장음표시 사용
201쪽
DE DEI Eni ECTiox 195 formam per modum inhaerentis subiecto, et ipsum subiectum eum illa, modo dicto, Signissicat. Considerandum tertio, quod non est idem, nomen ignisicare per modum SubStantiae, et nomen significare per modum completi Subsistentis. Similiter, non est idem siquisieare aliquid ut quo aliquid est ex parte nominis, et Significare per mouum a fidentis. Nomen enim significare per modum SubStantiae, accipitur per comparationem ad sormam principaliter Significatam, quae Significatur solitari absque alio consignificato cui inhaereat, ut patet ex dictis: Sed nomen signi sicare per modum completi subSistentiS, est Significare per modum sui stantiae completae in specie, et non per
modum partis Significare etiam aliquid ut quo aliquid est tule plitudinaliter, ut ii intelligitur, Si significare aliquid ut formam, et ut nuturam Simplicem solitarie, absque cujuscumque alteriuSeonsignificatione; quia sola sorma est id quo aliquid sui maliter est
tale significare autem per modum accidentis, est non Solam lasemam significare, sed cum ipsa etiam subjectum, tanquam id cui Iorma inhaeret, consignificare ut Superius dictum est. Ex iis patet primo, quod nomen coneretum et nomen abStraetum clestidentis, eae parte rei Siquisistatae distinguuntur, quia nomen abstractum significat Solam Ormam, nomen Vero concretum Significat non solum formam, sed etiam subjectum sormae; et ideo illud dicitur significare per modum substantiae, istud vero per modum accidentis. Distinguuntur etiam, quia nomen abstractum cum Significet solam formam, non significat ipsam tanquam completum
aliquod, quod habeat esse, sed tanquam id quo aliquid habet esse aptitudinaliter; quia sormae apud nos non subsistunt tanquam
completae in specie nomen vero concretum cum Secundario Significet subjectum quod habet esse per urinam, significat aliquid tanquam id quod habet esse, et per consequens per modum Completi subsistentis. Nam solum id quod substantialiter subsistit est id quod proprie habet esse accidentale per sormam accidentalem. Patet Secundo, quod objectio nulla est procedit enim ac si idem Sit signi sicare rem ut qua aliquid sormaliter est, et Significare rem per modum accidentis hoc autem, ut patuit, est salsum. Nam idem nomen et Significat per modum substantiae, Sive per Se tantiS, et ut quo aliquid est. Nam per se stare, dupliciter accipi potest. Uno mod0, ut opponitur ei quod est accidentaliter inhaerere. Ilio modo ut idem est quod nullo modo in alio esse, quod idem Si quod
SubSiStere tanquam completum in specie. Primo modo, nomen ab-Stractum Significat per modum per Se tantis, non autem Secundo
Sed circa praedicta, Diu ex occurrrit utiliam. Potinum St, quia . Thoma 1 Sent diSt, 22, . , . . ad
B, inquit quod illud quod significatur per nomen, Significatur Ut Subsistens et dat exemplum de albedine ergo salsum est quod
202쪽
196 LIBER PRIMUS dixtilius, nonien abStructum Significare quidem per modum substantiae, non autem per modum Subsistentis.
