장음표시 사용
271쪽
cpimen esset; tametsi absolutio in ordinariis casibus ad altare plerumque daretur. Iam si precatio absolutionis, quae eorum 'erat reconciliano ante altare, nonnumquam ante apiidem facta est, parum dubii est, quin aliae preces . quae modo introdunctio erant ad eorum reconciliationem, ibidem quoque fa arsint. 2.) Haeae missa catechumenorum & poenitentium distip-ctum plane ministerium erat a milIa fidelium, fiebatque semper plena eorum dimissio, antequam hoc posterius ossicium cap ret initium. 3. Expressus quidam canon in conciflo Carthagi- Arensi tertio exstat, qui Omnem orationem ante altare ad patrem, non ad filium fit, dirigi iubet: At vero manifestum est, preces pro energumenis ad filium directas fuisse, uti antea J in formula, ex constitutionisus estata, vidimus. Vt adeo vel discipli. nam ecclcsiarum orientalium a disciplina eceleliarum occidentalium valde diueis a fuisse oporteat; vel necessario concludendum nobis sit, hasce precationes, quarum quaedam ad filium directae sunt, ad altare non fui ita factas.
g. XIII. Num udae istiusmodi distinctae preces pro catechumenis se poenia
tentibus in ecclesia Latina fuerint.. DIXERIT Vero quispiam, preces in ecs.sia Latina num-
qnaim ad filium fuisse directas: Aut forte tales preces pro catechpmenis & poenitentibus sepatatim non obtinuisse, uti quidem. in liturnis orieti talibus, distincitas ab illis precibus, quae pro omnibus hominum ordinibus, cum ante iussa post cons crationem eucharistiae, fieri solobant. Res quidem non ita clara cst, fateor, in ecclesia Latina ti eam in Orientali Tuis Iedemonstrauit Et quod dissicultatem auget, hoc est, quod nonnulli auctores indicare videantur, quod simul ataue sermo esset finitus, catechumeni dimissi fuerint, & tum ti deles ad pre-
s ante altare se contulerint.. Ecce, inquit ΛVGusTI NVS fC, post sermonem fit m a catechumenis. Manebunt fideles , vemetur ad Deum uerationis. Alliare intelligit, ubi orptio dominica ex more
Ia Concit. Carth. g. III. c. XXIII. I t nemo in precibus vel pa rem pro filio, vel filium pro patre nominet: Et quum ad altare adsistitur, semper ad patrem
272쪽
a solis fidelibus recitanda erat, quemadmodum ex sequentibus apparet, quando pergit: Scitis, quo accessieri sumus, quid prius Deo dicturi stimus t Dimitte nobis debita vostra, fit ut 9 nos dimistimur debitoribus nostris. Et AMBROSIVS foj, de eadcin loqucias materia ait: Post lectiones e tractatum, dimissi catechumenis, Ombolum aliis ludus competentibus il baptiferiis tradebam ecclesiae. Velum luec
testimonia non sufficiunt ad protiandum, eueharistiae celebra. tioncm sermone finito statim coepisse, nec alias preces vel aliud quoddam negotium inter ilisse. Nam hic ipst AMBRosii locus ostendit, quod, ad minbrnim interdum, ecclesiae symbo. tum mox baptiZandi S in isto tempoIis interuallo traditum fue- 'tit. Et ex uno de ante citatiS canonibus concilii Cretha nemsi, planum est, aliis temporibus precationem pro absolutione& reconciliatione publici cuiusdam & magni pescatoris c 'tam apside ante missam fidelium similiter fuisse peractam. Et alter canon quasdam precationes ad filium aeque ac ad patrem fuisse airectas, manifesto indicat, quando vel patrem pro filio, vel filium pro patre, nominari prohibet. Quae prohibitio mi, nus necessaria fuissct, nisi precationes ad filium quoque dirigi consueuissert. Iam li precationes quasdam ad filium directavfuisse concedamus, ante missana fidelium siue celebrationcm eucharistiae factas esse oportet, quia lito tempore idem ille crunon orationem semper ad patrem dirigi iubet. Unde concludimus, praxin Graecae & Latinae ecclesiarum fuisse eamdem,& in utraque preceS fuisse pro catcchumenis, energumen', ac poenitentibus, di ipsis quidem praesentibus, distinetas ab illis, quae postea pro illis ubiuntibus ad altare factati Atque ita pri- mam diuini cultus partem, quam VetuS ecclesia missam' ea
techumenorum Vo auit, absoluimus. ιοὶ Ambros epist. XXXIII. ad Nareeuiuam sororem.
