Theologia quadripartita Scoti. Prima quarta pars, seu theologia speculativa, ubi agitur de Deo uno, de Deo trino, de creatione mundi, de angelis, de primo homine, de incarnatione Verbi divini, de Christo gratia, ac de iustificatione & merito. Authore

발행: 1678년

분량: 484페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

211쪽

substantiva sed nomina substantio non debent Amultiplicari, nisi Malliphemar,rma cui autem spiratio . quae est iam a spiratoris est eadem in Patre, ae in Fili, ergo Pater filius positust dies

unum principium, de unus spirator Exempliscatur; Pater , 5 Fuius rapiritus S ereaverunt mundum; quia ranaen visere ora, quae est voluntas, est una in illis personis, non dicuntur tres creatores, sed unus creatot milien polliunt dici tres errantes siein nostro proposito, potest diei quod sint duo spirantes; quia nomen spirantis est nomen adjectivum quod multiplicatur ad n ultiplicationem supposit riim unde quia sori duo supposita spirantia , ideo possunt diei duo spirantes is hoc dicit Seotus,

quando asserit quod terminus Himeralis duo, apis positus huie substantivo vetbali spirator, cadit liliacos clusio.

Spi Rixus s. necessatio procedit a Patre&ri lio, propter ordinem qui est inter intellectum&voluntatem nauta nil, hodie dualitas non iis Miserenuisitur in si per impossibile non procedet binis ad una persona non Aret eiusdei rationi rei

sonalis , ac nune est. Haec eonclusio est contra D.

Thomam dicentem, quod, si hoc esset tunc pitutus s. esset alterius, erarii caracteristicae. P, vo . pars convincitur ex his ouae dixi ii ordinem potentiarem exigere, et oditas se

producatur quam Spiritus sanctus cum ergo producitur Verbum, Pater illi communicat cmnia que habet, is modo quo habet et communicat προνα lignificatum forin te ejus , nimirum sipra vim scilli intellectum exhaustum, de simundam Vesuma Dirativam quae eam sit una, non debent dici duo spiratores appositus autem huic participio adiectivo, spirans, adit iupra significatum materiale, seu supra personas. Hoc confirmat Concilium Iugdunense iis Grinotio X. id Catholis fat. mur, quod seno S. ex Patre es Filia, mn -- Dum ex duobur principiti, sed tanquam ex Mυ4 α

abiospirationibus sed unica, procedit. Orii eiεs, Licet Pater ει Filius possint diei habere idem priueipium nonomen dici debent eme unumptineipium , elim sint duae personae principiantes.

Resp. non tantum delient dici habere onuni, tincta pium, sedi esse unum principum seu non tantem quia nondam spiritu, sanctus intestis.

tur productus itando et go in secundo stanti Pater producit Spiritum si noum , non pol test quin Veibum producat etiam illam , vix tunc Vmbum habet eamdem numero voluntatem siecundam, ae Pater ιε se pater non potest pria cere per voluntatem , quin Filius etiam producat: dualitas ergo suppositorum requiritur ad prod monem spiritus s. propter ordinem potentiamin. P Roa Axur secunda ars , quia si per se recquiteretur pluralitas suppositorum vel requirer

tu tanquan na fleti, et tum virtutis seirativae, vel tanquam conditio intranteea principii spirantis: sed

tam dicitur, quod tres personae habeant unum c primum salsum est , quia vis spirativa et aeque per- principium mundi, sed etiam quod sint unum illius principium : Unde, licEt sint duae persenae principiantes, non tamen duo principia liubstantive; quia proprietates personales Patris N Filii, non divia dunt petierationem spirationis, sed rationem per

sonae

Osjici Durandus Vel nomen . spirator, surponit pro vi spirativa, vel pro suppositis spirantibus; ii supponat pro vi spirativa potist dicendum est,

apaterat Filius diibeant, in principium spitiurus S. quia habent eandem vim spirativam qu:im quod sint unum principium I autem sep ponat pro persenis spirantibus, tune sunt potitis duo spualites, quam unus spirator. Respondet Molias, principium te in uno supposti, quam in duobus: secundum etiam non potest esse, quoniam imum suppositum est aeque persectilm in ratione spirantis , ac duo; si enim Pater producendo Filium non illi communiuraret voluntatem foecundam, non miniὶ posset producere Spiritum sanctum quam clim Filio, nec Spuritus sanctus esset alterius rationis, ac proprietatis,

ac nune est.

CONFIRMAT has partes D. A .eomparando potentiam spirandi potentu creanam pater Filius de Spiritus sanctus creant mundum , quia est ea deII potentia numero in tribus per Ionis; licuna non potest creare , quin aliae creent etiam: t

mentiari pluralitas suppositorum orantium rem

p ponerepto vi spiratio , non ami ter , sed inritur tantum quasi eritius E, non vero per se,&quatenus connotat suppositum Patris de Filii Metunc non recte dieitur, quod principium spirandi sit

in Patre, alias postum esset in supposito Spiti tus s. ergo non cithainrudinem ad Pinem de Fili viri, sub ratione patiis Ac Filii, sed subratione sol

ratoris rapi ratio autem non involvit per se dii plex

suppositum quod explicabitur in conclusione sequenti. essetatialiter i quia si per impossibile solus existeret I ater, non mand posset creare , nec pro tune mundus creatus esset alterius rationis me nune est:

sic a pari requiritur necessario Verbum cum Patre ad productionen Spititus sitim, sed odestir

pterordinem pG lentiarum inquantum voluntas est

in Filio, ac in Patres; hoe vero non sit et se, quasi Spiritus sinctus exigat essentialiter duo suppos

ta spirantiaci quia i Pater solus esset per impos libue , solus rei sectissim produceret spiritimi

sinctum Osjic. r. Dualitas suppostorum non requiritur quidem tanquam complementiam virtutis spirau-M:, est tanquam eongitio virtutis spirantis Pater enim non potest pliare niti Filius spiret ergo, ore. CossτAT qui dein , quod requiratur pluralitas Resp. esse quidem cor ditionem, sed extrinsecam, sit positorum ad producendum Spiritum S de quae petitur ex ordine potentiarum non vero intrinisbetenim procedere ab illis personis , quae habent cieram, quae requiratur per se quia ut diximus, si Irincipium productivum ejus sed Paterin Filius perimpossibile non esset Verbum. Patet aequὰ pos. abent principium prodii clivum Spiritus S. volun se producere. Exemplificatur; si esset una tantam ibes a o V.

tatem scilicet oeci indar Dacit alnde pli Ira supposita spirare debent An autem ita per se requiratur

in pluralitas suppositorum , ut nullo modo posset

anima in duobus homini bii , non posset unus pro-

dueere intellectionem, quin talius produceret; de se in tali suppositione , requireretur pluralitas intelligentium, taut unus non posset intelligere sine alio nemo tamen diceret, quod illa pluralitas G

