장음표시 사용
441쪽
emimvero uvinus in antidoto Cone illi Trident x M. Ae, se timori , Ecclesiastie 2 Dine ad arti eulum ii sess. s. doeet fidem solam rever Domini expiata peccatum Ratio autem, cur pluria iustificare sed eam non esse solam, imo requiri ius actibus diversarum virtuti ni attribuatur praesentiam auarumvisuiuin ι ita quod, nso. ficatio, perit ex hoe, vi Maia illam 1 praecisὸ per ealotent, aetendit uitet si eum splenia dore eoniunctus irae fides le fota suillhcet, licet exl g t allatum virtutum praesentiam. Conveniunt Io in hoe, quod utrique existiment solam fidemimuricare; quia actus allatin virtutiin secundum eos non sunt eausa justificationis r distrepant vero in hoc , quod vittembergenses In LO,loquio Auremburgens requitant cum Calvino praesen maliarum virtutumi Saxonici vero putent, fidem ex-
sae eoncurrant; 8e sie modo uni Be modo alteri at. tribui potest. Nil mirum tamen , si praesertim attriab natur fidei quia ex Cistri. Nd testas cap. 8.
Iherus se rqueti videns . quod nilli ibi Seti parii exprimat lcitas ira dem ultificari, verbis D. Pauli scit beluis ad R in. 3. Arbitramur hominem Iustia
'ars e fidem, addidit μι- . in Bibliis Germanica, quam ob hoc eudi expressistat erilis Alsi
fieationis attusatus, iuxta eodices Graeeos Latiis nos, pio solita impudentia respondit, Sic ala uia iubes , sit pro ratione voluntas Calvinus vero eodem argumento preces, quod est secundum ex nostris, esponde lib. 3. institi eap. r. s. s.' as Seriptura non die it expressis verbis, solam fi isdem iustificare, lici tamen indicet per aequivale tiani nimirum Lue. 8. Crede tamam salva eriet
sed illa responsio non est ad propositum, quia ibi non loquitu Christus de iustificatione impii, sed
de suscitatione mortuae, ad quam Ze ad alia mira cula patranda, non negamus quin sussiciat fidει. obiici Es 1 alios contextus Scripturae , ubi ha-
Nos sola fide iustiseantisthon es i idest, s
la fides ion est dii ositio ali iusti statio ire n. Primo ,ridia Scriptura non ininus requirri actus timorit spei charitatis, ε aliarum virtutum,
quam actus fidei, ut habetur in quaestione sequemti, de te facili probari potest. Eeelesiastici 18. με timere est non poterit iustificari. Provetb. 28. Mu oena in Domino, sanabitur Joann. 3. Q
non ilitis manet in morte t ergo non est eur po- - - ζ
tim Calvinus attribuat justificitionem fidei, quam erur quod gratia stificationis non detur operia aliis virtuti His, quae aequalitet exiguntur is Setidis bos legis , sed tantam per fidem videlicet sturaci eque sti volum enseri dedet ipsius Hi ris rgium , quo dicit, ad can. H. eis. 6. Coneilii Fides sola H qua ianuisat fide taman, qua iniusti Leat non est fota secundo, quia, ex ipsisnet baremticis, nil eledendum est taeter id quod habetur
in verbo Dei seriptes sed lassibi hahetur in scrip. tura , quod si tacitides Iulii licet amo videmus eo I tu Ium. Jacob tap. x. Ex operisus iustificatur bo-mst, ct mox μει--m Dein soli fides iustificatio non est auribuenda me debent, edictum
Pauli ad Rom. . dieentis, Arbitramur haminem Rom. I. Si gratia, iam non ex perinus, alioquin gratia tam non est gratia. Ad Ephes. 1 Gratia sata vati estis per fidem . non ex operibis. Ad Rhin.
Si ex lege hareditas, exinanita eme nostra ab ιita est ροαλ . Ad Gal. Emiratarii sitam sto, qui i--ερ Iust amisi. Resp. Paulum exel dentem opera legis a iustificatione intelligi de oporibus fidem praecedentibus ἰ quae reveri ad ini fiarationem villo modo concurrane, quandoquidem prima motio illiniis actus ad justificationem est fides, juxta dictum. D. Ausustini serm. Is de vet-μ'Dari per fidem. βη veri in Hiici et talia bis Apostolii, A sido incipia homo sed quia iam iniim verba vult tantam Apostolus persuadere, no ne credunt, nee esse imitiidere 'N s charitatem reste gloriandum in operibus ms qmen inlud enti non ero Apostolus exeludit ope a quae sequuntur vim iustificines bene aurem Me, iri missium eum fidem, ut sunt timor, spes, charitas, i nimis
observatione mandatorum ejus Tersio , quia, ideo tia inod autem haec sit mens Apostoli, patet ex inhaeretici ci editnti solam fidem in itineare, quia a lentione ejus . quae erat tantum convincendi Ju-justilica limitem lanitimmodo requiritur, ut quis fide apprehendat sua peccata sibi esse remissa seu condonata, per applicativitem iustitiae Christi: ive
illis imputatur sed hoe etedunt Caluin istae in therani ergo non debent acie insicen leparari, eaniquam ab haereticis , quandoquidem illi omnes
sunt iustificali praedestinati de certi de si salute,
essiria fidei iustifera, in iliis
credunt. Οεjici Es multos eontextu reperiri in Setinudaeos de gentiles , quod nec nuda observatio legis Mosaieae in illis, nec bona opera in istis ante Chrissi fidem . siilirerent ad iustitiam obtinendam a Deo. Hae non impedit tamen, quin actus aliarum virtutum requirantur, ut patet ex Lue. 13. Upoenitamiam babueritis, omnes peribi sis de Matth. I9. Si vis ad vitam intrari, serva mandata. Quod eonfirmat Augustitius lib. is de Trinit. cap. 8. Fiades sine charitate potest quidem es sed non prori se Ee expressit 1 lib. de gratia &M:bero Albit cap.ra , qu lenotant, soli fidei attribuendam esse justi inmines non inteIligente quod ais 'pos stlils ficationem. U. g. Oe. . Fiaas tua te salvam fuit . Miramur hominem iusti ari perfri si
Joann. r. Dedis testatem filior mi Iuri his . . His tiris, Maserunt, eum dicere, se σπ' 'cio ις oist. Ad Rom. Arbitramu haminem jasti de im si miri vivat, o Mna Wra νε--:ς ripe fidem sine veritas letis Ad Ephes L. Sat beat qa ad absiis ursentire et M ucti πιι. ati eni per sdem non ex voribis. Resip. hos Oajicis 3 alios adlaut contextas S ripturae. Omnes coii textus non convinem, quod sola fid ori volunt justifieationem fieri gratis et ad Rom. Miltiadis p. 3. Iustificati pergo Nam ipse .d similes. Resp. non ideo justificarioliem esse gratiiseram quia excludit bona opera sed quia illa bovi, opera sine qui sci fides et niculu. Jacob a. sva donum ex gratia procedunt sicut dei sata. Deinde nee fides, nee bona opem, me disponiant ad jussificationem . illam merentur de condigno, ut intelligendum est Concii Tridem. iustificet licet enim in illis attribuatur justificatio
fidei nullus tamen eorum expresse h. heti quo gipsa iustifieet sola imo in ecidetI Scriptura multIalii lex tu I tristificationem attri unt acti basci iliarum virtutum, ut pote dilectioni, Remittinua ei trema inal , quoniam dilexi multum Lue. . eleemosinae Iob. a. Eleemosina ri
Dei etiam, ad Rom. ι is βιοι factsu
442쪽
,go DE IUSTIFICATIONE ET MERITO.
sess. 6. eap. 8 dicens, nec fidem, nec opera quae A bus omnibus onstat fidem separiti saepissimEa justifieationem praecedunt, illam mereri unde diei potest, quod gratis justificetur homo, quatenus justificati gratis , idem est ae justifieati sine merito
condigri s non vero quatenus justi fieatio ex ludit bona opera. Quod sit. Ambronus in cap. 3. ad Rom. per justificationem gratuitam videatur excludere opera, dicens, Iustificati sunt gratis, quia ni
bitis orantes si με iust frui μη hoe explieatissmet ibidem de gentili, qui sola fide justificatur,
in quantum non indigebat observatione legalium, nee Circuncisionis, aut Sabbati aut eomeniae,
vel similium ι sed sola fide Christi de observatione
mandatorum ejus. In eaput enim . ad Hebr ait,
Masna res est fides, m salutaris, sine hac im
rari dem perdiscretia ηιm necessarium est. Meon versari dignDDeo. Si tigenes in cap. s. ad Rom. videatur eamdem oppositionem faceres, dum in
quit Apsuis ait sincere foliu fidei iust ratio
nem , ita ut credens qui tantummodo, justi etur.