273쪽
CAPUT. PRIMUM DE PRECIBVS OBLATIONI PRAEMISSIS .
De precatione dicta δια ιωπῆς, siue eum silentio.
rum, poenitentium ac energumenorum ordinibus, adeoque missa catechumenorum finita, statim illa pars cultus sublici capiebat initium,' quae proprie dicitur missa filium , siue ossicium eucharidicuin, quia non nisii fideles liue communicantes saut certe isti de posia itentibus, qui Oitanes gradus p nitentiae absoluerant, dicti inde συνι ταμενοι, siue eo iapentes J in ea practentis esse poterant. Initium huius ossicii facicbat precatio, a populo priuatim &sub silentio fact*, dc hinc ἐυra δια a 'ες & ἐυχη καV. διάνοιαν vocitata. Hoc ex canone quodam concilii Laodiceni discimus, qui totius cultus ecclesiastici Ordinem summatim tradit. Quo circa, mn o felicius hac in re progrcdiamur, non inconsultum fuerit Peum hoc loco integrum interponese, quippe qui unus de notatu dignissimis canonibuS in uniueiso codice est,& multum lucis subsequenti dissertationi adfundet. Verba iit us canonis haec sunt sq: Oportere scor primum, post episcoporum
per movis, catechume uinu orationem 'rogis σpostquam exierint eis ehu, ueni, eorum, qlii P Hic tiam sium, ,eri orationem: π qutim 'si submauum aeresserint Meresserint, fidelium preces Ac ter feri : Dnam quia Gm,frilicet primam,ssentio: secundam autem tertiam per pronun-
274쪽
uitonem impleri, deinde Ae pacem duri. Et po quam presbieri pacem episcopo dederint, time laicos etiam pacem dare: D faneum flationem perfici, holis miniserio sacro deditis licere αἰ altare, Me
Vini quidam eruditi lianc orationem δια si si limis, heic non amplius quicquam significare putant, quam preces super catechumenis, a tufinistro solo factas, populo non respondente; M per Qrationem, quae dicitur ἐυχὴ δια προσμεωνήσεως, reatio per pronuntiutioncm im inda, prcces intelligunt, faetas ner modum respondendi, ininisti O & populo alternatim sibi respondentibus. Verum haec cXplicatio ad sensuin huius' canonis non Accedit. Nam per orationem sub silentio heie imtelligere debemus priuatas ista Preces, quaS quisque priuatim faciebat ; & pct orationem δια προσφωνήσεως tales preces,' . quas uniuersa ecclesia communiter fundebat, suscitata & ad monita a diacono, qui diuersas formulas recitabat, docens populum, quae .precibuS essent CXpetenda, quibus pctitionibus singulis cuncti subiungebant suum Κύ in ἐλάησον, Drio Gison; Sctum episcopus ε κλη ν siue inuocationem addcbat, quae etiam ιollem dicebatur, quod cssct Omnium precum populi collectio siue repetitio. Tria'ista gelacra precum fuisse in vcteri ecclesia ex iis palam est; quae de singulis nyrrantur. Et primum qui- dem fuisse istiusmodi preces priuatas, ab Vnoquoque secreto factas , non tantum ex hoc canone, scd CX diuersis etiam vetustis scripturibus apparer. CHRYSO STOMVs yJ de nonnullis narrat, quod in his priuatis precibus nihil nisi vindietam in inimicos a Deo petant. Multi, inquit, pronos in terram se proiicia entes, terram fronte ferientes, calidas fundentes lacrimar, acerbius in serius ingemis enter, exteram manibu , multumquς studium prae se fren-
275쪽
tes, hoe feruore ac promtitudine animi aluersus Iropriam salutem ut untur. Nam Deo precer Oferunt non pro fuis delictis, neque in veniam preis eastorum f/orum petant , sed hoc studium onixst conferunt ad ursis in Geos: ae peris e faciunt, ac si quis ensem acuat, nee aduersus hostes illo seu re armorum utatur, sed eo iugulani furem traiiciat. bie σ i si nouad obtinendam fiιο 1n veniam delicitorum ,sed ad acrelerandum inimi
