장음표시 사용
361쪽
I CUT homo duplicem finem res Apicio naturalem unum qui a natuta intenditur, supernaturalem ait rum a Deo nobis praefixum ita duplici concursu divino indiget ut ad utrumque pervenire valeat . concursi genetali ad primum is concursu speetali gratiae ad secundum De eoncursu generali, quo
Deus coneutrit ad omnes creaturarum actiones,
agitur in Physicaci impraetentiarum ergo tantum de Gratia agemus, quae est auxilium supernaturale adactiones supernaturales eliciendas prprsiis necessarium. Sed quia gratia datur interim ad sublevaniadam hominis imbecillitatem; quae major in uno sta in tu quam in alio repetitur, v. g. in statu naturae uia psae, quam innocentiae a diversis illis statibus, iniquibus versatus est homo aut versari potuit ora- Mationem nostram uicipere congruuin judicavia
D dioresis statibis natura humatrae. R. statum intelligimus certam aliquam eonditionem hominis per ordinem ad Deum, idest, in qua Deum respicit , tanquam finem suum. Duplex potest esse status,nempe status termini, status viae. Status viae est eorum qui hane vitam mortale agunt& possunt pervenire ad Deum . idest salvarici aut Cab illo deficere, idelt damnari; sic qui sunt in hae vita dicuntur viatores Status termini est status eo tum qui exitentum diem obierunt', non possunt amplias deficere a termino si damnat .salvati Seuntur esse in termino , e animae in purgat rio existentes , quia sunt certae de sua beatitudine. De statu viae hie loquimur, non de statu etiamini. primo , status innocentiae, in quo vixerunt primi parentes ante peccatum secundo , status naturae lapsae , in quo fuerunt omnes puri homines postie carum , demptam. Virgine, de qua non est sermo cum de pereatis agitur clertio . est status naturae reparatae, in quo sunt omnes homines redempti λCntisto. Ttes ultimi sunt, status naturae purae, status naturae integrae minatus naturae lapis non reparatae, sed in derelictae Status naturae purae
est ille in quo homo solum haberet illa quae sibi
connaturalia sunt, ut potentias maturales,4 concuris sum generalem necessarium tam conservationi. quam actionibus naturalibusci omnes etiam imis persectiones, desectus haberet ut naturales. careret vero omni peccato omni gratia Z auxilio. sive naturalis ordinis sive supernaturalis. D. Chr sostomus vocat hunc statum , medium , gratiae de Peccati expertem Status naturae integrae est ille in quo pars uiperio hominis Deo esset hibjecta , ut authori naturae, pars inserio rationici quia tamen poste appetitus sensitivus contra rationem insurgere, homo in eo statu posset hoc impedite per quaedam auxilia , aut naturalis aut sipernaturalis ordinis, ipsius naturae hominis indebita. Hic status disseres, statu naturae piarae , quia in illo nulla dantur auxilia naturae indebita, in isto autem dantur odissert etiam a statu innocentiae . quia licet possint in illo dari auxilia supernaturalis ordinis tamen non datur in eo gratia iustificans, ut in statu innocentiae. Tandem, status naturae lapsae non paratae, est ille in quo homo post peccatum vixisset, si Christus ipsum non reparasset dissert a statu quo vixerunt homines ante Incarnationem Christi quia licet Clit istus pro tune non fuisset passus tamen hoe mines habebant gratias ad bene agendum necessarias , quae illis dabantur intuitu metitorum Chiisti passuri.
Η εχ quaestio potest intelligi , vel de statibus D
possibilibus, in quibus hona potuit esse, si Deus volui met eum constituetein relinquere in illis; vel de actualibus, in quibus revera fuit. De stati. bus utriusque genetis sit
TRε sunt status actuales in quibus reveraneurunt homines , de tres possibiles in quibus potuerunt constitui, licet non fuerint. Tres primi senu
ad Onam sit status Innocentii Ρas vidimus quot sint status hominuma videndum est, quid dici debeat de quolibet, maximε de illis in quibus rever1 constitutus est homo, tacentes tanquam quid inutile quid aecidis. set in aliis, si revera homo in illis positus suillit; Se
incipiendum a statu introeentiae cujus tamen acci rata explicatio in Tractatu de Creatione allata est. Co Nexus Io.
ST A ruri Innoeentiae in quo erant primi parem
te ante peccatum . mulium conferebat ad ho
mitus perseuionein Plinio enim intellectus ii sui
362쪽
in illo stam erat eum notitia omnivi naturaIiter Astibilium δε tanta eos itionesiperiraturalium pol-tarat . quanta ei erat necessitis id finem suum o
tinendii ira et species scilicet supe maturales mysteriorum fidei, quas Deus illi itididit. Secundo, voluntas eius ereata fuit in gratia sanctificante , quaratu subjicies arat Deo, di pars insolor parti sup aiori. Tertiue, uer illam gratiam sinoificantem Moriginalem , quae data est nomini per modum ha bitos, datum est insuper illi auxilium actuales, quo zrseverare posset, si vellet sed non quia istu pet-veraret Mest staria sussiciens , non essica , ut pluries docti Augustinus, praesertim lib. de Corrept. Gratia cap. . tibi ait Illam gratiam non habtile inuas et io v. malis fuerit status natura eparati
ΗΙe ultimus status est ille in quo per maeret Cluisti homotegeneratur, de ab originalite
eato liberatiirci cujus varia sunt beneficia . quibus tam a peccato originali, tiIm ab incommodas plinis
Coriciusio. primus homo, qua nunquam viati esse ma R. inum naturae nostrae beneficium permeris hane h. buit, in quasi permnere vere . nunquam a Christi tu dar et Etest illa gratia ovam vocat August Dis gratiam sinitatis , quia data est homini innot An autem in hoe differat gratia sanitatis quaedata est Adamo, a gratia medicinali quae datur ho
mini lapso quod prima dederit posse facere& nonficere, de secunda facere actualixet, ira quod gratia quae nobis datu sempet frum halisat esse nu
tii Sε euvous status inqui, fili homo. est statui
taturae Lapsci excidit enim damus a gratia sanctificante eum qua ereatus fuerat, is peccatum lapsus est A cum eo oennes posteri iustitiam amiserunt. Huius autem status multae fuerunt m
seriae quas ominierexere non intendinius, sed raniam aliqMMeparatoris collatum , est gratia sui-etificans , qua etiam parvuli liberantur a me x per baptisinum feeiuiduin, sani uirilia sugesen
tia . quae ad impetrandam gratiam essicaeem . seu medicinalem conceduntur. Tertium, est gratia ista emea de mediet natis quae semper suum obtinetes.sectum , de avam Deus non dat omnibus,sed tamiam illi, qui Λε iniuriuilicienti, de imis
gustinus loquitur . Scimus P uiam non omnibtis . aiarii sui scia αν para miseri rasia datur atriuae, tur iusta Deijudicio denegata maia scilicet
non benε uti sint praxia sussicienti vel quia illam non petierunt Deo, adjuti illa prioti gratia pose
cto , in isto statu sublatus est quidem reatus peceat per sacramentum , concupIlcentia tamen leu lex membrorum remanet; sicut mors de caeterae eorporis