etiamsi nihil ab ea operis fuerit expletum Resp. perhoe Origenem non excludere Lixistificatione opera interna, sed tantii externa, sine quibus homo justificati potest quod confirmat exemplo latronis peccatricis, qui sine eleemosina Ae ejunio fuerunt iustificatici talia enim non absolute requituniatur, maxime, si desint occasi nut potestas illa faciendi non minus tamen Origenes, praeter fidem, spem 5e charitatem exigit in cap. elusdem Epistolae , an mentum salutis elysdes, augmentam ad ιi spes, o culm n olim veru est charitas. v
Quinam a ciliarum virtutum sint necusari ad I scationem 'IN justificatione hominis, ultra fidem exigit
luidem Calvinus praesentiam aliquarum viri ir-tum .praesertim charitatis; sed negri istas ullo modo concurrere ad justificationem, ut aperte tra- ad can. ii sest is dicharitate rete sie non debet Calvinus requirere praesentiam charitatis in justificatione hominum, nisi fateatu eum Catholicis . ideo eam requiri, quia concurrit dispositive ad justificationem , cum aliis
ΡR fidem , quae est undamentum Iustifictationis, ad illam adhue disponunt, timor, spes, dilectio Dei , poenitentia, propositum recipiendi sacramenta ac propositum renovandae vitae, Mobservandi Dei mandata Tota haee conclusio per singulas sui partes , nedum habetur determinata insess. 6. eap. 6. Concilii Trid. sed in fine ejus etiam probatur per sacram Scripturam. Primo quantum ad fidem, ait, Disponuntur ad iustitiam , dum erieitatii gratia dem ex aaditu eonc pientes,ia moventur in Deum, credentes vera est qua re- vetita sunt. Secundo quantum ad timorem ipsius necessitas innuitu pet sequentia verba , Dum peccatores a D. iustitia timore utiliter concutiuntur. ad considerandam Dei miseritardiam se eonvenenis
do. Tertio , spei necessitas exprimitur per ista Inoem erigumue , sidentes Deum sibi propter Christum propitium fore. Quarto, memoratur Dei dilectio, tamque, tanquam omnis justitia fontem, diligere incipiunt. Quinto , insinuatur poenitentia; se propterea moventur adversus peccata per odiam aliquod est detest.itionem hae est per paenitentiam, quam ante Baptismum agi Norael. Sexto requiri propositum recipiendi Baptismum, inchoandi novam vitam, mandatam observandi paueis his
verbis indicatur Dum preponunt suscipere baptismum, inchoare novam vitam , fer arei mandata. Post definitionem cunctarum partium nostrae eonclusionis monetlium probat illas omnes per Scripturam. Fidem scilicet, ad Hebr. II. Accedentem ad Deum oporteret credere. Spem, Liarci a. QMatth. V. Confide fili remittanta Peccata tua.
Timorem,Ecelesiastici l.Timor Domini expellitpeecatum Poenitentiam, Αελ. 1. Paenitentiam agite, Urbaptistu un quisque vestrum. Intentionem recidit in antidoto Cone. iidcens Sola Dei est . qua iustiscat fide tamen, qua inpiendi Baptismum, Euntes docete omnes entes, baρ- justificat non 'sola sicut calor sola est, qui re mantra eo in nominePatris ct Filii Spiritus sanctiram calefacit i iis ramis ealor non est sola insole, sed cum splendare. Ratio illius alia non est, nisi quod crediderit, fidem , quae per modum dispositionis justificat millo modo posse separari 1 charitate, quod saltissimul esse convincitur ex locis pluribus Scripturae Joan. ii ubi multi ex principi-Judaeorum erediderunt in eum . sed non ea si e-bantur eritia magis dilexerunt Ioriam hominum
quam gloriam Dei ergo habebant fidem sine charitate . ad Corinth. is. Si habuero omnem fidem,
itant montes transferam charitatem autem non habue
re. 1llud Iban: ergo potest habet fides sine charitate, Propositum servandi mandata , ibid. Docentes eorservare queeumque mandavi vobis. Voluntatem reis novandi vitam, Ezechielis 18. Projieite a vobis omne iniquitate vestras, ct facite vobis cor novum .s spiritum novum. Dilectionem denique ad Galat. s. Neque iriumcisio aliquid valet . neque pra-putium, sed stir, qua perassectionem operatur. Confirmatur ulier id eadem nostra conclusio sigillatim Ptimo de timore si enim ideo fides justificat quia dieit Apostolus ad Hebr. i. Sine fide impossibilo spiacere De quia fides justificat, I stus ex Ad vivit Habae x. quia peccata pum ut D. Jacobus eap. 1 ulterius habet. Quid proderit C - ad Rom. 3. hoe idem dicitur de timore apud fratres mei si dem qui dicat se habere, vera
autem non hab ata num de poterilsaluare illum IDenique in Ecelesia omnes sunt fideles, ut fatentur hae tetici sed in Ecclesia sunt boni de mali ergo illi mali retinent fidem, quoniam sunt in Ecclesia; non habent haritatem, quandoquidem mali sunt ae proinde charitas potest separati a fide. Quod autem in Ecclesia permiscue reperiantur mali eum bonis, liquet ex D. Matth. qui menὶbra Ecclesiae comparat paleis cititico in eadem area cap. 3. piscibus bonis&malis ine em reti cap. 3. virginibus prudentibus fatuis cap. I. Ex qua- Script Ecclesiast. i. Qui sim timore est, non poteHeiust eari. Proverb. . . Timor Domini fons vita. Eeelesiast. i. Timor Domini expellis peccatum. inpleonfirmatur ex Augustino trach. s. in Epistolam Joannis dicente, Stimuia timor, sed noli imerer i rra charitas. εκ sena quod uu erat timo i ii mor Dei si vulnerat quomado Aodiei ferramentum putredinem tollit Opus est ergo ut intret timor primo , per quem ema charitas i timor medicamentum charita sanitas. Secundo idem velificatur de
Spe, quae est alia dispositio ad iusti fieationem . Aequae procedit ex fide, sicuti timor; quandoquidem
443쪽
DE IUSTIFICATIONE ET MERITO fl
eadem fides, quae docet Deum en vindicem aceriarimum peccati, suadet etiam , esse patrem benignissimum, qui non vult mortem, peccatoris, sed ut conor tu de vivax. si 'dautem sim conmistin dispositiis ad iustifieationem, finiretur Prov. 18 QA 'erat in Damina sanaMturi Psal. s. Salia bis eos qui speraverunt in eo. Matth. s. Considesti , remittuntur tu peccata. Ob hoc ait Ambro-
praeparate ad iustificationem, probatur e cap. 1.
mo hoe determinavit i te Demsdem iam iarem sui priis inspirat, a sacramenta Baptismi friliter requiramus.
Quarto, ad iustificationem impii remititur Ginentia, seu dolo de peccatis eo nim, nedum
juxta Cone . tid sessis cap. s. sed etiam conformiter Script Ast. 3. Paeritem: ni ct convenim ni ut deleantu peccata vestra Cujus ratio petitur ex bo , quod cui ab altero vin veniam eons qui de admitti ad rixis amicitiam, dolere debeat
quod illum ostenderit. Si iustificiatio fiat in iacia- metuo, non requiritur, nisi poenitentia imperfecta, seu dolo imperfectus, ut diximus intrin. deSaeram de habetur in Cone Trid sessici . cap. . si uer5 fiat extra aeramentum debet ea perfricta, detestando scilicet peccatum, ut summum maia Ium, ex motivo amoris Dei super omnia dii endi propter summam boestatem: ex eoden, ne. supra citato determitiante, Contriti---ρομctam, is attinis auestuir, non obse precat. πι- δε Deramento ad just rationem perducere. Praeter conuitionem illam petfectam , qua quis detestatur peccatum propter Deum summe numin super om-
ita dilectum, non requiritur motus explicitus amoris Dei distinctus ab illa poenitentia; quia ille actus
poenitentiae diei etiam potest sor aliter actu am ric in quant sim nolle malum alicui, dolere de malo illi allato, est illi velle bonum sicut amare abstinentiam Lusii pratibus impudicis propterea sutatem in ipsam eastitatem amare sunt unum ae idem Lieet absque formali poenitentia possit ali quando impius iustificari extra sacramentum, peractum amotis D. ut potε, si ignoraverit illa, aut eorum oblitus suetit. aut ipsa non adverterit, ut immit semus in . dist. quaest. i. num. u. ait
men. sis, eurrant peceata detestanda , poenitentia Drmalis requiritu ex eodem Doct. num. S. quia natura reconcilietionis exigit retractationem
delicti commissi in alterum Ratio autem, cur in memore recrati requiratur actualis contritio, non hi inmiemore leti debet, inquit, Scotus praeci ratus ex hoe, quod Deus determinaverit se non remissurum peeeata, si poenitentia malis arem dat in illis, qui Oriun recordantur, tanquam mmdium ad hoe Meetarium ex natura rei, super quod
tamen Deus ex abundantia charitatis dispensat, ' nando non veniunt in memoriam post examen sussieiens. Alii hoc procedere dicunt ex natura am
iis, qui, si se meis, de amanti objiciaturi ea. tum Molestiam destruem, moveat ad detestationem
illius in quantum repugnat tali amnri. Qx intia, requiruntur insuper ad ustificationem
propositum recipiendi actu Baptismum i observandi alia mandata Dei , de Wrem renovandi vutam Ratio primi est, quia aptismus ad tautem absilutὸ est necessitius . necessitate nudii, me rauaca P. Rurvis. Tom. i. plieulmu cita ct de Sacramentis in indieat Seripatu a Joann. 3: Nisi quis renatus Derit ex aqua est is, sancto, non stes intrare in regnum caelarum.
