장음표시 사용
61쪽
bibitus , una scientia formaliter Respondemus assirmatives, asserentes Theo Iogiam nostram formaliter sumptam esse nam specie , nec posse dividi , nisi in plures numero Theologias , quia scilicet omnia de quibus Theologia tractat ex pr DG habent semper ordinem ad Deum , ut Deus est , ut est revelans, eam in simplicissimum objectum d insuper omnes conclusiones Theologicae habent eamdem specie rationem formalem , scilicet, quod deducantur ex rogatis sicque Theologia in se considerata est una specie scicntia, unus simelechabitus. Omnes objectiones quae afferri possunt in hanc opinionem sum similes illis quae fiunt contia unitatem Physicaea aliarum sciemiamim , unde a Philosephis desumendae sint illinam sblutiones.
PER locos Theologicos non intelligimur principia Theologiae , ex quibus deducuntur Theologicae conclusiones, guae principia nihil aliud sunt quam veritates fidei , de quibus quaestionem ex professo antea milituimus i sed intelligimus sedes aepromptuaria argumentorum , ex quibus Theologi suas propositiones desumunt cita iis seu Aristoteles in Topicis at signat plurimos argumentandi locos, scilicet a Genere, a Proprio, ab Accidente, ab Erimologia nominis a Definitione, a DiH-sione , aliis ex quibus depromun Logici fias argumentationes , ita Theologi habere dicuntur suos loco Theologicos, unde eruunt ratiocinationes suas, v
rum locorum numerum quaerimus.
LIca et aliqui strictilis contrahant utritudinem locorim Theologicorum, non
metito tamen decem assignantur ab illis qui ipsos examinant accurat h. Hi autem loci desiimuntur ab Authoritate bacia Scripturae , a Traditionibus non scriptis Christi, Apostolorum , ex Determinatione Conciliorum generalium , ex Consensu totius Ecclesiae Catholica univcrsi orbis fideles complectentis, ex Decretis summorum Pontificum ex cathedra, authoritate Pontificia determinantium , ex sanctorum Patrum, Ecclesiae Doctorum suffragiis , ex Doctorum Scholasticorum,
duris Canonici peritorum sententia, ex Philolophorum naturalium' uris civilis consiliorum opinione , ex historia humana Ecclesiastici aut Proiana,M denique
ex ratione naturali. Horum omnium locorum tres primi dicuntur loci proprii Theo Iosiae, nimirum Sacra Scriptura , Tradi i , inurboritas Ecclesiae , quae Concili rum de Gaac Pontificum determinationes complectitur , alii vero septem sunt veluti extranei Stram proprii , quia nituntur authoritate tantum humana is priores divina reves alionei speciali illustratione Spiritus sancti non minus tamen exitis desumuntur argumenta , quia conclusiones Theologicae non eamdem habent certia tudinem , sed aliae sunt aliis certimes. Dupliciter Tu losus a mentari potest ex ratione naturali, prim , dum conclusionem ex aut boritate divina probatam ratio ne mer naturali confitiara , tunc illa conclusio , ut sic, non est Theologica, vepol nullam habens praemissam Theologicam , quae sit i ixa fide. Secundo , qu tenus propositioni de fide adjungit aliam naturalem tunc conclusio est Thec,
logica Porro , licet Doctor nosteria.est. Prol Num a . meminerit solius loci, qui desumitur ex Scriptura , non excludit amen Traditionem , nec Authoritatem Ecclesiae, sed loquitur de Scriptura , tanquam de principali loco , ex quo argumentationes Theologicae de protriuntur Quia autem Scriptura non potest esse locus aptus ad probandas Theologicas veritates, niti secundum germanum 5 proprium sensum usurpetur, ideo Notandum est , duplicem esse sensum scripturae, nimirum Litteralem, Spiritualem , seu Mysticum is propter illum se sum duplicem, Erechielis 1. de Apoc. F. Scriptura sacra dicitur liber scriptus inlucia fori ibris per sensum sit reralem in inriis per pia itualem , ut noranti Hieronymus in illud caput M
D Gregorvis Homit , in eundem Ezechielem sensis Iaremus . Histori , est
62쪽
ille quem voces primo per se significi ne juxta consuetam vim significandi eorrum
.primatiam honi ii ii institutionem , t quando Genes II. licitur , quod Laae propriis humeris lignum tulerit usque ad locus lacritici per haec verba significatur Iitteraliter , quid recerit Isaac. Sensus vero mysticus seu piritualis qui latet in re bus, sicut anima in corpore , est ille qui non lignificatur immediate per verba sed importatur per res verbis significatas ι sicut patet ex allato coempto , ubi per Isaae portantem lignum suae morti destinatum significatur Claris iis , qui ex decreto a tris aeterni portaturus erat lignum crucis in quo erat immolandus in monte Cato
rio. sensu in1sticus 3 spiritualis inpie est, nil Allegoriciis, Moralis, de Anagogicus, suxta tres virtutes Theologicas, quas isti sensus respiciunt, sicut Meduplici versi continetur,
Zistera festa docet, quid ore . A Petria Idest sensus Litteratis significat ea quae facta sunt Allegoricus per res gestas in veteri testamento significat ea quae futura erant in novo, sic Sacrificium Abrahae, Manna Veteris Testamenti significabant allegoria passionem Christi ε Eucharistiae laetamen.
tum, quod spectabat ad fidem. Sensus Moralis est ille, qui praeter sensum litteralem,sgnificat aliquid pertinens ad mores, seu ad virtutem charitatis , ut quando dicitur, Deuteron. Non asi ab os bomurum inti, idest, non denegabis mercedem operario. Anagogicus denique est ille qui per caeremonias mysteria Ecclesia militantis signifi cat gaudia Ecclesiae triumphantis ii quando dicusir I ial. udibaujuram n ira mea in roibunt in re επι---i, hocintelligitur iuriauxero terra promissionis, de Anas gia de vita aeterna. Notandum est , quδd licet ex sensu litte ali Scripturae possitin debeat desumi validus argumentandi loeus , dc ex mystico aliquando , numquam ramen pro- Irie ex accommodatitio seu per accommodationem usurpato, quando scilicetve a Scripturae rem unam signincantia usurpantur ad aliam significandam pii Lai
neplacitum explicantis. Primum patet exis ad Titum . Omnis Scristiana cut=iri s m velut vi Is es ad docendam , ad argyredam , dic. Si autem utilis sit ad instruendum
docendum, maxime sub sensi litterati , quoniam sola intelligentia vocum sissicie ad probandas veritates fidei , ut quando dicitur Deuteron. . Audi Urisia D χα-nt Deus tuas os est , hoc probat evidenter non esse plures Deos. Quiando etiam Joan. i. dicitur, Vertam caro fastium est , hoc clare demonstrat, Incarnationem verita esse peraelam in alio hujus est , quia sensus litteratis cst fundamentum caetero rum prior est verborum quam rerum significatio , quoniam verba in ratione
sgnificatuli obtinent principatum , ex Al Diti Lib. 2. cle Doctr. ClImis C p. 3.
Quod si dicatur a. ad Corint. 3. ιttera occidιι, θιnta vi cui per litici 1 in intelli gitur lex vetus rivi non amplius vigetis per Spiritum lex nova mitra pergrariam vivificat. Quantilm ad secundum , negari non potes , quin aliquando ex sensu Mysticol spirituali possit desumi argumentum Theologicum , limitiis enim ex P rabolis multa docuit stabinia aut fugienda,in Paulus ex Deuteron. 6. Non Φαγ- bis os bovi nitanini prohat i ad Corinth. s. concionatorem evangelicum esse si sten randum ' ex hoc quod Abraham duos filios habuerit, Ismael ex ancilla Isaac ex libera colligit ad Galat. . Deum esse authorem utriusque testamenti, patrem
Judaeorum, Gentilium. Non amen sensis A Isticus potest vim probationis sus- gerere, nisi constet, ipsum sic userpatum scissi i Christo ε: Apostolis ustisisse iamque ad sensum accommodatitium , qui non concordat una litterat i nisi ex dex
teritate &puro arbitrio applicantis, patet nullam vim probativam haberes, ex hoc uod Hieronymus Lib. i. in Marii explicans illud Cap. 13. de fermento abscomito in farinae satis tribus , de anchissima Trinitate , ad dies, Pius quid sensius , Mnumquam parabolae se dubia aenigmatum mezyηtia possunt ad authoritatem dogmatan
Notandum est l. Scripturae Sacrae , quae ut plurimum Hebraico idiomate exa rara fuit, duas antiquas fui Te versiones , nimirum , Chaldaicam, Sinacam Chaliadaica alio nomine vocatur a P , seu paraphrasis, inrerpretario , aliud fuit
retum Babiloni eum . aliud Jeroselimitanum seu Samaritanum , illo utebantur Babilonij, mistocleroselimitatu seu samaritani, de Rue loquitur noster Galatinus
Lib. t. de Arcanis Cap. 3. Hanc duplicem versionem Graeca plures siecit t. vult, quae duodecim communiter numerantur, marum no vi Testamenti P a existimatur
63쪽
facta ante Alexandrum Magnum , juxta Clem Alexand Lib. r. Stromatumi Eusebium Lib. s. Praeparationi Evangelicae Cap. 3. ec ex ista versione plura acceperune Philosephi , quos fures vocat D. Cyrillus Lib. i contra Julianum maxime in tonem , qui ob lio a praecitatis dictus fuit Moyses atticus. Secanda fuit versici .roianis post Alexandrum Magnum , ideo sic di 1 quia facta fuit tempore Ptolemaei Lagi , sed haec versio supposita esti ab haereticis conficta , ut observat Sertarius
Cap. 16 Tertia snt Septu sin 'nwrpretui sub Ptolome Philadelpho Lagi filio. rui petiit ab Eleazaro immo iacerdore dc a tota Judaeorim Gesesa , ut sibi cone
etentur sex interpretes ex quacumque tribu , qui simul duos, septuaginta faeiebant i hi trecentis circiter annis ante Christum, singulis cellulis ut muli ferunti inelusi absolverim septuaginra duobus diebus versionem illam , quae dicitii verso Septuaginta Interpretum, licet fuissent septuaginta duo. Quam fuit Heredia i tempore Herodis sub Ptolemaeo vltina regeri e quia ilia , cui Lagiana , censetur eonficta dessepposita ab haereticis ideo utraque de numero versionum expuniitur communiter. Quinta fuit versi φα ., qui idem censetur a Rabbi Onhelos. Ite , primum ex Gentili Christianus factus d mox ex Christiano Judaeus apostata, exposuit vetus Testamentum sub Adriano Imperatore Sexta fuit Sy--αι, qui coiesset hareeticus Ebionita , vel Samaritanus, ut alii dicunt,' non posset obtinere dignitatem ecclesiasticam , quam praetendebat, defecit ad Iudaeos tempore Lucij Ver Imperat. Septima fuit Theodotionis Ephesin , qui ex haerLtico Marci nisi a factus est Judaeus proaelitus tempore Commodi Imperat ut norat Hieronymus Ois vis fuit Mintina , se dicta, quia inventa est in urbe Hierico tempore C acallae imperatoris . . m. fuit Nicopolitana, quia reperta est Nicopoli tempore Alexandrium perat. fili Mammeae. Decima fuit editio Origenis, quae est eadem ac editio Septuaginta interpretum , sed ab illo multis in locis mutata, in aliis confecta , in aliis vero corrupta. Undecima fuit octi Luciani martyris, quam inventam fuisse tempore Constantini meminit Eusebius bib. . Histor Cap. 6. Diuiscina fuit Euchiana perariachium presbyterum edita. Notandum est 4 qub Origenes ex omnibus editionibus, quae suo tempore ex bant , elegerit initio quatuor praecipuas , nimirum versiones Septuaginta late pretum qinlae , Symmachi , 5 Theodorionis , quas non sine labore redegit in unuin volumen quatuor columnis distinctum , itavi omnes eodem aspectu possi Antvideri de versiis vetabus responderent , dc talia exemplaris , propter quatuor ilias columnas , dicta sunt Tetrapta Polica Origenes praeposuit adhuc Hebraicam e regione . duabus iterum columnis utinctam , tuarum prior continebat textum Hesraicum litteris Hebraicis exaratum, posseno vero eumdem textum Hebraici caractere Graeco scriptum rescrebat , cque illa exemplaria propter adjunctionem duarum illarum columnarum dicta sunt Hexapta. Tandem praecedentibus columnis snc , addidit duas alias versiones , nimirum Hiericuntinam, Nicopolitanam recenter inventas, duabus adhuc columnis ordinatas, Miro timc exemplaria Orionis sa sunt in L. Hae autem columnae saevinctiliter ordinatae, ut ui prima metie textus Hebraicus caractere Hebraico , in a. idem textus aractere Graeco , in L eclitio Aquilae, in versio Symmactu, in . Septuaginta Interpretum , in . Theod tionis in . Hiericvntina, de ina Nicopolitana. Notandum est 1 dissicultatem aliquam remanere circa locum , quo septuaginta interpretes versionem tuam fecerunt de Hebraeo sermone in Graecum apud Phariun Eopti roram Epiphanius Lib. de Mensuris ε Ponderibus scribit, hos interpretes binos, binos fuisse inclusos in triginta sex cellulis , ubi divina Spiritus sancti motione triginta se exemplaria versionis omnino sibi similis dederunt. Justinus autem in Oratione Exhortatoria ad Gentes dicit, singulos singulis cellulis ibissem meratose a quolibet sinuo majus adhuc fuit miraculum hineam Scripturam sitae eadem versone de verbo ad verbum traditam , seque apud Alexandriam tuo rum cellularum vidisse vestista Justinum secuti sunt posteriores isti , Irenaeus Lib. Ge. 13. Cyrillus Catechen . Clemens Alexandrinus Lib. i. Stromatum AE A Dinnus Lib. 8 de Civiti Dei Cap. 41 quamvis Lib. a. de Doctr Christ. Cav. 11.
non audeat assirmam sed Hieronymus praefatione in Pentacteucum hanc cellularum historiam irridet , tanquam mendacio confictam i solumque astruit, septuaginta duos interpretes in eadem basilica sedentes ε inter se conferentes Scripturam tra mitisses idque prohat testinionio Aristae , qui huic negotio interfuit,' apertesdicit, eos simul conferendo insulis diebus Ique ad horam nos iam hanc versionem
64쪽
sitavisse νωginis duorum inerum spatio. Idem confima ex Josepho , qui si ere solue suae gentis esset cupidissimus , attamen narrans hanc historiam Lib. H.