212쪽

quireretur per se, sed tantiam ex suppositione icta A te spirent , non vero quod spirent voluntate quod intellectus esset in duobus: si ergo Pater exigat ui Filluli, hoc non est per se, nee est conditio abinuisera, sed tantuin e ditio extrinseca. oeiiciet D. Thomis Spiritum S.Ilituriam alterius proprietatis caractetisticat, si procederet tantilia abinia persona ergo dualitas suppositorum requiritur per te ad illius productionem Plobatur ant. Spiritiis S est nexus attic& Filii, quoniam hae duae persenaeinlusi uniuntur in spitatione activa , sed si Spiritus S. esset tantum a Patre, non esset nexus Parru δ Filii: ergo non taberet eandem proprietatem

caractetistieam , ae nuneli et Respondeo quod

non esset nexus . tamen non esset minus Spiritus S.

tua M. concordi. Ratio primi est quia mutualita attenditur penes personas spirantes , quae concorditer. de mutuo . id est simul , voluntate una spiarant Ratio secundi datur i quia in tali loeutio. ne , mutuat Has atteii duut penes vim spirativam.& actionem spirandi , in otia nistitit x non est, quia unitas est sies semidi hin Patres, quiescunt Spiritum sanctum produci iniore mutuo ι hoc est enim , mutuitate se tenente ex parte personam i non mutuitate serene Morine vi pirativae si dicat Richar has voluntatem non posse habere per-- ieeunditatem nisi sit in peruina gemina;

laoe ideo dicit inquit Sectus; quia voluntas D Onquia ratio nexus non spectat intrinsece ad proprie B est inpotentia ad producendum Spirituma nisi jam ratem personalem Spiritus S ad rationem enim in trinsecam dominiario constitutivm Spiritiis S requiritur tantam , 'in sit amor infinitus obiem

infiniti, prbductus a voluntate smeum D sed in haera lone non includitur ratio nexusci ergo talis ratio nexus est tanti)m extrinsera quia sicut prodiicitura duobus necessitate tanto se tenente per locum extrinsecum, seu propter otilinem potentiarum; ita est tintain nexus nee essitate se tenente per locum trinsecum; quia nempe producitur . duocius. Dicet aliquis, spiritus s. produeitur Ier voluntatem mu

rate Spiritim sanctum: explicandum tamen est an spirent uniis iter. HM quaestio nuisetur ob modum loquendi Patrum, quorum aliqui dicunt Spiritum S. otiri a Patre principaliter, alii proprii alii oriri Patre per Filium i alii denique mediate oriti 1 Patre&unmediate a Filio; desie videtu essedis mi , s et 1 o I. initas in modo spirandi, sis ante solatiotiem, sesendum est eum Seoto, actum spirandi pictari posseniam Spiratus S. redarata volamate malaa quadrupliciter. Primo in seis absolitie Secundo. - . . in ordine ad terminum, nempe Spiritum S. Tettio, in ordine ad vim spirativam , quaein in Patierialia

HAE edissicultas est depti iret pio, qua Spiritus iis QScio tandem , in ordirie ad supposita pia

sancti an producatur voluntate , ut ei una; an vero producatur per voluntatem , quatenus ha-h et rationem mutuae de eoncordis,Zc ita sumpta non potestdieiuna proria; quia mutualitas domi corditas avrunt dualitatem rateunt enim resatti nem, quae exigit duo extrema distincta talis autem distinctio ablatad admitteretur in divinis Quia e ri modo spectet u , non omnino unifes ter piamen nonnulli hoc unt, minitaeos erit rase

Pater, Filius spirant uniformiter si quarto

S r i rua . non producitur voluntate mutua est de concors. Est M tis opinio in

1. dist. Ιχ. q. I. ait. a. quia Spiritus S. voluntate producitur ut est una sed ut mutua.& concors, non est una , immo mutualitas arguit relationem,

de relatio relatorum distinctionem. Deinde, si produceretur a voluntate, ut mutua sequeretur. tremi non habere a se principium persectum, ην. productivum illius; nam Pater non nabet ex se m tualitatem illam, quae necessatio involvitdualitatemsippost m. maiic ex Aug. 6 de Trinit ea p. s. Diritura est eommunis uuis Patἀ-Filii Unde Theologi dicunt, ipsum esse nexum amoreminitivum utrius. que ergo amore mutuo producitur. Resp. esto sit nexus per rationem extrinsecam , ut diximus 'amor imitivus , non producitur tamen amoremo tuo Me si negatur conseqtientiari ideo enim diiscitur amor unitivus , non quod umat volitionem Patris civ volitione Filii, quia tune essent duae v

liiiones, quod est convcndem sed ideo diriimnem de amor initim, quiariter acritas unim tu in productione Spiritus sancti Potest tamen dici, quod Pater de Filius mutiis c concordia Paos Arui misis o si actus spirandi su- matutin se&Miaua spirant uniformiter qui

est idem numero actus in Patre 4n Filio. In ordine ad terminum, uniformiter spirant inui utrumque attingit Spiritum sanctum eodem actu ergo uniformiter inordine etiam ad vim hir livam , spiratio est uni mis, quia vis spirativa est omino una.

Quoad secundam parte in , elara est . quod stilicet, non uniformiter spirent Pater Illius si actus

sciitandi reseratur ad personas spirantes , quia Pater spirat a se in Filius a Patre; quoniam Pater a se habet vim spirativam 3e Filius eam habet a Patier: non spirant ergo uniformiter Non sunt tamen ad

mittendae illa locutiones, quibus dicitur , Patrein spirare princhialiter, propriε de mediate; quia videntur astruere majorem di miitatem in actu spirandi, quam sit ea quae repetitii tantam in ordino adsippolita spirantia. Ostic. Aug. dicentem, Patrem Dirare princi

paliter. Resp. id est , a se Dices, Hieronmum

astrarere Spiritum S. proprie procedere a Patre. Resp. adhuc; id est, quia, ut ait Doctor noster, ille dicitur proprietarius alicuius rei, qui eam a sepo

sidet, usurari vero illlam habet ab alio; unde. Ma patre habet vi vini fritativam , Hebraicitur

spirare proprie. 33od si Conciliii Florent. Hi

213쪽

dete, Patre per pilaim; aut a Filio immediate, in mediare a Patre; non sint iis intelligendi, quasi v lint spiritum Lotui a patre pet Filium, sicuti Ios ab avo generatu per filium .sed ita intelli tinunt, ut velint, inter Spiritum S.&Patrem mediare Filium. Nec quis dicat si Patet spirat a se, Filius a Patre, Pater prid origine spirabit, quam Filius: t. in illo priori signo originis Spiritus . spirabitur ergo in posteriori nil spiravit Filius. Resp. quod Ilia Pater spiret a se, Filius 1 Patre, spu Asτio Uxτru non , is me, Di, si ino. AL A sunt noni in propria, alia appropriata, ut diximus. Propria sunt ea, quae conveniunt aestui personarum Do ut em patet Filius dic

