Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum

171쪽

muni patri beatique Philoronii sectatoris hae ae cenaea relinquenter, Di qui

172쪽

MO occurrunt; quorum hic postremus contrariam consuetudinem in quibusdam ecclesiis per Ad Pptiis videlicet & Africam reprehendit, ubi episcopi presby eris concionari non permittebant, sibi solis id muneris reseruantes, quod ille conterΓtum prest, eterorum interpretatur, quasi aut inuideant, aut non dignentur audire; quum tamen regula apostolica habeat

Si quid alii fuerit reuelatum sedenti, prim taceat: potestis enim presngiua prophetare , ut omnes discans enmura solatio confirmentur. I Cor.

XlV, 3o. 3 i. Si duo vel plures cpiscopi in eadem prasenteS ese sciat congregatione, nonnulli cQium, alius post alium , concionari solebant, locum ultimum praecipuo& honoratissimo re- struantes, Uti Epiphanium & Daimem epistypum Hierosostmorum in ecclesia Hieros stultiana codem tempore alterum post ait rum concio natos csse, auctor est HIERONYMUS st, Neque . quidquam communius & vulgatius hac praxi erat stantinopo-is, ubi multi saepe episcopi ad procurandum aliquod in aula neg-

ρ .es' ex domribus alia quidem in Me concιone, alia Nora an alia as ρμ' pulum verba faciunt. Augustin. ser m. in Psalm, XCIV. Ego vellem, fratres, Ut patrem nostrum p tius audiremus: de hoc honum est, ut patri obedicimus. Id. in PsalmXCU. Dominiis & frater meus Seuerus adhuc differt laetitiam nostram de seria mone , quem nobis debet. In letaim. CXXXI. luitum quia em erat, eatissimi, ut uatrem pρtius audiremus collegam meum . praesentem Omnibus nobis. Et modo non negauit, sed distulit. Et ideo hoc indico earitati vestrae, ut prior obtemperarem iubenti. Exto sit enim mihi, ut etat modo auditor meus, eo sane paeto, ut Mego sim ipsius. z Hieron. epist. H. ad Nepol. p. H. s. Pessimae consuetudinis est, in auibusdam mel sus, tacere presbyteros de raesentibus episcopis non loqui, quali aut inuideant aut non dignentur audire. cetera. Hieron. epist. LXI. ad Pammach. e. IV. Recordare quassio illius diei, quando ad horam septiniam inuitatus populus spe sola, quasi postea auditurus Epiphanium isset, detinebatur, quid tunc concionatus sis, nempe tontra AG thropamorphitas, qui simplicitate rustica Deum habere membra, quae is diuinis libris scripta sunt, arbitrantur, furens do indignans loquebaris : oemtos de manus de totius corpori tiandum, in senem dirigebas, volens illum suspectum sacere stultissimae haereseo . . Postquam lassius ore arido, resupiis Daqua cervice ae trementibus labiis eonticuisti; & tandem totius populi ' vota eompicta sunt: 'quid tibi fecit delirus Se fatuus senex Z surrexit, ut se indicaret pauca dicturum eme, salutataque . de voce dc manu ecclesia, Cuncta.' inquit, quae loquutus est collegio frater , Ri.,te filius, contra Anthropomo ph taram haeresin bene δι fideliter loquutus est, cetera.

173쪽

otium, vel agitanda cum patriarcha de rebus ecclesiae cons lia. eodem simul temnPre praesentes Crant. . . ' . f. VI. .

Sutilis sepe diebus quibustam in locu 9 certis temporibus ve

teres conelanati pures.. Qui Bus DAM in locis sermones singulis habcbant diebus, . maxime ieiunii quadragesimahs tempore, & diebus festis paschalibus. CHRYSO STOMI nomiliae in esin per duarum qua- 'dragesimarum decursum, omnibus diebus continua serie sibi succedentibus, recitatae sunt,qnemadmoduiu facile percipiet, quisquii eas perlustrare volet. Celebres illius homiliae de fl tuis in eumdem modiΠn & codem tempore habiti sunt. Facile etiam foret, bene multa loca in aliis eiuSoeridonibus notare, speciatim in primo, te tio & quinto volumine Γή, unde eos diebus aliis alios proxime insequutis, recitatos csse, Videre est

tamdem praxin inter monachos Aegyptios o cruat HIERONY

M vs t l, quod singulis diebus cantatis psalmis lectisque scriptis-ris & precibus factis, rata cita presbyterum sibi praesidentem

vocabant sennonem habere solitus sit, ad eleuandum eorum mentes ad futurae bcatitudinis contemplationem, quo sema ne cunetos adeo inflammatos esse dicit, ut moderato suspirio& oculis ad caeluin cleuatis intra se dixerint: quis ualia mis pennas sicut colimb.e, s volabo e reputeseam s PAMPHILUS in apologia sua pro ORIGINE dem dcio rcfert, quod ferme quoti .die Hstimones extempore habucrit ad populum. Ncque quis quam. AvGvSTI Ni homilias inspiccre potest, quin sum ubique fere sdb videat remittere ad sermones factoS heri 3c hora

die, quo ipso vel dies aliquis iis cursu hebdomadali, vel certe

putare, cetera. .

ce) Pamphil. apol. pro Orig. inter OperI Orig. vom. I. p. 7s6. Tractatus.pene qu tidie habebat in ecclesia &e. ιδ Augustin. serm. Il. in P alm. LVlII. torr. VIII opp.. p. Ῥ4. It ervuisse . m. piotractus debitorem me tu hodiernum reliquit Serm. in Ps . l.xul.

174쪽

iasius dies marto ris cuiusidam denotatur. Nam festi dies Inar tvium magna sempcr cum sokmnitate celebrabantur, nec umqvam homiliam aliquam panegbricam, ad populum ad imit tionem vii tutum mastyrim excitandum, his diebus hab crepia termittcbant. Quomodo cX AvovSTHur sermonibus disjunctis & c quamplurimis in operibus CHRYSOSTOΛII apparet

qui . istiusmodi occasioni bin yJ fuerunt recitati. In Ga a et iam Gyarius, cclebris episcopus eccsesar Anelai, fero quotidie conciongius est vitar enim ill us scriptori lino frequenter ad matutinas & lucernalcs prcces. homilias recitasse dicitur ut cultus esset, qui se de ignotantia cXcularet. Et concilium Trulianum Ig, canonem habet ad hanc praXin promouendam. . . g. IIX. Duo in una die multu in locu habiti sermones. Et hoc ad aliam nos deducit obseruationcin, quae hac. in materia commode scri potest, Quod multis in locis duos per diem sermones, ad meliorem populi adificationem, habu

LEsTRANGIus ΓιJ addubitant, an haec praxis late se extanderit. Ille exempla dari dicie concionuM, tam vespere quam

streno iae multa audiuit caritas vestra, nec hodie tamen huie sestiuitati. ne nare potuimus nollra in sentitutem. Serm. II. in Ps, m. Lxv III. Postelior pars psalm,. de quo hesterno die loquuti sumus earitati vestrae, Miae nobis explicanda remanserit. Serm. I l. in Psalm. LXX. Commendauimus hestemus die titulum eius M. Serm. II. in Psalm. X sicut non dubito meminissa caritatem vestam, qui hesterno ine sermoni adsuistis, psalmum , quem cesperamas exponere, ne ad terminum perueniret, angustia temporis impediis vita Hoe, qui hemι adsuisti ε, recordamini: qui uon adsuillis, agnoscite. Serm. IL in Psium. CI. Hesterno He audiuimus cuiusdam pauperis gemitum in oratione, cetera. Et passim in sermonibus de tempψre & de sanctis. to Chrysios ora. to m. I. serm. XXXI. de Philogonio. serm. XL. de Iuventino. Ea sequentes de Pelagia, Ignatio, Romano, bletitis, Iuliano, Luciano, Beriantee, Eullathio &c. - . Aug. ser m. in Pyalm. LXXXI. Vide etiam ; quae de veterum sermonibus, di bus sabbati & Rationariis habitis, libro antecedente diximus. σ3 cypriam Τolonensis kiti caesiarii c. IV. ar. Mabillom decursu Gallicano p. o . Frequenter etiam ad matutinos L Iucernarium propter aduenientes recit bat homilias, ut nullus esset, qui se de ignorantia excusaret. Coneil. Trullan. e. XIX. cit. supra, II. liti. D pag. 316.

