Theologia quadripartita Scoti. Prima quarta pars, seu theologia speculativa, ubi agitur de Deo uno, de Deo trino, de creatione mundi, de angelis, de primo homine, de incarnatione Verbi divini, de Christo gratia, ac de iustificatione & merito. Authore

발행: 1678년

분량: 484페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

271쪽

DE VERBI DIVINI

quaerioris, ut ita pera metitoria Christi fuerint A resim infinitum dique prim6. Maliter, etiaritativEae intriineries Elicet infinitate, qua acti

nes Verbi dieuntur infinitae , quia et ieiuntur a Deci

sui est principium ruraliter uvinitum,secundo potest inestio infinitum ouiliseia . non ratio-su,sed

alicujus extrinseci, nimirum Verbi D eui erat uniam humanitas rarista enim unione eonsurgit quaedam digniti ita humanitate . Ac conseqtienter in actibus humanitatis, ratione cuius dignitatis infinitae, illae actiones reputari possim is cum eri in seia,&pro talibu possunt a retaria De quis

vis intrinsece formaliter sint nnitae Aa proposi- tun ralitem redeuntes, dieendum est, qu6 revera

omnes doctores Catholici in hocconveniunt,quoameritum Christi sirinfinitum:orali infinitate Olim Nox uouiet prim imitoni esse proprie B thesaurus indulgentiarum, qui reservatiir in Eeel talem actionis moralis, 3 iniusitatem essem pro indigentium necessitate, infiniti est sed ulteriorem meriti; iis quod, quicquid in actionem discrepant in modo mo sit infinitum, putane

tinnis innierimm qimoere non influat; de qui eis infinitum formaliter de intrinsem iis,Mi.

sium non approbat docto in actioniblis Chtisti; veibum disti uim nullam habet actionem speiacialem in hinnamorem Christi. - actiones estiaritie . Christo non sunt Minae ibo disino:

ergo si et bum divinum non influat in acti tui infinita.non loquimur de infinitate extensiva potuit enim,ura merita habere . qu m habuit sed quae stio est de intensiva minendo scilicet an merim

Christi fiserint Valesis infiniri. D. Thomas, Suates, Vasque Malii, tenent merita Christi filisse valori, infiniti simplicitet multi reeentiores putane, Scotum doeoiste meritum eius fuisse omni ratione finitum quin immo Vasque de Mares aeriter impugnam Doctorem , si detraxerit dignitati Christi, finitando e Iimirando plius meritum. Nostri vero , tum veteres, iam moderni illum defendunt; ubi ad ipsius desensionem tria sunt noranda, ut mens Mori quae prima seonae videruia

. retu Cluisti est

a siturum totin uteri Tot arxit prima parsa Metitum Chiisti, secunditi omnes, dicitur infi- Christi, non influitinooque in meritum actionum eum; sed non est infinitum formaliter ergo est inachiisti;&-onsequente non influit in infinitatem finitum emins ἡ talem infinitatem extrinse meriti risui ergo Verbum non miniit valorem crura habet duplici titulo. Primo, ex circumstantia iussi, mamonicis christi Ratio quare Veiis, suppositi, quia quando aliqua natura operatur in non prodorat actiones Chtisti, est mnab quia actio. c supposito infinito, licte illud suppositum non ope

ne Dei ad extra sunt indivisae ergo si Verbum elli etur, nihilominus quia divineat aliqua rationa naturam operantem, dignificat onsequenter acti aris elicitas ab ea; unde quia suppositum Christi est infinitum actiones quoque illius diei possunt infinitae, saltem extrinsece Secundδ ratione aec prationis habet infinitatem extrinsecam i quoniam enim, ut aliquod opus si meritorium, requiritis aeceptatio divina, ideo quia actiones Christi pio infinitis aeeeptatae fuerunta Deo . consequenter ipsius meritum est infinitum extrinsece in tantum enim valet actio metu otia, pro quanto acceptatur

cuisset actiones meritoti in siti,factatas , idem fecissent Paret&Spiritus S. de proinde non Dissent redemptores nostri, quam Filius: seculino, quia Veibum dioeretur mereri, quod est absurdum; non potest enim intelligi aliquem mereri sine se missione de hiseri itine quanaerens submittitutilliopud quem nerediit. quod non testssicide Verbo. NOTA Nouiseeund6.4-d etiam si Verbum

ageret in humanitatem, cincurrendo scilicet ad productionem actionum eius, attamen meritum Chri-- ι'' Pπι -

clinon bini infinitum intrinsect Ratio est, qui a Deo, , nee obligatur, nectabore per adseries

prineipium, quod nunquam operatur nisi secun creatas dediantem per suam aeceptationem de pro--mmensuram At perfectionem principii, uo. v.g. D missionem Lunde quia meritum Christi aeceptarie aqua calidarintdm hi quatuor nunquam ealefaciet tu, hi: his cur quinque, quia olor es est principium , - ,ea- iesiduo sis , luibet tantum persectionem quatuor

graduum Dengo si Verbum divinum ageret in hum nitatem, actiones nos essent semper finitae formaliter, quia principium , M.talium actionum, nem. re intellectus Qvoluntas creata remanent semper

ph si reac formalaeter finitae. Ex quo patet, axioma Aristoteli attributum esse falsum actio, sum sivispositarum ι ipse enim Philosophus tantum habet. actiones sent fingillatiam vel circa singularia; siqui Ddem suppositum nim est ratio agendi, sed tantum meriti Christi errat finitum. Proliatur minor, quM-1ditio naturae operantis ovae prid petit esse ini illud velle quo meruit Christiis sit finitum sieres

sipposito, incomtimnieabimet existere , quam enim infinitum, tantam valeret, quanti)m persona Deus pro ui finiuis neccatis hominian, se potest diu. ei infinitum extriniec E. 'RO A Tu secunda pars , φῶ -Hi iri, Christi sit sim liter finitum meritum Christi ha bet principium finitum Nergo finitum remanet insta entitate actio enim non excedit virtutem dicauis. Probatur antecedens, Meritum Christi eo

sistebat in bono vella Christi, elicito a Vesumate

humana , insormati gratia habituali quo velle a Leptavit passionem re meruit pro omnivus is laee omnia sunt finita, quia sunt creata ergo principium agat natura ergo sine supposito non debet dicirrincipium, suo, i suppositum etiam seu ratio su sstendi, non est etiam principium, in i sed ex natura quae est principium semisse, de ex subsistentia, quae est con luto principii sormalis , consurgit aliquod totum quod dicitur principium quod cuius actionum persectio repetenda est ex persectione

principiis. alia tam ergo rincipium formale,

quod est natui humana sit finitum mindeam nes eius sunt finitae formaliter qma tamen commuia niter staminar meritum Christi esse infinitum, ides quanti m e Verbi, Guod falsum est ens enim erratum nun quam valet ena increarum. Adversuti nostri hane Mori ratiocinarionem evenere praetendentes, diu

eunt MM metiolin Christi non sit quidem infininitum in ratione entis, quia est quid creatum i sed dicunt, ipsum esse ur finitum in ratione meriti. Sed contra, actus tribritorius Christi non potest esse i

finitiis in ratione meriti, nisi sit infinitus in se, seas ratione enti, sed ferendam, io, non est infini

tus in seci ergo nee in ratione meriti Probatur maia

272쪽

INC ARNATIONE

pendeat ex essentia illius actus, si actio sit infitilla, Amit, kli ipsim aliquisitatio Modinuri sinui,

runc meritum erat iii finitum mi actio tu finita me . ummam ducta si opera Christi dicantu thean rinam erit finitaui ergo meritum Christi non po drica, seu divina non ob hoc debet diei, quod sinerest esse festim in ratione meriti. quin sit tale in composita ex actionibus divinis de humanis sed sua entitate Si autem pendeat valo operis Deir ideo dicuntur theandrica, quia sui. natura hocumstantia exu sera pto tune metinim Christi erit maiia quae suppositatur avet i quod illi,eon infinitiin emisseee tantstm, desumaergo occurrunt ad versati. Oajicias, Injuria crescit ex dignitate personae