Ut ergo aliquis possit iustific ii debet ad minus habete votum ae intentionem ruptismum recipiemdi. Hoc tan en propositum sussieienter includitui in proposito servanda omnia Dei mandata imo,
de in ipsa contritione, iuxta Cone Trid se T. I . . cap. ubi docetur. εω-liatio Ἀ--istri. Heseae inu voto, istinui. Aut sim . mis e scribendam Quoad seeundum, de observa tione mandatorum talis riecessitas evidenter uligitur ex hoe, quod qui diligit Deum, de eum titimet, necessario debeat sibi proponere observatiocrium mandatorum ejus . sinem eorum , quorum transigresso infringeret amicitiam in iram excitaret ob hoc habetur Ezech. S. Si impius egeris paenitentiam ct castadierit omnia praecepta nisa. visa vitin Ad hoc tamen sumi propositum vi tu Me tali, observationis, quae involvitur in per
cta poenitentia. Tandem , propositum ementiandi vitam satis inlinuatur Ezechielis IS. ιυ ciua ustis bis omnes pravaricatisne vestras, ct facite vobis earnamin. 430h---πι- Cujus ratio est . Mdetestatio peceat talis vidi debeat, ut non posse
compati eum voluntate peccata repetendi in post rum. Proptet hoc Augustinus integrum librum de
fide&operibi scripsit, ubi refellit expresse errorem aliquorum, qui docebant, admittendos esse hominesad Baptismum, etiamsi veterem vitam eium inibus resorum , mores corruptos emendare non vellenti Ofici εs, in orem nil eoneurrere ad justistis: tionem cib i. Joan Timor o sit in charitote, sed persecta inimias 'ini miliai ἀ--
hoc ut tum esse pro illo tempore, quo poenitentes persectam charitatem possident; tunc enim ille petasim amo ita movet hominem, ut omnia faciat
ex perseeti dilectione evectimore nihil. Hoet inen non impedit, quin initio iustificationis να
nitentes satiant utilites ex timore ii odiostea fauciunt libente ex charitate. Non ergo cliaritas e
pellit timorem, quasi culpabilem, quandoquidemo Concilium Trident sess. s. cap. 6. occan. 8. MMnit hune timorem non esse pecorum, de sessi i .
cap. Ee tan. s. dieit, dolorem ex tali timore eonceptum esse utilem de praeparare ad gratiam in s cramento poenitentiae juxta ut quod habetu Psalmo ito invium sipientia timor Domini. Hae est men non impediunt quin possit aliqliando poenistens justificati sine ii in ore , sperando Deo veniam , ipsumque diligendo ac contritionem eliciendo de peceatis, etiam si Poenam non meret,
nec quidquam eo taret Milo. Sic ergo dicendunt in auiu,ten esse dispositionem, ut quis iustificetur; quia ex sess. 6. eap. s. Concilium ait timore Peccatores concuti utiliter. Deinde, ulte in1 hoe sensu potest timor diei necessarius , in quanti tri
nullui iustificari queat, qui habeat dispositionem
contrariamtimore. idest, qui eam abjiciat vel co remnat quo modo intelligendum est illud Eerieti stici Q. se timore est nan Merit justificari. D cem Spem non esse necessatiam, quia potest quis justificari, tantam attendens ad actum contritionis. Respondeo in illa e tritione virtualiter includi actum spei si enim ab habente persectum actum
crinitationis Ec dilectionis quaereretur, an speraret sibi temittenda peccata, responderet affirmatives
Dicos Amorem Dei non esse dispositionem justita
444쪽
m DE IVs TipICATIONE ET MERITO.
diffa est ἐκ eardibus nastris per Spiritum Sanctum A mulieres, tune Simon 'si redidit, or iam ιυ- sui est nobis . non habitat autem Spiritus Sas, O , nisi in justis etgo dilectio non praecedit in stificationem. Respondeo, semper dileMionem esse orem justi fieatione . tempore scilicet, si fit dilectio imperfecta; natura, si sit persecta Dictum
eis Apostoli ad Rom. intelligitur de dilectione perseeui.'ira requirit intabitantem spiritum Sam m. non vero de impers. . quae fit ab illo
Qu.eRε primo, ius obje isti fides requitatur ad justineationem, Respondent Linherantis Calvi-nistae, quod requiratur sibi fiducia, qua quis er risum est . adhaerebar PFilino. Nee dicat Calvi-
mulatam, vin vera tacetani qesa talem ficti nem agnoscens Philippus non debuisset illum baptisarrimus si autem hoe non aeno vetit Philippus, nulla est ratio propter quam cognosceret
tuerit Calvinus quod penetrare non potuit Apiastoliis, qui dicens Simonem eredidisse baptisatuni Lisse, adhaesisse Philippo, rettεeredi debet plusquam infidelis apostata. Quantem ad Nicolaum Anti henum, unum de septem diaconis, qui eum Stephano ab Apostolis electi fuere, nemo ignorat.
se esse iustifieatum per miserieordiam Dei alia quin fuerit aliovando boni testimonii, plenus vitas urantis illi ustitiam in Christo inhaerentem , sed si risu sancto, ivientia, Ze proinde habuetit fidem. ongὶ melius est , si dicimus eum Concilio Triden sine qua impossibile est placere Deo , est Acth. s. tino sess. s. cap. 6 per fidem debere credi vera es hoc de illo sicut He aliis habeaturi; sed de illo se, qua divinitas reuelati nomis Hiae ius constat etiam, quod reprobus fuerit eis non Mimprimis . impium iust rari a Deo me gratiam iis praedestinatis conceditur fides. Sicut errant Cal. Hara, per redemptisnem qua est in Christo Iesu. Hoe vinistae in propositione superiori sie insepe defiatamen distinguendum est dieendum , quod si ciunt ab orthodoxis, dum asserunt eum Calvino lib.
