장음표시 사용
141쪽
hoe possit, omnia pereunt: nisi quis adrirestu hostes pugnare didiceris Geaptiuare omnem integi entiam in obedientiam Christi, cogitationemquadestruere. sui, inquit, ignorat rectum, fmiamquae doctrinoi , ut oporis
tuerit, tradere, πορρω μω Θρονου διδασκαλικῆ ses, porro a sede ripiseopuli doctrinae 3 arceatur. Vbi obsci uand mn est, C Η R Y S o s T ouo sedem episcopalem dici sedem doctrinae, siuC thronum docendi, quia praedicatio sanae doctrinae tam necessaria ossicii episcopalis pars credebatur, ut sine ea episcopus esse non posset. Simili ter AMBROSIVS, munus cpiscopi describens, id facit praecipue vocando illud disium docendi; modeste querens durum fatum, quo sibi rcfugienti impolitum sit osticium facerdotis spJ, hoc est, quod inuitus creatus sit episcopus ; Vnde factum sit, ut prius docere coeperit quam disce te. Factus enim erat episae diis, quum adhuc esset catechumenus. Si DONIVs DC APO LINARIs eamdem osticii episcopalis dat descriptionem, itidemia modeste cum AMBRos Io de pondere proscctionis tibi imp cto conquerens, quod inuitus factus cpiscopus, ante compulsus sit docere, quam discere, & ante praedicare aliis bonum, quam facere, tamquam sterilis arbor, quum non luberet ope-
δυλσὰμ δὲ κ tae, πόρia. ἔγω Θρονου διδασκαλικου. ργ Ambros de ossic. lib. l. LTitui. capitis. Episcopi proprium munus, doceo re populum. Ita Quum iam effugere non possimus ossicium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessendo. - - Homines discunt prius, quod doceant, & ab illo accipiunt, quod aliis tradant. Quod ne ipsum qui dein mihi accidit. Ego enim de tribunalibus atque ad minittraistionis insulis ad sacerdotium raptus, docere vos ecepi, quod ipse non dμ. diei. Itaque factum est, ut prius docere inei perem, quam distere. cq a Sidon. lib. U. epist. III. lndignissimo tantae prolessionis pondus imp ustum est. qui miser ante compulsus docere, quam discere, & ante praesumens bonum praedicare, quam facere, tamquam iterilis arbor, quum non habeam opera
142쪽
ra pro pomis, spargere coaetus sit verba pro foliis; intelligens necellitatem concionandi, olficium episcopi suseipienti sibi im
politam. C Y RII I. VS, ecci Eliae Agex Irinae praesul, similiter ossi cium episcopi fr)άξίωαα διδα ιαλικον, dignitatem docendi Vocat.
Et in conditio sexto generali, in quo Maximus episcopuS Anti elenus propter haeresin ossicio pellcbatur, non committendum csse, dicitur, ut in doctoris sede resideat, hoc est, in ossicio episcopali maneat, cuius pars spccialis erat verbi diuini praedicatio. Regula in cavonibus apostesicis est sc: Dis opus, aut Presbyter, clerum vel populum n. glisens G 1 a docens cos pietatem ingregetur os aurem in sorordia perseueret, deponatur. Illius Enim crat, clerum docere aeque ac populum, illisquc explanare scripturas. Vn de HIERONYMUS inter cetera & hoc nomine laudat GREGORIUM N A Z I A NIZE N V M quod vir eloquentillimus&priae ccptor
ipsius fuerit, quo scripturas explanante tui didicerit. Erant, qui hoc docendi munere i inmunes esse cupicbant, dicentes, populum exemplo suo docere se velle. Quibus hunc in mo
dum respondebat HIERONYMUS sad: Sacerdotis innocens ed abysquc sermon conuersetio, quantum exemplo prodest, tantum Identio nocet. Nam edi lamara ea uum Mevisque pastoris lupos iam rabies deterrenda est. ATHAM Asius syJ Drarenti mn, cpiscopum recens Ordinatum,
