장음표시 사용
191쪽
teale diuidi infinitum de infinitam II ens quaniatum concedit si sit ens non quantum negat re tiones autem sunt entia non quanta ergo nec sine finitae alit infinitae se autem sie dividirem --
is in prima in diuisionei ves est quantum quantitiis
te molis aut pei se isti luci vel non quantum ens autem quantum subdividitur in quantum ianitum,
quintum infinitium finitas enim ac infinitosin morietates quantitalis Unde quis Mari ne non rivit quantae quantitate mesis aut persecti
nis, ut diximus quonia iri non sunt perfectae, ut sic rergo non sunt finitae nec infinitae Deinde, potest
responderi Ooineos reale vel est finitum Velin-snuum iratione sit ves ratione fundamenti
ritavi Mur. MUιτ e sunt sententiae Theologorum , mriun pinna seu Praepositi, i dicentis, non elleminendum, per Mui constituantur personae , cvistinguantur, quoniam eonstitiiuriiur&distinguntur seipsis etia sint ptin iis diversae , Se in nullo
conveniant Secunda est Linc ni erilis, qui alteri
constitui per proprietates absolutas. pellona D IMITertia est D. Thomae astentis, ipsas constitui eo cedo, ratione sui temper, nego Resai nomen, reutiones non quaremis relatuvies sint, sed qua- D sunt infinii rationes lanaenu, licet
ratione sui. Ossio. Relationes originis non sunt eomprehensibiles ab intellectu creato , iuxta illud Eisy sh - -ῶ -- - sua emorra it Ergo sunt insiniatae. Resp. esse in eomprehensibiles ratione essentia cum qhia ident incantur. Dices, origo divina, quae
est relatio, est adaequata principio de termino initianito; ergo est semialiter infinita v. g. filiatio, quae est origo pilii a Patre est ad tuta potentiae en
rativae Patris quoniam proiducto Filio ballum pro tenti sunt sormae hypostaticae, seu catactifristicae; vult enim quod relata duo dicat scilicet, esse persevi in se, di esse ad aliud iter prinium dicit petib-nas constitui, non per secundum Praepositivus deficili tentatur; quia personaei non ita minis
diversae , in aliquo enicii conveniunt, di in odissi inguntur conveniunt in et sentia in dissetiint in ratione personae quoniam ergo non distinguntur
se totis, nec constituunturi non incasiam quaei mus per quid constituantur . aut sistinguantia. Quoad Linconiensem, etiam restitandus est in uia ducere non potest. Et etiam adaequata ternuno . ratio cujussibet personae D. est relativa Pater elum. producto, nempe Filio i via qualis est terminus, talis est via ad terminum. Rei p. est adaequata principioi termino infinito, quia revera ipsa origo est infinita sed dicendum est , quod sit ii, finita identieestantiim, non formaliter talis enim Iis fit in natura iii finita Nergo ipsa infinita est , non qui isdem sermali te sed identice , ratione iraturae in
Oajie. vltimo Attributa divina sint formaliter infinitar ergo relationes. Probatur consequentia, Tota rati in irate attributa sunt forni aliter infinita, est quia sunt unum eum ellantia D. sed relationes sunt etiam unum cum essentiam euo si illa sine infinita formaliter, relationes erant etiam so aliter probationem Ico, qrelationes sint unum eum essentia D.non propterea relationes tunc tinaliter infinitae, sevi attributii, quia attributa habent rapacitatem recipiendi infinitatem formalem ac relatiotres habent trant dna capacitatem recipiendi persectionem, infinita tem identinam licet enim essentia in se formaliter infinita sit radix de origo qua caetera quae ab ipsa profluunt, sint infiniis hoc tamen fit diversim E. iuxta diruersitatem capacitatis eorum Unde, quia
attributa sunt capacia infinitatis sor malis , illam habent ab essentia ; quia vero relationes sunt raniatdmeapaces infinitatis identicae, ideo erunt tantiun Filius, is Spiritu S. sunt quid relativulna ergo non
possunt constitui in esii persbnali per proprietates ablolutas. Hac ratione non sequimur opinionem D. Thomae quia vult, quod formae hypotiatica: snt ad se in per se: ergo sunt absolutae &Hic non
ria ε proprietate personali quae est relativa Minfinitae. Resip. negando consequentiam. Ad hoc est dicere, personas constitui adaequa te per rebationem dico Naiod licet tum attributa, tum ' Hationes. Quod ii ae libet persona constituatur ex D essentia de proprietate personali, pater, quia ea est conditio cujuscumque constituti, illi abeatumvra constitutivum proprium de Armale , quo ultimo constituatur in suo esse proprio irae v. g. homo constituitur in esse coni muni, per animal, in quo eo venit oim bruto: constituitur autem in init proprio.
perrario te tanquam per constitutivum peculia re, per quod distinguitur a bruto, de propti fiehomo si a pari in proposito, quaelibet persona
habet essentiam D. tanquan constitutivum commune, per quod constituitur in esse Dei de habee insuper relationem personalem, per quam consti- infinitae identicE. Quod si quaeras, cur attributa tali tuitur in esse talis personae, Histinguitur ab aliarcapacia infinitatis . alis, non ver4 relationes: Resp. quia illa sunt communicabilia Zc commutua
tribus personis, non distincti realiter, ideo exiliorum ins Orate, non sequuntur omnia absurda re vidium sinu in promi ne conclusionis ex infinitate Amisit Mationum, quae sunt in mimni rabiles iraliter distilichaei propter hoc mineos sunt habere infinitatem formalem. sic v. g. prima persona distinguitur , secunda per
paternitatem, secunda per sit monem, tertia per spirationem passivam. PROBATu secunda pars , ito proprietas petanalis constitutiva cujustibet personae sit relativa, non absoluta Primo, quia Scriptura semper exprimit personas nominibus relativis Matth ultimo , Barisantes eos in nomine Patris in Filii cor spinim S teste autem Dionysio, lib. t. de DD nominibus, non est amismi uiquid dicere de s persubstantiali Molia divinitate, prater ea, quae 6ιnt expressa Secnndo, quia Conci- Deris eloq ειε lium lium Tolet habet in conmo ne fidei, hocselope
192쪽
per quod patet, illas tantam distingui, constitui A nrajorem esse veriun in relatio in malis, quae
Ira solam relationem. Tertio, qiua Patres subseri cam sint accidentia , praesipponi in subjectum abunt huic sententiae Boetius, Substantia eis inre blutum in quo sint, & quod referant falsi ii vero unitatem θ relatio multipluat πιι tritatem. D. A in divinis, ubi relatione , cum sint subsilientengustinus, ter a nusto modo ad se dicuntumi, si non supponunt subjecta in quibus sint sed pia eo non constitiiruntur in esse persenae per quid ab istituunt Nee dicas, Relatio resera suppositum erago non constituit: hoe enim salsiim est de relationibus divinis, quae constituunt personas 4 illas reserunt; ita quὁdemistiniendo ostiant ια disrum do eonstituanti Osjic. . Omnis tetitio realis prae exigit extrema realiter distincta . sed elationes quae sunt litterie sonas D sunt reales ergo supponunt personas rea--liter distinctas , de se non distingunt, nec proinde nulla proprietas personalis est persectio simpliciter: 3 constituunt illas. Probat antecedens, quia reli i, sed per relationem. D. Anselmus lib. de In
camat ea p. 3 inquit, Omnia in Aivinis fantissim . ubi non obvia relationis spροῖ ic ergo solae relationes faeiunt personas distilichas, ae proinde eo stituuntur personae per proprietates persenales lia: relativae sunt. CONFIRMA Tu R. quia quidqti id est absoluatuli in divitiis est aliqua persectio implicitet; sed
ergo proprietas personalis constituens persinam non est absoluta sed relativa. Probatur minor, si proprietas personalis esset perfectio simpliciter, te queretur, quod esset aliqua persectio in Patre, nempe paternitas quae non esset in Filio sequeretur etiam quod Spiritus s. non esset aequiper ctus ac Pater , Ac Filius; quia Pater haueret duas
persectiones, nempe paternitatem a spirationem activa mo& Filius filiati ien , illi tandem spirationem cubi Spiritus S haberet tantstin spirationem passiva ira Ut tollatur ergo hoe absilidum, dicen dum est, proprietatem personalem non est aba tutam nec persectionem simplieiter sed relati
vam. Deinde, Omne abicit suus in divinis est sor
maliter infinitum; sed nulla proprietas pers alis est se aliter infinitii ergo nec absiluta Prodii tu minor si proprietas personalis esset formaliter infinita, duo absurda sequerentur Priin . quod quaelibet persona privaretur aliquo formaliter infinito Q se non esset infinita v. g. Pater carerecfiliatione, de Filius paternitate, quae esssent forma- Iiter infinitae Secundo, quod paternitas in abstracto debetet sibi identi fieare realiter filiationem infinitum enim identificat tibi r aliter ali iid se aternitasin filiatio non remanerent distincta re iter, ne Paterin Filius: ergo proprietas persen Iis non est tmalitet infinita. Tandem idem estrio est habitudo visi ad aliud ergo supponit imum distingui ab alio. Resp. quod relatio realis suppo.