miseriaeM probandam: mercendam fidelium-
E MUN EM latet, quin status natiuae lapsae de non reparatae sit possibilis pinuit enim Deus deserere hominem linium in massa perditionis, desvarus iratum Lapse multas ob exitis deplo o ipsum non reparate Status naturae int grae, in quo
anilus est Ptimo , quia tota hominis natura homo esset in puris naturalibus cum donis naturalis peccato Adami corrupta fuit ut loquitur Augusti ordirus quae Deus illi largiretur ad submittendum apisnu lib. a. de peccat. meritis cap. s. Adans occulta rem ab carnali concuHE. missis abs οἰ - βο-- d si is stirpe emotes seeundo sui intellectus hominis obeaecatus est, ut habetur lib. l. de Lib. Rib. cap. 3. Inari, inquit, or eam habuit nam--κ. Et rapitibus sequentibus ignorantiam appes petitum rationi, est etiam possibilis , si status purae natiuae possit dari, ubi homo omnibus de Molis donis ealeatiundo susscit, si dic vis homnem
potuisse constitui in tali statu pura naturae contra aliquos, maximὶ contra Michaelem Baium damna. tum is Pio V. Gregorio XIII. cujus bulla niti ut miturae eomiptae suppliciun . Terit4 voluntas novata perUrtanum VIIl. Non ranimi est 'uod Ca Deo aversa est teste eodem Augustino lib. 1. de minis, atim is, i ,- ωα, - Him .h- peccat. meritis cap. 2 i. si quam ficta est isti transgressis anima inobediens a lege Dominis. aversa est. Quarto , appetitus inferior superiori reluctatur,
iuria eiustem Altiistini dominam lib. t. deprecat. meritis cap. s. si μι --- - -τωνδε in iis si
subditur Rom. s. Per unam hominem peccatum in intravit in mandum . e recratum mors que in
Mes homi es in vis. Ab hoe stati, qui maximis tepletur miseriis, non denit gratia, dux actualis, qui homines ben agere possent id hitatua sed hoc Aeete non potest nisi eummitatem die Iis , qua bene essent elini Deci . de utraque illis Resp. dist inin non potest diligere sine gratia; concedebat cinnuta meritorum Christi laeviso. ut finem supernaturalem , conci ut finem natu leui, M. Dicet Q ibet creatur irationalis
ST Arus purae naturas estpossibilis. Deus vini
potuit homiliena proflueere sine peceat . At sine ullo dono gratiae sine peccato quidem; ciuia Deus
Meest avitior pemui, nee esse potest cunestiuix etiam quia si gratia deberetiar homini, non esi te ampliti gratia , idia enti dicitur gratia . quia
datur gratis, & non est naturae debita Conclusio haee confirmabitur ex s.lutione objectionum. Osire Creatur in lectualis non potest se
363쪽
li et uomitum ruituralem ad Deum clare videnis
dumi debet insatiari ille appellius; sed non sa--urio naturalia ergo muri Me ario ad sui
sensi itionem aliquod omni Apetitaturale.Resp. haine appetitum naturalem Innatu tra. Onc qui est quae potentia obedientialis creaturae ad Deum videndum elicitum, nego: non elicit enundesilethunaebiale ad Deum videndum quia nati rabie tantamvoluntas ea desiderat, quae naturaliis rete sequi potest de sic posito antecedente neu conleciuentia. iam si Augustinus lib. i. on- et p. t. dicat. Feriit m Domine ad te, idea
Deia dedit homini in statu in rentiae, media te qua potuisset observare mandatum Dei, si voluisset in dicitur sanitatis, mala concedebar a mini sano Per gratiam Medis lem in Elligimus corninum . donee requie sisti Resp. B eam quam Deus dat homini corrumperii. revela in line stati sempet inquietum esse eo no Mihi in rstrum, donec ad Deum revertatur in statu autem quem supponimus, satiaretur intellectus per scelici ratem naturalem, quae issisteret in rurali, templationes . o alie Ignoranti rex Augustino lib.r. depeceat.
metatis cap. s. poena peccati est; sed in statu put enaturae nullum fuisset peccatum ergo nec ignorantia, ouod est absiudum alias pueri nascentes Lucsitudini Re 3. ignoransi m esse pum m peccari, in hoc statu qui nunc ethhalio autem, seu in staturae naturae, non suisset poena, sed conditio naturae. hoe statu, inquam, est 'na peccara naan si Ad mus non peceasset, Deus illi cie litia in tu immo
, ε quasi aegrotanti, unde dicitiit medicinalis. Hie quaerimus, an praecise per hoc disse rant inii olfratiae sanitatis potuerit resisti, di gratiae medicin i nullus unquam resistere valeat. Hane dissete tiam affert Calvinus in antidoto Concilii Tridenti adsess. s. n. s. ubi at it Patres concilii, quod dix minci hominenti in statu naturae lapsae posse graistram oblatam abycere in quod gratiae medicinali tribuerint, quod gratiae sanitatis erat proprium. Contra ipsum d i vis fautores Jansenilia stabilia Coi exusso PRIMA.
mus non peceasset, Deus illi metitia in tu immor Ei disserunt gratia Sanitatis, Medi- talitatem doliassetvi suis posteris; sed quia peccarit, Sucinali, quod illi resistere potuerit Adamus isti
ino denegavit illi utramque,desta ignorantia est
poena e eLati si tamen Deus creasset Adamum institu purae naturae, non decrevisse illi dare scien
tiam de se notamia Milet status
vero lius contradicere valeat. Hoeonclusio M. ne probatur si detur aliqila gratia in statu naturae Iapsae, euide facto homines resiliant; sed talis datur gratia, ut probatum est in eap. de gratia sussiu, retari lenti, ubi diximus, dari gratiam internam sissicieno, te Deus non renest esse minor con pis. tem, quae non est egem, ut resistitur di sic gratiae
centiae sed si homo esset creatus sine gratia Deus esset author eoncupiscentiae , quia concuplicent Iavigeret in illo statur ergo non potuit condere hominem in statu pluae naturae Resp. Deum esse a thorem concupiscentiae, quia est author si tali, sensitivae de propensionis quam appetitus habet ad bonum sibi connaturale. Quod si quis instet, quod haec propensio inclinet ad peccatum Distinguo, pes accidens, cone in quaimis propensio illa im
me/icinali resisti potest. Haee conclusi cor 1It in tu ex sefitentia lummorum Pontificuli . Innocen
ti X. QAlexand i VII qui damnarunt quinque Jansenistarum propositiones, ouarum haec una erat
G Hai, Ur η. est qui tamen est Augustino imponunt opinionem iiive cominum
ideo a P RoaATu conclusio ex Augustino,& aliis Patri
s. Lib. quinquat in homiliarum Homit inclinat aliquem in bonum sibile repugnans ratis V C per Dra a ui-- - - . Utate A. iri,
ransent diabolo, quare non m gi Deo obtempe in re qaam ipsi delibem face Dat quidem ill . scilicet diabolus, consilium fa, Des auxiliante . nostri ni per se, nego quia ut Deo datur , datii raniatum ut appetitus quaerat bonum sibi connaturale; quod enim aliquis quaerat illud bonum elisibilemi rationi adve saltu, hoc est extra intentionem , sicut quaindo voluntas a Deo datur, non tamen est authot peceati nisi tantiim per accidens: Deus enim ideo dedit voluntatem homilii tantiimul bollun colinaturale appetat quod si appetat illicitum .hoc est eontra intentionem Dei; in statu autem purae naturae, si fuisset con pistentia hoe modo explicata . talis lucta partis inferioris in superiorem non fuisset pereati sui plicia m . ait Augustinus lib. .de lib. b.ριι proficiendi admonitis, ac peris