quaestio sit de prima justifieatione, qua aliquis de non fideli redditur fidelis, ea quae tradit Con uni Di deminum debeant credi explieitε, juxta D pamium ad Hebr. ii direntem, Aeradentem ad ma- credere oportet, quia esto inquirent; us remunerator sit. Si tamen agatur de iustificatione, qua fidelis pereator de impio fit iustus econvita expli-3. instit cap. 1 ff. II fidem seme receptam amitti non posse. Contradicunt enim Apostolo i. ad Tianuith direnti, Quidam circa fide austa Mi venitur
dam a fide, attendentes *inti ferroris, o
Qi 'RE tertio an illi, qui habent fidem, senicitE credi non debent, sed Dissicit, qu6d propona C in sua actuali iustitia, de perfruerantia de detur objectum e tritionis vel attritionis . idest praedestinatione. Haee omisia insincit quod eredatur Deum esse infinii bonum,
cuius veritatis intuitu non debeat ostendi; et autem esse iustium remuneratorem norim operum, de Meenimum vindicem oratorum, quae stat motiva ex quibus eliciuntur e tritioi attritio Hoe justi fleatne ex usu eonfessariorum . qui nihil exugunt a suis poenitentibus praeter has duas conditi xin, quod scilicet eredant Deum esse infinit Eamnum, re proinde nullo modo esse ostendendum, quod est objectum eontritionis vel saltem justum in remunerando A puniendo, quod est objectum attritionis suiniens eum sacrament poenitentiae. omisia asseverat Calvinus in antidoto Coneilii Tt id sess. s. ad cap. o. s. cI . adversus Catholieos, qui contrarium desumune ex Script sacra Primum, inquam, eolligunt ex Ee clesiast. s. Nescit rimo utrum odi. - re diagnus sis, sed omnia infinummier umim incena. t ad Cor. Nihil mihi conscia sum, sed non in haei is tui sum Iob. Etiamsi simplexfuero, Me imis iraisrari anima mea ad Philip a. Cum m r. ire nisu vestram sua , ni miri Ratio, stra est, quia justifieatio requirit eetias quaciam
dispositiones, uve in sic tamentes, sive extra saeramentum, ut potε, actus poenitentiae vel dilecti
mando ergo Concilium to eo praeallegato loqui ni mei, qui cam debeant esse supernaturales, non me de credendis, attendit ad justificationem tota D possunt cognosci a nobis. Quod si Scriptura vi lem a sundamentis ineeptam, non veto loquitur deatur ex idem timorem a iustificatis ope hoe de iustificatione fidelis insinuare vult ad summum justos eousque spem in secundo, an fides, quae ad justificilio su in per bona opera facere certam, ut raro sitienem disponit, delut solis praedestinatici Calvinu, actualiter de sua justificatione anxii liret nulla, asserit iis 3 institi eap. 11. C. io. dicem electio emini absque revelatione possit esse positi, Osenem esse fidei matrem: nee fidem es generalem tus de actuali iustitia, ut determinavit Coneilium
quia specialis est electio C tholici veto negant, de suam probant mentem ex hoc, quod multi erediaderint, qui ramen non erant praedestinati; ut patet
Gauda, Simone mago, Nicolao Antiocheno de aliis, qui erediderunt revera, postea sierunt reprobi. Desuda nullus ite rabit, quin aliquando ha -Τtid seir. 6. eap. 9 Sicut nemo ius dubitare Mis d. Dei mistrio a , de Christi merito ris cramentorum, nute, e . acia iste nutria, ac
mere potet iis m nauus scire valeat ranitudina sides,
erit fidem , cum dicat Lucas eae. q. meatis cui non potes subesse fassum , se gratiam Dei s ιdecim Apostolis dedit tuis istino, cosecutum. Quantum ad secundum, quod est de' itemsver ua, ct πιωνιονιι --nt E permetiuitia finali nemo Iotest de illa esse see o misi illo n. d ea re regnum Dra. Si autem Iudam miserit Christus ad praedicandam fidem Evangelii, quomodo non dedisset illi Evangelii fidem, cum verisimillimum sit, Christum non misissὸ ad te munus exequendum, nisi eos, quos sciebat ad hoe est idoneos 3Cdm ergo fidem habuerit Judas,
quem onanes sciunt fuisse reprobum , filiissime dicit Cali inus solis praedestinatis concedi fidem. Id
bet ut ii in liter de Simone mago, quod aliquando fide donatus Derit ut testatur Lucas Act. s. omvr . eradidi simon Phutis. ---
rus. Si enim nullus rettus ut de justitia praesenti. is sortiori nee potest eis tetria de perseverantia imo Scriptura nos semper excitat ad timorem , ad Rom. i. Tu autem de st-, noli altum sinis, sed itine Ps. etiam.a Servis Don na in timore, γ
minis, pereatas de via iusta Si dieat Bucerus Calvinita, omnes fideles orare continuo in bono per erantiae, de D. Iacobus cap. r. quemlibet Mdelem p. mare in f . m. --do basi are: non ropterea singuli securos se tenere debent de per: si lii quislicet sine restatione cie .
445쪽
ex parte Dei iudicari, non esse congnium, ipse concedat id quod petimus. Quant di deiii qtae ad tertium , de certitudine aedestinationis martinus liceriis in colloquio alimonensi astit mat: Non esse νι-- rimamum,
qui su ei de ii mitii dine credit se habisarum ram Iemam, qua credι Christum esse, eum
Ham esse. Si etiae Calvinus lib. . iustis. cap. 1. Quod est eontra Conc Tridenti sessio. eap. ix. α contra Scripturam pluribus in locis; praesettim re debeamus. Deum posse praestare quod petimus A licta quis intelligat Ulterius inquiri potest, an sala attanwn nullus certis scire potest, Deum esse prae tem certitudine morali aliquis cognoscere valeat. Mouin effectum petitionis nostrae , potest enim de facto esse in gratia Dei eonstitutum ad quod ex parte nostia tepetici desectus in orarum, ves resp. quod possit quidem haberi de hoe aliqua coniecturalis eertitudo innixa quibusdam indietist probabilibus, qua viri sancti absque anxietate ita fidueialiter agunt eunt Deo , ut moraliter existianimi se esse in ejus amicitia. De talibus loquitur D. Bernatilas seim. 63. in Curtica, inquirens an Iossit reperiti animatam satiust , ut i cssit durant ae vita dicere, D,lectus meas mihi. O ego illi: Ad quod iespondet Ecelesiam habete spirituales se , Mi non modo fideliter . sed & fiducialite agam cum Deo , quasi cum amico loquentes, testim ad Rom. i. ubi Apostolus reser hoc mysterium si nium illis perhibente conscientia gloriae eius. Non
inret altissima Dei secreta, o altitudo divitiari. An fini ha - - cI.-2-
si plantiae eientia Dei quam incomprehensibilia se ille. Ibidem. Tu autem side lyra . noli alium sim, sed time ne forte re tibi non parcat Apoe.
Teue ριι a tui ne forte alius ampla coronam
tuam. Catholica est , quod si nullus possit scite se e perseve tuom, in gratia, propter eacdem rationes, neque arat etiam penetrare an sit ad gloriam praedestinatus Llo confirmant Patres communiter Wpta ' Hieronimus & Augustinus. Ille lib. 1 ad verius Pelagianos est, ivὸ-- tum dixeris quempiam ante mortem quamdiue smvivimus in terramine amus iis quamdiu in rere mine, natu est certa visistria. Iste autem lib. it de civit. Dei cap. in lini I lipi id sese perseve.
rami premis ceri sim . aeci a tamen Peseverara ita s. r. p.riuntur incerit. Idem adhuc D. Bernardus praeclare habet dum in serm. l. de Septuage sima sie loquitiit Ouis patest dicere, Et ais etri s
eis riam Certitudinem alique non tabemur, sed , fristia in Lonrnor Talis ignorantia praedestinationis n)axinis conset ad utilitatem praedestis natorum in reprobotum illis enim utilissimum est ad meservand. r una ilitatem , quod nesciant in hac vita se esse de praedellinatorum numero de
istis, ut nesciant se illa reprobos i quia tune des
perantes de salute, nihil omnino boni peragere curarent. Cito si contrarium censeatur habeti 1.
betis ater ram, qui creκitiis nomine Filii Dei: Respondendum est, credentes in Filium habere reo ivitam aeternam, sed in spe tantia in non veto in re; in quantii nullus eam sperare piisse , nisi fidem
iri h a loli Christum licet I s Illi 'labeant fidem, qui tamen ad gloriati non perveniunt, unde illis dicit idem Apostolus in Epist. 1. det vosmetipsos,nὶ perdari qua perati estis. Si etiam ad Ephes. i.
dicatur credentes habete pignus haereditatis non pro Uim ea n nidis deles haόent certitudinem de
haereditate percipienda, sed tantum si pignus eo
est tamen certitudo illa, quae potius fiducialis, aue coniecturalis dici debet, quὶm moralis, tanta, quos excludat omnino formi sinem rationalem, eam B. Hiemi lymus in vita s. Hilitionis ipsit se loquen
septuaginta rape annis Deo servisti marrem ti mea sed talis esse debet. vi impediat, ne tumes tuos, repidatio justorum vexet conscientias, de illatim tranquillitatam qua maximὶ Deo est invitabilis , tallat in cesperationem fortὸ proiiciat Hae porro eoiijecturae, quae pacificant animas, sunt ardens desiderium vitandi pecora mortalia Aenialia inelinatio ad bona opera de ad pietatem.
caelestium bonorum assectio terrenorum contemptu . de peceatis praeteritis dolor, propositum placendi Deo in omnibus, de mortem peccato praese
rendi piae erga Deum assectiones , desiderium patiendi pro Christo , saeranteritorum susceptio, de similia; quae, si iungantur eum extem prote, ctione Dei, quae impedit commissionem peceat rum , sunt maximae coniecturae . quae persuadere
aliquo modo possunt, illun in in grava, qui x iis signa possidet. Comiti tamen diligenter, Miniis fiduel ouuiuio timorein expellat, cam ni mi sedulitas per, gemium incautos trahari
CAPUT SECUNDUM. D. Iustifiearione in se consideritia. Iii uel apud Numicos misi palas repetivi ut opiniones eum iustineationem ι Giberi
scilicet melanchionii mosi iuuitii Calvini, e Buceti. Lutheriis modo dicit, causam sorinalem
nostrae justifieationis esse Christum fide apprehem sum, in minimentatio scilicet eat . a. ad Galat de modό es, fidei ipsam , in eodem loco ; insum addens , sola fide hominem justifieati nullamque in nobis est. iustitiam inhaerentem Melanchron in Amodaeonsessionis ui alue ante. 4. 1. μή
tuent. - polog a Meuionis minauis me. 4. s. Qu. Rr quarto an Ghem moraliter cluis pos L im Oropter ipsi in fidei Virtutem, sed iis res esse certus de sua iustificatione Iam diximus in prinia parte quaestiunculae praecedentis neminem certitudine fidei eui fessum iubesse nem potest.