Appropriata sunt ea , quae conveniunt tribus personis . attribuuntur tamen alicui illarum propteemodum specialem procedendi sie Potentia est nomen appropriarum Patris, sapientia Filii, toni-ra,s tu, s. AMesositionem quaestioni, sciendum

est; quod nomen Doni , prir rio 8c pro per sesiis gruncato dicat respectum dationis ad creaturas,&con notet seminiurio processionem per modum li

bertatic C

S sermo sit denomine Doni, latissim sumpto; potest diei, quod eonveniat Ttinitati si serm6side nomine Doni, impropriὸ spectato, convenit Filio si tandem sun Mur,topti E est nomen proprium Spiritus S. Ratio primi est, quia ad ratiotiem Doni latissime sumpti lassicit, quod donetur; datur autem tota Trinitas oraturis. Joannis et . ad eis volamu man nem vi cemm faciemur: nee emnereturia distinctio inter dantemae datum, pro tunc enim Trinitas non posset dari , quia non distinguitur a seipsa, nam homo potest donare &vendere se Ratio secundi est; quia nedum Filius datur in Incarnatione, sed praeterea distiuuitur a Ddantes nempe a Patre 3 hoe est amet nomen Doni magis proprie Q lod autem Filius detur patet exJoan. 3. Sietem d. texit mundum ae Filiam

fmm unigenitum daret Ratio tertii est quia ad rationem Doni propri sumpti duo requiruntur, scilicet datio a3ereativas,in proeessio per modum li

bertatis; licet autem dati creaturis convenireIosia

sit toti Trinitati, Nerbo seorsim sumpto solus tamen Spiritus sanctus procedit per modum libertatis; ie nomen Doni est illi proprium August.

probat Spiritum S esse Donum his scripturae locis,soan. Mulier, si scires donum Dei Actuum x. Baiarti Nurun qui ue vestram ct ad istis Donum

tor Spititus sancti sunt etiam dator non tamen possunt diei, duo datores; sed duo dalites. Nomei doni, ut diximus, dicit duplicem respectum unumdationis ad creaturas, quibus datur alium realem

ad Patrem sithim, a quibus datur; quia autem illae

creaturae , quibus datur, non sunt ab aeterno i ideo Spiritus S. non dicitui donum se datus actualiter ab aeterno sed rami im aptitudine. Porro sciendum

est, spirationem passivam de donum non esse duas proprietate Spiritiis sancti, sed unam, bin distin-

suantur rationes dicitur enim Spiritus , qui

hantare rocedit, dodomam , quia est amor rodunctiis liberaliter, quatenas bus communicitur. Coa exusto Ecurio A. SI sematia nomen Amoris absoluterae sine adia echo, non est nomen proprium Spiritus si v

Amor spiratu, tune est verivm mmi promi tertiae monae itatio primi est . quia amor ses late consideratus est nomen essentiale conveniens tribus personis, ε proinde non proprium Spiritus S. potest tamen dici nomen approprianiin,'es spiritus s. proeedit per voluntatem, cui convenit amor. Ratio seeundi ea; quia, si nomini, Amoris, addatur, productus nomen amoris producti convenit sili Spiritui S de consequenter est illi proprium. Dicendum ergo est denomine Amoris rejesta pis ritus S. seu diximus de nomine sapientu respe Verbi si enim Sapientia absolutesconsidererat, est

nomen eoi inuri tribus personis . appropitiatum

tamen Filio, quia procedat per intelle Bam, ad quem pertinet sipientia si vero addatur, genita; tunc nomen sapientiae genitae est proprium soli Verbor sienomen Amoris est eommune tribus personis nomen vero Amoris spirati est proprium Spiritus sancti & hoe dicunt Doctores sinoustici; si nomen Amoris aecipiatur pro actu Do Deus formaliter diligit oninia, tunc non est nomen proprium si, rosumatur protermino producto , voluntate De

ios T AM Himus de u libet persona in ad aliquas considerationes , quae Ρ specie, -- iosas persenas in speciali consequuntur, transeu

dum est scilieet ad explicandum Notiones D. Circumincessionem , Ordinem demissionem e rum. Quia autem haec non indigent prolixitate.

ideo, quae dicturi sumus de ipsis uno eodem -- m. sini attines in disino. NO M a motionis duobus modis sumi potest:

Primo, idem est ae cognitio actualis alicujus rei sie aliquis homo doctus aicitur multas notiones habere: Seeundo est ratio eognoscendi, notifica di distinguendi aliquid a J quod ita lingulariter er inet, ut pia audita, mox in eius cognitionem eveniamus; ieaudita paternitateae filiatione, devenimus in cognitionem Patris de Filii Definitur Notio divina: ratio innotescendi perlonam D. Pe tinens ad originem , secundum propriam specialem rationem, positive vel negativo addimr, --

garicl, propter innascitilitatem, quae est notios: ira.

OV ηυε lanantur Notiones divinae, vimitam, innascibilitas, paternitas, filiatio, spiratici aistiva, de passiva. Ratio conelusionis est; quia tot sunt notiones, quot sim forma seu notae , aux

214쪽

DE DE TRINO.

earactere , bilin eost nosti inis unam personam A hoc non est contra fidem , non detenninarunt Concilia esse tantiam quinque unde, sicut quatuor notionibus, quae tantum exploratae erant tempore

Divi Ambrosii, addita sim Innascibilitas, pro notis ne patris se nune, nil vera μα- --, nempe Iiispirabilitarem, Vinniam hoc tenem Ma

vissimi Doctores.

PROBATu conclusio, innascibilitas est notio iis ergo in*imbi hin eris m, Probatur convenimuin quia sicut soli Patri e

venit esse ingenituiti, si e soli Patri& Filio convenit esse inspirabiles Deinde, notio est ratio quae noti py dum personam divinam, pertinens adoricat Spiritum S. spirari ab aliis,de sic est quinta -- nem positiVE, vel negatiVE, sedlavrabilitastis. Ex his autem notionibus, duae sunt promata ' est nobis ratio notifieandi Patrem de Filium t ergo eratis ratio. Pri batur minor pro Patre quia si per distingui ab alia quoad originein te sunt quinque tales sermae ergo quinMe notiones. Primo,

innascibilios est binis negario, vae significat patrem non habere originem ab alio de est plu

ma notio Secundo Paternitas est forma, qua signifieat Patrem esse principium generativulo alterius,

de sie est secunga notio Tertio, Filiati est Dona qua cognoscimus Filiuinesse ab alio tanquam agenerante, Ze est tertia notio Quarto, Spiratio in

est fornia, quae significat Patrem Filium esse principium spirativunt Spiritus s. die est quarta no tio. Quinto Spiratio passiva e si forma Mixe cui nimirii Innascibilitas de Paternitas una est propria Filio, nempe Filiatio , alia Spiritui sancto, nimi tum Spiratio passiva alia tandein et communis Patii Filio, videlicet Spiratio activa. Porro, ex iisdem notionibus, quae ii sunt eroprietates constitutivae tuli Hermias filiatio de spiratio pas- sva quaedam tantum sunt telationes ut spiratio

activa, quae est relatis reserem Patrem, Filium ad Spiritum sanctum, licet neutrum constituat:quini uapossibile Pater non esset Pater , nee ingenitus; innotesteret tamen ut distinctus a Spiritu S per inspirabilitatem ito iune enim Spiritus s. esset spirabilis 3e spiratus, de Patet inspirabilis probatisi

etiali pro Filio AElii sit ut per ita Patris innotescit in stis per proprietatem positivam megativam '

