장음표시 사용
301쪽
Christi pio tot hominibus, ratio dicitur, quod metitum Christi cle mundis, est gratia unionis.
D. Mnrita Christi. C, i τε de satisfactione jam plura diximus
uae concernunt meritum Cluim a multaria
ropter vini celiciens hune actum meritorium , erat ad liue ina via ; ideo Deus acceptavit etiam actum illum amoris , qui requiralebat sci dii beatificae , quod non facit circa alios beatos sint enim totalitermino et nil ergo vetat dicere iura coto , quod quando Christus per partem superiorem intellectus vidit Deum intuitiis , metuit per actum voluntatis , quo inivri amavit, & proximum in Deo r. lueentem. Quod si quis dicat, talem actum amo ris non esse liberum i Resp. quod liberras intrin'seea lassicit in eomprehenioribus, licet liberias ex
trinseca repertatur In viatoribus , linde Deus posia
men lupersunt dicere quae hoe eapite explicaban. tur,in quae brevitatis eausa ad trea quaestiori e re B et acceptare tanquam meritori , si vellet, a st dueentur quomodo scilicet, seu per quo actiones 'extorum quibω D- dilig- sed quia nonam christus inmur,mudin t ,α mando ceptat ideo non sunt meritorii Meeptatio enim
divina ad meritum requiritur Deus ergo ptavit actat amoris , quo Christus Deum & pr
ximum in Deo dilexi ; quia non erat totaliter intermino , oecides iuribilis ais lignitatem. metui Christi. a Di creta eontra id quod diximus, Chlistum
merui II per hie vantiam mandatorum Ratio Praecept impedis meritum , maximε in eo qui non
potest deviare ab opere praecepto , se sui chiribam. Resp. negando hoc B. V. Apostoli eranteonfirmatim gratia, non poterant deviare a prae duae portiones non quod anima aut voluntas sudi cepto, tamen metebantur. Dise Elmae Clinitus visibilisci sed illae portiones atteria in penes di C non meruit sicut nos qui postiirmas a praecepto de Quas TI PRIMA.
CH RI Qua, ut multoties diximus , sui simul comprenensor de sator comprehensor , ως dirui pauein superiorem animae rac viator, seeundam partem inferiorem hoc supponit 'mia in anima Christi , seu in voluntate eius . fuerint versa obiecta ita quod prout voluntas vir Deo in inediate in ipsi adhaerebat, tunc pars superior voluniatis , sicut quando intellectus conjungebatur Deo immediate per visionem . erat q ii pars superior intellestiis Christi; quaten sis, ro intellectius de voluntas christi serebantur in alia objecta visa potentia sensitiva v. g. in jejunium, vigilias, orationes rac mortem erat tunc pars inferior Christus metuit non per partem superiorem animae sed per actiones partis uiserioras, quareolubi ratis pars inferior impetabat polemiae sensitiuvae v. g. jejunium, vilia dcinorum: metebatur, inquam, per portionem lamasi imperantis . de per sensus exequente 4 per quas in tuerit, dicet zon exus 1 CH iset metuit per obedientiam tram ex hiu t voluntati Patriain per quam observavit praerepta a Patre sibi imposita . meruit etiam 'actu, aliarum virilitum, di praecipue per in m tem. Haee omni Pietates se quinactus obediennae Sc virtutum quos elicuit, erant boni, honesti, liberi in eliciti propter Deum; de te habebant minio conditiones requisitas ad meritum. Neera tio praecepti tonitrui viem liberi ab orere piare pio, ut pasteri nobis . qui observando praecepisDei, metemur. Quo ad charitatem , meruit tripli-
mare. Resp. eo edendo hoc eminentia enim nindiatoris requirebat , quod ex unxpaneno esset finditus pectato , qui venerat legem preoti deis strueres de ex alia parte requile tu , ut posset mererici alias non potuisset pro nobis satisfacere; sie in ciui fuit impeerabilitas cte potentia me tendi, quae prinveniebat ex libertate intrinseca Sic Paventinus in3.chst. s. q. imie si ad propositum
Diωs, inlate ergo non inerentur evila Respondet Scotus, non decere; quia coniuncti sunt ultima fini, tum feeunddin assectum justitis, tum secundibi assectum eo vult i quod exHHabit silmis
sequeris. Buri e ira Quod est in termino, non potest mereri sed in serior portio voluntatis Christi erat si seisino ergo non potuit mereri Pres inurn iumr: Quod non potest habere actum inoldi tinneirca ultimum finem, est in termino; sed pomo im
serior via untatis Christi non potuit habete actum inordinatum circa Deum:ergo et intermino. Resp. ae d. probationis ad hoe enim ut aliis
ruit se in retiano , non sinet quoi non possit
, reactum uiordinatiun Urea Delim i tequi I itur quod sit eoi, junctus Deo tam secundam asse-ctuiniustitia: tium secundiu assectum ommodi. Esse conjunctinti Deo secinidi Im justitiam , est ita
velle Deo bonum, ut non posuillino velle,& hoc uis is utraque potito voluntatis Christi erat eon'
juncta Deo Ella autem eoniunctum Deo seeundiam Qter primo , per chMiralel viae erga proximam E assectum commodi est ita sibi ipsi velle bonum ut diligendo'. g. matrem&alios propter Deum Se Mem amorem Dei. n.
e scientiam insulam in illum amare per amorem responilautem inla mentiae. Tertio, merui per charitatem patriae erga eminis dei
Oajici Es: Si Christus meruit per charitatem resia pondentem visioni beatificae meruit mapaltem superiorem anima ergo ut mini'ehensor. Respo
do curra, quM licet portio ulmoraris 'suia non possit sibi velle ineommodum portio autem in femor Voluntatis christi volabar sibi incommodin' inmortem, ε caerem ergo non erat istam intermino; Ie aereptando mortem, meruit Manet ergo ut ille qua et Lahlolutei termino , debeae essi.