. a sit de facto iustifieatu quia in illis. quae
pendent , D. voluntate non potest haberi cogniatio, nisi per revelationem . quae nulla habetiit in
praesentem ultitiam Unde Augialtinus lib. de persea iussi cap. 1. Quantalibet iustitia sit Mino editio, regitare rise , ne aliquid in siti, iis
fugere non posent, ne illa a quibuι dictum est, de Theol. y P. Eoγvi'. mi L christi meritum fide apprehensum nos eoram Deo repurati historim in hoc eonvenit eum Athesret, ruod solam iustitiam impurativam admittat. Ho tander non agnoscit uini uix imputativam eum Luthetanis, nee inhaerentem eum Catholicis, sed
inhabitantem , quae nihil est aliud , quam iustitia
ipsius Dei, qui inhabitans in nobis nos reddit justos per iustitiam quae illi essentialis ex sed si hoe verum esset, sui teretur, quod habitando in nobis, suam pariter potentiani. sericordiam, ocalia aurillatia nobis eoinni karet. Hoe inquamisabet in sieti pici eontra Melanchiriniunt. Calvinus
cum Lutheram negat quidem justitiam hae nae
446쪽
tem, de admittit justitiam Christi nobis imput tam sed insit per eontendit, justificationem consistere, nedum in imputatione justitiae Christi, sed insuper in remissione peccatorum, quae non tolluntur revera intrinsece , sed extrinseee teguntur per illam iustitiam impuratam. Ob hoe lib. s. instit cap. Ir. r. a. ait, Iulli are nim alis i est quam eum
rem est, tamyuam approbata innocentiλὰ rea
absolvere Cis igitu ποι Christi intercessione ani sire Deus, non propria innorentia approbariane, sed iamria Natatione nos absolvit Bucerus denique in lib. Concordiae eonsentit esse aliquam justificationem imperfectam, quae in virtutibus inhaereniatibus e sistiti sed aliam persectam diei neee Tariam esse , quae nihil est aliud , praeter justitiam Christi nobis impuratam rin hujus ratio est quod
justitiae & vitretes nostrae numquam tales sint, ut possint sustinete Dei judicium, ob imperfectiones earum sicque peccatores indigeant justitia Chii sti, qua tecti compareant in praesentia Dei. Hae sunt Novatorum opiniones haereticae, Catholica autem patebit in sequentibus.
An ini vis impii a per Hiam imputationem justitia Christi pHAE e sui opinio perversia Calvini asserentis,
non ideo justificari peceatorem , quia remitistuntur illi peccata; sed quia per justitiam Christi fide apprehensam teguntur, non imputantur. Quod intelligit de peerato actualiis originali, ac de omisni justi fieatione, sive in sacramento, sive extra sacramentum t ut patet in antidoto Coneilii Ttid adsessi s ubi ait oe verὲ peceasum in nobis, neque per baptimum extinguitur, sed quia deletur reatus. mpatatione nullum est. Lib. etiam s. cap. II. T. 2.
ranspectu Dei non ut peceator. sed tanquam iugus apparet. Quasi veto beatus, qui gloriam possidet. esset veluti homo lepra infectus , qui regali indutus veste, coram principe appareret, tamquam mundus a sorde, liret membra ipsius ii rapite ad calcem esisent putrefacta. Hoe est somnium Calvini, quod evidenter resurabitur.
JUietiri Christi nobis imputata vel applieatapet fidem, non est eausa formalis justificationis moestrae Seu, Iustifieatio nostra non fit per imputationem justitiae Christi, quae nobis applicatur per
apprehensionem fidei; quasi simus tantum iusti eo. ram Deo, in quantem nos Christus sua justitia te git, te tectos Deus nos iustos pronunciet. Priam . quia in rebus fidei nihil ex propria mente finiagendum est, sed tantum ea sunt credenda quae habentur apud Scripturam, Concilia, vel Patres, ex quibus aliqliando traditionem habemus sed nullus ex omnibus iis afferri potest locus, qui dieat justitiam Christi nobis imputati, aut nos per justitiam ejus essici justosci ergo hoe sibi fingunt gratis Caluinistae. Ait quidem Paulus Rom. . reputari prim ad iusti irationem impii . sed hoe non est di cete institiam Christi nobis imputari, mos justificares; quia ista iustitia est extra nos, Ide est intra Si etiam Christus dicatur nostra iustifieatio,
redemptio ι hoc debet intelligi causaliter, quia nos redemitin justificavit metitori non veri est
formaliter nostra redemptio Secundo, quia per justifieationem dicimur justi sed si haberemus tantem justitiam extrinseram Christi, Mintrinsecer maneret peccatum, potist ipsimet beati denomi narentur peccatores , quam justi quoniam, ubi sunt duae formae oppositae, ab intrinseca denom
nandum est subjectum. ut patet de aethiope, qui licet habeat eandidam vestem, semper denominabitur niger: ergo iustificatio non fit per solam imputationem justitiae Christi, quae nobis est extrins ea Tmio, quia si justificitemur per eamdem iustitiam numero, quae in Christo est, censeremur aequaliter justi, ae Chlistus, qui est sensis origo omnis iusti fieationis 1 quod nullus sanae mentis dixerit. Quarto quia Christus, lustificando peccatores Hillis restituit quod in Adamo perdiderant; sed in Adamo non perdiderant iustitiam imputatam sed
veram iustitiam inhaerentem, perquam eramus fi-
miles Deor ergo talis justitia reparatur in justifie tione. Qupd in justificatione operata per Chlistum recuperetur gratia perdita in Adamo, docent praecaeteris Irenaeus lib. 3. cap. io Incarnatus est . ais
quod perdideramus in Adam , hoe in Chrissa Iosis reciperemus & Augustinus lib. 6 de Genesi cap. 1 . Recipimus iustitiam, ex qua per peccatum ροβι est homo. Quint. quia, si esset aliqua ratio reuesquirens imputationem iustitiae Christi, maxim Equia homo post justi fieationem esset adhue peccator, ei ieerata ipsius essent tantiim tecta Ae non deleta sed innumeris Seripturae locis peecata vetδtolluntur ergo frustranea effet illa applicatio justiariae Christi Minor patet ex veteri Testamento. I. Paralip. 1. Obseero Domine, aufer iniquitatem se vi tat Eetech.- andam seuper vos aquam umdam est mundabimini ab omnibus peccatis vestris.
Provetb is Per misericordiam ct dem purgama peccata Ps iam .so. perge me Domine 'sopo ormundabar, lavabis me, re saper nivem dealbabor. Idem habetur ex novo, I Joan. 29. Ecce agnus Dei. ecce a ara tollitpeccata mundi. Ol. 3. Convertimini. D deleanta pereata vestra. r. Ioan I. Sanguis Iesu Christi emunda nos ab omni peccato. Quae omnia
passim denotant, et iustificationem sussieienter auferri peceat nec proinde necessariam esse arplicationem justitiae Christi. OajiciuNT multa haeretici, dicentes praesertim. ciuod justi fieate in Serip. idem sit, a justum declarare ut patet ex Paulo , qui ad Rom. s. opponit iustifieationem eondemnationi: Sin, per unius delictum omnes homines in condemnationem si per unius iustitiam omnes homines in jastimationem τι- taci sed condemnatio est declaratio peccati ergo
iustifieatio est declaratio justitiaeci ergo, quanda Deus dieitur justifieare homines, hoe est, illos declarare iustos, per justitiam Christi, quae illis im- putatur; non vero est, illos justos esticere. Resp. quod licet aliquando major vera sit in Script non tamen semper justifieatio sumatur pro declaratione justitiae ut patet ex loco citato, ubi Apostolus d cet, sie nos constitui iustos per obedientiam Chliasti. sim constituti sumus injusti per inobedientiam
Adami, sed per Adamum aini simus iustitiam inhaerentem: ergo per Christum in justificatione reclipe. ramus justitiam intrinsecam Deinde, sicut condemnatio involvit peccatum inhaerens sie justifici tio justitiam inhaerentem designat, qua sormaliter
iustificamur ut patet ex calxcir. 6. Hac quidem
Distis, idest peceatores sed ablati estis sed sanctificati estis, se iustitieat estis in nomine Domini na-stri U Christi quae omnia salio diceret Paulus,
447쪽
peerat post iustifieationem in nobis remane rent. Dicunt insuper adversarii, ex cap. . ad Rom.
Abrahae Mem illi teputarati suo ad iustitiam; sed ex hoe non sequitur,44hil aliud est iustitiain
nostram, aut justitiam Ahr. hae praeter fidem, quam nos, sicut, ille , iubemus incliti Rum imo hoe ideo dictiva est, quia fides Abialiae de nostra est emisi nostrae& suae iustificationis. Dicunt insuper, Hecata tantinnimo so tegi, de non imputari, ex Psalmista ineat quam tecta serar pereata Meiamn putavi Dominus peccatum. Respondetur, peceat tuu imputari idem esse, ae remitti, inquit FHummis martyrin dialogo eumJud Tryphone, Matur inquit, cisi iis . ut in omnimis diu rum, hoe est , mi paenitent Deus remitte non si tradicatis , vo et sos fultimes. γ quidam
viri simitis asseuerant, etiamsi pecca in 'erint, - - μι- metierisv mn mutari in D. mimraofici τὶ iustitiam 1 ostiam non esse satis periectain, ut ossit respondere legi divinae, quae gisectissim est;& sic nos hidi tere iustitia im, ut Dei iudicium sustinete possitivis, di stimirarere valeamn eotam illo quod innuere videtur Psalmista i 1 die enaci Non intres in judicium eam servo tuo, quia non iustificabitur in conjectu tuo p. quod licet jqstilia a et uasi, ope-nim nostrorum sit alnirilitet imperfecta ex ad--ctione precatorum venialium oua diei debet, nos egere quotidiana illorum remiuione attamen
iustitia habitualis, Guae diffiis est in eoidibus, stris per istiuum sanctum , qui datias est nobis, periecta est, ut maeulas nostronain peerat tum abstergat eum ipsa si Ga damnis Chis sti, ipsius metitum continens. Unde imo habent dicendum haeretiei, quod nostra opinio iniuriam irroget metitis Christi, o nos insuperbiam inducat quia nos ipsi fatemur, omnes nostras justititio a uirtute si racia iustitiae Christi pendere,
sine qua nullii possumus habete eoram Deo meritum. Porro Calvinus incassum probare intendit sim mentem ex tabola Publicaniae Pharis v Publicanus solummodo petens eondonationem peerati, his vetbis . Deus propitim est mihi petacatari , justificatus est i ubi Pharisaeus praedicans dona sibi eollata a Deo minimesiastificatus recinst. Nam Publieanus non petiit tantam' peccati relaxationem, quasi vellet remanere pecoro sed veram remissionem est deprecatus; unde μ' carin desiendi ab istici Pharisaeus veto, notamesa dona Dei recensebat, inji sti fieatus ei bie quia ex tumore superbiae in sua iustitia ita conscidat, uenihil sibi ignosti postularet, ae Pliblica muri contemneret omino. Porse , eontamnationem Cab vini tradit explesie Concilium Tridentinum se g. g. cap. 6 dieens mira formalis ausa in ali/η-
ADMiττηκε videtui Calvinus remissionem, peccari in iustificatione impii, dicens, ut monitimus in insatione hujus apitis, illam, dum eonsistere in imputatione iustitiae Christi. ouod soluirimodo volunt Lmheram; sed insuper remis iionem peceatorum habere adjunctim, in qua ultum partes incideret eum Catholici, si admitteret propriam de intrinsecam remissionem eo imum, qua vetἡ tollerentur perem. Sed imus euot consistit in hoe . quod velit percatorum temissionemelle tantum extrinsecam , in quantam peccata Gmaneant quidem iii iesimaris, sed Hilis non impii axentur, in oriremitur per iustitiam Christi, ut non appareant in conspectu Patris. Ex pio sequiat a , iuxta illius nenter , hominem justificatum esse quidem ultum in Christo, in se autem mane
re injustum &immundum. Hoc ipsemet tradit ex. preis lib. 3. instit eap.ra g. 3. Justificatio serit,m n. μ' inc si censeam r. iis innina Maesumus. Idem habet sess. 13. sela inteνesione Chri uno obtinere, ut oram Deo in Ueemur. Aod peri d est ae si Herietur hominem non in seipsa iustum
co Maiscatur Ex adve so Catholici tenent, homi- minen non aliter diei iustifieatum , nisi quia petjultificationem vere iustus evadit. 3 coram Deo,
di in se se, in quanti, noxia illi remium ,
ritu, ut probabit Co sexus ioc
peccara , de ita tolluntur, ut non Primo, quia si remanerent ii homine iustificit - judicium Dei non esset secundum veritatem . quod tamen innuit Paulus ad Rom. L quomodo enim homo revera iniustus iustus, Deo die terur, non imputando illi peccata, quae reve lai rex Certe hoe iudi cium non eget seeundam veritatem, quoniam non judicate tenici uti est in se rimi, quod est vere culpa censeret noli esse culpam, Ac hominem peccatora sordibus plenum pronuntiaret MMel aratri iustum&ineonis natum. Secando, --ri in dubitat, quin Deo sim adis impius impietMejuri si ergo, non obliante justita uicine, rem neant peccata,' non tollantur ab homine quoamodo Deus Morinem mirabilem iudicis e mupae Verum .i, umove tanto amore prosequitur. ut ipsum inter filios iu ue haeredes gloriae es Dinis aselibata Si respondeant Calvi itistae , Deum impurare quidem ad culpam peccatum hominis v stilicari, quia vel culpa in illo remanet; non im-tate 3 nien ad cenam ex pura miserico idiacii absudum sequitur, quoniam Deus non potest sine iniustitia tio punire quo dignium poena Iudiear Terica . quia passim in Seriptura peccata hominiuri dicuntur tolli, ablui deleri, hominet que ad iis mundari sed maculae eorporis syne nutatummodytegunt aco ultantur, non diei intuetolli , ablui, aut Meti ergo peccata . quae sunt sordes animae, non remanent nee tantam regun-
ipsis mundetur peccator traditur Egeth. finis iam βριν vas aquam mundam e mundabimini.
Mundemas nos ab omni inquimamento earnis hiaritu . Porro tales mundationes. fiunt, vel in balis neo baptismi, in quo lavantur peccata tum actu
ita. iam originala; vel in poenitentiae balneo, ubi amata mundantur . At eurantur abiet, ut nihil
eorum remaneat, quoad culpam, uxta dictum D.
Chrrsostomi. m. 3o ad populo Antiochenum,
448쪽
Siquis τι infimia barim misera inirentiam et is dignus est poena aeterna Deinde, si in duobiu lo
si mu Alre. Hciisque matricem, neque τοὶ tum . neque pereatorem ostendat indicium. Sententiam hanc Catholi eam confirmare solent authores per exemplum Christi cum medico, quis petitulantis est, iis curat morbosin vulnera, ut mi ita ex paute tinnaneant, sed tollantur omnino. Christum fessi medim testatur ipsemet , dum Phat is quaerentibus ab Apostolis, eur migister eorum eum Pes,licariis, de non cum Phar...tis, qui erant iusti, ageret, respondit medicos non esse testas, rusi ad aegrotos, non ad sinos, ut indicare se esse missum tamquam medicum animarum. Qui detiam peritissimus fuerit in arte medicinae spirat iralis negari non potest, istin omnia moth tuni piis eis mentio ita aliqualiter de non imputotione pecorati, in exemtis menti raru ipsius remissio , ut jam citavimus: ultetid eonfirmari potest ex ad Rom. s. Num vera liberati a pereato servi facti estis D . non essent autem homines liberati a pectaeato si illud in eis remaneret. Similiter cap. 1 ad Colloss. γ'uis nos de potestate tenebrarum . ori Ualii in regnum filii dilectionis sua illi autem qui in peceat remanerent, non essent erepti de potestatNenebrarum, nec transsati in regnum filii dilectionis quando quidem manentes in impietate sua essent odibiles Deo, et Lodi sunt impias e -- pietM eius. Tandem i. ad Timoth. x Christus diadis redemptionem semetipsium pro nobi , quo mritualium genera curare potuerit, ex Seripi Venite rimeret . b omni risuit He muniore si i-
ita rare, ut nihil morbi remaneat, ad Rom. s. et homines ab omni iniquitate ne ipsos munia Nini damnis, iis est iis sis sunt in Christo ιμ dasset, si non obstante iustificatione peccata essent ergo fatendum est , Clitistum peritissimum illum tantam recta oc non remissi:eumdcco. medicum in justificatione ita sanare homines , ut peccata illorum non teganturtantiim, sed acum '. tur planE. Haeretiei Cnristum similem iaciunt ignato medico , qui eum non possit aegrotum sanare, ipsum pallio tectum dimittit, nec ullo modo plagas tollit, aut vulnera, ut peritus harurgus; neque morbum aut infirmitatem dissipat ut medicus exceu TIO c negant adhii Cabiiusta, dum asseren-lens: Catholici veto Chtubim excellentem ehitur Iare justificationem concinere tantam in im-gum M peritissimum medicum exprimunt. qui per Putatione justitiae bristi, qui est illis extrinsect.fectissime utriusque ossicium exercuit. Vices in Proinde negant, infundi ullam gratiamin justitiam quam gessit chirurgi ex parabola, ubi allis vis ves C ilhaerfntem, qua peccator tistiis evadat. Sic Catabamaritani descendentis in Ierico, quem v inus in antidoto Concilii Tiident. ad cap.8. sero dicens, Falsum es c numis, Mum iustitiamin iis qualitate si am es, τι habita arta πιι sideat Teontra vero Catholici credunt citistificationem consistere non quidem in iustitia Christi, ne in Ha remissione peccatistum, quam Calvianistae vocant non imputationem ι sed in infusione gratu habitualis, et quam honune intrinseca renovati spiritu, indilbi justi evadunt. Conformiis ter Coneilio Tridentino eis s. cap. ubi deseristrones, impositis plaeis, semivivum iniquerunt, de uem satiavit per inlusionem vini olei. Homole saucius alius esse non potuit, nisi Adamus eum si posteritate per peccatum vulneratus, videlicet in intellectu per ignorantiam,in voluntate per malinam, Mi appetitu per eoncupiscentiam. Piussamaritanus tepraesentat nobis Cnristum, qui l vi nostra vulnera per infusionem vini de olei. Pervinum autem Moleum figuratur sanguis Christi,