ni extrema realia de realiter ducit icta, vel facit ea realiter distinguere; ita quod relatio, quae non habet unam harum conditionum, non sit realis rei tio creata, supponit extrema realiter distincta; quia est aecidens in accidens supponit subjectum cui inhaereat rellatio autem divina est sit bst. ntialis, 3 sieno suppotat extrema realiter distincta ; sed illa
distinguit. Ad probationem dico; 'uM, ut relatio sit habitudo unius ad aliud, stalausi extremasne distincta vel ante relationem, itincreatis; vel per
eam , ut in divinis. OBjic. . Ex Scoto, omnis relatio terminatur ad absolutum; sed paternitas terminatur ad Lilium,
filiatio ad Patiem in spiratio passiva ad Patrem& Filium, sicut spiratio activa ad 'pitinim S. ergo tres personae sunt quid absolutum t ergo constia
tuit Itur proprietatibus ablolutis. Retra Stolum loqui de relationibus creatis quando enitia dicit, nub
ium relativum resertur prinio ad correlativum, postea se interpretatur dicens, hoc intelligi de telationibus defiuibilibus , quales non sunt divinae: Quἡd si intelligatur etiam de relationibus divinis; ita quod dicat, relationes divinas terminari ad a solutum late hoe vetum esse de termino formali, Minadaemiato, secundario scilicet, essentia D. Principium constitutivum, aedistinctivum, ut patet D non de termino adaequato irimatio qui est per
de homine, aut 'i' lation te distingi litur a bruto,
di per idem rationale constituitur in esse hominis; sed proprietates relativae distingunt adaequale personas; distinguitur enim Fili iis a Spiritura per filia tionem: ergo personae constituuntur in elle perso
O ic I. Patres afferentes innascibilitatem distinguere Patrem a Filio: ergo de constiturre; quia, ut antea dixi idem est principium constitutivum, ae distina vum 1 sed innascibilitas est proprietas
alis lili. per nae constituuntur per ab
solutas proprietates. Resp. non satis constare an innascibilitas sit proprietas a blata, vel relativa; sed dico, innascibilitatem non esse proprietatem eorrelativo natura aut tempore, conc&hoc est, constitutivam . nee distinctivam invia constituti d quod dicit Ρhilosophus orcla ivatim simul natura;
o. Diae s. Terin inlis teli elatioriis notisona; ita ut relationes divinae Ierminent i ad ab
lutum, tanquam ad rationem fundamentalem te minandi; licet non tanquam ad terminum prim rium: v. g. patrinitas divina habet duos terminos,
unum ptimatium qui est silius, 3 hic est malis , alium secundatum, nempe emuni in Filii, quae est
Osji C. s. Persona originans est prior originata, sed relativum non est prius suo co relativo rogo Personae divinae, quarum una est originans Lasa
originata, non sunt relativae. Resp. originans est prior originato origine, concedo tempore, aut natura nego: Ad minorem,tesativum non est prius vum debet esse politivum sicut res constituta estrositiva. Quod ii Patres dicant, innascibilitatem distinguere hoe verum est, secunda iis, non pruniario quia positiva semper praecedunt negativa. M sic paternitas, chim sequi positivum prid distinguit Patrem a Filici, quam innia stabilitas. Otjic. i. inonis relatio supponit bibliarum, quod per illam reseratur; ut patet de similit uirioiue praesiipponit duos parietes albos , antequam sint similis paternitas etiam praesup Ponit Socrate inesse hominen , ante quan illii res rat ad illi im:
ergo relationes in divinis supponunt personas, quae
est relatio, sed aliquid absolutum, cui ex gener tione relatio advenit: patrio Atist dicente, a aliquid non esse motum, nec proinde generationem: ergo personae quae generantur non idia relativae,
nec proinde constituuntur per relationem. cs baec vera esse in crearis, ubi relationes noli unt lubstantialis, sicut in Deo : est ergo ad substantiam detur motusae generatio, proinde persisnaei possunt generati licet sint relativae.C j IC. 6. . iternitas Se teneratio sunt idem; sed Pater non constituitur per generationem: ergo nec
193쪽
ponit esset ergo maeratio praesupponit Patrem, dein dens prolutat, nam eoaem mota quo eris eonam sie illum non eonstitui . Resp. negando miti ad tuitur ens, constituitur unum quia unitas estir proliationem dico , agere praesupponit esses in prietas entis Dergo eodem modo constituitur distin- creatis, ubi actio est accidens, concoquia tunc praeia lim ii quociamque alim illud enim est unum, quot requirit subiectum: in divinis, ego i ut si calefa est indit inctum in se in distinctum ab alio, ergo clio v. g. constitueret ignem in ratione ignis, sicut eadem ratio quae constituit ens illud certe disti illum constituit in genere calefacientis calefactio uir Exemplificatur de homine, qui sicut consti. pro tune non supponeret ignem, sed ipsum consti tuitur per rationale in esse suo lationali, ita petrita tueret: Si quis instet dicendo I generationem esse lud distinguitur a quo tu inqtieriti od non est ratio actionem suppositi, Hic praerequirere suppositum; Respondendum est, esse actionem suppositi; quia constituit suppositum,i est veluti , supposito et cita ipsum tauis suppositum constituendo. Osjic. . Agere praesupponitio en agere ergo sipponit personam quae agere possita ergo non con B tituli illam. Resp. quod gere incommunicabileri potens agere, idem sint in divinis: mi dei ietatio aio praesupponit potens agere incommunieabile quoniat illud constituit. Resp. 1 quod persona constituatur'itidem in ratione talis personae per relationem , v. g. Pater per paternitatem, Filius per filiationem, de spiritus s. per spirationem passivam; tamen esse alias rationes in personis, quae eonsilia tuant eas ut per natalistinctasci Unde potest diei v. g. quod Pater constituatur in esse primae personae per primam incommunicabilem subsistentiam, ad inanio D.determinanu per se , di immediain
nale. Nec dicas, homulem dii ingui quidem a bri toler rationale, sed distingui a lapide pet hoe quod mino sit animatus, 3e lapis inanimatiis hoc enim est falsum in uia si distinguantur homo de lapis pet