302쪽
si e in alias partes Exaltatio nominis, glo-eorporis, e debebantur Christo vi unionis di debebant resultare ex vi gloriae anime mon via detur ergo , quo pacto Christus possit rite mei
et Respondet Scotus, haee omnia non meruisse diri, quia debebantur titulo unionis, sed meruit indirecte removendo scilicet i inpedimentum pro-HO intellinitu vel re ectu sesipsus, vel
respectu uti, vel respou Anzelorum N ire quod ista gloria non reduntabat in corpus. Re vi haeretici dicunt , Christum nihil tibi merum. movit autem hoc impedimentum per mortenhδ quod saera seriptura dicit, tantum Christum pro nobis passum esse in mortuum sed falso fundamento nituntur invia Scriptura vult explicare motivum nostrae redemptionis, non tamen negat alios filisse fines impullivos, quorum o potuit mere iri pro se , secundo pro nobis , tertio pro Ang iis Quid autem sibi, nobis, de Angeli meruirilico, eos ies en undat nos . omni peccato decum ea nobis ruit omni dona de auxilia gratiae secundila quod resis Christus non metuerit sibi beatitudinem dicit paesus ad Esus. i. civi Mned --M-mb. , qua delevit peccatum mundi , quod imp diebat nEglotia animae in eorpus dissunderetur; muri debebat corpus remanete passibile rurie vim
perdissionem destrueret. Co Nexus ro teurio A. CH, ira ruri pli ira nobis meruit. Primo araiatiam sanctificantem Ioan L. Sangui ei a animae , nee gratiam habitualem , nee dona qine iterunt infusa eum illa, ut sunt vi te morales plura tamen sibi nimii Ratio primi est, ouia meritum debet praeeedere praemium; sed nullus actus praecessit Deatitudinem i qui estistes, nil
beatus ab instanti conceptionis . Naeatitudo illinedictione 'irituali in calestis,ut in Chr s. t Ioedia hetur in Concit Mileuitanora Arausicanori quae definiunt contra Pelagium, omne opus bonum eo ducens ad vitam aeternam, a fidei initio usque ad perseverantiam , esse ex meritis Christi. Secundo, meruit nobis liberationem k culpa si a poetia . n. debebatur saltem de congluo titulo unionis hypo C aequaliter,inenci aliis enim mertiit liberationem. stati cerso non meruit beatitudinem anime. Ra praeservando eos . ut Virginici aliis eripiendo ruetio secundi est , quia Glutidis ordo postulat, us quo dinfideles Han atos, Christus me. potentiae prius constituantes in aptitiidine metendi, quam mereanryti sed gratia istat Clit istum a Pacem merendi ergo non reruit sibi gratiam. Ratio tertii est , quia virtutes infiinduntur eodem
instanti ae gratia , sed gratia est insus ante metiatum: ergo Ae virtutesmo es , quaelibeteon impernaturalia sunt insau antequam iraeremur: ergo illas non meruit. Probatur quarta para. quM plura sibi memetit Christus. I imo , meruit exaltationem sui nominnis rad Philipp. i. Humilia in semetipsi an M. propter quod est Deus exatiavit illum us donavis illinamen Apoeat ipsis . Dignus est agnur qui om ui est, aeriter divinitatem , idest manifestatio. ruit tantam illi, liberationem sincienter Tettio.
meruit apertionem aniliae Paradisi i quia Patria te di fuerunt tanti meriti, quanti niluc sunt multi Christiani sed illi non ingrediebantur, bene isti e go signum est aliquid obstitisse quod remotum fuit per merita Christi, & quod non potuit removeri peemerita nostra. Osire initimum, ubi diximus Christum, bis meruisse omnia dona supernaturalia, qualis est voratio ad fidem . Aug. l. de Praedest. Sanct cap. t. -- arx sique ea gratiιε sit CFristianus qua homo ille ab initia fistus est Christus i sed onro ille factus est Chiilius gratis: ergo honao fit Cluistianus absiaque metitis Christi. Resp. in hoc stare e par
divinitatis. Secundo, meruit gloriam sui cor Dionem, quod sicut fictus est Christus sine proprii, a . omini Christi spati, erit hia meritis, seoporis Lue
trare ingloriam suam. Tertio , meruit notestatem
judicialiam Apocalipsis, Dignus es Domine acetis se MVini iudicii 'solvere signacuia ejus, --- .eriseis et , unde Augustinus serm. 6 de verbis Domini, quia mi iuuies, i viti ibis. Quarto , gloriam Aliensionis Meriait . ut patet ex Patri
bus explieantibus illud Psal. 13. Qui est iste Rox gurias Quintδ, metuit dominium creaturarum. Rom. i . Mistin iis Me nistrauis est est res rit ut G --π' in ημο-- δε-m- sexto mensemitte re Spiritu ni sinistum rigabo Patrem. ct alium Pa Eractitam dabit vobis. Non meruit autem esse eaput Ecclesiae, nee dignitatem regiam, aut sacerdotale , quia haec omnia fundanturin unione, vel in gratia bibimali, neutram autem meruit Cisisto.
O B Lim initimam partem Gloriosius est habere praemium per merita , quam in meritis Dergo
melius est, si dicamus Christum meruisse gloriam animae, o illis axis ossarum fuisse. Resρondet Seotus, noe verum esset pectu filiorum adoptivo
rum,quibus non pertinet hereditas mesius eni in est illis ni illam mereantur, quam quod detur gratis: respectu autem Chiisti qui est filius naturalis, melius est, ut gloria illi debeatur jure inime , quoi
sed illi detur gratis , aut mereriar illam
Mnos sine propriis, licet non sine mi titis Christi iunde quando dicitur, quod prima gratia non sit merita, distinguitur; non est merita ab illoqui eam recipit, ne noti est merita a Christo.
rum in omnibus: at non potest intelligi , tiomodo teneat primatum super Angelos, si eorum glorilicatiost Christo independens. Tandein,sunt adoptati ad gloriam tanquam extranei ad haereditatem mon est autem eongruum, ut quis adoptetur ad gloriam filii
naturalis , nisi rite diarite filio naturali , tialis est Chii misci ergo non long tuum fuit Angelo adoptat ad gloriam In dependenter 1 Christo. Porro.
hoe habet fundamentum in eo quod diximu Glitiustum esse initium viarum Dei AE primum pti destinarum in intuitu ejus edin Angelos otiam homines qui sunt, propter Christum esse praedestina
tos. Huic conclusiotula neci dat D. Bernardus diis
303쪽
eeciderivit Angelii ergo christus
iam de gloriam. Osjiciis Angeli astenderunt in caelum ante ininor rioneni, dc non ascenderunt Patriarchaea ergo huismidenter a Christo. Res p. eg. consequentiat, si enim ascenderunt Angelira non attiaria chae ,hoc erat quia ex parte Angelorun nillilli erat peccatum expiandum , quod talem ingre liun linia
pediret, ex parte Patriarcharurn erat aliquod e niandum ergo more Cluisti quae illud expiavi --λα expectat , ut Meiarchae illuc menderem;
non vero, ut ascenderetu Angeli.
OMμη quidem Theologi dicunt meruisse ab
instanti conceptionis; sin aliqui credunt metuisse in instanti ejus alii vero tantum ab instanti: unde dicunt, aliud elle instans conceptionis init sumptum aliud extra sumptum. Alensis sustinet, Christum meruisse ab instanti conceptionis extri
iure pro Gemus vero docet , vetiise es: imtaminis mi intra sumpto.
CHκ laetus meruli in ipso instanti eo epti
nis, meruit toto te inpra ρο v. ae suae, metu trianiadem per passionem luam , ii Iuluam et ultimum complementum.
PROBATu prima pars omne habens pote tum perfectim in objectimi praesens in ratione ossi ieisti, si actus non sit impeditus, modo sit perma nens, potest agere pro quOGumque instanti, quia non plura requiruntur ad actum sed haec oninia fuerunt in Christo in instanti conceptionis; stillari potentia, quae est voluntas ornata gratia objectum praesens per intellectum, nempe divinitas, cui poterat velle bonum propter se,in non impediebatur actus volendi, qui sisuper et a pel manen IV ergo in eo instanti potuit mereri Christuc agere, Deum diligendo ergo egit; quia hoc spectat ad ni Memdignitatem Chiilli P, o BAT secunda pars , quia Christus semper erat in amore beatifico immo per scientiani in istusam fuit semper in perfecta vigilia ergo per eam Deum semper dilexit si credantur etiam Loro MCaietanus dormite luit illi metitolium inde is semet poterat dicere, Ego dormis, sin me vingitat ergo sempet metuit Christus. Haec propositio non controvertitur in sua substantia, sed disputant Theolao, an unico merito, vel sutilara m ruem quidam asserunt meruisse unico merito, pr
pter unitatem charitatis de voluntatis semper se e dem modo habentis irati iii vero Bonavi Sco. EcTh. dicunt meruisse pluribus actibus quin meruit actibus diversitum virtutum, v. g. humilitatis, ob dientiae,&e .licet illorum actuum esset tantum unicum principium nihilominus quia erant diversa opera elicita a divellis virtutibus ideo erant diis
meritis Christus post mortema non enim es. D m-
bliti viator: unde quando dicitur, Christiis nos r cemit per mortem, in est, metuit per passionem
prosiluis nostric aximi Ea in primam partem ra Seoro, adactum meritorium requiritur delibetatio, ad lii 'berationem discursus, ad discursum mora ergo Chtistus non m ruit in ipso instanti conceptionis. Resp. requiri consultationem respectu potentiae Imperfectae r nc quia illa discurrit, ut haneat pleia Nar cognitionem Iea respecta potentiae persedie, nego Nut patet inquit Scotus sibi respondens , in
cytharoedo perfecto , qui non indiget discursi Hpulsandam cytharam. ira In secundam Si omnes actus uitae Christi sunt metitorii, quare attribuitur soli morti
nostra redempti, Resp. quod ustruitur morior
demptio non quod caetera opera non sint meriti ria, summi valoris; sed quia Christi meritum bis completum in morte Fuit autem meritum Christi in morae completum Primo quia Deus sic ordinavit, ut non compleretur meritum usque ad moria tem christi Secundo, quia Chlistus non obtulit singula metita, sed omnia simul, una oblatione, in morte obtulit unde Paulus habet, quod a Mia ris, consummavi sancti ationem.