ostensae, & satisfactio erestit ex parte personae saris facientis; sed persona offensa el infinita ergo satisfinio debet esset infinita, sed Christus per sua opera metitorias, tisse iri meo Cluisti meritum debuit Belle infinitum. Resp. quod peccato M a: --nium hominum noli sit infit, itum formaliter . sed tantum extrinsece, ratione scilicet objecti mensit

sit term quod satisfactio sit infini extrinsecEr

ergo, ut dicatur quod Christus pro nobis satisfec rit ex iustitia, natis est, quod vicinius, ipsius nidi. ritum fuisse infinitum extrinsece oratione Verbi D. dignificantis naturam huinanain , ex qua proces liane opera meritoria Christi. ostici εs: Lices principium, si iii stion Christi sit finitum, quia est voluntas omita, pristi. cipium tamen, ylistis, nempe Verbum est infinitum; sed sussct ei quod principium, quod sit infinitum ad infinitaten meriti ergo licet praneipium quo sit finitum, nempe voluntas, inna; Clitisti meritum tamen non minas erit infinitum. Resp. negando

nia ira et I ut diximu enit in praenotatis , Verbum

non est principium, quod i quia non est operativum, sia ianuim ter nativum; Ie nullam natat propriam eausalitatem ire actiones Christi alias, ut diximus tres personae meruissent, vel actiones Dei ad extra essent divisae, quod est salsum. Deinde,

fert quamdam digniorem ,

Mutet si persunt dieenda de merito Christis sed quia meritum est a maia , ideo reservamus di scinares quae moveti solent per meritum Chiu

sti, postem illud ,i QC Ap UT TERTIUM.

De Unisne ἔπε'.itica secunda m sis nupta. IN Unione hypostatica, ut diximus, tria considerantur; nempe persona intimens, natura aiasiumpta, inio in se. Antequam ergo explicemus quae investigari solent de uitione hypostatica res de personaeatamentis aut naturae assiimptae. d Demus perpendere ea quae ad unionem hypostaturam secundum se conlideratam spectant. κ

his quae dixi mira in Mincipio Tractatus prae edentis, cotistat quod uni hypostatica sit relatio ; diximus enim quo 1 incarnatio sit unici Verbi minorem quia principium, ' 4. non agi D. cum natura humaris,&quod talis unio sit res

nisi in vi te principii, quoi ianitiae mincipium, io, persenae divinae sustentisse antis&tetminantis ais, esset infinitum; taimen meritiim semper filai naturam humat am si untificatam, citraminatam. tum remaneret quia principium, quo elissim tum V hoc clarii lateat, non immerito praesens pr

Confirmatur haee responsio quia actus essentialiter ponitur quaestio, quae seruetur, si praenotaverimus,4 intrinsecEa eniim non potest pendere essentia in unione quatuor meriti primo, reperitia actio ister ab aliqui , eausi, Armiliter finitis , etiam unitiva seu iniens seeundo, repetiuntur extrema

causa iii filii: eoncurrente , dummodo caula fit ita irae unit in thr tertio . reperitur relatici qua sormaia habeat essetit alem eati talitatem . ut videmus in liter illa extrenia sese respiciunt; quarto tandem

concursa Dei, ubi usa secunda subordinatur primaerae ii finita est, tramen essectus non est infinitus: atio est, quia minus non potest me dete persectio iem suae causae proximae de si e rediis a Deo a sole productus semper finitus est in hoc estruod dicunt alii, ausam infinitam modificarii eier nati per causam finitam, ideoque quaniunx' vis Verbum habetet peculiatem efficientiam respectu actionum Christi noli tam eii illae aictiones essent infinitae sormaliter quia per alias eausas finitas modificarenturis redderentur finitae, nempe per voluntatem humanam ipsius Christi, quaesint est. Di ex ex Clementem in extravae Unige-ν - , Christum bilis ille litis aequisivisset helailrum infinitum hominibus ergo infinita fuerunt opera

Christi. Resp. distinguendo consequentiam, infinita suerunt merita Christi extrinsece concedo: intrinsece negoci talis alitem infinitas extrinseca quae provenit ex acceptatione divina . sitflicit adtnesaurum infinitum. Si alii dicant, humanitatem Christi fuisse sanctiorem infinitam Lergo opera ejus suisse infinite sancta etgo infinite Deo grata: ergo infiniti valoris Resp. eam habuisse iii finitam

satie ixatem extrinsecam non intrinsecam ,suit enim

sanctificata substantialiter, ut dicenvis, a Verbo D sed ira salictitas fuit extrinseca; saneusicamve

tia fuisseti literas in sulctificariis quaesii

reperitur terminiis refutans ex tali unione haec, inisquam, linium reperitanni in unione hypostaria. Primo innitio quae est actio totius Trinitatis unientis Verbum eum natura humat lc secundo , repe riuntur extrema quae sunt ei bumin homo tertio, reperitur unici sotitialis, qua Verbum dicitur unitum homini, vice versa quarto tandem, reperitur Christus tinouam quid resultans ex huiusmodi

unione. Non est lite discit timidii, i de extremis, quae sunt Verbum humanitas ara status enim de Trinitate agit de primo, de Physie de secundo non intendi miri etiam agere de termino nempe Chtisto.

UNi hypostatim sumpta pro unitione est

quid abloluti im increatum inici vero foris malis est quid creatumdc respectivum. Primum probatur quia unitio illa nihil est aliud quis volumias Dei essicaxis actualis decernens in tempore. Verbum uniendum esse cum humanitates sed voluntas Dei est quid absolutum, ineleatum ergo unitio est entitas absoluta de increata. Quod si,

lino divina aliquando diratur respectiva ad extra; hocini iussin rationet sinationis, in se verbo

273쪽

DE VERBI DIVINI

in A

primo tractam, agentes de vollantater , cxij secunda pars , quod lis sit quid erratum de respeetivum. Primo est quid creativn; quia humanitas est creata, inio tam lis Haesiui positionem humanitatis in rerum nati ra; quod autem sequitur quid malum, est etiam creatum ergo uni seminus est creata . seeundo, est quid respectivum; quia omne absolutum est ad se; ted esse unitum non est ad se immo est ad illude meo unis 1 malis est tespectiva. oaheusa si uni formalis est relatio, talis Guila est aecidens , si autem est accidens , uni hyp stati ea est accidentalis , contra Omne ahe logo . quidleunt, Deum esse unitum homini substaiuisiter. Res talem Mationem esse aecidens ut diximus, non mines tamen Deus de homo uniuntur substantialiter quia uniuntur quodam vinculo quod

est substantiale, nempe Verbo divino, e l tra Ne- HA, - Airent m Deum tantum esse unitum homia

hi per gratiam quandam specialem unio ergoli Iollatie potest diciis substantialis 4eeidentalis,ubstantialis quidem ratione vinculi, quod est iu stantia Paecidentalis vero, rationes ionis et irrelatio, α proinde accidens. QuAEsetro II. REPετε Nouu ex Logica quid sit relatio mutuare non mutua , οέ si etiam relatio aequis paremita de disquipatentiae. Relatio, tua est ex

duae realis est ex utroqa extremo i sie duo parietes bi habent inter se relationem mutuam non uinvia veto est ea mae est realis in uno, uationis in

altero erit inueste inter sinentem dc scibile est statio non mutua, qtila licti sciens aecipiat aliquid reale de novo , obiectum tamen quod est stibile nihil recipit sie etiam relatio creatoris est non uis tua. Relatio aequiparentiae est ea quae est ejusdem rationis de denominationis in utrose exirenio, se similitudo, identitas Ee aequalitas sint relationes aequiparentiae quia aequale est aequali aequale simile est simili simile, idem est eidem idem Lin his a tem relatio nis exitem habent eandem rationem idem nomen. Porro relatio dissici 'remiae estea jus extrema sunt de dive rationi, de diurisi

nominis; paternitas est relatio disqui parentiae, quia generans Agenitum quaereseruntur, habent diver-

nomen de divertam rationem taliud enim est dirare,& aliud generati. Qualis autem sit res , seu uni h3postatica, ammiabit Co Ne Lusio. 'UNio ivpostatim est relatio non mutua disquipatentiae. Probatur prima pars Illa relatio est non mutua quae est realis in uno rationis

in Hiero, ieiunio πρostario est realis in natura humana ae rationisin verbor ergo, Ece. Quod se

autem realis ex parte naturae humanae latera quia Verbum & humanitas realiter uniuntur, ergo uniun. turper relationem quae sit realis in utroque extrGnio, vel saltemin uno, sed non est realis in Verbo, mi ob suam immutabilitatem non potest recipere