an diabolo. Sie Hieron in cap. 49 Esai Fulgentius lib. de praedestinatione de gratia cap. s. Et Berna dus Serm s in quadrag. Potes inimicin exesta' motum tentationis, sed in te est valueri da, sis negare consissam. Cum ergo in his locis agatur de homine in statu naturae lapsae inde infertur, gratiam medicinalem sicut de gratiam sanitatis nullam iii ferre homini necessitatem , ae si velit posse eam sectionis exordium ι quia mediante ratione potuisset E sequi vel abjicere, Messe liberum, tam ii necessit cognoscite, quod min esset aequiescendum illi a petitu ferenti in bonum vetitum per voluntatem potuisset resistere illi & si e profecisset homo in virtutibus tuturalibus. Quod i concupiscentia dicatur peccatum; utelligendum est te, quia sere in peccatum. Quod si dicatur poenare ali hoc est, qtua Deus in statu innocentiae illam reflaenasset et justitiam originalam in in stata naturae corruptae illam non impedivit proptet pete atum; He est poena peccati in statu naturae corruptae, ubi Risset te tam 1 eoactioire .sicque visu nanedisserentiam amri Calvinus inter utramque gratiam, in odium Coneilii Tridentini, quod determinavit, Si quod xerit libertim arbitriam a Des motum ni Mu-mis σὲ dissentire si τιβι. anathema sit. Oajic. D. Augustinum admittentem talem Mastinctionem inter utramque gratiam, lib. enim ducor ep. Erat cap. Ii habet, Pr manati est qua D ut boeat homo μιι si velit secunda ergor jus, qua etiam sitis vetit. Resp. gratiam medicinalem duplicem esse sufficientem scilicet de essicaeemi essica indefectibilitet habet sunm e sectilin, sciliciens non Lilla non datur Ommbus
364쪽
ess. s. can. II. ubi habet; Dein impossibilia non iv. et sediubendo manu σfacere quod possiι. pe cxusio. Itan Ba Rum arbitrium est potentia spiritualis anumae, indisserens ad agendum vel non agendum; here sit Teientem emum duplex adjutorium in natura lapsa, unum quo possumus sacere, di adllivd oneramus. Nonis en verum est, quod
ni suffciens se Ala - iam habeat, enim potest, ut cum e seu quis bonum M
L multis minctae graiis serent, praeserim
in tribus. Primo, in eo quod gratia Mediei lis sit abundantior, amplior, quam ratia Sanitatis, tum a illud Christi, Joan cap. ro. Ego veni, misit λώιam, est ab ora 16λλοι πιπ. Et ad Rom. 3.
tibi enim est gravior miseria, ibi amplior est misericordia Secund4, in hoc, quod gratia Sanitatis tantdm conferebattia, ut homo sanctitatem in tia animae dicitur prata a IM.qitia volutuas talis est; dicitur indisnnu quia libenas consistit in indis.
ferema, ut dicitur in eap. dei via si emi duritur ad aram . - - Ἀρο--, ubi insinu meliberias exercitii seu contradictionis dicitur se r. rendam Meve illi. . quod exprimi libertatem specificationis aut contrarietatis additur exserasn
B rura, ut distinguantur actiones elicitae ab imperatis; in enim volimratis est indisserens ex sua irativa, visis, et o Maesii non estialisex se, sed tantum Evoluntate a qua imperatur radiungitur positi omniam ad agendum requissis ιδε haec est praecipua ratio libertatis; si enim omnia ad agendum requisitatu inreperiantur, nonpotest concludi veraliberto. OBD cias risi liberum albiubain idem est aevoluntas: ergo manere dicitur in beatis mi od falsum est; quia beati non possum Deum odiise, aut ipsum non amare. Resp. manere quoad amuniri
nocentiam eonfiuvaret, ben agendo, minima vero mum , seu quoad potentiam non quoad actum se meruinalis est, utitoinoa lege carnis,uiliceto cundum; hoe enim impedim ab extrinseo, nam cupiscentia, se defendat,&passianum impetus mo si non possint odisse Deum, hoe est, quia in Deo derari possit Tettib in hoe quod quaedam gratiae clare viso nulla est vera aut apparens species mali, Medicinalis nimirum eTrax det non soliam posse, sic voluntas quae odit tantum mali , non potest Deum odisse, nee eundem non ad Me, per quan damma tenentiam Desicam Deus enim sensti tuerit beatitudinem in amore sui, ita determinat voluntatem ad amandum sine interruptione , uer evera non possit non amare, ii desistant belua sua beatitudine. O sic contra id quod diximus, positis omni biis
requiuiis ad agendum i vcit,ntatem posse non agere; contra, Iudicium practicum intellectus dictans
voluntati aliquid esse uendum est aliquid requia situm, ut voluntas Dossit agere; sim enim ex is se caeca, non potest racete aliquid, nisi praecedat tale iudicium ista posito tali judicio, voluntas non ν , te non agere ergo positis omnibus ad agendum requisitis non potest non agere voluntas. Respuinimmo quama, gratia adjuvat liberati ae duplex esse iudicivin practic intellectus: primuin bitrium, Ilia Elevat ut actiones sternatu Iocata practiem limplicitet, in quantum dicit 'ralis ordinis possit elicere; ideo ad ea quae dicturi intellectus, hoe esse faciendum, quia est bonum, simus de gratia, aliqua praelibanda sent de libero aliud est practichpracti eum, in quantum dieit hoe arbitrio; non quod accuratὶ examinaturi simus quae age, hoc fuge posito primo iudicio potest volu cumque de ipso examinari solent ab illis qui de ipsis M non agere, posito iecundo non potest non age ex professis sunt, sed tantam ex vi Romagis res includit enim praecedentem aliquam determis L rionem voluntatis, saltem implicitam , per quam homo deelevit aliquid operari infestibiliter essem dum viro non est requisitum ad hoc ut voluntas possit agere, bene autem primum. Si dicas, Arist triem asserere , potentias rationales esse maximi Eliberas; ergo libertatem spectare ad intellectum qui Eest potentia maxim rationalis. Resp. diei maximEliberas ; quia voluntas quae est potentia rationalis est libera tornialiter, intellectus antecedenrer in
quantem ostendit esumati quia mun- 4
sed etiam orirari, miri vero sanitatis solam n tentiam , non effectum conserebat. Alii addunt
quartam disserentiam quod sciliret gratia Mediet-nalis qualiseumque fit, procedat ex Christi metitis gratia Sanitatis non lici sed hane distismonem non admittimus, sustinentes enim Christum venturum fuisseAdamo non peerant , habemus asserere omnem gratiam, tiim Angelis, tilm Adam coulamm, coneessam fuisse intuitu Christi.
ConiuncuNTu haec duo nomina, ut si gnificetur quod liberum arbitrium duo includat nimirum rationem de voluntatem e prius e primitur per hane vocem, animum, posterilis petistam, libemm non enim dicimur liberi , nisi inquantilmex judicio rationis volumus aliquid Libsrum arbitrium a libertate dicitur triplex autem est
libertas, a necessitate scilicet, 1 peccato a muGria inquit Bemardus primum est naturae secun dum grauae reιuum gloriae. De primo erit .asTI II.
