장음표시 사용
301쪽
ab quae oblatione precum cum populo participes. Hoc autem sub insetium censurae rum exactius Obstruabatur. Nam si quis gravioris delicti reuS, haereticus Vcl aliuS quispiam ecclesiae communione priuatus, omnia bona sua ccclesiae donare voluisset, oblationem eius in hac cius vitae conditimae haud fuim iit accepturi. Epistola quaedam sub nomine circumfertur Avo ' 5TiNI ad Bonifatium 3J comitem, ex qua hoc ipsum manifesto apparet, quando ei hunc in inodinia scribit: Oblatis domus tua
a clericis ne Ascipiatur, indixi, communionemque tibi interdico, donoe pro boefari corde contritora humiliato dignum offeras Dori prium Deo.
Epistola'haec probabiliter non est A vGvSTINI, nihil vero continet a discipnna istorum temporum alie , quando maxima munero ab imperatore recipere ' rccusabant, si vel haereticus esset, vel censurae excommunicati nis subiaceret. Quemadmodum non solum ex iis, quae antea e X epistola AMBRosii ad Valent manum obteruRuimuS, apparet ,.sed CX illis etiam, quae de B Asi LIo memoriae prodidit NAZIAN ZEN S sin, quod do- 'na Valentis accipere noluerit, quod esset prolatas diuinitatis RISII hostis & furiosus haerclis Arianae descia r. Ita L, re is dona repudiabat Lusebii, politici Ariari 2pud Cou stantium, . . quemadmodum ex Λ TΗ A NASIO DI discimus & THEODOλε-
302쪽
To ' , quorum hic historiam per singulas parto refert in hunc
modum: Constanti tu examinato Librarro, consiliumque s condemn tioni Athanasii cuin fide Nicena non subscribendi . haud mutante, iussi eum in Beraeam Thraciae relegari. Uigresso talerio, imperaris quingensos aureos ei misit ad expensar. tabernus autem illi, qui attul-rat, respondit, abi, da imperateri. His enim Fur habet ad stipen dia militum. Similiter impenarem alios pari numero misit. O Liberius, redde, inquit, imperatori. Nam his etiam a.I militarem expedi tionem opus habet. quodI his non eget imperator, det Auxentioq picteto , his enim opiis habenet. Vt vero ab his non accepit, Eusebius em cἡus alios ei adfert. Cui Libertur, tu orbis terra, ait, expilasti ec-elesiar, G mihi ut damnato eleemosynam o Men. y Vade , prius esto eμμflianus. Neque minus dignis sunt mellioratu ,. litae de ecclesiae cum istar bis haeretico Ucndi rationc nartat TERTULLIANVS, quum ille una cum Valentino propter haeresin citat excommunicatus, quod ipsim cum ducentis scstertiis fri, quae cccle-' intulisset, ciccerit. Tantum abest, ut istiusmodi hominum dona acciperent, Ut cum indignatione potius ea reiicerciat,
uti Simon Petrus fecit Simoni mago dicens, Pecunia tua te eum fit in perditionem: Vel vi Abram dona rcpuditut- regis Sodom, a ' Ilo subtegminis, inquiens, usque ad corrigiιι1λι caliga non accliam ex omnibus, quae tua sunt, ne dicas, Ego ditaui Abram.