Entitatem novam realem in propter suum esse necessarium non potest recipere relationem minimi: ergo remanet quod stimus in umis

P, o ERT seeunda pars Illa relatio est disequiparentiae, quae non est eiusdem rationis no minis in exiremis seesta em relatio hypostatici; quae vocatur relatio sustentantis, independentis , determinantis ex parte Verbi, relatio sustentati,d pendentis, de terminati ex pane time in iis

r ' est disquiparentiata osticus in primam partemt sititii esset testis in Vetbo, non propterea Verbum diceretur mutari propter echrionem talis relationisci quia quando paries, erexalbus,alius paries albus pratis mustens non inmatur; attamen recipis relatimi emtealem , ergo licet umbum recipetet relationem

realem , non mutaretur. Resp. quod paries non mu

tetur phrsier. ouasi de novo accipiat realem adventum assi duus , quia jam antea habebat illam; mutatur tamen metaphysich,per ς lem adventum relationis,& hoe est quod didunt alii; mutuinon ad

se, sed ad aliud : Ut autem Deus sit omnimodecim mutabilis, debemus dicere, ipsum non mutari nec intrinsece nee extrinsecE, nee ad se, nee ad aliud. Oajiei 1 in secundam partem Utrumque ex ctremum unionis hypostaticae dicitur unitum, versebum enim est unitum homini, de homo unitus est Verbo ergo relatio haec debet dici aequiparentiae. Resp. licet utrumque extremum sit initum, quia tamen hae e relatio est diversa in utroque inremo. ideo telnper remanet disquiparentiaci est inquam diverta quis in viis est re in sustentantis,ines' sustentatuas TI III. ΡE R. unionem 'postaticam Verbum sistentae naturam humanam, ut diximus non quod mi tali unione tota Trinitas sustentaret naturam humanam , vel actiones ad extra non essent indivisae sed potius tenet locum causiae quasi materialisci nam se elusis

imperfectionibus haec sustentificatio valde similis est illi. qua subiectum sinentificataccidentia, se

jemim autem nabet rationem quasi materiae; de siesii relatio qua Verbum sustentat naturam humanam. teneat locum aliculus causi , tenet locum causiae

quasi materialis . non formalis suppositum enim mutestim naturae quam terminat; immo haei tiei damnati fuerunt eo quod dixerint, Verbum esse formam humanuatis Unde si Patres dicant, Verbum formaliter terminare humanitatem , hoe est, quia revera terminat, licet non teneat rationem Mimae. Hae quaeri eoivinuniter selet , quomodo uniciis assumptio disserant, Verbum enim assumis psit naturamis unitum est naturae. Resp. quod si uni sumatur Atinaliter pro relatione assumptio

dieit actionem saltem Uammaticalem ad quam quitur retitio unionis assismptio enu nihil Est

aliud, quam terminatio naturae hinnanae , quae terminatio non est quaedam actio, alias esset communis tribus persenis, sed exprimitur per Verbum. quod secundam grammaticos est activum si Verbiumatur pro unitione ibi hoc civiunt, ouod uni e

comperat toti Trinitati, assumere vero soli verbo, assumere ergo non est tantum unire, sed sibi unire, ita ut assumens hon sit tantam principium unionis effetendae, sed de terminus illius. Exemplificatur. Dentur,. g. tres homines qui uni horaim trium in

duant vestem ues uniunt unus vero tantum assu-

anu, quia unus tantis sibi unit vestem. His positis.

274쪽

INCARNATIONE.

praesupponit humati ita tem productam , utriam alia ut actio per quam Deus producit humanitatem Malia per quam unit humanitatem Verbo, id est, an si alia actio productiva hunnanitatis, Malia uitiatio ψω em se . D. Trumus negat, cum sto a mibiti

ALices a istio productiva, alia unitiva huis

manitatis. Probatur Achiones distiliguntur

saltem posteriori exterminis atqui termini sunt iniuncti iam substantia naturae seu humanitatis

Christi reo distinguitu in unione ad eummi

ergo actio productiva per quam producitur humanitas, distinguitur ab ea et quam Verbo unitur. Deinde, productio aniniae Chiisti est creatio; sed essectio unionis non est erratio ergo hae acti ines distinguntur Probatur minor quia linitio non est amori nihilo ex ptae supposito subjecto,scili

cet humanitate, quae ex non unita fit unita verbo. O ad iis ira ex D Leone Epist. Io adJulianum,

fuit creata Sic Fulgentius lib. de incarnat. Graiatia eap. s. sed si productio humanitatis Qunitio eius euent duae actiones, prius productisvili in manitas di deinde unio: non sunt actiones divet Mesp.quod ptias revela si producta huma.

nitas , qu1m assumpta lalnita , unio enim termini praesupponi rerminum ex illantem sediluitioruos non est duramuris, hoe est quod contendunt probare Patres praecitati, asserendo contra Haereiaticos,animam Christi non fuisse piliti tempore erea. tam, quam unitam ; hoc tamen non impedit, quin si quaedam prioritas naturae inter productionem humanitatis assesnptionem ejus non ergo sutatilid, disputant Patres de unitate actionum sed taniatdm contendunt, iit inquit ipsemet Pulgentius his verbis , non esse temporis intervastum existiam ratum inter oncepti is iamiam σωπιωπιμ. in .statis adventum. Osi reici, Sitti istinguerentur inter se productio humanitatis de unitio eius. Be productio esset prior unitione, Deus non esset conceptus ex Virgine, quod est filiam; alias be.ita virgo non esset Mater Dei. Protatur consequentia, nam conceptio pratistet nata nisset ad entit Hemalim alii tatis, quan hi manitas suisset unita Deo, quoniam in illo priori instanti humanitas non erat unita Veibo. Resp. si

productio praerederet linionem . beata Virgo non concepisset Deum distinguor si praecessisset alimio

instanti te ni porri , eonte j si praecessisset tantum aliquo instant naturae , nego Lad hoc enim ut be

tavirgo dicatur eoncepisse Deum, fissicit ut ejus conceptio eodem instanti temporis tuminata sit ad hominem qui sit Deus, irainnod nullum suetit in stans temporis ubi homo esset, non Deus; remaneat ergo ut illae duae actiones. distinguantur non tantamn aliter sed & realiter; nam actu ereativa quanidira est de se potuit esse absque unitiua; potuit enim Deus cieare humanitatem de eam non

tanquam quasi ex partibus est quid unum: quae

ritur autem utrum Christus, qui est terminiis unicinis hypostaticae, sit quid unum in natura, ita quoi

remaneat una natura tantani.