mus quam per positivam tantam, ita sedes, Filii

magis innotescet per proprietatem positivam&n tam denique sint notiones tantisin, ut innascibili gativam simul puta per esse genitum de inspiratumias, quae non est proprietas constitueris, nec relatio, si nul quam per esse genitum tantam:errinvra quia non dicit quid positivum sed est tantiim noti bilitas erit notio Patris MFilii. interdistineuitur a Filio&Spiritu sanam pio si ieras, Ergo praetralias notiones,debetati Prietas ergo, relatio is notio ue habent tanquam in gnari septii

magis & minus eommune comnis enim proprietas C littitutiva et relatio δε notio sed Omnis notio non est relatio, ut patet de Innascibilitare, nec omnis relatio est proprietas constitutiva, constat d. stiratione activa quae advenit personis j in inesse

suo constitutIS. O LC. Ideo notio exigitur, ut una persona disti

matur ab alia, sedlatis distinguntur tres personae per paternitatem, filiationem, de s rationem assivam:

ergo non debet admitti innascibilitas, nee spiratio activat Resp. admitti notionem, ut personae distiniaguantur omnibus modis quibus distingui possunt;

ira per spirationem activam distinuntur Paret ut a spiriti, sancto, ita si patet nonrilius; ea repse

V ima notio nempe infitiatio, seu Inge nerabilitas, quae erit notio Spiritus S. Resp., gando consequentiam i quia convenit Patri , ciuilcum stimproducibilis, quoniam est prima perii iis, est etiam ingeneiuli, nisi vesis dicere, em

CR cu Mi H cassio nihil aliud est , vita, ali tu, subsistentis in subsistente realitet diater, nec Filius, Filius Limnen per spirationem acti istincto, intituam intima praesentialitas, in eadem val diatiliguerentur adlauc ab ora Innascibilitas iumero natura. Dicitur primo, sebit tini insub

notione.

NEM Ut latet, auod sicut Pater est innancibilis, si e etiam ere inspirabilis, velivi Filius, Pater enim 'ilius non possunt habere esse per spirationem; quaeritur ergo, si possit assignfri insipirabilitas pro notione coiianus ni Patri Filio , sicut innascibilitas est notio propria Patris: respondet aLM i Eacinus. st in rimiis, nee personae in ei essionem, quia non distinguntur e liter asei irem Adium tertio

sentiathrα unde Deus non est in iteaturis perci cumineessionem; quia licet Deus sit intim espraesens creaturis, & sit in illis, creaturae tamen non suntieturi in Deo; Ie in in mustentia seu isse tulitas non est mutua licet etiam anima si in eor.

Pore,corpus tamen non est in anima. Additur quaseto, in eadem numero natura; sic adsit min- cessionem requiritur identitas numerica naturae idcirco diro corpora sese mutuo penetrantia non sunt

in se invicem per Circumicessionem, ob distin-

Iui vetat dieere, Inspirabilitatem esse notio- ei Patris de Filii cc Scotus quia, inquit, conexus 1 o. PER sonaciunt in se invicem per Cirmminees . nem secundum se totas, non secundam paries;

215쪽

Dico3ATu ptima para,Joan. 34. Divi let me A seu productio immanens dicat terminunt piculea iacit arrem Non ereditu satae ego in Patre, Pater in me est ac rursds, Pater in me manens ipsi

facitomnia. Unde ut tuus de adi trum, cap. t. dicit, per Mnesa Hiarem nam siem. istis Pater in Filio ct in Spiritu S. totvi Filia. sn Patre ct in Spiritura est totis Spiritis R. Patre illo. PAos Hu secunda para; limita Ciminum. Milio est inexistentia Austentis incomminiicisse liter, in subsistente incommunicabiliter sed siubsiste

re incommunicabiliter, convenit personae, ut per

sona est rergo per Circumincessionem una persona est in alia secundam se totam: Neminem etiam i ter, quin una sit in alia etiam pernaturam quia est chim remanere intra producentem tamen non insen , quod producens sit in productori et Olicti ratione originis Filius sit in Patre, S; i ritus s. in Patre Ae Filio, propter hoc tamen a ter qui est producens non est in Filio, nee filius in Spirituri sicut licet quod verbum mentale sit ut intellectu, non tamen Intelle aias est in et . Hae ratione utitur Scotus ad infirmandam opinio. nem D. Thoniadi Meunis iam patet, ciuia Circum. ineessio est mutua praesentialitas subsistentis reali ter illincti in subsistente realiter distincto ι sed

persionae non habent, quod distisetu mur et euientiam ne quod sebiistimi muniminue bilueti ergo ratio Cirtamineessionis unitis in alia non steadem numero natura in tribus personis. Haec se cessentia sola Tertium probatur; quia ad Citeum. incessionem requiritur quod illa inexistentia u. tua plutium, fiat in eadem natura sed natura non est eadem per telationem inimo si posset distin gin de diVidi. per rabitionem divideretur; per hoe enita quod Pater est generans , de Pilius genitus, divideretur naturam si ex se non esset indivisibi lis. Probatur quatia pars , quia ad Circuminces sionem duo praecipu requiruntur. Halis distinctio persenatum quae ui se mutuo existunt At quὀatalis nexistemia mutua si in eadem natius tela. xi primum facit, nempe quod nersonae in se mutuo existentes distinguantur aliud sinit essentia, quod talis praesentialitas malua fiat in ei cunda pars conclusionis est contra Henricum, diu mitem, Patrem esse in Filio, sed secundiim pat-tem haut essentia Patris sit in Filio de essentia ritu in Patre non veto paternuas lambo , nee

filia tio in Patre.' si iis i Henricus, Si Paterseeunddm se totum est in Filio erit in Filio secundu in eisentiam de paternitatem; de sic paternitas erit in Filio e go si eut pilius dicitur Deus, quia habet deitatem sie

etiam dicetit Pater , quia habet paternitatem.

Resp. paternitatem reveri esse in Filio m vice versa non tamen Filan est Pater paternitate si- eiu est Deus deitate; quia paternitas non est in eo ι per veluti informationem Teut deitas sed an indemnatula: ergo Circumincessio destituruit iatdm e Circumincessionem , seu tim tuam praesenta elatione, tum abessonia tiam. Exemplificatur, si per potentiam D. homo doctus esset in homine indocto, homo indoctus non diceretur doctus; quia doctrina non esset in indocto per veluti informationem , sed tantii per initiarniam prae se nil.un. Dices, Ex tali nexistentia unitis perlonae in alia , oriretur confusio personarum contra D. Athanas confundenter personas, neque δειbstantiam siparantes. Reso neg. talen sequelam; nam cum ea Circum incessione lut distinctio rea- Iis personarum , nil laetani pollit vlt ili definitione

Cireumincessionis, subsistentis in subsistente re hie distincto. iis si Ioannes dicat, Filium extire a PMre. Resp. uod non minias remaneat in il

nem durationis tres personae en Im sunt e aetern e de in illis non est prius ac posterios sergo

quaestio est de ordine naturae, coruuiis, qui ad-m ttitur a Scoto aliis gravissimis do muli adtollendam actuum notionalium acris ab eo quod liquest remper renianetin Pine.