quo ablatia uncti sanati sumus. Ex quibus pasti bitur justificatio transalis a stas, .e ii A demptorem nostrum verum fuisse chirurgum qui ur 6 . Et cap. . tibi desisur, qu)d sit - ρεμ ita curavit vulnera nostra ut nullum ex illis vesti non misi uis uiri irgium remanserit, ut ex praecitato Chrysostomo vidimus. Sed insuper Christus mediet ossicio functus est in justifieatione nostra Purgationem peccato 'fax m. I. ad Hebr. 3.&adhibens pharmacum sanguinis sit, quo noxiis humotibus purgati sanitatem persecto recuperemus. ne omnia iussi clentet probant, quod sicut chiruigii medici, in sua arte periti, nullum vestigium vulnetis aut morbi relin
munii se nee Christus in homine iustificato nihil
culpae relinquere debuerit. B Di ci , T communiter Lutherani se C. ivi ianistae dictum Davidis, Psal si Beatus vir, cui non Dominus peccatum Mati quorum rectara sed attendant quaeso, quod ille qui sint linati quorum tecta sunt peceata, dicat etiam, s. ut 'orum remisi sun iniquitates ut insinuet, reccata non imputari, aut tegi, idem esse, ac mani rei aut tolli. Ideo autem illa diversitiue vriborum auuntur Scriptores saeri, quia peccatum potest su- 'ini, vel ut est Des omnia veli est macula antimae vel ut involvit reatim poenae aeternae, ut autem quis sit beatus , reatus poenae non debet illi imputari macula animae dedet tegi, momens Des rem mitti quae omnia non sunt, ni destruatur pecca
tiunt toto enim illo tempore, quo peccatum rem net. Deiis Hensetur 'nsus, alii maciem an et ina
culara, ille qui in mente retinet
tem . nimirum per gratiam habitualem quae in tunditur homini justificat . ipsum sanctificat. interid spiritualiter renovat. Sic Concilium Titiadentinum sess. 6. Can. Ir. Si qui dixerit his in u
sela peccatorum remisone, exclusa gratia orithariarate , qua in cordibus eo m per ριritum sanctum dissandatur . atque in Ahareat , anathema sit. Idem habetur sess. 6. cap. . Unica formalis ausa
iustifieationis est iustitia mi, Mn qua ipso iustas
est . sed qua a iustas seest, qua videlicet ab ea δε- nati renovamur si ritu menti nostra non modo reputanis re, sed ver iusti nominamur .ctsumus
rita Dei diiffindita in ordiὲur eorum qui ultim eantur, atqAe ipsis inharet unde in ipsa iustificatione erum remisianepeccatorum hac simul infusa ara
quinque errores haereticorum quos attulimus iti
semete praefation hujus capitis. Primo enim ducerus dat
449쪽
risivi eum sui duplici justitia, .uula dicit Cono tres, quos vocat imperitiis, rudes, proprietatis ilium, esse utina nubi natem exiti iusti ut ia
nis. Seeundo relicidii Hostander, sustinens justi fi carionem fieri per i ultitiam Dei essentialem nobis inlirabitantem, edt additur in Concilio, iustifie
rionis caulam esse justitiali mi, tum qu ipse ma est,&e Tersio, tentatur Mesanchismus, v lens nos iistificari sormaliter per meritum Christi, de ipsius fidem eum tradit Concilium, nos justos effiei formaliterpe iustitiam, qua donamur a Deo.
xio, e pluuim sententia Lutheti de sua justistia imputatio, cum statuitur, quod per iustificationem renovamur spiriti mentis, non modo reputamur, sed vere justi sumus. Quinto iunique,
falsi eonvincitu Calvinus, volens justificationem naul. luvidi re, quam remissionem extrinsecam, seu turi imputationem peceatorum i quando videli
cet Concilium per ultima verba citata dicit, praeter remissionem peccatorum, infundi fidem, spem de
charitatem, contra Miliovi adluis, qui solam fidem admittit. Confimuint nostram friuentiam plutimi eorum
tus saetae Scripturae. Ad Rom. s. Sicut e ins e dientiam inius hominis pereatore constiιuii sunt
mutir, ita per unius obediemiam jus ranstituenturmauit, quod non potest intelligi misi de iustitia lihaerente, quae opponatur peccato Adaim, quod in nobis ver inhaeret ibidem, Charita Dei diffusas in cardoas nostris ιν Spiritnm sanctam , qui δε-υM H nabis Dem ad Ephes Renovamini piritu linguarum prorsus ignaros Calvinus similite A
gustinum relicit, ii ii stit. cap. II. I. dicens,
is eis Ariustini quidem sententia recipienda est. qai mraiiam acjum AEHinem risera , qua in mis uvitatem ' Ρ- - ω'vamur. Sed mireminiquas impudentiam mvini, qui lib. . institui.
cap. 3. L. O. 8 lib. . cap. I . l. 16. Augusti uin
vocat fidelissimum atque optimum est antiquutatis, cujus tamen opinionem in hac lateria Mina cter improtrax. Cum ergo haereti ei omnes Patres Eeclesiae reiiciant, ex hoe videre est, quantum rint propugnatores nostrae veritatis Unde superes tantulit, ut ad illius confirmationem, unam praecineris tantum afferamus rationem, in hoc contas stentem , quod si tantum denominaremur justi, quia iustitia Christi nobis imputata est, eadem ratione Christus posset denominari pectra toro di bi lis Deo. diaboli filiiv; quia licet peccat una non habeat in transi es, alimen illi imputatum est pujustitiam Patris, pro eo instanti quo sustepit redemptoris munus , ur ipsime satentur haereti ei. Quod ultro , non sine blasphemia, admittit Illyriacus in eonfess Antuerp. cap. s. ubi fatetur, mi stum veti E dici peccatorem per potentissimam Patris imputationem, ε voluntariam in se pecca iatorum receptionem. Sed quantum hoc repugnet dignitati Chiilii , qui ab init anti colle prIOnt i vere fuit naturalis Dei Filius , Iudicaverint omnes V
rum quidem est, quM a. ad Cor. s. per figuramis Urai, an is rimis. δευ- Ad Ces C dictus fuerit peccatum, quia hostia filii pro peceato 14 ad Gal. 3. voeatum fuerit maledicium quia opprobriis , poenis . Ac maledictis subiectus fuit propter peccatum nostrum, quod in se tulit tanquam cautio nostra nullus tamen usque ad Illyisse eum ausus sierat, Christum purissimum in uni
nibus innocentissit Dum vocare peccatorem. Hic luNr plura haeretici. I, .im ex necasi ne lolvimus, di alia, quae nobis hi solvendarem
nent. Allegant primo verba Ap. stoli dicentis cip. r. Eligit nos in .go, ut sinu μνω με- ι'auin conspectu ejus initi ivis n. in dilacto Alia Fac ergo in Christo tantun sun il me grati. V per iustitiam elus, qua sumus cooperta i in nobis au-
huc. i. Petri 3. Crassite in gratiar nam eadem G Diem semper remanemus turpes lieque non justitalos 3. Nolit montis in--, epotiantes viserem hominem eum actibus uis is indaentes novum. Ubi per tae vota hortatur nos Paulus ad interiorem antini renovationem ut redeantus ad illum stantis, ex quo excidimus per peccatum Adae. Taialis autem status fuit status gratiae & virtutum, ut fitetur ipse ui et Calvinus lib. 2. Instit cap. I. ergo status ad quem renovamur per justificationem est satus gratiae inhaerentis , quam perdideramus in Adamo Deinde, si non haberemus iustitiam inhaerentem sed tantiim histitiam Christi iustitia nostra ex minori non posset fieri r .ajor contra id quod habetur Apocal p., si iustus est Iustificetur aevi maeamdem 3 aequalem T ctum tibiait. Si ergo justitia Christi esset forma nos justificans, nedum omnes iistificati erant ae lualiter iustifieati . sed etiam quilibet hinno esset aequalitet justus ae Christus ipViet quoniani esset eadem numero iustitia, uae Cntistum ac nos iustificaret. Tandem , si ju-itia Christi esset eadem numero e rostra, non diis tereturn stra deri vciri a tistitia Clitisti; quia deti- vatum distinguitur ab eo a quo derivatur dicitur
tamen Dan. i. quod de plenit tine Di accepimus omnes uiam pro gratia His adri potest quod habetur i. ad Corinth. . Nescitis, po temptumcainu intrinsece per pratiam nobis inhaerentem. Resp. per talia & similia verba Apostolum velle
tantummodo demonstrare, omni in justitiam gratiam nobis conserit a Deo i iuuitu meritorum Chiis sti eum inreuessione Deus confert nedum rea missionem peccati, sed insuper justitiam habitos
lem, quae animam renovat , exornat, ac spetiali pulehritudine forn osissinia in te dili ut it illIit.
