장음표시 사용
361쪽
DE DE VERiTATE 555 Pr ιυ quod ii telligere luidditu tuiti in Oinpurati ille ud rem, duplieiter potest intelligi scilicet eae parte rei intellectae, et eae parge modi cognoscendi. Ex parte rei intellectae accipitur, quando ipsa comparatio est obiectum cognitum. X parte vero modi cognoscendi, tantum accipitur quando ipsa comparatio non intelligitur quidem, sed ipsum actum et modum intelligendi concomitatur. Intelligere primo modo Cum comparatione, est intelligere hoc habere ad illud comparationem; et hoc est comp0nere. Sed secundo modo non est componere, Sed ipsu in tantum in complexum dicere et intelligere, non ier abStractionem nanimodam a re, sed ut quid ditatem hujus.
Propter hoc inquit S. Thomas, quod in hac intellectione, ipsum incomplexum, et etiam im nitio non est secunduin se Vera Vel salsa; id est, id quod per talem operationem dicitur ut intelligitur, non dicit ipsum comparationem formaliter, licet intellectus, ipsum comparative quantum ad modum intelligendi, concipiat. Et est simile ei quod dicitur, de potent. . , a. 11, quod aliquae sunt relatione rationis consequentes modum intelligendi, secundum quod aliqua non habentia ordinem inter se, ordinate intelliguntur, licet intellectus non intelligat ea habere ordinem, quia tunc esset salsus. Ita in proposito dicendum est, quod intellectus in prima operatione intellectus apprehendit quidditatem, cum quadam comparatione intelligendo ipsam, tanquam hujus quid ditatem ad quem modum intelligendi consequitur abitudo rationis, quidditatis ad id cujus est quidditas, non tamen apprehendit ipsam quid-
ditatem habere comparationem. Ad argumentum ergo, negatur consequentia. - Ad probationem dicitur, qu0d non intendit S. Thomas quod ipsum quod dicitur, comparationem includat ut dictum aut etiam sol maliter ipsam in sua ratione includat, quo m0do complexum dicit comparationem; sed quod in modo intelligendi est comparatio non enim intellectus incomplexus dicit hominem esse animal rationale, quod esset ipsam comparationem quid ditatis ad rem dicere, licet hanc quidditatem apprehendat ut 0minis quid ditatem, in quantum de homine hanc format distinitionem animal rationale non autem de lapide; sicut et sensus visus licet cognoscat albedinem ut hujus, quia iudicium
ejus ad particulare sertur, non tamen dicit hoc esse album, quaSi eonsorinitatem sui ad rem judicando. Quomodo in intelle tu ineompleae sit veritas et falsitas Pro intelligentia eorum quae in Ne tincto totiio tanguntur. Considerandum est primo, quod cum illud dicatur rei convenire Gecundum Se quod convenit sibi ex propria ratione, per accidens Vero, Sive per aliud, quod convenit ibi ex aliquo, quod est ab ejus ratione extraneum intellectum incomplexum esse Verum perae, Si ipsum inquantum simpliciter quidditatem apprehendit ut sic, Verum SSe propria inim ratio ejus consistit in apprehensione
362쪽
quid dilutis. Ipsum autem SSe falSum per aestiden Sive per aliud, est ipsum salsum esse X aliqua extritiseca ratione Sibi adium tu, scilicet e ad unctione compositionis ad simplicem quid litatis p
Considerandum Secundo quod compoSitionem prima operationi intellectus admisceri, duplieiter intelligi poteSt. Uno ι0do formaliter, quia videlicet formando distin ilionem aliquam propositionem formet. Illio modo irtualiter, quia videlicet ex ipsi sormatio tae iiiiiiitionis, nata est equi propositio per Secundum intellectu operationum. Primo modo primae operationi intellectu compositio uis miscerin0n potest. Nam si intellectus opinaret propositionem, ii quid-ditatis 'prehensione puta si diceret, iunio est nitimal rationale, illa non esset simplicium intelligentia, compositioni et divisioni intellectus condivisu. Secundo autem Diodo, adjungi tali operationi compositionem non est inconveniens. Num ex hoc quod intellectus de homine hunc format diminitionem animal ratio italu hubet ut per Secundam Operationem, hanc propositione in Ormare possit ilomo est antina rationale et Sic de aliis. Cuin ergo dicitur, quod in prima operatione intellectu potest esse salsita per accidens, ratione compositionis admixtae, intelligitur de admixtione compositionis virtuali non autem formali. Dum
