장음표시 사용
391쪽
re reliqui clero adscripti recensebantur: postea imperator, principes, magistratur σpopulus Aselis. Tertium erat mortuorum, qui in catholica commuione decesserant. Primum & Vltimum horum generum eadem este videntur, eoru inque consideratio tantummodo huius loci est Nam de recitatione nominum Viuorum, tamquam per oblationeS suas bene meritorum, iam L disseruimus,& heic cum mortuis nobiS res cstin De hiscet diptychis nulla facta mentio in constitutioni s, quod Videtur arguere, consuetudinem recitandi dipn cha in istam ecclesiam non fuisse inave Aam , quando amitor librum istum conscripsit. CYPRIANus laJ autem & TER TvLLIANVs γ' de illis sub alio nomine loquuntur; & THEODORETVS eorum meminit in caussa CHRYSO STOMI, cuiuS nomen de dip chis ante aliquod tempus delatum fuerat, quod ab ecci clia cui quidem iniuste 3 per Theomphilum episcopum Alexandriae aliosque Orientalcs cpiscon os es latsegregatus; quorum communioncm Occidentalis ccci clia non prim admittere volebat, quam nomen cim DJ dip chis iterum inscripsissent. Personatus DIONYs Ius ἱέ haec de illis narrat:
Sacrarum tabularum, qi post pacem adhibetur, reeitatio, depinrdicatos, qui Lancte vixerunt, atque ad proba et nae perfectionem conflanter Ferue runt; uos quidem eorum imitatiane ad beatusnnum illum satum
c. Lib. . capis II 6. IV. sit pr. pag. ν 4ia Lib. II. cia XX. l. V. Vol. I. p. δCni c ypr. epist. LXVI. al. I. ad plebem Fiirnitan. p i o. edit Feli. Amfleto d. Quod episcopi, antecessores nostri, religiose considerantes & silubriter providentes, censuerunt, ne quis frater excedens ad tutelam vel curam eleri cum nominaret: ac si quis hoc fecissiet, non offerretur pro eo, nec sacrificium pro dormitione eius celebraretur. Neque enim apud altare Dei meretur nominum i in Facerdostim prece qui ab altari sacerdotes & ministros voluit
392쪽
quietemque deformem adhortando ae manti tacendo , Elis D. O ceu D venter celebrando , quippe, De theologia 'docet, nequaquam mortuos, sed ex morte ad vitam diuisissimam translator. EX quo auctore apparet,
haec diptyclia,sive sacras tabulas, tunc lcmporis ante consecrationem, statim post osculum pacis, fuisse recitatas- Atque ita est in actis concilii Constantis ot tant sub Menna, quod crebram carum facit mentionem, in primis loco quodam uJ tempus te gendi cas notat, nimirum post lectionem euangelii ac bmboli. Nam cx hoc tempore symbolum pars quoque officii cu charistici in ecclesia orientali esse coepit Hinc ibi dicitur,
Post Deilonem seueri euangelis ex more so a missa inchoata s non fui ta, It Iatinus interpres perperam reddidit θ σ ianuis clarisis a fancto Bmbolo iuxta consuratisinem Delo, τῆ άγω αα Θηματος καὶἀ τοσυνηΘις λεχθεντος non nera eos orationibus ac praefationibus, oblationem antecedentibus, ut vir quidam doctus D J, non intelligens sensum vocabuli μαθηματος, hoc per Dotionem rzddit, ac Pcr orationes cum praefationibus in spretatur, quod tamen
hoc loco quam certissime symbolum bl significat fempore di-
rochorum cucurrit omnis multitudo cum magno silcntio circumcirca altare
audiebant, G quum Delias stat a diacono apprilationes sanciarum quatuor Buodorum , 'e sanctae memoriae archiepiscoporum Euphemii σ
xὶ Scheis rat. de concit. Antiochen. p. rim Ex hoe laeo leoneilii Constantinopolitani) insigne habemus testimonium, post euangelium festam fuisse missam eatechii enorum, tum elausis ianuis sanctam lectiouem pera ictam , orationes utique cum praefatione Re parte canonis, itimque a diacono in altari lecta esse diptycha, in quibus memoria erat episcoporum pie deiunctorum , nee sola , sed etiam vivorum, qui dignitate aliqua excellebadit e c. Vid. hoc probatum ante lib. X. e. lil. f. uia volum. IV. p. 66
393쪽
Macedonii ta Leonis , voce magna uniuersi clamauerunt, Gloria tibi, domine , post hoc eum omni modestia completa fuit eum Deo diuina missa.
Obseruari heic meretur, diptychorum recitationem preces consecrationis aintecessisse, quomodo in hierarchia DIONYsi Irepraesentatur quamuis in ccclina Latiua res aliter se habuisse videatur J morisque fuisse, priora quatuor- concilia uniuersialia nominari, Ut corum ostenderetur approbatio. Quod etiam demonstrari potest ex epistola quadam Iustiniani impcratoris ad Epiphanium , ccclesiae Constantinopolitanae praesulem, c tiam nunc
exstante in codice frJ, Vbi in hunc modum ad illum scribit:
Nullus flustra nos turbet, spe vana innixus, quasi nos conrearium quatuor renesius fecerimus, aut fieri a quibusdam permittamus, aut aboleri eorumdem sanctorum conciliorum piam memoriam ex ecclesiae dipychis
fustineamus. Haec igitur eo proddant, partim ut memoria conseruaretur istiusmodi eminentium virorum, qui in communione ccclesiae dcceinerant, partim ut honorifica fieret mcntio conciliorum generalium, quae praecipuos fidei articulos stabili-vcrant. Et nomina hominum Vel conciliorum expungere de diptychis, idem crat ac declarare, quod licterodoxi cmen i &tales, quos communione sua indignos iudicarent, ut magni criminis reos, Vci a fide hoc illove modo aberrantcS. H lac CYPRIANVS nomcn Geminit notorii inter cos, qui apud altare in sacci dotum prece ΜJ ad sacram mensam tum nominabantur, omitti iubebat, quia ceclesiae regulas violastat. Et EvAGRI- v s ibi de ThoLira episcopo Mopsu seno obseruat, quod nomcncius ob haercs in post moltcm c facris libris, hoc est dis tychis, cxpunctum fucrit. Et AUGUSTI Nus fri dc Caeciliano, cpiscopo
-Θα. Vid. Euagr. lib. IV. e. lv. S, XI. caὶ Cypri epist. LXVI. al. I. ad plebem Furnit. p. t o. edit. Feli. Amsi clod. Neque enim apud altare Dei meretur nominari in sacerdotuin prece, qui ab altarisaeerdotes & ministros voluit auocare. b Eu gr. lib. lv. c. XXXVIII. .κ των Iuzν ωπηλ/.φM AUων &c. te, Augustin. serm. XXXVl . ex editi, a Sirmondo. tom. X. p. 7 o. Inucntus sit proisus reus - deinceps eum ad altare inter epii copos, quos fideles S: innocentes credimus, non recitabimus. Cam
394쪽
Carthaginensi, loquens, quem Donatistae falso accusabant, quodes sit a traditoribus, hoc est iis, qui tempore pei secutionis biblia comburenda tradiderant, faci o ministeri nitiatus, dicit, quod, si hanc accusationem probare possent, futurum fit, ut ad alta re intcr rcliquos episcopos, quos fideles & innocenteS credant, haud amplius recitetur. S. XIX. Proxime post mortuos preces factae pro visis istim particularis ecclesiae membris, es singulis in ea ordinibus. FACTA hac breui digressone de dis tychis ecclesiae, iam reuertimur ad ordinem sacrae misse praescriptum in confitutionsebur. Vbi proxime post preces pro mortuis supplicatio fit pro vivis particularis ecclesiae tum congrcgatae nacmbris, & Pro quolibct distincto hominum in ea ordine i M. Ad e osserimus
tibi pro populo hoc, in eum in laudem Christi tui exhibeas regale sarem dotium, gentem sauciam: pro iis, qui in virginitate . castitate vivunt; Fro viduis ecclesiae; Iro iis, qui in nuptiis honesis , ac in progenerationσliberorum degum s pro infantilus plebis ruaret, Pti nostrum neminem reiiciendum habeas. Adhuc pinemus te pro urbe haT halatantibus in ea.