a leni rationem tune non distinguit ut laom . lithomo mi icimo, ut animatri sic remanet lem per 'l iurno, ut homo distinguatur per ratio-riales Unde superest, quod dicamus idem esse principium constitutivum, de primo distinctivum. Dixi, primo distitiistivum 'uia homo distinguitur etiam ab equo, quod equus sit hinnibilis, homo risibilis; hae tamen rationes nonduitiis vir primaris. quia priniario non constituentio ite patet constituitur per paternitatem, Aepe eam , Filio distinetiit ut i sed per spirationem activam distinguitur a Spuit S. ergo non est idem
principium constitutionis, distinctionis. Resp. p t terni Um non silum distina te Patrem a tuo. icut natura humana per se determitiata filat ad per .cfitiationem non distinguet Oniam Filium .p sonat Adamici quia autem illa prima persona in crate sed etiam distinguere a Spitito S. ita ut si et secundo instanti generat Filium, tunc constituitu impossibile uterque non spiraret, non minus ab illo in esse Patris, ino per paternitatem suando diuinguerentur inuia Pater esset Pater de Filius indicitur, generatio prat supponitesse, potest sic neuter esset Fidim,de esset Spirii a sine dicendun, ponderi piae suo ponit esse personae, cone. qui est, quod spiratio activa secundi Momam distin aliquo iii stanti, saltem naturae, Pater est persona, gua Patrem de Filium a Spiritus. ει prima ibi antequam generet praesupponit talem personam. terni insin filiatio diltinguant. ides patrem nego; quia Pater non est 'ater, nisi per gelierationem Inst,ibu , Ergo male dicimus,rubd relationes constituant personas. Resp. negati. o quia constitiuunt personas in esse ultimo , foris mali, adaequato talis personae .licet non consilia tuant in esse peri ae simpliciter Pater enim non est persena per puerilitatem, sed perincommuni obiis exinentiam est tamen talis petana, seu Pater, per paternitatem. Diser, Si persona est te Janua eius productio non est generatio quia generatio est adsibstantiam , non ad relationem. Resp. generationem non minas esse ad substantiam: quia retinimis adaequatus generationis est si πολaum divinum, quod est substantiale;MMisista est
convenit esse Verbum, de imazo Patri de Filio convenit eci spirator, inspiravis; denique hiu
ritili S. convenit esse amor, doni in ingenitus il
genitor inspirator: Quaerimus nunc, an hac omni constitia inpersonas, nec mer
CA ετ mus dicit, non esse eodem motio lo Equendum de constitutionein distinctione peris senatum; nam vult, quod licEt paternitas constituat
patrem Ee distinguat illum a Filio, non tamen distinguat a Spiritura. Motus -- - , quod ideo sit princisum emissilui inimi dedistineum
Si eut person D constimuntur per relationes
uub ratione relationum cita per easdem primo distinguntur: eo enim modo, quo en constituitur. etiam proportionate distinguitura ouocumque alio,
quod non est ipsum ergo sicut relatio divina per-s,in constituit, illoc easdem distinguit.
Cos exusto. SOLAE tres relationes praedictae, paternitas, filiatio,in spiratio passiva, constituunt distingunt personas adaquare. Probatur, quia nulla propriotarum sisternumeratarum pertinet ad eona initi
net per bonarum ergo solae illae tres constituunt. P Ob Murant. mnes rationes praealtat e vel sunt negata vae , ut inge nitum, inspiratum, inspirator; vel
positivae, ut eis spirator, Verbum, imago, amor α domini Sed negativae, tam non sint eris sed
negatio tantum enti . non possint constituere aliquid positivum , ut sunt perlonae filiae vero rei ricine politivae non constiti unt etiam personas;
quia supponunt eas jam constitutas nomen enim Verbi , imaginis advenit Filio jam constituto
per filiationem sicut nomen amoris raoni advenit Spiritu S. lam constituto per i spirationem passivam.
OHic. i. Nil verat dicere, quod spiratio ictio
Pure , tuum in latione quatoriis
194쪽
'saltem spiratio activa eonstituit. Resp. aliud xeum stare essentiam D. sunt fundamentiun sinultitia .constituere peltatam inratione spiratoris,alitu dinis, quasi accidentali, unitas vel essentiae est proximum similitudinis essentialis, attributorum est fundamentua constituere in ratione personat: spiratio activa coinstituit quidem in ratione spiratoris Patrem etilium, sed non constituit in ratione personae; quia paternitas di filiatio sunt priores 'itatione activa, disiein illo priori signo Patet &Filius Gnaetvivitur antequam spirent: Unde spiratio a isti a non potest
illos constituere inesse personae Deinde formale constitutivum personae debet elli incommunicabile pluribus personis vati,s, quomodo posset redde- repersonam incomi nimbuenii sed spiratio admua est communis Patri&nuo: erin non constituit
Patrem nee Filium. OBile. h. bstrat hi cretationibus origini g. laena ope paternitate , filiatione, iplintione, remanent adhuc prisonae:ergo illae relationesnon constituunt. Resp. quod duplex est abstractio negativaac prae cistuc prima est ea qua unum de alio negatur: secunda est illa tia unum concipitur, non concero iter. quo posito, Resp. abstractis relationis remanent personae abstinctione praecisua. comodo possunt enim adhuc concipi personae, sed conceptu inadaequato & imperfecto, sub ratione incommunicabiliter existentium; v. g. praeci a pateris nitate irini persona remanet incommunicabilioteresistens baintractione negativa, nego; qui enim negaret paternitatem de prima persona, fili Miciis cor exusto. ΡRAE τε relationes originis quae sunt propriae. dantur aliae communexa stilicet, identitatis, aequalitatis, de similitudinis Mutione or inis Vocantur propriae quia singulae coli veniunt sing lispersonis, vel Littet duabus. ut sipiratio activaristae dicuntur communes muta conveniunt tribus
personis, Pater enim est similis Filio, Filius Patri. α Spiritus S uirique. Probatur concluso primo est identitas interim asi in illumini his demessentia. Secundo est aequalitas ad Philipp. x:
Non rapinam arbitratis est isse se aqualem Deo, id est, ait Aug. non urannice nec per rapinam Uu
aut posterivi; sed tres persona aetemasanto eoaqua. ter. Tertio, patet quod sit inter illas similitudo,qllia conveniunt in essentia, tanquam in serma quae
facit similitudinem essentialem in attribuissitanquam in Armis quasi Messentalibus, quae si
di ciunt similitia dinem' ita si a te identalem. nem deleeunda, spirationem de tertia, negare C O j Ic. praesertim contra aequalitatem, ex Aug. s.