365쪽
nobis esse figmentum AE titulum sine te Calvi A Urius inrit, posse tantum coneedi hominem emelibetum res pectu coactionis , quia non agit coacte; veEt non sit libet a necessitate, quia necessario fa-
est quaeeumque facit i se enim ratiocinam VH
zo testeomparati vel ad malum vel ad bonum; si Auirit pietat, non potest illud evitar supposto quod non habe. tiariam si autem habeat grariam, non potest illivi ci utere, quia tanta est vis gratiae , ut ipsi homo te sistere non valeat; se non est liber respectu mali si bonum spectet, non potest quin illud at, supposito quod gratia in uriz non potest illud facere u gratia illi desit, Ie non est libet respectu boni. Aliter dicendum est tem se habeteri non est enim tanta gratiae vicacitas , quod libertati necessitatem imponat; unde dicit Tridentinum Concilium ess 6, cap. si M. . tib -----αmist e tum milum
Deo expectate libertatem nostram in inimii
moralibusci ergo ecineuisus Dei debet necessitatem inserte nostrae .libertati non pendere ab illa. Resp. non pendere simpliciter, propriE, de intrin. ι sed tantistes seeunddm quid, extrinsec ex sua ordinatione Dei, qui pro sua benignitate, eam potuisset hontinere pii vate libero arbitrio , statuit
tamen concurrere accommodate ad suum agendi modum , ita quod eum libete et iii quat. Si di
bertatem 1 peccato, miseris , non an es.sitate. Si dieat Epist. io . Liberam arbitrium H
ligendum ea n sepe irininis . peceat graviditato
pensissimus , Rep. perditum furis non simpliciter. quoad substantiam sed solam accidentario 'uoad optinium se persectissimum gradum quem ab hat in stata innocentiae ex adjuncta iustitia otigina-lli pro Iuli enim poterat vitare omnia peccata faciliter non sic autem nunc ratione enim concupistentiae, maximi nobis inest benEuendidinficulta . In εκω MMinuin renisnsit in statu naturaei 'apsae , ante recuperatam gratiam adactiones
naturales; de post grati m x vs m l me, sim nati reseciso mutata habet duo
PROBAT uix prima per experientiam . qua cconstat, o iod nobis liberum sit surgere, edere, manducare,&e. Nonne, ait Aug. lib. ded --- 1 contra Manichaeo. π
manum Post Augustinum accedit omnium hominum consensu ; nulla enim sui usquam respublica, nullin reorum, aut imperium quod non habueritiines, iis , prohibitiones.&e quae omnia 'ino it state , si homines non e sient liberi Vonii
mbin arendam est contra negantes liberinis miminutamdiu enim verterandi essent , qu tu faterentur
istam Ratio hujus est, quis usus liberi arbitrii
cons stit in hoc, ut possimus operari, dc non oporari prout voluerimus at homo qui accipit gratiam.
tes peream operati ; ad hoc enim datur potest non operati Iudaei enim sepe per eam fuerunt excitati, de tamen non sunt operati ut probatur Aa mssemper Spiris os ii re iuno recuperatam gratiam homo est libet in actio-larus supernaturalibus II et ori ni prolixe pr hania tur ea de Grat sussicientu ubi latin ut uidis hien in
oa 4 c. ex saeta Seriptur14 Nilui finianos, sed
Deus omnia in nobis operatur, ex paeso ergo non sumus liberi. Resp. Delim facere omnia in nobi 'sed non sine nobis licet enim egeamus illius cone se non tamen excladam actio voluntatis nostrae. si dieat Apostolus L. Cor. Non sinυυμ - stoeilao aliquid ex nobis, tanquam exmino; nocere aliquid meritorium sine erati . contanaturale, nego. Si tu Provetb. x. Corraeuummanu Dra est cy- evilueritflectet illa d inguod et cinclinabit suadebit illud suaviter in sime necessitate, conis
constat, 'ubd liberum ejus arbitrium sit --rissinius actus Med est dissicultas deerrato libero a bitrio muta per illiud omnes intelligunt vel actum, Vel actas principium , actas aute in principiunt vel est potentia, vel est habitu i vel est potentia inqhiis, simul, --.:-Co Ne Lusio. LIs R. ui arbitrium non est , nec habituused potentia, nimirum ipsa voluntas. Probatur quod non sit actus, si enim esset actus, toties h mo deperderet liberum arbitrium, quoties ab illo
actu cessit et Probatur Wod non sit habitias quia habitus non inclinat adactus contrat O tu
stiti, inclinat tantam ad jus reddendum uti cuique, non vetδ ad retinendum emperantia ad sobrie via vendum . non inordinai liberum autem arbi. rtium in chinat ad acius oppositos, scilicet ad ampleoctendum hoc, aut fugiendum ad sequendum bonum vel malum. Probatur Ianilem quod sit potemtia, quia si non est actus, nec habitus Vergo re Gnet ut sit potentia, nempe ipsa volanias, quae elim unum prae alio, sicut ipsi placet. Osjiei Es Liberum arbitrium pertinet ad in tellectum ergo non ς ipsa volunras. Probatur antecedensabeth olosi liberum arbitrium est quasi liberum judicium, iudicium autem pertinet ad rationem seu ad intellectum. Confirmatur, qui libertas est cum electiones electio autem est intelia lectos . quia importat comparationem unius cum
alio. Res p. liberum arbitrium esse liberum odicium prHuppositivὶ quia vesuntas non se deteseminat ad unum eligendum , nisi illud, o iformaliter vero est voluntas eluit basem iis uir consua in
366쪽
ΜsT A T quidem , ut mox dicebamus, hintat mi noci posse eligere,mii intellectes actio
Scippon tu qm judicet hoc esse appetendum; de
dis quod dicitur communiter , voluntatem de-erea iudicio practico intellectos An autem ita dependeat ab illo, ut determinetiar ab eo, Ἀροsim tenea ut semper se. . hoc est quod quae semus, ac dies luet Coi ex iis io Vo Uini et As semper pendet in intellectiuranquam a conditionem ne qua non motur; non tamen determinatista judicio practi in lectos. Prima pars probatur ex dictis, is comm nisxiomate, VoluntM Mnfertum incognitum. Νι-- ψω νη , nisi munitum. Ignoti m. dri non tamen absol Eteociri iudicium posticum intellectus, dicenti, hoe nune est iaciendiun sed
sit scit , quod intellectus appreti emta oblectum sub ratione boni, ut probatur in repentinis moribus
voluntatis qui sunt sine praevin deliberatione , sed ex subita apprehensione intellectus qui sine ted mone apprehendit objectum , ut bonum. PROBA Tu secunda parsi ni posito judicio Practico intellectos piacti eum judicium intellectus exprimitur his verbis Phoe est faciendum tracticEst meimi liis explicatur, hoe est mine siciendum; peculatives, Vein his Hibis impolinis , hoe est
bonii mo adhue voluntas manet libera i iam quoad exercitium , quia potest suspendere actum non eligere; ti, quoad specificationem , quia potest eligere coiitrarium i est mi im hoc discrimen inter potentias naturalis 3 liberas , quod illis, positis omnibus ad agendiam requisitis . io possint non operari cistae vero polIiiit. Deinde, ii voluntas de terminetur a iudicio praehico intellectos, nunquam Uxerit praeferre minus bonum majori bono,'eia iudicium premeum intellectas contrarium uictat; eligimus autem minora bona. Tandem , non pol set voliantas ex duobus bonis aequalibus aliquod e Ium elis: Ne quia licium intellectas neutrum auteri praeponit.