R GVs Tl. Nus similiter de his precibus ad altare pro fidelibus loquitur, ita ad Vitalem scribens 9J: Deerre contra orasiones ecclosiae di utariones ruar, cς quando audis sa ei dotem Dei AD ALTARE
Exhortantem populum Dei, ιratre pro incredulis, ut eoς Deus conuertat
ad suem, G pro catechumenis, ut eis d derium regenerationis inspiret, pro fidelibus, ut in eo quod c se coeperunt, eius munere perficerent,fub uua pias voces , erdis , te non ore, quod hιrtatur diae. Et IIusus II J: suis sacerdotem seper fideles rimmum inuocantem, si quando dixis, Da illis domine, in te persistrare inque in finem, non solum νομaufiis est, sed saltem cogitatione reprehendere , ac nou potitus super cius talem benedictionem v corde credente, cir ore confitente respondit Anim.
CHRYSO STOMVS fgJ itidem d scribens officium cpiscopi ait:
Eliseos ιs pro uniuerso terrarum orbe legatus intercedit, deprecatorque es apud Deum, ut hominum omnium , non viventitim modo, sed etiam
395쪽
mortuorum peccatis propitius fiat. Quod id magis probabile facit, similes preces, in liturgia cHRYSO STOMI IhJ Occurrentcs, non nisi exempla esse carem precum, quae tunc in vcteri ecclesia in
Pro aegrotis, struitute a Uictu, exsulibu , proscriptis, nauiganti bus ae iter facientibus. PROXIMA petitio in ranstitutionibus est pro omnibus, siue morbo, siue seruitute, siue exsilio, siue bonorum proscriptione adflictis: item pro omnibus, qui ob necessariam nauigati nem vel iter terrestre vlli obnoxii cssent periculo. Harum petitionum non inuenimus speciali orem mentioncm in aliis scriptoribus nisi in CYRILLO Hierosolymitam, qui dicit, quod, postquam Deum pro communi ecclesiarum pace, pro tranquillitate mundi, pro rzgibus, pro militibus,& pro sociis obsecrarint, pro bl aegrotis etiam, & adflictis, & iis omnibus, qui egeant auxilio, rogent: & postremo loco mentionem faciant etiam eorum, qui ante sic obdormiissciat. Ex quibus iudicaropossumus, quod, licet petitionum ordo in diuersiS ccclesiis aliquantum variarit, reS ipsa tamen cadem fuerit. Neque fere dubium est, quin aegrotorum atque adflictorum mentio facta sit in his precibus per omnes ccclesias; siquidem in oratione Voce diaconi indicta ante oblationem populi disertis Vcrbis monentur, Ut pro aegrotis, pro nati igantibus, pro iter facientibus, pro iis qui sunt in metallis, in Exsilio, in carcere, in Vinculis
ac seruitutc, Orcnt, quemadmodum cx diuellis locis in CHRY-sos TOMO, BASILio & λVGVs Tl No Ostcndimus, quando cacum formula orationis indictae pro Vniuerso ecclesiae statu ineonstitutionibus, supra capite primo huius libri I. IL&IIL in orata, contulimus.
396쪽
I. I. Pro inimicis se persecutorιbus, haereticis ae in elibus. PROX pMA pctitio in constitutionibus est pro inimicis&per. secutoribus, pro haereticis ac infidelibus, iis qui foris sunt ae
errant; Vt Deus adducat cos ad bonum, & furorcin corum mitiget. Et huius petitionis crebriora exempla in veterum m numentis rcperiuntur. Nihil enim exactius a veteribus obsum abatur, quam ut pro inimicis & persecutoribus suis, pro iudaeis, infidelibus ac haereticis orarent, cuiuS rei plura exempla CAVE Vs f JeX CYPRIA NOVI, IUSTINO MARTYRE
& 1 R E N A E o snJ suppeditavit. Quae quum ad priuatas tantum
corum prcccs rcfercnda csse Videantur, pauca quaedam subiungemus, quae ad publicta eorum orationes cui dentius spectant. TER TvLLIANVS sol in apologia aduersus gentes, qui Iuras, inquit, nihil nos de salute Caesarum curare , ins ira Dei Docer, literas nostras . scito ex illis, praeceptum esse nobis, ad redundantiam benignitatis etiam pro inimicis Deum orare es persecutoribus nostris lona precari. 2ui magis inimici G persecutores christianorum, quam de quorum 3na-jestate conuenimur in crimen' Sed etiam nominatim atque νnanifester Orate , inquit, pro regibus, pro principibus , σ potestatibur, ut omniat Cave prirn. chriae put. III. eap. II. p. 34r. t P. I .e l. Germ.Lips. MDCCXXIII. cla Passio Cypr. vit. eius annex. p. ra. edit. Fest. Amstelod. ι Nullos alios deos noui, nili unum& verum Deum, qui fecit caelum & terram, & mare & quae in eis sunt omnia. Huic Deo nos cluistiani deseruimus, liunc deprecamur die bus ae noctibus pro nobis, & pro omniatis homnibus , edi 'o ιncolumita. te ipsorunt imperam mcin lustin. dial. cum Tryphone p. M4. Ae0 ύμων, νώ ὐπio νοῦν - πάν-
ωι ἰαό τῶ χ τὰ ἐδαίκ ηιι m. me ιιι term/gisne a. rra ex Gamnu Silaion, V eos, ΤΠι uomane eius censentina o nobis contra omnibus pro Dorus erevne ιι piaue hominιbus bene precautιbus atque orantibus, prout a riso e domino nostrosimus eruditι. in Iren. lib. III. t. Xl VI. Nos precamur, non perseuerare eos in fovea, quam iis psi soderunt, sed segregari ab inuusmodi matre - - & legitime eos generari. ecinitersos ad ecclesiam Dei, cetera. o Teptati. apologet. c. XXX l.