oaticias nimiam: Patresvicum tissum meruit per vulniis quo latus apertum estola luciscit Christum resurrexisse propret justificationem ergo meruit post mortem. Resp. aditi munuqnod meruit per vulnus objective acceptandosia se et inerat invita vulnus instigendimi postis uatem; noto formaliter. Deinde, meruit per vulnus significative muta ex vulnere fluxerunt aqua sanguis, quae sui it figura Sacramentorum , quibus nobis applicatur meritum ejus Ad secundum,nstruit justineationem in genete causiae exemplaris. M. unde dicit Apostolus , si ChriIrus,Gurrexit. ita nos resemetemur non in genere cauis mei, to e.
sectionem gratiae .plenitii dinem scientiae beatae , in suis , de acquisitae , nunc ad potentiam pinete di elidum est , quae erat persectio quaedam
E N loquimur de Christo, ut Deus est; stat enim quia ut sies, ta
Omnipotentiam: non iliali per omnIpotentiami tuerit producere infamia creaturas I sed in quan-
tdm , quocumque producto dato, semper aliud de aliud prinlucere possit: Sed losuimur de Christo. ut homo est; unde majoris explicationis raus posuimus quaestionem sub his terminis, aninitas Cluisti fuerit formaliter omi otens.
304쪽
UMAvieta Christi non erat formaliter omnipotens t omnipotentia enim est solius Dei meris,uc auri mina bs illinime tue D. Motis illud Mod. o. ο- --πι -- - , hurnanitas Christi non est si aliter Demserpo liscet omnipotentia fuerit in Christo, seutri diviniatas tantum eri insectae terminativE; proinde non mirabiudicenda est litinianitas omnipotens se nee Delis smaraciner dici potest. Desnde, post uni nem hypostatio duae naturae ninnsmint impedimisi de distinctae ergo retinuerunt suas propri uia ιι ι undeptopriε miraculum definitur. - Ut si , a solo Deo factum imparitatem natura transceriama ergo solus Deus est eaus Principalis miraculinum. Quod confit niari potest ex eo quod a Reg x. habetur, Ipsa est quidia retiaco sinι--ii 'πι - - ', ο - sucitatis alitem mortuorum est miraculo rum praecipuum ergo operatio miractitoriam eo venit soli Deo, tanquam causae principali; proin de Christus non est eausia principalis miraculorum. Pacu serum secundum,quia nullus dul=itat quintinnianuas Christi operata riterit miracula sed non
est operata ut ausi principalisci ergo renaan et ut operata fuerit ut cauta instrumentalis quia enim hu-etites distinctas sed potentia infinita est proprie mmanitas Christi erat unita Verbo tanquam aliquia Dei, sieut potentia finita est proprietas hi nil quod proximE sisteni ritillam, ideo Deus illa ut ius ergo nunquam lis initia vici με monviti iratur ad indueendam gratianiis sistranda mii
tens. Tandem natura humana Christi nequit ope. rari fine dependentiara con eur tu Dei ergo non est formalite omnipotens. Porro objectum omnis
potentiae est omne prod me; sed humanitas non potvit producere o in producibiles quia seipsam non potuit producere ergonon ca sematiteroni-
xi Patres qui asserunt Christum essenni potentem. Res eos intellis de Christo, ut
rum est per eommunieationem idiomarum, non seriaeuIL; de se Christu eausa sui instrumentalis mi raculorum i Unde miracula facta 1 Christo attria uniuem Ioan PHernisu usso mado v
ωανι- ibidem a me ipse non 'ς re vi Ex quibus patet , quod hu uilias Christi fierit instrumentum Dei quo ipse Deus miracula operabatur 4est, inquam instrumentum conjui ctum, ubi Apostolidui instrumenta se rara. os xi e ias: Non magis repugnat esse causim principalem miraculorum qu1mgr maluet. s. si dicit Christiis , sibi datam esse estiae & justifieationis gratia enim ex se est ordinis omnem potestatem in eaelois in tetia hoc intellisitu non de potentii infinio simpliciter, sed de solentia excellentiae sepe ANHos di homines
quos illuminare ε diriget epotuit Nee diras, Christum habuisse mini. seientiam so aliter: ergo omnipotentiam Respondebitur enim , quod non habuerit omnem scientiam intensive, scientia enim ita erat finitar habest tamen omnem seientiam extensive inquantam eognovit omnia possibilia:
non habuit tamen omnipotentiam intentiu , nee extensi v sieui habuit scientiam Nutaui et Num ni
RAETERMrTTENDA est Iudaeorum falsitas, qui imponunt Christo.' d virtute Dinsupernaturalis, fient miraeula; sed omnis gratia pendet ab humanitate Christi . tanquam a*mapri cipali, exJoan. a. Da pl-δω- 1-aecepi
gratiam pro gratia, immo Theologi dieiint . miniali ros sacranaetitorum esse eausas initiumentales graistiae, humanitatem vero esse causam praeeipuam rem humanitas eris causa principalis miocinorum. Resp. eone samajori negatuso mitiorem humanitas enim Christi non producit gratiam , ut eausa physimi Wincipalis i sed ut causa initiumentalis moralis, inritiantam Christus metuit a Deo , ut produceret gratiain nobis in sinderet illam exisplicandus est et Inaniam, qubdacceperimus gra- tiam, Christo , an quam a causa trierit tia, instrumentali. Quoad Theologos dicunt lare quod Christus sit emta tineipalis gratiae non absoluiti sed comparase facta scilicet comemtione ad Sa eramenta 3e ad mihi is sacraulentorum, qui sine
causae instrianientales minia itinc pale . Olli C. Humanitas Clu Isti non eli operata mira.
la , ut causa principalis; quia non potuit illa Gre virtute propriaci sed boeislsum est quia Magi Pharaonis convellerent virgas suas hi in entes.
quod λit miraculo silai: ergo humanitas Christi fortiori ex lep uturi patrare miracula. Res p. tale luconversionem non fuisse miraculosam quia facta
fuit, inquit D. Thomas, applicando activa passivis; moniorum miracula secerit omittimus etiam bdensium opinionem , qui dicunt Clatistum nullum Deilla trinaculum , nec ullum factum suisse in E
clesia. Suppono Christum vera patrasse sed dimcultas est. mio do illa suerit an stillari ut ea si principalis , Vel instrumentali, , ae dato quod mestae nin mundo sunt quae nobis sunt Meuha.
