장음표시 사용
291쪽
QUOD MELLIGERE DEI EST SUA ESSEMIA.
OsTΕ3so quod Deus Sit intelligetis, Sten litur ulterius quod sit Suunt intelligere. Proponit aut . Thonius
Et ivguit Dimo sic: Quidquid est in Deo, est divina essentis. Sed intelligere Dei est in Deo, cum Sit actio inmanens, nos autem ansnuitans ipsum intelligibile. Ergo est sua essentia. Divina
autem essentia et divinum esse est ipse DeuS. Ergo etc. Ad Deriendum, cum inquit S. Thomas: quoniam eae hoc quod Deus est intelligens, sequitur uum intelligere δε Suam eSSentliam: quod huc consoquens, non equitur formaliter X antecedente. Si enim se lueretur soria inliter Deus S intelligens, ergo Suum situlligere est sua essentia tunc in omni intelligente, intelligere, esset ejus essentia. Sed equitur tantum, gratia materiae, X eo
quod quidquid est in Deo est Deus. Unde ly seiluitur, magis dicitc incomitantiam quam Ormalem dependentiam. Sen Su enim si uia id esse intelligentem in Deo, concomitatur identita actus inlul-ligendi, cum intelligente. O Moclo PgMil. Esse divinum est ejus essentia. Ergo intelligere divinum os ejus intellectus. Ergo est ejuS Ssentia Primaeo Hδequentia probului'. uin ita comparatur intelligere ad intelle
tum, Sicut esse ad SSontiam. Secunda Vero, quia intellectu ejus,eSt jus essentia cum nullum accidens Sit in Deo. Nolandum, quod disserenitia est inter operatione transeunte ut immanenteS , quia transi eunteδ, non Sunt persectione intrin Secae agentis Sed patientis immanentes autem sunt persectione et actualitat Sagentis. Et ex hoc sumitur quod intelligero, quae est operatio in-mlinen S, comparatur ad intellectum sicut esse nil essentiam. Sicut enim esso, dicit ultimam actuali latum, et persectionem intrinSecam,
per quam ulli Iuid eo uas, te live est in genere illiu in ita intelligere, est ultima persectio intellectus intrinseca per quam O Inlileii V et actualiter est in genere in tolligibilium. Intellectus enim consideratus ut insormatus spectu intelligibili tantum, et non a clualiter intellig0ns, assimilatur rei habenti formam, in illo priori quo consideratur ut unita in ateriae et nondum dans illi esse, sed constituens proprium SUScepti iam csse. Ideo, sicut res liabens sormam in illo priori, se- cuiui uni intellectus considerationeni, nondum habet ultimam Clualitatem e perseelionem entis ita intellectus in illo priori, ante iii-
292쪽
286 LIBER PRIMUStelligere, consideratur ut nondum complete in actu in genere intelligibilium per ipsum autem intelligere, completur in actu, et amplius, ut Sic in potentia non manet. TQ 'fio Pguis. Si non esset sic, aliquid esset Dei essentia persectius et nobilius et Sic Deus non SSet primum et persectissimum ens. Probatur eonsequentia quia actu Secundus est persectior actu primo, Sicut consideratio quam scientia scilicet, ubi actus Secundus realiter distinguitur a primo Sed scientia et intellectus Dei est idem quod ejus essentia ergo ille aetus erit persectior S- sentia divina..uovio ovguit Deus compararetur ad intelligere, sicut potentia ad actum quia intelligere est actus intelligentis. 0 autem est impossibile, ex supradictis e. 26 27). rg etc. Quirit nPguit. Omnis substantia est pr0pter suam operationem. Ergo si operatio Dei est aliud a sua substantia, aliquid aliud erit filiis ejus, intrinsecus scilicet et proximus. Ergo aliquid aliud erit bonitatis ejus, cum bonum cujuslibet rei sit sinis ejus. Ex istis Quo iiii corollarie Parimo, quod intelligere Dei sit aeternum et invariabile, et inoctu tantum existens quia si est idem quod suum esse, quidquid realiter convenit ipsi esse, convenit et ipsi intelligere. m QMoclo, quod Deus non est in potentia intelligens, aut de novo aliquid incipiens intelligere, aut mutationem Vel compositionem, in intelligendo habens, quia omnia haec c0nveniunt enti divino,
in consecutione ad SSentiam Suam.
QUOD DEUS PER NIuIL ALIUD INTELLIGIT QUAM PER SUAM ESSENTIAM.
Pos determinationem de cognitione divina seeundum Se ulterius determinat . homas de ipsa eae parte medii cognoscendi et ponit hanc
PPotiritu PDimo. Quia si per speciem aliam ab essentia Sua intelligeret, esset aliquid aliud divinae essentiae principium, et CaUSa. Probatur consequentia; quia species est principium mi male intellectionis, sicut ornia cujuslibet gentis est principium perati0niS. Cum ergo operatio intellectualis Dei sit ejus essentia, aliquid aliud erit principium SSentiae. Adverte hic, quod sorma quae est ratio agendi inhaerens im-
293쪽
DE DEL LITELLiu EATi1 287 inediat principio operationis, et principium specificativum sui maliter operationis est, et ritici litum elicitivum ejus, ac productivum enfective, ut principium tamen quo, Iion ut priticipiumqtιod Propterea si esset in intellectu divino species ab essentia distinctu, siaue intellectionis esset aliquod principium essectivum et Specificativum, et per c0nSequenS, ipsius QSSentiae. H Qui clo PDoti. Intellectus divinus esset in potentia respectu alicujus, quia comparatur Species ad intellectum sie ut actus ad 90tentiam, cum per ipsam intellectus actuetur et ut intelligens
Notumluin, quod per speciem sit intellectus intelligens actu, non quidem ultima actualitate, quia ut diximus, per intelligere site impletive actu in genere intelligibilium, Sed in actu primo tantum, eo modo quo per sormam aliquid sit in actu reclusa operatione. T Diio PDol, In Deo non potest eSse aecidens. Ergo neque SpecieSali intellectu distincta Putet Conseqttentia quia species distincta ab essentia intellectus, habet esse accidentale. Adverte, qu0d ab universalitate istius propositionis excludenda est essentia divina, quae intellectui beatorum per m0dum specieiunitur illa enim non habet esse accidentale. Vel dicendum qu0dloquitur hic S. I humus de specie quae unitur sui maliter intellectui Secundum SSe, quo modo non unitur essentia divina intellectui
.urivio PDoti. Illa species erit similitudo, aut divinae essentiae, aut alterius rei, quia species intelligibilis est similitudo alicujus intellecti Non divinae essentiae, quia tune non esset intelligibilis per SeipSam, Sed per ipsam speciem fieret intelligibilis. Non alicujus ulterius, quia imprimeretur ei aut a se, aut ab alio. Non arae, tum quia idem esset agens et patiens tum quia esset aliquod agens quod non similitudinem sui sed alterius in patiente induceret, et Sic non omne agens ageret sibi simile. Nec ab alio, quia tunc esset aliquod agens prius O. Ergo te. Sed occurrunt in hac ratione plura otiin. Primum Si quia non videtur sequi, si in intellectu divino sit similitudo ipsius divinae essentiae, quod ipsa non sit intelligibilis per Seipsum. Nam unus angelus, ut in serius Stendetur, aliUmper speciem ejus intelligit, et tamen quilibet est secundum se intelligibilis, cum sit immaterialis. m Quoclo est, quia non Videtur inconveniens ex parte intellectus, quod idem sit agens et patiens. Nam intellectus agit in seipso actum intelligendi et conceptum. Teositam est, quia non videtur inconveniens, quod aliquid alterius similitudinem producat, sicut intellectus in actu producit conceptum qui est similitudo rei intellectae, et imaginatio in Seproducit similitudinem montis aurei. ItemPoou suo nia PDimum qu0d non ideo facit S. Th0mas
294쪽