Antiquit Capri nullam mentionem stiri de cellulis. Ob has rationes, Hieron umiopinionem tanquam probabiliorem existim Bellarminus Lib. a. de Verbo Dei Cap.ε. qui addit Eusebium rein istam totam narrasse Lib. s. Praeparat Evangelicae Cap. i., de verbo ad verbum retulisse ea qu. e sunt in libro Aristae , nihilque dixisse de cellulis, sicut nec Philonem Lib. a. de Vita Mosis , nec Tertullianum in pologmtico Cap. q. nec Chrysostomum Homil. s. in Math. Quod ergo omnes dicunt, septiui in illos viros mirabiliter convenisse in eamdem sententiam , hoc non pro diit illos admisisse cellulas , sed miraculum fuit , quid tot homines simul conseren
do, tam revi tempore convenire potuerint in singulorum textililln si initi triinflatio
ne i vhi enim est multitudo , diversitas judiciorum evitari non potest , nec nisi post longas disceptationes potest conveniri potuit ergo fieri, vidustinum deceperine Judae , alias ruinas pro cellularum destructione apud Alexandriam ostendentes. Sic etiam in relatione aliorum potuit falli Epiphanius , qui Patribus praecitaris non est
praeserendus. Notandum est . praeter translationes Graecas veteris testament , innumeras ex
Graeco fonte prodiisse Larinas versiones ante tempora Hieronymi ima enim , inquit Augustinus Lib et de Doctr. Christ. Cap. ii ex Hebraea limis Scripti. rus in Graecam venerant Myrin --κ- ωμι, Zatiri autem xissio modo raram reique primis fidei tempor u in minis venit codex Graecus , se a aliquantuli iacinatis vinassae
erat communior , quae vetusa Vulgata editio dicebatur , . Itala , quam D. Augustimis Lib. , de Doctri Christ Cap. s. omnibus aliis anteponit, dicens, in ipsis
interpretationibus Ita ceteris pnefertara quia est verborum te cior cum perspicacitri se tranae. Postea Hieronymus bis verus testamentum in Latinum convertit primum scilicet ex Graeco,i ex versione septuamin interpretum Iecundum ver,exm braeo. Qiload novum Testamentum , non convertit illud de Graeco in Latinum, sed tantum emendavit a multis erroribus ex librarioruin vitio ortis , ut testatur ipse
me in Praefat. Evangeliorum ad Damasivm : Unde si Augustiniis in Epist. o. ad Hieronymum loquatur de novo Testamento, quasi transsato perissim , hoc bivit Hieronymus in Epist. ad Augustinum , quae est undecima inter e stolas Augustini.
Post qua in autem versionem suam fecit Plleronynlus e Gr.ec in Latituri , nox cc
pie recipi de publice legi in certis quibusdam ecclesiis ex Epist. io Augultini ad Hie ronmum, ita tamen, ve antiqua versio non contemneretiis, quod indieat D. Gregorius Praefat. in Lib. Moralium Cap. s. dicens , sitio tempore Romanam Ecclesiam utraque editione viam fuisse, scilicet antiqua , versa ex Graeco ' nova Hieronymi, traducta ex Hesuo. Tandem post D. Gregori tempora, omnes Latinae ver sones evanuerunt, praeter nostram, quae vetus Vulgata incitur, pro cujus authom
Notandum est . agninum in praefatione suae versionis Bibliorum ad Clemen tem VII. contendere illam non esse Hieronymi Augustinus Eu ubinus Picus Mirandulanus authorem illius visionis ficiunt Hieronymum Joannes Driedo, Si vitis in ensis tenent versionem Vulgatam esse mixtam ex vetere , quae praecesserat Hieronymum,' ex nova , quam ipse tradidit Bella inus vero Lib. a. de Verbo Dei quatuor propositionibus hanc dissicestatem explicat , ut videre est apud illum initio Tomi primi Prim Mergo diciti probat , quod novum cstamentum
editionis vulgatae habeatur ex antiqua versione, quam tamen emendavit Hierony II us,
licet illam non traduxerit securido , docet, Pulierium vulgata editionis non esse illud quod transtulit Hieronymus ex Hebraeo , neoue illud quod transtulit ex versi ne Greca Septuaginta Interpretum; sed illud quod ipse emendavit transatum ab amtiquo interprete ex editione lancti Luciat irin artyri Tertio probabile tenet, libros Sapienciae, Ecclesiastici,&Mactabaeorum non haberi ex versione Hieronum, scd ex antiqua transsatione Authoris incogniti. Quare denique eristimat, renqua omnia quae habentur in versione vulgata esse ex translatione Hieronymi ex textu Hebraeo, fer enim ubique concordat cum Hebraeod dissentit a Graeco Quantum ad authori. tatem versionis Vulgatae, tanta est, ut illam solummodo absolute commendet Concilium Tridentinum, ut diximus in historia illius , quidquid recIament Haeretici , qui licet inter se non parum diisentiant in eligenda authentica versione latina, attamen
adorsus Ecclesiam Romanam deversio tri,quam utitur, mirabiliter conveniunum
65쪽
de omnes illi inter se omnino oppositi,ac ad impugilationem. nostram uniti, eontra
Cc ne illi uri Trillentinum scribentes, quartam sessionem vexant praecaereris inqui Patres aeliniunt, Vitigatam editionem Latinam habendam esse pro authentica Argumen
ta quae ruiserius illam versionem objiciunt Haeretici, solvit Bella inus loco citato . i. ra. i3. t . Porro quoad labrorum Canoniconim nummim, videanturquaedi. nius de Verbo Dei scripto.