utra persona est in ali . Alii dicunt miro ortias unius ab altera sit ratio talis mutuae praetentia-itatis alii dicimt, quod sit essentia sola: Nosue re, quod ratio circumincessionis sit essentia simul de relatio. D. Thomas vult, qud origo sitit

eis ratio, quare Pater sit in Filio sic enim arguia neniatur, Personae divinae producuntur per actust naturali , nempe originationem Gergo talis ordo NOTANDuies , duplicem esse ordinem ladivinis naturae scilicet M originis Per ordinem naturae intelligimus naturalem praesuppositionem unius ad alteriim cum quo identifici tur, sine ulla persectione se ellentia et prior attributis,&ptiesupponitul ad illa , sicut essentia te aimbuta ad

relationes de personas: Iste ordo non fictanissin per intellectum , quia a que operatione intellectus adhue essentia D. r. tuli latricii dic Ili entitas praesupponitur ad relationes ab ea tria nantes,&ratio formalis illius praeerigitur ad rationem sum lem harinii Ordo originis est praesuppostio mimus unius ad alterum superaddita originatione unius ab alio m se oldo originis addit aliquid ordini immanentes , atqui te uim inionis immanentis

debet nexessario te nere intra mens, alioquin non esset actio immanem , sed minsiens Dergo

est nece Catilini . iit Filius it in Patre I itemque

Spiritus S. in Patre Filio Contra eum, alios, erit Conclusi RATIO Circum incessionis non est origo bla, necessentia sola nec sola relatio ; sed esse

si ciun maximie primam paret; quia sic toriso,

reperitur tantam inter originans de originatum sie-

me Pater est prior nati aes minin Filio. Quod si Aristoteles sicat, relata ess, simul natura Σωverum est formaliter, Pater enim ut Pater, est in eodem instanti naturae ac Filius ut Filius, salsum

nen est si lamentaliter, persona enim quae est producens praesipponitur ad persenam productam. Qita si dira Scotus . notionalia originati abessentialibus , A esse ordinei originis inter ilia Ia cibi sumit originationem pro emanatione cin

quaniam Milan a fluunt ab eisientia, non re

216쪽

DE DE TRINO.

productionem; quia Essentia nee producit, nec producitiit sed per emanationem , inquant Im radi- eluitur relationes ab effemia, sicut proprietates a subjecto.

Nor. 2. Instantia naturae possie spectari dupliciter nimirum simpliciter, comparate , Per com

pirationem stilicet ad instantis, in quibus prod cicereaturata si ptimoniosi sumimur, tune sunt

duo instantia natiirat in divinis in primo compleniatur omnia essentialia, tu in ecundo omnian tinnalia Si sumantur secundo modo comparatione facta ad ex quae sunt ad extra, tune dicit Doctor, in rebus comparara , quo omplentur omnia quae sunt adserea a quod quidem instans sumptum comparate complectitur duo instantia si ipliciter Signa etiamur uus duplicitet sumuntur, primo simpliciter secundo secundam quid Signa originis simpliciter, sunt ea quae reperiuntur in productione persona-nim sic in primo signo originis Pater est potens generare cipirare,n secundo Pater generat, Acconi municat Filio omnia essentialia, o conseque re potentiam proximam spirandi , in tertio mitet

Filius produciant Spiritum S. Signa originis sciandum quid , sunt ea quae conlequuntur personas

. ut sunt spirare a se,in spirare ab alio; siepotest dici, quod in uno instanti originis secunddm H sumpto Patet spiret, Din alio Filius quia

Pater spirata se . Filius a Patre. Haec omnia distinguenda sunt ut intelligatur Scotus, quia aliquando ponit tantam unum instans naturae in divinis, aliquando duo modo dicit, Patrem de Filium eodem instanti originis spitare mod6 diminis.porr4 unum instam naturae aliquando plura instantia originis involvit sie secundum in statas naturae , In quo Complentur omnia notionalia , complectitur tria instantia originis Lin uno etiam signo originis sunt platii histantia naturae, ut in primo signo originis. ubi est Patet eum essenti. essentialidus essentia supponitur intellectui,4 intellectus intellectioni, intellectio volitioni, etiam ut haec omnia inpoue sim quae Waesuppositiones sua sana naturae

IN diViuisest ordo, seu prioritas de posteriori as

otiginis, quae diei potest a parte rei ita quod verum sit dicere, esse prioritatem .posterioritatem inter personas divinas seclusa operatione i tellectus. Primum patet ex his quae diximus, Patrem in primo instanti habere potentiam generativam 5espirativam cin seciindo Patrem generare Filium; in tertio spirare cum Filio Spiritum S. Quod au-rM illa prioritas sit a parte rei, patet ex Divo Basilio lib. i. eontra Eunomium docente, in divinis esse sirius tosterius non positione postra, sed natur

i qtralam consecutione in postea explieans hunc

passuo Joannis, Pater major me est i dicit, quod major dicatur, quia prior origine. Nolux opinis

confirmatur ex communi usu Ecclesiae, quae vocat Patrem, primam pelsonam Filium, secundam aeSpitit utri . tertiam rata quod non sit in nostia potestate vocare Spiritum . primam peribnam

nec Patrem, tertiam 'uod senum est, ordinem qui est inter personas non pendere ab intellectu nostro ergo est inter illas prioritas 3 posterioritas

a parte rei non quae sit duratio sed quae est tantum ratio quaedam peculiatis qua una persona aliam produeit, vel ab alii producitur me iam illa ratio

procedendi vel producemiis , raneret, talis ordo est a parte rec

Oxjici 1s Ex Augustino , inter tentiorem est tecnitiam est ordo natura non quodam si prim ahere, sed ab altero ergo propter ordinem originis . non est admittenda in divinis prioritas. Res p. non ad mitti prioritatem durationis, quae sola est prioritas proprie di ista ben tamen prioritatem originis, quae

est prioritas diminuta dessecundam quid Musd si

Basilius libroto contra Dinomium admittat tan- id prioritatem posterioritatem sola e otiatio ne , per lao negat tantssim prioritatem durationis; dicit enim, quod intervallo non sint separande personae non vero norat prioritatem ori di natu .rae, quam tamen dicit esse ab intelleλ. quatenus apprehenditur ad modum durationis. Ῥιees . Illa signa, vel inliantia originis, quibus dictinus Patrem

eis priorem Filio, vel sunt aliquid fictilium, vel aliquid reale, secundum non est, quia essent vel

pessima, vel essentia, aut duratio aliqua si autem sint duratio aliqua, Pater est prior Flli durat inne. Resp. esse quid reale, non sunt tamen nec essenti ne persona, nec duratio personarum; quia enim

VI di de procedendi; sed sunt rationes quaedam riter est se, o filius est Liritis, ideo Patet est

M Issio potest fieri quinque modis. tim δἰ

per imperium si dominus mittit servuin rhae non est in personis D. quia sene omnino aequales Secimiso fit per modum consilii, aut se sionis ut quando consiliarii mittunt regem ad bes-lum hoc non potest in personis D D. etiam repeti ri nulla enim persona ignorat, de sic consilio non titiliget. Tertio, orandori obsecrando ut quando aliquis alium per preces mittit aliquo de hae etiam non est: sermo qui rogat enim est inferior rogante. Quarto, fit permotum localem sicut mittitur sa-Diuta vel Epistola, vel legatus, aut amicus ad aliis quem locum haec non it etiam in persenis; qumlibet enim persona est Deus, de exmsequenter ubi que Quinto, sumitur pro martisessa me personae

prodiictae in aliquo effectu externo; de M. est

quaestio. Conctius Io.