Chrysostomus in hunc locum, vir sane diligentissumiri Pauli explanator, linguae Latinae disettulimur. Asserent, o do verba Lucae Adt. s. Perra ne annune Gur rem si peccatorum ita ergo, inquiunt. Dei esti , est Spiritus Dei habitat in abis a Peta justificamur per Chtast ut i ho Maon hi
Iod significatur, homines justos renovari Tan- , fitati a spiritu sancto, cui attribuitur sanct fi-
ratio animatum per infusionem gratiae 8 ehatitatis, ad Rom. 3. Charitas Dei diffa est in ordia
ML Quantum ad Patres, tam evidenter nobiseum sentiunt, ut ipsimet adversarii sateantur. illos sanis stificationis gratiam ad internam renovationemae Lilaetificationem, A non ad solam remissionem peeis eatorum, revocasse, ut restatur munirim .parte
examini, Concilii Tridentini ubi dicit, se noni
Resp. remissionem peccatorulI ri pz Christum. 4: per gratiam se Chi istum italu et effieientet metitorie de per gratiam. rmaliter et in quantilat Christus metuit a Patre gratiam . qua formaliter justifieamur. ire adducunt id uum habetur x. . Cor. s. Deus eum qui non erat peccatum pro nobis peccatum ferito et Ufice mur institiam, in s s. Quibus verbis colligunt adversarii ita iustitiam esse in nobis pet Christum . sicut peccatum nostrum est in Christo; proindeque . sicut peccatum
est in Christo tantem per imputationem, sic Chrum liui a pet imputationem sit tantam in nobis.
450쪽
- DE IUSTIFICATIONE ET MERI Tor
hostia pro peccato , quae hostia vocatur peccatum Oleae . Peccata populi eomedonti ideit, hollias pro
P eatis oblatas. Nee etiam Reimul iustitia Dei
aut Christi, quia nobis immani justitis ejus , sedax accipimus iustitiam inhmaemeni ab ipse,
uie oc a Deo principaliter objiciunt quarto, ex t Cor. 1 Christu favus est nobis sapientia, ju- sitia snctificatio, redemptio. Resp. haec omitia nobis fictim esse, sed eavialiter merito h non sui liter Dieunt seram, ex Ps. 10. Neirim in iudicium erum servo tuo , quia non justi abita in conspecta tua omnis vivens ex operibus quae sint HAM. aliariores insplendidiores reddit Nee te pondendum est, hoc dici de infantibus , non de adultis quia, si Meuetum se de insualibus,de itibus alias suit eontroversia quia non muri conleniatientes reeeptioni illius gratiae 4 fortiori intelligi debet de adultis eonsentientibus , quod nusquam negatum est ab antiquis edm disputatio oria tempore Innocentii iii QConcilii Viennensis respeia exit tantam pueros ob desiniam consensus, ubi nesu disseulta, proposita est eoniis adesi de si verum sit, et Baptismum eonferri divinam qualitatem univet saliter i hoe verum est etiam de hominis solius, eoneedo quae sint ex gratia Dei, B dultis, qui indiffiditenter baptisantur, ae parvuli nego. Tandem, ouando imias cap. 6 . ait, Fam randem. summet Concilii m Trid. ean. 6. . MDm ---ν---ει. ct quasiρonM - aliis devictam in genere definit aetamenia i ra
an forma iusti eos si habitus.
ii genere fallibilite eo nisi te gratiam sanctificalitem , t mam aut ecundam i sed non conferunt actum . sed t. tutem potentiam agendi meritori r ergo eon
Πint habitum. Adde quod ex sessi c. OJusti M. p. io justi pet bona opera erinant in gratia a
Cepta, sed non etescunt in actibushergo gratia, qua justificamur, est habitualis. Ob haec omnia aliqui dicunt, nostram eonelusonem esse de fide, alii iis proximii fidei, nos veto eam ira teram tenemis, ut eam negate sit maxima temerito. Adduci possint plures rationes eorroborativae I materia praecedenti conveniunt Catholi et D ciores, dum sentium unanimiter , nos iustificati Gima lite pet iustitiam inhaerentem in praesenti vero, altereantur interis Catholici r quandoquidem C nostrae conclusionis. Prima, quia est unica forma-
alii sentiunt, et solam justitiam habitualem so si caua justificationis, ex sesi si cap. s. Cone Tris demini,q- est eommunis pio adultis &parvuli sed inanima qua justificantur parvuli, ex Coneiabo Viennensi praecitato est habitualisci ergo illa: qua histificamur adulti non est actus. Secundo, adulti rei res ab ortatione vetὰ sunt de den Mnantur justi etiam si dormiant: ergo illo ιν- stitia non e sistit in actu Tettio, uelit hom dicitur peccans quando peccat, de peccator, liqua nisl e severat in m inula pecori, quae est veluti
usu Quaestionem hane, de qua agitur cap. malo habitus sie homo sese quidem iustineat aliqualim. . 'ii'. . inde ani teli. Innocentius, , quando elieit linus molimium justificationis. sed Concilium Viennense definivit ipsam sub Cie Postquam tamen cessat is illo opere non minus
mente . tanquam probabiliorem Quoad adultos 1 remanet justus ergo iistificatio tonsistit in aliquo vero . nihil declarant Ponti fiees; unde Jansentus habitu permanente donee dei tua tu per commisemaliter iustificati homines, alii autem volunt, eos effeta per actualem iustitiam, seu per bona rapera ut potὸ pet actus contritionis de dilectionis Dei. Tempore Innocentii IlI. mota est controversa circa parvulorum justifieationem, an stiliore in Baptismo remineremur imiam emata, an vero inti et insinderetiit eos informans, eum vita tutibus habitualibus, saltem quoad habitum, & suo tempore quoad actum, adveniente scilicet rationissionem novi pereati Tertio, Spiritus Canehus dicitur inhabitare in iustis, i ad Cor. 3. Votis επι templa miri stis vos Spiritu sismo ba tues vobis ' sed non alia ratione dicitur inhabitare specialiter justos . nisi quia remanet in illis per gratiam de charitatem, quae est habitualis Derita foro tinctifiean est habitualis. Nee dilectio Dei. uritio attritio, aut aliquod opus bonum, justificant hominem formaliter, sed tanti, dispositive in quantum, ipsis positis, decrevit Deus, o dinari insundete gratiam habitualem, qua homunes dicuntur de sunt vere justi, Deo gori, de tertius illi ita habentes ad saueditatem aeternam.
etiam si nihil operentur. Si quaeratur autem ordo,
quo Spiritus sanctus ineipit abitare in nobis, de quos effectus in templo animae nostrae producat ixespondendum est, quod primo ex motivo suae bo--tu stet id ostium de pulset; itaut, si quis audie
rit vocem eius in aperuetit, intraturus sit ad illum. dc naturus cuni illo ex Apoci Secundo, viden
Q audierimus vocem inspiration in sinium, ad nos ingredituris sibi inanilonem paro h n. i odii diligit ma diligetur a Patre ac ad ι-- - ἀν-
nu . ct mansionem apud eum faciemur Tertia per suam mansionem dimindit se in eoi hominis ad
Rom. 3. Charit- mi dississe s in eredibu nostris
Gandavensis in illud Lucae, Remittuntur ei pecca. De quoniam oraris,initum docet, istinam justuseantem , qua re rimitur peccata, esse dilecti nein charitatis. Alii tamen lentientes, ideo Pontifices non pronunciasse super iustificationem adultorum per infusionem gratis , quia Me velut adisu visum sapponebant, tuemur, formam justificM rem noneue actum, sed habitum, quo habitualiter
sim, iusti, licet actu nihil boni opereatur.
FO R, A, per quam homines justifieant , est.
revera habitualis Hane propontionem ita moris
dicds tenent omnes fere Doctores hujus saeculi, ut absque temeritate maxima non possit negari, maxime post Concilium Tridentinum. Nam sess. 6. p. 7. agnoscit iustitiam hesritualem, dicens, DL. - , ἡψsan itur in cordis intereum, a si auritum ipsis inharet; sed illa justitia. quae infunditur ab alio, de quae verεae pereis memini, iri, nest actus transiens, se inminens ereon a qua sustineamur. non est actuali, sed habitualis Hoe