cst Hieron. ce scriptor. c. CXvII. Vir eloquentissimus, praceptor meus, quo seri pri ras explanante didici. xx Id. epist. LXXXIlI. ad Oceanum. Id. epist. s. ad Nepol. inos Aaron & filios eius, hoe episcopum & presbyteros esse, nouerimus. - - Recordemur saepe, quod apostolus petriis prae' dipiat faeerdotibus . P late eum, qui in νυlux est, ererem domini, cetera. υ Llian. coit. ad Draconi, tom. r. p. s. 4. sp. 264. edit. Earis NIKXLVI I. λ
143쪽
iis gra tibus verbis compellabri: Priusquam Bratiam episeopaturaecepisses, nussi notus eras: iam varo or.Lnat quum sis, te populi emspectant, ut cibum illis subministres, scripturarum nempe doctrinam, qui si, dum exspectant , fame Ialorent teque solum ipse aut, ae interim veniat dominus noster Iesus cirristus, nosque eius con estἴi sistamus; quam quas ι nuemas tui purgandi rationcm, quum ipse esurientes Dat oues conspiciat y AVGUsTIN Us fet J in homilia quadam de an ira-sario episcopalis ordinarionis die hanc ossicii episcopalis partem graphice describit, tamquam rem profunde unpactam suis sen-sbus, seque intime adficientem. Primo plabi suae narrat, quanta sarcina a Deo sibi imposita sit in propheta Ezechield c.XXXIII. quae lectio in ista solemnitate recitata erat, in qua haec plena
timoris verba crant: Posui te exploratorem. Si dixero peccatori, Morte morieris; er tu tacueris, σEle in peccato suo mortuus fuerite illo quidem in peccato suo morietur digne re iuste, sanguinem autem eius de manu tua requiram. Quae in Verba ,rcspectu habito ad suum ipsius ossicium, ita fatur: Dogator sum. Si non erogem σpecuniam feruem, terret me euangelium. I'ossim enim dicere: quid mihi es tae. dio esse, hominibur dicere iniquis: Inique agere notite, sis agite, sic agere de stite' quid mihi est oneri se hominibus 7 Accepi, quomodo Diavam , quomodo iussus sum , quomodo praereptus sum. Ad guem quomodo accepi, de aliis me redhre rationem quomodo mihis Hiangelium me terret. Nam ad istam securitatem Dii Fmam Nemo me vinceret. Nihil os melius, nihiI AIesus, quam diuinum 'utari, millo strepente, Gesaurum. Dura est, bonum est, prae icare, argiure, corripere, aedificare, pro uno quoque suisiere magnum Ontι1, magnum pondu1, magnus lasor. suis non refugiat sum laborem ' Sed terret euangelium. Praeest quidam seruus e ait Amino suo: Sciebam, te, haminem molestum, merere, tibi non seminasti: ferliatii pecuniam tuam, nolui eam erogare, tolle, quod tuum est. Si aliquia minus es, iudica : si integrum est , noli mihi molestus esse. Ait autem cle: Serve nequam, ex ore huo te condemnaso, quare non dedisti pecuniam meam ad mensem ego veniens eum inuru
lαὶ Augustin. ω m. XXU. ea talom. X. p. 373. cp. 474. 47s. ed. Bala. MDCLXIX. vique
144쪽
isti 'in exegissem istam . . Plura in eaandem sententiam dector stu- diosus inueniet in epistolis BA si LII sal, in querelis NAZIAmggNi Mi & CYPRI AN l quae helctranscribere supersedemus. Nihil autem notatu dignius cs quam quod CHRYSOS To Mus Q in homilia in parabolam dorem millium debitoris dicit, ubi ratio
' O t es pastores Uyen eret mirum in Here Destigras, populum asomini eum
οντων - προκοπην r. δευαγγέλίου της εἰρην- - σω 'ρώει , Ao e musteriatim illud inagnum maeibrio exponatur, aum sine populo b ime egero deam. butius episcopi, nutarem tautrim Nomeu circu erentes, nec qui nam mnino jacientes , ad promouenaeum illa sparis tr salutis enas relunae
binionem sit quod nostrorum omni im .hinatim est, postremo loco ae uiam is diuuat inquam verbi is excelse ae rumionent, quam fmves fac aetate pro. θικtur , si quis e Mint , qui meridenti an o Iuscipiar, an cuiuinis imgenti esse censeat, hunc ego δείπΠα πυmine arbutror, ne aeciem stur itiae.