illam consequentiam, qua Si nullum actu intelligibile possit absolute per speciem intelligi. Sed quia non indiget Specie ut a seipso intelligatur. Nam cum sibi ipsi praeSen Sit non St opus Spicieipsum intellectui repraesentante in esse intolligibili, si est actu intelligit, ile. Et si alicujus rei essentia, indiget specie ad hoc ut intelligatur a Se ipsa, signum est quod Secundum Seipsam intelligibilis non est, neque ponitur in genere intelligibilium, tanquam actus aut XiStens in actu, Sed tanquam potentia, quemadmodum intul-
Aia coimclum dicitur, quod etiam apud intellectum, non potest omnino Sse agens et patiens Intellectus enim, Simul cum specie qua intelligit, si roducit actum intelligendi et conceptum. Solus autem illam recipit unde non Si omnino idem agens et patiens. Si autem intellectus divinus causaret in se species intelligibiles quibus intelligeret, idem rimino SSet agen et patienS. Aia ODiiuro dicitur, quod non est inconveniens ut alii luid alterius similitudinem producat, quando illud agenti etiam si inite fuerit: quia quod est Similitudo alicujus est etia in similitudo illius cui illud assimilatur Sed inconveniens est quod agen prodit Catlarinam, quae alterius Similitudo tantum Sit, et non pSiu age illis, quod veniret si intellectus divinus nude consideratus, causariri in seipso similitudinem alicujus intelligibilis. - Quod autein instulit, de intellectu et imaginatione, dicitur quod conceptus ab intello tu productus, non tantum Si Similitudo rei intellectae, sed etiam simili lud intellectus in formuli specie intelligibili, inquantum intillectus in aetii, eum re intelligibili similitudinem habet, immo ali tualem identitatem. Similitur nion lis ure similitudo ab imaginatione larinata est etiam similitudo imaginationis, libentis in se speciem
auri et speciem montiS. Qia Dio Pola Sequeretur quod esset per aliquid aliud a suae SSenti I. Probatur eonSe itentia quia intelligere Dei St jus essentia. Id erie, quod ista ratio dister a prima quia prima urguis, it de essentia quod haberet principium et causa in productivam: In hoc autem arguitur, fluod ipsum Sse productum esset ab alio, sicut ipsum intelligere, et Sic Deus per aliud esset in rerum alti ratanquam per cauSam Sui esse licet autem esse et essentia in ii, Sosint idem quia tamen formaliter X inite intellectus nostri di linguuntur, ideo ab pSi di ei Sae ratione Sum liOSSunt.
295쪽
QUOD DEUS PERFECTE MELLIGIT SE IPSUM.
P0sT0ΓΛM determinavit S. homas de cognitione divina eae parte cogn08 entis, nunc de ipsa eae parte objecti determinat. Circa hoc autem, duo facit. Primo agit de primo et per Se obiecto cognitionis divinae Seeundo, de secundario ejus obiecto
Circa primum, Quo lacit. PDimo, ostendit quod Deus Seipsum persecte cogn0Scit me oriclo, quod Solum seipSum primo et per se e . eq.)PRIMO ergo ponit hanc
'volarito autem Dimo.Species intelligibilis qui intellectus divinus intelligit, est ipsi Deo penitus idem quin est essentia divina et est omnino idem intellectui. Ergo seipsum persectissime intelligit. - Probatur consequentia quia cum intellectus per Speciem intelligibilem in rem seratur intellectam, persectio intellecti0ni S Ste eo quod species intelligibilis persecte rei intellectae conformatur, conformitate scilicet repraesentationis, et persecte c0njungitur intellectui non potest autem magis consorinuri species intelligibilis rei intellectae, quam si illi sit omnino idem, nec magis uniri intellectui, quam si sit illi idem secundum rem. Ergo etc. mQQMoclo voti Deus est omnino immaterialis et sibi ipsi maXime unum. Ergo Seipsum maxime intelligit. - Probatur lon-8equentia quia ex hoc aliquid est intelligibile secundum Se qu0d est immateriale, cum res materialis, intelligibilis emciatur per ab-Stractionem a materia et a materialibus conditionibus intelligitur
autem Secundum quod est unum actu cuin intelligente.
Qu0modo intelligibile sit unum actu cum intelligente dictum eS Superius se. 44): sed tamen advertendum quod dixit S. Th0maS, ipSum fieri portere unum a tu, quia antequam intellectu informetur specie intelligibili est unum cum intellectu potenti tantum, inquantum intellectus est in potentia ad ejus recepti0nem, Sed per hoc non intelligitur, immo requiritur ut actu uniatur intellectili. Similiter intellectus insormatus specie, si non actualiter intelligateSi quidem unum actu cum intelligibili, sed non actu perfecto, ideo tunc intelligitur res, tantum imperfecto modo sed habitualiter; quando autem est in actuali consideratione, intelligibile est unum cum intellectu, persecto modo, ideo tunc persecte intelligitur. Teotio voti. Divinus intellectus est semper intelligen actu,
296쪽
et essentia divina est Secundum Se persecte intelligibilis. - lem, intellectus divinus et essentia diVina Sunt unum. Ergo Deus persecte seipsum intelli it - Pi batur con8equentia quia ex hoc aliquid actu intelligitur, quod intellectu in actu et intellectum in actu
Id Herte, quod ista ratio a praecedenti Mi maliter distinguitur, quia ibi considerabatur intellectus absolute, et uni intelligibilis ad ipsum. In hac autem consideratur intellectu ut actu Semper intelligens, et uni intelligibilis in actu ad intellectum semper actu intelligentem. onDio Poti Deus intelligit essentiam Suam. Ergo ei pSum, quia ipSe est Sila SSentia. - Probatur antecedens quia essentia divina est in Deo per modum intelligibile, eo quod esse naturale, et esse intelligibile Dei, unum et idem sint quum esse Suum Sit Suum intelligere omne autem quod Si in aliquo per modum intelligibilem, intelligitur ab eo. Adsertendum, quod esse in aliquo modo intelligibili, est esse in ipso ut actu intelligibile ab ipso et quia esse actu intelligibile consequitur ad esSe immateriale, ut superius est osten Sum e. 44 ideo quod est in aliquo immaterialiter, Si in ipso Secundum modum intelligibilem. In Deo autem omnia sunt ut actu intelligibilia, et immaterialiter, quia cum unumquodque recipiatur Secundum modum recipientis, et esse naturale divinum sit idem realiter quod intelligere, 0n potest ali luid in Deo esse nisi modo intelligibili eo quod res materiale esse habens, non possit esse in eo quod omnino immateriale est, et quod per ipsum intelligere in
rerum natura realiter existit.
Quirito PDOD. Operatio intellectus divini est n0bilissima, cum sit ipsum esse divinum. Ergo Deus intelligit e. - Probatur con- Sequentia quia tanto Si persectior operatio, quanto fuerit persectius intelligibile, eo quod actus intellectus sicut et aliarum potentiarum animae, per objecta diStinguuntur, ac specificentur Sed essentia livina est persectissimum intelligibile, eo quod persectissimus actus ut prima Veritas. Ergo persectissima intellectio debet ad essentiam
A tandum, quod cum ens et verum sint objectum intellectus; unum, ut quod actus intellectus terminat, alterum, ut quod omnem actum intelligendi concomitatur, utroque modo essentiae divinae S. I homas attribuit rationem persectissimi objecti; quia, inquam.
et persectissimus est actuS, et prima, et per OnSequen Summaverita CSt.