enim intellectus de circulo hanc distinitionem sigura quadrutu concipit, in hanc apprehensione virtualiter includitur circulum esse siguram quadratam; et dum larmat hanc dissiinitionem animal insensibile virtualiter includitur aliquod animal esse insensibile. Propter hoc dicitur 1, p. q. 17, a. 3, quod intellectus Ormando hunc dis sinitionem, animal rationale quadrupes, Si sal SuS, quia salsus est in formando hanc propositionem aliquod animal rationale QS quadrupes. Et de erit, . , a. 12 et 1. Sent. ibi. 19, . , u 1, ad , dicitur, quod hipnitio non est falsa nisi inquantum usprum lionem falsum implieul. Et hic dicitur, quod intellectus c0gn0Scendo quid ditatem per accidens, est salsus, inquantum dissinitio includit aliquam complexionem Nam, sive sit sint pliciter salsa distinitio, qui videlicet componitur ex partibus non haerentibuS Sive respectu hujus quia videlicet non est hujus disii nitio non est salsa nisi ratione salsae propositionis in ea virtualiter incluSae ut intellectus quid ditatem apprehendens, non est salSUS, niSi ratione salsae compositionis in tali apprehensione virtualiter incluSae. Considerandum tertio, quod de ratione quid dilatis inquantum
hujuSmodi, non St, ut aliquum compositionem importet Sunt enim aliquae quid ditates, scilicet qui dilitates substantiarum Separaturuin, quae nullam habent compositionem, neque inquam, e p3rtibUS, Cum Simplice Sint, neque cum Supposito, eo quod in pSi non disserunt intrinsece quod quid ει, et tu cujus est, ut patet , et u i t. comm. 20 ideo intellectu cognoscens quod quid e3t, inquantum hujusmodi Secundum se nullam habet compositionem includere; cuiu
363쪽
l E DEI Eni TATE 557 noli sit compositio in litellectu cognoscente rem, Secundum tuo lin se St. nisi ex alii sua compositione in re existente. Quod si liqua cognitio quod quid est, implicite complici ionum contineat, hoc non convenit sibi inquantum est absolute cognitio quod quid est, sed inquantum est cognitio quod quid est rui uterialis et compositae, cujus cognitio ex diversis Sumitur partibus. Num cum illimitio tulis rei ex liversis sumatur, non est Mundoque toti e Specie aliqua primo et immeisiate a phanta Smale cauSnta, Sed portet
eum per divisionem et compositionem investigare e qui investigatione causatur in intellectu cognitio quod quid est, cum quadam complexione in ea implicite et virtualiter contenta. Et suiu in tali compositione disserentiarum inter se, et distinitionis eum illinito, intellectum contingit errare, dum Scilico componit illerentius in unu illinitione, quae simul SSe non OSSunt, aut altiluam illinitionem attribuit rei cui noti convenit ideo et in intellectu cognoscente quod quid est, limus mo si contingit esse salsitas, et inadae luntio ad rem ratione salsae compositionis implicatae. Si ergo intellectus cognoscens quoi quid e8l, absolute, et Secundum se consideretur, inquantum scilicet est cognoscens qu0d quid est, habet quod semper sit verus quia quantum est e Sui natura habet statim cognoscere quod quid est, ex sorma intelligibili ipsum directe et immediate repraesentante in qua cognitione, Semper reio duequatur intellectae, sicut et Sensu Semper suo proprio Sensibili ad aequatur quod immediate ex propria Specie apprehendit, nisi propter aliquod extrinsecum impediatur. Si autem consideretur ut cognoscit quod quid est, rei compositae, sic salsus esse poteSt, inquantum oportet per divisionem et compositionem ipsum in Vestigare, et sic cum quadam compositione mi mare. Quia ergo tali compositio et inquisitio praecedens, cognitioni quod quid est, absolute Consideratae, accidit, ideo salsitas, intellectui cognoscenti quod quideSt dicitur per aestidens convenire, utpote praeter rationem tulis cognitionis Veniet S.
Sed eae dietis dubium insurgit. Sicut enim in intellectu cogno- Scente quod quid est rei compositae, includitur aliqualido salsae0mplexio iri ualiter, ita et aliquando Vera includitur complexio. Si ergo duo initur falsus per aestiue is ilia lal sulsum compOSilion 'mintellectus inali licite et virtualiter continet, Undum ratione, propter Veram compositionem implicitam, dicetur per a et en Neru3 utraque enim compositio illi cognitioni extranea est. Sed huius oppositum dicitur et ab Aristotele, et a S. Thoma, A, de anini t t. 10, 21, 26 ponentibus quod semper per Se S eruS. Ergo Elc. Revondetur, et dieitur primo quod utique quantum ad erita tem quae compositionem implicitam in cognitione quod quid est Concomitatur, intellectus cognoscens quod quid St, per nccidens dicitur verus, sicut et sulsus per accidens, ratione falsae compOSi-
364쪽
558 LIBER PRIMUStionis inclusae et si non aliunde haberet Veritatem quam ex ipsa vera compositione implicita, non diceretur Verus nisi per accidens. Dicitur secundo quod praeter Veritatem hanc habet etiam Veritatem sibi e se, in quantum est cognitio quod quid est, formaliter convenientem eo quod natus sit quid ditatem simplici intuitu ex speciei intelligibilis repraesentatione apprehendere in qua apprehen-Sione Semper Si rei adaequatuS, cum per speciem intelligibilem rei habeat intellectus intelligere, tanquam per propri3m formam Uam, ut Si cognoScenS, nisi ex aliquo extrinsecus adjuncto, ad salsitatem trahatur. Non sic autem potest dici salsu per e, quia e Sola adjunctione compositionis habet quod Sit salsus, nisi enim cognitioni quod quid est adjutigeretur compoSitio, nunquam salSUS eSSet, numquamque rei inadaequatuS. Attendendum autem, quod aliud est loqui de prima operatione intellectus, et aliud de cognitione quid dilatis universaliter. Loquendo enim de prima operatione intellectus, quae dicitur simplicium intelligentia, alii operationi quae dicitur compositio et divisio condivisa, sic dictum est in ipsa salsitatem non SSe nisi per accidens. Loquendo autem de cognitione quidditatis in communi sio in ejus cognitione salsitas esse potest etiam per Se - Dupliciter enim quid ditas cognosci potest. Uno modo Simpliciter et absolute, quodeSt pSam per primam operationem OgnOSci, et Sic in ejus cognitione per e sal Sitas non est Ilio modo, attribuliue, quod est ip-Sam per Secundam Operationem intellectus, alicui attribui, et tunc in ejus cognitione per se salsitas esse potest, sicut et in aliarum
Ex iis, patet ad dubium. Dicitur enim, quod Virtus cognoSciti Vii, Utique non potest de sicere per e, respectu ejus cujus similitudine prini et per Se informatur, per accidens tamen deficere potest quando scilicet, non ex simplici et Sola repraeSenlatione speciei upprehenditur ipsa quidditas, Sed ex diversis phantasmatibus et Sensibilibus, cum quadam compositione investigatur, Sicut accidit in rebus compoSiti S. Ex hoc etiam patet responsio rea QDLiuin a ium: Dicitur enim, quod non con 'enit per Se primae operationi intellectus, quod intelligat quid dito tem ut hujus rei distinctae a quid-ditate quia hoc non convenit, nisi ubi est aliqua compositio in re, ex qua inter quid ditatem et habentem quid ditatem aliqua distinctio accipi potest. Unde Si intellectus noster apprehenderet quid-ditatem SubStantiae Separatae ut in Se est, non apprehenderet ip-Sam ut hujus, sed absolute eo quod non esset ibi distinctio aliqua inter quid ditatem et habentem quid ditatem. Propterea deceptio intellectui noStro per acciden accidit, non autem per Se inquantum accidit sibi ex conditione objecti compositi, cum aliqua comp0Sitione apprehendere quidditatem non enim quidditatem rei compositae, ut quid ditatem apprehendere potest, nisi apprehendat ipsam ut hu-
365쪽
jus quia talis quid litus est ilicujus quid ditas in compositis neque etiam sine partibus eam poteSt apprehendere. Utrum veritas sit in intellectu compleae tantum, an etiam in neompleae D.
Ad evidentiam uiscivii ritii considerandum, quod quidam
Thomistae circa veritatem dicunt; Primo : quod non consormitas cujuscumque intellectus, sed intellectus complexi tantum S Verita S. Dieunt seeundo quod nulli intellectui incomplexo, ut sic, convenit per se consormitas ad rem quia in complexum ut sic, respectum nullum aequalitatis aut inaequalitatis ad alterum includit. Distunt tertio quod ad veritatem intellectu ut cognoScens St, exigitur quod in eo sit Veritas ut cognita. Dicunt i arto quod non dicitur intellectus cognoscere Veritatem, quia cognoscat conformitatem intellectus simplicis ad rem, quam ipse intellectus simple non cognOSCit. 1' Tum quia salsum est quod illam consorinitatem intellectus Simple non cognoscat, cum sit quoddam distini bile. 2' Tum quia illa consormitas non cognoscitur nisi resteX Verum autem cognoscitur directe sed quia intellectus componens et dividens cognoscit sui conformitatem ad rem, eo quod omnis complexa enuntiatio per se clauditur in propria ratione, quae sit aequalis aut inaequalis rei enuntiatae, quoniam essentialiter est Similitudo, quod
Quoniam autem hanc opinionem ego ad mentem S. I homaeeSSe non puto, Stendam omnia haec per ordinem salsa esse, et sic
positio S. Thomae declarabitur, ex qua declaratione patebit ad dubium
Imunium ergo di tum eorum, apud S. Thomam salsum est. Nam solum conformitas intellectus complexi ad rem, sed etiam intellectus incomplexi apud ipsum, mi malilor est veritas ita quod veritas est similitudo intellectu, existens in intellectu sive simplici, Sive componente et dividente, per quam intellectus rei intellectae consormatur. Putet hoc, primo ex eo quod habetur 1, p. q. 16, a. 3, ad 3 et de erit. q. 1, a. 1 ad 3 ens enim non potest intelligi in Vero, quia non p0test intelligi sine hoc, quod adaequatur intellectui. X hoc enim arguitur sic In omni intellectione qua intelligitur ens,
oportet en conformari et udaequari intellectui. Ergo et intellectum Oportet adaequa. 'onsormari rei Sed ens dicitur verum ex tali ad aequatione u patet e verbis . Thomam ergo et consorinitas intellectus simplicis ad ipsum ens intellectum est veritas. - Patete0nSequenti quia res non dicuntur Verae, nisi in ordine ad Veritatem intellectus. Praeterea, ut inquit S. I homas hoc loco, Si etiam per imp0S- sibile intellectus divinus solum incomplexa cognosceret, adhuc SSet
366쪽
verus, quia intellectus n0Ster inrapprehendendo quidditatem seniper est verus Sed non dicitur intellectus Verus nisi ratione conformitatis et adaequationis : ergo et ipsa conformitas simplicis intellectus est
Praeterea loco allegato dicitur, quod est litellectus simplex verus sicut re Vera Ergo in ipso est veritas. Ergo sua consorinitas et adaequatio est Verita S. Adhuc res dicitur vera a Veritate intellectus, et non solum enunciabilis ut patet 1, p. q. 16 . . et T. Ergo in intellectu simplici est verita S, Ergo etc. I x istis patet, se undion letum illius positionis salsum esse. Si enim intellectus incomplexus est per se verus apprehendendoqu0 quid St, necesse est in ipso esse per Se consorinitatem ad rem Licet enim incomplexum non importet comparationem, Onceptu tamen repraesentati via incomplexi est consorinis rei, et habet talem habitudinem ad rem, in quantum repraesentat quid ditatem alicujus ut Suam, et ita in se est et ratione hujus dicitur intellectus consorinis et verus sicut album dicitur simile alicui, ratione albedinis quae est undamentum similitudinis. Tertium etiam telum illius opinionis est Xpresse contra mentem . Thomae in Prima partes. 16, ibi enim a 2 vult, quod forma
intellectus, inquuntum Si cognoscens, est similitudo rei cognitae, et quod cognoscere illam consortilitatem, est Veritatem cognOScere licet Secundum pri inam operationem coiis i mitatem illam sui ad rem, intellectus non cognoscat, sed dicatur verus tantum Sicut res Vera. Ex his enim constat, quod ad Veritatem intellectus, ut res cogn0Scens St, non requiritur quod sit cognita. Num secundum ejus mentem, verita non est cognita per intellectum simplicem et tumen in ipso, ut cognoscens est, invenitur consorinitas ut in re
Vera, et OgnOScere hanc consormitatem St Veritatem cognOScere.
Quartum quoque letum ' et in se falsum est, ' et contra
mentem S. I homae esse Ostenditur.
1' Quod sit falsum, arguitur Verum, primo cognOScitur per intellectum componentem et dividentem directe, etiam secundum illorum opinionem sed consormitas ipsius intellectus ad rem, quam habet dum componit, aut dividit, non cognoscitur nisi per esseXionem ergo non dicitur intellectus componens et dividens cognoscere Verum, quia Cognoscat conformitatem sui ad rem, quam habet dum componit. - Probatur minor: Non potest intellectus cognoscere Se conformiter et adaequa te ad rem intelligere, nisi intelligat se intelligere; quia unum alterum includit Sed intellectus non intelligit se intelligere nisi per reflexionem : Ergo etc. Nec obstat quod dicitur, omnem complexionem intellectus includere per se quod ipsa sit aequalis aut inaequalis rei. - Si nim intelligatur quod repraesenti l objectum compleXum et Sui conformitatem ad tale objectum, hoc salsum St, quia conceptio Om-
367쪽
DE OEL 3Εstri4T 56lplexa intellectus, ilii repraeSentat ni Si ipsum una pluXuin sicut et incomplexu, nihil nisi in compleXum repraeSentat. Conceptus enim quo intellectus intelligit hominem esse animal nihil aliud repraesentat quam hominem esse animal si autem intelligatur quod talis
conceptus est undamentum per Se cons Ormitati S, Sic hoc non magis convenit conceptui compleXO, quam incompleXO, cum per utrumque conceptum, intellectu cuias armetur et udaequetur ei. Quod etiam sit ontra . humana Stenditur. Ium quia in 1, p. q. 16, a. 2, cum diXiSSet intellectum Sse Verum ex eo
quod habet in se rei similitudinem, et Similiter Sensum subjungit,
qu0d consormitatem Sui ad rem, neque SenSuS, neque intellectus cognoscendo quod quid est cogn0Scit, Sed tantum intellectus c0mponens et dividens, et e hoc dicitur Verum cognoscere liue autem non essent Vera, niSi intellectus intelligendo verum, intelligeret consormitatem sui in prima Operatione ad rem.
Tum quia . nelaph. leet ult vult, quod intelle tus iubet apud se similitudinem rei intellectae, secundum quod rationes in- CompleXOrum concipit, non tamen propter hoc ipsam similitudinem dijudicat sed solum cum componit et dividit et quod in secunda operatione intellectus est Veritas et sal Sitas, secundum quod Super ipsam similitudinem reflectitur cognoscendo et dijudicando ipsam. Ecce quod apud ipsum S. Thomam intellectus cognoscit veritatem, cognoscendo conformitatem intellectus simplicis ad rem. Tum quia in hac ratione inquit, quod complexum dicitur Verum aut salsum, quia in ipso designatur comparatio incomplexi ad
Ex iis constat, quod intellectus imple proprie et Q r se dicitur verus formaliter, et intrinsece tanquam in Seipso Veritatem habens et sic verisicatur dictum Philosophi, quod per Se Seniper St
Ad priniam eonfirmationem huius quarti teli, dicitur quod cognoscere consorinitatem intellectus contingit dupliciter. Uno mo do quidditatiυo, quod est cognoscere quid sit talis consormitas. Alio modo denominative, quod est cognoscer ipsum intellectum, SSe actualiter consorine rei Primo modo, intellectus imple potest cogi OSCere Veritatem, non autem secundo modo, et de hoc intelligit S. Thomas quod consorinitatem sui non cognoscit intellectus cogno- Scendo quod quid est. Ad se undam dictum S superius, quomodo etiam Verum dieitur, resteae aliquo modo intelligi, ut aliquo modo ire le. Aia utitura ergo motum dicitur, quod eri utem Sse in aliquo contingit duplieiter. Uno modo subje liue, an quum scilicet sorma in subjecto existens et Sic non est in sola compositione et divisione intellectus, sed etiam in simplici apprehensione, sive in in tellectu simplici et hoc modo intelligitur intellectum simplicem CSSe per Se semper Verum. Ilio modo objective, scilicet tanquam
368쪽
cognitam, et sic est in Sola compositione et divisione. Et universaliter tibi S. I homas, aut AriStoteles inquit, Veritatem pertinere ad compositionem et divisionem intellectus, intelligendum est de Veritate ut cognita. Ubi attendendum est, quod cum conceptus quem intellectus intelligendo format, non sit id quod intelligitur, licet sit terminus intrinsecus intellectionis per ipsam productus, Sed Sit medium quo intellectus in rem cognitam fertur, tanquam ipsius repraesentativus ad Videndum an per aliquam operationem suam intellectus
Verum cognosent nec ne non est in Spiciendum an conceptus per talem Operationem formatus Sit verus quia omni conceptus intellectus, Sive inquam imple sit, sive compleXus, aut St Verus aut salsus Si enim sit rei ad aequatus est verus, Si autem inadaequatuSest salsus et sic in omni intellectione aut veritas est aut salsitas Sed inspiciendum est ad id quod per c0nceptum repraeSentatUr. Si enim illud importat comparationem aequalitatis, aut inaequali tatis intellectus ad rem, dicetur intellectu per talem operationem Verum aut sal Sum cognoscere quia Veritas et salsitas in adaequatione, et inadaequatione consistunt. Si autem nullam hujusmodi comparati0nem importet, non dicetur intellectus per talem operationem Verum aut salSum cognoScere. Quia ergo conceptus per Simplicem operationem intellectus productus, incompleXum repraeSentat, ipsum incompleXum nullam comparationem ad rem dicit, ut Superius dicebatur animal enim rationale quod per Simplicem conceptum intellectus Xprimitur, nullam comparationem importat ideo intellectu incomplexe cognoscens, puta dum animal rationale apprehendit, non cognoscit Verum aut salSum. Quia ero conceptus peractum componenti aut dividentis pro ductu S, compleXum repraesentat ipsum autem complexum Comparationem intellectus ad rem importat, hoc enim quod dico hominem eSSe animal importat intellectum esse adaequatum rei, dum de homine animalitatem incomplexe concipit quod significat et ricit, dum animal attribuit homini, dicendo hominem esse animal ideo intellectus comp0nendo et dividendo verum aut salsum cognoscit. Propterea benedictum eSt, quod in Sola compositione et divisione intellectus est Verum objective tanquam cognitum. Nam potest quidem dici esse in intellectu cognoscente quod quid est, aliquo modo objectiue, inquantum, Scilicet ipse conceptus rei ad aequatus, qui est essentialiter erit3S, est intrinsecus terminus intellectionis; sed non est in ipso objective tanquam cognitum, quia ipse conceptus non est id quod cognoscitur, Sed incomplexum, quod per talem conceptum repraeSentatur. Quod autem videtur diei, de erit. q. 1, a. 3, quoniam inquam, tunc tantum intellectus adaequatur rei quando componit aut dividit: Intelligendum est de persecta et completa adaequatione. Licet enim intelligendo quidditatem alicujus sit rei ad aequatuS, quia tamen adhuc est in potentia ad compositionem, in qua ultima iju per-
369쪽
sectio consistit, ut dicitur in Sequenti ratione, tunc est incomplete adaequatus reici completur autem et persiicitur in usmodi adaequatio per iudicium quo judicat rei convenire, quod de ipso simpliciter concepit. Quod sit componendo et dividendo. Non obstat etiam praedictis quod inquit S. Thoma 1, p. quaeSt. allegata a. 1, Scilicet, quod proprie loquendo Veritas est in intellectu componente et dividente, non autem in intellectu cognoscente qu0dquid St. Dicitur enim, quod dupliciter potest intelligi veritatem proprie esse in intellectu modo, proprietate rei ; quia videlicet id quod proprie est Veritas, est in intellectu, et sic Veritas est proprie etiam in intellectu Simplici Ilio modo, proprietate locutionis deSt, Secundum proprium propOSitioni SenSumri et Sic verita est proprie in intellectu componente et dividente tantum. Cum enim dicitur, verum est in intellectu cognoScente, proprie significatur quod ab intellectu cognoscitur, hoc autem soli intellectui componenti et dividenti convenit, et ad hunc Sensum Verba S. homae intelliguntur. Ad eundem sensum intelligitur quod dicitur ibidem, scilicet, quod nomen veri importat cognitum. Intelligitur enim de nomine ipso ut ponitur in hac propositione Verum est in intellectu cognoscente significatur enim quod sit in ipso objective, ut cognitum sol maliter
ipSum Vero nomen Veri per Se Sumptum abSolute, conceptum reiadaequatum Significat. TQDiio 1 voti. In Deo est persectio quam intellectus habet per cognitionem incompleXorum et compleXorum, Sicut et aliarum Omnium rerum. Sed Veritas consequitur intellectum Secundum quod est persectuS. Ergo etc. - Probatur minor quia intellectus apprehendens incomplexum, nondum pertingit ad suam ultimam persectionem, quia adhuc est in potentia respectu compositionis et divi-Sionis, cum autem ad compositionem pervenit, jam est perfectus Veritas autem consequitur intellectum, quando jam Sque ad com-pOSitionem pervenit cum proprie loquendo, Verum sit tantum incompositione et divi Sione. Advertendum hic, quod cognitio complexorum et incompleX0rum, dupliciter potest considerari. Uno modo, utramque per Se OnSiderando e parte actuS. Ilio modo, in comparatione ad rem intellectam, ut scilicet sunt cognitiones unius et ejusdem rei. Prim modo, imple apprehenSi persectior est, utpote Simplicior, et ad intima rei pertinget S. Secundo autem Od0, cognitio complexa persectior est non enim per Simplicem apprehensionem, intellectus nostri habetur completa et ultima cognitio Omnium quae Sunt in re, sed pia eSt complexione ad persectam
rei cognitionem. Unde et Sic complexa cognitio, incomplexam includit. Attendendum etiam cum dicitur veritatem consequi intellectum
370쪽
quando jam usque ad 0my0sitionem peruenit; quod hoc toti sic intelligitur quasi verita non in ipsa compositione includatur sed sequatur ad ipsam hoc enim, iuXta praedicta patet salsum esse sed quia non invenitur sormaliter veritas in intellectu ut cognita, nisi dum componit aut dividit. Quia tunc tantum adaequationem sui ad rem intelligit quod est proprie Veritatem in intellectu esse, secundum loeutionis proprietatem. unus DPoti. Verum est bonum intellectus, ut dicitur .ethie. . . rgo Veritus est in Deo. - Probatur eonSequentia quia Deus omnes bonitates in se habet ut dictum est superius cap. 40). Advertendum, quod verum dicitur bonum et persectio intellectus inquantum Si cognitum, ut dicitur 1, p. q. 16, a. 2, ad , ideo in illo intellectu tantum est, absolute loquendo, a quo c0gnoscitur. Et quia ab intellectu componente et dividente tantum cognoscitur , ideo simpliciter est tantum in ipso licet alio modo dicatur esse in sensu, et in intellectu simplici, Sicut Vedelicet in re Vera. X quo equitur quod etiam in intellectu divino continente persectionem intellectus
componentis, per quandam in inentium Sit etiam Verum, ut cognitum et intellectum. CoonDint iis postremo conclusio auct0ritate Apostoli ad 0-manos III 4 Est autem Deu Neraae.
PDolantu PDiino Mi : Intelligere Dei est divina essentia. Ergo et Veritas. - Probatur consequentia quia Veritas est persectio intellectualis operationis haec autem non persicitur per aliquid Superveniens, Sicut nec esse divinum, sed per eis SamiSi persecta. Ergo si intelligere est divina substantia, etiam veritas est divina substantia. Aduerte, qu0d erum est perfectio intellectualis operationis sicut terminus ejus cum Sit conceptus intellectus cum adaequ0tione ad rem intellectam in divino autem intellectu non est aliqui conceptus ab ipso actu distinctus, sed est ipsa divina essentia intellecta, ut propria rati uniuscujusque Propter hoc persectio divini intel lectus, quae St Veritas, ab ipso actu intelligendi non distinguitur. Ex hoc sequitur, quod veritas n0n dicit in sua ratione, tantum
reSpectum adaequationi S, nec reSpectum, inquam, rationiS, quia tunc Deus non Sset Veritas, cuin non Sit en rationiS nec reale, quia