l. de Trinit. eap. i. Deu est magnus sim qu/mitate: ergo inter pus asi non est aequalitas, quia qua hos est plurium una quantios; id est, resatio inter
duo extrema qliorum qii antitas est eadem Dergo si in divinis non eth quatilitas, ut vult August. non est
aequalitas. Rest Deum non esse magnum quantiatate accidentaria, ε quae in eius estentia realiter distinguatur ben autem quantitate essentiali Aeidenti fieata cum ipso Deo vel distingui Deus est
magnus sine quantitate molis conc virtutis , n go: quae conlistit, ut diximiis, in magnitudine, aere
nitate de potestate Unde Aug. lib. de fide adi trum eap. 1. de pessimis loquens, ait μην alium conset Die liter personas, quae non risuit esse plures initi per has relationes. VIII. An prater ivlMirari eos iis remiam tur a se trio. NOτAMou, quando Arist. s. Metapb dicit, fundamentum remotum identitatis, esse sub stantiam aequalitatis esse ouantitatem de similia iudini, qualitatem, ibi subnatui . quantitas, de qualitas non sunt accipiendae stticte, sed Lite ita es ηtρ cedit atemi-- int. καλλι-τη-4i- His quod nomine substantiae, intelligatur non tali isti Herat potestate. Oajic. Solus Pater habet potentiam generandi:
ergo Filius de Spiritus S. non sunt illi aequales se in divinis non est aequaliti, Resp. quod Orie
sit potentia generandii remota, proxima potentia remota nihil aliud est , quam intellectus eum essentiam sive intellectus possit producere , sive non de haee est in Filio de Spiritu S. potentiali xinis est uitellectus eum essentia D. quatenus ille in rellectus potest proflueere Verbum in haec est in solo Patre non vero in Filio, aut Spiritu S. hoeo '' posito distinguo antecedens potentia generandi permanenti. Urani Deus h et per immensita φst in solo Patre; potentia proxima con; de privalem valiud est aeternitas, quae respondei quantitatissi hujus potentiis non tollit aequalitatem inter pescontinuae successivae tertium tandem est potestas sonas divinas; quia potentiai torti in generandi est Dbstantia categorica, mi natura, quidditas uniuscujusque rei, nune ρος - , uim transcendent Iis similiter nomine quantitatis , non semper intelligitur quantitas motis, sed etiam aliquand6 virtutis seu nomine qualitatis, intelligitur id omne quod habet quasi qualitatis rationem, sicut trabem in Deo attriduo. Fundamentum itaque remotum identitati, divinae est esstatia D. Disinium Vese
est unitas nil merie ejusdem essentiae. Fundamentum remotum aequalitatis divinae est triplex, scili-ςermuniuido, quaerespondet quantiori continuae
quae est fundamentum aequalitatis respectu reriimad extra Haec tria refert Aug. . de fide ad Petrum.
atomiaue, O moria Fundamennim vet5 proximum ejusdem aequalitatis , est unitas numerica magnitudinis, aeternitatis,4 potestatis. Porro quoad Dandamentum remotum similitudinis quia duplex
est similitudo, una essentialis, alia veluti accidentalis sies timentum remotiun illius duplex est;
essentia divina eoncepta vellit forma quid ditativa personarutn est undam elatum remotum similitudinis essentialis attributa vero, ut bonitas, sapiens , ας quae ad modum qualitatum videntur cire
notionalis, de nullum notionale est persectuin aut impersectum , ut diximus de personis ergo lic t Filius aut irinis S. non habeant talem potentiam generandi, non minas sent aequales Patii in persectione quandoquidem talis potentia tion dicit perfectionem Potentia remota est in solo Patre, nego; Filius enim rapiritus S. habent intellectum sicut Pater habent etiam essentiam D. intelligibilem. Quod si non possint genetate hoe non procedit ex desecti potetitiae , seu intellectusci immo hoc procedit ex eo quod intellectus in utroque habeat jam productum terminum sibi adaequatum; 4erroducto tali remino, intellectus non potest alii:
195쪽
o Vt cistae relatione eommunes multiplicanintur ad multiplicationem terminorum; ideo, ovia plures sunt termitia identitatis, aequalitatis, csinii litudinis identitas est multiplex, sicut aequalis ras, & similitudo. Qitalis autem lan wrustariunco Ne Lusio UU, et octodecim relationes communes quae in intercedunt inter personas divinas sentisiuna lex resationes identitatis, sex aeqiralitatis,4 sex sinii-lit sinis; cui is ratio est; quia ad multiplicationem territi norum multiplicantur relationes inde sunt in Patre duae identitates; quia Pater est idem Filio, Midon Spiritui S sunt etiam duae aequalitates; quiariter est aequalis Filio di Spiritui S sunt d nique duae similitudine, in eodem quia Pater est sinulis
Filio . in illis Spiritui S ergo in Patre sunt sex re- Iationes communes. De Filio sic est dicendum; quia
est idem , aequalis, similis Patri; idem aequa- iis, de similis Spiritui S ergo habet etiam sex rei tiones Tandem Spiritus S. totidem habet; v niam est idem , aequalis,ac similis tum Patri, id mFilio. Ex his ergo patet, quod quaelibet persona habet sex relationes duas identitatis, duas aequat ratis,4 tot similitudinis; Se sie intercessivit octodecim relationes communes inter persuras divinas.
An relationes communes sint reales in Deo.
DIVus Thomas negat, affirmat Scotus Ratio primi est; quia, inquit, ad relationem re
lem debet multiplicari fundamentum in extremisein v. g. sit militudo inter duos parietes debent esse duae albeis ines una in uno pariete , alta in alio; de ideo, quia in divinis essentia una numero est fundamentum harin relationum ideo, cam noti multiplicatur assi rarat relationem identitatis non esse realem sicut nee alias, sed tantitia rationis; idem , inquit, reser retur ad seipsuma Seotus
vero, qui talem multiplicationem fundamenti non tequii it tuetur ita, esse realis.
PRAEO te e maiiones sint reales Ioscorus.
Probatur, quia ad retitionem realem tria tantam requiruntur Primo fundamentin reale, terminus realis: Secundo, extrema realiter distiniacia Teiiib, quod ex natura sundamenti&terminorum sequatur relatio absque operatione inret Iectus sed haee omnia sunt in relationibus comm
nlliu Dergo sim reales. Probatur Mincit , sunt laia
mentum enim est reale, scilicet essentia Mattributa terminus etiam est realis , nimirum percina; deinci extrema realiter distinguntur nempe perissonae di deniqiae, illae relationes pullulant ex na-
tutares, misitas erationeactio in Patre, oc
passiva in Filio, resultant illieo relationes paterni taris AEliationis: ergo illae relationes sunt reales.
Probatur i. si vita impedit, quominas illa re lationes sint reale, est unitas Linamenti ut viile
D. Thomas sed unitas fundatrienti non impedierealitatem talium relationum et go , licet fund mentum si unum, relationes illae sunt reales Pr
batur mino triplici ratione. Prim5, quia si sementa ipsa non resinuitur, sed extrema duae assis dines enim non sunt sibi s miles, sed duo parietes, ratione albedinis ergo frustra . Thomas dicit, Quod unum refertur ad seipsum: quia non est fundamentum quod refertur, licet sit ratio reserendi; benὰ autem extrema tentiintur quae sunt realitet distincta. Secui ido , qui quo Mndanae litum maj v rem habet unitatem, eo peisectior est relatio est enim major demitas, ubi natuta est una specie, quam ubi est una genete ergo et it major identitas.