rum sipplicium precibus utuntur; qNOI est j e ipsos gladio suo transfigio Aliquanto post ipsa huius Orationis verba narrat Mindica meis inimicis mei restende illis,me quoque Deum habere. Ex quibiis omnibus apparet, fuisse has priuatas populi preces, quibus abuti potuerint, non autem publicaS ccclesiae preces. Ecclesia enim filios suos numquam docebat male precari inimicis, scd beneprecari de pro illi rare. Verum in his priuatis precibus, quae ad peccata confitenda & deprccanda Dei iudicia spectabant, mali homines omnes regulas migrandi libi. sum bant libertatem, suisque induigebant ad iactibus, inimicis Vindictam diuinam expetendo. Iam vero, licet hic grandis harum priuatarum precum abusus
esset, eo tamen.valet, Vt Videamus, quae coi suetudo fuerit ccclesiae in permittendis ciusmodi precibus, & quem illae x sum sibi destinatum habuerint. BAst Lius de vigiliis & nocturnis conuentibus loquens 9 J, Irspicue indieat, psalmodiae Vari - tate, priuatis prccibus intermixtis, eos solitos esse tiansigi. Et
276쪽
c AssIANus cadem de illis tam in orientalibus quam occidin- talibus ecclesiis tradit, quemadmodum plui ibus ostendimus, loquentes de quotidiano matutino & vcspertino ossicio, quod cuin priuata peccatorum confessione in ccclesiis oriciatalibus, BASILIo memorata, capiebat initium, & cum publica confessione, verbis psalmi LI facta, qui inde dicebatur psalmus eo fessi is, & psalmus pamitemialis pro ossicio matutino, finiebatur. Quod autem ad priuatas confessiones attinci . de quibus iam loquimur, & cum quibus missa filium incnoa natur, notandum porro nobis cst, eas non tantum ab it in populo sub silentio, sed a ministro etiam ecclesiae priuatim factas esse. C ius consuetudinis vestigia in nonnullis vctustissimis quarumdam ecclesiarum liturgiis supersunt, ab hodiernis confelsonibus in missassi Romano prorsus diuersa. Quando enim hodie inmissati Romano peccatorum conlassio sancti S & angelis non minus quam Deo fit, omnia ossicia, ad minimum per mille annos a CHRISTO nato,confessiones soli Deo factas habent. Ita est in formulis confessionis in Deramentario GREGORI I & aliis a MENARD o publicatis. Et hoc manuscriptum est, quod Bo-NA cardinalis tantopere laudat in regina: Smeriae bibliotheca, utpote quod vetus mi ilale Galicanum sit. Vt hasce confessones soli Deo, non autem sanctis & angelis, factas esse ostendamus,& fuisse omnino Yonfessiones particulareS, a sacerdote priuatim tantum M concilium Laodicem loquitur factas, heic transcribemus eam, quam ex vetustissim manuscripto, tamquam Gallicani ossicii consessionem, nobis exhibet BONA DIJ. Vocatur ibi apolog a sacerdotis, atque sic habct:
Ante tuae immensitatis conspectum, Nante tuae instabilitatis oculosio maiestas mirabilis, filicet ante sanctos vultus tuos, ni e Deus, e maxima pietatis potestatis omnipotens pater, quamlibet non fine delita
reuerentia, attamen nulla ossicii di itate, vilis admodum peccator ace
do, σ reus conscientiae testis ad flo. Areus me tibi ta non excuso: scoram testibus confiteor iniustitiam meam tibi domino Deo meo. Con reor inquam , eonfiteor sub testibus iniustitiam impietatis meae, in remitas impietatem peccati mei. Confiteor, quod ubi remittar, redis me PL-
t ae Bona reta riturgie. lih. Il. e. l. R. I.
