장음표시 사용
161쪽
po, nec alio quopiam scrinones illic ad populum fieri consue verint, quod omnium aliarum ecclesiarum consucis dini fuerit contrarium. Nam Alexaudi Le solum ciuitatis episcopum sine presbyteri S concionari, Camque colouetudinem, quum antea non fuissct, introductam csse, ex quo Arms presbyter, de doctrina fidei disserens, noua dogmata inuexerit: Et in aliis ccclesiis ab episcopo simul & presbyteris hoc fieri: Romae nec ab illo nec ab his. PAGI vs VJ & QvESNELLVS srJ S ZOM NvM errasse, & quum Graecus fuerit, hanc relationem cX incerto rumore accepisse, existimant, quia L Eo pontilax, cuius aetate So ZOMENUS ViXerit, non tantum constan r ad ΠΟ-pulam concionatus sit, sed id agere sui etiam officii essς ducta. rauerit, Veritus frJ, ne sibi daretur vitio, si huic officii & ministerii sui parti deessi t. v ALEst v sfn autem ab altera part c So-ZOMENVM vera narrare confidenter adfirmat; quia CASSIO-vo Rus, qui nator, consul & praefectus praetorio Rcniae fuit,cumdem hunc orem eccletiae Romana: retulerit in M'ria sua tripartita. Nec ante Leonem papam, qui hos sermones, scripta. iam so ZOMEm historia, hanuerit, sermones vllius Romam
pontificis ad populum .habitos produci posse mismutat. Non
tργει mi eritie. in Baron. an. LVII. q. III. t ν j Quemel. differt. VI. de ieiunio sabbati & dirert. I. de vita Leonis..csa Leo strin. II de epiphania cloin. VI l. bibliou ec. pat r. mX. p. IOO . edit. Lugdun. M DC LXXVII. Qiiamuis sciam , dilectissime, quod sanctitatem
vestiam hodiernae festitutatis caues, noli lateat, eamque secundum consile tudinem euangeIieus vobis 'sermo reseraverit: tamen ut nostri nihil desit oificii, loqui de eadem . quod dominiis donauerit, audebo. Vales in diazomen. lib. xli. c. XIX. Mirum est, quod hele ait Sozomeniis, Romae Jec episcopum, nec alium quemquam, in ecclesia sermonem habuisi Te a3'populum. Nec est, quod quis suspicetur, liete Sozomenum , li: Nam Cassiodorus, qui Nomae vixerat Sc Romanam eccletiam frequentauio hune morem ecclesiae Romanae retulit ἴix histor sua tripartita. Quod pro-eel dubio facturus non erat, si id salsum esse comperisset. Exstant quidem sermones I eonis papae, quos Romae habuit ad populum. Verum ιδ recentius est Sozomeno. Nee ante Leonem papam sermones vllius Romani 'pontificis ad populum habitos proserri possie exulimo. Obii ei et forta se aialiquis sermone in Liberii papae, quem habuit Rom e A.etcsem B.llaria die natalis dominici, praesente Bononiensi episcopo, a larcellinam sororem Ambroni & aliae virsinei quae tum virginitatem in ecclega proiitebantur.
162쪽
mihi sumo hanc controuersiam i iter hos viros doctos decidere; scd tantum dico, quod, utcunique inorit tempore S OZOMENI, aliter aetate IVSTINI MARTYR Is obtinuisse videatur quando Aureολο Pio & senatui urbis Riniae, ubi eo trempore Vixit & scripsit, apologiam suam- exhibuit. In ea enim conventuum chriltianorum , die dominico agi solitorum, describens rationem , expressis verbis dicit, quod Iost lectionem apostolorum S prophetarum praefidens siue episcopus f orationem habeat, qua populum instruat, & ad imitationem tam pulchrarum lcrum, quas legi audissent, cohoitctur. Vbi. Ias est statuamus, quod Romae & ad senatum Rimanum scribens,' certe de usitata ecclesiae Romame tonsuetui)ine ac praXi loqua- tur. Et si aetate so ZOMENI alius mos ibi fuerit, mutatio quaedam in isto temporis interuallo facta sit, oportet. Fortaliis consuetudinem,ex qua per diaconum cclebriumseriptorum homilia
inter alias lectiones, ves statim eost illas lect, sunt, adsumserunt, quemadmodum in quibusdam- ecclesiis homilias EpΗRAEMsYRl & bros CLEMENTIs ROMANI & ΗERMETis pastorem legisse eos, supras J ostendimus; & in antiquo lcctionario frequenter lectiones ex homiliis A vGvSTIN , AMBRos II alio rumque praescriniae reperiuntur, Ut nunc est in breuiario Romano. Et hoc locum lci monum supplere potuit, donec LEO Vculsiam rationem concionan di in ecclesiam Iconr.Dinvidenuo introduxit, quae postea per quingentos annos iterum exoleuit, usque dumpi us V. alter LRo, hanc prauin rursus fuscitauit, quempdm dum a sv Riosivi, uno de iplius ccclesiae Rumanensi scriptorb
Quem tractatum 1mbiotius totum descripsit in lib. II l de velandis virgini. hus. Sed responderi poteti, me. Liberia sermonem non fuisse ad populum. sed exhortationem duntaxat, & allocutionem ad Marcellinaia virginem. AD qui S omenus hoc loco de sermonibus loquitur, qui fiebant ad populumis inter missarum solemina , quas ciraci homilias voeant. Cotte vetbum LMovit, proprie de iis sermondus dicitur. Praeterea etsi concedamus, seria mouem tunc a l iberio habitum esse ἔ nihil hoc salit aduersus Sozomenum. Id enim extra ordinem factnm est a Liberio in Araeiam Marcellitiae. Soet mentis vero loquitur de more recepto & usitato ia ecclesia Romana. .l ιγ Itis in. apol. II. p. 9st. εἶτα πανσαμ sia τa ανα πωσκ-ω , προετως λα λι-
163쪽
t siti. in ta seliola successisse ait, qui ideo do lare
baΠ riri mediantis usurpatio. OmneS monachi iunctioniS ad ζ0β hou nisi laici erant 'quemad
par em ait,& aliam mo non docci xi , clericos in pasce h1eliorum esse cautam ni nuum quidam mona
164쪽
bum Dei praedicare sibi sumerent, LEO papa binas litteras ad Maximum cpiscopulia Antio hemm saJ & Theodoritum mittebat quibus illos monebat, ut illoruin audaciae si sic opponerent. IA
Iud quoque, inqui bat, conuenit pr.ecauere, in pririer eos, qui sunt diamna Deerdotes, nullus Abi ius docendi ess praedican ii audeat vendicare me sit ille monachus o e laicus, qui alicuius scientia nominc glorietur.
In quibusdam tamcn casibus homini laico speciatim hoc negotium concionandi dabatur, atque tunc ex episcopi, ad hoc cum delegantis, auctoritate ad illud tempus facere id poterat. Ita o RIGENES, Ut narrat Evs EB Ius f J, ab Alexandro Hie rosolymitano & Theocusto Caesariensi episcopis rogatus fuit ut publice in ecclesia dissereret & diuinas scripturas, tametsi
nondum ordinatus, eXponeret. Et quum DEMETRIUS ALE ANDRINus contra hoc moneret, nuinquam antea visum, nec
a Leo epist LX. al. LXII. ad Maximum Antiochen. v. epist. LXI. al. LXIII. ad Theodori tum episcopum Cyri. Adiicientes & illud, quod nobis propter improbitatem monachorum quorumdam regionis vestrae verbo mandastis per vicarios nostros, & hoc specialiter stimentes, ut praeter domini Leerdoiates nullus audeat piaedicare, seu monachus, siue ille sit laicus, qui cuius. libet scientiae nomine glorietur. ' tb Euseb. lib. VI. c. xi X. 'Ε, Καισαρεί- ναι διατριβώς Iou ἔνει διαλέγμ
165쪽
adhuc factum fuisse, ut praesentibus episcopis laici concionarentur; Alexander datis ad illum litteris respondebat, in eo ipsum a veritate longissime aberrare. Nam sicubi reperiantur, qui fratribus prodeue posssint, cos sanctos episcopos adhortari solere, ut ad populum conciones habeant. Sic Euelpi. - Lais
randis rogatum csse a Neone: Paulinum Iconii a Celso; Theodorum
apud θnada ab Atti . Hi omnes igitur speciale mandatum concionandi ab episcopis suis habucrunt, adeoque quidquid alias inusitati & a rosula ecclesiae alieni hac in re csset, usurpationis tamen incusationi haud erat obnoxium. HALLIE Rus celebris doctor Sorebonicus laicis hoc ex indulgentia se J faccre Iicuis e putat: idque e concilii Carthaginensis quarti s vi canone
existimat posse deduci, ubi dicitur: laeticur pHesentibus elericis, us ipsis rogantibus, docere non audeat. VetustuS commensarii se J in epistolas auctor, sub nomine AMBROS II, hac de re ita loquitur:
Vi cresceret plebs e multiplica ctur, omnibus inter initia eo estum este evangelizare e baptizare, e scripturas in ecclesia explanare. At Pliautem omnia Ioca circumplexa es ecclesia, conuenticula constituta I untis Meetires , G cetera oscia in ecclesiis suum ordinata, Pt nullus de ebro au-ἀτet, qui ordinatus non esset, praesumere oscium, quod sciret mn sibi creditum Des concessum. Hinc ergo est, m. le nunc neque diaconi in Po-Pulo praedicant, neque clerici, vel laici baptizant. Quod heicinter initia, id est in diebus apostoloi um, concessum esse dicitur, eius quidcin rci fides sit penes auctorem. Si omnibus in uniuei sum hoc negotium, sine ulla praeuia debitarum quali-ἔatum ac dotium cxaminatione, simplicitcr & absolute datum fuisse putat, singularis omnino cius est opinio: sin autem duntaxat existimat, omnCS c traordinaria spiritualium donorum mensura praeditos libertatem habuisse haec dona nonnumquam coram publicis conuentibus concionando exercendi, sine ulla externa ordinatione, praeter donum spiritus prophetiar: nihil amplius dicit, quam quod Optimus quisque verborum
P Ii 1 Cor. XIV, I. Potestis omnes per singulor Irophetare, inter- prcs concedit. Hoc cu, omneS dono prophetiae praedito
ce Hallier de hierarch. ecclesiast. lis. I. e. Ull. p. 67. Laicis non nisi ex indulgen-- tia illud attingere debere. Id. p. 79. ibid.
166쪽
non omnes & singulos christianos promiscue, verbum adhortationis in ecclesia VJ facere potuisse. Verum quum talia e traordinaria spiritus prophetiae dona aeuo apostolico peculiaria quodam modo essent, hoc sequentium aetatum ecclcstae r gula osse non poterat. Hinc, ccssantibus hisco donis, ecci ita alia regula prudenter utebatur, Ut praeter eos, qui ordinaria delegatione essciat vocati, nemini hoc ossicium peragere permitteret, nisi forte extraordinariae ingenii artes, s quales erant in o RIGENE J spiritualibus illis donis quodam modo re spondentes, laicis libertatem dona sua in beneficium ecclesiae exercendi indulgere suaderent. Vel si necessitas diaconis onficium concionandi imponeret, ubi episcopus & preSbyteri infirmitate ves aliis obstaculis impediti, illud Merficere non va- Icbant. Nam ante memoratus auctor diaconos praedicare in Populo diserte negat, utpote quod ossicium sciant non sibi Creditum vel concessium. Idem auctor constitutionum fg J & multi alii dicunt. Vnde, quum diaconis haec potestas non data fuerit, nisi in quibusdam speciali oribus casibus, eo minus mirum videri nobis debet, quod spiritualibra donis cessantibus, laicis generatim negetur. I. V. Mulieribus numquam permissum eonesonari. M vLIER Es, quantiscumque donis instructae, numquam
Eslius i Cor. XIV, 3 i. Non omMes fideles: quia iam dixerat e. XII. Numquid omnes prophetae ' sed omnes prophetiae donum habentes, ut sensus sit; Quamuis eκ spiritu prophetico loquamini, mirari tamen non debetis, quod iubeain priorem tacere, L loquendi vices alteri concedere. Nam in pote. state vestra est, eum seruare ordinem, ut singulatim, alius post alium, etiam omnes prophetetis. Certe in eo, quod dicit omnes , permittere videtur, ut aliquando plures tribus in uno conuentu prophetenta vid. & Beza in h. I.
tre doceat, tosterat, baptizet, beneiacat 'pulo ς diaconus vero mmistret e piscopo, ae presburis p hoe es, ministerium seu diaconatum exerceat ind
Uigil. epiti. ad Rustic. eoneil. tom. V. p. ss4. d. Adiecistis etiam exsecranda suis perbia, quae nee leguntur, nec sine sui pontificis iussione aliquando ordinis vestri homines praesumserimi, auctoritatem vobis praedicationis contra omnem consuetudinem vel canones vindicare.
167쪽
vel ex apostolorum vel succedentium aetatum regula publice in ecclesia concionandi habuerunt libertatem. Apostolus di-
. serie ait: Mulieres in ecclesiis taceant: ri u enim permittitur illis loqui,
sed fodit, esse, sicut e lex dieiis qNid autem volunt discere, domi maritor suos interrogent. Turpe enim est mulieri loqui in ecclesia. I Cor. XIV, 3 . 3s. Et iterum: mlier in mentio discat eum omni subiectione. Docere autem mulieri non permitto, neque dominari in virum, sed
esse in Mentio. I Tim. II, II. Ir. Et haec rinula exacte semper obseruata fuit in ecclesia vetere. Idem concilium Carthaginense , quod laicis, rogatis a clcricis, docere permittit, mulieribus hoc facere quocumque in casu interdicit, Mulier, inquiens, quamuis docta μJ sancta viros in conuentu docere non priesumat. Poterant autem priuatim docere muliereS, & catechumenaς ad baptismum praeparare. Idem enim concilium Carthaginense in diacon illΓῆ, ad ministerium baptirandarum mulierum cligendis, inter alia requirit fi J,ut tam instructae sim ad incium, in
possit apto errano sermone docere imperitat rusticas .muliere1, t Iore quo baptizanda sint, qualiter baptizatori interrogatae respondeant, e qualiter a rapto baptismate vivant. Et audior breuiorum adnotationum in epistolas Pauli sub nomine Hi ERONYMI M, diaconissas in orientalibus ecclesiis dicit in sexu suo ministrare in baptismo & in ministerio verbi, docentes quidem feminas priuatim, non publice in ecclesia. Haec res in nonnullis hae reticis conuentibus multo extendebatur longius: Nam lacerdotes feminas Ordinabant, quod auctor constitutiouum s IJ gentilis impietatis erratum, non Christi institutum, esse dicit. TE XvLLIANvs nil in haereticorum conuentibus muliercs dicit
M Concit. Carthag. I, . c. XCITc ιγ Ibid. can. XII. Hieron. comment. in Rom. XVI, t. Sicut etiam nunc in orientalibus diae . nissae mulieres in silo sexu ministrare videntur in bapti simo, siue in ministerio verbi, quia priuatim docuis seminas inuenti s Ac.
168쪽
docere & disputare, exorcismos agere & administrare baptii finium : Quae omnia regular nJ apostoli I Cor. XIV, ὸI. contraria esse pronuntiat, qui adeo non dederit feminis docendi potestatem, Ut ne interrogare quidem publice in ecclesia cis permiserit. Et quum quidam auctoritatem Pauli pro hoc ipso, e sic vocatis actis Pauli σ Theolae, adlegarent, respondet, librum esse spurium & auctorem conuictum atque confessum esse, se eum finxisse, & propterea ecclesiae censuras subiisse.
Montanistarum secta nota erat a consuetudine dandi hanc libertatem feminis, sub obtentu inspirationis a spiritu: adeo ut non tantum prophetissas suas haberent, cuiusmodi erant Prisia &Maximi da, Montani placita primae omnium amplexae, sed etiam mulieres ad episcopatus & presbyterii dignitatem, eveherent, ut quintillam & Priscitam, quas , ut EPIPHANIVS sq& AVGVsTI-Nvs VJ narrat, inter Pepudiauor qui Montanisarum propago erant) summis sacerdotii ossiciis honorarunt. EPIPHANIUS AJ
idem imputat Cobridianis, sic dictis, quod collyridem siue tor-
audeant docere, contendere, exorcismos agere , curationes repromittere, is sitan S: tinguere.
4nὶ Id. de baptismo c. XVII. Petulantior mulierum , quae usurpauit docere, utique non etiam tinguendi ius sibi pariet, nisi quae nova bestia euenerit similis pristinae r ut quemadmodum ill 1 haptismum auferebat, ita aliqua per se eum conserat. Quod si quae Pauli perperam scripta legunt, exemplum Tectae ad licentiam mulierum docendi tinguendiqtie defendunt ; sciant, in Asia presbyterum, qui eam scripturam cons buxit, quasi titulo Pauli de suo cumulans, conuictum atque consessum , id se amore Pauli fecisse, Ioco decessise. Qu am enim lidei proximum videretiir, ut is docendi & tinguendi daret seminae potestatem, qui ne discere quidem constanter mulieri per- milit. Taceant, inquit , & domi maritos suos consulant. Id. de veland. virgin. c. IX. Non permittitur mulieri in eeelesia Ioqui, sed
nee doeere, nec tinguere, nec offerre, nec ullius virilis muneris, nedum sacerdotalis osset i, sortem tibi vendicare. csa Epiphan. haeres. XLIX. PepuZ. n. II. ἐπίσκοπώ σε πας αὐτοῖε γυναῖκες, νωκομβύπιροι γυ-ιπις. Apua e dem mutieret γναρι Iimi preis eira. I, August. naeres. XXVII. Pep ian. Tantum dantes mulieribus principatum , Ut sacerdotio quoque apud eos honorentur. ιρὶ Epiphan. haei es. t XXVlli. Antidi comarian. n. XXVI. us εἰς ονομα τῆς aera
169쪽
tam panis in Mariae virginis nomen & honorem lacrificantes offerrent, contra quos ille verbose disputat, noritantum ob eorum idololatriam in offerendo sanctae virgini sacrificio, sed quod cliam mulieribus officium sacerdotis com mitterent, facerciatque per cas sacrificia, quod numquam, eκ quo mundus conditus sit, factum esse dicit: & si sacerdotium ulli mulieri mandatum foret, nulli potius quam Matriae illud in nouo testamento committi debuisse. FiR MILIANus in litteris suis ad Cyprianum frJ alius istiusmiodi mulieris inter Camphr gas facit mentionem, quae spiritu prophctico se agi dictitans, concionari, orare, baptiχare & cu charistiam administrare in publicis eorum conuentibus ausa sit. Vt adeo haec communis praxis inter haereticos fuerit, scd semper improbata & impugnata ab ecclesia Dei, quae regulae apostolicae exacte inhae rcns, non pcrmittebat mulieribus publice docere in ecclesia, quantalibet pictaic & doectrina excellere sibi viderentur, scuid muneris viris rc ruabat, quibus initio crat demandatum.
κακοη δ 3 3 κ. F. λ. Numquam muter sacerdotio in Deteri testament functa feratur. Atque rei ad nouum testamentum seceuamus is acerdotium musteribus inuntaurum fores. aut ean vicum quId. Iam tu ecclesia praestare lueret, nulli potius quam Maria illud in nouo resainemo committi Facerdotis oscium debuit, cetera. cr Firmi l. epii l. LXXV. ad Cyprian. p. ra3. c pag. 3M. editi Amstelod. in Emerse subito quaedam mulier, quae in exstasi conii tuta, propheten se praeserret.& quas sancto spiritu plena se ageret. -- Atqui illa mulier, quae prius per praestigias Re sallacias daemonis, multa ad deceptionem fidelium moliebais stur, inter cetera, quibus plurimos deeeperat, etiam hoc frequenter ausa est. vi & inuocatione non contemtibili sanctificare se panem & eueharistiam fa-eere simularet, & sacrifieiuni domino, non sine lacramento solitae praedica tionis offerret. baptizaret quoque, usitata & legitima verba interrogationia usurpans, ut nihil discrepare ab ecclesiastica regula videretur.
170쪽
In una eademque congregatione duo vel tres sermones nonnum quam habiti. SpECTAT Is sic personis, quibus hoc ossicium exsequendi potestas data fuit, proxime iam considerandum est, qua ratione illud peragi consueuerint. Atque licic obseruare licebit, nonnum,uam duos Vel treS scrmones in eadem congregatio
ne fuisse habitos, primum quidem a presbyteris & cleinde ab episcopo, qui plerumque, si praesens esset, hanc publici cultus ζ artem paterna adhortatione finiebat. Constitutionum iri auctor
anc hac de re praescribit regulam: Quum recitabitur Gangelium, omnes presbieri ac diaconi, uniuersusque populus magno eum silentia seni: Post Me presbieri exhortentur potulum, singuli nimirum, non autem omnes, ct cunctorum postremus episcopus, qui similis est rectorinatiis. Ita autem obtinuisse in ecclesiis orientalibus, quarum consuetudines auctor iste praecipue describit, cui denter e CHRYso STOMI apparet sermonibuS, quoS habuit adhuc presbyter Antiochiae. In his enim perspicue de Flauiano episcopo, tamquam post se concio naturo, loquitur, istiusmodi ossiciosis verborum utens blanditiis: Sit igitur sti vobis templis radendi,
quo ιletur spraeriptori tempus loqueui. Et iterum 9ιJ: Iiae seruan- ω redeamus domum, quin potius haec ferriantes excipiamus perfectiorem doctoris exhortationem. Nam nostra quidem, qualiacumque sunt, ἡ bent iuuentutis ostentationem 2 huiu1 autem qualiacumque fuerint, cana
quadam prudentia sunt ornata. Infinitum foret & supci uacaneum, omnia loca producere in medium, quae in CHRYsOsT O M o sxJ aliisque scriptoribuS, BASI LIO, GREGORIO NYS