303쪽
. Iuaenam oblationes ad altare recipi potuerint, ct quae non. Qv EMADMODv M ita. inter personas distin uebant, a quibus recipiebantur oblationes, ita secundo inter ipitis oblationes recipiendas faciebant distinctionem. Nam ex Vetustissi1na con . suctudine illae duntaxat res offerebantur ad altare, quae ministerio binis erant congruentes. Hanc in rem diuersi cano- .nes inter sic dictos canones apostolico habentur. Vnus sic
praecipit dJ: Si quis epi opus aut prestrer prater a domino faciam de farrisieio constitiuionem, Ferat super altare Dei alia quaedam , seu mel, seu lae, seu Iro vino feram , seu confecta, aut volatilia, aut animalia aliqua, aut legumlun; contra eonstitutionem facient deponatur. Alius fri r Exceptis, tempore opportum' novis granis me Aecu , flueretis, non fit lieitum ossem i aliquid ai altare, nisi oleum ad luminaria σ. thymiama, id est incensim, temTore, quo sancta celebratur oliatio. Rursus alius s : Reliqui omner fructui aI domum, primitis episcopo presbm is, dirigantur nee osseramur in altari. certum est autem, puod eris opus sprerbyteri dividant. iaconis e reliquis clericis. Nonnulli cauones Africam eiusdem argumenti sunt. clanciIiuin Carthaginei se teletium ualuit uJ, Vr an sacramentis emporis taban-. guinis domini nihil amplius osseratur, quam irae dominus tradidit, hoe est, panis σνinum aqua mixtum. Nec amplius in 'saeripe D s M. in primitiis) osseratur, quam de vitis rumentis. Canonum Alarica.norum collectio Graeca di Latina hJ hunc canonem paullo pic-niorem his verbis exhibet: Vt in farramentis coryoris euryanguinis . domini nihil avi ius osseratur, quam quod irae dominus traiit, hoe
304쪽
est panis σDinum aqua mixtum. Primitiae vors, seu mel criae , quod o die solemnis o in infantum mim,rio flet erri, qisamuis in alia- νι oferantur, suam ramcn propriam habeant benedictionem, Ut a sacramento dominici corporis σ sanguinis istinguantur. Nec amphus inprimitiis osseratur, quam de ut ιν σfrumentis. Heic videmus, so
lu m lac & mcl offerri debuisse uno die solemnissimo, hoc est sabbato magnis, liue die pascha proxime antecedente, quod solemnissimum baptirandi lcmpus erat; idque in mysterio m-
santium, hoc est rccens bapti Zatorum, qui infant sensu quodam myssico a noua naziuitate dici sol chant in ecclesiis Afri- eunti: Moris enim erat, statim post baptisinum particulam mellis ac lactis eis lare, uti libro quodam praecedente ostendimus. Et idcirco ob hoc infantium mysterium oblatio mellis& lactis heic fieri pcrmittitur, quae offerri & cor, erari pecu- liati cum benedietione debebat, ne in locum cucharistiae vcnire crederetur. Neque alta. pruni tiae ad astare o fcrii permittuntur, nisi de V ut & frumentis, utpote cic mentis panis &vini, ex quisus eucharistia sumi solebat. Oopcilii Trullaui tempore mellis & lactis oblatio ad altarc univcrsaliter D J vctita erat. Primitiarum aluem de vitis oblatio adhu erat licita; tantum, quum in diueri ecclesiis c X quadam, qttae invalucrat, Consuetudine, ministri, cas in e cin sacrificio cucharistiae iungentcS,-traque iit nul 'opulo distribuerent, regula codicis
crarentur, & p ntibus stoisum impcrtirentur in e colesia. In-
305쪽
terim obsciuare possumus, in aliis ecclesiis non solum primitias uuae & frumenti, sed res alias omnes, ad quas popuIus OL 'ferendas sponte sua ferebatur, liue pecuniam huc sinulta dona, ad altare recipi consueuisse. Nam in Gallia concilium primum Aurinanense canonem sintiscit, quo dimidia harum obIationum pars episcopo conferri & reliquum inter clericos distribui iu
gna superstitio in ecclesia Romana reprehenditur, quod agnum offerre & consecrare, eiusque carnes edere coniueuerint, obtextu reuerentiae agniDei immaculativiro mundi peccatis occisi.
in cum ι recte is inteileximu/, a ad altare ariora, ex quaaeam, qua. iuualuit . eonfistu e. numstares hanc incruento oblationis Deri cis Gn. iungentes, et 'arve s ut populo distribucre e decernimur, is nustur Im. credor hoe ammtur faciat: sa ad Pi*ficationem N peceatorum rem, bis.