me Mocliam St, quia in praedicamentis dicitur, quod album puram qualitatem Significat et S. Thoma 3. Sent di8L . . , a. 1 ad 5, tenet quod album non Significat Suum subiectum sed ipsum copulat quasi extrinsecum ergo male dictum est, quod concretum significat non tantum sormam Sed etiam subiectum. Teusium est, quia Commentator 2 de anima conici, inquit quod in rebus artificialibus, nomen primo dicitur de materia, et Secundo de congregato ergo salsum Si quod nomen concretum primo significet formam et secundario subiectum, ut superius est dictum. a Dimisin dicitur, quod aliter accipit S. I homas in loco allegato Significare per modum Substantis, quam accipiat hoc loco et in prima parte Nain ibi accipitur Significare per modum SubSistentis, ut idem est quod significare, non per moduli egredientis ab altero, quo modo nomen a Verbo distinguitur. Hic autem acci pimuS, Significare per modum subsistentis, ut idem est quod significare per modum Substantiae completae in Specie, quae proprie
est id quod habet esse unde nulla Si contradictio. A me oraclum dicitur, quod . Thomas et Aristoteles, de primo et formali significato nominis loquuntur, hoc enim unumeSSe Oportet: huic autem non repugnat, quod secundario aliquid aliud per modum subiecti consignificet. Aia QDiium dicitur, secundum Commentatorem ibidem, quod cum nomen in rebus artificialibus dicatur, et de individuo substantiae per se, et de artificiato in quantum hujusmodi duplieiter p0test considerari tale nomen Uno modo, ut est nomen artificiati, inquantum hujusmodi, et sic primo significat larmam artificialem, et
secundario materiam, sicut et alia nomina accidentium concreta.
Illo modo, ut est nomen individui substantiae per Se et ut Stetiam nomen artificiati et sic prius dicitur de materia et secundo de congregat ex materia et sorma artificiali idest istud nomen est prius Secundum quod significat individuum Substantiae, quam secundum quod significat artificiatum; sicut dat exemplum Commentator de securi. Nam etiam remota acuti quae est sorma artificiati, remanet securis, quae est individuum substantiae, et Sic intelligitur dictum CommentatoriS.
203쪽
QUOD DIVINA PERFECTIO ET PLURALITAS NOMINUM DIVINORUM DIVINAE SIMPLIClTATI NON REPUGNAT.
Osi ΕAso quod nomina aliqua attribui Deo poSSunt, ostendit S. Tliomas quod et talia nomina plura Sint. Circa hoc autem, duo sucit. Primo enim ostendit, quod plura nomina et pluralitas divinarum persectionum simplicitati divinae non repugnat. Secundo, deducit propositum. PiiDic tali ratione demonStrat.
ctiones, nec nomina plura illas persectiones importantia, divinae Simplicitati repugnant. - Patet consequentia quia virtus Dei est ipsa ejus essentia, cum nihil Deo accidere possit. Anteceden Vero, a simili ostenditur tripliciter.
'Dimo PPOD. in rebu naturalibus. Supponitur enim, omneS rerum persectione in ipso es e sicut essectus Sunt in cauSa aequivoca, tunc sic Sicut se habet sol ad calorem et Siccitatem, ac alios essectus in corporibus inserioribus inventos, ita et Deus ad omne persectiones utrobique enim est comparati causae aequi- Voca aliquo modo ad suos essectus. Sed in sole est calor et Siceita Virtute, et per eandem Virtutem, Soli attribuuntur, quamVis in igne sint qualitates diversae. Ergo et omne rerum persectioneS, quae rebus aliis secundum diverSas sormas conveniunt, Deo Secundum unam Virtutem attribuuntur.
