장음표시 사용
381쪽
rem, qua dominus dixit, non posse esse maiorem , nimirum ut animam
suam ponat quis pro amicis suis. Quam ob rationem Avcvs TINus oblationes & esccmosynas, in ecclesia pro Omnibus baptitatis fieri solitas, putabat csse tantum gratiarum aditiones pro valde bonis feJ; pro non Valde malis propitiationes: pro valde malis, cili nulla adiumenta mortuorum, qualescumque tamen vivorum consolationes. Enimuero, ut recte obseruatvssERivs s , durior lizec est interpretatio precum ecclesiae, persuadere sibi, unum eumdemque precandi actum pro aliis esse petitioncm,pro aliis tantum gratiarum actionem: adeoque rationi magis consciatancum cst, credere, quod eccletia pro omnibus volucrit oratum, praesertim quum ipse AUGUSTI Nus fgJ falcatur, quod ccclesia supplicationes faciat pro omnibus in christiana & calliolica societate defunctis, quemadmodum omnes antiquae precum formulae manifesto cuincunt, ita quidem, Ut nullus cxceptioni locus esse possit.
Ex quibα rationibus velara ecclesia pro mortuis, siunctis, mars, Lbus, confessu ibus, aeque ac resiquis omniaus oraueris.
Suppost To igitur, quod Vetus ecclesia preces fecerit pro sanctis & martyribus non minus quam reliquis omnibus, si porcst, Vt disquiranius, ex quibus fundamcntis ac rationibus
nanc consuctudinem obseruarit: utrum CX recentiore purgatorii suppositione, an ex aliis, generali isti praxi magis convenientibus rationibus Θ Non ex purgatorii suppositione id eam fecisse, ex iis cui denter apparet, quae iam ex publicis ecclesiae ossiciis obseruauimus, quod pro omnibus sanctis, martyribus, confessoribus , patriarchis , propheti , apostolis, immo procea Aligust. enchirid. ad Iraurent. cap. X. QIIm ergo sicri licia siue altaris, siue quarumcumque eleemosynarum pro baptizatis defunctis omnibus onerim. tar, pro valde bonis gratiarum actiones sunt: pro non valde malis propiistiationes sint: pro valde malis etsi nulla sunt adiumenta mortuorum, qua- Iescumque vivorum consolationes sint. Quibus autem prosunt , aut ad hoc prosunt, ut sit plena remissio, aut certe tolerabilior sat ipsa damnatio.
tD Umera Au er to the Gaacuo p. x 42. xl Aug. de cura pro mortuis c. iV. Non sunt praetermittendae supplicationes pro spiritibus mortuorum: quas sacerdos pro omnibus in christiana I catholica Deirtate defunctis, etiam tacitis nominibus quorumcumque sub generallico minmemoracione suscepit ecclesia.
382쪽
ipsa Maria virgine & reliquis sanctis viris ac feminis precata sit, 'qui inde a mundo condito decesserunt, & Omnes in loco requiei ac beatitatis, nec in ullo purgatorii aut cruciatus loco,
esse credebantur. Praeterea hoc apparet ex priuatis precibus AMBRosii shJ pro Theodosio, & Valentiniano & Gratiauo imperatoribus, tu suo ipsius fratre Saturo; nec non ex epistola ad Lau-flinum fio, qua eum monet, Ut defunctam sororem suam non tam deploret, quam Orationibus prosequatur, & oblationibus animam eius domino commendet. Hi enim Omncs tales e
rant, de quibus minime ille dubitabat, quin corum animae inrequie essent ac beatitudine. Sicut omnia ossicia funeralia declarant, in quibus commata ista ex psalmis cantari solebant:
Connertere , anima mea, in rcquum tuam, quia dominus benefecit risi Et rursiis: Non timebo mala, qzoniam tu mecum es. Et rursus: Tu es mihi refugium a tribalatione, qua me circumdat. Quorum CHRY-
sos ToMus f J auditores suos tapius monet recordari, ut, dum haec psallant,& orent pro defunctis, ne immoderate seant ac lamententur, uti gentiles; sed Deo gratias agant, quod in
383쪽
locum requiei ac securitatis cos adsumsisset. Id quod cumitione corum ad horribilem&formidolosum purgatorii locum consistere prorsus nequit. AUGUSTINUS priuatim pro Monica matre sua siJ orabat, & de prccibus ecclesiae pro ea in exsequiis eius & deinde ad altare loquitur; nec tamen hinc e piae vitae statu ad statum gaudii ac felicitatis cam migrasse, dubitat. In eumdem modum GREGORIVS NAZIAN ZENus md
Deum precatur, ut animam Crorii fratris sui suscipiat, qui no- .vissimo ex spiritu in baptismo regenituS crat. Certum est, hasce preces non eo fieri consueuisse, quod ignem purgator um post mortem statuerent, sed quod ad locum requiei & beatitudinis eos commigrare crederent, quae prima orandi pro eis ratio crat, ut Deus ipsos ad se reciperct, liberaretqtie a condemnatione. 2.) EX CO dem sui nosito nonnullae corum preces pro defunctis semper erant cucta aristicae, siue gratiarum actioncs pro corum liberatione ex Vitiosi huius mundi turbis. Sicut non solum cx ante memorati S CHRYSOSTo Mi testimoniis planum cst, scd ex auctore etiam, qui sub ementito Dio-NYsii uJ nomine scripsit, qui enarrans ritus sepeliendi mo tuos, loquitur dc 'χαpτη , qua Deo gratiae agantur non tantum super martyribus, scd omnibuS ctiam christianis, qui sancte obdormi crint. Σ)Tertia ratio orandi procis erat, quia mortales omncS cum quibusdam fragilitatis ac corruptionis reliquiis c vita excedcre, recte cXistimabant, ad coque Deum orabant, vellet cum ipsiS agere secundum misericordiam suam iactνbas, tituque damus es t gratior ereris, honestas itans, er Deum, qui eum aecepit, laude incis. tibique ris Untitatem a Veri. Vid. Cas. 1ian. collat. I l. e. V. cit. supr. f. XVI. sub liti. Z in to tu p. 33 .cia Augustin. consess. lib. IX. e. XII. Neque in eis preribus, quas tibi sudimus. quum offerretur pro ea cMonica matre ) sacrificium pretii noliri, iam iuxta sepulchrum posito cadauere, priusqtiam deponeretur, sicut illi e fieri solet, nec in eis preeibus ego fleui, cetera. ibid. e. XIlI. Scio misericorditer operatam, & ex corde dimisisse debita debitoribus suis: dimitte illi eli tu de bita sua, si qua etiam contraxit per tot annos post aquam salutis. Dimitte domine, dimitte, obsecro, ne intres cum ea in iudicium. ιm Naziant. Orat. X. p. 176. νῖν με, δἰκοιο Καισωραν απαρχῶν τῆς ἡ αιτέραι με- δεμ . Nunc pudem Coesiaraum, A. Iesus /io, iri primitiar, qu s. Iusipe. cna Dionys. eecie . hierarch. c. VII. p. 4O3. Ei πα-τῆν π, ε θaὀs ευχαριτήριον ἐυκ- ο bimum
384쪽
non de stricto iure secundum eorum merita. Nullus enim tunc aliquod meritum vel ius aeternae beatitatis habere credebatur, sed tantum cx promissis & gratia Dei. Praeclarc hanc in rem disserit A vGVSTIN vs ibi, quando de Montea matre sua in hunc modum loquitur: seo iani sanaro corde ab illo vulnere, tu
quo poterat redargui carnalis ad Irus, fundo tibi, Deus noster, pro illa mula tua longe aliud lacrimarum genus, quod manat de concusso stiri tu, consideratione periculorum omnis animae, quae tu Adam moritur. . suamquam illa in Christo vivificata, etiam non una earne resoluta Acinxerit, ut laudetur nomen tuum in fide moris siue eius, uon tamen audeo dicere , ex quo eam per baptismum regenerasti, uultum verbum exisse ab ore elux contra praeceptu=n tuum. Et dieiuna est a veritate, filio tuo: Si quis dixerit fratri suo , fatue, reus erit gehennae ignis. Et me etiam laudabili vitae hominum, si remota misericordia discutias eam: Putavero non exquiris delicta vehementer, fiducialiter speramus, aliquem apud te locum inuenire indulgentiae.quisquis autem tibi enumerat vera merita sua, quid tibi enumerat, nυι munera rua y vcognoscant se omnes homines. qui gloriantur, in domino glorientur ' Fgo itaque, laus mea e vita mea, Deus eordis mei, sepositis paulisser bonis eius actibus , pro quibus tibi gaudens gratiar ago, nunc pro peccatis matris meae deprecor re , exaudi me per medicinam vulnerum nostroruto quae pependit in Iuno, e sedens ad dexteram tuam, te interpellae pro nobis. Paullo pou addit, se credere, quod Deus iam fecerit, quod ipsum roget, pergit tamen
orare: Non se inreπιmit nec vi nec insidiis leo G draeo: virque enim respondebit illa, riihil se debere, ne conuincatur e obtineaeur ab accus fore Oludo: sed respondebit, dimissa debita sua ab eo , cui nemo reddet, quod pro nobis non defens reddidit. Sit ergo in pace eum viro, ante quem mcti e post quem nulli milia est , cui seruiuis fructum tibi ad forens cum tolerantia , ut cum qusque lucraretur tibi. Et in 'ira, domine Deus meus, inspira seriιis tuis, fratribus meis , filiis tuis , dominis meis, quibur e vore e ebris e litteris servio, is quotquot haec Pgerint, meminerint ad altare tuum Monicae famulae tuae cum Patricio, q3ιomta n
tur coniuge. Haec oratio non erat pro hominibus in igne pumgatorio naerentibus, sed in pace re lutcscentibus, tantum sine meritorum propriorum respectu,& cum submissa diuinae misi
385쪽
ricordiae fiducia, ut ne illos a rugiente leone d uorari sineret, nec cum illi S propter peccata humanae fragilitatis rigide ageret. q.) Alia similis ratio harum precum illa crat, quam antea percepimus ex EPl PHANi o spJ, eo spcctans, ut perfectio CHRISTI ab imperfectione omnium hominum, sanctorum, mar rum, apostolorum, prophetarum, conlassorum, etcrorum lcgrcgaretur , quum ipse unus cisti, pro quo prcccs in ecclesia tunc fieri non oporteret. S. Orabant pro omnibus christianis in testificationem cum reuerentiae ac amoris in oc- .functos, tum fidei suae de immortalitate animae; nempe vr, quemadmodum loquitur EPIPHANIVS , os fel Nierent, cellissime tibi persuasum sic habere, mortuos vivere, ncc in nihilum redactos esse, sed insistere adhuc, atque apud dominum vivere. 6.) Quum anima in imperfecto tantum beatitatis statu sit usque ad futuram resurrectionem, Vbi integer homo perfectam victoriam de morte obtinebit, atque per cXtremum iudicium in infinitum consummatae felicitatis ac gloriae statum tranSferetur, ecclesia peculiarem huius rei rationem habcbat
in precibus suis pro iustis, ut & viui & mortui tandem ad hunc beatissimum gloriosae rcsurrinionis statum pertingerent. A nonnullis AJ obseruatur, proca lames quasdam zdhuc cxlia re in missa Roma , huic Opinioni onformes, ut illa, quae ita
habet: Absolve, qua humi G domine, animas famulorum morum ab omnitiis usi delictorum, Pt in resurrectionis gloria inter sanctos elector tuos resuscitati respirent.
386쪽
HAE uniuersae generales erant rationes orandi pro mo tuis, sine ullo, vel leuissimo etiam, indicio, quod in temporariis ignis purgatorii poenis torquerentur. Praeter quaS lpecialiores quasdam habebant opinioncs, ad hanc praxin promovendam siectantes. Nam uJ benc multi ex vctcribus credebant, omnium instorum animas, exceptis martyribus, caelo separatas in loco quodam, moi talibus oculis sinuisibili, degere, quem illi paradisum vel sinum Abras locum refrigerationis &gaudii vocabant, ubi pcisceiana beatitatem exspcetent in omnium rerum fine. Haec nota opinio cst HERMAE PASTORIS, IusTINI MARTYRIS, PIl, pontificiS Romarii, IRENAEI, TER-
sos TOMI. Vnde in precibus suis pro defunctis huc quodammodo resperisse existimari possunt atque expetiisso, ut animae iustorum ita ad tempus separatae tandem aliquando ad perfectam beatitatis in caelo fruitionem transferrentur. 2.) Multi veterum opinionem de millenario, siue regno Ch RISII mille annotum in terra ante extremi iudicii diem, fouebant, simulque statuebant, fore, Vt hominum alii maturius, tardius alii ad hunc feliccm flatum rcsurgoi cnt, pro meritiS suis ac praeparationibus ad hoc ipsuin. Et hinc corum quidam pro defunctis orabant ex laoc suppositio, ut partem in hac resurrectiona obtinerent, & citius in hoc regnum admitterentur: in poenis hoc ponentes, non inter primos, qui rcsurgerent, ad hunci loriae statum admitti. TER TvLLiANus siri co manifcsto re-picit, quando modicum quodque delictum mora resurrectionis luendum esse dicit. Hinc pro animabus defunctorum orari solere adfirmatbJ, ut non tantum in pace iam requiescant, sed in primae quoque resurrecilio ais consortium Veniant. Quam
Tertullo de anima c. LVlu. Modicum quodque delictum mora resurrectio nis luendum &e. cs De monogam. e. X. Pro anima eius orat, Se refrigerium interim adpossul.it et , & in prima resurrectione consor rium. Conser lib. I I. contr. larcion. c. X U. Post milla annos. intra quain aetatem conelnstitur sanctorum resurrectis, pro meritis maturius veI tardaus relliroentium &co
387쪽
ob caussim AMBRosius sc pro Gratiano & Vasentiniano imperatoribuS Dcum orabat, vellet cos matura resurrectione suscitare, & immaturum Vitae cursum matura resurrectione compCnsare. Et alibi ΝJ ait: qui non veniunt ad primam res rectionem,
seu ad secun Iam reseruantur, si vi eutur, donee impleant tempora inter primam secundam resurrectionem: aut si non impleuerint, diutius in supplicio permanebuna. Ideo ergo rogemus, ut in P inia resιrrectio partem habere mereamur. VSSERI Vs xJ ctiam e quibusdam mi
falibus Gothicis ostendit, ecclesiam antiquis temporibus diuese fas habuisse precationes in hunc finem directas. 3.)Multi v terum credebant, fore ignem probationis, per quem die extremo omnes oporteat ire, ipsis prophetis ac apostolis, immo ipsa Maria virgine, non excepti S. Quod ipsum non tantum ab ORIGE NE L)J, IRENAEO l & LACTANTio vi adseritur, sed ab AMBRosio sM ctiam, qui post o RIGENEM ait: omnes
oportet transire per flammas, siue ille Ioannes euangelista sit, quem ita di-Dxit dominus , is de eo diceret ad Perrum e Si eum volo manere, quia ad te/ in me sequere. De Diorte eius aliqui dubita rerunt, de rara itu rerisnem dubitare non possumus, quia in paradiso est, nec separatur a CHRISTO. Siue ille fit Petrus, qui claues accepit regni calorum, qui seper mare ambulatuit, oportet dicat: Transiitamus Ier ignem di aquam,Cr intimisi nos in refrigerium. Et alibi sq: Igue purgabamtur sus
Levi, que Dechiel, que Daniel. Sed hi, etsi per ignem examinabantur, dicent tamen: Trausiuimur per iDem Galliam. Et HILARIus incumdem in modum: Salutis nostrae e iudieii tempus desguat in do
cta Ambros de obitu Valent in. ad finem. Te quaeib, summe Dens, ut carissimos iuuenes matura restirrectione suscites & refusicites; ut immaturum hunc vitae istius cursum matura resurrectione compens s.
ciι Id. in psalm. I. cx Usher. Auster eo the malleuge p. Ist. Orig. homil. IlI. in psalm. XXXus. p. 446. p. so . edit. Basil. MDLVII. paν. agi. c. edit. Paris. MDCilli. ut ego arbitror, omnes nos venire nocesse eit ad illum ignem. Etiam si Paulus sit aliquis vel Petrus, vonit tamen ad illum ignem.
388쪽
mino, direm, ille baptizasis v r in spiritu sancto σigni: quia baptizatis in spiritu saucia reliquumsit, eonsummatri igne iudicii. Et illisus IH r
ri quum ex omni otioso verbo Cationem sinus pr.esituri, diem iudieii concupiscemus, in quo nobis est Ele indefessur ignis subeundus, in quo si muti sunt grauia illa expiandae a pereatis animae supplicia ρ Beatae
Mari e animam gladius pertransbit, Ut reuolentur multorum cordium eo-gitationes. Si in iudicii seueritatem eapax illa Dei vir eo ventura est ,
demerare quis audebit a Deo iudicismi ' Plura isti ulmodi loca in GREGORIO NAZI AN ZENo lyJ, & GREGORIO NYS SENO O , Η iERONYMo fgJ, & AVGus Tl No fhJ leguntur, quae scriptores pontificii pro igne purgatorio communiter adlegant, quuna tamen ad hoc cluens atque purgans sacramentum, Uti ORI GENEs f lJ vocat, vel cx stilo AvGvSTINI, ad haS Poenas purga-xorias ignis iudicii in die nouissimo, manifesto respiciant. Etharum formido alia erat ratio precandi pro mortuiS. q. Nonnulli ctiam veterum credebant, quod preces ccclesiae quodammodo faciant ad mitigandas poenas damnatorum, cui plenam
Ga Nyssien. orat. de mortuis stom. III. p. 634. d. Paris MDCXXXVIII. ..-καώ τ, ν παρκσαν - ην, λὰ τε κώ ς ιλοσοφίαι ἐκκαθαρθύι, ὴ MMσὐν ΑΘέ,δε ιω-ασασιν, δια τῆ καθαρσιου πυρος χωνείας. - Vel in praesuli vita precibur septemιoeque si fio purgatus, Des post obitum per expurgantis ignis sornacem expiatus, ad prismam vellet retarefficitatem. .sgὶ Hieron. in Esa. in v I. ad comma ultimum: Sicut diaboli & omnium nega. torum atque impiorum, qui dixerunt in corde suo: Non est Deus, credi mus aeterna torment : Sic peccatorum atque impiorum & tamen christi norum, quorum opera in igne probanda sunt atque purganda, moderatam arbitramur & mistam elementiae sententiam iudicis. th) Augustin. de diuitate Dei lib. XX. e. XXV. in verba Malaebiae: INe ingreditur quus ignis conflato rii edi c. haec habete Ex his quae dista sunt, videtur euidentius apparere, in illo iudicio quasdam quorumdam purgatorias pce- mas sui rari l Orig. hom. XIV. in Luta p. 223. p. zP .edit. I asit. MDLVII. Ego puto, quod
& post resurrectionem ex moi tuis indigeamus areame ito eluente nos atque purgante.
389쪽
Cis liberationem conciliare haud valeant. Denique Io quod ad augendam gloriam sanctorum in bcatitate conserant. AVGvs ixus fiJ eo prodes e dicit, ut tolerabilior fiat malis damnatio. Et haec fuit opinio P Ru DENTII L J atque CHRYso-STOMi IJ, qui posterior homines monet, Vt pro mortuiS preces fundant, ex hac ratione, quod hoc cis solatium, etsi exiguum, adlaturum, Vci certe Deo acceptum futurum sit, tamquam gratum sacrificium pro iis, qui os scrant. Idcm in pAv-L I IN o snil dc auctore quaestio m a ι Antiochum sub c mentito Α- Τ Η A N A s li fui nomine legi potest. C Η R Y s o s T O M v s sol porro dicit, quod preces & cleemosvnae iustis praebcant mercedis &retributionis adiecitionem. uae sunt rationes uniuerse, quasci Anetust. enclairid. cap. CX. inibus aut prosunt preces aut ad hoc prosunt, x t sit plena remissio, aut certe toler ibilior fiat ipsa damnatio. M Prudent. cathemeti non .carm. U. de Oreo paschali.
Ilia nocte Iacer qua re aut Deres Stagiris nasuperor ex Acheronticis. I) Chrylast. homil. i Is. in Philipp. p. iras. cp. 3δ. fit . edit. Francos. κλαίω - αν
Vbus oramus, ahquod stris auxilium compuremus, exiguum relis quidem. Ieae quo, tamen auxilia τι queat. suomoaeo , quaree ratιοπι ' cum in 7 pre. cer fur entes, tum alios, in 'o ibis sun fiant. obsecrantes, ac pro rasis Perpetuo dantes eleemo)inas pauperibus. AVFeνt ho res ahquiae Alatii. Vid. ii omit. XXXII. in Matth. p. 3or. p. 37a. edit, Franco cit. supra S. XVI. sub liti. y pag. 336. in Paul in. epist. XIX. Petimus - ut orationibus tuis condonetur tibi, ut de illius animam vel de minimo saninitatis tuae digito distillans restisterii gutta respergat. cuὶ Athanas quaeri ad Antioch. quaest. XXXIV. t tom. II. pag. a s. edit. Pari cMDCXCvris. γ Τί is, , - άθικνοντα, τονος ἐυεργεσίαι ν, ά των κ μ ρτωλων ψυχρο, Θαμώνων erio αύτων Mνναμων κω ἐυποίιων καιὰ προσφορων ' ἀποα. Εἰ
v. M ergo ' de me beneficium perciprunt peccatorum auima, quum
390쪽
veteres pro precibus pro dcfunctoruin animabus adlegasse deprehendimuS, quarum nulla ad cruciatum corum in igne pum
gatorio referri potest ; Quid Θ quod eorum ple que ad cum
prosternendum directe icndant. Unde firmiter colligere possumus, quod, etsi Vetcrcs gcncratim pro mortuis precati sunt, saltem a temporibus inde TER TvLLIANI, qui primus omni una ea de re loquitur, id tamen non cx illis principiis fecerint, pro quibus hodJe in ecclcsia Romanensi tantopere dimicatur. Quod etiam ex multis antiquis formuli8 liquet, adhuc cxstantibus in missalibus ac liturgiis recentiorum Graecorum, qui pro mortuiS orare pergunt, quantumuiS nullum purgatorium cre-d cnt S, quemadmodum ex libris corum ritualibus facile ossct ad demonstrandum: verum hoc praesentis dissei lationis nostrae scopo prorsus alienum cst.
1 Θ diptychis eorun rue usu in ecclesia veteri. VNuxi in hanc materiam restat notandum, quod aliquanto antc, quam pro mortuiS Oblati ancS faccrent, in quibusdam aetati tuis mos fuerit recitare nomina inlusimodi antistitum , vel sanctorum, vcI martyrum, quorum in hac huius ossicii parte mentionem iniicere fas estcr. Quam in rem certos habebant libros, quos tabulas sacras, & communiter distycha sua, a
ptychis, id est plicis, vocitabant, in quibus istorum nomina
dcscripta erant, Ut diaconus ea recitare posset, prout occasio diuini cultus tcmpore requireret. BONA cardinalis spJ, cui adsentit sc HELs TR AT v S, tria Corum flacra statuit. Inuenio, inquit, triafuisse genera dipychorum Inu tabularum, quibus iusngulis
et sis inscribebamur nomina. Primum erat peculiare eps forum, eorum pr.esertim, qui illam Gel fiam rexerant, dummodo probitate aesanctis moribus Hamuissent. Secundum vivorum , in quibus eorum nomina des ripta erant, qui adhuc viventes dignitate aliqua, vel beneficiis illi ecclesiae collatis eιnspicui, ves alio titulo bene meriti . a in Ba his Irimo loco Romanus pontifex, tum Hii patriarcis proprius mitipes ,
p Bona rer. liturgi c. lib. II. c. XII. n. I. Sehel strat. de concilio Antioch. can. II. e. UI. p.r 6. Tria genera fuisse diptychorum siue tabularum , quibus nomina in singulis eccletiis inscribebatntur, notat zona lib. II. c. XII. s. l. λα