nemis πιι oblatronem populo impertinte in Nam p ramistas aurem Duaasiationem exsimantes , Iacerdotes eam γῆρυανι beneiaeenser, petenssus impeνtire ad fructus et datoris erariarum actionem, cetera' ma Coneil. Aurel. Ire. XVI. ccan XIV. ap. Labb. to m. IV. p. r4o7. MKquos eanones relegentes priora itatuta credimΗs renotianda, ut de his, quae in alis rario obluione fidelium couleruntur, medie in sibi episcopus vindicet.& medietatem dii pensandam sibi secundus radus clerus accipiat, piaediis de omni commoditate in episcoporum potestate durantibus. Cain XVII. . cean. XU. De his qupe parochiis in terris, vineis, Mancipiis atque meu-liis, quaecumque fideles obtulerint, antiquoriim canonum statuta ηeruentur, 'mi omnia ita episcopi potestate consistam. De his tamen, quae in altaria accesserint, tertia fideliter episcopis deseratur. . . in Strabo de rebus e Iecc. XVIII. Vnile quorumdam stinplicium error, dei dateatum superstitionum seminario natus, ad nostra usque tempora qua dam vetustatis extendens velligia, iam ex niagna parte sapientii im studia 'compressus est. Et sicubi adhuc perniciosae huiua pestis garmen revirescere .fuerit comprobatum', mucrone spirituali radicitus est amputandum et illum disto errorem, quo quidam agni carnes in pascha, iuxta vel sub altari eas ponentes, benedictu ne propria consecrabant, & in ipsa tesurrectionis die, ante ceteros corporales cibos de ipsis carnibus percipiebant. Cuius benedio
4 ctionis series adliua a multis habetur. Quod quam sit superuacuum, Ma. saeramentis eliristianae persectionis abhorrens, facile perspicit, qui veraciter intelligit, quod pascha nostrum immolatus est Christus, & vul epulari non in sermento veteri, sed in azymis sinceritatis Severitatis. Pinius etiam dicit, exstare huius consuetudinis exemplum in vita Saariti Se Rat ramum atque Aeneam Aurisiensem in defensionem illius seri.
306쪽
PHOTIus hanc incusationem paululum auget, illisque obiectat, quod eum una cum corporc CHRISTI super altare offerat, & ne dicant. Velum hoc communiter so J dicitur esse istius rei exaggeratio, adeoque a BONA tamquam putidum
mendacium reiicitur. Factum tamen eatenus fatetur, uti asTRABONE narratur, quia in Uoter οὐ ine Romano talis formu
ls consecraadi agnum pro die paschItis exstat, praesenti ipso
rum praxi consentanea. Modo STRABONEM carpit, quod nimio gelo Dinc ritum tamquam superstitiosum & erroneum re prehendat, nec videre se, ait, cur adeo acerbe morem antiquissimum insectetur. Ex quibus permicimus, quam propenuis BONA fuerit ad defendendas superuitioncs, quae in ecclesiam, cui addictus ipsc erat, sine ullo fundamento in praxi a liqua, irrepserunt.
lo Nicolai papae epist. a . Bar. ad ann. DCCCLXVII. m M. LIII. t m. X. p. s6. Mentiuntur quoque , nos, sicuti 'er alia ipsorum scripta indicatur,agnum ita pastha more Iudaeorum supem altare cum dominico corpore benedicere de offerris Bona rer. lilyrgie. lib. II. c. VIII. n. U. Inter talumnias aduersita re etesiam Romanam, quas Photilis Bulgariae regi, hic Raiano pontifiei Nieolao mia sit, unci haec suit, quod in paschate more iudaico agnum super altare simu eum dominiri corpore offerret & benediceret. Sed hoc putidum menda. eium est: quamuis enim Romana ecclesia agni carnibus sacerdotalem bene a dictionem impertiri soleret; non eas tamen ant saper altare collocabat, aut .smul cum Gristi eorpore osserebat seu benedicebat. Exstat agni benedia Ohio pro die resurrectioὰis in ordine Romano, ipsa enim. die agni earnes Leerdotali benedictione sannificatas fideles tomedebant ob reuerentiam Chusti agni immaculati prπ nobis ocei sit idque olim in ei ut figuram domino praecipiente constituit MoyIes, tamquam praecipuam iudat ei paschatis caerimoniam. Nimio Zelo hunc ritum tamquam superilitiosum de erro
neum Walfridus Strabo repri endit, nee video, cur adeo acerbe inorem an
liquissusuar ab e eta approbatum & hodie adhuc vigentem lusecletur, ce-
307쪽
Nomina eorum, qui grassioris alicuius pretii munera offerebant,