Sed quia ex hoc quod virtute continentur essectus solis in Sole, et res omnes in Deo, posset aliquis credere, quod sol diceretur taliS, puta calidus, et Deus talis, ut Sapiens, ea Solum ratione quia res hujusmodi causant, et non propter aliquam similitudinem inter ea existentem salsum hunc Sensum removet inquienS quod non solum quia Sol causa calorem dicitur sol calidus, et Deus Sapien quia Sapientiam causat, ut aliqui voluerunt; sed quia VirtuSper quam sol calefacit, est aliquid consorine .calori nisi enim esset aliqualiter de genere caloris, sol per eam agens, non sibi Simile
Similiter et Deus dicitur sapiens, quia Secundum h0 quodn0 Sapientes Sumus, Virtutem ejus qua nos sapientes lacit, aliquatenus imitamur id est, secundum quod inter sapientiam nostram et virtutem Dei est aliqua similitudo et consorinitas. Hoc autem patet quia si solum diceretur sapiens quia sapientiam efficit, eadem
204쪽
ratione diceretur lapis, quia lapidem causat, quod tamen non dicimus, quia nomine lapidi intelligitur modus essendi determinatus, secundum quem lapis non imitatur Deum, sed ab ipso distinguitur; quamvis et in lapide sint alia quae talem modum non important quibus Deum imitatur, ut Sunt, bonitas esse et hujusmodi. Circu illam propositionem virtus solis nisi aliqualiter esset dogenere caloris, Sol per eam agen non imite ibi generaret quam etiam videtur velle S, I homas, in Deo eram SSe adυertendum,
quod non dixit simpliciter nisi esset de genere caloris sed addidit, aliqualiter, quia non oportet inter Virtutem uusae aequiVOcne et ejus essectum, SSe conVenientiam in genere, proprie loquendo, sed oportet esse conVenientiam in aliqua ratione, Una Saltem, ann-loga et proportionali ut sic genus accipiatur pro omni communi Secundum alionem, quomodocumque Sit commune, ut inter cau Samet esseetum sit aliqua similitudo. Circa illud quod inquit S. I homas, et superius etiam St tactum, Scilicet, quod Deus Non dieitur lapis quia in nomine lapidis intellistitur modus essendi determinalus, ecundum quem lapi in Deo istinguitur: MDIex occurrit utiliam. 'vimum St, quia omne nomen persectionis, Xcepti forta8Senominibus transcendentibus, includit aliquid impersectionis quo distinguitur a Deo. Ergo nullum nomen de Deo dicetur. Patet antecedens SapienS, tu Stus, sciens et Similia, significant qualitatem
me oraclum est, quia nihil est in re, quod non sit a Deo productum, et per conSequens quod divinam Virtutem non imitetur Ergo quantumcumque nomine lapidis, importetur modus quo distinguitur a Deo, poterit Deus dici lapis sicut dicitur Sapiens, pr0pter talem similitudinem et imitationem illius modi lapidis ad Deum. nsirmatur, quia Sol dicitur calidus, ut vult hoc loco S. ThomaS, non obStante quod calidum significet proprium modum essendi in igne aut aere quo a Sole distinguitur est enim calor qualitaScorruptibilis, in quo a solis virtute distinguitur. Ad horum evidentiam eiendum, quod cum loquimur de O minibus, quomodo formaliter aut non sormaliter conveniant Deo,
et quomodo impersectionem importent intelligimus de sol mali ejus et proprio Significato, quo unum nomen in significando distinguitur ab alio verbi gratia, nomen Sapientiae in reaturis, quantum ad idqu0d pr0prie, et particulariter, et distincte importat, dicit altissi
marum a Sarum cognitionem, licet etiam qualitatem, tanquam commune sibi et aliis signiscutum importet. Cum quaerimus utem an Sapientiae nomen De sui maliter conveniat, non quaerimu de
communi sibi et aliis significato, sed de propria ratione quam addit ad communia significata similiter dicimus de nomine lapidis et aliis nominibus. inde dicitur, de potent. . . . . . ad 2. U0d
205쪽
DE DE PERFL Tioxi 199 talia nomina conveniunt Deo, secundum rationem disserentiae, et
non Secundum rationem generi S.