Ostietas Ex nobis volutitas non potest est seresne iudicio intellectos ergo si iudicium sit in-
vim unatum . voluntas erit in determinata, de si iudicium sit deterini tum , volimia erat determinata. Resp. concedo primam eonsequentiam; quia
si intellectu, non dictet Voluntati objectum esse bonum volimias non eliget negatur autem ultima consequentia voluntas enim in hoe est libera, quia potest , positis omnibus ad agenduin equisitis non gere v. g. intellectus dictabit voluntati virtutem ei se amplectendam, quia est honesta, de vita utris ornauin, quia est turpe, licet sit delectabile, vo-limia poterit deserere virtutem de vitium seqvi, quod videt hir illi bonum delectabile. s Appetitus bestiarum est ad unum determinatus, quia potentia senstiva earum est de terminata ad unum; sic etiam voluntas beatorum est determinata ad ultimum finem . quia iudicium in- non potest illis reprae set tale litiem , nisi sub ratione boni ergo voluntas nostra per determinatum indicitum intellectas erit determinata. Rese.
adprimum, non esse reum rationum; qui rem to earum est naturalis AEdie, pereepto bono petosimi, necessariis illud sequuntur i nostra autemera Ad secundum Responde v x eo determinatam, non praecisEre intelliata . sed praecise exorie ;objectum enim beatitudinis est ale ut necessitet, luntatem 'uia ex natura sua ei tales, ut si benFaypreliendatur, nulla possit in illo reperiri ratio mau,
si voluntas necessitator quoad specificationeminei, ita quod illud obiectum non possit odisse li-
cEt libera te maneri quoad exercitium moti sic auis
rem sunt alia obi Ora cedo, enun possint induetei maii, positat odio habenisvo
NE Mim M latet quin voluntas seratur etrea utrumque Plinio , circa finem, quia volu lassemper appetit id in quo quit Icere dicitur: hoe autem reperitur in fine: ergo, dic retianno ea media camentis appetat finem tanquam locum
suae quietis , dicitur etiam appetet e media Ilinquatri conducentia ad nem. nautem libera iit, appetendo Memin media, hoc est quod quaerimus. De fine maior est dissicultas, piam de mediis, licet C enim homo sit liberae motis in appetitione finis,
tamen non est libet a necessitate i respectu autem mediorum est liberi, tum 1 coactione . quin non
cogitui ad illa aeeipienda tam necessitate . quia unum me praeserte alteri mn obstanie tam hae ratione , erit asstinatio
cognitum i contra eos qui dicunt serri tanto in circa finem obscure consideratum. Plunul patet , qui citra media deliberamusis consultamus , unumque prae alio eligere possumus. Secundam aurem D probatur, quia si aliqua ratio obstaret . quominus voluntas esset libera ei rea finem maxime quia voluntas appeteret illum necessatio Oled necessitas. saltem extrinseca non tollit libertatem . ex Augustino Enehitidii ios. Si pombat homin/m Misi
eris ut maia veri non 'st Me ideo Γιero ear bis ainbitrio neressitas ergo non tollit libertatem, maxime exit Hile cara quia ea posita manet semper libera, ut ex sua natura possit Nerein non agere.
Quρd si non possit Deum odisis, qui est ori uri
beatitudinis , hoe provenit ab extrinseco , nempe ab obiectis quod ita est bonum . ut nullam rationem n3. l induat unde non potest illud odule δε si non possit Deum non amare, hoc provenit, inquit semus, ex speciali manutenentia Dei, quae si cessaret, ire stet voluntas cessareis actu amoris de voltationem suspendere. Oaijciis: Ergo eoincidimus in opinionem eorum qui dicunt. necessiorem stare eum libertate . quae opinio notam suit sensura a Dochori iam Mess. Resp. in hoc da uitam iuisse hanc opinionem. quod scilicet astrueret, ad metitum aut demeritum Dissicere libertatem Deciae lanei sic hominem pos se mereri in his faciendis quae non posset omittere, Meici id ea quae non posset facerer
367쪽
issim requiritur, quod homo possit sacer
facete. Beatm ham qui potui tris stre di ama
scit, quoi honis ex Gaiistiua posila serere iisnfatere, ite et ab extrinseco impediatiir. Nee quis dicat, deliberationem tu consuliationem requiri adliciet talem: hoe enim salsum est absolute, licet,
rum sit respeebi agemis imperfecti, vel iniecti in pio est aliqua ratio nisi apparentis vel veri. Ex his quae dixitniis, patet responsio ad ed qua quae runt, an in Deo, Angelis , daeuituribus Massis
isti imit sectitionis quem solemis oplieare per hoc verbum volo. fugae seu displicentiae, qui silet exprimi hoe vocabulo, Mis Certum est,'ilolvoliuitas actu se possit serri circa malum esse an actu proseeutioni possit Ain, distingitendum estiquia cotistat quod possit actu prosecutionis versatici; malum sub specie boni: v. g. princeps potestaniare stragem hostium quia sibi est bona An a tein possit velis ninium qua maliun i aliqui auris uiit a stillativam Moto, pii dicit quod voluntas
inordinata v. g. daemonas aut d. mnat tu ri possit appetere, Deum non elle, aut beatitudinem non
existere, licet illis ex tali non esse Dei, aut beat tudinis, milluni adveniat bonum aut desectatio de hoe est quod voeat velle malum amore amicitiae
quia non vult malum ob aliquam eommoditatem quae tibi adveniat; unde dicit quod quis possit vel Iemalum amore amicitiae , licet non possit velle. riore concupiscentiae; quia amor eoncupiscentiae serturin commodum proprium; quia tamen in illa volitione, qua vellet quis, Deum non esse est aliqua delectatio in damnato qui sentiret aliquam laetitiam, quod beati privati ei sent Deo; ideo diceniadum est , quod tale objectum, licet nullam habeat bonitatem in se . tamen est aliquo modo bonum, respectu damnati; unde post tale si turio inquam ex Scoto afferimus: erit negativa
VO Lum et Aa non fertur actu pros oti pessi risi in bonum, verum aut apparem, e numquam in malum, ut sile. Si Dionys lib. dem D. nomin eap. Nemo intendens in malum veratur.
Sic Augustinus .in alii Patres unde Aristoteles r. Ethie. cap. t. Bonum est id saad omnia appetant. Ratio hujus est, quia appetitus non piosequio nisi id quod est sibi conveniens, quod enim disconu nix, heso; quod autem est conveniens, est bonum re go voluntas non appetit nisi bonum. Hoc confirmabitur ex solutione objectionum. Oajicias ex Ecclesiastici is Ante hominem τι- ac 'mors . bonum si malam i quod plic-ri dabiis urei ergo malum potest illi placere. Resp. malum sub specie boni concedo: ui malum nego. 3 1, Perditi homines malas actiones apperunt. Resp. iblos Atti in sicinora sub ratione bona utilis aut d lei habilis, aut aliquando honesti saltem apparentis. Dices . Damnati appetunt sui annuitationem quae est Mesule nisu. Resp. appetere si ratione boni, quatenus involvit earentiam Me poenae.
sficiu Augustinum lib. . Confessi cap. . de
ein non M'. dicentem, se areatis suae anno is surarum fuisse poma; in hoc furto ruhil atrasses, nisi peccatum. Resp. sis; intolligi d here, nil amavit nisi peccatum; id est,non fixa tm protiis utilitatem provente iatem ex uno stratum, men fuisse ex quadam delectatione quam habesa in furando imitando
alios. Dices ex D. Bern Serm. s. ea parvis . di bolis ter quidam homines diligunt malum, viam
tam est. Resp. disting. quia natum est; aliis, eo cedo sibi. o. illud malii aliotiim est sibi mim quia satisfacit invidiae suae & praevae ast otioni. O icita Qui peccat ex malitia, sciens
B illud quod mi esse malum; nam in hoc distinguis
tiarite atum ex malua a peccam ei notatilia de innimitates ergo vult malum sub ratione mali.