SED progredimur in consideranda veteris ecclesiae praxi, & obseruamus. tertio, quod , .eceptis oblationibus, multis in locis nomina otarcinium recitari solita sint, Vt eorum com-mc moratio precessue ac laudes de illis Deo ad aItrie fieri posisent. Habuimus iam oti,ionem de hac consuetudinet'l non
diaconis verba fecimus, quorum crat nomina offerentium recitare. Hisce iam alia quaedam testimonia ex his ipsis & aliis scriptoribus subiungemus. CYPRIANus in epistola quadain ad ecclesias Numidiae, agens de stipe, quae cleri & plebis CartM-ginensis collatione pro illis collecta erat, ita scribit OG: m frinues nostros ae forores, qui ad hoc opus tam necessarium promte ac Bbens ter operati DNt, ut semper operentur, in m ute habeatis in orationibus. Destris, er eis vicem boni operis in sacrificiis precibus repraeserueris, subdidi nomina singillormn ; sed eς collegarum quoquo σ consae'tactum nostrorum, qui ipsi, quum praesentes esse ut, suo , e plebis se e nomi- 'ne quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi , Gpra fer quavertarem propriam vosiram, eorum quoque summulas significavi G -st: qu rum omnium , si titum quod fido. O caritar exigit, in orationibus V a. recibus vestris meminisse debetis. Ni ERO NYMus siJ alio loco hac de re ita loquitur: Nunc publice remantur serentium Nomina,
redemtio peccatorum mutatur in laudem: nec meminerunt vi a illius iaeuangelio, quae in gazopolarium Lo aera mittendo omni m di, Dum dii is
donaria. Sunt fit, qui HIERONYMUM in hanc ecclefiae consuetudinem animaduertere putant, quali oblatae LImmae Comme- . morationem improbet, quam sinis dubio corruptionem esse, dicunt. At cnim vero HIERONYMI mentem ut intin rcetcχω piunt. Nor, cnim eccletiae consuetudinem, sed praxin wpr
308쪽
hendit eorum, qui cx ostentatione & vanae gloriar studio da-- bant; & qui alios opprimebant per potentiam,ves furta committebant, famam & existimationem sibi conciliare studebant, de multis male partis bonis parua tribuendo pauperibus; placentes libi ad plausum populi torquente conscientia, ut alibi DJ rem cxprimit. Meminisse eos debere dicit viduae illius in euangelio, cuius duo teruncii acceptius Deo sacrificium is rint, quam maxima munera iniustitiae, quae ipsi offerre Deo pos.
sint. Ita non damnat recitationem nominum largitorum tamquam corruptelam, scd priuatoS tamum abusus, cX vitio hominum istam reeitationem comitatos. CHRYSO STOMus LM&Auctor eonstitutionum J nonnulla habent, quae ad hanc consuetudinem rcspiciunt, quorum nic cpiscopum iubet dicere in- opibus, quis dederit, ut nominatim quoque pro eo precentur. Et Co TELERivs PJ similem locum in actis Caeciliani & Felieis seruauit, ubi verba sic habent e Vtique orI aiasi vel vidisi, si dictum est pauperibiu, Dat e vobir de re rilla. Oblationibus ita populo monstratis, nominibusque offerentium recitatis, quibus dam in locis preces commendatitiae fieri solebant, instar oblationis ad Deum,preces illas cucharisticas,quae consccrationi Cucharistiae erant adtignatae, antecedentis. Hoc ex epistola NNoc EN Til episcopi Romani Mad Decentium episcopum GP-biensem colligi potest, ubi sic scribit: De nominibus recitaudis, an-rriurem Preces Deerdos faciat, atque eorum oblationes, quortim nomina
recitarida sinu, sua orarione commemter, quam superfluum fit, G ipso
per tuam Irudentia recognoscis, Ut unius hostiam nec dum Deo si rear, in πι ante nomen in ues, quamuis illi incognitum sit nihil. Prius ergocua Hieron. in Egecla. XURI. Multos conspicimus, qui opprimunt per potenti am, vel furta committant, ut de multis parua pauperibus tribuant, &in siis sceleribos glorientur, publiceque diaconus in ecclesia recitet offcrentium n mina et Tantum offert ille, tantum ille pollicitus est; placentque sibi ad plausum populi torquente emuscientia. x Chryso . homil. XVIII. in aft. p. res t p. i 3.edit. Francos υκαι-n αἱ σου π-καθ' ικάσπι. Preces illic perpetuae Propter te, oblatis per, Metulos disr domιuiconsa Consiit. lib. III. e. IV. δἐ αἰτῶι, usu - ὸ δεδωκωή, 3α υν ἰt ἰνόμαος L
et a Gesta purgat. Caeciliani & Felle. t ad calcem Optari p. 0s.