66쪽
soleti in aqua ili creatilia crea Atorem inviundia Dei in illis
quae t sine conspicere liceat: ea, qtve in hoc Trabat de Deo uno nobis dicenda sene, alio o dine non misit disponerula videntur nisi per illa quae dicerentiu dehomine. ii quis
ipsius naturaein totaliter explicandam sit siciperet. Sicut ergo qlla inridie homine evin inar solent, nitru-rdin ipsim talentia Modi intrinseci, Proprietates de Operationes denique sic etiam hunc Trita Statiui de Deo uti, initatuor capita nobis partiri aequum cit; quorum primum erit de Praeditatis quae pure ad D. Ellentiam pertinent. Secundum de Mois
dis intrinsecis aget, uti sunt Infinitas, In mutabili stas, Ruraritas, Simplicitas, α Tertii in dein se Atributa, quae sunt ves imi damantis D pr priet ates , explicii bit; ubi de intelle D. &Vo
Iiintate de D. Scientia& Decretis. Quamam tandem Reliuionesqiusdam Dei ad creaturas aperiet, elitae raperat Inibus nitris c tre li d lit , r.epraelertim erunt Providentia,Praedestinatio, Reprobatioci haec inquam Deo dant Gesar hostium A: si id in ii patebunt. CAΡUT PRIMUM.
&uic ordo doctrinae postulat, ut anteqtum di lcuttac
mus quid 'ui in Modi intrinsec Divinitatis dicamus quid sentiemsivn sit de Praedicatis , quae ipsi essi taliter eonventinit ab ipsemct --Homi immites
digninrative, pro evectis ad dignitatem Exod. 32. Dii in detrabes initatio, pote stative, Exod 3. ubi Deus Movi n conlii tui Deum Iaraonis. Quinto , scilicitudii uiri es Philipp. s. Quo in Deus
unire si idest, talem de ventre curam habent, qualem de Deo deberent habere, Sexto tandem. munm Deislanitur propriE; quatenus convenit illii immo ti, quo verre proprie Deus est Eede nomine Dei se tam nostra quaestio intelli .senda venit. . CONc Lusio.
Nomen Dei in suo conceptu cri Timuni imporis at primum ens omnium lupreinum, UIestiaeut principio carens omnibus d. ncelle, M. nullo accipietis sumn eboniin i iii tua natura infinitum. hon In m menti proriit incoinprehensibile,ri sibi
sisti estabile Pur haec omnia verba, s xij uriis diversimode esserunt Thees , in
priri l Il est: ntiam conceptiis commvni Dei; a να proprius, nec iiii Muris: talem enim
67쪽
de omnes illi inter se omnino oppositio ad impugnationem nostram uniti, contra
Concilium Tridentinum scribentes, quartam sessionem vexant prae aeteris, in qua Patres definiunt, Vitigatam editionem Latinam habendam eme pro authentica Argumen-
ra quae adorius illam versionem objiciunt Haeretici, solvit Bella inus loco citatomp. ii in M. 4. Porro quoad labrorum Canonicorum numerum, videantur quas L nius de Verbo Dei scripto.
68쪽
I solem in aqua inerratura cie Atorem . de invisibilia Des in illi,qii. s icta sunt conspicere liceat:
ea , hiat in hoe Tractatu de Deo unci nobis dicenda sunt , alio OG dine noli niihi disponelida Identiu . iii si per illa qliae licerentur de homine, siquis ipsius naturaria tota litet exi sicandam susciperet. Sisciat ergo quatuor de licii ii ne examinarisblent, nimiardii ipsius Essentia Modi intrinseci, Proprietates, Operationes denique sic etiam hunc Timo tum de Deo uno in tuor carim nessis partiria:*nun est; quorumprimum erit se praedicatis quae
pure ad D. Essentiam pertinent. Secundum de Mo. dis intrinsecis aget, uti lunt Infinitas, Immutabili Bras, siternitas , Simplicitas , c. Tertiun de ui te Atributa, quae sunt veluti quaedam Enrisi pro-I iermes , exl lic. iat ubi de Intellectum &vo uritate de D. Scieiulavi Decretis. Qitarium tandem Reiationes quasdam Dei ad creaturas aperiet,
qua operationibus nostris eorrespondent, 'ae praesertim emit Providenti Proestinatio,& M. probatio haec inquam Deo dante,curndisthim, at silid legenti patebime.