ubi est una numero ut in divinis quam ubi est una specie ergo unitas fundamenti non tollit te. lita tem relationis, immo potid illam reddi perfecti rem Tettio, quia multiplicatios damenti ne cessaria ellet in extremis ad relationem realem, i lationes Origi ius in Deo non elsent reales; ipsi rum sunda metit uni est intellectus, voluntas,
qu* non multiplicantur in personis divinis. Probatur . rundamentis identitatis, iunilimia
nis , aequalioris non est fundamentum qllatenus multiplicatur ergo quando non multiplicatur est aeqile fundatrientum relationum realium Cons
C quentia patet,&antecedens probatu quia prς dictae relatione Midantur in unitate sui amenti aequalitas enim est quorum qitantitas est ima de se de aliis sed non habet unitatem quatenus multiplicatur; quia unum & multa sunt opposita ergo sim tamentum non est fundamentum, quatenus muli plicatur ergo heri essentia, magnitudo .atui
buta non multiplicentii ut diuinis, non minil tamen relationes identitatis , aequalitatis Imilitudinis erunt reales: si enim v. s. Deus eandem num
ro albedinem posuisset in duobus parietibus , illi parietes essent sibi similes cilla similitudo esseert ilis licet in tali sertatione non multiplicaretire
. Ostie. r. Si non multiplicaretur sendamelinuri in extremis , sequeretur quod idem resertetur ad seipsum fundamentum enim est ratio referendi. Re . negando sequelam quoniam enim unda mentum est ratio reserendi, non vero id visa, fertur licci sindamentum sit unum in extremis,
tamen unum non refertili ad seipsum , quand quidem sunt extre ina quae ad invicem referuntur, Mqtiae sint realitet distincta, sicut distinus de parietinous oui haberent eandem numero albedinem in tali suppositione unum non referreturia seipsum;
immo ea quae referrentur, nempe illi duo parietes. essent distincta realiter δε proinde relatio , quae esset interhaee extrema remaneret semper realis.licosundamentum non multiplicaretiir. Dicet, Fundamenta non tantam cini ratio reserendi, sed aliquando ipsam et referunt nr, ut patet quia nedum duo parietes albi sunt similes, sed etiam duae alium dines sunt similes ergo si sundamentum non siemultiplex, relatio non erit realis quia pro tunc unum 3 idem retaretur ad seipsum. Res p. qubd
revera sui damenta alui uando referantur . ut iri
exemplo allato, de tunc debent multiplicari isti . quando vet4 non res runtur, sed sunt tantum ratio referendi rae tunc non debet multiplicati funda mentum e in proposito autem non dicimus quod
findanaeno reserantur; lasse inuis enim, a
196쪽
essentia Patris sit sistitas, aut eadem, ut aemialis essentiae Filii time enti Ouin refutetur. ω
ipsam sed dicimus qucit Pater qui est unuri existremum, sit similis Pilio, qui ei aliivi licet fandamentum illius lini litudinis sit unum numero in his extremis. Ne quis dirae extrema relationum d bere opponi in non opponi nisi per multiplicati nem sundament , salsum enim est: quia personae te vera opponuntur relative dicet non multiplicetur fundamentum.
Oajic omnes Theologos dicentes, esse tantilat pinum relationes trales in divinis; quae sunt pate nitas, filiatio spiratio activa passiva. ergo idenis rixas, aequalitas de similitudo, secundam illos non sun Aales. Resp. Theologos admittere tantam quatuor relationes reales loquendo de relationibus propriis in originis sunt tauis plures, complectendo tam relationes communes quam Ioprias. Dices. Si istie relationes communes sint reales, cor stituunt, distingunt persinas, sicut relationes oriu,quod est contra omnes. Resp. quod non comitituant nee distinguant personas quia praesupponunt eas esse jam constitutas per resationes originis. Dices, Si aequalitas esset relatio realis esset consequenter relatio realis inter attributari quia sine equalia , quoniam sunt infinita. Resp. negarido consequentiam; quia attributam non distinguntur realiter m ad relationem realem requiritur, quod extrema realiter distinguantur. Diso Ex Scoto, aequalitas est persectio si inficiter; sed imiatio realis non est pet sectio simpliciter ergo aequa illas non est relatio realis. Resp. aequalitatem esse Iersectionem simpliciter . si unaatur filii dament iter, pro essentia, magnitudine di attributis: si s matur vero Atinaliter identitas aequalitas. ω militudo, non sentiet seistiones sint pliciter relatioenia formaliter sumpta non est petfecta aut im-CON exusto NOMEN Patris notionaliter lumptum conveni primae perionae, Mi illi soli. Concluso LMest de fide; de ramo ejus est, quia pris a persus
generati producit incidenritatem naturae ex vi processionis dola etiam taliter producite ergo no me Patris convenit move personae,m ipsi soli: Unde quamvis Filius producat cum Patre Spiritum 5.quia tamen non producit genetiuido, sed spirMNdoi ideo non debet diei Pater. Ubi mendum est,qiuid licet nomen Patris possit simielsentialiter, notionaliter tamen primatio .nraecipue habet
significationem personalem sie licet possit dici de Filio, quM essentialiter sit Pater respectu
tutiuum , non tamen debet dici pater sine addito, sed Patet creaturarum; quia analogum semper sumitur pro digniori analogato; dc paternitas quae est ad intro, est nobilior paternitate quae est ad extra, quoniani paternitas essentialiter sumpta respiciis rus creaturas; de sumpta notionaliter respicione .sonam productam, videlicet Filium, quili mitte est
praestantior'liacumque creatura. OBii C. Paternitas in se, ut est munmunis pater
nitari essentialiri personali, est univoca ergo fal-s dicta est analoga. Resp. esse potia aequivmam, quam univoca. quia personalis est relatio resis de Physica essentialis vero est Logica ration lis, iiiiiii imponit realeui Deo, ut Dunius clinc
de immutabilitate constat autem ens reale Mens rationis non habere inter se coninimicationem nisi qui vocam.
NO MAE, Patris in divinis sumitu essentialiter
ad extra ¬ionaliter ad intris. Si essenti litet sumatur . dicit ut 'ater generaliter omnium creaturarum, quas Producit & conserarat, disperia has Angelonimae nominum quos iam conservationem 5e creationem adoptat in filios per gratiam, d constituit haeredes per gloriam. Et notnen Patris si sumptum convenit tribus personisci quaelibet
enim persona creat, conservat, justificat&glorifi Ecat ratione hujus paternitatis dicimus ciuotidie, Pater,sar qui es incatis. Nomen Patris sumptum notionalite ad intra convenit primae personae quae producit filium de sua substantia. Nomen Patris in prima acceptione uis simitur, ut quis enim sit. propria Pater, debet produeere ex sua minitia; unde Deus non est proprie Pater Angeloruit aut homnum, nec Spiritus S. Patet Christi
DE nomine principii dieqndum est sicut de no
mine Patri similod scilicet possit aeeipi essentialiter, notionaliter. Nomen principii ellentialiter sumpti dicit respectum ad creaturas, proinde convenit tribus personis indivisibiliter , ν
enim omnia creata produxerunt: Unde possum di
ci principium creatiar anima quoniam opera ad ex tra sunt indivata. Nomen principii notionaliter
sim ipti convenit Deo a intra non ut Deus esε, sed ut persona est. Hic quaeriiniis, an nometiprin
cipiis accepti conveniat seu patri, ves etiam os sit attribui Filio , qui quidem Filius est princinum Spiritus S. Co
O, M principii eonvenit ptima persona ἔ- non tamei est ira illi r rurium, quin possie attribui Filio , licet principalius preri competae. Hae eondusio habet tres partes, quarum probatur prima Per principium intelligendum est id a quo est aliud , vel alius sed Filius vel Spiritus S. sunt Patre ergo Pater est principium Filii, & Spiritus S. Deinde Quidquid producit aliud, vel euirine pium ejus, vel causa; sed Pater producit Filium, non est causi r ergo est principium. Probatur secunda pars, eadem ratione; quia scilicet, tita Pater, iam Filius producunt Spiritum .erso vocabullam pii pii est commune Patriae Filio probatur tertia pars quia solus Pater est principium inepti ne iis pio; stilus Pater est producens,& omnino impet
quous, Alo tandem Pam est 'inc rum
197쪽
divinitatis . ut eum vorant Aug. . de Trinit. E. I. Athalias. D. Diotirs. Concilia Tolet in confessio--fides lorent in literis unionis, sessi ultimar Ritiis est principium ex principio Filius non est improductus, Filius tandem non est sensa origo totius divinitatis , licet fit origo divinioris communicatae Spiritui S. ergo novien principii primuralists Patri convenit. OEjic in id quod diximus, patrem esse principium divinitatis. Si Pater esset principium divinitatis, divinitas a Patre realiter distingueretur, coraeterea esset producta se hoe filium est, qui ii Vinitas est idem realite eum P. it te, ipsi nec Renerat, nec generatur ergo Pater non est fons divinitatis. Resp. I. Patrem non esse principit in divinitatis productae , ipsa enim nec producit, nec producitur; nec generat, nee generatur: est tamen principium divinitatis communicatae a nam Pater mediante generatione communicat Filio divinitatentim Pater ωFilius Spiritui S. Resp. h. quod ruando dicitur, Pater est principium divinitatis , ibi ivinitas sumitur non in austracto, sed in concreto; non pro Deo in se, sed pro personisinitae Deus sunt; ira quod sit hic sensus later est principium peti Harim, quaesum divinae, vestrabemdivinitatem.
