장음표시 사용
342쪽
aduigilet, illudque intelligamus, nos omnes unum corpus esse, tantumque duntaxat inter nos disserre, quantum membra a membris digiorunt: ae ianae committendum nou esse, Ut omnia ad sacerdotes reiiciamur; quin Iottur nos quoque ecclesiae totius, perinde ac communis corporis cura adia
fetamur. Iam igitur cuiuis lectori ingenuo diiudicandum relinquimus, quaenam argumenta Omnium maxime stringant &rationi lint conuenientissima; virum haec CHRYsOSTOMI, qui ita pro iure populi in participando publico Dei cultu contei dit; an corum, qui enormi auctoritate aequum illis ius denegant; & uti calicem, biblia dc clauein cognitioniS eis abstulerunt, ita in communibus precibus cuin saccrdote se iungendi libertatem abiudicat uni, quod tamen in ecclesia antiqua in- controuersum corum fuit priuilegium. g. m. Secundo, Ratione osculi pacis. SEn pergimus in constitutionibus. Quemadmodum heic, simulatque sacerdos salutationcm pacis lacerat, eique populus responderat, diaconus quidam proclamabat inlcmniter, x t sese invicem salutarent Vculo sancto: atque tum clerici osculabantur episcopum, laici viri laicos, seminae feminas; Ita in cumdem modum res in aliis scriptoribus traditur. Concilium 1 -- diei num antiqui ossicii ordinem describens, post preces iij fidelium pacem dari iubct: Et postquam prcsbyt ri pacem cpiscopo de sertur, & laici sibi mutuo pacem dederint, sic sanctam obia
tionem perfici. Eodem modo CYRILLVS HlEROSOLYMI
TAN vs de hoc pacis osculo loquitur, Ut quod detur ante,
quam verba ista, Sursum corda, pronunticiatur. Diaconus, inquit, clamat, Complectamini σψcvlemini vos inuicem. Quod oscu-
343쪽
Ium signum esse dicit reconciliationis animorum, Uniuersaeque iniuriarum memoriae deletae. CHRYSos TOMVS bJ saepius eius meminit inter alia argumenta ad excitandos homines ad concordiam & mutuam caritatem; ad animum illis reuocans hoc pacis ac reconciliationis θ=mbolum, & quod grandis fastus, & mcra nypocritis sit, osculum dare, ut dedetit mas, sinc vero amore& sincera animi adfectione. Speciatim uno quodam loco stJ temporis notat circumstantiam, quando haec caerimonia adhibita fuerit, videlicet ante oblationem, ubi sacrificium iam onferendum cilci; Quod cxactc conuenit cum tempore, in consitutionibus nominato Idem illud iam pridem ante alvs TINO MARTYRE notatum crat, quod inter preces communes pro uniuerso ccci cliae christianae statu, & inter proco conso
A. Ideo in myster is nos inuicem salii tamus, ut multi vimin escia inur. Hom. XXX. de proditore tom. V. p. 1 Ss. t p. 4is. edit. Francos. ia,καονκαμο
344쪽
crationis factum fuerit. Nam Heribus f mitis, inquit, mutuis no
inuicem inculis salutamus. Deinde et , qui fratribus praes, ossertur Ianis clorulum aquae ervini, quibus ille acceptis, laudem e gloriam rerum Pniuersarum patri per nomen fit c liritus saneti cleri. Inec
clesia Latina idem mos obtinebat, hac solum cum differentia, ut non ante, sed post preces cons crationis & orationem dominicam, proxime ante distributionem, osculum daretur. Ita
repraesentat, illius ossicii ordinem describens : Vbi puracta est sanetiscario suJ , dicimus ιrationem dominicam. Post imam dicitur, Pax vobiscum , inculantur se Arsiani in inculo , quod est signum pacis , si, quod ostendunt labia , fiat in ebisscientia. In .aliis etiam locis huius rei meminit,& indicare videtur, quod eamdem caerimoniam & Donatistae obseruarint, oinctii paccm, quae per eam in tendebatur, haud habuerint. In libro suo contra Petilianum PH, loquens de Wiato quodam Gilriniano, q)iscopo Donatistarum,
345쪽
qui magnus viduarum & pupillorum oppressor fuerat, multis aliis crudelitatis generibus infamis, dicit, quod, his omnibus
non obstantibus, ei pacis osculum inter tacramenta dederint. Alio loco γ 4 mnatistat corvis comparat, catholicOS Vcro columbis; quia cisi utrique osculum pacis dent, isti tam cia ccclesiam laniciat eiusque ruina pascantur; hi autem innocentes sint, ac simplices, sicut columbae; atque ex his characteribus virosque a se inuicem dignosci posse, ait. EX INNOCENTII quoque pontificis Romani cpi HOla ad Decentium , episcopum Eu- νι biensem, apparet, generat Cin ecclesiarum Italicarum fuisse consuetudinem, osculum pacis dare non ante, sed post consecrationem. Eos cnim, qui ante consecrationem id dare sol bant, reprehendit, finitisque mysteriis dandum esse dicit. ει rem , inquit laJ, adseris, ante confecta in steria quo am populis imperare, vel sibi inter sacerdotes tra cre: quum post omnia, qtiae aper re non debeo, pax sit necessario indicenda, per quam constet, populum, at omnia, qtr.e in mysteriis quutur, atque in ecclesia celebrantur, Iraebuisse conisinsum, ac finita esse pacis concludi mis signaculo 'Linon
frentur. TERTU LLIANVs fvi probabilitcr ex hac ratione illud osculum signaculum ι rationis appellat, Vtpote aetate sua, omnibus consecrationis precibus finitis, adhibitum. Sigitificare etiam videtur, datum fuissc illud promiscue, sine distinet ione inter mares fbJ N feminas. Nam inter alia argumenta, quibus christianae mulieri nuptias cum Viro pagano dissuadere ni-
AtDLXlX.ν Huc accedit, quia ei P illum commemoro, qui vobiscum viis xit, cuius natalitia tanta celebiatione frequentabaris, cus pacis Osuium in ter Doramenta copia: tιν, in cuius m 3 ibus etychari illam ponebatis, &e.s ld. tracst. VI. in Ioan. p. t . p-1Q-zir, edit. Habent oscula es eorui, sed iae bruix salsa pax, in columba Vera pJX. Non omnis ergo, qui dicit pasvobiscum , quasi columba audiendus est. Vnde ergo disternuntii r ostula eoruomin ab osculis columbarum ὶ ο siculantur corvi, sed laniant: a laniatu innocens eli natura columbarum. Vbi ergo laniatus, non est, vera in Oseu lis pax. Illi habent veram pacem , qui reel etiam non laniaverunt: nam eoru i de morte pascuntur, hoc columba non habet. t 2 Innocent. epist. I. ad Decent. c. I. i is a Tertuli. de orat. c. XIV. Alia iam consiletudo inualuit, ieiunantes habita o. fatione eum fratribus subtrahunt osculum pacis, quod est Inacul ista ora. tioni . b) rettuli. ad uxor. lib. II. c. IV. Q is in carcerem ad osculanda vincula maristyris reptare patietur iam vero alicui natrum ad osculum conuenire λtitur,
346쪽
titur, hoc unum aliquod cst, quod hic non passurus sit eam carceres ingredi ad osculanda martyrum vincula, vel alio quocumque tomporc osculum paciS alicui fratrum dare. Atque hoc ipsum clare indicatur a vetusto scriptore passi is Felicitatis& Perpetitis, circa aetatem TERTULLIANl, quando Felicitatem,
Perpetuam ac Saturum ante Osculatos DG inuicem se esse dicit, quam supplicium pro CHRISTO subirent, ut martyrium per solemnia pacis consummarent. Adludens ad lianc consuetudinc in dandi pacis o ulum sine sexus discrimine, tametsi aliter id fieret in ecclesia Graeca. Alia adhuc rcs est, quae eX TER-ΤvLl I ANO Obseruari meretur, quod nonnulli die iciunii osculum pacis dare dubitarint, quamuis priuatim tantum pro scieiunarent; quoS ille reprehcndit, diccns, osculum pacis esse orationis signaculum. Alia iam consuetrudo blJ, inquit, imi aluit,
ieiunantes habita oratione cum fratribus subtrahunt osculum pacis, quo es signaculum orationis. sitando alitem magis eo merenda cum fratribus pax es, nisi cum oratione commendabilior adscendit, ut ipsi de ito rapseratione participent, quam auderent de sua pace fratri transii gere ' quae oratio eum diuortio saueii Urali integra si ιem domi' ossicium Deseentem impedit pax y Oiuile sacrificium est, a quo sine pace receditur' uaecumque ratio sit non erit potiιr Iraecepti olfrnatione, quo in murieiunia nostra celare. Iam enim de abstinentia osculi quos iniur ieiunant s. Sede qua ratio est, ne tamen huic praeceptιr tu sis,potes domi morte, inter quos latere Ditinium in totum non datur, duferre pacem. ι bicumque autem alibi Verati6nem tuam absim re Iotes, deles meminisi e Iraecepti: ita diseiplinae fris consuetudini domi satisfacies.
TER TvLLIANVS, uti videmus, hoc de priuatis dicit ieiuniis, quae non putat caussam idoneam cssc hominibus, quamobrcmoscula pacis publice dare detrectent. Cum publicis ieiuniis aliter comparatum crat. Nam per lcgcs ccclcsae solemibus iei unii dic bus ha c caerimonia praetci mittcbatur. Exempli causses a clie passionis dominicae. Nam TER TvLLIANVs verbis pro xime subsic luciatibus addit Γι6: Dis pas hae sper quem hic ic cun-
Passio perpetuar ad calcem l ad . de mori. posecut. p. 3s. Ame iam ostulati inuicem, ut martyrium per solemnia pacis consumniacent.. Tertuli. de Orat. c. xIV.
347쪽
dum IACOBvM PAMELIVM diem passionis intelligit) qho eommunis Er quasi publica ieiunii religio est, mi Tito deponimus osculum, nihil curautes de inculando, quod cum omnibus faciamus. Atque laoc ipsum exceptioni, quar Vniuersaliter in ecclesia inualuit, dandum csse vidctur. Nam P R o C o P I v S in vita notat Iustiniani &Theutir qui regnum suum hoc die auspicabantur an. XVII.
quod malo omine illud sint auspicati, dic videlicet, quo
nemo osculum pacis in ecclesia tribuat. Hactenus quidem de hac vetusta consuetudine, toties iniuncta ab apostolo Rom.XVI, I6.i Cor. XVI, 2o. 2 Cor. XIII, H. I Thess. 26. I Petr. Iq. de qua nonnulli in integra volumina ediderunt. Ego vero satis habeo, tantum dixisse, quantum facere potesti ad confirmandam obseruationem, factam in auctorem constitκtionum, quod fuerit vetustus ritus uniuersaliter in ccclesia in una alterauemissae fidelium parte obseruam L IRTertio, Res m ablutionis manuum ante consecrationem. PROXIMO loco in constitutionibus caerimonia lauandi manus, sacerdoti sitata, memoratur. Huius CYRILLUS HrERQSOLYMITANVS quoque meminit in catechesin flagetica, ubi loquens ad neophytos, I idolis, inquit fgJ, diaconum aquam la-
et audis 3 navibus porrigentem facerdoti σitur, qui circum altare Dei fla-baut, presbyteris. Num ideo prorsur dabat, ut sordes corporis abluerentur ' Nequaquam. Nec enim adeo sordibus corporis foedati in coelesiam ingredi flemus. Sed illa mali tum ablutio smbolum est, oportere et ora peccatis omnibus er iniquitatibus munIari. sum eum per malint
348쪽
d guentur actiones, lauare certe ea em, munditiam puritatem o
rum ignificat. Nonne audisti Dauid mysteria tractantem ista, lydice;
tem : La abo inter invocentes mauli1 meas, circumdabo altare tuum ,
rimine s Psalin. XXV, 6. ). Dalse manus abluere, es symbolum, non obuoxium esse peccatis. Atlictor questionum veteris noui testamenti,
qui sub nomine scripsit A vGusTINI hJ , ciuiacm consuetudinis mentionem facit tamquam usitatae scr omnes ccclesias, hoc tantum cum discrimine, quod, quum in aliis ccclesiis communiter hoc csset diaconorum officiuna, aquam in manus funde re sacerdoti, in Romana ccclesia id muneris ad subdiaconoS csset deuolutum, quia inscriorum clericorum multitudo in ista eccletia prae multiS aliis crat. Et in personato DIONYSIO Λ-LEOPAGIT A multo plura hanc in rcm legi possunt. f. V.