operatus sueti Mirae ita ut eausa Instrumentalis, mea 'Angelis notissima initae fiunt per applic dissident inter se Seotistae de Thomistae Thomi ttolle in activorun ad passio a talis autem fuit con- enim volunt humanitatem Christi operatam fuisse miraeuli, in est Causa instrunientalis Hyse, nos
non ut causa principalis; sed ut Causia Instrumenistis. Prob. primum quia solius Dei est, con- dotiare offensam inratiam conferre . Ec operariis,
versio virgarum in serpentes. Potest etiam diei. quod talis conversio non fuerit realis, sed tam apparens; in quantam astantium oeuli attes mot
niorum si erint Ilius . O lici Esci Antichrilin facturus est, uacula. quae erunt vera , ut dicit Hyppolitus Martyr ora
tione de Antichristo at non est eredibile, quod Deus operuiuius sit ea miracula , quae ordinanini sibuetsionem animaraim i ergo knt christiis titeauia principalis eorum ergo a sorti l Iumata ta Christi &e. Resp. miracula edenda ab Antiehristo
non fore vera, seu rani a rearentia; Venit enim,
305쪽
i inspus portentis nis aestini: Hry A W.dacerulum praesto esset Deus, eodem se modo
Iesum autem vocat miracula Antichristi vetii, quia et non perithisionem semper, sed aliquando per
moniorum faciet gnem de caelo deicendere. .es Tro ULTIMA.
εὐ-minita eris miracuta,n data ultima dispositione ad erratione cinsitis otiem' antisin rationalis statim eteat de infandit ex pacto ratione ergo huius paci Leeluetur esse Vimis pertirinens in Christo respectu miraculorum. O te Lucaea Christus ait, sensimi- - με exiisse. Et 6. minas de isto exibat s sinaba omisnua quae redolent inflimi Physicum. Resp. per
virtutem intelligit iraculum i plum , non vero aliis
quam ciualitatem'tiae a Christo emanare Se mi r milum faceret, quasi sit hie sensus; quando v. g. alia quis fimbriam vestis meae tangebat, sensiac cogno
vi virtutem, idest ianitatem , a me exiisse tanqiiani Causa morali, non tanquam 1 Physit a. ιtas Fa.
ciebat Christus miracula authoritate de imperis', MAUMAη1τA Christi ex praecedenti quaestione
est operata miracula tan id mi causa instrumentalis ulterius potest adhuc inquari, an fuerit ouia instrumentalis Physici, ves Moralis. Causa B adhibebat tantum vocem instrumentalis Physica eii ea, quae Physico&re R i , ore uni anu.&quando dixit, influxu operatur effectum ut quando agnis proda hae omnia autem dicunt eausam Physicam, ei teaiorem , moeulus uitiones morale vero in quia causa moralis orati non inperat. Resp. exstrumentum est illud , quod operatur este mim, in tali imperio non colligi causam physicam Iosue are vel excitando aliud ut illum operetur, c enim imperio suo retinuit solem des Petrus Ana. maindo phiram interfecit, non deprecatione hi autem fuerunt tantilin causae morales, ex ipsemet
causa physica ex imperio , sicut nec ex inctu aut v
e Cluisu, sed hoe proveniebat ex eo quia Dein
decreverat ut dixi, quod ad vocem, tactum, debi- perium Christi effieeret miraeula. Oajiei Es Si Christus latitst iu causa moralia scit operatus miracula, non perfectiori modo virtus ide5 remotestanidi de mediate atting t esse ni Sic v. g. quando aliquis et preces obtinet a rege, ut remittat erimen alicui reo , ille qui obtinet talem remissionem a rege , dicitur remittere
Physieum, sedit, orate enitem Patet ex Atha Spatrandi miraeula fuit in Christo , quam in Apolmsio, seon. s. contra Atianos corimu -- --ου ni ruin exundis . divinitas Muem mors compescuit. Sic D. Damascenus in alii Patres initiasserunt humanitatem non fuisse proprie fc physice operatam in miraculis, sed divinitatem ea miracula fecisse adactum.aut visum,aut voluntatem humani tatis Ratio est, quia si debemus dicere deessese tia gratiae, ae de essicienti miratulor iitra sed Christi humanitas, respectu gratiae fuit tantilm eausa --ralis, humeritoria non fuit vero causa Physior ergo sust eausa moralis in editione miraculorum. Probatur minor Effectus physicus non potest esse, nisi qliando existit eausi psyllea ised Christus m stolis , qui suerunt etiam causae morales. Resp. longe persectiorem suisse in Christo quam in Ap stolis r quia Christus ex imperio & sola voliti cille faciebat miracula ratione unionis , cui saltem ex congruo debebatur, Apostoli vero tantiim oratione. Deinde, virius faciendi miraeula fuit in Christo per manens lieti non esset habitualis, quia consiliebat tantum in motione speciali quae actualis est 1 sed quia semper illa motio praesto erat ideo'tiotiescumque 5 ubicumqne volebat, piat ibat miracula; virtus vero haee in Apostolis erat tantum transiens. quia non opetabantur miraeae quana volebant. Quod si Chtistii coicitur oravisse in ressuscitatione ruit gratiam Patribus veteris testamenti, anterium D Laetari s oravit non ex indigentia quasi necessaria
existerent ergo non produrit illam, merui. Hi uerit is, sed ora it propiet illos in aderant,
sica, sed tantam ut moralis. CONFiRMATuc si humanit, Christi tares instruinent uni plissi cum 'cie esset, vel quia impria virtute attingeret essectum vel quia perare tur aliquid quod erat praevia piaeparatio ad miraculari vel tandem quia ereptile a Deo aliquam,
tutem Physiccam ad illa operanda i non primum, uia humanitas nona hebat, ututem ex se ad e L
uctus spirit les, lupernaturales , quales erant iustificilio .suscitatio mortuorum: limis i dum quia quidquid fecerit Christus, non necessu ἔ titabat physice Deum, ut faceret miraeula: non ter g tertias dignitates 'suerunt in Cluita sint detium, quia illa physica virtus suillit ves materi aliae quas meruit habere ratione unionis hypostatu
INτuxrcetus Christi fuit dignificatus per scientiain; volantas fuit perfecta per gratiam, a
lis, vel spiritualisci non potuit esse materialis, quia nihil materiale eoncurrere potest ad essectum spiritualem non fuit etiam spiritualis alias non potuis set reeipi in humanitate , quae materialis est Dergi, nullo iii do humanitas potuit illa physicum instrumentum miraculorum. Dicendum es ergo, quod liciat Christus Aeetit aliquas actiones externas de physicas , concurrentes ad miracula mori tali enut homo fecit illa miracula, sed ut Deus, quoties
cumque voluit hamanitas i eum illa enim pepigit pinum, ut quotiescumque vellet , aut tangeret,