ratem Ebero atque ιntrepraes animo. miniiny massicant , ue conso dum in fides doctrina Mentes, siue ob metum atque id uiam eo ανιν N. entes. Id. tractat. de episcopi Ptorri Il. P. 3O4. R. Quod .d Orationem mmiet.' pedes esto rusticoque dicendi da imperito genere unior, cetera. ce Cypti m. de Iapsis p. t23. p. 89. ed. Feli. Auis elod. viscopi plurimi , q&ia, de hortamento esse oportet ceteris & examplo , diuina procuratione conia temta . procuratores rerum ia cularitura fisi, derelicta cathedra, plebe desieruta, per alienas prouincias aberrantes, negotiationis Maestuosae nundinas au ' . εκ Chix Mom . homil. I. tom. v. p. s. cedit. ibid. Francos. ἔκ ή. uiari, D
145쪽
ncm, quam episcopus Deo reddere debeat, ita dcscribit: Fbis
somni saeuiares maguiratur oed crisii, qui ecclesiae praesunt,sime praefectu- me rationes desunt, is praecipue isti sunt, qui 'maiores, acerbiores. σgra- Diores paenas fψli buut. Cui en- Wrbi administratio commisse est,
diligenser ibi examinabitur, annou segmtte, atιt inuidia aliquid omiseris eorum, quae dicenda erant, G per opera exhibueriti an omnia efflicuerit, nihilque ab illa occultatum fit , quod diciu operae pretium erat. Rursὐ qui episcopatum a leptus est, quanto ad maiorem molem imperii adscenum tanto maioribus conuenietur rationibus, non solum .id do Dina Gauperum parrorinis ined etiam de examinatione ordinandorum . aliisque seri
rentis. Ex quiDm Vcrbis Oanifestum in , docere populum, necessariam episcopalis functionis & ordinationis partem fuisse creditam. int ut alicrum cX his Parii verbis probat, Manus fa
cile nemini imposueris, neque particeps fias alienae culpae , ita alterum ex eiusdem apostoli verbis ad Hebraeos demonstrat, s 'I Par re, hiquientis, iis, qui praesut vobis cia subiacete: Nam illi vigilant proaui ualus D stris ramquam νationem reddituri. .Quod argumentum
est, ut ille recte obseruat, comminationis terrore animum concutiens. . Idem ille CHRYSO STOMVS innumera alia hanc
in rem habet in excellentissimis libris suis de sacerdotio, quos co consilio composuit, Vt ossicia descriseret episcopi, inter quae laborcin ingentem, concionibus 9J ἀisputationibusque publi-
146쪽
ce ad populum habendis impensium, refert. Et quym essent, . qui, ut ignorantiam suam &unperitiam in studiis, in concionibus & disputationibus . cusarent, dicebant, vitam religiosam pol l limum in episcopo requiri; rcspondet CHRYSOsT MVS, non nuda facta fatis esse ad hoc, ut alios quis edoceat, nis&cum his verba accedant ,&altos doctrina s/J non minus quam exemplo suo ducat : Vtrumque alterius subsidio indigere ad consummatam aedificationem. Cum pluribus in eamdem sententiam , quae hoc loco praeterimus, quia in antecedente qu dam libro 'J uberius ea tradidimus, ubi de gcneralibus e clesiastcae functionis officiis tractandi habuimus occalioncm. Qv AE ita pathctice a priuatis hominibu urgentur, ea maiori cum auctoritate leges ecclesiasticae & impcripes iniungunt', ut que ad inculcandum hoc Officium conspirantes. Concilium L diem hac de re loquitur, tamquam episco-
147쪽
po consueta, Vt scrinoncm semper habeat antC, quam catechumeni dimittantur. Idcin & concilium Valentianum in Hi pauia ducti esse noscantur. Haec concilia ne iniungund quidem opiscopis, ut concionentur, sed hanc iugem & generalem praxin eorum esse, supponunt. Concilium autem Trulisti disertius ad modum iniungendi loquitur , Oportet, in qu IENS, eos,
qui praesunt ecclesiae, in omnibus quidem diebus, sed praeriptie in domin eis, omnem Herum spopulum docere pictatis recta religionis eloquia, ex diuina fer rura ea ligenter intelligentias Miudicia ueritatis. Et in
legibus imperialibus diuersa seuera saecularis magistratus edicta
habentur in eamdem sententiam. In radice Iheo.l am instat lex, a tribuS .imperatoribuS Gratiano, Valentiniano & Theodosio coniunctim fact/, hanc habenS inscriptionem : De munero seu Frio episcoporum in praedicando verbo via. ' Lex ipse sic habet ditanae legit sanctitatem aut nesi endo confundunt aut negligendos id est non pia dicando θ violam G ostenimi, Iacrilegium committunt. Eadem lix etiamnum in codice Iustinianeo integram rei posita Illegitur. In alia quWam lege Arcadii atque Bomrii fmJ episcopi vocantur viri, qui in diuersis regionibus suis populum insinuatione christianae religionis docti itiae, speciatim de obscquio &obedientia, culilibus magisti alibys piaestanda, a monachis au-