tamen explicant hune loquendi modiim , escentes: praesertim Augustinus si ideo pantem dicis authi
rem Filii; quia Filius geniciis est a Patre se Pater genuit Filium etc quia ille ab illo est , non ille de isto; siteor, de concedo: Si autem per nomen a
thoris minorem vis facere Filium, Patremque ma torem, nee Filium ejusdem sub ilitiae cujus Pater.
detestabor&respuam Nil vetat ergo dicere in eo sensu, Patrem authorem Filii Anautem Filius pota
sit dici author spiritus S. negat D. Thomas , dicem nomen authotis non convenire nisi illi qui habet rationem priini principii, quod iuvi conuenit Alisi
Melias tamen Hilatius vocat Filium authotem Spiritus S aitque Spiritum S. produci a Patre dc Filio authoribus , sumendo hanc vocem adjecti
non sibsimi e quia vis spirativa est una de eadem numeta in patreae pilio, de quia iam
spirandi non militiplicatii . nomen siibstantivum authoris non debet multiplicari. Nec quis diear.
authorem debet esse silperiorem inero s
ani inserte , quod Pater sit eausa Filii, MFilius et echus Patris Nos autem dicimus quidem,
Patrem producere Filuim ob hoc esse ipsus principium; causam vero esse maiust
L ea Puer cum de Spirituri possit dies
causa creaturarum, tamen respectu Filii non potest dies causa; ben autem piincipium e Ratio
est quia principium est nomen generaliti lati iis patens, quod denotat illud omne, a quo aliquid producitur, quocumque modo producatur nomen reto causae juxtaconini unem loquendi usum inel die semper aliquam realem distinctionem naturae, saltem numericiana . quod clarum est ex Arist. dicetite, causam esse id quod influit esse in aliud: Pern men autem substantivum aliud, importatur diversio naturae; sed non est distinctio essentialis inter Patrem producentem, Ee Filium productum: ergononieli causa non debet attribui Patri Deinde , si Pater elset causa Lesset eausa essiciens Filii, alvus esset effectas Patris i sed quod efiicitur, transita non esse, ad esse, quod non potest dici de Filio,
qui est aeternus ergo Pater non est causa ejus. Ol ut C. Patres dicentes, Patrem esse caulam Filii.
Sic Hilar. . de Trinit. ruit, Idem est causa, cursita es cursit sapiensi lib. s. diu ex Patre o. Mnsmisi Sic Hieron in cap. 3. Ephes ait, D. in .steis aliis substantia Sie etiam Aug. l. 83.
tia. Resp. ibi nomen causae sumi late pro principio, pro ratione, eur aliquid est tala non vero semiatur causa proprie pro eo quod influit esse in aliud essentialiter distinctum sic enim Pater non est ea se nec Filius effectris seeundam Athanacris
naodo illud usurpabant Ariani, dicentes solum P
rtem esse ingenitum, ut inde Filium genitum mcreatum neetentim se non est proprietas pristin
per lotae sed cuilibet convenit. Secundo . ingeni- tuli sumitur pro eo quod non est proprie genitums
se Spiritus S potest dici ingenitus, quia reveri. Won est genitus vi in tali usurpatione, ingeni uidem ea ae insilius, si sie sati liceat Tetii si
miriir pro eo qitot peritillam productionem habee eila; hoc modo sumptum, tot Patri convenit. CON ccus ro 'INoε Ni Tu sumptum terito modo , pro eo quod nullo niodo est productum, convenit Patri tanquam eius proprietas. Sic August. s. de Tri
rum , solum Patrem ingenitum rae innascibilem nuncupantium contra Sabellianos Patrem asserentes natum fuisse de Maria Vimne Ratio patet; quia Filius est piculuctus per generationem, Δμ- ritus S per spirationem: ergo solus Patet estivi ductus, ii cingenitus. Qii odi doctores respuant nomen ingeniti a persona Patris, ut Athanas 'ut Epist. de Decret Nissenae Synodi sub finem scribit haereticos accepisse illud voeabulum a Paganis, ut suas flaudes facili dcoecultarent sicut etiam Basil. qui lib. t. contra Eunomium, dieit; in vocabulo ingeniti latere aliquam blasphemiam et ut etiam D. Ambros de Sacramento Incarnationis Responde dum est, praefatos doctores non reiicere simpliciter hoe vocabulum non possiant enim negare Patrem esse improductum i sed negabi tu applicationem haereticorum , qui sophistice utebantur hoc vocabulo, ut colligerent Deum Patrem disserte e sentialiter a Fili, sie enim concludebant; si solus Pater est ingenitus, id est increatus ergo Filius de
Spiritus S iunt creati: ergo non sunt elui deni subiastantiae, ae Pater quia eadem substantia non potestesse eream,&inctem & proinde non vols
iust Filium di spiritiuis uictum eis Deos talis
198쪽
autem applicatio vocabuli, ingeniti est haeretica Adi in hoc sensu nomen hoe increpabant Patres ei. mi, propter alassiani haereti eorum; sicut alias Patres remiebant nomen hypoisis, dicentes quod rion bonae suspicionis esset, lictima miniter omnes
eo utantia i alserendo , tres esse hypostases in divinis Ratio autem quare relicIebant illud , erat;
ouia nomen hypostasis , apud Graecos significat iubstantiam δε persulam Unde Ariani volebant inseris, quod essentite, sebstantia: in diosis, quia
sunt tres hypostase consequente Ii serebant, Filium non esse eonta stantialem Patri in his ergo
o tu i Augustinum dentiniti cap. 6 di a priovem mmomnum; ingenitum esse iam, ac non genitum Henon genitum idem esse, ae non Filium; sed Spiritus S est non Filius: ergo est insenitus in sic nomen ingeniti soli Patri miconvenit Rese, Aug. ibis mere ingenitum smineo modo de Grevera eo venit Si iratisi S. nos autem loquimur de ingenito spectato tertio modo inquantum idem est, ac improtructum, tunc soli Patri convenit. Osii 1. Essentia D. est ingenio tertio modo; a non est producta: erso ingenitum non converrat soli Patri. Resp. i. quod licet non sit producta; est tamen communicata quod de Patre dici non potest qui non communieatur,in te essifiliis ii est
proprie ingeniis sivismus enim zLice ingenitum sit proprietas patris, non tiaoienesteonsuturi i; qui ingenitum formaliter importat negationeni, weno potest constitituere rem postivam tale enim debet esse minebpium constitutivum, qualis est res constituta sed res constituis, nempe Pater, est positiva ergo constitutivum se non potest esse negativum 'einde, tres persenae non se haberem unitoritate in tari ne pet italitatis aliae enim Ainsumerentur per pro prietates positivali, ut Filius per filiationem, de Spiritus S per spirationem passivam. Pater per pro
HAE praepositiones de, ex in hae nrateria indissi renter sumuntur; quamvis enim, de , visne sienificationis immitet e substantialitatem roducti cum producente . quomodo dicimus: H-ium tessse de Patres ex vero consubstantialitatem non importet ex se.quia latius patet,& dicit tantilaahabitudinem pro dueentis ad productum, ME , pro eo C tia sive dicit conlabstantialitatem , quod non est genitum, nee coninimicatum , nec est dici, Filium esse ex Patres sive non dicat productum. Resp. a. essentiam esse ingenitam ne substantialitatem , in quando dicimus, domum esse sative quia generari ipsi non potest eonvenire; ex architecto non vero de architecto quia domus non verbest privative ingenita, ut Pater, cui potest non est de substantia architecti: Tamen . quia india convenire generari. Dices, Prima persona non est ' vinis origines dicunt e substantialitatem produm apta ad generati: ergo ingenitum convenit iis tam evin producente; ideo Milicet sine distinctione piae. tum negati vh sicut ellentiae. Resp. 3. non est apta, ut prima persona eone ut persona simpliciter, n M. Deinde, licet essentiam esset ingenita, non minas tamen Pater diceretur solus ingenitus; omnis do enim vocamus eum ingenitum seu improductum, loquimur de Patre per omparationem ad alias personas, quae non sunt ingenitae; non vero percomis parationem adessentiam D. Osjic s. contra id quod diximus ingenitum esse proprietatem Patris Proprietas diei dignitatem; ita esse ingenitum non est dignitas, alia Filius, Spiritus S. carerent dignitate. Resp. cum Scoto majorem esse veram de proprietate ausoluta seu alia tributali quoad proprietatem relativam satis est, inquit, quod non dicat indignitatem. Dices, Ingenitum non ditietas personalis, quia non est relativa , relatio enim positiva est. Resp. ingenitum