ad sume essectum mitii mosii meae. quae ita eum dignificavi ut baruaerit omnes pe
sectiones quae non sin incom possibilis evin Mili: de illisi
o loquimur de Christo ut Deus est, nullus enim dubitat, quin ut sie supremum habeat
306쪽
Drra plinitudo rivi loqnimii ergo de Christo Ahomine, id est, secundana naturam humariam: non emit loquimur det no&potestate spirituali; nam
constat, Christum habuisse potestatem excellentiae Circa Oualita piritualia ita ut pollet instituere, praecipere , prohibere& mutare onmia quae ad la acia
H esiasticum, disin a pertinent, modo non sine dei edisino naturali, in quo nee eus ipse dispensare potesta quaestio si ciuilini dei uso de
CHRis rus sui Rex temporalisci habuitque
jurisdictionem temporalem in omnes reges: simperatores totius munci, in omnia illor lina reis
gna citaui posset illis lues politicas, saeculares maestissim, si vestet, tanquam suis subditis uictiliae potestate uti noluerit, nec revera usus fuerit, quia venerat ad alium finem, nempe ut pro nobis pateretur, regnumque spirituale Ecclesiae militantis
erigeret iacet haec conclusio omnibus non sit comis munis, tamen est Diui Antonini & plurium. PROBATu ex S. Scriptura lal. 8. Omnia subi.cissi sub pedibus eius ergo de potestas temporalis regus fuit subjecta dominio Christi Paulus enim ad Hebr. i. dicit, nitru inmisit n. subjectumi Deinde, Matth ultimo dicit Christus . mi est mihi omnis potestia in ala ct in terra non haberet Cautem omnem potestatem , si non habete iurisdi ctionem temporalem postea habetur Actuum . Nicest .mnium D. - u. Et Apocalypsisi'. ιπ' - δε--rais ἀν--miam. Hoe eonfirmant Patres Erat quidem rex, non qualis ab hamissim sit, sed talis in refer faceret. Hilarius explicans haee verba Psal xx. Ego autem com 'tuius sum rexames, dicit nescio an Artutum Chri- ---gm regem non loquitur de regno pitutuali, alias non diectet, nemo clarum enim est ouod non sit tutum dicet Christum non esse regem spirit lemci reo loquitur de rest 4 telnp ralli sic sentiunt Chrysostomus Homilia Si in Joan de Theophilamis in caput 18. Ioannis uterque enim asserit quod quando Christus dixit. Regnum suum: non esse de hoc mundo, non idcirco negavit se esse
regem mundi an ut aiulu opte ab eo regitur sicin placet; sed dixit non esse de hoc mundo, quia est superuntvi ante tacida, de non est hine, id est, non est ex terrenis constitutum, sed ex Deo, qui illi talem potestatem temporalem dedit, ratione
Pruos A Tu secundo: Ratione unionis hyp
naticie debentur de eongruo Christo dignistates quae non siint in eoinpossibiles cum unione ipsa, aut cum ossicio redemptoris; sed regnum tem porale non repugnat unioni, nec redemptota D
ficio ere, ristus debuit habere tale dominiam temporala ratione unionis , quae unio ni unctio qua unebis est in regem rat qua potuit disponere
de imperiis, regnis, principatibus & temporalibus bonis, prout voluisset, ut vidisset hoe elle necessarium ad munus suum redemptoris obe dum.
O asi e iasi si Christus Dicit Rex temporalis;
vel fuisset rex juream reditatio, vel ei ctione , vel belles sed non fuit Rex iure liae recluari, ad sumismum enim esset tantum Rex Judaeorum: non fuit
etiam esectione, non enim videmus quod Cluissus esectus sierit in regem; immo Iudaei dixerinit, iam hune regnare vernos non fili tandent rex armis& belles; non enim castra instituit, nee t
ten porale lii, ii, sirelliantissa iiiiiiiiiiiiiiiiiii ad Verbum , quod est ius excessenii is superioris ordinis; eo enim instanti quo homo uestus est Vmbo, meruit habere de congruo omnem dignitatem.&proinde dominium teniporale quod habuit. Instabis: Ergo Papa est lex temporalis totius muri di de potest instituere raestituere reges prout voluerit. Probatur consequentis, Papa nabet ea dem potestatem qua pollebant A postoli, in post Ii habebant eandem potestatein quam habuit Christus; dixit enim illis. Sim me misit vivens Pater,
set misi vas ero si cluistus habuit dominium temporale, Apostoli, Papa habuerunt. Hoe est
argumentum Arma ni contra alit horitatem regum, cuius nomini iacta et alluli haec Arma ianus, quali regibus arma canens; ad quin resp. nec
Papam, nee Apostolos tabuisse eandem potest rem temporalem quam habuitChristus inuis nee
habent eandem potestatem spiritaralem , non possi in t instituere sacramenta nec faceremIIaculae
dedit ergo Apostolis oc Pontificibus jus ramumst
Ostieia, Christus nunquam usus est potes
state temporali ergo eam non habuit, vel saltemnis frustranea. Resp. quod habuerit dominium, non tamen eo uta est venerat enim ut redem p or, noli ministrari, sed ministrare non fuit semen tale jus otiosim, inuno fuit heroica virtus h militatis, ipso non uti. Adde quod aliquando usis est ea potestate, ut quando immisit daemones in Porcos , permituque ut submergerentur quando etiam ficum exsiecavit, licet damnum grave rediret
in porcorum4 fieti dominos; quando etiam iussit sotri asinam de pullum .in ad se adduci dicendo.
quia Domimia his is habe, quando etiam ejecit vendentes de templo, eorrum menta subvertit, non curando an pecunia amitteretur. Dices, Major
fuissidit hinnilitas, si abdicisset non tantiis usum. sed, dominium insp. non potuisse abdicare do minium , quia illud habebat ratione unionis quam
abdicare non poterat. Nec dica i Ergo nato Christo
extinctum est regum aliorum regum, vel alii reges fuerunt tam illius vicatii. Haec omnia salsa sunt; nam dominium Christi erat superioris ordinis, s licet universale , quod non excludit particulare; sicut dominium Dei non irculare omnium res-.mi II.
AI. iiii est esse sacerdoteli stim diim ordinem Aaron cum inuecundum Ordurem Melchis
dech ut Christus fuerit Sacerdos, ut dicet conclusis, non finis undam ordinem Aaronicum. quia non etiae detiam Levi, eui reservatum erat sacerdotium, nee obtulit saeti fietum in templo, nee suis per altare templi eum faetis vestibus& igne adhiburo: debuit ergo Christus, si fuit Sacerdos esse s
cundum ordinem Melchi sedeeh, in quant. Me, ehisedesh Dii ita christi, in hoc scilicet, quod
seu Melehisedee semel tantii saetificavit Me hoc in pane de vino, sic etiam Christus semel a tum faetifieost imicet in cruce unde, quando sacrificavit in patie&vino in nocte cenae, tale
307쪽
Concilia Ephes ean. i. rident. Sess. 18. can. l.