Ramane

175쪽

inane habitarum , in antiqua ecclesia, ind speciali oribus tantum temporibus & occasionibus. & idcirco de nulla regula vel conluetudine ecclesi e conuictus cst. Hic consuetudinem Caesaria tantum in Cappadocia, Ubi Vixit BASILIVs, & in C pro obtinuisse ait. BAsILIvM homilita quasdam in hexamin, On f J in precibus vespertinis habuissc. Sed so CRATEM IJ hanc consuetudinem ad haec loca adstrinxisse putat, quia de eae t quatur, tamquam peculiari horum locorum more, quod episcopi & presbyteri illic diebus sabbati & 'dominico strinones habeant vespere ad lucernam. WITTEN HALLus episcopus diuersam ab illis fouet ni J opinionem: In ciuitatibus & hae silicis maioribus morem existimat fuisse. pastoribus, ut diebus dominicis mane & post meridiem concionarentur. Et hanc

suam opinionem diuersis testimoniis c CHRYSO STOMo con

firmat, cuius de homiliis una quaedam inscribitur μJ : Exhorrua

tio a i eis, quor pudet post cibum sumtum ac dere ad cancionem Des inrisum. Et iri alia so) homilia in illos iniichirur, qui ipsius co suetudinem concionandi post prandium veluti nouam quam- miram danmabant, maiorcin sic caussam habere dicens damnandi prauam illam consuetudinem, ex qua nonnulli post

176쪽

cibum lc incnsam ad somnum & cubile ire solebant. Alio loco hanc praxin lonἰgo CHIUSTI sermone ad discipulos suos post ultimam coenam p J defendit. Et in alia homilia, ad po- '

pulum Antiochenum fqJ habita,magnopere eos laudat, quod pransi. in ecclesiam VCneri ut compic uerintque concionem. Et haec omnia 3 KET TENΗALLO citata sunt. quibus addi possunt; quae in homilia de uiasolo timiatores dicit, quod episcopus sese monibus adfuerit praescias, quos mane &post meridi cm revi-

. nobis imp ere estucinum.

177쪽

laudiit. Iste enim scimo habebatur post meridiem rorem die, quo sermonem vicesimum primum ad recens baptiZatos ha- buerat, ut expressis verbis adficinat. Ita homiliae decima quin

ta & undevicesima ad populum Antiochenum de vitando Dra mensa eodem die fict habitae videntur. Et homilia eius deferendis .equo anima re'ehensionibur sermo fuit Vespertin m. Nam in ca 'Isic populum alloquitur z Vos autemMpigeat, etiamsi Despera depre- Medar. Pro Paulo omnis noster sermo est, pro Paulo inquam, qui per reiennium die ae nocte discipulos docuit. In homilia in Heliam Cr inviduam I vi, superueniente Vespera sic impeditum esse dicit, quis minus sermonem qucindam Ex illis, quos diebus ieiunii habu- 'erit, ad finem potuerit Perducere. Et in homilia in Genoin Iclaris verbis indicat, se tunc sermonem recitalla vespertinum. Nam conuelsa ad ponatum Oratione sic fatur : Scripturas vobis

enarramus , Dos Nero aversis a uobis oculis , ad lucerna , adeum, qui lucernas accendebat , cor emitra listis. quantum. porro ' Me focordiae, nobis relictis, hale attendere I quem ego quoque accendo ', qui latet inseri pluris, e iii nostra lingna succenditur lucerna doctrina. Hoc illo maius est lumen ae meliusia Mnenim oleo madens Aburium, in isto, aerendiis mus p sed irrigatos pietarte animos audiendi inpiditate inflamminus.

Τota allusio similitudo ostendit, quod Vespere concionatus.