MI, si est manifestas personae priauctae,

iii aliquo esset tu externo de novo producto.

vel qui significetiae roductus, visibili vel invisibili. Dicitur primo, mNifestat Lut denotetur respectus rationis ad eum Orfit Missis Missio enim dicit duaplicem respectum: unum realem ad mirrentem, qui respectus est relatio originis mitti enim a persona, est produci ab illa, alium ad creaturam, qui quidem respectus est tantibi, rativitis: Si quaeratur au tem , cui fiat Musio, cimimuniter respondet ut fieri ad naturam rationalem, sive angelicam, sive hu

manam mori vero ad naturam irrationalem oluta

personam mittitur, ut cognoscatur. Iuxta Aug. . de Trinit. cap. s. dicentem . sim est e gnosii ΓFiati quod a 'ura sit: Non potest autem persona D. cognosci a natura irrationali ergo illi non fit Mise

sio. Dicit ut se eundis, persona prscius tui te Min

sio convenit solum per me emananti; unde in issione duo reperiuntur ι manifestatio ad extra te processio ad intra. Dicitur tertio In ali suo fia

217쪽

pote me eteatura rationalis aliquid accipiat ales ordinatur potio ad essendum , qu m ad repraesenta Verbum missiliti sitit humanitati, in illa ab eo reci tandum Gicut est Misso verbi in Ineatnatione. petet tetminationemri missius sit Seirmis s. ad quae potius ad ella unionis hypostaticae oldinatur. Apostolos, ut de novo reciperent itiani. Diritur tam ad aliquid repraesentandum. Dieitur sensi quarto , κι qui signi ι- ρ---πιπεν eam vilic; quia per eam persem D. redditur aliquois enim missius fuit Spiritus S ad Christum in Iordane, do senubilis, si non in se, saltem ratione termines, sit columbae fistula talis Missio non significabat seu hominis, cui unitur; unde dicitur, Verbum e Christum actuesitet recipere gratiam , Spiritis of m- s. Missio sensibilis in repraesentando est sed denotabat, quod antea Christus in sua unione ea cui mittit aliqua persem sub signo se ii sibili teta recepisset Spititiis S gratiam talis ergo descensus Praetentauit essectili insensibilem si missu est fiat signum gratiae, non quae astu conferebatur; piritus S in forma venti tolumbae. Poti sed quae ante, collata fuerat; in instanti enim eon Missio sensibilis duplex est adhuc una quae est isee uti,nis sit repletus gratia. Additur tatulam, H praesentativa Tectus, qui actu producitur si e sibili vel invisibili ut denotetur modus quo mitti quando Spiritus S in die Pentecostes missus filii ad tur Spititus S. qui revera mittitur visibiliter ωin Apostolos talis Missio repraesentabat gratiam quae Visibiliter, ut dicimus actu illis dati Hili Alsa est te praesentativae flectus. Oajiς in secundani particuum definitionis; et non qui actu producitur, sed ciui jam antea modii bum mittitur spiritu .inciunandum; dicit enim us erat ut quando missis titit Spirito S. sume

Christus Esayae 61 Spiritin Dominisuperme, ad annuntiandum misi me sed verbum non proeedit a Spiritii s. ergo falsum est dicere, quod missio fiat peribine productae a producente. Resp. cum H Drris, hoe intelligi de iplom et Elaya, qui iniurifitit a Spiriti iri vel de Rese Cyro, ut vult Cyrillus;

quia anten Anibro luis lib. 2. de Spiritu S. cap. 9. . tlgust. 1. de Trinit. cap. s. cis hoc intelligunt

de Christo misso a Spiritu S. ideo Resp. i. id intel- millim ess de Uristo ineatitato omine ficto quem mittit Spiritus S. non de Christo incarnando; in textu enim eodem habetur, Spiritum S.

esse super Filium non est autem super eum, qua crenus Deus est, se otios estineo:erso ipsam non nutrit, ut Deum, sed ut hominem. Ostic in eamdem particulam ira sola persona

moducta mitteret, non tres perlonae I una Perin

iis effretet aliquid, quod alia non efficeret; quia mittere est aliquem ess hctum producere. Resp. inmissione duo reperiri: primo manifestatio passiva pertuliae nil tuae;&haec est propria tanti, pellonae productae, estque tantiis respectus rationis rae cundo, productio gratiae, de haec eonvenit toti6nirati quia est opus ad extra: sicut ergo in inearna. tione tres personae producunt humanitatem, solai me seeunda terminat ipsam se in missione Spiri- Christum in ordane, talis Missio lignificabat gratiam , non quae actu illi confert batur sed quae illi collata iterat in .eonceptione Tandem, Misso vis

sibili, minuisibilis se habent ut ineludem , di in clusum quia quamis missa sit uiritius.Visi liter super Apostolas, misses ea riuui misibiliste

m .is Missicinem esse manifestationem personae productae, fatis constat, quod Missio passiva soli personis productis eonvenire posit 3 actio solix producentibus me tamen aliquid neqneat, hanc proponimus quaeitionem. CON cxus Io.PERso NA productae eonvenit Missio passiva.d producenti convenit activa. Primum patet;

quia sicut diximus, Missio passiva includit duo a tus S. respersonae producturi gratiam, quae est es D lationem originis, sive procestionem inutieme desectus missioni , solatamen persona pro iis iopim omnisestationem ad extra sed sola persona produ- priri nisistatur, dicitur inuti mi AE aetio qui Pusam in id modis quibsis usurpari potest Missio, vise etiamsub qua ratione illam attrin

aurus perseris D Mdaia tandem eius, nivis pati itionem Missioni, siciet

coiicius Imcta dieit relationem originis ad mutentem, seu ori- sinantem ergo sola persona producta mittitur; Mi solus Pater non mittitur , quia solus non procedit. Aliud etiam evidens ex quia sicut ,1itas pastina disit Mationem originis ad produeentem a quo mittitur, se etiam Missio activa dicit respectum ad personam productam, quam mimu&ue Spiritius. non mittit, Filius verb&nutrit αmittitur. O ic Pater eriam mittitur.Joan.II. Pater memdilige eum, est ad eum venieminis unde Aug. dicit,

quamlibet personam dare, de dari; proinde mi tete, demitti; itemque, Pater potest apparere in aliquo signo sensibili , ut forte apparuit in veteri DU rixae est Missio passiva&activa prima. Testamento sub forma antiqui di enim sed illa arde qua lite specialite est quaestio, duplex est p:xtitio est Misi a passiva ergo Pater missus fuit. iteriam, vilibilis desinuisibilis Invisibilis est ea, qua persena mittitur sine ullo signo sensibili adit

ducendum aliquem essectam insensibilem i sicut quando persolis D. mittitur ad lati imas interiit sanis i fieandas per dona gratiae , sine aliquo signo sen sibili talis adventus ne dicitur ad Rom. CharasMori infusa ei in eordib--οDυ per Spiritum S. quἐdaui est o Missio sensibilis dupse est, in es in repraesentando. Primi est ea, quae mu ; non--MM aruosit. auia inprao M. Resp.. Patrem non promi)mitti, rationem ali tam quM scilicet Missis imponet moductionem

amittentes potest tamen dici quod Pater veniat, detur appareat haec, Onuna enim sunt essenti Ila ad mltra . non notionaliaci unde possent omnes

personae seipsas communicare, de venire; mitti vero non possunt iis Aug. . de Trinit. cap. . . ter,

ckm in tempore a quoqaam coeno itur,

218쪽

DE DEO TRINO.