Resp. pecta te ex malitia, non est facie te nialiam subratione mali sed est peccare ex inveterata consumtudine, M se distinguitur peccatum ex malitia , a recito ex huiorantia Adid ' od dicunt se antem ex malitia seste quod siet nisium esse hoe
concedi tui: non sequitur tameri, qllod velit malum sub ratione mali; quia licet sciat actionetia esse in
lira, cognoscit tamen in ea esse aliquam volupta tem, aut tribui Maadixin ', quaeinnis Quae
illam faciat. Olli et ias Ll Iomo peccando agit contra eonseientiat suam rergo facit aliquid quod cognoscit essen aiunt; alias si cognosceret esse bonum, non rereontia oris i ii iam suam Resp. hominem ire eon. cara conscientiam suam . quia iacit aliquid quod sese revet, esse malum illivi tamen non appetit ut ma-him . sed propter aliquam bonitatem adjunctant: qui v. g. furatur agit conua consciantiam dicti tem, surtum esse peccatum; csim tamen Vpetit se tum, non vult illud sub ratione furti, sed ratione utilitatis quam percipit ex stilo. Onjicias Voluntas est bera Ergo potest appetere malum qua malum, sicut bonum ut bonum.
Resp. esse liberam inua latitudium sui objecti, quod est bonum potest enim amareae mm aurare,
amare etiam aut odisse id qtio diu ibet rationem bo ni aut mali; non anten est liberi extra suum ob
jectum M sie non potet o dul. Dbiectum quod omni ex parte est bonum , nec aniare illud quod unis dequaque est malum. Dices, Ut homo experiatur suam libertatem, potest odissa suam beatitudinem, amare malum ut malum. Resp. negando hoc: quia, quandoquidem haec omnia sunt extra obje- una amoris aut odii, voluntas in illis, in potest experiri suam libertatem deinde, si Meeω, non vellet mallum qu malum; quia illudexperimentum
haberet aliquam rationem boni. JΕΠ cita Ilitellectus nedam versatur cite ve
rum, sed exi m ire falsum: ergo voluntas circa nqm ac nisi am. Resp. intellectum anteli dereverum 3 salsum M seiversis actibus; verum petassensum falsumper dissensum sic voluntas a prosecutionis A rcir bonum, d actu sis est
QUO Oseeorum non impediat usum libet at bitrii cire actiones civiles & morales, constat primum quidem, quia homo pro suo arbitrio pMest actiones fias Hieme, aut non licere, deliberare
368쪽
Quod aliqiundo dicturi sunms agendo de gratia, asserendo ouod homo sine illa possit ellem actiones morales. Q etiam sit libri ad eliciendas actio ne simiatiirales , mediam gratia exorante,
nil alid si oui gratia omnibus ad benesagendum datur, Quoluntatem non necessitat , ut dicet uap. degrat sussie. Sed potest inquiri, an necessutas impediat usu liberi arbitrii; ad quod respondetur , quod ii liberum a trium matur secundum se .emE Iiberum remanet etiam si necessitetur ab exeellentia objecti quod non olla non aurare , ut diximus in quaestione quinis i quia potest semper ex sua natura agere ε non agere, i impediatur quod non agata summa bo, Me
oblectici si veto sumatu liberum arbitrium tanquat potentia quae operatur meritories tune imis peditur per necessitatem quae enim tulit nece inutio, non sunt Litae aut vituperio digna, iuxta hoc
Davidi . misi qui primo no edi, ct n. est transtre, si flet Denique potest quaeri, an vis seu violentia ratu coactio impediat usum liberi arbitrii, de similiter, an meto, conciliis tu, di η' ramia impediant. VI s seu violentia tollit volutitariun i ita quodvpluntas non possit cogi ab extrinseco ad eliciendo actus sim nullum eis violentum est, .luntatium ut patet de virgine quaenon consentiens stupratur Ratio huius est, quia actita vos,ntatius est ille qui elicitur voluntate in actus violentus est ille, qui fit ab extrinseco passo resistente , seu non consentientes; si v. g. quando alicui inviton anus abscinditur, talis abfossio est involuntaria, missi ab extrinseco passo non e seiulante, seu
resistente o si e nullomodo est voluntariaci voltin latium ergo & violentum sibi mulcem repuynant; quoniam ad voluntarium requiritur consensus vo
lumitis,4 violani qm mccludit consentan patienti, violentiam, ut patet ex Arist. dicente, ν --πost id quod is a extrinsere principio, Dassa non conia me scilicet, actionem, seu contensum, sienee etiam Deus potest sinere, quodvinuitarium sit
concupiscentia non tollit voluntarium D seri cupiscentiam intelligimus omnes fassio i es appeti lias sensitivi. LRatio secundi est , quia duo in voluntario sunt spectanda itimum est inclinatio vivolunt sertur In obiectum Millud primum non minnuitur, imo potitis augetur per concupiscentiam: secundum est cognitio objecti quae minuitur per concupiscentiam , quatenus iudicium rationis re turbat. Uno verbo potest diei, quod concupistentia augear volliniarium, qui mi ut voluntas majorii inclinatione&impetiistratur in obiectum ministratne liberum , quia non est tatnta indifferentia eum Concupiscentia quam sine illa, unde peccatum com
missim per vim.stentiam est levius.
Co Me iusto Leti M L. IGNORANτi A antecedens tolli vesumatium. Wreddit actionem involuntatiam ignorantia
consequens non tollit voluntarium , potest tamen dici quod minuat ignorantia autem concomItans non fari voluntatium aut in voluntarium positiv .