colicipitare in homines esse iiiiiii an quain elle ab alio aut esse finitus lute et i in aliut rist concipitur Deus subratione entis di vitiolii. tri sub ratio
ne infiniti, Immutabilis, irid intelligi viri Deus, quin ii uim minxix bius, ut metitui;&se dodo me postulae, irati te uam dis sacm quid ac rui sint ossi uitium Divinitatis, dicamus quid sciuiendum sit de Praedicatis quae ipsi ess eii liter eonveniunt ab ipsemet nou emi si rentes mordium.. QUAESTIO PRIMA.
tribuitur,obali an perfectioirein repertam in illis,sive sit vera rav tantam apparens. Primo semitur denomitinive PL, Omnra Ajgentis . monia Secundo, adoptive Ps. Si dixi dij εμι i
&iicqvilinet electus, Dei fili iiii dici potest. Tertio. dignincative luci evecti , Id dignitate i Exod Ia. Diis non detrabei Qeiarto, pote vive, EX Od. s.
ubi Deus Moysen constituit Deum Plu raonis. Qiunto, sollicitudinarie Philipp.4 Quor in D -ο- ψει idest talam de ventre curam habent. qualem de Deo deberent haberes, Sextis tandem nomen misimitur propriε quatenas onueniti usupremotati, quo vere& proprie Deus est Eedetis ne Dei sic sumpto nostia quaestio intellia
Nomen Dei insito conceptu communi imporis rae primimiens omnium supremum fine 1 cut principio caretis, omitibus datis ellie, a nullo acer piciis seminebonum, vis natura infinitum, hominum menti prorsus incomprehensibile, de sibi soli estabile. Per haeeoinnia verba, quam pluriu
n a: ill. , qthae diversi lirode e fi tulit Theologi, e primitur talatum concertiis comt uinis Dec non
exorior ius, nec sitularis: saleni enina habeo iiij
69쪽
inon potest unde ipsum Deum potid seir A cumloqui, quam definire deberniis de diceres, ut aituit, quid iuri se,clu.H qill l lit. SI autem nonu- ius mi Maeramus rimologia. Deus venit ab unove bo Heluesco quod significat esse; quia Deus est omnium enitiun praestantii vim, victa illud Exod. 3. Q μ-- vel sitieeε voratii: .. quae vox
ducta est a ve bo Graeco G quod est currere . inquantum Io Providentiam Dei omnia percurrit ut confoveat x v c. bul autem Graecoratae, per nominis corruntionem vox latina Deus derivata
est nisi velitis Deum latine Henominari;
in nihil ipsi deest, Vel vas Anibus det om a
GκτvM semper sua omnibus, Elsentiam D. esse ens reales ens enim rationis praesuri
ponit em reale a quo sigruitur Deus vero nihil mastruonis, alias non esset primu em commia quod1ximus. Constiteri messem absolutivm x est ensa se non ab alio ii ductui Tandem rimi est, quod eadem Essentia D. stia se Haee CSingularis. Stum ivisibilis ibi enim est , tota est sed utri in sit substantia , inprob ire videbantur
Dei eis naturam . Gua cui modo crescat, ii iodo decrescat seruod, adsit, modis absit remanentibus
subiectis , proinde Deum esse quoddam accidens co ου cxusio. V Ere de proprie Deus est substantia Primo, quia causa non debet elle deterioris conditionis riuam essectus 1 sed Deus est causa prima omnium substantiarum ergo ipsemet debet esse substantia , time est sit major persectio lesubstantia, quam accidens. Secundo, quia a densia iubstantia dependet,& sine ilia, saltem iratur liter, existere non potest eam em Deus scens omni independens, acci se sinὶ Mouit. Tertio, ut Deus ex Scriptiira, ut dicentinalinuando, estersectus, Immutabilis, Etemus, vitai ratione
priae litus quae omnia soli substantiae conveniunt. Adde quod in symbolo , Pater Tiluis dicunta iresse Consubstantiales. Oarici possiunt aliqui P ures dicentes Deum non
esse substantiam, sed lupersubstantiam a solvendi sint duplici distinctione Primo Deus non est subia stantia Causorica, conc quia haec finita est de limitam, ut arim Plutos .m: non est substantia transcendem, quae categoriamin rancellos si per
reditur,nego. Seeluido, Deus non est substantia, si si stantia dicatur a substando accidentibus. Conc. nullum enim accidens recipere potest ut dicetur
disp. de simplici. a. ii substantia dicatur aper se subsistendo, nego: Ex lanuleium is perti subsistit. Qu.es Tio. Iii. V mi sitsu Hia eamptita IF tu. QU, Deum esse Metiam omnibus sermis
ni stam priri illi ref .ult ipsum reputab ant esse
Δubii uitiam inconi pletam, sicini illi qui eum admodum Animae mundi concipi dii mi etiam ei alibi finxerunt, si iiii litudinem inter Deutri hominem se tenere ex pari eorporis, habebant concludere, Estentiam D. esse corpoream; in iocinore sienuit An pomor me. Couc Lusio. DEus est si ibstintia Coinpleta non Corporea,
ted spiriti t. illi Ratio prirnae partis est , quia Deus es itinIute perfectus, iit probabiti Hagendo de Infinitate D. non est proinde lita tripletus; quod erum incompletum est, aliquo caret quo comple:
rurde perficiatur telia etgo nulla persectio desit Essentiae D. omnimode Complera censerata est. Ram, secundae , quia si Deus haberet eorpus ;vel esset corpus pnysicum vel mauiematicinii quod constat trina dimensiones sed non potest
Deus lial et collius phrsicum, quia tale corpus
posset destriti, quod est contra Naturam Dei, quae est sumn necessaria. Non potest etiam habere corpus mathematicum, nec constare trina dimensione; quia illae diniensiones essent finitae vesci finitae iii essent finitae, Deus esse: finitio si infiniatae, ni nil esses in mundo praeter Deum istum eor-
P relym 'tiod abi iris illvi est. Nostrae conclusion subi cribri Scriptura, tu. Jo. n. a. dicit Deus λiritus est, multis it locis asserit Deum ire minensum Immutabilem, MInvisibile ira , quae citriis nia corporibus competere nequeunt.