AH Pliniam ergo, matur ante eden8, loquendo de proprio et sui mali significato, ac disterentiali, de isto enim sermo est. Nam Sunt multa nomina, quae in tali suo significato nullum imperfectionem important. Au probationem dicitur, quod tua litus est significatum commune, non disserentiale alicujus eorum. Potest etiam dici quod ista nomina dupliciter accipi possunt. Uno modo absolute, et transcendenter, ut scilicet, analogice dicuntur de persectione quae est in genere, et de persectione quae SteXtra genuS, et tunc negatur quod significent qualitatem formaliter tanquam commune quid omni persectioni significatae sapientiae enim nomen abSolute Sumptum, dicitur et de Sapientia quae est qualitas, et de sapientia quae est substantia. Alio nodo cum determinatione, ut cum dicimus, Sapientia uniana. Et tunc Verum quidem est quod significant qualitatem, sed non dicuntur ut sic odi maliter de Deo, propter modum creaturae qui in tali significatione includitur. Licet enim Deus absolute sit sapiens, non est tamen humana sapientia SapienS. AH Q Hoclom dicitur, quod est ectus quantum ad impersectionem quam dicit, non habet similitudinem in Deo, sed tantum quantum ad persectionem ideo non imitatur Deum ut impersectus, sed est aliquid a Deo distinctum. Propter hoc nomen importanSproprium modum essendi rei materialis, sicut hoc nomen, lapis, quia importat quandam impersectionem, cum esSe materiale impersectionem quandam includat, non dicitur formaliter de Deo cum totum ejus proprium Significatum, ei non conveniat, Sed tantum virtualiter; quia quidquid persectionis invenitur in lapide, 0- tum in Dei virtute continetur. - euatur ergo, nihil esse in re quod non sit a Deo productum, impersectio enim quae est in re eo modo Scilicet, quo convenit negationi in re esse non est a Deo producta, Sed accidit ex parte creaturarum in quantum sunt ex nihilo ut dicitur 1, sent vis P, a P de pot. . . . , ad . Unde, Omnis modia creaturarum quantum ad omnem persectionem quam dicit, eSt a Deo, non autem quantum ad impersectionem quam includit. Ad confirmationem dicitur, quod sol non dicitur calidus ornaaliter, sed Virtualiter tantum ut dicitur de erit. . . . , Unde similitudo quam ponit S. Thomas, inter solem respectu calori et
siccitatis, et Deum respectu persectionum, quae Sunt in creaturiS, attenditur tantum quantum ad hoc quod est, essectum esse incauSa Virtute, et plures essectus in una virtute contineri non autem quoad ornantem praedicationem nominum. Licet enim sol Virtualiter contineat calorem et siccitatem, nomen tamen caloriSet siccitatis, soli mi maliter non convenit; sed plura nomina persectionum in creaturis inventarum, formuliter Deo conveniunt, licet et aliqua sol maliter non con Veniant.
206쪽
me oriclo Potiosis dictum antecedens, eae Similitudine potentiarum cognoscitii urum. Nam intellectu unica Virtute cognosci-tiva omnia cogn0Scit, quae par SenSiti V di Versis potentii apprehendit, et adlluc alia et quanto fuerit ultior intellectus, tanto aliquo uno, plura cogn0Scere poteSt. Ergo et cauS quae est altissima, una Virtute omnia continet. Tei lio Dotiolis eae Similitudine irtutum operativarum manarum. Sicut enim, una Virtus regia ad omnia illa extenditur ad uue diversae sub ipsa potestates ordinem habent, ita et Deus per unum Suum Simple eSSe omnem persectionem habet quam res aliae per multa divel Sa conSequuntur, imo multo majorem. Considerandum hoc loco, quod cum persectione quae in creaturis sunt diversae, in Deo in unitae, in quantum una ejus virtus quae est essentia diVina, Omne ea continet continentia actuali, non autem potentiali, Sicut materia dicitur sorma materiales continere omnes persectione in Deo nobiliori modo Sunt, quam sint in creaturis: nam in creaturis habent esse limitatum et sinitum, cum omne SSe creaturae ad aliquem gradum sit limitatum, in Deo
autem habent esse infinitum, et illimitatum, ac subsistens, quod est esse divinum. Propter hoc Saepenumero inquit , Tliomas, quod sunt in Deo secundum eminentiorem modum, quia Videlicet, Sunt ipsum divinum esse, et ipS divina essentia quae Si persectissima, infinita, illimitata et quod sunt in Deo unitae, quia Scilicet, omneSin Deo sunt una indivisibili substantia, une Si divina essentia,
Omnibus creaturarum persectionibu aequi Valens, et ampliorem adhuc continens persectionem. QUANTUM AD SECLIDUM deducitur Co ci usi haec QQQS- Q, DIQ---- nominis i in a Deo. Probatur Persectione rerum Sunt diversae. Ergo et Omina ipsarum necesse est diVersa esse. Ergo et nomina divina neceSSe est esse plura. Probatur consequentia quia Deum naturaliter nonnisi ex essectibus OgnOScere OSSumuS.