PA producit Filium de sua substantia ule
Athanas in Symbolo, loquens de Christo Demo ex substantia Parru, ante scuta eniim sic de Aug. libri de fide ad Petrum cap. 1. rater Dem de Logenit Deo semel de sua naiuia enaui umsuum. Si e Dama se de ps Patris substantia Deum
silium astruim in Ra in ilius is est, quia generatio est actio qua aliquid producitur de substant: 1 genera tu sie honio hominem generat, non vero soli
nam initia homo ploducit filium de sua ruinania,
Oejic. I. Est una tantdm .simplicissima substantia in Patre Filio, de Spiritu S. ergo si Pater esse proprietatem negativam relativam , ut vult generat Filium de Ga bstantia, Filius generatur
Aug. s. de Minit eap. . sicut enim genitus non ad ex silia substantia propria. ex substantia Spiritus seipsum dicitur, sed quod ex genitore sit ita citiai S. Rei p. quod Filius potest dici quidem esse exibis dieitur, ingenitus, non ad seiptum sed quod ex statius amice et in seipso,& in Spiritu S. quia est ea-
genito-non siti sic esse ingenitum, est proprie E dem numero substantia in tribus persenis, sed nontra Matio Moliva. Quas et io v. Hr- ingenii sit proprietM Onstitatisa patia. EX his quae diximus, videtur soluta ista quaestio;
quando eriim asseruimus personas D eonstitui per relationes originis ex hoc patet, quod insentitum non sit proprietas constitutiva Patris quoniam
paternitas ipsum constituit majoris tamen explicaiationis causa , hane de novo proponimus quaestium
CAEt dici, quod sit desta, stantia sua aut
tia Spiritus S. quia hoe denotaret pilium proinducete se, aut Spiritum S generare Filium quod falsum est dicitur ergo Filius de substantia Patris. non de substantia Filii; quia est de substantia quae est in patre in primo signo originis, in quo signo nondum est Filius, aut Spiritus S. Dices. Ergo Filius est Filius substantiae Patris, si autem est Filius tib stantiae Patris, distinguitur realiter a substantia, quae
est in Patre. Res' non dici Filium substantiae P tris, quia substantia patris non generat Filium; sed dicitur, de substantia invia substantia est principitiin inadaequarum quo generatus Filius. Quod si
199쪽
Filimn ti,tactum de Patris substiuuia ' Oajie L. Si Filius esset dic sisbstantia Patris, esset ex substanti divina , si est. - tanta viuina.
esset ex essenti divina, quia essentia i stantia sum idem .sed si esset ex essentia divina tres perissime essent m mei essentia, quod est contra Αugust. . de Trin. cap. s. Respotvis Scotias, Filium posse dici de essentia Patris , non vero de HismuD. quia esse, , vel ex dicit originationem unius ab idio; persolis autem Filii non originatur ab eo
se uiam Ee se noti dicendum est, Filium esse deessentia Deir quia tamen originatur DPatre, reo licitur, quod sit de essentia de dei n- est enim idem in omnibiis petianis; 8e aliorest acta, perso lis qui distinguit. Dice , relatio orirespectu sundamentio fundamenum est' sit . teris respectu relationis. Resp. nomen iniectistinateriae non reperiri nisi quando Mariolae sintiri haerentesci in divinis autem relationes sunt sub.
stantesci ergo essentia mui potest vocari sebis
Filius in diminis non odii itur m nihilo, prisquid dicant Ariani, Vesentes illum esse crearum quia hoc repugnat clivinitati ejus , quam probaubmiis producitur ergo des stantia Patris. An autem Astantia seu elsentia Patris teneat locum materiae, aut formae, hoc quaerimis Henriciis .
randus, multi docent sibilantiam eta tanquam
TR quidem quomodo essentiam ad Filium m Spiritum S. determinetur hoc sit enim in diante intelle a volimrate quia Pater, media te intellehu, seu dictione , producit Verbum, &communicat illi essentiam D. Pater etiam Filius mediante voluntate, seu spirat lo ne producunt Spiritum S de consinuenter eommunicant Illi elli riami essentia ας D. com miratur Filioue Spiritui s. mediate: Quomodo mitur ad Patrem , dicetur. CONc Lus o. Cos exusso. Essa NTIA D. determinatur immediate ad pH-mam personam. Si Scotus quaest. . quodlib. V a s et a ti, ita Patris re qua generatur Filius, Sicut enim quaelibet natura determinatur imme
non isti et rimitetiae, di ἔ, si fotin ii an di te ad unums positum in quos sistat, utri involiau poten iam 4 peisona est actus dei intuta humani quae determinarum messi rem est uni duotum, quo um unum est po te ad personam danai Mediante Adau ad x.
h id est peteommunieationem; sed postulae esse melis, qui incommunicabiliter determinatur per relationem, quae est actus notionalis Unde ex essent' relatione non fit compositum 'uia utrumque habet ut actus. Hanc conclutionem coit firmant
Divini, asserenies essentiam esse terminum sortinale nunerationis, qui conii nicatur, non veloqui producitur. Objic Illud est materia ouod est subiectum generationis sed essentia D. est subjectum generatio nisi ergo est veluti materia. Probat ut min. quod manet sit utroque termino est subjectum gener tionis; se,. g. materia ligni est subjectum Onim tionis, dua innet sub sorma ligni, sub Maignis; sed ei sentiam manet in Patre illi r ergo est subiectum generationis. Resp. neg. min. quia vestellantia D. sit Midamentum generationis, non ramen est subjectum Ad probationem dico, quod manet sab utroque termino generationis est sitaiectum ejus; 1st si illa generati sit mutati . con
cedo itune enim subjectum manet tu privatione mediate in eo per naturalem consequentiam. Calic. I. Si essentiam est determinata ad primum suppositum, non potest esse in aliis; quia eLditu incommunicabilis per primam personam; M
ilo enim personae est reddere irativam im omnimniis
D eabilem: si ergo naturam est immediate determinata ad primam personam , non potest amoliti communicari; quia per primam persenam est i communicabilis,4 quod inincommuilicabile, non
potest communicari. Res per priniam personam naturam. redditur incommurucabitu mmediate,
eo te hoeomen non impedis, qui per intellectum voluntatem possit communicari de se mediast, nego. Ad id quod dicunt, i omninnirabile non
potest commi inicari easem eurrit diiunctio immediain, concedo: mediate nego: quod estis remunicabile immediatε, non potest ulterius it nodiatEcommunicati potest tamen mediatEMOsjic. 2. Ideo ellentia determinatiit ad primani&nia a si generatio non sit minatio, sed tantum E personalitatenti quia unaquaeque elI ncia reueis
p Vstu, sto uti est in proposito, ubi esseniis ualis ex se affert secum suam perlonalita em nis miniquis fuit sub privatione, licet manserit de natur. - - sint rapax plurium personalis. a in produeente4 producto Dius, si essen tum, ut est essentia D. inas inebre regi M . . Ptia non se habeat quasi materia seu potentia, 'et go m divinis nulla erit personalitas producta. Resp.