UN O vpestatica non est ficti in nanita. quasi Cluvius sit quid in natura unum, alia

duae naturae, nempe divinais humana, per unicinem fuissent perinixtae, miransiissent in tertiamentitatem quod est eontra Athanasum in suo Sint bolo dicentem Pegem Dem . perfectis homo: au -- confusione substantia sed uni are persiona: ut ergo remaneat verus Deus, debet habere natu ram divinam; A ut sit verus homo, debet retinere

humanam & sic uni hypostatica non est facta iα natura. Hoc confirmant Concilia Chalcedonense, Ephesinum o Florentinum, ubi damnati derunt Eutiches de Dioscoriis, qui putaverunt has duas , tura fuisse permixtas consilias. PROBA Tu ratione Sinaturae essent rimae. - α eonfiaseives divina converteretur in humanam, vel humana in divinam, vel ex illis duabus

resutore tertia entitas , ut ex quatuor elementis; vel unum mixtum, ut ex eo ore dc anima rationali inuis homo ; sed natura humana non potest converti in divinam, nee divina in humatiam Nergo Pro

e iratur posterius quia natura D. est in transmutabilis in aliud; alias Deus poliat desinere esse Deus; quod enim transmutatur in aliud, desinit esse quod erat. Protatu prius, quia talis natura inciperet esse dia

vina, sie daretur nomLIs Deus etc etiam licii nouesneret esse horno si in Deum trali utaretur, quod est falsum quia Christus elicuit a stiones humanare. ut manducare, e Tandem ex duabus naturis non potuit resiuitare tertia entitas; ut hoc enim fiat ne cessaria est utriusqtie naturae mutatio corruptio, desitio ut patet ex elementis quae desinunt esseta

lia, ut fiat mixtum vel unum deberet esse sum alterius, ut te de anima quae corpus informat; abGrda: nam Verbum D quod est

vehiti pars , non potest desinere esse . nec informa. I re turmanitate in . quia est ens completissimum. Oajicias ex Athanasio, Sicut anima rationalis

μην -- est homo , - - homo unm essori , sed ex anima de eam resiliat una naturarergo ex Deo&homine resultabit unu in in natura. sic unio hypostatica in natura facta eli. Resp. distinguendo majorem; dicendo , comparationem Aidanas in eo tam stare, quod sicut ex minia earne fixum in persona, ue ex homineis Deo

fiat unum in persona , non tamen in Ula.

Osjicitc VerbumJoan. r. dicitur caro factum; sed verbum non fit raro, nisi Vestam mutetur icarnem: ergo Verbum in carnem mutatum est; Iope mutationem unum resultavit in natura Minor probatur ex Ioan x. C.m gustasset Arctitriclinis

aviam vinam factam i ubi aqua mutata est in vianum. Resip. quod fieri aliquid, aliquando signitare mutari in illud , ut in exemplo allato aliquando

vetis non significat mutati te assumere aequurere, ut in nostro proposito, ubi dicitur Velbum

homo fictum, id est, assismpsit humanitatem iundo Gregorius lib. . Epist. m. dicit, λεπιπυυμ sum est non immu πιν ἀνεμε/m i. ---ηδε

oaticias, Me mysterium Vorari a patribu, admirabilem nuxtionem: ergo naturae sierunt e mixtae, M semioinminuasi est. Resp. hoediariae Rises, o stoitimastrictissimam unionem

275쪽

DE VERBI DIVINI

inter utrumque. QDd si aliqui eorum dicant, unam tantam suisse naturam in ipso, confornuter Concisso Lateranensi quod on. s. se habet, Si qui ρ-

eundum sanctas patres non confitearn unam naturam Verbi incarmitam, anathenis sit Resp. quod per unam naturam intelligatur una sub listent Ic natura

enim de subsistentia pro eodem sonant apud Patres veteres; de iure locutio est conseruiis Concilio au

qiuniora salica facta fuerit ispersena' Ηος φν Nestorius, admiramis duo peri nas in Christo uitam dotinam sectuvianir in dicebatur fili in Dei aliam humanam secunia sim quam dieebatur filius hominis, natus, mortuus Asepultus unde volebat Christum sit nitaliter non esse Deum,sed puriun hominem natum ex Vi pine, quam vocabat Christi param, non Deiparam: Insuper addebat , Christum per satustitatem vitae salieni praevisam, merruisse peculiarem unionem cum Deo; non substantialeii , nec personalem, sed accidentaria n, per affectum amoris lenevolentiae; sicut Deus vitis sanctis per gratiam coniungitur,quae

tamen gratia multo in oti inchristo, quia in Angelis de tu minibus. UNii Verbi incarnati facta est in persona; hoc est, uni duatum naturarum in Christo si Acta est, ut post eam Christus sit una persona

subsistens in duabus nanitis. Haec conclusio det,

minata est in Coticilio Ephelino in quo damnatus fuitNestorii error. 'osAetu R, Christus in s. Solpi dicitur Deus, non metaphoric , sicut Moyses victiis fili Deus Pliaraonis neqlta per accidens soldin secundum gratiam , ut viri ulli qui possunt vocari Dii adoptivi sed vocatur Deus realiter ωΩbstantialiter: ergo fuit Deus vel secunddin naturam velocutulam G sinam non secundiim naturam, quasi naturam minis mutata fuerit in divinari hoc enim est ima possibile, ut diximus t ergo fuit Deus secundam personam rita quod duae naturat divina humana subsistant in eadem persona Ied non potest vocari Deus personaliter ii utraque natura habeatit Pilal , i sanam ergo dicendum est, incarnatio nem factam fuisse in unitate personae. Pa. o Aτva secundb: Quando praedicata dux rum naturarum praedicantur de se invicem, necesse est illas naturas esse unitas in eodem subjecto, si sine accidentales vel in eodem lipposito, si sint et lienistises: v. e. dicitur album esse dulce, quia albedo de dulcedo runt in eodem sibjecto, sciuot vi lacte,

sed concreta nati raedivitiae imaana praedicantur de se iiivicem, dicitur enim Deus est homo ergo natara uvinarachumina debent esse in eodem supposito; dese incarnariosa est in unitate personae. PROAAetu, tertio si essent in Deo duo si

posita unita solam accidentaliter per gratiam , ut volebat Nestorius , unum praedicaretur soldiri de alio denominativὲ de in obliquo, non veto substa

rialiter, in recto v. g. quia vestis, homo unis tui tantam accidentaliter vestis Aldi praedicitur

de homine denomin Mivi' dicendo scilicet, homo

vestitus, non vestis, in proposito autem unum enimitatur de alio essentialiter ωin recto; non uia Idm enim dicitur, homo est deificatus, Deus est humaratus, sed dicitur, homo est Deus, meus est homor ergo non sunt duo supposita in Christo unita accidentaliter, sed est tantum unum illudque

divinum.

a iam ras ex D Leone Epist. o. qui de Clui sto ad Flavianum scribens, ait, Aliud coo raculis aliud sis ecumbit miserii. sed ubi est aliud. aliud, ibi uii duo supposita ergo in Christo duo supposita remanent; sic unio non est in per sena facta. Resp. negando minorem; alius enim masculine, sinineat suppositum aliud eis ne

B traliter, signincat natiirant , ii decrevit Concilium Chalcedonenser ergo ex D. I.eone colligitur a

tum fuisse duxi naturas in Christo non duo sedi posita. Si Patres Vocam Christum dei serum hoc non debet intestigi de Christo praecise , sed de ne Christi, quae est deisera per um

Vtrum Christin si quid veri compstam' CONsτA quidem, quod natura humana Chri

sti sit composita nullus enim est , qui de hoc possit dubitares quoniam constat animain corpore, non mindiae quaelibet natura hominis ceniunc est etiam, quod persona Christi non si composita;

enim persona divina quae ita simplex est, aera rura Dei loquimur ergo de persisna Christi, ut suta sistit in duabus naturis, de Christo ipse, qui est quid coalescens ex duobus, scilicet ex natura hii na, de supposito D. Quaedam Concilia asserunt hane unionem esse compositionem 3 praesertim quinta Inodus generalis, quae actione quinta laec verba habet, Salcta Dei Mesesia unissem ι- - ου trem sec----ρositissem,samur. Dimmitiis tanto restat inter Theologos, an ita vitio sinopia vel internise compos .

- tio, necet litastilli uir pli est in inpositus Raia

tio est, quia stricte sumpta compositio est unio plurium, quorum unum se habet ut actus, aliud ut potentia, aut utrumque est inpotentia respectu tertii; ut in toto integrali, ubi una pars non te habet ut actus, altera ut potentia, non miniis tamen sa-ciunt compositionem , quia omnes parres sinit inpotentia respectu tereti sed neque natura divina,

neque persona Verbi se habent a potentia. Iam potentia impersectio est me ut actus, quia omnis

actus est incompletus Verbum autem est ex se completum neque ex his duabus naturis resultae tertia , quoniam ambae sint inconsita non peto mixtae , ut dixinius in ut est evidens; quia totum resultans ex partibus es persectius qualibet patre seorsim sumpta quod non potest dici in propos. to, ubi Christiti non est perfectior Verbo D. Oaiicias illud incompositum in quo unium tu plura quae de se in vice in praedicantii sed in Christo uniuntur Deus .liomo qui praedicantur de si invicem dicitur enim Deus est homo , de homoest Deus: ergo Christus est compositus. Resis illa plura uniantur per insesmationem, eone orsi per terminationem tant om nego. Vel aliter diastinuo, si illa plura quae uniuntur, sint incompi

276쪽

si illa sint eo lata vesidum unum otari potest in ordine ad te inum in o

Orispo. Licet autem in proposito natura hu iniunturis sicut vita animae 5: corporis ina ut incompleta , quia caret propria persona mine dupliciter considerari potest i primo, ex par- Verbum tamen est completum d sic non fit com re animae, corporis , on abiolute quidem, sed tositio, nisi improptia , de qua intes ligenda sunt qu tenus uiter se copulantur secundo. ex arte Concilia; si enim dicant hanc unionem esse positionem hoc ideo asserunt, ut relatent errorem Nestorii qui dicebat Deum tantum uniti ho

mini per grati .im fit benevolent an i lit, Inquam,

hoc restitent Concilia, di eunt Verbum & honunem. uniri per compositionem in quantum person Ver . bi ponitur subluntialiter ei in natura humana an autem haee eompolitio de qua loquuntur, sit propria vel impropria, nouant nota, nec discentant de eo.

-- est homo ita Deus P hom, Christari sed anima & caro uniunta per compositi Oliem, homo resultans ex earne d anima est compositus,

ergo Deus atomo per compositionem uniuntur, α Christus ex viroque resultans compositus erit. Resp. omnes comparationes claudicareis valete in uno non in alio δε sie semper intelligendae sunt secundum mentem allegantis comparatio autem illa, et Muam in ratione unionis, non vero in ratio anformistionis compositionis per talem

enim comparationem voluit probare thanasius contra Nestorium, Verbum fi hominem uniri su

tum ut unitorum nos et Oninuim maxima;

sanimvero ex parte extremorum prout mat ut ter considerantur, est omnium niaxinis stetita: ex parte nexus seu termini in quo uniuntur Ratio primi est, quia materia de forma quae faciunt nutri in natura magis uniuntur quam Verbum de homo.

ex quibus Q. t duplex in ii tui . licet unum in

pellona Deinde, Me si minus&potentia, magis uniuntur inter se ut materiain forma j quain Verbum bc humanitas quae proprie non sunt actus& potentia Lati lecundi est , quia divinitas est in iuri extremam humanitas perseelissima aliud, lutulautem majus reperiri potest utroque ergo ex parte extremorum materialiter spectatoriim haeeunio est maxima Ratio tertii est, quia Vetboni dis stantialiter, sicut corpus& anima uniuntur; non e vinum est nexus seu terminus talis unionis verbo

vero voluit puline pro re, Quod sicut anima in alitem innihil est periectis . Adde quod personam templu&si est inponitonem cum eo, sic ibi utramque linam ita indissola liter nectit.

- ut neqiii dein mortis supplicio separari potuerint. Osia eiu in primam partem exta Berna Id. l. . deconsido. 'LImre eas M. um dicuntur, aris remisserum Trinitatis secando ac ista raceditym Dean vestre sus auia una pιrsena in christosium . per hane autem unione ut iii telligit unionem hypostaticam, quae uni Verbum . corpus Mani- muri siovit: eigo incarnatio ex parte extremorum ut unitorum erit major unio. Resp. unio haee est majotiratione persectionis extremorum quae uniuntur, concedo; noblita ta enim extrema non erant Vetbum in sot me natu Compositionem faciat.

o si ea a s Lices in Christo notitio ph)siea quae fiat ex Muribus nanuis, tamen est

metaphysica quae resiliat ex natiuain supposito. Resp. neutram esse ita enim philosophandum est de Verbo D respectu naturae humanae, ac respectu divinae, sed respectu divinae non facit compositio nem Dergo ne respectu humanae miet. -υ, Quando aliqua duo simul unita se habent, pet- se ivum Aepei se stibile, ex illis fit compositio . sed natura humana est perfectibilis quia caret subsi D unita de facto, licet de possibili potueri fieti ma- stentia personali, Nerbum D est persectivum, quia dat illi personalem subsistentiam: ergo ex illis ut compositio. Resp. distinguendo majorear quan

do perfectivum et cinconi plerum , conc quando est

completum nego: in proposito autem licet Verbum iliciat naturam humanam , quia tamen est completum .in nullam ex hoe sibi vendicat petis

ctionem, ideo noti componit rinitio enim quare componens componit est ut acquuat aliqiram per

sectionem de novo. Dior Suppositum Verbiri ' est respectu natiua humavi quod faceret proprium suppositum, si esset; sed proprium suppositum componeret ergo suppositum Verbi componit. Resp. Licit idem in eo quod est sustentare di terminare, concedo in eo quod est componere, nego proprium ergo suppositum componeret, quia esset via mpletum Hsuppositivii Verbi ivia completum est. Qu.es Tio II. Hum hispinii su omni

jor, si iactastisset eum Anmor ratione indisti

ctionis de majoris unitatis, nego quia ut diximus, exactu potentia,&ex materiais forma fit quid magis unum. licias Illa unio est major ex parte extremorum unitorum, per quam extrema maximedistin. tia uniunturi sed per unionem hypostaticam eo iunguntur exuemamaxitne distantia scilicet Deus&homo ergo haec est major. Rei p. leganda malo. rem; ista a ruina extremoriam infert tantiaci maximam potentiamin uniente, tinnuero facit majorem unitatem. Dices Per mortem Christi dissoluta seu uniori ateriae forini non vero dissoluta fuit unio hypostaticaci quia in uiduo trioriis verbum erat univim truti corpori in sepulchro, dira animae iii

iambo Argo signum est, quod uni hypostarie

sit major uniane materiae descit mae Resp. negando consequentinae 1 si enim non dissolutatuit uni hyia postatica, hoc non evenit ratione majoris unionis;

sed hoc octum est, quia mors opponitii unionix; non His opponit ieiUNi o hypostatim potest spectari duplieiter;

vel in ordine ad extrema quae uniunt at non

277쪽

DE VERBI DIVINI

Surrosi et quod uni hypostatici non sit

omnium inajor in ratione unionis, Moniam illa unio et maior quae facit majorem unitatem: aequia unio materiae cum serma facit unum in natu iari,& uni hypostatio facit duplex in natura unoen in prisona, ideo illa est majori Potest hieuitertiis inquiri, an saltem unio hypostaticii sit --nium maxima in ratione donim beneficii aliqui Laetendunt unionem hypostatic ain non esse majus honum de excellentius beneficiunt quod praestari potueritamininibus a Deo.

Urer hypostanea in ratione doni est omnium

maxima id est nullum reperitur majus beneficium datum homini unione liypostatica . Probat hane veritatem Augultinus cap. I. de praedest. Sanct dicens, Hae unis est excestentisma, tantoque natura nostra subiecti. - φρον ipse . - qu aliiὰ apponeretur, nona Min. Ratio est, quia per hane unionem Deus substantialiter com . minicatur, Whomo dicitur Deus, illique debetur Cadoratio utri ac per visionem vero beatificam, quam aliqui voltin esse nobiliorem, ata lant ter tanti in Deus unitur homini, ε per modum obiectici ergo unio lupost alita est malu donum. Deinde, includit Altem de lege ordinata visionem beatificam, quae debetur de congruo unioni hypo statica', non e contra Lergo ista est praestantior. dis Beatitudo est summum bonum hi, minis ergo unio hypostatica non est majus bonum. Resp. hoc verum esse de beatitudine objectiva. quae est Deo; non de mali, quae est acclite malus, ubi haec est si h stantialis. Si od si beatitudo formalis

dicatur etiam suminum bonuri hoc est, per reia pectum ad uniones aecidentarias ulpi te pergrariam ino vero per respectum ad unionem sitbssa tialem, qualis est hypostatica Dices, Per unionem hypostati eam producitur tantem relatio dependentiae in natura numana,&per visionem beatifieam producitur accidens absolutum , nente lumen gloriae, quod nobilius est relatione ergo,&α Rest. negando,onsequentiam; non attenditiarenim quid

roducatur, sed quomodo Deus comm Iniceri r Latonge perfectius est , communicar lubilantialiter,

quod fit in unione hypostatica, quam communianicari accidentaliter, quod fit in vivone beatifica Oaiietis: Unio Matisca est eligibilior qui uni sypostatica, ergo est praestantiori Resp. negando consequentiam si enim est magis eligenda, moriam non patitur secum dolorein; noc non est. Equi inmajus Donum sed quia est utilius, scut, si tempore famis proponatur gemmae panis, elige

tur paliis tamen gel inra et pretiosior Dius, Bea

titudo non potest communicari bruti ac lapidibus, bene unio h postatica ergo nobilior est. Resp. negando consequentiam coperationes enim uberie non possunt communieari orutis substantia tamen illis communicariit, quae secundam omnes est nobilior. Dicet. Unici non sanctificat, bene gratia; ergo gratia est dignior. Resp. quod liciat uni non sanctificet formaliter sieut ratia; tamen sanctificat substantialiter. Adde quod unioni hypostaticae

debentur oratia . beatitudo , scientia 4 omnia do-

- Ψ subiectiun adorna e possunt. TU' A Trinitas unit humilitatem eum Verbol& id ei quaeritur , quid per talem actionemunientem producatur Alii hanc quaestionem aliter Prononunt, quinam sit terminus unitionis divinae;

duplex autem est terminus, unus totalis, de alio Atinalis iterminus totalis dicitii terminus fui , seu

terminus ultimus i iii est id quod ultimo inten ditur per actionem, quodque illam terminat uitia mor terminus formalis seu te cininus gest forma,

mediante qua terminus totalis completuri se in dGalbatione miseris, pallas albus est imminus totalis, albedo inducta in paυete est terminus formalis. Dissicilitas nostra non est de termino totali, quia constat ipsum esse Clitistum; sed est de termino formali quo fit Chrisbis,di quo conjunguntur Verbum, humanitas. Aliqui die t has natum uni

ri se ipsis in incarnatione , Ac sic per actionem Trianiratis solam produci humanitatem. Contra eos

erit

Co Novusio. TE, Mira in sormalis qui producitur in incaria natione, est unio qua Verbum, humanitas uniuntur lactio enim trium personarunt meatue unitio; unitio autem producit unionem: ergo te minus qui producitur, est unio Confirmatur, incarnatio ut est acti, est aelio nova ergo debet habere novum terminum productum, sed hic te

minus noti est humanitas, pila illa praesupponitur

existens antequaminiatur; non est etiam Verbum. quia non de novo producitur ergo superest , ut sit unlo , quae sit teli imus talis actionis quae quidem unio est relatio extrinsectis adveniens, qua natura

humana dicitur sibsistere seu inmutare ii verbo.

unde diei potest inexistentia. Osjici Es, hanc rationem valere tantum in actio nibus productivis tetmini non vero in illis quae sunt tantum unitivae, ut patet ex anima dc corpore,

ex partibus aquae quae inter se uniuntur sine ulla

entitate intermedia ergo actio unitiva Trinitatis potest unire Verbum de hominem, absque eo quod producat unionem; unio enim illa potius resurgit, quam producatur. Resp. has comparationes non valere; quia extrema unionis illarum rerum naturalium sunt e isdem ordinis habentque naturalem ordinem ad te invicem, uic non requirunt medium per quod uniantur; at in unione hypostatia, exti enis sunt omnino diversi ordinis , neque ex na .

tutasia habent buthisiciun ordinem ad vicem,

quare ut uniaritur inter se&exillis fiat quid unum, debet produci formalis terminus, qui erit unio. Osjicira. Ex Arist. ad relationem non est motus ergo unioquae est alio nonproducitur. Resp. distinguendo antecedens ad tutinoeam, do quia illa resurgit me positione terminorum qui habent necessarium Mintrinsecum ordinem ad se invicem: ad extrinsecam, nego: combustio v. g. non

resurgit ex positione iniis de ligni sed requirinirapproximatio quae pro ciuir ab agente. Non sutificit ergo quod Verbum, humanitas producantur, sed requiritur unio qua unum existat in alio. Dices,

Si requiritur unio producta qua verbum fiat homo, ineunal est accidentalis quia Verbum de hin, rinitas unis itur relatione quae est accidens et hoc

sapit haeresin Nestorii. Resp. esse acti dentalem ut

diximus, substantialem accidentalam ratione

278쪽

INCARNAT. NE.

xnionis quae est eidem ἔβc substantialem, rationes enim beatifica unio sit ignobilior, quia ramen ot- ὰ Iciunis,si di natur ad operationem mestiti puraehim se cundiuit, nempe propter visionem de amorem non potest ad talem actum ordinati de lege communi, nisi habeat sorixia in sipet naturalem, quae est gratia in sic gratia reqtiiritur ad illam: Unio auqem hypostatica non ordinatur ad operationem priui rio, sed tantum ad esse ideo enim Verbum unitue homini ut Deus sit Eomo. homo sit Deus; iue non praesupponatur aliud accidens in natura unita; sicut quando anima elevatur ad esse supernaturale gratiae , non requiritur aliquod accidens supernaturale quod ptilis evet natiuam, quia esset processus in infinitum. nexus, nempe verbi, quod substantialiter unitur, Munit divinitatem rim humanitate, quod nolebat Nestorius, dicebat enim Deum hominem uniti tantam per stratiam, quod ejiciunt Doctores Caiatholici, de uiso dicant unionem hypostaticam esse

in humanitate , qtiae sit donum vel gratia prae BDarans naturam, ut possit uniri mediuui autem illud vel potest intelligi esse necessitatis vel comulutatis id est vel neeelsarium, vel tantii in congruum. Erit nece talium , si sine eo incarnatio nullo modo seri posset erit vero congruum ci cum nis

uentilli fieret M uri sine eo Gabriel tu τήν tan habit em esse medium necessitatis adinose

CAPUT MARTUM.

nationem . ita ut verbum non potuerit uniri huma Ndiximus in eapite praeeedent , exsnitati, nisi esset in onata gratia liabituali alii e Liacan illa quae concernunt unionem hypostro volunt adhibitam esse gratiam, tanquam dispo cam in se ipsa consideratant i videamus in praesentisitionem, non necessariam, sed congruentem, ut quae spectant ad illam ex parte personae assimientis, per hane piaepararetur humanitas ad tam excesseri οφ iuri postea e uidem ex patre naturae aliun tem unionein et unde pontini tria instantia saltem p . naturae . In quorum primo est humanitas in secun C do est humanitas otiis: araria, in tertio tandem 'est unita Coa Lusio. IN unione hypostatica nil illim datur medium disponens maintaieni ad illain unionem Sese ius in dist. 1. v. i. Ratio est, quia si daretur nurudium disponens, illud esset gratia ; sed gratia non sint collata humanitati ante unionem, mesci post eam: ergo non datur medium seu dispositio praevia ad unionem. Probatur inuior mi humana subis sistitis Veibo eodem instant in tui quo substitis v es vro Ri Is A. An nrbum D termine naturam humanam diante alistio abseluto, vel relativo.