Addit autem S. Thomas, quod Si divinam essentiam prout St, possimus intelligere, et ei proprium nomen adaptare, uno tantum nomine eam XprimeremuS. Hoc autem Beati promittitur qui divi nam essentiam vident Secundum illud Zachariae XIX. q. In die illa erit Dominus unu8, et nomen Uu unum. Sed occurrit otitum aDDIQx circa hanc partem. PDimum est circa hoe ultimum dictum, scilicet quod Beati, de Deo unicum et proprium nomen habebunt quia divinam essentiam prout in se est intelligent. Nam unicum et proprium nomen Dei, non habetur nisi a comprehendente ipsum Deum; sed sicut nos non comprehendimus Deum, ita nec Beati. Ergo sicut nos unico nomine non nominamu Deum, ita nec Beati.u MDoria iis ex doctrina . I homae, , Sent di8t 2 q. 1, a. 3, quod dupliciter p0SSumus intelligere quod videns issentium
207쪽
DE OEL PEsti Ectio 3 20 lili Vinali prout est, unum nomen imponat. Uno modo, ut formet in Suo intellectu unicum conceptum, persecte et adaequa te divinam esSentiam repraesentantem, et illo mediante conceptu, Deum uno nomine Significet et sic non intelligitur hic: sicut enim per nullam similitudinem creatam, Deus persecte repraesentari potest, ut in tertio hujus ostendetur, ita nec per unicum conceptum intellectus creati. Unde quantumcunque quis videat divinam essentiam, ut in Se St, 0 modo Deum uno nomine nominare non p0test, quia hoc absque comprehensione sieri non posset. Alio modo, ut videns Verbum divinum, quod unum Xistens persecte Deum repraeSentat,
mediante illo verbo uno nomine Deum significat, et Sic intelligitur quod hic dicitur, hoc enim absque comprehenSione SSe potest. Iiua utitum est circa Dominum multiplicitatem. Si enim
quia persectiones sunt diversae, Iiortet nomina SSe plura, Sequitur quod nullum nomen erit aequivocum nomen enim aequi VO-Cum unum XiSten multa significat. ItemPoria trio, mando conSequentium cum enim dicimuS,
ex pluralitate persectionum in creaturis sequi ut sint plura nomina; loquimur de nominibus propriis, quibus una res tantum significatur Sequitur enim: Si sunt plures res quae debeant nominibus proprii nominari, quod oportet esse plura talia lumina huic autem non repugnat, quod etiam praeter nomina propria, Sint et alia
Si etiam instetur, quia inveniuntur multi homines idem nomen proprium habentes, et sic non oportet rerum diStinctarum, SSedistincta nomina propria. Dicitur, quod diversarum rerum oportet Sse di VerSa nomina, Si debeant res distincte exprimi, et alteri distincte manifestari ubi autem diversi homines habent idem nomen, identitate tantum O-cis, per illud ut sic, non munifestatur unus ut distinctus ab altero; ideo si debeant alteri muni sestari, ut distinctus ab alio, portet praeter illam vocem com iamnem, invenire aliam vocem particularem, puta homo talis figurae, aut filius talis et hujusmodi Particularita ergo persectionum, pluralitatem nominum requirit, Si debeant distincte significari, et alteri manifestari, ad quem Sum in-Ventae sunt voces, licet etiam possint et aliae voce communeSeSSe, Sive uni Voca Si e aequi Vocae.
208쪽
QUOD NlHIL DE DEO ET ALIIS REBUS UNIVOCE PRAEDICATUR
PosT0ΠΛη determinavit S. Thomas de divinis nominibus absolute, nunc de ipsis comparative determinat. Circa hoc autem, duo facit. Primo, ipsa nomina ad res Significatas comparat. Seeundo, ipsa inter Se nomina cap. 35). QUANTUM AD PRIMUM, ire eo λὶ luSiones ponit Prima in hoc capite. Secunda, capite sequenti tertia, capite 4'.