cilli. shlnt duo actus simul. Resp. hoe essi salsum. quando unum sibi identificat aliud tune enim fit unum pelidentitatem, non per accidens Dis, talion
potest intelligi, quomodo essentia non distinguat, relatio distinguat nisi quia essentia est velut potentia, cietatio ut actus. Resp. bene intelligi; asseret; conci si sit capax tamdmmediate illas aseseret nego: Essentia autem D. est capax tantum unius personalitatis immediates ergo asser secum tamdm unam , licet alias pollit habete mediate; in diantibus scilicet dictione spiratione. QuAEREc, quaenam sit disseremia inter po
quia unum est actus essentialis, qui non damnam, Memam proximam genera i ta remotam 3 ii
200쪽
bane esse, quZa potentia proxima est intellectili Acuni essentiam prout est in primo supposito dete
mutatii, Deinmitin ut Deus, non habet potentiam Pruximam generat, in quia debet esse in aliquoinvidistinguatii realiter ab eo qui generar ut sed solum suppositum in divinis potest distingiuis ea litet ab altero de non eas ut Deus: ergo Deus ut Deus. non habet potentiam proximalia generandi; de proinde illa debet ella in supposito quod sit primum; quia gerieratio ei prima communicatio quae fit in divinis. Potentia renacita generandi est runtem intellestiis muri essenilis in in quocumque supposito
tis; sed omnimodae inevitabilitatis, leu indefectibialitatissimulo ipsum producit naturaliter. Duae pruinae partes patent, ex eo quod tales modi producendi dieunt desectum tristitiana, quod procul EDeo arcendum est. Tertia pars clara est; si enim Pater prodiiceret Pilium necessune tantum imini
tabilitatis, Verbum D. non esset magis necessari mreperiaruria se dici potest, quod in Filio oc his quam indiis . qui seproducitur. Quatta pars e ritura sit potentia remota generandi; si enim per ligitur ex eo quod Verbum D sitens absolute ne tinpossibile Pater non produxisset Filium,& Filius η cessarium, di indefectibile ergo producitur neces- existeret, Filius posset ulum producere haec autem pomitia remota gener indi in Filio in potest red ri ad acti ci Non tamen debet dici imprisina, quia si non producat, hoc non pro tedit ex ipsius imperfectione, sed hoc otitii ex eo quod talia potenti generandi in Filio habeat suum terminum adiam ium: vi posset producere, est in Filio; ex Mesequeretur, quod Fili iuri esset adaquatus, tentiae generandi, & proinde non infinitus si ergo
Filius non possit generare , hoe non dicit imperfectionem , sed misectionem arguit scilicet infinia talem. vis m,tentia remo, enerandi est abs lata nihil enun est aliud , quam tu lectus
essemia potentia vero proxiina est respicit tenninum generabilem.
Nox Nouu est , quatuor esse necessitates. Prima est violentiae, quae aecidit testinante
natura, ut quando lapis projicitur suciam. Secutida est necessitas coactionis, et accidit relachante v iuiitate, it quando quis nissante imperio b impulsu alterius vult ire in earceienu Terri est immutabilitatis qua fit, ut oppositum non possit se Cedere, stipposita determinatione . licet absolute possit ei lar Tali necessitate vult Deus necessario ad eaπω quidquid seniet voluit; quando enim aliquid voluit pro aliquo instanti non potest velle eonu rium ali, mutaretiit unde haee nee has dici-
necessitas immutabilitatis. Quarta tandem est, cessitas omnimodae inevitabilitatis, quando scilicet
aliquid ita est necessatio , ut non potui non esset sic Deus se amat necessimo, quise amaxinevit in eis
ut diximus. N PANDuMx hoc vetbum, Iraturaliter , tribus praestitim modis potis usurpari. Primo, prouLopponinu sipei rurali, sie, alia est virtusn
tu talis , quam naturalire acquirimus alia supern tulatu quae supernati taliter insunditur. Secu b. prout opponitur artificiatori lic qila elementaris die rvaturalis, ubi aquarosa a dicitur artificiam Tertio prout opponitutissimo; sic ipnis dicitur naturaliter tale faceres quia non libet calefaciti Aliquidicum elle distinctionem inter producinaritura iter in produci et modum naturaea dicunt
enim, inui roduci nauiraliter , quod dicitate cris tiam habitudinem ad producens ac se spiritum .
pro luci naturaliter . quia necessitio producitur 1 Patre de Fili, dicunt autem illud produci per m dum naturae, quod producitur per potentiam natuis
talem; 4e sic solus risu ,- Spimus. Foducitiusulis, necessitate absoluta quia Pater non potuisit, o non producere. Quinta tandem rarit evinde , quia Pater genuit Filium per intellectum qui
est principium naturale, unde generatio dicitur opus naturae: quoniam ergo Filius habet esse per gens rationem, proinde producitur naturaliter.
Onie Agens necessarium est perse rinia; quia non habet in ba potestate dominium suae actionis:
ergo Pater non generat Filium necestitio. Resp. antecedens esse vertim de agente necessario necenitate
dependentiae de opposita libertati non de agententirisiate indefectibilitatis de opposita contingentiae ac desectibilitati siluis enim non est productus; misi contingenter, laec de se tibi liter. Si Patres dicant, Filium non producit Messitate; intelliguntur de no cessitate coactionis, vel violentiae. Si dicant etiam. illud esse eoactum, quod est necessitatum in actionnin ligulitur de necessitate quae petitur ab efficie te, tau in pelle iue extrinseco, qui enim necessi Latiae ab extranteco cogitur non intelliguntur vero de necessiitate quae petitur ex natura potentiae: Quando autem Pater generat Filium . non impellitur ab intrinseco, ut ipsum necessario generet .sed ex nar ra intellectus, qui ei in sit necessatio fimundus,
HAE eriminio duplicem sensim patitur An
Pater ploducat milium voluntate, ut principio quo vel an produciat Filium voluntarie. Siptismo sensu; pqtest adhuc dubitari, an producat si lium voluntate mi uente ad illum, sicut ad productionemorauit iunxives voluntate eliciente productionem Filii, sieut Ellesente productionem p ritus S. vel tandem, vollantate applicante aut copulante parentem cum prole idest intellectiunia tris ad generationem Verbi. Si autem quaestio intelligatur secundo sensa possunt tria inquiti Piliamum, an gignendo filium, talem gignitionem, luerit secundum, an postqiram genuit, eam adhue
vobaerit tertium, an antequam genuerit, eam vo-
Iuerit signitionem illita enim bo, ita sint istud
duratione quaedam tamen aliis sunt priora cy steriora origine, ves naturali consecutione. Conc LusIO PRIMA. ΡATEa non producit Filium voluntate , an quam principi productI nec voluntate, eo modo quo produxit creaturas. Probatur prima parae