di siellae possit dies danis, non tamen missus, nisi Aim optiἡ ω -ε. Ad hoc quod dicunt, Patrem as

paruisse transeat; noi ex eo tanae colligitiir, quod Patet millas laeti, ad Milsionem enim duo spe

ctant, manifestatio, de processi. eum ergo secun

Uo ut AM niuitae propositiones Theologicie

propter bscura in terminor uiri silent ficati nem generant diversos,in quandoque contrarios

sensus ideo declarandum est, quibus propositi

nibus de terminis utendum sit i unde Dico . hane propositionem elIe veram Fili est alius a Paties hane falsam, Filius est aliud quia, sic quaestio movetur, quia inmissione duo liud substantive sumptum denotat diversitatem es-- tin; innitrum processio, quae inatteo ' sentiae 4lius vetὁ adjectiva, diversitatem taniam suppositi importat potest ergo dici alitis e alius, non vero aliud &aliud nisi adiective eo trito tand suppositum; taut sit sensus, aliud est lippo latum

Patris, aliud Filii Si liqui dicam esse alivdis aliud substantis , ibi, aliud debet ni inadaequatE, pro

formalitate inquam , quia sormalitas Patris est si in quid aliud a formalitate Filii si enim Aug. dicat; allii eth ess e Deus, aliud Pater, propter distinctionem formalitatum 4 Amori potest diei aliud est Pater, aliud Filius: quia tamen aliud si inantishQmptum denotat contini in iter disti iustionem esseniatii; ideo non et dicendum aliud oc aliud , nisi eumna, de manifestatio quae est temporalis, unde videtur partim esse aeterna , patruI telnporanea aeterna, quoad principium, temporanea, quoad termi-uoad processionem, temporalis, tamen erit

quoad

Issio est temporalis Hoe patet ex Paulo ad M. ι.ει- νε αδε,---ο temporio misi Dein Filium cum Ratio est quia licet missio

connotet processionem aeternam , tamen pro Ar

mati importat manifestationem formale enim si C explicatione allegata. Dis Mum Missionis est manifestatio, de comiso co . hanc esse veram Deus est Pater, Ficum dispiritius. Ratio Moti est haee, Illa propositio est vera, ubi praedicatum adaequatur lubiecto; sed in hac praedicatum, scilicet tria divina suta sita, adaequamur Missi e sto, Deus; praedicatiun enim non magis ut patet, quam subj ctum ergo est vera; non formaliter, quia praedicati s malis. rive apud Logicos dicitur propria est quando prae icatum est superius vel quali superius subiecto; ut si diceretur, Peu is aulus sunt homo; in

divinis, parer, Filius di Spiritus S. sunt Deus. hic

autem eontrarivin aecidit subiectum enim est vel ti sepelius. Ie non est sor malis; sed est dimitica; propositio identica et ea, inmita propter infini- tumest processio: ergo simpliciter est temporalis. ostic. i. sicut Missio dicitur teinporalis propter terminum temporalem , ita potest dici aeteritatare processionem aeternam. Resp. negandomuentiam; quia Multa non existit nisi qua desiplius integra ratio exitur quod fit, quando

ad processionem aeternam , accedit terminus rem.

Poralisci unde, quia per tem inum remporalem compleuit o rei uir, ea ac propiis dicenda est temporalis. Oajic. 1 Christiis in ludis naturam humi

nam quae est temporalis, Verbum D quod est aeternum; ratione aurem Vetbi dicimus Christum esse ab aeterno: ergo a pati, quoniam Missio duo tem praedicatum est idem cuin sublecto , ut insgnificat, unum temporale, Maliud aeremum. ta proposito. Nec quis dicat nullum Deum esse P tione aeterni potest diei aeterna. Resp. non esse a vein Filium, aut Spiritum S ut patet inductionerem rationem 1 nam Christus pro et sona Uerbi fasa a Pergo nec Deum in se es Patrem, Lilium auesipponis, cui convenit aeternitas Missio autem non Spirituma negatur enim consequentia; quia in an-s,ponit pro processione aeterna, sed pro manis: - tecedenti Deus sumitur distributive, pro suppositione, quae connotat processionem, ac sic dicenda tis;&in consequentia non distributive, sed te est temporalis. ivε, pro individuo divinitatis. mi AE REI, si quibus signis apparuerit pili Dico . ira pro aptitiones esse salsas Essentiaeus S. quando visibiliter missias est,in quid deno generat, aut 'irat, aut producit vel generatur, tentilla signa Resp. quater mi tam filiis vilibilia piratur, a produeitur, quia, ut diximus, inter g ter Ptimo, in specie eolumbae quando Christus nerans & genitum est distinctio realis sed essentia bapti ratus fuit, quod deliota foecunditatem ope non distinguitur realiter ab essentia , alias essentrum Christi& nostrorum per regenerationem spi duae, quarum una esset generans, talia genita; de ritualem , columba enim est anima foecundi uni hoc incideret in errorem eorum qui dicesuuit, essemum secundo, in specie nes, is lucidae in tan . tres essentias in diruinis, quarum una esset ab alii, figuratione Christi ad monstrandam ipsius maje Ac qui falso asserebant Patrem esse e Gntiatorem, statem multis enim in locis Scriptura solet male Filium & Spiritum S esse ellentiatos. Non illin- statem Dei per nubem ostendere Tertiis, si spe guttur etiam realitet a personis, alias esset in divi-cie status quod significat expulsionem peccatorii nis quatermissa quia essent quatuor realiter disti per poenitentiam. Quatib tandem, sub specie lin cta regentia ergo non generae . nec generatur, benEguarunt ignitatum , quod denotat virtutem servidae praedicationis concessam fuisse Apostolis, quando

adeo missu, sisthiritius

aiatem communicatur; quia essentia , ut est in Patre, communicatur Filio per generationemri ut est in