sed tantiini negative; vel poties facit non volunt rium. Ut hoc cognoscitur, sciendum est , quod
ignorantia antecedens est ea quae antecedit in vinciis Diliter intellectum , ne subest imperi voluntatis&hae vocatur in vincibili otiuὀd autem Iaec gno rantia tollat voluntarium, pateta quia non sacer
mus rem quam facimus, si illam cognoscerennis ae nonpossimus illam eognoscere. Ignorantia cons quem seu vincibilis est ea , quae subiacet imperio voluntatis, quia potuimus&debuimus illam rem . Verea quia ergo illam voluimus conservare quod fit ex illa ignorantia fit volutinarie saltem f.In men
taliter , quia danmitum talis actionis, nempe
ignorantia, est voluntatium ignorantia con nutans est qua aliquid fit ignoranter,fieret tamen si scis et ur; V. g. qui putat occidere leporem in occidit
lupum i illa ignorantii est e comitans, quia si sci. retectius ii , non minas illam occiderei; talis unorantia non sirit voltu rium nee involivit riunt, quia illis inorantiam coμ exusto saeu No A. ME tvs non tollit voluntarium absoluies, sed tantam minuit aliquo ni M'. Hurimgtii vis metus e est ergo haee di mrentia inter vim
metum; .quod vis eoactici ex clii dat absoliat cim nem fronsensum, metus autem admittit aliqualiter:
Tvlov. g. meror in gravi rempestate projicit merces in male , talis proiectio est volum tia; illi enimvoluntaseonsentit topter mesum queni h
be naufragii At si emetus non tollit voluntatium: quia tan en est aliqua pugna& tristitia in projicien te , minuitur liberum arbitrium I enim non orta esset talis tempestas, mereator ille non consentiret
tali projectioni , talis itaque proiecti σest libera. Maliquomodo non liberari est inera propter meia
conexusto TaRTI CON cur scENTi non impedit, sed mi nuit voliinta tum Ratio pti ini est, quia quo magis concupiscentia te allicit ad aliquid iaciendum,
Nin est materia fidei in quam lueresenonim metit tam ergo inter atticulo, ides quos
nobis Ecelesii Catholi ea tredendo proposint, non multu ira facilis iit arti eulus ille, qui agit de gratia; nihil mirum est, si plurimi erraverint in hae materia;
maxime illi qui a Pelagio dicti sunt Masiani illi prest uteri Massilienses , qui propter lacidentiam
cum gaetes Pelagianorum Semipelagiani dii hi sunt. Antequam ergo gratiam examinemiis, videndum est
Monachus in oriente, qui in occidentem transiens, seminavit Romae tuum errorem , socI C lestio , di fautores uliano Pelagii error tam multis. is fuit, ut eum D. Prosper colubrum Britanis
nicie appella'erit, propter uiuosos suae opinioni
369쪽
sinu, leseerea enim praesentiae sitiingi non po
teriit. Primo professus est hominem per ri tur
res possit vellevi facere bonum sussiciens ad vitam aeternam secundo, cum cogeretur ex sacra Setia pluta aliquando agnoscere gratiam Dei , ipsam agnovit; sed nomine gratiae . naturam intellexit, quam gratiam voeabat , quia coneeditur gratis Deo. Sis Augustinus Eoist. ss. Tertio, cum premeretur ii simois patim ex ejusdem scripturaet stimoniis taliam Dei gratiam, sed extetnam, in do mina legis eonstitutam admisit. Sie etiam Augustinus lib. degrat Chiisti contra Pelagium & Cele stium cap. 3. Quarto , ctam cogeret , Praetern emni atque legem , aliam Christi gintiam fueri, eam admisit tanquam necessariam ad remittenda
precata, non vero ad ipsa vitanda. Sic etiam Λ gni in usuit Ad placia ulb arb. cap. 3. Quinto,
edtra adhue cogeretur agnoscere gratiam Cluisti, a adjuvetia nomo ad non peccandum, tamdem admisit reveta , sed voluit illam esse externam in exemplo Christi constitutam Sie Augustinus lib. de gratia cap. I. Sexto . denique coactus admisit graiatiam intemam . quae dataru a Deo hominici sed volebat eam essetaniam utilem non vero necesi riam ad salutem Ex quibus omnibus patra,Pelagium diversis his modis loquendi tenuisse , hominem
acere honi m ad vitam aeternam
canis damnavit Pelagium dicens, gratiam esse absolutE necessariam ad ad remittenda peceata, t ad ipsa evitanda,&ipsam grati dari, non verbonaerit,antecedentimis erearurae;& cinis mei .eer totum negotium sumis ad divinam praedestini tionem esse revoeandum ex hoe aliqui errandi sum. pser ut ne rasione in , credentes per praedestinatimnem, reprobationem tolli liberim arbitrium; ita
m, se ViVenuinis non prode ebo in opera , si
essimi reprobati, nee immis incerentne sent praedestinari. Quidam ex Catholicis, ut m
dia uia inrederent . salutem nostram dividet uciis luerunt, unam partem dantes naturae, seu libero arbitriori alteram attribuentes gratiae , at voeati
sint Semipelagiani, qui potuerunt initium benEsacientsi ex nobis; consimu tionem ex Deo, seu Ex stra lara dicebat stenim quὁd homo eum libero arbitrio non pollet eonsequi salutem absolute, nec ullum bonivnores meritorium facere in in Ninnon eria ir; sed in hoc Pod crederent bominem per liberum arbitrium posse velle benestirem, de
posse conari ut benε faceret , pro tunc Deum d vere conserre gratiam , ad consummandum illud bonoen opus, quod inchoatum fuerati libero albitrio sise gratia, elices asseruerint gratiam adiuvantem destinebant tamen gratiam praevenien tem unde tute dicti sunt Semipelagian . quia Peia lagiani duplicem gratiam negabant, ic licet praeUnientem de adjuvantem & Semipelagiani arrebant antem gratianiraevenientem a xiam adjuva tem ataverantes Hos haeret eus , qui erant aliqui Presbuteri Massiliensis, resiimai 'μοῦ cat Divus Proster
triginensi primo Mileuitano i Carthaginensi secundo'. rarausi eati ieeundo , nihil dieendo de Synodo Diospolitana quae anteliae Concilias.