dicari, consormiter ad desinitionem univocorum positam ab Aristotele in praedicamentis, ut scilicet idem sit uniυoee praedistari, quod
secundum unum et eandem omnino rationem pluribu coni enire. PDimo PDotini DP. Formae earum rerum quarum DeuS Si
causa, ad puciem divinae Virtutis non perveniunt. Ergo de Deo et rebus aliis nihil ullivoce dici potest. Antecedens probatur: quia creaturae iis divisim et particulariter recipiunt, in Deo autem Simpliciter et iiiversaliter inveniuntur. Consequentia vero patet quia essectus qui non recipit formam similem Secundum Speciem rei, per quam gen agit, non potest nomen Secundum illam sormam, Univoca prii edicatione recipere non enim univoce dicitur calidus, ignis a Sole generatuS, et Sol. Quomodo perfectiones quae sunt in reaturis divisim et particulariter in Deo uni simpliciter unitae, eminenter et unifersaliter Pro de laratione antecedentis considerandum est, quod . Thomas distinguens secundum speciem, sorma creaturarum n Virtute
divina inquit illas, in creatura, divisim esse et particulariter, in Deo autem Simpliciter et universaliter, simpliciter opponendo ei quod dixit divisim, unioersaliter autem, ei quod dixit partieulariter. Ideo clis Sunt e Inucina scilicet quomodo ista disersitas
sit intelligenda, et quomodo haec diversitas, spe isteam arguat bstinetionem.
Mootum n DPimum. Notandum, quod persectiones diversis nominibus a iobis significatae, puta justitia, sapientia, bonitaS, et hujusmodi, in creaturis et realiter et mi maliter distinguuntur. Alia enim ratio sapientiae est, et alia ratio justitiae; et similiter alia et alia Si ipsarum untitas, licet aliquando sint unum subiecto. Et h0ssest, illa esse uisisim in creatura. In Deo mutui . hujusmodi res
209쪽
DE DEL PERPEci i03R 205sunt simplicuer, idest, unitae et absque di isione reali cum omnia sint una simplex et indivisibilis essentia quae est Deitas, et quia Deitatis una est ratio, si secundum quod in se est, consideretur est enim una quid ditas per Se et unico conceptu ab intellectu proportionato conceptibilis Ideo et Sapientia, et justitia, et bonitas,
et aliae persectiones in Deo, unum etiam formaliter Sunt, cum earum una numero Sit ratio, quantum S e parte rei, Secundum quod in se est intellectae. Unius enim rei et essentiae, una sola ratio quid ditativa, adaequata et totalis Si Secundum Se Verumtamen est, quod illa ratio eminenter continet Sapientiae rationem et justitiae, ac aliarum perfectionum rationes, nullique earum Stadaequata, Ut pr0pri3. Aduertendum autem, cum dico Sapientiam contineri eminenter
in Deitate et rationem Sapientiae in ratione Deitatis; quod non sic intelligo, quasi sapientia divina eminenter contineatur in Deitate, ita quod Deitas habeat eminentiorem modum quam ipsa sapientia divina, aut ratio Deitatis sit ratione sapientiae persectior, Si Secundum quod in Seipsis Sunt considerentur hoc enim impossibile est, cum Deitas et sapientia divina, una indivisibilis entitas sint, et
idem esse subsistens, et una quid dita ac SSentia, et earum una numero ratio adaequata Sit Sed quia sapientia in creaturis inventu, cui primo nomen sapientiae est impositum continetur in Deitate, secundum quandam similitudinem, excellentiorem modum essendi habentem, quam Sit modus essendi quo est in creaturis. Et similiter, ratio proportionata Sapientiae creatae continetur in ratione adaequata Deitati enimenter, in quantum ratio Deitatis, est ratio sapientiae et bonitatis, ac aliarum persectionum divinarum, continens persectionaliter, et uilite persectiones omnium aliarum rationum quRede ipsis ab intellectu nostro Sunt formatae Sicut animam vegetativam et sensitivam, dicimus in anima intellectiva eminenter contineri, et earum rationes in ratione eius; non quia anima intellectiva excellentiorem modum habeat quam