Quarto, Intuitu problamam diaconi, qua omnes non- commuis nisanies exIre, omnes communii a Utes cum coiitate ac finceritate accedere hibebantur.
PROXIMO loco, quando in eostiiretioni diaconus iterum solemni proclamationc Onan CS non communicant S, c tuchumenos , poenitentcS & infidelcs cxcludorc s omnes autem communicantes, ut in caritate ac sinccritate, non in inimicitiis cum matribus suis, nec in hypocrisi erga Deum, scd cum timorc ac tremore acccdant, admonere iubetur: idem illud a CHRYSOsTOMO suggeritur. Aulis, inquit fi J, praeconem flautem G dicentem : quicumque elis in pornitentia, abite, Omnes, qui non participant, sunt in poenitentia. Si es ex iis, qui sunt in paenitentia,
cha August. quaest. vet.& noui testim. quaest. CI. Quamquam Ronianae ecclesiae diaconi modico inuerecundibres videantur, 1edendi tamen dignitatem non praesumunt. Vt autem non omnia ministeria obsequiorum per ordinem agant, multitudo facit clericornm. Nam utique & altare portarent & vasa eius, aquam tu manus iuuaerent ceris:i, sicut vitaemus per omnes ecclesiιs. eis. cia CliryIoll. homil. III. in Sphec p. os . s p. g8S. edit. Francos. ἀκκω ἱe σ
349쪽
non debes participare. Et s Ev E RIA N V S cpiscopus Gabalensis in lio- milia quadam inter opera CHRYSO STOMI Fl de eadem diaconi proclamatione loquitur: Recordamini tremendorum mysteriorum, ae ministrorum sacri sicli, imitantium angelorum aus tenvibus fuislineis velis , quiesin ris humeris insidente , qui in Gelesia dis irerum
clamantque, Ne quis ex catechumenis, nequis eorum, qui non edunt, nullus ex exploratoribus, ne quis eorum, qui non possunt intueri Ditulum , qui comeditur, neue quis eorum, qui steritare non 'funt caelestem sanguinem, qui essunditur in remisionem peccatorum, ne quit indignus hopia vivente, ne quis non initiatris , m quis eorum, qui non possunt impollusis labiit tremenda mysteria attingere: deinde sistinguntur Dores augelorum collaudantium 'de caelis G dicentium t Sanὀtiis pater , qui voluit mactari vitulum saginatum, qui Ieccatum non nouit, ut proPheta dixit Iesaias, qui peccarum non fecit, neque inuentur est dolus in ore μius. 5 an ius est filius, simul π vitulus, qui semper occiditur Ponte, qui semper vivit. Santius paraclitus stiritus sanctu , qui sacrificium perserit. Et CARYsos To MVS ipsc alibi sci: Nonne attenditis, quid in Ibora s axi diaconus sustinis clamat ' Alii alios noscite. Ex quibuS manifesto liquet , has diaconi admonitiones heic recitari consucuisse, tamquam ad Oblationem praemarantes.
