장음표시 사용
151쪽
An laici conrionandi veniam umquam habuerint in vetere
AL in autem quaestio datur, quae, respectu habito ad veterem ecclesiam. hoc loco soluenda est, nimirum: Num laici exauethritate publica veniam habuerint faciendi sermones ad populum. Hoc eos priuatim tamquam catechistas in scholis catecheticis Alexambia aliisque .in locis secine, non est dubium. Nam ORI GENES catechumenis instituendis Alexandriae
a praefectus est a Demet in ante, quam in Ordinem fxJ clericorumecti receptuS. Et Hi ERONYMUS l multos celebres viros.l ga sibi serie in ista schola ccessisse ait, qui ideo doctorei' eel si iei appellati sint. Verum haec res. diuersa erat a publica verbi praedicatione in ecclesia. Nonnunquam monachi . qui tantum erant laici, publice in ecclesia concionari audi bant : Verum hoc improbab tur & puniebatur , tamquam functionis ad eos non sis celantis usurpatio. Omnes monachi olim,vi monachi solum speetati, non nisi laici erant, quemadmodum alibi L J satis probatum dedimus et Adcoqtie , tamquam monachi mill iure ad ullam ecclesiasticae functionis partem gaudebant. Specsatim HIERONYMVS f;J monachum 'non docentis, sed plangentis ossicium habere ait, &aliam monachorum esse caudam, aliam clericorum: clcricos stJ pascere oves, monachos autem Pasci. Dinc quum. quidam mona- 'chi in orientalibus partibus eira auriculam , cognitione sua ac ceteris animi dotibus confidentes, publice in ecclesiis ver- .eiores e Romanae emisitA communicatoribus praesules, talicissimi vero ostia'sbyteri docen/i labore deninguntur: inter urbicos pontifices vix. unus abia ancio domini M. aliquo ies t. Suriis ces mentat. reta in orbe gestar. linguis lari testi vides concionMus Piu V. obitupescentem miraculi nouitate Roniam perculit. xa Euseb. lib. VI. iii. J- ὸ'ῆγεν ικτι καλκατος, ο ν τῆς κατηχ--ie. δίδασκαλ/ία Aunum σω ιV omuum decimum age t runci suiuu emtechumenis instituemcr Inraefectio e . -
152쪽
bum Dei praedicare sibi sumerent, L Eo papa binas litteras ad Maximum cpiscopuin Antioohenum saJ & Theodoratum mittebat, quibus illos monebat, ut illorum audaciae si se opponerent. I
Ad quoque, inqui bat, conuenit praecauere, Ut pririer eos, qui sunt di. Dini Deerdotes, nullire Abi Du docendi G praedican li audear ven tua e , me sit ille monachus ,siae Dieiu, qui alicuius scientia nomine glorietur.
In quibusdam tamen casibus homini laico speciatim hoc negotium concionandi dabatur, atque tunc CX episcopi, ad hoc cum delegantis, auctoritate ad illud tempus facere id poterat. Ita ORIGENEs, Vt narrat E Us EB Ius f J, ab Alexandro Hi rosolymitano & The Iisto Caesariensi episcopis rogatus fuit, ut publice in ecclesia dissereret & diuinas scripturas, tametsi
nondum ordinatus,eXponeret. Et quum DEMETRIUS ALE ΛNDRINus contra hoc moneret, numquam antea Visum, nec
sa) Leo epist. LX. al. LXII. ad Maximum Antiochen. in epist. LXI. M. LXIII. ad Theodori tum episcopum Cyri. Adiicientes & illud, quod nobis propter improbitatem monachorum quorumdam regionis Vestrae verbo mandastis per vicarios nostros, & hoc specialiter statuentes, ut praeter domini Leerdoistes nullus audeat praedicare, seu monachus, siue ille sit Iaicus, qui cuiuslibet scientiae nomine glorietur. Euseb. lib. VI. e. XIX. 'E, Καισαρεί. ται λανριβώσ mu σο' ω λαλινι-
153쪽
adhuc factum fuisse, ut praesentibus episcopis laici concionarentur; Alexander datis ad illum litteris respondebat, in eo ipsum a veritate longissime aberrare. Nam sicubi reperiantur, qui fratribus prodesse possint, cos sanctos episcopos adhortari Plere, ut ad populum conciones habeant. Sic Euelpidem Lais
randis rogatum esse a Neone: Paulinium Iconii a Celso; Theodorum
apud S ada ab Attico. Hi omnes igitur speciale mandatum concionandi ab episcopis suis habucrunt, adeoque quidquid alias inusitati & a rosula ecclesiae alieni hac in re esset, urpationis tamen incusationi haud erat obnoxium. HALLIE Rus celebris doctor Sombonicus laicis hoc ex indulgentia se J facere licuisse putat: idque e concilii Carthaginensii quarti s vi canone existimat posse deduci, ubi dicitur: Laicus prae tibi ιν clericis,
nisi ipsis rogantibus, docere nun audeat. Vctustus commensarii fri in epistolas auctor, sub nomine AMBRos II, hac de re ita loquitur:
Vt cresceret plebs multiplica etur, omnibus inter initia conoesum estv euangeli me baptizare, e scriptitras in ecclesia explanare. At ubi autem omnia loca circumplexa est ecclesia, conuenticula conlisuta sunt, reetirer, G cetera cloia in ecclesiis sunt ordinata, ut nullus de Acro au-ΔΥet, qui ordinatus non esset , praehumere ineram, quod sciret vim sibi creditum Des concessum. Histie ergo est, in te nunc neque diaconi in Po-Pulo praedicant, neque Ararici, vel laici baptizant. Quod heicinter initia, id est in diebus apostolorum, concessum esse dicitur, eius quidem rei fides sit penes auctorem. Si omnibus in uniuei sum hoc negotium, sine ulla praeuia debitarum qualitatum ac dotium examinatione, simplicitcr & absolute datum fuisse putat, singularis omnino eius est opinio: sin autem duntaxat existimat, omnes extraordinaria spiritualium donorum mensura praeditos libertatem habuisse haec dona nonnumquam coram publicis conuentibus concionando exercendi, sine ulla externa ordinatione, praeter donum spiritus prophetia rnihil amplius dicit, quam quod optimus quisque Verborum Pauli i Cor. XIV, I. Potestis omnes Per singulor Irophetare, inter- prcs concedit. Hoc est, omnes dono prophetiae praeditos,
cra Hallier de laterarch. ecclesiast. lis. l. e. Vll. p. 67. Laicis non nisi ex indulge o ita illud attingere debere. Id. p. 7s. ibid. ἀι Concit. Cartilagin. IV. c. XCVlti.
154쪽
non omnes & singulos christianos promiscue, verbum ad homtationis in ecclesia VI facere potuisse. Vcrum quum t aha e traordinaria spiritus prophetiae dona aeuo apostolico peculiaria quodam modo essent, hoc sequentium aetatum ecclesiae r Mia esse noni poterat. Hinc, ccssantibus hiscc donis ecclesia alia regula prudenter Vtebatur, It praeter eos, qui ordinam delegatione e sic ni vocati, nemini hoc Oflacium peragere permitteret, nisi forte extraordinariae ingenii artes, squales
erant in o Ric EN R) spiritualibus illis donas quodam modo re spondentes, laicis libertatem dona sua in benesicium ecclesiae Excrcendi indulgere suaderent. Vel si necessitas diaconis onficium concionandi imponeret, ubi episcopum & presbyteri infirmitate vel aliis obstaculis impediti, illud .perficcre non va- Icbant. Nam ante memoratus auctor diaconos p dicare in Populo diserte negat, utpote quod ossicium sciant non sibi Creditum vel concessum. Idem auctor constitutionum fgJ & multi alii dicunt. Vnde, quum diaconi S haec potestas non data fuerit, nisi in quibusdam speciali oribus casibus, eo minus mirum videri nobis debet, quod spiritualibus donis cessantibus. laicis generatim negetur. I. V. Mulieribis numquam permissum tantionari. M vLIER Es, quantiscumque donis instruetie, numquam
Ellius in i Cor. XIV, 31. Non onities sideles: quia iam dixerat e. XII. Numquid omnes prophetae 8 sed omnes prophetiae donum habentes, ut sensus sit: Quamuis ex spiritu prophetico loquamini, mirari tamen non debetis, quoa
iubeam priorem tacere, & Ioquendi vices alteri concedere. Nam in pote state vestra est, eum servare ordinem, ut singulatim , alius post alium, etiam omnes prophetetis. Certe in eo, quod dicit omnes , permittere videtur, ut aliquando plures tribus in uno conitentu prophetent. Vid. & MEa in h. I. cia Coiastitvit. lib. III. c. XX. αλα μό-ν, τὸν ἐν ποεσβυτερον χώσκειν, αναφι- ρειν, βαπτιζειν, ἐυλογνῖν τὸν λαόν' νον δε λακονο ιξυπιου tam νῆ ἐπι ναμιν is
Vigil. epill. ad Rustic. eoneil. tom. V. p. s 4. d. Adiecistis etiam exsecranda suis perbia, quae nee leguntur, nee sine sui pontificis iussione aliquando ordinis vestri homines praesum terunt, aue oritatem vobis praedicationis contra omnem consuetudinem vel canones vindicare.
155쪽
vel ex apostolorum vel succedentium aetatum regula publice in ecclesia concionandi habuerunt libertatem. Apostolus di
serte ait: Mulieres in ecclesiis taceant: nm enim permittitur illis loqui, sed subditas esse, fletu σlex dieit,si quid autem volunt discere, domi in ritor Dor interrogent. Turpe enim ess mulieri loqui in eccle a. I Cor. XIV, 3 .3s. Et iterum: miser in Memio discat eum omni subiectiasne. Docere autem mulieri non permitto, neque domi=ruri in virum, sed
esse in Mentio. I Tim. II, is. Ia. Et liaec rogula exacte semper obseruata fuit in ecclesia vetere. Idem concilium Carthaginense, quod laicis, rogatis a clericis, docere permittit, mulieribus hoc facere quocumque in casu interdicit, Mulier, inquiens, quamuis docta hJ σsancta viros in conuentu docere non pnesumat. Poterant autem priuatim docere muliereS, & catechumenaS ad baptismum prae Marare. Idem enim concilium Carthaginense in diaconis Γῆ, ad ministerium baptizandarum mulierum cligendis, inter alia requirit a J, ut tam instruct.e sim aI incium , ut
Iossit apto sermone iacere imperitae insticas mulieres, tem-Pore quo baptizandae fine, qualiter baptizatori interrogatae respomleant, e qualiter arrepto baptismate Guant. Et auctor breuiorum adnotation uin in epistolas Pariti sib nomine Hi ERONYMl f J, diaconissas in orientalibus ccclesiis dicit in sexu suo ministrare in baptismo & in ministerio Verbi, docentes quidem feminas priuatim, non dubiice in ccclesia. Haec res in nonnullis haereticis conuentibus multo extendebatur longius: Nam face dotes feminas ordinabant, quod audior constitutionum siJ gentilis impietatis erratum, non Christi institutum, esse dicit. TER- TvLLIANus smJ in haereticorum conuentibus mulieres dicit
M Concit. Carthag. lv. c. XCicci γ Ibid. can. XII. Hieron. comment. in Rom. XVI, r. sicut etiam nunc in orientalibus diaeo-nissae mulieres in silo sexu mi instrare videntur in baptismo, siue in mini sterio verbi, quia priuatim docui se seminas inuenimus A c.
156쪽
docere & disputare, exorcismos agere & administrare bapti- si num : Quae omnia regula: DJ apostoli I Cor. XIV, yy. contraria esse pronuntiat, qui adeo non dederit feminis docendi potestatem, ut ne interrogare quidem publice in ecclesia eis permiserit. Et quum quidam auctoritatem Pauli pro hoc ipso, e sic vocatis actis Pauli Theclae, adlegarent, respondet, librum esse spurium & auctorem conuictum atque confessum esse, secum finxisse, & propterea ecclesiae censuras subiis e.
Montantiarum secta nota erat a consuetudine dandi hanc libertatem feminis, sub obtentu inspirationis a spiritu: adeo ut non tantum prophetissas suas haberent, cuiusmodi erant Prisca &Maximilla, Montani placita primae omnium amplexae, sed etiam mulieres ad episcopatus & presbyterii dignitatem, eveherent, ut quintillam & HVciliam, quas , ut EPIPHANIVS sq& AvGVsTI-Nvs DI J narrat, inter Pepuetianos squi Montansarum propago erant summiS faccrdotii ossiciis honorarunt. EPIPHANIus ΗJ
idem imputat C. ridianii, sic dictis, quod collyridem siue tor-
audeant docere, contendere, exorcismox agere , curationes repromi tere, is sitan N: tinguere.
4n Id. de baptismo c. XVII. Petulantior mulierum, quae usiirpauit docere, utique non etiam tinguendi ius sibi pariet, nisi quae nova bestia euenerit nismilis pristinae r ut quemadmodum illa baptismum auferebat, ita aliqua per se eum conserat. Quod si quae Pauli perperam scripta legunt, exemplum Teciae ad lieentiam mulierum docendi tinguendique defendunt; sciant, in Asia presbyterum, qui eam scripturam coniti uxit, quasi titulo Pauli de suo cumulans, conuictiim atque consessum , id se amore Pauli fecisse, Ioco decessitIe. Quam enim iidei proximum videretur, ut is docendi & tinguendi daret seminae potestatem, qui ne discere quidem constanter mulieri permisit. Taceant, inquit, & domi maritos suos consulant. Id. de veland. virgin. c. IX. Non permittitur mulieri in ecclesia loqui, sed
nee docere, nec tinguere, nec Offerre, nec ullius virilis muneris, nedum sacerdot.ilis ossici i, sortem sibi vendicare. c εὶ Epiphan. haeresi XLIX. PepuZ. n. II. ἐμίσκοποι τε πως αυταμ γυναικες, mi
157쪽
rae rationes dasunt, G praecipue isti furit, qui 'maiores, acerbiores, e ra. Diores paenas fustinebum. Cus enmι verbi administratis commissa est, diligenter ibi examinabitur, annou sistitie, aut Dimidia aliquid omiseris eorum, quae dicenda erant, G per opera exhibuerit; an omnia explicuerit, nihilque ab iiD occultatum Ν , quod dictu operae pretium erat. Rursus qui episeopatum adeptus est, quanto ad maior m molem imperii adprendis, tanto maioribus conuenietur ratiovibus, non solum de do bina Erpauperum patrocinio ,sed etiam de examinatione ordinandorum .aliisque semeentis. Ex quibus Verbis manifestum est, docere populum necessariam episcopalis functionis di ordinationis partem fuisse creditam. int ut alterum cX his Parii verbis probat, Manus facile nemini imposieris , neque particeps fiat alienin culpae ; ita alterum ex eiusdem apostoli vcrbis ad Rebraeos demonstrat, Γ'J Par re inquientis, iis, qui praesum vobis σfubiacete: Nam illi visitavit pro
animalus Doris tamquam rationem reddituri. .Quod argumentum
est, ut ille recte obseruat, comminationis terrore animum concutiens. . Idem ille CHRYso STOMVS innumera alia hanc in rem lubet in excellentis limis libris suis de sacerdotio quos co consilio compotat, ut officia destri 'ercteniscopi inter quae laborem ingentem, concionibus 9J gisputationibusque publi-
- κατασείει μου -- eu tu dedecoras t tum atque
158쪽
ce ad populum habendis impensum, refert. Et qu pira essent, qui, ut ignorantiam suam &iinperitiam in studiis, in concionibus' disputationibus excusarent, dicebant, vitam religiosam potissimum in episcopo requiri; respondet CHRYSos T MUS, non nuda facta satis esse ad hoc, ut alios quis edoceat, nisi &cum his verba accedant, & alios doctrina s non minus quam Gemplo suo ducat : Vtrumque alterius subsidio indigere ad
consummatam aedificationem. Cum pluribus in eamdem sententiam , quae hoc loco praeterimus, quia in antecedente quo
dam libro 'I uberius ea tradidimus, ubi de generalibus ccclesiastcae functionis officiis tractandi habuimus occasionem. QvAE ita pathetice a priuatis hominibuTurgentur, ea maiori cui auctoritate leges ecclesiasticae N impcriales iniun- nt', utra ue ad inculcandum hoc officium conspirantes. oncilium Laodi se hac de re loquitur, tamquam episco
159쪽
po consueta, ut scrinonem sempoliabcat ante, quam catechu- 'meni dimittantur. Idem & concilium Vrientiam m in IIispania facit, quando catechumenis & poenitentibus inuno I ipsis gentilibus sermonem episcopi audire permittit , quia hac ratione nolinussi ex infidelibus ad fidem CHRISTO dandam per ducti esse noscantur. Haec concilia ne iniungunF quidem opiscopis, ut concinentur,ob d hanc iugem & generalem pra-X1n eorum csic, supponunt. Concilium autem Trusiantim si Idisertius ad modum iniungendi loquitur, OFortet, inquiens, eos, qui praesunt ecclesiae, in omnibus quidem diebus , praecipue in dominiacis , omnem clerum e populum docere Pietatis a rem religionis eloquia, ex diiιina fer rura calligenter intelligentias e iudicia cirritatis. Et in
legibus imperialibus diuersa scuera sarcularis magistratus edicta
habentur in eamdem sciatentiam. In radice Theod ano Mestat lax, a tribuS 4mperatoribus Gratiam, Valentiniario & Ira do oconiunctim laet/, hanc habens inscriptioneis : De mi res Ita eis episcoporum in praedicando verbo Iei. ' Lex ipsa sic habet μῖ stii diu me legis sanctitatem aut nesciendo confundunt aut negligendoi id est non praedicando in molany G ossentant, sacrilegium committunt. Eadem tox etiamnum in codice Iustinianeo in tegra interposita h l
gitur. In alia quialam lege Arcadii atque Boorii fmJ episcopi vocantur vari, qui in diuersis regionibus suis populum insinuatine christianae religionis doctritiae, speciatim de obscquio &obedientia, civilibus magisti ati bys. praestanda, a monachis au-
DConei I. Ualenta can. I. Irom. iv. concit. PLIOI7. in quatenus salutaria praecepta domini nostri Iesu Chri ili , vel sermovem Iam dotis, non solum fideles, sed etiam mi echumeni ac poenitentes, & omnes, qui xκ diuersici sunt, au dire licitum habent. Sic enim ρ--tisi in praediciat e a.dita nonnullos ad fidem attractos eu: dentet scimii. si Concit. Truli. c. X: X. rom. vs. eon' p. Irsi. in. II τῶι νοῦν -- L . uc μἐν ἡμέρος, αυρέ- δε ταῖς κυρ-εαῖς, παντα .τes εον - τι, - , ἐκδώσκειν τ' της ἐμπιμας λόγους, aκ τῆς λι- γρας
a 'Cod. I heodos lib. XVI. tit. II. de episeopis leo. XXV. Iὶ Cod. Iustin. lib. IX. titui. XXIX. de crimine sieMlegii leg. Ii,ui Cod. Theod. lib. di. tr. XL de ii Ieg. XVI. Ad epistoporum, sane etesiaram tuti cetera redunda it, si qHid tarte in ea parte regionis, in uua iosi. popillos christi anae religionis eo binae insima one.moderantur is hie ouae γ . heri hac lege iubemus, a monachis perpetratum esse cognouerim nec vin-
160쪽
. tem, inspectioni ipsorum subditiS, saepius violata, moderari debeant. Et alia quadam lege Theodosii svi omnes haeretici in illicitis conuellibus suis profana preteccpta vel docere, vel discere prohibentur. Maxi inς iis, qui antistites inter eos vocantui, fidem insinuare, quam non habeant, Vel ministros creare, quod non lint, interdicitur. Id quod Oricia ordinandi & conci nandi I aequaliter ab episcopis catholicis requiri solita, & ius illa peragendi, quod horrctici episcopi sib, arrogauerint, meram usurpationem filis ostendit. Generatim id liquet, quod, ut concronandi ossicium initio episcopis , tamquam supremis gregis Christi pastoribus, Minandatum fuit: Ita per omnes regulas . leges, ecoesiasticas pariter & ciuiles, & per omnia vincula religionis hoc ossicium assidue ac diligenter exsequi compulsi fucrint, quomodo etiam Uiltaei sim cx magnae obligationis, cui suberant, sensu fecisse r cfiuntur. Nonnulli etiam ex ecclesia Romanensi ubi haec functionis cpisconalis parrcum magna hominum offensione per tot aetates iacglecta est serio ςam optauerunc reuiuiscere, deque ca reuauranda laborarunt. HABERTUS PIO ea contendit, & rem dicit notatu
dignislimrmbbad excitandum cos,quibus scribi nenaee, Dire sese expellumque esse, plus cilc momenti in unius epit copi ve is bo ad populum,.quam in sericiatis aliorum quantumuis eseis cultis orationibus ac claborati . Sed reuertor ad ecclesiam
Singularis Relsae Romanae consuetudo, qua per diuersas aetates nactas sermones SoZomeno es Cassiodoro habuisse dicitur. Qv v M igitur ex dictis certo constet, negovum praedicandi verbum Dei ordinarie ab ipsis episcopis in suis ipsorum eci fila fuisse peractum, Vel coniunctim cum prcsbyteris vclsine illis : Permirum omnino est audire, luod de ecclesia Rο-niar,ta aetatis suae narrat S OZOMENVS fm, quod nec ab episco