Osticius Antro pomorphitae illud quod habetur Geneci ubi Deus loquens dicit, Miamina ει---- δε-η- ct simitis ad ιinem nostram runde inserunt, quod si homo , qui corporeus est.
sit Deo sinu tu i Deil etiam corporeus censendus crit sed hi 1 Rei p. quod talis similitudo non set neat ex parte corporis, sed animae. Quod si eadem Scriptura partes corporis, ut oculos manus brachia de pedes attribuat Deo: haec omnia sumi debent metaphorae , in quando vocatur Lapis Agnus aeo , m. ix haec omnia significent alim quod est in Deo per oculos enim Scientiad nutatur, per brachina: nianus Potentia, o prae-xia per pedes : Scriptura autem hac Metaphora utens humanae mentis imbecillitatem adiuvare
ci litest illi , dii miri per cognitionem
Thomistaeae cotistae:illi praetendunt propositionem per se notam . talem dici per respeci in ad intellectit in t. quo de.idem propolitio . quae erit per se nota ali in , non erit per se nota ait Ii t unde quia sapientes ἰ uic propositionem, Deus est , in dubium revocare non possint, inspires vero dixis in corde so , τ
i, ideo concludunt esse propositionem per se
notam sapientibus, nonvero inurientibus se tistae contra volentes eum coto mo Ast. a. quae . I. num. 3. Propositionem dici per se notati,
ex illa natura adita ritione ait intellcctuni sed ad lotos terminos arguunt Til in istac, quis non debeant dividere pro I Olitionen per se notam, ita
per se notam secundium te, Nper se notan mobis :
70쪽
nec in per se notam Sapientibus4 Insipientitiis A pedit pro fisonem per se notam; ε ob b nc ratio . volunt enim quod propositio quae est per se nota, se talis ex istura , ouando scilicet est necem Messentians connesio inter rei nos ejas, elimina malo intellectu eognosceretur; unde definitur se
Maniem propositio per se nota , ea quae ex terminis propriis, fit non aliundi e vitientem si parit notitiam: v. g. haec proposimo, tot iuri est majus sua parte, est per se nota , quia si aliquis cognosceret
distincte uulsat totum is quid sit pars, quid sit unum esse majus altero;illico inserre, tot meis majus
sua parte inimo etsi nullus liaberet intelligitalis propositio iis, imi militas est per semila;
ratio eur eam non cognostaret, esset qui terminos ejira rubi ς εν --.deret esset leni connexionem iliter eos, de ei
inibitare non post cim ergo explicatio Diomisi,
ruin mihi mines videatur eonsona terminis quaesti ni propositae, ideo praeelsa erit contra eos nostra CON
nem, nae propositiones. Deus est Infinit summε Bonus,arinus, c.non sunt per se nor quia daturalia qua ratio quasi a priori, cur haec Deo convellianti Non obtantibus his omnibus non miniis venimest id quod assetit Scotus in i dist. L. - mim. s. hanc proppositionem , Deus est, nim ei se
per se notam , quatenus Deus Oncipitur is nobi Viatoribus; quia viat Ite conti plura Deum, ut estens infinitum, vel ut est necelsiario existens, vel ut
est primum entiam Ied sub nullo horum eonemptuum per se notum est, Deum existeres, quia tales conceptus sunt demonstrabiles a priori , quo iam, denisnstrari possunt per existentiam Divinam, tam- illos gnostero distium, via otiam petati viid quo emanant posmenim dici, Deum esse infinitum, esse necessarium M primam causuti, quia Deus est, ergo talis propositio, o
est . quatenus Deus concidit tit a viatoribus, non est perie nota. Dices , ergo cotticidimus cum homistis, a quibus si petatur, an haec propositio Deus est sit per se nota respondent cum distinctione . illam scilicet esse per his tam it se , non pi: se notam nobis vel eis per se notam fetiem M. noni si mibu quam distinctionem ultro adminico noster, si in conclusione asserat, talem propo-stionem esse per se notam, Mesinintae additione, non esse norant, prout Deus com intra viamistiis. Resp. quia licet utrumque adnistraturas is, ii iminus tamen dissentiunt Scotista: λ Thomissis qui, illi contendunt propositionein esse vel non esse me
se notam per teli ctili intellectum . ni S EI Ieam talem vel non talem dicit it inses, ratione terit in Pul , it que sine ulla distinctioiae dicinius,
Deum esse esse propositionem per se notaim, etsi a nullo ec osceretur, quod illi admittere nolunt. Hoc tamen non impedit quin in dicamus cum Scoto, hane propositionem Deus est, non esse peti m, ut Deus concipitii a viatoribus, vitat e resuingitiar quaestio ad viatores, cui non concipiunt Deum,nisi ut est ens infinitiam, neque dicem dum est, hane propositionem, Deus est em insuis
HAE propositio, Deus est, sive Deus existit,
est per se nota, ex Scoto praecitat man . .