ΝΣ, o est qui dixerit tres personas divinitatis

essὸ incarnatas, licet enim omnes sint in Cliti sto specialior quodam inodo quam in aliis entibiis universi , id propter singularem operationem quam mures exercent in eo tam propter eam

dem persenarum circumincessionem, ratione cujus se in se si hibuisse propriam iubsissenium, sed Pater de Spiritus s. dicuntur esse in Christo, non

prius sebstitisset in se, quam liaberet gratiam habi- propterea II in enocinandi personae dicuntur incarna inalem Pergo in Verbo prist subsistit, quam gra taen quia omnes oriri aliter non ternu nant naturam tum recipiat;&sic gratia secuta est unionem Pro humanam , disie soliun et huin uicarnatum est,

batur minor, Principium erandi eoinvenit naturae sed quaerimus , quod mi illud quo Verbum ret- quae potest agere; sed natura debet plia esse sub si mutavit dependentiam nos e naturae cam enim

stens quatri possit ageti iratium enu pili, enm Verbum sit assumens , quoi merito dubitatur fetur in suo esse quam in operatione ergo gratia, assim te, quo seu de ratione formaliqua Verbuni

quae est habitusis principium operandi, supponit naturam subsistentem.

PRO a Tu secundo, Quod eonvenit alleui ex se de ex propria natui , prius inest illi ubi im quod convenit ei per accidens sed subsistere convenit per se naturae, quia subsistentia immediat fluit a natura, de gratia convenit tantum per aeeidens, est enim accidens animae ergo unio perquam natura E minasset humanitatem mediante essentia . omnes Couc Lus I VER u, terminat dependentiam naturae no suae mediante aliquo relativo , scilicet Pro prietate constitutiva veibi. Ratio est, quod si ter- numana subsistit, est prior Dei go gratia non est humanitati concessa tanquam meditu dispo nens disi insitio enim est prio forma. PROBATu inrtio Illa dispositio non est ne eeia saria nee ex parte Dei, quia et infinitae virtutis; nec ex parte naturae, quia per potentiam Obedientialem est capax recipiendi talem unionemine aliartirparatione ; neque ex parte unionis , quia illa uitio est substantialis quae coniungit immedii itὰ substantialia ergo non datur medium disponens. Oajici Es: Homo non potest uniri Deci unione beatifica sine gratia ergo non poterit uniri Deo

hypostatice sine illa, quia hypostatico est nobilior beatifica. Resp. negando consequentiani , licta THM. R. P. Buvis Tom. I,

personae divinae terminarent nai III ala illil lallari ,

quia ui omnibus est essentia divina, antequam ipsa uni hypostatica ponatu in eis actuali sed tal-sium est , omnes personas incamaras fuisses ergo verbum terminavit non mediante absiauto, sed relativo. Hoc conficima Concilium Toletanum s. M Filim assumpsit humanitatem in eo se estpr ρ,-- filii, non quod est e-- seminitati Deinde, per unionem hypostati tam natura humana fuit per

nata de recidit stibsistens, incommunicabuis; sed cinnanti it personari , nec sublitteres ii Ilii I llu

nicabiliter, nisi per proprie rem perionalem Vet-bi, quae est subsistentia incommunicabilis. O si ea dis verbivn D. terminavit hum ira

279쪽

tem mediamenarer D. ergo ratio rerminandi si in centum de adimille, si v essent in divinis rem, mandiis est ex se, si posset esse in tribus , posset esse in inmutis, si perimpossit,ile tot essent ergo fieadem numero narura posset assumi is pliaritari personis, esset infimia. CONFIRMATu p. ga rutula creata potest si ne contradictione petivitari a duplici peri a Leucine assumi. Probatur antecedens ex definitione personae persona enim reddit naturam incommunicabilem quando ergo una natura est assimpia ab una persin; a pro tune est adaequatE in nummisa inlisi si est autem in nimuniemlis, non potest amplius ommunicari alteri personae , alias esset communieabilis cineomni unicabilis , quod repugnati ineommunicabilis esset quia jam est pris . nais, de persona reddit naturam im munieab

leni esset et, nummobilis, herias alteri

personae communicari posset OBjiciis Natura humana et eommunicabilispersonae divinae, quia est sub potentia ejus obediem tuli, sed est aequaliter in potentia obedientiali iartes pessinas: meo sicut benesoris Mut ab una. ita ab aliis personati potest. Res concedendo maj distinguo min. est in mentia obedimetali ad tres personas seorsim de divisim consideratas, eo cedo conjunetivi, ne 1; id est , si ponatur natura nuntii tatem sed est substantia per se absistens, miliana antevam Minoistur ab usis persena ,s vult soletum. Probatur tecedens ex Divo D masceno 3. de fide cap.ε. Athanasio, Cyrillo era Nestorium .direntibus essentiam D. posse dici

incarnatam. Re p. negando antecedens ad proba iationem dico maturam divi in posse dici inea xx renisse,in se, concedo; in quantum sei licet natura divina est eum Vel ac in Vmbo,quod incarnatum est proxime Bessormaliter inuasi ipsa

natura D so aliter terminet humanam, nego. Oajietas: Si humanitas nostra est personata personalitate Verbi, Huno se terminatust a persona Vetbi, non est univore homo elim aliis hominibus, quia alii homilies habent personalitatem creatam, di hic haberet in ereatam. Resp.' Lunivocatici

non desilinitur , personalitate, alias Petrus laulas iuvi essent univoe ε homines, nam personali res eorum sunt primo diversae sed univocatio desu mitur a natura ipsa quae estni sit eadem in Christoae in aliis hominibus . proinde nomen hominis est univocum respectu Christia aliorum. oajicit, si ratio te inandi hinnanitatem sit

proprietas personalis Verbi, seu filiatio Ilai manitas debet denominari filia Patris , quod est fallum.

Resp. ninando hanc sequelam , quia persis vilitas non est torma aecidentalis, de sie non

quae denominat concretum quod ex illa mii manitate resultat, nempe Christum ipsumci Christus ergo potest denominari quidem filius Dei, sicut de

homo. potest diei filius De naturalis; hunimitas verbiit abstracto non rest dici sua Dei. Virum piare persona, is qNO, loquimur de personis divisim consideratis, non dubitam enim, quin Pater de Spiri usa possint asstunere eamdem numero naturam suam assiimpsit etiam; sed loquimur-illis conia iunctiin sumptis utriun illa natura quae est terminata a Verbo ulterius possit terminari a Patre de Spiritu S. D. Thoma concedit hoc poci fieri, ne sat reo nostra