Ad Uertendum quoque cum inquit S. Thomas, aetus intellectuδper objeel distingui, dat etiam intelligere, quod specificantur et habent persectionem ex obiectis, actus enim est qui distinguit formulitur et separat, ideo dicere quod per objecta distinguuntur, est dicere quod objecta sunt formae ipsorum, et e conSequenti,
297쪽
DE DEI INTELLIGE xiii 29lab eis et speeiem habent et persectionem. Sed de hoc fortasse, inserius tractabitur latius. moxio Doti. Intelligere Deum, maxima persectio est. Ergo
maxime Deo convenit, quia rerum omnium persectiones maxime Deo Conveniunt. In te eden probatur: quia natura intelle tualis
omnibus aliis praeeminet, et nobilissimum intelligibile est Deus e quo equitur, cum per intelligere, aliis naturis intelligibilis a tura praeemineat, et persectissimum intelligere sit quod ad pensectissimum intelligibile, quod est Deus, terminatur, quod natura Deum intelligens, omnibus simpliciter praeeminet; et sic intelligere
Coranomulo et auctoritate Apostoli dicentis quod Spiritus Dei serutatur etiann profunda Dei I. Cor. II. Q.
QUOD DEUS PRIMO ET PER SE, SEIPSUM SOLUM COGNOSCIT.
SECUID CONCLi si quam ponit S. Thomas est cista
Pro cujus intelligentia notandum, quod dupleae est m0dus quo aliquid dicitur primo et per se cognosci. Unu8, Ut OgnOScatur tanquam mi male objectum, Sub quo omnia ad potentiam reserantur. Nam cum in plura objecta feratur potentia, sicut Visu in plures coloreS, et una potentia non feratur in plura, in quantum plura sunt, Op0rtet ut illa in aliquo uno conveniant, ea omnia Continente et uniente et hoc est quod dicitur primo et per se objectum potentiae, quia nihil illorum plurium attingitur a potentia nisi inquantum ill uno participat, sicut neque album neque nigrum Videtur, nisi in quantum colorata Unt. Aliis ni indu est, ut cognoscatur, non per aliud cognitum in quo c0gn0Scatur, Sed ipsum secundum se a potentia apprehendatur, hoc modo dicitur uiueri album et primo et per e, quando I 0n Videtur per aliud visum. Utroque modo divina essentia est primum et per Se objectum intellectus divini et quia, inquam, ab illo comprelienditur, non per aliquam aliam rationem quam participet, Sed per SeipSam, intelligitur ex propria ratione, omniaque alia a divino intelliguntur intellectu inquantum in divinae essentiae ratione, per quandam participationem uniuntur, et quia intelligitur Secundum Se non autem in alio intellecto. Sed licet utroque modo, primo et per se intelligatur, Videtur tamen Seeundu modus hie esse intentus, eo quod comparetur ad alia prim et per se cognita, tanquam in aliis intellectibus possint
298쪽
inveniri plura primo et per Se cognita ConStat autem ioc Verum esse in Secundo Sen Si non autem in primo, cum ab unitate illius, primo et per Se bjecti p0tentia sit una. Quod etiam ista sit mens S. Thoinae, hic ex rationibus adductis liparet manifeste. PDotioso autem conclusio Pimo. Id quo Deus intelligit nihil est aliud qua in divina essentia. Ergo et primo et per Se in ielle 'tum ab ipso nihil est aliud quam ipsemet. - Probatur con8equentia quia illud solum est primo et per se ab intellectu cognitum cujus specie intelligit eo quod operatio prop0rtionetur sormae quae est operationi principium. Adseriendum circa istam propositionem illud primo et per ea intellectu cognos itur cujus vestie intelligit et ejus probationem, quod cum omne agens agat Sibi Simile, et omne cognOSeen cognoscat sibi simile, eo quod irnile simili cognoscatur, oportet ut operatio terminetur ad id quod est simile principio sol mali opera tionis et hoc est operationem proportionari formae quae St principium operationis, terminari Scilicet ad simile formae ex qua elicitur aut specificatur Operatio.