deri ubi disert hoc definitur tanquam ad fidem siectatis Ratio conclusionis est, quia ille saretiis dicitur, qui res sacro dc divina perse, minimi diato inter Deiinde limitiae , estertitue dona
disicrificia pro peccatis, nomine totius Ecclesiae
cundam humanam utiliam hypostas Arinae Ratio
nostrae respontaias est, quia tacerdos Taetificium ordinantur ad cultum divi m. di cultus tantum ad petiorem desertur, Christus autem, ut Deus non habet superioren, ergo Christus, ut homo est sacerdos. mora: Non videm an saerificium Chiisti sue in aetermun . vel temporale. Resp. lacerd Nun posse sumi vel pro dignitate sacerdotali , vel pluus saeerdotii i si primo modo sumitur, est aeternum; unde Christus dicitur, Sare os in au inis secutus, sacerdotium hoc non est duraturum pro aeremitate, sed usque in finem saeculwerseverabit Christus enim in saetificio ut Eel prinei- sed Christus obtulit verum sacrificium . scilicet ' palas osterens; unde quia acrificium usque in finem seipsum inlata erucis , nomine totius Ecclesiae,
me put, tanq0 in mediator inter Deum siti a iure homilies ostendentes ergo
Christii suit vere sacerdos. Ostic Es Ad hoc ut aliquis sit sacerdos, non
sum ei osse ite Deo sacrificium ι qualibet enim Chiistisius , offerendo cor suum de suas preces Deo, osso sacrificium, secundam dictum mus
dic, aeri tum Deo Spiritu contributatus ergoliere Christus obtulerit sacrificium non propterea
dicendus est Laeetdosci alias quilibet Christianus m ne sacerdotis insigniri deberet. Resp. quod avitii est omesacrificium ut sumptum, in s
eiunt Christianici aliud est osterre siletificium stiliacte, ut seeit Chiillusci ad strictum enim saetisi clum requititur realis destri chio hostiae, quod fecit Christus se praebendo immolandum in Macro eis Mi Christiani osterentes suum corae preem Deo , non se immolant in sie non strict uae fi cium offerunt, sieut Christus unde non sunt dicendi sacerdotes aenὰ autem Christus. O ad Lea Sacrificium debet habere locum parti larem destinatum, scilicet templum, o intemplo debet haberi altares; sed hoe non siit in
morte Christi ergo non obtulit vere saerificium. nee fuit proprie sacerdos. Resp. majorem elis veram de sacrificio pro particularibus horninibus obla
COηsτAT quidem, Clitisium non esse Mediaziorem secundum naturam divinam, quia opor .
tet Mediatorem distingui ab eo ad quem fit media .rio:Christinaui in Deus non distinguitur a Deo; ae si Christin non siit mediator secundum naturam divinam inae citur ergo de Christo se eundum huma ritatem, utrum sit mediator inter Deum os, Cosciusio.
CHRrsetus iure dicitur Mediator , ille enim est Mediator qui aliquos conciliat; sed Christis
nos conciliavit Patri: ergo est Mediator. Probatut minor Conciliatio potest fieti quatuor modis otimo, quando aliquis eligitura duobus altercantibus tanquam judex arbiter eausae; seeundo , quando mittitur ut legatus; terrib, quando precibus alter re noli/ nuarto , quando mediat interro, non ι vero defaerincio oblato pro universitate V duos, quorum uiuis est creditor.&alter debitor oehominum, Christus autem obtulit saetificium eom. silvit pretium ereditori pro debitore sed haec in mu- pro omnibus hominibus , de sie debuit ha. bere templumeommune unde Lorea dieit quod altare it eruc, quaera Concilio Tradentiu sessi M. cap. I. dicitur ara, templum fuit universus orbisci ut sim saetificium pro omnibus fuit, ita templum esset universum Lunde propter hoc passus
est extra civitatem , non in domo particulari.
Osjicita munus sileerdotis est mactare victimam; sed Christus non se mactavit, nee se interfecit: ers onsicrificavit. Resp. Munus saeerdotis est mactare victimam moraliter vel physee,
concedes semper physice, egoia Cliti stu aute in se mactavit moraliter , se ad mortem sterendo.
Dices, Ergo martyres qui sese osteriint morti sunt saeerdotes. Resp. nego consequentiam Tacrificium enim est ad protestandum simium dominium Dei martyrium vero fit propter fidem, & ex charitate, non ex religione Dices, Non videtur secunduminiam naturam Christus fuerit sacerdos,
dam naturam divinam, an secunditat Resp. sitisse Aeetitorem sondam naturam huma
Haror Dei s hominum homo Chrsm Iesus ista auia
particula, homo, fuit addita seeundi im Aunum lib. a. depeceato originali, ut innotest eo, itiationem pro peccatis , non secun
nia fecit Cluistus Pater enim divinus mos omne iit dicrum dedimus Christo in causa nostra: dei
dein Patremissus est Christus, ut i Dius ad nos
postea pro nobis oravit& nunc orat patrem; tandem pro nobis fuissedit, solvenda suum sanguianem pro pretio peccati ergo Christus vere est mediator de ipse sollic Spiritus enim sanctus potida dicendus est consolam , quam mediator Si Sancti aliquando dicantur mediatores, Meest impropriE; sumendo scilicet mediatorem pro intercessore unde sunt quidem mediatores intorcessionis, quia pro nobis intereedunt apud Ch Astum , solus autem
et Christis est mediator redemptumis, quia sol ii redemit, silvetis pretium, languit M.
Oajie in idinito diximus , Christum esse me diatorem secundam humanitatem Mediatio Christi fuit satisfactoriari satisfactio autem requirit aequalitatem inter satisfactionem de omniam sed
ostensa est instilia: ergo satisfustio non potuit esse
ab humanitate, quae erat finita. Resp. quod seueossens est extrinsec tantdm infinita sie susscit sitis actio extrinsece tantum infinitari humanitas autem erat infinita extrinsec t ergo potuit ipsa sitisti facere. Dicendum ergo est, quod Christuc is feritur homo non ut nomo simpliciter mediatio
308쪽
xtione habet : pus me edendi in Hereditatem, sed ex ς ' uerens -- pant ad adopti nem scillari omnestas, filius enim nat ilis non
potest adoptari deinde gratia , seu grati ita volt n-- ραρο sis de b---eu haereditas ad quatin
se Redemptore'. nolunt vero im MI Virgo Q Hai parentes, qui nunquam habu fissatorema Pelagiani e conti Christum non m runt peceatum, non esset filia adoptivi Dei; sedes Redemptorem ii itie edenti conclusione st Virgo, de tu , Me mox sine peccato in sua erea
a xli adoptatus in humanis, se per adoptiolum eraco ης xu o. x inseram, qMe nihil poni in adopxato,adoptatus xen a Deo redditur ba per imam inuin, Ciliciatus Veia sui teginator: se mimum s m. nempe per gratiam unctificantem. secti .,
eat Esaias e p. 33. Domiη- LU-ns ι ilia in hil inanis adoptans madoptatur et fetuntur deinde tulit legem ut liquet ex Matth. 18. Doce Inus relatione rationia ui divinis vero realiter. omnes genies, bauti unera in aramine Patris est quia fundamentiim est male scilicet gratia. Tertio,
sertini ridenti ilium sessi. 6. cap. 1 Christus ergo gentia . quia habet filium natural , sed ex uin , a bonitate atque misericordia. Quyrio, in hui-ni adoptatus non habet ui ad haereditatem, nisi ιμ hoino, Leginato fuit non'Iuliscumque, ed n quavicum qi
γλ im supreinus, per amplissimam stilicet po- . tauri qua fuit Rex in superiori quin i mdine; mortuo 34optante, si non potest bonum possi-ui de alietiui principis legibui mi inmota fiat sili deri a duo, c; in divinis veri, visoni ucri fit periectus superior miri non potest Nis x legibin C supcessionem', neque per mortem adoptantis
subditi sui. b tu o*ierna sussiet pro omnibus. Osiret E contra hoc, Christus sol sit itib tum: ergo ad illud tenebatur. Resp. Christum seu Corica usimvisse tributum non obligatione, sed poni. nὸ alii standalizarentiit qui ipsum esse Christunt nec Hars Tu non debet dici Filius Dei adopti- ciciant. Unde nretito Joannes de Iandvno vus, nec etiam ut homo; sed est vere it Marsilius de Padua damnati sunt ex eo quod dixerint Christum non exeundeseensione, sed ex necessitate seruisse invii tributum , tanquam subj
ctum human is legibus; δ jure damnati sunt quia Christus, ut homo, tenebatur tantum legi divinae aeternae Mnatiuali; non vero tenebatur legi positi-vα, nec veteri, nec novae non veteri, quia arapti Filius Dei naturalis. Probatur primo de Christo ut siet qui quando' podica oppoω venire possunt Minii ration ,hionam viuuine
torum oppositorum , semper attendenda est talici nobilioris fundamenti, ut ab illo denominationem sumat, a nobiliori enim parte denominatio sumitur;
sed esse Filium Dei natures in adoptiviim, simonium erat posteri, de , ae ab eo via ordinatic duo praedicata licet ergo utrumque posset convedescendentit iis atque obnoxiis peccato unde Do V m σν - - λα- chares dicunt, Christum onera legis subiisse, ad deis monstrandum humilitatis exemplum, ut approbaret legem veterem, nec rex occasionem c luminitiae non niteriam staristus legi novae, sit enimi sui author.