anima sensitiva, et vegetativa in ipsa et ratio adaequata animae intellectivae sit persectior ratione animae vegetativae et Sensitivae quae Sunt idem cum ipsa hoc enim impossibile est, cum in anima intellectiva sint una indivisibilis entitas, et earum sit unum SSe indivisibile, et illius quid ditatis et entitatis sit una persectu et adaequata ratio, Si Secundum quod est concipiatur; sed quia illa perfectio vegetativa, quae S in plantis, et anima Sensitiva quae Stin brutis, habent in anima intellectiva similitudinem, persectiorem habentem modum quam ipsae in aliis habeant; et rationes earum continentur a ratione animae intellectivae eminenter, cum in ipsa, cadem Sit ratio vegetativae et sensitivae cum ratione intellectivae, ut diximus, si entitas animae intellectivae complete concipiatur: unius enim quidditatis una numero persecta ratio est. Similiter, sunt persectiones in creaturis particulariter, in Deo
210쪽
autem nisersaliter Sed hoc duplicuer potest intelligi. - Uno modo, ut particularitas et universalitas reserantur ad esse proprium sorinae. In creatura enim, persectio habet esse receptum, et per consequens non habet totum esse sormae, Sed cum quadam limitatione iuxta, ea quae superius dicta sunt. In Deo autem Si SubSistens, et per consequens habet totum esse formae et illimitutum. Est ergo in creatura partieulariter, idest limitate Secundum esse sormae in Deo autem iniuersaliter, id est, illimitate et Secundum totam persectionem essendi illi formae debitam. Ilio m0do, potest intelligi ut dicatur persectio esse in creatura partieulariter, idest, Secundumentitatem propriam et particularem, ab alia persectione realiter et formaliter distinctam ita quod est ipsa et non alia persectio, in eodem etiam Supposito existens. In Deo autem uiὶiuersaliter, idest secundum entitatem illimitatam, ita quod omnes Sunt una essentia Deitatis universaliter, non quidem univerSalitate materiae, Sed universalitate Ormae, et perfectioni eas continentiS: et unaquaeque ita est ipsa, quod etiam est Omnis alia persectio in Deo existens. Utroque modo Verum Si quod hic dicitur Sed tamen, seeunda interpretatio, magis videtur esse ad mentem . Thomae, si cum iis quae dicit p. 1, . , et in aliis locis, conseratur. Et sic idem importatur per divisim et impliciter, quod per partieulariter et un, Mersaliter quod ad majorem explicationem additum est. EX his autem, patet SQQuocloim, Scilicet, quod iste modus essendi arguit di8tinetionem speeisieam. ManifeStum est enim, qu0d persecti quae in au Sa S una SSentia, et una natura cum Omnialia persectione, non est ejusdem Specie cum persectione quae est limitata, et ab aliis persectionibus est distincta una enim, majorem persectionem essentialem habet quam alia quod tacit specificam distinctionem. Num unima sensitiva in homine, distinguitur secundum speciem ab anima Sensitiva in bruto, eo quod in homine sit essentialiter persectior, cum Sit essentia etiam animae intellectivae, quod ei quae est in bruti non convenit.
Circa illam propositionem: Elpeetus qui non recipit formam
Seeundum Speciem Similem ei per quam agen agit, nomen ab illa forma Sumytum, Secundum unii Oeam praedicationem reeipere non potest occurrit utiliam ODI x.
Potinum est quia univocatio saltem logica, non S Solum in specie, sed etiam in genere; ideo licet essectus, non accipiat formam eandem secundum speciem cum sorma essectus, Si recipiat eamdem Secundum genus, nomen illius Drmae genericae, de ipSi uni voce praedica Intur. Nam corpus uni Voce dicitur de corporibus coelestibus, et de corruptibilibus Secundum logicum, et tamen forma corporeitatis a coelo in isti inserioribus causata, non est
eadem Secundum Speciem, Sed tantum Secundum genu cum Orma corporeitatis coeli., Quoclum est: quia tunc nullus essectus, erit uni VOCUS Suae