309쪽
oblationes sunt commendanda, ac tunc eorum nomina, quorum jum ..urioner, edicenda, in ιntersecra rasteria nominentur, non inter acta quae ante praemittimus , in ipsis ni teriis inam futinis precibus aperia
mur. An vero in omnibus ecclesiis istiusmodi distincta rerum creatarum oblatio facta lit, non ita liquet, quia alii scriptores,
de re nihil dicunt. f. V. Elementa eucharistiae e populi obloιionibus sumi solita, adeoquo nullas vos fle dictarum hostiarum siue aet morum. Qv ARTO obseruandum in hoc caput est , quod, quoad
populus panem ac Vinum obtulerit, elementa in usum euri ristiae de illis sumi consueucrint; & consequenter iste panis communis panis fermentatus fuerit, aliis occasionibus ad litari solitus; & quod sic dictarum hostiarum, silue a1ymorum usus ad undecimum usque Vel duodecimum inculum, ubi oblati nes populi de conatuunt pane cessare occipiebant, in ecclesia fuerit incognitus. Id Daradoxum Videbitur omnibus, qui non longius, quam ad scholasticos retrospiciunt, eorumque tantum disputationeS legunt cum Graecis de pane fermentato& a ymo, quae ab utraque narte latis feruide agitatae sunt, &parum veri in se habent: Vt solent istiusmodi controuersiae in uinos cuanescere & in acerbis ac fallis desinere crimination,
hus. Graeci enim Latinos Asmiras propter aZymorum Consecrationem vocabant, & Linini ab altera parte Graecos incusabam. quod ab exemplo CHRISTI dcflecterent & veteris ccclesiae consuetudine. Non recensebimus singula utriusque partis a gumenta, quae non sunt huius loci; sed id lectorem modo monebimus, quod hodic prudentissimi & eruditissimi viri in e clesia Romanensi, qui in hanc matcriam studiosius exactiusque inquisiverunt, scholasticos deserere consultum ducant, &co tendant, quod uniueria ccclesia primitiva, & ipia adco Roma ccclesia, per plura secula cucharistiam non nisi in communi &fermentato pane consecrarit. Primus, qui glaciem scindere, di scholasticos inter se committae ausus est, LATIN vs LATH Nivs est, in epistola quadam ad ANTONIVM Λvcvs Tl Num Post eum si RMONDYs pccultatem bac dc μ disquisitionem
310쪽
conscripsit, quem sequutus est & commendauit BONA LbJ, qui ad nanc stabiliendam opinionem longam habet dissertati
onem, in qua praeiudicatas opiniones falsasque argumentationes Thomae aquinatis & reliquorum scholasticorum profligat. Et licet CHRIsTIANvs LV Pus in omnibus viribus communem opinionem c utra SIRMONDvM defendere adgressus sit; eius tamen argumenta nullius ponderis sunt sCHELsTRATO & fdJPAGIo, qui positioni BONAE ac SIRMONDI, tamquam iustissimis suffultae rationibus, facile adstipulantur. Praecipuum scholasticorum argurentum nullo modo stringit quod primitiua e clesia exemplum sequuta sit CHIUSTI, qui ultimam coenam cum Pane Mymo celebrauerit. Hoc enim duntaxat ob rationem paschatis factum erat, ubi non nisi panis aZImus inter eos ad-Γberi poterat. Post resurrectionem sine dubio in pane fermentato celebrauit, videlicet qualis Omnibus temporibus, cxcepto tempore paschatis, in communi fuit usu. Ecclesiam autem semper communem adhibuisse panem e sequentibus argumentis liquet. r.) Quia clementa ex oblationibus plerumque sumta sunt populi, qui sine dubio communem, panem di vinum obtulit. a. Ab EPIPHANIO seJ tamquam peculiaris Munitarum ritus notatur, quod in cucharistia panes MymoS & meram
'cal Pagi Critie. in Baron. an. CCCXIII. n. xv. XVIII. Schel stratius sollicite in - ouirit. eur iis in decretis Melchiadis de Siricii eons sub lire. h a tam ob. re agatur de eueharistia, ut diuinari quasi opolluerit, an per fermevium
corporis Se sanguinis Christi sacramenta in ili erentur. Potitissent enim sum. mi pontifices elaria verbis decernare, eucharilliam, quia sermenti instar fi. delium unionem Buet, exeonsecrata epistopi ad absentes presbyteros trans. mitti debere. Uerum nihil horum, nec Melchiades nee raricius dicunt, sed sub sei menti nomine totam sacramentum comprehendunt. Neque ipsemet populus aliud quam sermenti nomen sacris donis tribuebat. Horum rati diem ex disciplina areani de occultatione Rerorum mysteriorum . quae per inque priora ecclesiae laeula in via init,Romani pontiit ea in decretis,quam , fidelas in eolloquiis, sacramenis mcliaritilae sub sermenti uomine occule rint. Vid. Schel strat. diseiplinae arcanae e. VII. pari. U.