Patre o Filio, eo unicatur hiritui s. perspis

Donem activam. Dico . Haec propositio invera Deus generat:&haee est falsa meus non generatri per priorem enim intelligitur simpliciter, intra naturam D. dari ali

quod suppositivos me inudo comm est; ocin

219쪽

secundam, latest imi iure dei sonas nullam esse A ad veritarern autem negantis . requiritu taquae gemesaei. ε tio est saltum Diui In priori nulla ratione praediemum subjecto inveniat: mo

ptopositione, quando dicit ut i Deu et nera i ibi in haec propositio vera sit Petili l heri itispiitaviti Deus supponit pro I'at Ieruili vel geneIat si satis est, ipsum disputaisse aut Imne aut leto de ad

est vetari in secunda veto . Deus supponit pro veritatem istius , Petriis heri non disputavit; νωα Filioquiveth nongenerat, dic utraque vera erit tecillita non disputasse ulla horaci Ad propositum Resp. in neutra Deus simitur pro supposito, sed sup nostrum, Deus generat, est proposito amisi insiponit pro concreto divinitatis , quatenus connotat ad cujus veritate mihisscit, generationem Deo eonis1uppositum aliquod quod generat: eum ergo incon venire aliquo modo . hoe est ratione alicujus suppo-eteto divinitatis, connotando supposita, est aliquod siti cum ergo aliquod suppositum generet, verum si positum quod generat ideo verum esset di est dicere, Deus generat quando vero dicitur,mus te, Deus generat &salsini est diceres, Deus non non generat, est propositio negans, ad cuiusvria generat quia ad hoc ut verum sit Deum nran gene tem oportet removere generationem respectu e rare, requireretur, quod intra concretum divinitatis justumque oppositici quod cdni non possit fieri, millum esset suppositiun generans est enim hoc quoniam alicatio stippolituri, reveri, generat;ideirci, dis iusti inter propositionem astanament, de ne sedium est dicere. Deus non senerat, Morio enim

220쪽

TRACTAT Us

DE MUNDI CREATIONE,

D ANGELIS,

ET PRIMO HOMINE AGITUR:

RIUM personarum D D. quae ii Ane praejudicio insitatis existiuit in divinitate , una inornata est , ut

nerninem Catholicotuin latet: ilae nam autem Incarnationis istius fue

rit occasio, non tam in conses eiu qui Theologorum plurimi sentiant, peccatumii mutis nisse velut eausam , ob quam secimila πιι

nitatis per solis nostram unianitatem assumpserit: alii vero, praeserturi Seotista hoc divinum opus in siminuun De honitatem inhndentes, aeritus sinent; non Chiistum propter reaturas , sed πυ- tuos propter Chlistum aedifieatas fuisses ita quod bonitatis divinae innietilitas , iijus proprium est dissi isto exegerit Deo quatenus se summe communicaret, Ac nedum ad intra sed etiam ad extr1. 3Postquam ergo Pater suam essentiam dedit Filio, de Pater ae Filius eandem eommunieaverunt Spiritui S omnes illae admirabiles personae in unitate pim cipii Christum producere voluerunt, in uam masaliquod excelleretissimum quod esset simul Deus de

homo Se propter ipsum instauraverunt omnia , iisve quae in caelo , sive quae it teria, ut ad n entem Apostoli l lira , si a Corinth. s. homines allo

quentis , O ia vestra .nt, is auram Christi, restiuaui- DA: quati voluerit Deus, creaturas

onines in aeterni Ue ibi Filii sui trium iliti ad lia invehit captivas ante currum et ulmphalem duc si II de

cem omnia sint eteata propter Christum, Chrustus sit omnium finis antequam de Christo vel de Verbi D. Incatitatione uanaus, congruum judic vi quaedam praelibare de ipsa ereatione mundi Mede praestantissimis rotius universi entibus , Angelo Cnimirum inomine, de quibus loquemur sigillatim, postquam errationem mundi examin velimus in genere Unde tinctatus noster triplicissisputatione

absolvetur qliarum prima erit, de creatione muri

di in se, eeunda de Angelis , rettia de primo homine. Sed antequam primam agredimiit diu rationem,uer serium duco, aliquas maestiuncuius praeponere, quas in primo opere brevitai stu

dentes , omisimus ut innotesciat aliquid quod scit necessarium est circa tundi creationem in se

consideratam Idem faciemus in seeunda disput Mone unus tractatus , quae inde Angelisci eadem memethodo procedent interii adit tione moura superaddentes ad ea quae de primo homine at

tulimus.

Qiaikrs primo , quid sit mundus Mnnflus quadruplex est; nimirum Arebeeipus . Angelico, LO'ndiat is seu abbreviatus, de rinentatis. Primus nihil est aliud , quam Ideae in mente divitis existen es , ad quarum similitiadinem Deus omnia ad extia molitur , unde voeatui mundus ideatis, de

quo dicit Boetius A fundum mente gerens similiqua ab origine Drmans. Secundus sumitur pro tota colis

lectimis Angelorum, quat mundum spiritualem vocat multoties D. Dionysius. Tertius nil aliud est, quam homo, qui vocatur niter osnus,seu par

vus mundus, quia omnes manil l liud excellen

tias velut in eompendio redactas complectitur habet enim esse eum lapidibus, crescere cum plantis, sentire cum animalibus de intelligere cum Ang lis. De his tribus mundis non agitur Me speetaliter, sed tantam de quarto Unde . Resspondes ad quaestionem ; quod mundus sit peifecta re ordinata cotilectio rerum omnium creatarum qira: si mo in rum opifice, nimirum praepotenti Deo productae sunt. Dicitur perseeta collectio i quia constat de

creaturarum pelfectione ex Gen i iri midi Deus

cunm qua fererat, ran valde bona Unde si aliquae mundi partes videantur imperfectae , ut

monstra talia noxiae homini ut serpentes de ven na aliae Inutiles , ut loca deserta de steriliari aliae se mutuo destruentes, ut elementa haec omIlli mulis

tum eonferunt ad mundi pulchritudinem , variet tem de harmoniam, ut ostendunt Phil ophi.& probae Augustinus . specialiter decreaturis DIRcere viὸentur hominibus, quae Illis revera lunt utiles, ve quia ipses penaliter ladunt, vel silιιbri re exercent εν militer probant. πιι ignor termiscint, tib 3 de Geneti ad lit. cap. m. Diei tut

et lamia dinatari lira partes mundi ordinantiar Ereferuntur primo ad Deum , tanquam ad caulamessicientem , exemplarem, uinalem. Secundor

seruntur ad hominem, tanquam ad suum finem, sautem intermediivnci superiores enim niundi partes.

oirales sunt eaeliri An sp li hominem servant, tueniatur cini tuunt inlamores vero , quales sunt

brutae animantes, plantae, lapides, e ipsi subse vitarit, eum fovem, nutriuntdc exornanti Tetrio reseiuntur ad se invicem, tum persissiordinationem. qua inferiora subjacent superioribus , ut sublunaria caelo , caelum intelligentiae motrici, di ista Deo; iam per mutuum ni borum , quo se ininem Demur fovent; tum per mutuam suarum perti cti um eo unieationem , qua Mniae actuant

.persi riunt materias materia sermas sustentat, accidentia ornant substantiam δε substantia aeeis dentia sistinet. Qi AERE a. an mundus desecto sit unicus. P

test quiden multiplex esse mi insis sive, qui

SEARCH

MENU NAVIGATION