ut homines, vult illis dare gloriam in deinde dat illis me dia, quibus gloriai conlequantur , scilicet gratiam Volim t. te coli sequent , negora vult enim Per hanc voluntatem dari gloriam tantum illis, qui habebunt merita Dires, Qui vult mcaestu meoia,
vestesticaeiter finem; sed Deiis MLrit effraciter graiatiam ergo vult emeaeiter gloriam ante aerita. Resp., i ii nolelli, Deus Lllt efiicaciter gratiam, quia revera eam dat in tempore, non ratio vult
efficaciter merita, sed tantili depen tet 1,
luntate humana, quae potest cooperari gratiae, vel quinin alii Ze Deus interdum vocat alios vocationes non cooperari quod si cooperatura sit, meus tam congilla Aluci. respondeant Lut quando vocavit Paulum, lagdalenam, Latronem, e alios vocat vocationem iam communi, mi possunt quidem respondere non tamen respondent. Cur autem illos tali modo vocet. Qistos tali super hoe jure exclamat Apostolus inritit ad diviti .iraim Loquitur ergo hic Paulus de voratione ad gratiam, non ad gloriam sicut et laicit ad Rom. s. N-
in honorem parata, loquitur de illis, qui vocantur vocatione speciali, quam novit congruere, ut vocatus eam non spernat Per vase in cis Veliam intelliguntii illi,qui communi vocatione vocantiit hoc prς videat , tunc decernit gloriam efficaciater; de hoe est dicere semper, merita esse eausani proestinationis. Resp. a. ordinare volens pritu vult finem, quam medii; si finis consideretur in ratione finis, eone Pro tune enim, qui vult finem es ficaciter, vult media est adit et in ipsum finem vii eante media Si vero conlideretur in ratione prsinii, nego. Nam Pto tunc ordmate volens, non vult s.ficaciter dare ris niuinalicui, si non prqvideat .m- te metitum: gloria autem vocatur merces, corona, &retributi, nil mitum ergo est, si Deus prς videae
prids,4 velit merita, quam gloriam. Resp. t. qui ordinatὰ vult, prid vult finem, quisu medinsi finis comparandus ita seipso, M. v.f. prius homo vult eum qui tarie ad stoeriam pervenire possent i ire Parisios, qu1m emere equum ad iter petfieien
vellent sed quia norunt, fiunt,inisositu nevae
Ostic. s. ex D Aug. qui multis in locis asserere videtur, electionem esse ex mera Dei voluntate; tractatu erum 16. HIoannem. ait Cinaeum Hor,
alium noνici sti qua re i nisi vis errare Epistola
etiam ros Cur illam portis , quam istum libereti ut Qq ήρ. istam magnum prondum sed ea-v-yna in uum. Resp. comnia intelligi de ei agente libero, qui potest velle consequi linein vel non emisequi, nego. Tune enim non potest quis velle viisluse finem, emi liberin, nisi videat illud sedeterminare ad conrecutionem finis; pr destinati autem sunt agentia libera ergo prius Deus debet prqvidere cooperationem illorum qu ni destinare illos emcaeiter ad gloriam. Ostic. . Opinio hoc eoincidit eum errore Pela
ctione ad gratiam, non ad gloriam Cisei autem norimi. Resp. longe abesse: illi quippe exclude-
Augustinus lib. de eorrept. gratia ea p. . ait: Qui bant gratiam , dc Ptς destinationen, volebant fieri eumque ex originati damnatione divina gratia dis ex prs vilione meritorum solius arbitrii nos vero creti sunt , procuratur eis oriendum Evangeliam gratiam admittimus,4 volumis Ptςdestinationein
iam audiuηt, ere ui ct in ursum reneri ex pr visis meritis gratiae, seu libertatis adjutae gratia Diras, Ergo saltem Pr aestinatio pendet a
disicetv n eo pii, ut emandentur. Per hoe Au gustinus non intendit probare Praedestinationem esse causam metitorim; sed intelligetidus est de eL
tu temporaneo, respectu praevilionis aeternae; ira ut sit sensus, quisumque ex originali damnatione per praevisonem meritorum ditereti sunt, procuratur eis in tempore audiendum Evangelium . SI caetera metita, quae praevisa fuerunt ab terno.Qirando idem Augustinus ibidem ait tui electismi, lini μη ρ resectistim ita μ' pro λη-- -- - --- dicendum est, quia Augustinus voluit Praedestinationem,ui fieri ex praevisis meritis solius liberi arbitris, o autem ex
libero arbitrio, cui petimet cooperari gratiae, vel non eooperari ut patet hoc exemplo Sint v. g. duo homines , Deus voluntate antecedenti me utriusque salutem; deinde vult utrique dare gratiam; ε denique, quia prqvidet innim cooperati gratiae per liberum arbitrium, ipsumessicaciter destinat ad gloriam / lic liberum arbitriuin et causa , eueille Ptςdestinetur iste non Resp. Pri estinationem non pendere a solo libero arbitrio quando ergo diacunt, dependet a cooperatione nostia: Dist Les