rat contra Pelagium,&in qui suam li-- fictis verbis dissimvirit jus Mideo absolutus estia unde S. Hieronymus voeat hane Synodum mis tabilem Ut autem inteli tui, quomodo eo
dem diu fuerit hie hamicus, isque a nouinti
Priatio, orosus Ptemne videns ouae Di poli
acta fuerant, ii oditae Synodo illusisset Pelagius, misitJitte adiuuas, ditteras quorumdam Epis. L nomin ta lintlla ad concilium Carthaginensetii Anae , celebratum anno rc Patres hujus Conciali decreverunt anathema in Pelagium ejus distia
. um Celestium . nisi errores suo palam is ex antisinoeiurarent r&postea praedicti Patre liter astu scripserunt Innocentio lummo Pontulci , ut o
gnosceret quae determinaverant contra Pelagium, C eorum EHii ininter Augustinianas nonagesina. Eodem anno eongregatum est Coneilium Milevit num in eadem Atii ea , cui intersuit S. Augustinus cum septem aliis Episcopis in quo, damnato Pel gio , ipse Augiistinus, nomine totius Synodi, strampsit errores Pelaginiorum ad eundem In omnium 'in secundo, Innoeentius Pontifex aeceptis his Epistolis Partibus Coneilii Carthaginensis QMilev tani, rescripsit ad Patres utriusque Concilii, confirmans sententiam eorum,&conde iam ipsemetri, avo errores Pelagianorum. Tertio , defuncto Innocentio , ipsi sucossit In Apostolica sed Zoetimus, a quo Celestius eius o inamster Pelagius , ficta fidei professione, variuartibus absilutumem anathematis ab Innocentios ti obtulere conantur; sed Episcopi Asrieani congro. gaverunt de novo Concilium Carthaginens , ubi
coli venerunt 2 4 Episcopi, anno IS eontra praeis
fatum Pelagium , in quo Concilio octo Cano ne eondiderunt contra ipsum, quos transmiseriure
s orimum, a quo sierunt approbati β
nrmata. Qi rarta, cum Pelagiana haeresis per praecia iit Ia
Concilium extincta esset i aliquot post annis in
urbe Massiliemsialiisque Gallue partibus novi rutilis
errores estea gratiam exorti sint talisque erroris authore, semipelagiani vocati fuerunt, qui gratiam ab salute non negabant, ut Pelapius sed asserebant. Illam non dari gratis, bene vero intuitu Hicujus --.nae dispositionis, boni desiderii, aut conatus volutistatis, Hicirier solis virilius naturae. Ipsi dominam D. Aquilini de gratia libero amittio impet
bant; quod indigne serentes s Plosper Mylarius. Celestinum Papam adierunt, a quo obtinuerunt,
Massiliensium testat re alida iam , sancti Audi festini doctrinam ab illonii calumniis vindierem
Celestimis eorum,otis amisens epistolam deer talem quae incipit, Apostolici verbo pracepti, misit ad ileopos Galliae, in qua inerepat Massilienses, colia Iaudat Augustinum,&coluit ea quae a praedecessoribus dennita sunt inmat astanae, de ab omni:
370쪽
Quint,tandem debellatis Magdimisibus , post A sentatricem producunt tergo ad id non requiriturat pluies annos scintillae quaedam ejusdem haereseos in aliquibiis liniue parassi 'ine riuit, divo misissessi Papae, qui Gnidetinodanmavit: a que postea, orea idem tempus, resurgere viderenis
tui Semipelagiani in Gallia occasione illorum con. gregatum est Contilium Arausicanum a confirma-
ma summo Pontifice, in quo determinatum fuit coluta semimagianos, iiiiiiiiiii salutis esse a gratui quod latist videbitur in sequentibus quaestionibus, ubi dicemus, hominem non posse naturaliter, teri, aut se dispone ad sinuam, neque rurana, neque remo
GRAri potest intelligi neeessaria vel ad acto
iraturales & morales , vel ad actus sumi naturales: de seeunda necessitate apemus in cap. sequnti, deprima agendum est in isto ubi civierimus ansibus neces talia in ordine ad in lectum M in . vidineisuesuntatem; ut Mi scilicet sit ita neeeL satia, ut sine ea nullam vetam intellectione ni pro . dueere possit intellectita 6 nullum bonum operati enim quae fuit infusis Adamo, Die ejusdem rationis aenostra, saltem inratione objecti; sieut o liquos christus dedit caeco nato, non erant diserta rationis Matis. OBiletas, maxime in primam partem, Docto-xilium super rurale Nec quis dicat,quod Deus in redimenta removeat quia hoc fit per generalem neutium Adde Mod multa obiecistis sint applicata potentiae ut nullum sit impedimentum.
PROBATu . secunda pars, quod scilieet intelleia et iis noti possit naturaliter cognoscere omnes v
ritates eollectivE; si enim posset cognoscere onuies veritates naturales, desinet e vicere singularuaeque uvlividua substantiarum de accidentium.
eberet etiam cognoscere omnes conclusiones ex talibus vetitatibus deducibiles, ouod est impossibule, em ob rerum sensibilium multitudinem, distam tiam, dissicilem Merisimitam obeo unomini infinitam prope multitiidinem , lini me mentisi
B firmitatem, vitae brevitatem,ace. PROBATu rertia pars, quia multa objecta naturalia sunt it,abstrusa, oeculta, ut a nobis naturais
raliter gnosci non possint, clim non assiciant se
si externos ut cogitatio cordium, cur magnes p tum respiciat, ε eaetera quae non possunt cognoscinis per extraordinarium auxilium Dei. Quod si Deus talem notitiam infunderet, ut Adamo; ine auxilium diceretur fletnaturale , ratione modi, vita illa cognitio non potest haberi vitib- naturae; persemimen, latione obiecti esset iraturalis; quia objectum est naturales licet sit occultum scientia
veri Prima est veri tuturalis notitia , live sit mechanica, ut cognitio artium sive sit theoretica, ut eomitio scientiarum. Seeundaeae gestio veri morauia ut cognitio qua quis scit virtutem esse amandam, vitiui fugiendum in universum Laut in paniculari, eleemosynam esse hie de nune largie dam, de intemperanium evitando, otia aridem
olitio est veri supereaturalis. Marti Morru mi ira cogitan aliquid ex απε - - ει---η- . Di dei in sequentibiis agemus de vero morali αλ stinguo, aliquid ex nobis ad finem ultumiin eo
pernaturali i hie de veto naturali quaerimus, an sine ducens, concedo: solam naturam respiciens, negore rivi asserunt, omnem scientiam esse Dei beneficium Pergo nullam habere possumus naruraliter.
Resp. esse Des beneficium, generale, concedo; εα-bemus enita illam per comitium generalem bene ficium speetale nego; non habetur enim pergraistiam propiae sumptam, quia cognitio talis non est supetnaturalis, nee de supernaturali objecto, nee ad finem superinaturalem conducit ne ex meritis
Christi procedit, non enim mortuit, est Christin eo fine, ut homines evaderent philosis , oratium.
OBjici Esex x Cor ear s. m. ius is gratia, saltem actuali, intellectus possit illud attingere pergratiam autem actualem in ligitur motio quaedam disina directio specialis, qua inte, lactucineshratur ad en ostendum verum , dei
Co,ic sim o uo etiam in statu naturae eorruptis, quas veritates naturales cognoscere potest. Dices, ex r. r. Quid habes quod non accepistii
Distinguo, omnia acremmus a Deo, ut minore mundi, concedo; ut minorem is, iugo. Si dicax Concilium Milounium, scientiam essessimum Dei; dienerale, eoneedo speciale, nego. Si dicit Amsita Canum hominem non habere de suo nisi menda cium in a Deo veritatem. Resp. non habere μsuo,id est deiectam, ouod sarum est, nisi mendarium a Deo vero habere veritatem, in auuiore
naturae; quia indidit potentias naturales qui inunita . montamen omnes; neque collective, neque divisim E as veritates naturales cognoscit sumptas. Haec conclusio tres habet paries, mariun PRoaAT . prima Philosophi enim ilis veramen erimit v. g. existentiam Des , unde Paula, iplos atmit, non quod Devire non cognoverint, sed quod tanquam Deum non glorificaverint. Cognoverunt etiam sicut & nos, quod ignis sit calidus, nix in aer humidus non tamen ad hoc habebant
gratuini, quia iratia est tantam ad finem ves ad me
di supernaturalia Ratio hujus est, quia nihil deest intellectat, ut aliquas intellectiones producat, neque ex parte potentiae . clim intellectus sit ex se completus ad cognoscenda naturalia nec ex parte
lecti, quia objeiuli rata periem sit rept
Oajici Es3 ex August. Ac omnibus aliis hominem per peccatum contraxisse ignorantiae vulnus: ergo sine gratia non potest ullam veritatem naturalem co noscere. Resp. per igno antiae vulnus non intelligi laesionem facultatis cogiIost Ilvae circa obiecta laturaliaci sed intelligi substractionem tabiti
tuum supernat ullum, quibus homo in status tiae potiebatur; qui quidem habitus supernaturalis
tanquam auxilium speetale prohibuissent errorem in iii dicando ieeeatum autem abstulit gratiam inis nocentiae, innocentia seu iustitia originalis secum
tales habitus supernaturales abstulit unde posteli in subditus fuit erroria is orantiae, saltem in