277쪽
niar. Habes me confitentem reum ; fuscis non nisi verbis emendiantem. Verbis enim Iuco, operibus ossendo. Conscientiam sentio , emm tD- .nem dissero. Subueni ergo , fibueni pietas ineffabilir. Iguinee, ignofra mihi trinitas mirasilis. Parce, parre,parce,Ibpplico, Dertas placasilis. Exaudi, exaudi, exaudi me, rogo, his verbis illius filii tui Hamantem,
Pater, aeterne Deus, peccaui in caelum s coram te: ram non sum dignus, vorari filius tuus, De me is unum de mercenariis tuis. Et murc, Parer
misericors, unicum misericordiae tuae portum CHRISTO Duram peto, vequod per me vilescit, per illum acceptum fe=Ye dignoris, qui vivis re-pias in saecula faecidorum, Amen.
MAN. FESTvM heic est, quod, ut nulla sanisti vel angeli in hac precatione reperitur allocutio, ita priuata solius sacerdotis pro se ipso oratio fuerit, dum populus similiter in confessioniblis suis priuatis Dco faciendis esset occupatus. Quod sensum orationis sub silentio nobis monstrat, de qua loquitur concilium Laodicenum, quae prima dicitur Oratio in exordio mis. sae fidelium. Quon de his priuatis precibus hoc loco addendum adhuc est, obseruatio est, de duabus vetustis loquendi formulis, quae ad hanc materiam quodammodo rcspiciunt, & ad cam faciunt
confirmandam. Formulae istae suntSilretium indicere,de, Grationem dare, quae ambae ad denotandam eam consuetudinem adhibemtur, qua populus ad priuatas precta procumbere iubebatur. Nonnumquam episcopus signum dare solebat, dicendo, Or mus, & tum populus ad priuatas iura preces se conferebat,quo. facto episcopus preces eorum per modum solemnis inuocationis summatim colligebat. Ita v RANIvs J hunc ritum describit in vita PAVLiNI, antistitis ccclesiae Nolanae, quando de certo quodam episcopo loquens, ait: Ad ecclesiam νω.est G a fores tribunali populum ex more salutauit, resalutatusque a populo orationem dedit, c collecta oratione stiritum emhalavit. Interdum diaconus signum dabat, idque vocabatur. Flentium indicere. Ita in Gallicanis ecclesiis fuit, quemadmodum s TILLrNGFLEETVS eX GREGORIO VJ episcopo Turonensi ob
278쪽
seruat; idque sacerdos ex lituigia metaralica fecit. Vbi ille recte concludit, quod haec phiasis, filentium indicere, non simplicitor significet populum ad attentionem excitare, sed quod amplius quid denotet, nimirum ad tempus priuatis suis precibus vacare eos debere. Idque ex hiS rationibus non improbabile
esse putat. I.) GREGORIUM Turonensem loco ante memoratokdiccre, quod rex tempus illud arripvcrit loquendi ad popu- una, qui statim orationem pro rege fuderit ad Deum; non ,,quod ulla collecta hinc pro rege fuerit recitata, neque enim .illud congruum huic rei tempus fuisse; sed quod, quum tem-
.pus secrctarum precum esset, scamone regiS tantopere omnes ocommoti fuerint, Vt pro ipso orarent. 2.) Gentiles iussos fa-9υme tingilias, teste BRIS SONIO sgJ, priuata vota sua fecisse, &
quum utentii indictio per diaconos facta clusilcm naturae esse ideatur, non probabile esse, quod christiani precibus votis- isque suis defuerint. 3.ὶ Magnum argumentum, inquit, mihi sicli, paruus collectarum numerus in antiquis ecclesiis; christi- .,ani cnim magnam tempori S paricin publico cultui dabant
,die dominico & diebus stationariis saddo & in vigiliis suis γ
ώat vero reliqua ossicia omnia tantum temporis consumere,,non poterant, quum non haberent tam longas precationes, Xtemporales, nec tantam taedio plenarum caerimoniarumismultitudinem in omnibus partibus, uti breuiatrium & νηυμ -Romanum introduxit; dc quum collectae vetustillimae paucae es risent & breues, maxime probabile videtur, congruum tot n-ώporis spatium datum fuisse priuatis precibus.,, Cuius corsuc-
tin. Best there unas a farther mouiπ ru it,au that the Peuci mree fora time there to attenae to there on πνισι te morer, appeari nos improbaboto me on ibes consae ratiosus. Glegorii verba haee sunt i Factum est, ut quadam die dominiea, postqtiam diaconus silentium populis, ut missae auscultarentur, indixit, rex conuersius ad populum diceret: λdiuro vos, o viri cum mulieribus, ut mihi fidem inuiolatam seritare dignemini, nee me, Ut fratres meos nuper socistis, interimatis, cetera. - - Η c eo dicente, Omnis populus orationem pro tege fudit ad dominum. Brittan. de formulis p. s. DIO. D.