Sed quia, ut diximus, duplieiter dici potest aliquid primo et
per Se cognitum, ideo duplicem, haec a SSumpta prop0Sitio, Veritatem habere poteSt. Si enim velimus accipere primo et per e cognitum primo modo, considerandum est quod forma quae est principium operationis, duplisiler poleSt considerari, scilicet malerialiter et formaliter Sicut enim e parte objecti sunt laterialia objecta, Scilicet particulares naturae ad quas operatio potentiae terminatur, et sor- malis ratio in qua omnia conveniunt, ut in visu, materialia objecta sunt albedo et nigredo et alii specisci colores, mi male autem Stcolor, quia Omne colore ad Visum reseruntur inquantum colores Sunt ita ex parte sormae quae est principium operationiS, Materiale est sorma hujus particularis, inquantum Si haec Orma, et forma illius, inquantum est particulariter illius formale autem, est communis ratio in qua omnes conveniunt formae talis potentiae, et qua primo et per Se peratur potentia, Sicut sorma albedinis, in visu, ut particulariter similitudo albedinis, et sorma nigredinis, ut nigredinis sorma est forma visus materialis hoc autem qu0d dico, similitudo coloris, in quo omnes sormae Visu conVeniunt, St 0r- male in eis, et per ipsam primo et per se visus videt. Sic etiam X parte intellectus, licet in uno intellectu sint species et similitudines diverSarum naturarum illae lamen Secundum particulare rationeScon Sideratae, materiale Sunt formae; sed id in quo omnes in tellectus illius species conveniunt, est formale, et quod per illud repraesentatur intellectui est primo et per se cognitum Sicut quia omne Specie intellectus nostri conveniunt in hoc, quod unaquaeque est Specie quid- dilatis materialis, loquendo de obiecto proportionato, aut entiS, loquendo de obiecto adaequalo, ideo species intellectus nostri, formaliter
299쪽
Sumpta qua primo et per Se intelligit, est species quid ditatis naturalis, aut Species entis; et sic, qu0d ii dicitur esse primo et per se cognitum ab intellectu cujus specie intelligit, intelligendum est de Specie formaliter sumpta, qua primo et per se intelligit. Sic autem se habet essentia divina ad intellectum divinum quia est forma qua primo et per se intelligit imino, hoc etiam habet proprium, quod non multiplicatur in plure materiales species, sicut species intellectus nostri, sed una numero manet, nihilque intellectui divino repraesentat, ni Si inquantum est divina essentias ut sol maliter, aut participative. Ideo primum et per Se cognitum ab intellectu divino est ipsa divina essentia et Deus ipse.
Si autem accipiatur primo et per Se cognitum, Seeundo Hodo,
ut dicimus hoc loco accipi a S. I homa, tunc intelligitur, quod illud
primo et per se cogn0Scitur ab intellectu, cujus specie tanquam primo illud repraesentante, non autem repraesentante aliquid prius in quo reluceat, intelligit. Et quia species qua intellectus divinus intelligit, primo et per se divinam essentiam repraeSeniat, alia autem ut in divina relucent essentia, et nulla alia species est in divino intellectu, ideo ipse solus primo et per se, a Se intelligitur. me oriclo voti. Et est ratio Sumpta e 12 metaph. t L, 51 Si non sic esset, tunc intellectus divinus mutaretur de consideratione sui in considerationem alterius, et cum illud esset eo ignobilius, mutaretur in prius. - Probatur consequentia quia impossibile est primo et per se plura simul intelligere, eo quod una operatio simul multis terminis non possit terminari. Ergo cum Deus Se quandoque
intelligat, si aliquid aliud intelligat tanquam primo et per se intellectum, mutabitur intellectus suus de consideratione sui ad considerationem alteri u S.
Adverte, quod ista ratio Supponit quod Deus seipsum prim et per Se intelligat ex praecedentibus, probat autem quod nihil aliud intelligit primo et per Se .
Sed occurrunt iso otiio. Putinum est, qui Videtur quod una operatio possit diversisterminis primo et per Se terminari, eadem enim solis calefactio calefacit ceram, et lutum indurat. me oriclum circa rationem Posset enim aliquis dicere, quod ex eo quod intellectus divinus intelligit aliquid aliud, non op0rtet ut esset ab intellectione Sui. Nam et angelus semper seipsum intelligens, ut in serius ostendetur, etiam alia intelligit primo et per
A PDimum respondetur, quod illa operatio, licet sit una X parte principii activi sol maliter, et ideo ab una forma prostedat, tamen virtualiter est plures, et ex parte passivorum multiplicatur, Unumquodque enim illorum eam Suo modo recipit. Aa, Quoclum respondetur, quod angelus licet intelligat alia, non tamen cessat a cogniti0ne Sui, quia alia intelligit per species
300쪽
Suae essentiae Superaddita S, et con Sequenter plures simul habere intellectione potest, ad di Vel Sa primo et per se terminatas, ideo non oportet ut dum alia intelligit desinat se intelligere Deus autem sua tantum essentia intelligit, ut Superi u est Ostensum e. 46, et con Sequenter non potest simul plure intellectiones habere. Nam per unam formam non producuntur Simul plure operationes ab uno agente, ideo cum plura, unica intellectione intelligi non possint, ita v id unumqu0dque Sit primo et per Se intellectum neceSSeest, si Deus Se intelligit, et similiter aliquid aliud a se, quod hoc sit successi, is intellectionibus, et consequenter si aliquid aliud a se, prim et per Se intelligat, quod desinat se intelligere. TODiio Poti. Si Deus intelligit se et aliud tanquam principale objectum, plures habebit intellectuale operationeS, Cum pe- rationes intellectus distinguantur penes Objecta. Ergo ei SSentia sua erit in plura divisa, si inquam, intellectio sit idem qu0d ejus essentia, et aliquam intellectionem habebit quae non erit ejus
Sub Slantia, quorum utrumque S impossibile. Adserte, quod licet omnes operationes unius potentiae, nauasormalem rationem respiciant, ratione cujus dicuntur omne ejusdem rationis materialiter tamen plurisiicuntur ex pluralitate objectorum materialium, quando unumquodque illorum per Se attingitur a p0tentia et non unum ut unitur alteri, sicut alia est visio albi, alia
nigri, quando utrumque per Se videtur. Unde hoc loco cum dicitur quod operatione distinguuntur secundum objecta, intelligitur de objectis ad quae per se et distincte omnino terminatur Operatio, et de reali distinctione operationum. Qian Dio voti. Intellectus divinus esset in potentia respectu alicujus alterius. - Probatur consequentia quia intellectus disserens a Suo objecto intellecto, est in polentia respectu illius..Hiolo ivvoti Esset aliquid aliud persectio divini intellectus et eo nobiliuS. Probatur consequentia quia intellectum, scilicet primum qu0d per pr0priam speciem intelligitur, est persectio intelligentiS, et per eonSequenS, ut Sic St eo persectiuS. Intellectus enim persectus est ultima scilicet persectione eo quod actu intelligit, h0c autem est ex hoc quod est unum cum eo quod intelligitur, tanquam scilicet ipso insormatUS. merulo PDoti. Scientia Dei esset composita, et sic Dei essentia esset composita si scientia Dei est idem quod ejus essentia, Vel Scientia erit accidens Deo, Probatur eonSequentia inula XmURiSprincipaliter et primo intellectis integratur Scientia. Adυertendum, qu0d scientia ex ea parte qua dicit ordinatam collectionem specierum intelligibilium, dicit quoddam unum aggregatione et comp0situm; ideo ubi multa per diversas Specie cogn0Scuntur ab aliquo intellectu, illa scientia, compositionem et multiplicitatem habet hoc autem evenit ubi multa, primo et per Se intelliguntur, quia tunc unumquodque non per alterius Speciem in-