178쪽

, a . .

sit, quum lampades accenderentur, quae res ansam ei dedit comparationem instituendi inter materiale lumen lampadum& spirituale lumen faci arum scripturarum. Et in homilia terhia de postentia f3J, Vt plures ne nona nemus, is advespcram usque se non deliturum esse, dicit, usque dum absolveret, quod coeperit. EX quibur omnibus apparet, non ex hac illaue occalione illud factum fuisse in ecclesia CHRYsos To Mi, sed constantem & ordinariam cius fuisse consuetudinem. Et in ecclesia 1 arma nonnumquam istiusmodi exempla; etsi non ita crebra, deprehePdimus. AUGUSTINUS non λ- tum quotidie, sed saepius etiam bis eodem die civici natus cst. Vti ex duobus sermonibus in pselmum LXXXVIII.. liquc quorum in posteriore ait : AI reliqua psalmi, de quo in matutino lo-

. inutifumin, imum intendite, pium debitum exigite. GAVDENTI Us etiam , cpiscopus Miriensis sis, bis se in vigiliis ante pascha docuisse dicit. Et probabile est, eamdem consuetiadmem aliis . Ouoque in locis fuisse obscruatam. Nam in hac tala innitate speciatim distinctiosem faciebant in sermonibus suifr, habentes

unum ad catechumenos, alterum ad ircophytos, siue recens 'baptiratos. Vt GAVDENTI VS secundum suum tradierunt ii uesermonem ad neophytos factum fuisse, eodcin loco narrat. Idem dicunt AMBRO si s liJ, THEODORETVs PI & AVGU .

Chrysoll. homil. ill . de poenita tot n. lv. p. Ita. I p. 439. edit. Iraucos. δε α 'φί - . Iuc ἔσπέρας, Zως a ἀυτὸ ' ca Aug. strin. d. iiii alm. LXXXVIII. . ca a Gaudent. tractat. IV. Carnalem Iuda eae paschae obseruantiam , spiritualibus tyses. refertam, trino iam tractatu docuimus; semel hesterno da Se bis in. tiamsis. Id. triat. V. Oportebat in illa nocte vigiliarum secundo tr Oatu - - congrui neophytis expinari. . tb Ambros de iis, qui mysterili initiantur e. i. De moratour quot anum Prinmonem habuimus, quum vel pati iasch.mim gesta. vel prouerbiorum lege rentur praκeptali ut hie informati atque initituti adsuesceretis maiorum inisgredi vias, eortusque iter carperc, ac diuitiis obedire mandatis, quo renovari per baptismum eius vitae usirin tenetelli, quae ablutos deceret. Nunc e m ex iis dicere admonet, atque ipsam sacramentorum rationem edere ἔquam ante baptismium si putamentiis instimandam nondum initiatis, prodi di se poli' quam edidisse aestimaremur. e Dieodoreta quatit. XV. in Num. Ασκα- δώυήτους περιτων θύων λα-

180쪽

polle . Magni saepe conuentus ad monumenta martyrum ces - hrabantur : Nam in anniuersariis eorum dicbus uniuersa ciuitas prodibat ad memoriam eorum recolendam in ecclesiis, ubi iacebant sepulti; quemadmodum CHRYsos ToMus heic& alibi fiJ narrat. Aliis autem temporibus praecipuus eorum conuentus ad audiensas conciones vi ecalmis ciuitatis ag batur. Non nisi ineunte demum sarculo sexto consuetudo concionandi per parochias rurales in ecclesia Gallicana gener tim inualuit. Circiter illam enim tempestatem decretum in concilio Vasensi ann. DXXIX. factum est in hanc sentent,

ain te me etiam pro aedificatione omnium ecclesiarum e pro Militas totius populi nobis placuit,ut non solum in riuitatibus , sed etiam in omnibus patrachiis verbimi faciendi daremur presbreris potestatem. MPresbter, aliqua infirmitate prohibeme,per se tuum non potuerit Iraedμ . re, sanctorum patrum homiliae a diaconibus recitentur. Vt adcohoc intuitu prientis ecclesiae conditio felicior lateris ecclesiae conditione intui possit; siquidem vix ullam ecclesiam apud. nos in agris inuenias, quin singulis diebus dominicis per i renum aianum presbyter aliquis vel diaconus sermonem in ea habeat ad populum.

in in Drbe remansiimur, non a modum vers ile est , nos eat a meditatur ον iae phriosiopbaturos fuisse, at extra pomerium e re r. a δε- pepulera pretenter, atque hanc de furactorum multisvianem hyestante oa nece se plane flua . vellemus, nossemus, hoc conspectu admouator has egit riones animo υoluere, ne Iullinitores fieri, dum illas voluimur, omnemque erga res Iaeculures affectum exuere. Ibi d. p. 88T. λα δε ταῖνα κω σἰν γ --

Bingli. O. E. VOLVI.