I. VI. De ριαιδίοις, sive 'hesiis ad abigenda infecta. CIRCvMsTANTIA ρισιδί- siue fabellorum ad abigenda
insecta, adeo cXigua est, Vt mirum non sit, in picrisque scriptoribus praeter conlitutioner Cam omitti. BONA LlJ corum usum
I nona ter. litiirgic. lib. I. c. XXV. D. V l. Habent denique sabina, quibus duo. diaconi ex utroque latere altaris muscas x alias immundas bestiolas praeteris volantes abigunt, ne sacra contingant. Sacra rapiaria vocant Graeci , ripis enim & νψracon flabellum est. Horum usus in ecclesia orientali antiquustinus eii & ex prelis habetur in constitutionibus apostolicis lib. VIII. e. XII. atque in liturgiis Basilii, Chrysostomi aliisque Graecis Si Syriacis. Manubrium habent Iigneum satis longum, cuius extremitati facies Cherubini sex alis circumdata adligitur, eiusque motu Ventilant diaccni sancia dona ceriis temia
350쪽
nJ in plerisque horum scriptorum vocabulum Wrstat significa
re putat Vra sacrum e Viminc contextum, corbem, canistrum
vel id genus aliud, in quo lacra clementa ad altare portari,&inde referri solita sint; tale videlicci, quo de HIERONYMus DI loquatur, quando gloriosissimam nupreti episcopi Tolose paupertatem describens, dicat, solitum fuisse corpus domini canistro vimineo, sanguinem portare in vitro. In HERODO- To quidem a quibusdam lexi cogi aphis ρισταν canistrum significari obseruatur; vcrum in liturgiis c HRYsos TOMI & BASI-L I I communi sensu auctorum Graecorum accipitur, & quo in senstiturioniblis adhibetur, pro sabello, quo VentuS excitatur. Nam in liturgia CHRIsos TOMI diaconus ventilare sp J supraporibus, quae in ordine liturgiae notantur. Quod si desint flabella , solent linteola & vela manu apprehendere & iis ventilare. Nec solum ad abigenis das mustas inuenta sunt, sed etiam propter quasdam mysti eas rationes, qtiae ad meum propolitum non spectant, & legi possunt apud S. Germanum insaa theoria, & apud Iobium monachum relatum a Photio in fila bibliothe ca cod. CCXXII. lib. VI. e. XXV. cm lobius a p. Phor. cod. CCXX ll. p. co . iam δἐ κέ του σύακτας ἰουἰτης ἔνρας πρακε os παπιθέντοs, Lἰ τοῦτa τει παρ ἔκατερα τῶν πώ υμ em1 ρε
ωαδραα, A. Aaedit 1 isii per sL-IJ: Cum eorpus cominicum myarea inmissa propystum est: ιῶν qm ab utroque furere sacris operantibus t aaesiant in eorum, qtiae sex alas festant, L mksthun, confecta ex alis bella sima oblata ibi torrenda in teria πιtine , νι ne vant initiator rebus υ D tκ- saerere ,sd eos mentis oeulis Iu a omne ia, quod cum materia conmuctu est , sitiatos, faciant pre ea, qua videntur, ua ivm bilem contemplatranem c inexphcabilem irim pulcbνιtudinem assce ere. in Suicer. thesaur. eccles. to m. II. p. oos. Praea est Uas e Nimine, ia faea ravim. tum p unde Dea corbis, mus,um , Dparta e calamιx seu Dirgis plexa,h ν τὼ φορτία, quidquid portari de loco in locum solet, heri oriri . Usiim talium suilla in sacris ecclesiae veteris Hieronymus eoist. ad Rusticum monaelium de Exuperio episcopo Tolosae docuit; MLl, inquiens,&c. vid. siit, liti. co siqnente. O Hieron. epist. U. ad Rustic. Nihil illo ditius, qui corpus domini eanistro viam ineo, sanguinem portat in vitro. ρὶ Chrysos l. liturg. bibl. Patr. Gr. Lat. tom. II. p. 7s. ε τα αρταβαί,n is νῶ διξ