ram tuu cetera redundavit, ι qi id torte in ea parte regionis, in qua ipsi. Iopu los christrariae religion eo trinae infinia ne .m eirantur, ea hiKqtiae iubemz, a nronachis perpetratum esse cognouerint, nee vid '' - . . : seni,
148쪽
. tem, inspectioni ipsorum subditis, saepius violata, moderari debeant. Et alia quadam lege T iasi sui omnes haeretici in illicitis conuestibus suis profana pracccpta vcl docere, vel discere prohibentur. Maximς iis, qui antistites inter eos vocantur, fidem inlinuare, quam non habeant, Vel ministros creare, quod non sint, interdicitur. Id quod ossicia ordinandi & concionandi: aequaliter ab episcopis catholicis requiri solita, & ius illa peragendi, quod haeretici episcopi sib, arrogauerint, meram usurpationem fuisse, ostcndit. Generatim id liquet, quod, ut concronandi officium initio episcopis , tamquam supremis gregis Christi pastoribus, demandatum fuit: Ita per omnes regulas . leges, ecclesiasticas pariter & ciuiles, & per omnia vincula religionis hoc officium assidue ac diligenter exsequi compulsi fuerint, quomodo etiam v niversm cx magnae obligationis, cui subcrant , sensu fecisse raperiuntur. Nonnulli etiam ex ecclesia Roman ubi haec functionis episcopalis parrcum magna hominum offensione per tot aetates licglecta est θserio ςam optauerunt reuiuisccre, deque ca restauranda laborarunt. HABERTUS pro ea contendit, & rem dicit notatu
dignis linuanD ad excitandum cos,quibus scribi nenape, cire sese expertumque esse, plus esse momenti in unius episcopi vem sebo ad populum,.quam in ferientis aliorum quantumuis ex-ἡ cultis orationibuS ac claboratisis. Sed reuertor ad ecclesiam
Singularis ste sae Romanae consuetudo, qua per diuers)s aetates nat s sermones Sogomeno se Casilodoro habtiisse dicitur. Qv v M igitur ex dictis certo constct, negosium praed, eandi verbum Dei ordinarie ab ipsis episcopis in suis ipsorumectacliis fuisse peractum, Vci coniunctim cum presbyteris vel sinc illis : Permirum omnino cst audire, luod de ecclesia Rονnana aetatis suae narrat S OZOMENVS fpJ, quod nec ab episco-
cn Cod. Theod. lib. XUI. tit. V.de baereticis Ieg. XXIV. Nusquaia profana prae cepta vel docere 'et discere i Ne antillites eoruindem audeant fidem inlinuis
149쪽
po, nec alio quopiam sermones illic ad populum fieri consueverint, quod omnium aliarum ecclesiarum consucis dini fuerit contrarium. Nam Alexaudriae solum ciuitatis ciscopum sine presbyteris concionari, Camque colluetudinem, quum antea non fuissct, introductam csse, ex quo Arms presbyter, de doctrina fidei disserens, noua dogmata inuexerit : Et in aliis ccclesiis ab episcopo simul & prcSbyteris hoc fieri: Romae nec ab illo nec ab his. PAGivS VJ & qvEsNELLVS s OZOM NvM crrasse, & quum Graecus fuerit, hanc relationem cX incerto rumore accepisse, existimant, quia LEO pontifex, cuius aetate Sogo MEN Us vixerit, non tantum constan aer adpo
pulum concionatus sit, sed id agere sui etiam officii essς ducta. - trauerit, Veritus fiJ, ne sibi daretur vitio, si huic officii & mini
sterii sui parti dcestet. v AL Esl vs 'J autem ab altera part SΟ-ZOMEN V M vera narrare confidenter adfirmat ; quia CASSIo- Do Rus, qui senator, consul & praelaetus praetorio Rcmae fuit, uumdem huncia norcm ecclesiae Rιmanae retulerit in hillisia sua tripartita. Nec ante Leonem papam, qui hos sermones, scripta. iam so ZOMEm historia, habuerit, sermono vilius Romani
pontificis ad populum habitos produci posse existiurat. Non
tq)rigi eritie. in Baron. an. LVII. . III. t νδ Quemel. differt. VI. de ieiunio sabbati ' dissert. I. de vita Leonis..cs Leo serm. il de epiphania crum. Il. bibliodaec. patri max. p.roos. editi Lu dun. M DC LXXVII. Quamuis sciam, dilectissinie , qu d sanctitatem
vestiam hodiernae festiuitatis cauis, nota lateat, eanique secundum constein tudinem euangelicus vobis sermo reseraverit: tamen ut nostri nihil desit ot- seii, loqui de eadem . quod dominiis donauerit, audebo. ' . t vales i. ozomen. lib. vii. c. XIX. Mirum est . quod hele ait Sozomenas, 'Romae nec episcopum, nee alium quemquam, in ecclesia sermonem liabuisisse ad'populum. Nec est, quod quis suspicetur, fiet e SoEomenum li Nam Cassiodoruς, qui Romae vixerat & Romanam ecelesiam frequentauerat, hune morem eciliae Romanae retulit fra histori sua tripartita. Quod pto e si dubio saeturus non erat, si id salsum esse comperisset. Eκiunt quidem sermones I eonis papae, quos' Romae habuit ad populum. Verum adrerentius est Sommeno. Nec aute Leodem papam sermones vllinx Romani' 'ponti si eis ad populum habitos proferri posse existimo. obiiciet sorta Te M .