O si ei a s Chtistum fuisse subditimi lagiis teli odixit enim: Non, n solvere legem sed avii plere, Matth. . Et ad Galatas 1 Christus diem
tui sectara sub ue Resp. dici iactum sub lege, devenisse adimplete legem, quia sponte se obligavit
legi , non ex neeessitates vel dieitur veruire ad in iaplete lege n non obtervandes, sed uisti tuendo ea riue erant figurata per veterem legem Lueritas enim Eieitur adimple e figuram . maneat ergo quod Christus non Detit obligatus legi veteri secundum id quod sertur Matth. 1. Fuiso bominis Damiarmo etiam sabbati e si dicat, ad observationem diei sabbati. Q . so
nire Christo quod tam- fessum est hunum secuniadiim divinitatem, aliud lecandum humanitatem. semper attendenda est natura divini, ut secundo in
illam denominitur filius; sed secundum divi'i M . Christus est Filius Dei naturalis ergo citiustus simplicitet sumptus non debet diei filius Dei ait ptivus.
PR. o BATu secundum; quia D. Petrus loquens de Christo, ut homine dixit, Tu es CL ij finiatis
Dei visi cloquebatur , inquam de Currio, ut homine; quia respondebat iniereootioni Christi
quaerentis, asse distin homino es filia bom nil ndo eluun Petrus respondit, Tu es Chri Filius Dei vivi mon loquebatur de filio per ad ptionem, alias Christus non ex more reti vii . nem Petti sicut exaltavit dicendo auarui. Mim BajM- σc. Unde Patres dicunt communiter. quod per hanc responsionem patear, Petrum c .gnovisse mysterium Trinitatu de Incarnatismis, e gnoscendo videsicet generationem ei. α j unionem cum homineci si alitem eri viari xvi iam Christum esse ilium Dei adoptivum non eo ignovisset per hoc, mysterium Trinitatis nee Inea
nationis quia alii homilles lil l lunt hii Dei pet
309쪽
habet jus ad haereditatem sed persona Christi Aoumla, beta nimius
gratiam gloriam, Verbum lubi'celeg Gὲν II providentiae posset
recipere dona gratiae. Resp. quod hoc vinim eve, si praedem in1 rurumret Verbum, sed motu poseaeolligi quod diosolis Christi extranea sic in s Maenili id natum hinnanae,et sibi retM-
is inui a mi Episcopos Hismi providentiae, B quod dona graiisac et Min
v vi. reciperero . 'ut honis est, non est extranea, immo ad gloriam habet ius naturale quia est divitis remo Christitum lis no non est dioenai filio Dei a Ioptivus. Nec reseri, quod persona Chiisti subsistat in naris extranea , nempe ut hi manci ex hoe enim de Conestium Franeos,id ad eossem contra Elia pandum, qui oppositum docebat statuunt Christivnnunquam debere diei Filium Dei adoptivurn. sit c Esa Cluitas ut hcutio, non est filius
Dei misialis,alas in Christo esse radix filiariones B
--do,duead patrem, sciuiaad Mariem; ho- Inho dimina, esset filius naturalis Patris, it Vetbum etiam. Resp. negando consequentiam ι Christus enim, ut homo, it et ara refertur ad Patrem eadem filiatione quia muni filiario est propriei personae, & quoniam est una tamam petion in n. lio, ideo est olea filiatio qua Patrem espicit tam ut Verbum, tum ut homo. Nec quI dieat Ergo
Christus non est filius Virginis, quia ipsa non mi persenam. Res' quod beata ligo dieitur Maret, ae Cluithissiluis Maiam quia genuit si
minens , persona divina terminatus ni a ro Christi abutilario dicitur adoptata. Rel p. trium
SERVimis est multiplex; prima est, qua homo per peccatum Deo sit Eut, u-b eo infligatur, ain; secun est qua mo obedium timore gehennae, velimustummodis, Quia est ea qua creaturae tenemur Deoobedire, inquis, iisψω
Hκimis secundam humanitatem propria: est
iasioni, Dei servituteteritoni ,Maecepta; nain Chrastile est ereatura secundum humanitatem , Deo lubdita; in qua potest Beere Deus quidquid voluerit: ergo sub hae ratione Christus est ervus Dei.
potest die nee adopiata , - Si Christus,qua Oηjie. Ergo Christus potest dici sibimet servus,
- iliis Hia quia ipse Deus est, quod est proluasitum in Cone. Alexandr. Resp. hoe esse prohibitum in sensu haeretico mestoriani enim intendebant probare, homo est Filius Des naturalis Dergo quatenus homo suit ab aeterno. Resp. suisse ab aeterno iratione personae quae nomine Filii designatur. Di ia, Ut homo potest diei servus Deici ergo Ἀ-hus adoptivus. Nego consequentiam, quia servitiis de subjectio respicione naturam , qvie est subjecta
Deciis creata illini Pinci, luese m hac quaestione Scotus videatur problemat Cus, tamen magis min-
atque insinuare dualitatem suppositotum in Chii sto, quori in unum erat servum alterius mori tamen hoc prohibeturina su eatholi eo quo dicitur Christunt
homin iis is lil, tu ibi octiun . ut Deus est .sic etiam C DUI Iulus tanto L damnavit Elipandii qui sensu
haeret leo dicebat Christum fetuum qui quidem Eli- pandus admittebat eo in tem precati in Christo cum Nestorio, diem, tui nilo se debuisti os .
eire saetificium Unde voeabat Christum Iem sum , non contagione corporis . sed spiritus Ossi ei Es ex Chrysostomo Hom. I s. ad Hebr.