Hoc pratallato fundamento nititur, quo scilicetu Haumas, illam propositionem esse per se notam viae se Militis disiuim terminis, evidentem parit tanotitiam, sed se est ista propositio qui enim apprehenderet distincte quid est De . Si quid est Existe in
re, cognosceret eodem instant elle necessariame ellentialem connexionem inter hos tenninos , ut nullo nodo dubitare posset de illorum complexione, 'scut applet erilis his terminis , totum lata . non potest intellectus, quin evidentissime cognoscati
tum esse majus sita parte. iis si in ab omnibus non uileaim veritas mali propositionis hocpi cedit, quod hi termini, Deus es existere, non annotescant omnibus4 3: hoc non tollit ratim enipropositionis per se notie, quia aliouid non dicitiis per se notum per te ectum ad intellesbim eos iacetum, sed per respectum ad obieetiam proinde,
quamvis nullus cognosceret Deu ni exist re, non mianos per se notum ellet quin eli nece libri, estgntialis eonnexio inter Dei in Existentiam eius , ut Dvidebitur in seque iminii aestione ubi dicemus Exi stetitia in esse dea sentia Dei. Clamitant ergo femperam Thomistae, volentes praedictam propolitio nem esse tantam notam Sapienti cuiuio pronuntiant sua titulum estionis, quae est depin
suonema perse; si enim est nota perse&ex stamiui , eo quaerunt an iis nota pumictus, Vel in mentibus
c. Propositio per se nota secundi)m feci. rum ea est quae eognostitur ex sola termis usu sed ista
propolitio, Deiis est , aliunde quam ex terminis coognosti potest creaturae enim evidenter detnon strant Existentiam creatotis ergo non est nota per se. R.
quod una propositio potest duplici modo probari a priori, a posteriori hocinpet asini, mi quo posito, disti maiorem; prvositio per se nux non ' testen scinisi ex tenninis atriori, ne aposteriori irem quanis amen dicitur in nori. 'iud existentui Dei perexisterniam creati se probati possit; hoe fit k posteriori, seu per essectus ue talis probatio non exeludit rationem Propositionis per se notae Exemplificati potest denomineri quando dicitur, hocirci et an liTal rationavile, haee propositio est per se nata ; quia praedica Ilim convenit essentialiter subie sto tamen prolu-rur a posteriori quod homo si animal rationales, quia Ra ratiocinatiar Sta Ala prolisti arilau
Hiram Existentia si de Ventia Dei. Qui A conclusonis praecedentis probatio a seclivione praesentis quaestionis omnino depen det, hane illi sibi sere necessarium ex si enim Existentia sit desilentia Dei, verum est dicere, quod h Ee propositio , Deus existit, sit per se nota quia
elIelici .iliter Mimmediat Praedicatum ccmvenit Subiectori si aliterra non si de quid ditate ejus , tute Conclutio pt;ecedens inuicerastentia pollet probat de Deo per aliquam rationem illis a pii trdesia mptam quod est contra rationein Propositionis petet notae, quae ex selis terminis cognoscitur .
omnem probationei a priori excludit. Seorim rum aliqui ad quaestionem propositam ess uiuo
se dem, alii, Nati Q p M-εxistentiam eo mitiis Modum utilis in in Deo, sicut is
creavitis mentem scoli dicunt esse in hodProblematiram . quod tamen verum esse non judi
his ad quastionem , doceat. Et si se Existere praeditati de Deo in primo modo dicendi per se , ramis quam Pindieatum Iminediatissimum , ad quodis inlisuntur omnia praedicata de Deo qualitercumm