Ii quis sermonem L.iberii papae, quem habilit G:- - eeclesia n. l'etri die natalis dominici, praesente Bononiensi episcopo, LAIareel linam sororem istat & virgine , quae tum virginitatem in ecclena proiitcbantur. . ' . - mihi
150쪽
milii sumo hanc controucri iam i iter hos viros doctos decidere; sed tantum dico, quod, utcumque morte tempore so ZO: MENI, aliter a tale IUSTINI MARTYR Is obtinuisse videatur, quando Autcseno PD S senatui urbis Romae, ubi eo tςmpore vixit & scripsit, apologiam suam, exhibuit. In ca cnim conventuum christianorum, die dominico agi solitorum, describens rationem, expressis vel bis dicit, quod .post lectionem Dpostoloium & prophetarum praefidou siue episcopus DG Orationem habeat, qua populum instruat, & ad imitationem tam pulchrarum lcrum, quas logi audissent, cohoi taur. Vbi.
as est statuamus, quod Romae & ad senatum Romanum scribens, certe de usitata ecclesiae Romanae tonsuetuo inc ac praXi loqua- tur. Et si aetate so ZOMENI alius mos ibi fuerit, mutatio quaedam in isto temporis interuallo facta sit, opol tet. IJoitastis consuetudinem,cx qua per diaconum cclebriumseriptorum homilia inter alias lectiones, vel statim eost illaS lectae sunt, adsumserunt, quemadmodum in quibusdam ecclcssis ii initias EPHRAEMSYRi & l bros CLEMENTIS ROMANI & HERMETIs pastorem
legisse eos, supra Γ'J ostendimus; & in antiquo lectionario fre
quenter icctioi res ex homiliis A vGvSTINI, AMBRos II aliorumque praescriniae reperiuntur, Vt nunc fit in breuiatrio Romano. Et hoc locum vn monum supnlere potuit, donec LEo vetustam rationem concionaindi in ecclesiam Romanam denuo introduxit, uuae postea per liuingentostin nos iterum exoleuit, usque dum , Pl vs alter LRo, hanc pravin rursus fuscitauit, quempdmo
dum a svRIO RJ, Vno de ipsius Ccclesiae Ruma Vis scriptor
Quem tractatum 'mbiosius totum deletipsit in lib. III de velandis virginibus. Sed reiponderi poteti, mn Liberii sermonein non sutile ad populum. sed exhoitationem duntaxat, & allocutionem ad Marcelli nan. virginem. AD oui S inemenus hoc loco de seri nonibus loquitur, qui fiebant ad populum
- inter miliarum solemnia, quas Graeci homilias vocant. Cotte verbum mk,is ororie de iis sermondius dicitur. Praeterea etsi concedamus, seria monem tune a l iberio habitu se ἔ nihil hoc iacit aduersus Sozomenum. Id enim extra oldinem factnm est a Liberio in μι Miam Marcellinae. Soa mentis vero loquitur de more recepto & usitato ia ecesesia Romana. .e ιγ Iustin. apol. II p. h. εἶτα παυσαμένου σa αν--σκ κυς, προες- αἰ M.