TRε personae non possunt simul χoniunctim

assumere eandem numero tinturam. Sie Doctor in dist. i. qu. 1 seis Anselmus cap. 4 de Incaria

seund m4Iiam i intellige de eadem numero nates terminati indisserenter aquaeumque ruri a personarum supposito vero quo sit ab una terminata, non potest amplitis terminui ab alia , quia retaditurineommunieabilis permiuiam Diora, Unum

accidens potest esse in pluribus subiectis divinita,

ergo una natura in pluribus personis Nego conia

sequentiam, quia accidens per primum subjectum in quo est, non redditur incommunicabile atqhσι natura ino humana ineoninninicabilis redditur ab una perci . Eadem responsiocinit ad eos quidseelmi unum eorpus posse esse in pluri hirifici titi ex hoe enim non debet concladi. quod eadem naturamineo in plurium personis; quia per unum locum non eoo levitaviequat lac biluas lorati; de se potest adhue corpus esse in alio taeo, quia dependentia a primo loco est in adaequata, depende tia vero naturae est adaequata respectu primae per

sonae

Oajicior Natum divina potest terminaria pluiaribus personis, εὶ itam de facto terminatur: ergo natura humana per potentiam divinam a pluribus assumi votest. Resp. negari consequentiam olla. enim enitantia, ista finita. Instabis. Si repugnet quod natura possit terminaria pluribus persenis. hoe aequε repugnabit t&n in rutura infinita me infinita. Resp. negando consequentiam; quia licet, ut alias diximus, repugnet quod natura divina im--diai conis, licetur pluribus personis, ranaen non rei tignat, quod postquam terminata est imme diate a prima, possit ulteritis terminari mediate E

seellii l. . mediatast a tertia in hoc propter ce-

, litatem Patris, qui potest eommunicare suam

naturam illa, sicut Paterae Filius spiritui s. Me

autem non potest reperiti in humanis in treaminenim non reperitur principium productivum, quod sit rapax communicandi eandem naturam numero, tuta de libri 1 Cur Dein nomo, cap. 9. Plures pensona, inquit, erueunt una- ct araracm hominem

PROBATu R. ratione. Si Deus vel tres personae possent assiimere eandem numero naturam, ita quod

eadem natura esset in illis pluribus personis. illa a Itum essetinfinio quod rure iat; γε id o natum de si nil mirum est, si natura divina possis furibus divina concluditur esse suinita; quia eadem inime petionis cui inim Mi ,ro manens potest esse in tribus personis sine sui divisione ergo a pari, si natura humana esset in pluribus personis eadem nummo esset infinita Dei de , qua ratione dem mero natina possetierinu

tiaria uiuiis perseris, posses 3 ab infuistis, qui

280쪽

An unapersona post assumere plures naturas LIer unicus effectus non possit profluet a

pluribus eras totalibus, ad quatis, te non subordinatisci tamen una cauta potest producere plures essectus totales licet ergo plures personae, ut diximus, non possint terminare eandem naturam numero, quia tunc eadem natura penderet inpersonari a pluribus causis seu personis tamen quia plures naturas non repugnat per se pendere ab eadem causa personante, seu ab eadem persona, ideo litiae secundam quaestionem subjungimus primae.

UN A persona potest simul assumere plures na

turas, sive sint eiusdem speciei, ut plures naturas humanas sive sint diversae ut naturam Angelicam e humanam. PROBA Tu concluso Primo, quia potentia assamentis est infinitar ergo non exhauritur per asia sumptionem unius naturae, sic una assumpta aliam Maliam assamet potest. Secundo quia de secto una per ira terminat duas naturas divinam&humanam ergo potest assumere plures alias , sive sint ejusdem , sive sint diversae speciei. Tertio, quia assumptio plurium naturarum non repugnat nec ex parte Dei, quia diversae illae dependentiae ponunt tantdmin Deo plures relationes rationis quae Deo non rel)ugnant nec ex parte naturarum, quia licet una natura non possit terminari per plures personas, tamen una persona plures naturas potest terminare, sicut diximus , ut licet unus essectus non possit esse a pluribus ausis toralibus , tamen plures L ectus possunt esse ab eadem causa totali. . DC DE s: Vis generandi in Patrem est infinita , non potest tamen alium Malium Filium generare ergolicEt potentia assumendi sit infitii in persena divina , non poterit tamen aliam atque aliam naturam assumere. Resp. negando paratatem, quia generatio ' tris habet teruunum Infinitum, i adaequatum tentiae generandici potentia vero assumendi ad O ea habet terminum finitum ini tura; Ie quaelibet per tia divina post assumpti nena cujustibet tiaturae , potest adhue aliamin aliam assumete. Si quis dicat, Potentia terminandi cit-jussibet personae divinae est expleta, quando terminat naturam divinam, quae infinita est: ergo non poterit ullam aliam naturam terminare. Resp. distinguendo antecedens potentia terminandi expleta est i ad intra, eoncedo ad extra nego: te Verbum D potuit assumere naturam humanam &revera illam assumpsit, taliam quamlibet assume. re potest. Oa Dcias trai persona posset assumere plures naturas distinctas specie . v. g. naturam ignis caquae,in natiiram humanam, columbinam ex primo sequeretur, duo contraria esse simul & ex

secundo quod duo contradictoria veri fiora possent de imoin eodem cunum enim appositum ellit simul rationale citrationale. Resp. ex prinia suppositione sequeretur quidem, duo contraria esse simul simultate suppositi concedo simultate subjecti , nego i posset enim Verbum D assumere aquam Vitiae & ignem Cadomi & si e duo contraria semper remanerent separata in subjecto , licet essent conjuncta in supposito Ad secundum dico,

et Ia

contradictionem ex eo nullam sequi; attendi enim debet contradictio in uno Ze eodem penes unum idem uinde in exemplo allato sequeretur quidem idem suppositum esse rationale . cirrationale, sed respectu divelsorum4 rationale scilicet, ratione naturae humanae; cirrationales, respectu naturae eo lumbinae, de hoe non est absurdum, quia in inearnatione ut facta est , habemus quod idem suppositum sit simul divinum ., humanum mortale de immortale, respectu diversarum naturarum. Qui IV.

ad id seq uretur si plures natura assameret eadem persen. DAτ, ut supposuit concluso praecedens, quod

verbum D assumpsisset plures naturas eius dem speciei, ut plures honii nec posset ulterius inquiri, utrum illa persona esset plures homines, vel unus homo posito etiam, queu assumpsisset natu ras diversas specie v. g. hominem, Angelum, posset quaeri utriam esset communicatio idiomatum inter nathram humanam langelicam id est utldmea quae dicerentur de Angelo, dicerentur de homi mine, ite versa.

SI Verbum vel alia persona assiimpsisset plures

humanitates, non diceretur plures homines, sed

unus homo et si assumpsisset homulem, Angelum .esset communicatio idiomatum inter naturas illas ast impias. PROBATu prima pars ex communi usu Ioia uendi, concreta non multiplicantur, nisi formae Ae apposita multiplicentur, ita ut licet multiplicentur formae de non supposita tunc concreta non debent multiplicari v. g. licet homo calleat duas artes, puta artem pingendi, aedificandi , non dicetur propter hoc , duo artifieesci licet etiam Pater duas paternitates habeat eum habet duos filios , non dicetur duo Patres, sed unus Pater inus artifex; sed in nostra suppositione, si una persona haberet duas humanitates, supposita non multiplicarentiar. sed tantum formae: ergo non deberent multiplieari concreta, nec proinde dici duo homines. Deinde. humanitas assumpta se habet quasi vestis respectu personae sed qui duabus vestibus induitur, non dicitur duo vestiti , sed unus vestitus Dergo Verbum habens duas huminitates . diceretur unus homo. Tandem , concretum significat tam suppositum quam naturam ergo ab utroque suam denomin tionem accipit: ergo non debet multiplicari eoncretatum, nisi suppositum multiplicetur scut sorma. PROBA Tu secunda pars, quod esset communicatio idiomatum inter Angelicam naturam de hu- Inanam rationes jus homo diceretur Angelus, de Angelus homo & natura Angelica diceretura manisata, humana Anselifata licet enim tales naturae non essent inter se unitae sed Verbo, non minus tamen istae praedicationes essent verae, licEtenim albedo&dulcedo non sint inter se unitae, sed in lactes dieitur limen , album est dulce Ratio conclusonis est, quia utraque natura esset sibi invicem hypost alie unita, id est in eadem persona; sicut ergo dicitur revera in mysterio incarnationis. homo est Deus, de Deus est homo, ratione personae quae terminat illas duas iraturas sic in hypothesi

diceretur, homo est Angelus , de Angelus homo,

SEARCH

MENU NAVIGATION