279쪽
tudinis reliquiae in ossicio ordinationis sacerdotum in ecclesia nostra supersunt, ubi silentium praestari aliquamdiu iubentur ad sccretas preces Populi. Et eadem consi cludo obseruata fuit in προσφωνησει, siue indictione precum, quae erat monitio ad populum, quid in priuatis suis precibus orare deberent LM.f. II. De precibus λα προσφωνησσώκ, siue per exclamationes solitas,
indictis. Arqvsi hoc ipsum nos proxime deducit ad considerandas secundi generis preces, canoni Laodiceno memoratas, quae ibi dicuntur ἐυχα προσψ-ἡσι- , preces per exclamatiouersiaitas indictae. Nam non tantum crant populi ad precandum ex
citatio , sed etiam instructio, quid potissimum illis,& pro qui
bus orandum csset.' Formulam huius orationis in apostolicis habemus constitutionibus , statisn post dimissos catechumenos ac poenitentes, ubi dicitur προσφώνησις υπερ των πιτύν, indicia ιρον ario pro sitelituis. Introducitur ibi his Vcrbis si I : Nemo eorum, quibus non licet, exeat uui fideles fumus, flectamus genu. Heremur Deum per Christum eius. Omnes intenis Deumper Christum eius appellamus. Tum sequuntur diuersae petitioncs hoc ordine:
Pro pace tranquillitate mundi atque Ductarum ecclesiarum orsemur ; in Deus uniuersitatis ferPetuam asilem stam parem nobis αμ uat; ut nos confervet perseueranter in pleniitudine Pia ac religiose viris
Pra fancta catholica e apostolica ecclesia, a finibus initiae adfinis
extensa , oremus ἰ De seminu= eam inconcussam fluctibus non agitaram conseruet atque tueatur, inlud αἰ consimmarionem feculi, fundatam super petram. ha Vid. Mai. Par er eoncion. in obitum Buceri. cu Constitui. apostol. lib. Vs II. c. IX. Μη os τοῦν μὴ κροέλειτα
280쪽
Et Pro Iancta hac patraecia oremus; is cunctorum dominus nobis
donet consedim i sine remissicue calestem ipsus spem, G reddere ipsi ad
diιum precatio uir debitum. Pro uniuers sub caelo existente episcopatu eorum, qui recte disse tium verbum Doritatis, oremus e spro episcopo nostro Iacobo ae Iarinis eius oremur.
Et pro episeopo nostro Clemente ac parresis eius oramus 2 Pro episcopo nostro Euodio cibarae is eius cremus; re miseria cors Deus illos ecclesiis sanctis fuit prie et incolumes, honoratos, long Uus , . pr.ebeat eis honcratam hus Actem in pietare ac Dιstitia. Etiam Iro presbyteris nostris cremus; ut dominus liberet itur ab mmni turpi ac praua re, G concedat illis integrum'sono ratum presb-terium. 1
Pro uniuerso Christi diaconio ae ministeris crentur; ut dominus inculpatam ipsis largiatur ministrationem. Pro lectoribus, cauroribus, virginitur, viduis e pupillis oremus.
Pro iis,qui in matrimonio Gliberorum Procreatione Diuvn oremus ἰνt dominus misereatur eorum omulum IPro eunuchis, in sanctitate ambulantibus, oremus rPro iis, qui continentem e religiosam agunt vitam, oremus Pro iis, qui in sancia ecclesia oblationes faciunt, ae eleemos r u rigus dant, oremus: