M. Tullii Ciceronis Opera. Recensuit J.N. Lallemand. Tomus primus decimusquartus 6

발행: 1768년

분량: 598페이지

출처: archive.org

분류: 로마

251쪽

retur, qua esset lacessitus ; sed illum tot iam funeribus reipublicae exsultantem ac tripudiantem , legum, si posset, laqueis constringeret., 8s. Descendit ad accusandum: quis umquam tam proprie reipublicae causa, nullis inimicitiis, nullis praemiis, nulla homimum postulatione , aut etiam opinione, id .umquam esse facturum fracti erant animi hominis et hoc enim accusante, pristini il-dius sui judicii turpitudinem desperabat. Ecce tibi consul, praetor, tribunus plebis, nova novi generis edicta proponunt : Nereus adsit, ne citetur , ne quaeratur , ne mentionem omnino cuiquam iudicum aut

iudiciorum facere liceat. Quid ageret vir

ad virtutem, dignitatem , gloriam natus, vi sceleratorum hominum corroborata, le-

.gibus , judiciisque sublatis cervices tribunus plebis privato , praestantissimus viri profligatissimo homini daret an causam . susceptam assiigeret an se domi contine--ret Et vinci turpe putavit, & deterremat : etiam e republica credidit, ut, quom niam sibi in illum legibus uti non liceret, . illius vim neque in suo , neque in reipu- hlicae periculo pertimesceret. XLII. Quomodo igitur hoc in genere: praesidii comparati accusas Sextium, quum

idem laudes Milonem an , qui sua tecta, defendit ; qui ab aris , focis , ferrum ,

252쪽

PRO P. SEXTIO. Is rilammamque depellit; qui sibi licere vula

tuto esse in foro , in templo , in curiat, jure praesidium comparat qui vulneribus,. quae cernit quotidie toto corpore , mone 'tur , ut aliquo praeSidio caput, & cervees, & iugulum ac latera tutetur, hunc de vi accusandum putas ty I. Quis enim vestrum , Iudices, ignorat , ita naturam rerum tulisse , ut quodam

tempore homines, nondum neqUe natum

rati, neque civili jure descripto , fusi per

agros ac dispersi vagarentur , tantumque haberent , quantum manu ac viribus per caedem ac vulnera aut Eripere , aut retinere potuissent Qui igitur primi virtute& consilio praestanti exstiterunt , ii permspecto genere humanae docilitatis atque ingenii , dissipatos unum in locum congregarunt, eosque ex feritate illa ad justitiam atque mansuetudinem tranS duxerunt. Tum res ad communem utilitatem ,

quas publicas appellamus , tum conventicula hominum , quae postea civitates nomminatae sunt , tum domicilia conjuncta , quas urbes dicimus , invento & divino & humano jure , moenibus sepserunt.' a. Atque inter hanc vitam perpolitam humanitate , & illam immanem nihil tam interest , quam jus atque vis : horum utro uti nolimus, altero est utendum .. Vim vomtanus exstingui t jus valeat necesse est

is L si

253쪽

et 6 ORATIO

id est, iudicia, quibus omne ius continetur. Iudicia displicent , aut nulla sunt Fuis dominetur necesse est. Haec vident

omnes et Milo & vidit , & fecit, ut jus

experiretur, vim depelleret et altero uti voluit, ut virtus audaciam vinceret ; altero usus necessariti est , ne virtus ab mudacia vinceretur. Eademque ratio fuit

P. Sextii, si minus in accusando ( neque enim per omnes fuit idem necesse fieri at certh in necessitate defendendae salutis suae , praesidioque contra vim &

manUm comparando.

XLIII. O dii immortales t quemnam ostenditis exitum nobis quam spem reb publicae datis quotus quisque invenietur tanta virtute vir , qui optimam quamque causam reipublicae amplectatur qui bonis viris deserviat qui solidam laudem veramque quaerat i quum sciat , duo illa reipu-hlicae pene fata , Gabinium & Pisonem ,

alterum haurire quotidie ex pacatissimis atque opulentissimis Syriae gaχis innumerabile pondus auri hellum inferre quies centibus , ut eorum veteres illibatasque divitias in profundissimum libidinum suarum gurgitem profundat 3 villam aedificare in oculis omnium tantam , tugurium ut jam videatur esse illa villa, quam ipse tribunus plebis pictam olim in concionibus ex-Plicabat , quo sortissimum ac summum cia

254쪽

PRO P. SEXTIO. 2s

vem in invidiam homo castus ac non cum

s . Alterum Thracibus ac Dardanii primum pacem maxima pecunia vendidisse deinde, ut illi pecuniam conficere possent, vexandam his Macedoniam & spoliandam tradidisse t eumdemque bona cremditorum , civium Romanorum, cum dedibitoribus Graecis diviaisse b cogere pecusnias maximas a Dyrrhachinis , spoliar Thessalos, certam Achaeia in annos singuulos pecusiam imperavisi a neque tamen ullo in publico a it religioso loco, signum, aut tabulam, aut ornamentum reliquisse ttios sic illudere, quibus omne supplicium atque omnis jure optimo poena dehetur reos esse hos duos, quos videtis omitto iam Numerium. Serranum, A lium quisesquilias seditionis Clodianae: sed tamen hi quoque etiam nunc volitant, ut videtis; nec, dqm vos ste vobis aliquid timebitis , illi umquam de se pertimescent.

XLIV. Nam quid ego de aedile ipso loquar, qui etiam diem dixit, & acsula,

vit de vi Milonem neque hic tamen ullgumquam injuria adductam , ut eum tali virtute tantaque firmitate animi se in remi-

publicam fuisse poeniteate sed , qui haec

vident, adolescentes, quonam suas mentes conferent E ille, qui monumenta publica , qui sedes sacras, qui domos urimis

255쪽

2 S ORATIO

corum suorum oppugnavit , excidit , incendit , qui stipatus semper sicariis, semius armatis , munitus indicibus fuit, quorum hodie copia redundat, qui & per grinam manum facinorosorum concitavit, di servos ad caedem idoneos emit, & in tribunatu carcerem totum in forum effudit , volitat aedilis; accusat eum, qui aliqua ex parte ejus furorem exsultantem repressit: hic , qui se' est tueatus sic, ut in privata re deo; penates suos . in republica 3ura tribunatus auspiciaque defenderet , accusare eum moderate , a quo ipse nefario accusatur, per senatus auctoritatem non

s6. Nimirum hoc illud est, quod de me

potissimum tu in accusatione quaesisti, quae esset nostra natio optimatium et sic enim

dixisti. Rem quaeris praeclaram iuventuti ad discendum, nec mihi difficilem ad perdocendum : de qua pauca, Iudices, dicam;&, ut arbitror, nec ab utilitate eorum , qui audient , nec ab officio nostro, nec ab ipsa causa P. Sextii abhorrebit oratio

XLV. Duo genera semper in hac civietate fuerunt eorum , qui versari in repu-hlica , atque in ea se excellentius gerere studuerunt ; quibus ex generibus alteri se populares, alteri optimates & haberi &esse voluerunt. Qui ea, quae faciebant , Mi I

256쪽

PRO P. SEXTIO. ago

quaeque dicebant, multitudini jucunda esse

volebant, populares : qui autem ita se gerebant , ut sua consilia optimo cuique prombarent , optimates habebantur. Quis ergo iste optimus quisque de numero si quaeris , innumerabiles : neque enim aliter st re possemus. Sunt principes consilii puriblici: sunt, qui eorum sellam sequuntur: sunt maximorum ordinum homines, qui bus patet curia: sunt municipales, rusticique Romani: sunt negotia gerentes: sunt etiam libertini optimates. Numerus , ut

dixi, hujus generis lath & varie diffusus est: sed genus universum ( ut tollatur e ror brevi circumscribi & definiti potest.

Omnes optimates sunt, qui neque nocentes sunt , nec natura improbi , nec furiosi, nec malis domesticis impediti. Esto igitur , ut hi sint optimates ( quam tu nationem

appellasti quiqui integri sunt, & sani,

& bene de rebus domesticis constituti di horum qui voluntati, commodis , opinioni in gubernanda republica serviunt, defensores optimatium, ipsique optimates gravissimi & clarissimi cives numerantur, principes civitatis.

'S. Quid est igitur propositum his reipublicae gubernatoribus, quod intueri, requo cursum suum dirigere debeant i id quod est praestantissimum , maximeque optabile omnibus sanis, & honis, & hea-

257쪽

tis , cum dignitate otium. Ηoc qui volant , Omnes optimates : qui essiciunt , summi viri &. conservatores civitatis putantur et neque enim rerum gerendarum dignitate, homines efferri ita convenit, ut otio non prospiciant ; neque ullum am-

Plexari otium , quod abhorreat a dignitate. XLV L Hujus autem otiosae dignitatis haec fundamenta sunt, haec membra, quae tuenda principibus, & vel capitis periculo defendenda sunt, religiones, auspicia; potestates magistratuum , senatus auctoritas, leges, mos maei ortam, indicia, iurisdictio, fides, provinciae , socii, imperii laus , res

militaris , aerarium. Harum rerum tot , atque tantarum esse defensorem & patronum , magni. animi est , magni ingenii , magnaeque constantiae. Etenim in tanto civium numeno magna multitudo est eorum , qui aut propter metum Poenae, Peccatorum sitorum conscii , novDS motus conversionesque reipublicae quaerant. aut qui, propter insitum quemdam animi suis rorem, ciiscordaes civium ac seditione pascantur ;baeut qui Psopter implicationem rei familiaris , communi incendio malint, quam suo deda arear qui quum auctores sunt & duces silotum studiorum vitiorum- queunacti, in re blica fluctus excitantur ;ut vigilandum in iis , qui sibi gubernacula Patriar depoposcerunt, Emisadumque vitam

258쪽

ni scientiai ac diligentia , ut conservati his, quae ego paul, ante fundamenta aemembra esse dixi, tenere cursum possint,& eapere otii illum portum . R dignitatia, Hane ego viam , Iudi 5, si aut alper , aut arduam , aut plenam esie periculo Tunt , aut imidiarum negum . mentiari; praesertim quum id non modo intellex rim semper , sed etiam Praeter ceteros se

i X L VII. Maioribus praesidiis & copiis

oppugnatur respubliea, mram defenditur, propterea Nuod audaces homines & perdiditi nutu impelluntur; & ipsi etiam spuente sui contra rempublicam incisum I honi nescio quomodo tardiores se primcipii3 rerum meglectit . ad extremum ipsa

denique neces idte excit niura ita ni n*Numquam cunctatione ac tarditate , dum ptium volunt etiam sine dignitate resinem , ipsi utrumque amiti nihI I. Propugnatores autem reipubIicae Di

a volueruntj, at laviores sunt, eptaedigunt si timidiores , desunt et i pexmanent illi soli , atque omnia reipublicae cauta perserunt, qui sunt tales, qualis Poter tuus , M. Scaure, fuit, qui a C. Graccho u viet ad Q. Marium seditiosis omnibu3 1essitit; quem nulla umquam vis , nullae minae , nulla invidia Iahesecit: aut qualis Megellus, patrum matris tuae; qui, quum Me

259쪽

rentem hominem in populari ratione L. Saturninum censor. notasset,i quumque insitivum Gracchum contra vim inutiitudinis incitatae censu prohibuisset , quumque in eam legem, quam non iure rogatam judicarat, jurare unus noluisset civitate maluit, quam de isententiat dimoveri: aum Ut vetera exempla quorum est copia diagna hujus imperii gloria relinquam ; --ve eorum aliquem, qui vivunt, nominem; qualis nuper Q. Catulus fuit: quem neque periculi tempestas, neque honoris aura po-etuit umquam, de suo icursu , aut spe , aut

XLVII I binae imitamini , per deos Immortales liqui dignitatem , qui laudem, pri gloriam quaeritis : hamampla sunt, haec

divina, Itimc immortalia r haec fama cele-htantur tironumentis annalium mandan--ur , posteritati propagantur. Est labor , mon nego : pericula magna , fateor. Muratae in sidiae sunt bonis: verissimh dictum est. Sed, te id , quod multi invideant, multique reveran , Inscitia sit, inquit, postulare, si xv laborem humma cum eura esseras . nutium. Idem alio locb dixit, quod exciperent improbi cives, Oderint, dum metuant. . , Io 3. Praeclara enim illa praecepta. dederat juventuti : sed tamen haec via , haeeratio reipublicae capessendae , olim erat magis pertimescenda , quum multis in re et e

260쪽

hus multitudinis studium ad populi : comoemodum ab utilitate reipublicaedi discrepabhat. Tahellaria lex ab L. Cassio fer a-tur: populus libertatem agi putabat suam friissentiebant principes & in salute opsematium temeritatem multitudiniso Sc tabellae licentiam pertimescebant. Agrariam Tib. Gracchus legem ferebat et grata erat populo et fortunae oonstitui .etenuiorumQvidebantur et nitebantur, contra optimates , quod ea discordiam excitari videbant v&s quum locupletes possessionibus diuturnis moverentur , spoliari rempublicam propum gnatoribus arbitrabantum, Frumentariam legem C. Gracchus fferebat : jucunda res plebi Romanae e victus enim suppeditabatur arge sine labore: repugnabant boni, quod di ab indusiria plebemt ad desidiam avo trari putabant & aerarium)exhauriri vide

batur .

XLIX. Multa etiam , nostra memo ria , quae consulto praetereo , fuerunt in ea contentione ut popularis. cupiditas a conmailio principum dissideret. Nunc jam nihil est quod populus a delectis, principibusque disientiat ; necbflagitat rem ullam , neque novarum rerum est cupidus , &otio suo , & dignitate optimi cuiusque ,& universae reipublicae gloria delectatur. Itaque homines seditiosi ac turbulenti , quiae nulla jam largitione populum Romam

SEARCH

MENU NAVIGATION