Aquia Veiis ab aeterno deerevit Velbum suum miscarnata: quaestio est tantum de Christo; ratio dinscultatis est quia medestinatio est electio libera ad
gloriam Christo autem conveniebat necessatio, de naturaliter gloria ergo Memodo non potest dixi Praedestinatus,nisi matria misicatione v m
CH inutio est diri Praedestinatus ab aeterno, sis explicando;Hondio ille qui est Christus apti
Alciti iri aedest natiis ab aetern ut esset Filius Dei elten glo Iant. limaque Patris bona posside, retrate Paulus ad Rom. i. Facta est exsemine Davidpe dum eamιm, qui 'adestinatus 'esse Luas mi illa autem praedestinatio non debet applicari Verbo , sed naturae humanae intria illud lintemdicitur ptae destinariquci subjacet da siles iubernationi. in tempore recipit aliquia Ol ut IViatia .
qme omnia ob nim eonveniunt, inde non est virendum, verbum est praedestinatum ut fiereth mor bene autem decimum fuit ab aeterno Veriarm fiet hominem ivet, homo praedestinatus est uer Verbum, aut possidete gloriam. OB;ic Praedestimitio non tendit ad esse rei; hoe enim pendet providentia ergo praedestinatio non tendit adhoe, ut homo qui est Christus , sit Filius Des. Resp.praedestinationem non tendere ad esse na--M. R. P. R. in Tom. I. servitutemereaturae. Resp. Chrysostomum tantam velles, Christum in caelo non habere ministerium servi ut talauit tun . postolis quando dixIt, nouum strari, sed ministrare. Dicet ex Damase. humanitas nee serva sint ire t oravit Resp. ipsum ager contra Nestoriiam irae ervitute surpolitiai suppositum, Pue non fuit in Christo. .esrio Leti MA. Virum Christus veri oraveris est nune in in caelor HRYsosTouus oratione os in Joann. idetur negare, asserem Chrisitan non vetesorasse sed tantam apparuisse diris rem, ut nobis orandi exemplum tribueret: sunt itulti alii in eadem opinione; allotan de in fatentur quidem Christum omita inim , nTm tamen illum orare in eaelo.
h--m rarat, diuinitate vero imperat. Deinde, si Mansio diei Christus, oram r. i. 'ire iQtiae autem habentur in Sctiptura semper intes- luenda sunt proprid , dummodo non ne aliquo
310쪽
ad quam damnatas per triduum Tandem docet, A sere poterant. Resp. sectindo, non fuisset neressi Christi inorrem nihil'iobis prolatium , si rust in iς Date coactionis, quia necessitas eoactio nisum tibi, Mutet cenas da istorim. Haec is est ea qua voluntati infertur violentia eontaeonclusio patet ex piamet Christo , dicente atro autem quod Oluntarie illos assumpserit. Resp. ter
lio nostii eae si assumpsisset poenas damnatorum, maxime ut nos ab illis eriperet sed potuit ab illis nos etipere . serendo aequivarentes , quarum tamen aequivalentia petitur ex dignitate patientur Christus enim patiendo minimuin tormentio, non else necessarios necessitate finis quia sine illis potuit satisfacere, mereri per actumanioris. Resp. Mario iusse necessarios necessitate convenientini quia congruuin erat, ut qui susceperat redemptionem nostram pateretur Poena enim debetur peccato. Resp. quinto fuisse necessarios tum , ratione dignitatis illius qui patiebatur magis necessitate conditionata finis supposito enim quianistitoris Hebatur, esurision me Angeli& - 4κxem decreverit mundum redunerepet passio mines nissent daninati nem, debebat in tempore reveri, pati. Resp. sexto. a Lim ex Apostol.fuit tentatus per omnia quod fuerint aliquo modo involuntatis , saltetrii dest, passus fuit omnia. Resp. omnia mala hujus vi B mri voluntatem inessicacem, qua petiit transitum eae concedo alterius nego. Quod si dicaturior l. --tasse nostros lanmores non intelligitur de languo
re sdire, i ea de poenis orporalibus quas pro
nobis est passus si non omnes, saltem eas quae ipsum decebant m ad nostram redemptionem erant necessariae.
ipsum nisi liberatum adesoribus in in desectus animae praeeipuus est peeratum titia unde Act x. dicitur , quem Deus suscitavit seu peccabilitas postquam ergo loeuti fuimus de
line primo desecti animae agendum est.
Cone Lusio PRIMA.Co Ne Lus I ULTIMA.
Marus non habuit defectum dis miratis nee ass)mpsit morbos privatos ut sunt Febris,
Lepta is alia it genus. Probatur pars prima ex s. Decios formaprasulis hominum i quod Patres interpretalitur de
naturali pulchritudine, unde Chus.stomus, Hi ronymus, 3: alii, dicunt quod sicut notantia non
invasit animam Christi, si e tiee distor niitas invasit corpus Ratio est, quia difformitas procedit ex defectu virtutis Armatri eis , quae non dat colorem persectum faciei, nee sebioni oportionem mem-N nrtuus aduit peccatum , nec originale, nec actuale. Non or inale, Lucae enim r. habetur,' - ex te nascetua ,snctum Ratio est quia peccatum originale trahitur per propa..gatione in eui inalem sed Christus via extraordia Iaaria fuit conceptus , operatione scilicet Spiritus sancti, e earuit peccato originali Non nabuit peccatum actuale, alias non dixisset Judaei stoo , - reginima de peceato Nec Petrus diceret, qui peccatum nonseri nec Paulus assereret; decebat tit nobis talis esse Pontifex μηλο, η cent, impollutus segregatus a pec ator M. Deinde. ho definitum est in Concilio Ephec ean. r. Et ratabris; quod non potest dinde Christo, qui fuit opus D tio est, quia venerat Christus, ut tedemptoris ossi Spiritus . cio fungeretur ad merendum ergo debebat Deo Probatur seeunda pars , quia morbi privata re esse gratus, nullum ideo habere peccatum, quo. quentet otiunta ex actibus inordinatis, vel ex im niam oberat officio redemptoris Merito ergo'dant.becillitate virtutis formatricis , vel eat pece in modi Calvinus es 'postata Praemonstrarensis, qui quae o uan merent hi Christo Deinde, Christus asseriint , Deum dicenim in erile . Deus Deus
assumpsit tantiim defeehus naturales ad redempti nem conducentes, quales non erant ni orbi. Aliqui putant in Christo fuisse temperamentum ad pondus; idest, mixtionem qualitatum sitis talem , ut vita aliam nonexcederet, quod tamen non est probabile; talis enim omplexio non est durabilis sed melius est, si dicattit, in Christo fuisse temperamentum ad aequalitatem in quo scilieet una qua-me- dcc de speratum fuisse,' ob id damnatum idamnati sunt, inquam, quia haec vox non est deses Tantis, sed maxime dolentis; unde postia se riui commendavit, dicens, In mamis quod non secisset si desperiisset.. O l CIE Chrastum Ps. xi die entem . Ἀδὰ salma mea verba delicto meorum. Et I. Petri
soli sociast, . . in μιτηtii. Resp. adluas non domin retur alteri ita notabiliter, ut in primum quod peceat membrotrum sibi attribuat
dueeretinorbiam. O ic in primum, Esaiam dieentem , non esse speciem neque decorem in eo: ergo fuit dissuraris.
Resp. hoe intellis de Christo in passione, non e ua passionem. Dieracum Medina pulchritudinem non deret praematorem Evam . Respondetur. hoe esse verum de pulchritudine Reminea. Ostie. Si Christus assumpsisset hos defectus, vel suissent necessarii , vel non. Resp. distinguendo, non fuisse, effulas absiaut1 necessitate oti a absiluis postra accipere naturam impassibilem expertem illis &dato quod etiam assumpsisset nais turam passibilem, poterat impedire ne caro laede
Cluistus, tanquam capiti de vadi. Ad secundum quod desiit , peccatis ι non in se, sed in membris; hoc incienter, i Dei desinere peccatum in illis Coriccus 1 ULTIMA, NEe etiam Clitast iis sitit peccabilis; primo, quia
erat beatus ab Instanti conceptIonis; peccatum autem repugnat eum beatitudine Divus Tnomas al-
tyro secunda ratione unionem humanitatis advelbum , asserens eam riadi impeerabilem ex vittis jus inionis , secluso alio dono Scotus vero, Faber, Durandus, Marcilius, di lii, hoc negant; quia