397쪽
iranquilla sint. Et ibidem aliquanto post sp): Coimiar in ear um ercongregationem, ut ad Deum quasi manu facta precationibus ambiamus franter. Hee vir Deo grata est. Oramus etiam pro imperatoribus,
quos inimicos & persecutores esse christianorum, modo dixerat pro ministris eorum potestatibus ,pro flatu seculi ,pro rerum quiete ,pro mora finis. Et ARNO BlVS aduersut gentes de vastatis christianorum templis loquenS, ait qJ: Cur immaniter conuensicula nostra dirui meruerunt ' In quibus funimus oratur Deus; pax cunctis es venia postulatur magistratibus , exercitibus, regibus , familiaribus, INL
MICIS P cetera. AUGUSTI NVs frJ speciatim notat, quod pro infidelibus publicae preces fiant in ecclclia, Audis, inquiens,
facerdotem Dei ad altare exhortantem populum Dei, orare pro incredulis, is eos Deus conuertat ad fidem. Et rursuS : quando non oratum ost in ecclesia pro infidelibus atque inimicis eius, ut crederent ΘSimiliter CAELEsTINus frJ cpiscopus Romanus et Sanetarum plebiatim praesules tota secum ecclesia congemi Frente Postulant σ precantur , is infidelibus rinetur fides, ut idololatrae ab impietatis suae liberentur erroiare, ut Iudaeis , ablato cordis velamine, lux veritatis appareat, is hareia eici catholica mei pereeptione resipiscant, ut schismatici spiritum redivituae caritatis accipiant cri. Eadem rcpctita leguntur apud GENNADivsi fuJ, vel quisquis auctor libit de ecclesiasticis do maribus sub nomine Ausus Τι Ni est. Vtrobique haec praxis an apostolis in toto mundo tradita esse, atque in omni catholica ccclcsia uniformiter celebrari dicitur. Quid e quod liquido constet, pro multis het reticis orari solitum, qui peccati in spiritum sanctum rei habiti fuerint. Non enim peccatum illud absolute irremissibile esse credcbant, scd tantum luendum in v-troque inundo, posito, quod homines poenitentiam super illo non egissent. Hinc AvGusTINus sim & alii pro illis orari di-
ρὰ Tertuli. apol. cap. XXXIX. q Arnob. lib. IV. pag. IgI. νγ Aug. epis . CVlI. ad Uitalem. sa Id. de dono perseuerantiae c. XXIII. ιγ Caelei lin. epiti. I. ad Gallos e. II. Not. Apud Labbeum, ubi tom. II. eone. p. 161i. haec epistola exstat, haec non inuenio. sti Gennad. de ecclesi dogmat. e. XXX. inter opera ΑΠpust. tom. III. p. et O. edit. Basil. MDLXlX. in Retract. lib. s. c. XJ X. De quocumqyie pessimo in hac vita constituto non est cunt, ' --- Ooste
398쪽
cunt, ut resipiscant & seruentur, atque ita ad pacem & communioncm ccclesiae, vcra poenitentia ducti, admittantur. Insui ma, adfirmante CHRYSO STOMO s , pro toto terrarum orbe di omnibus hominibuS, nemine cxcepto, oblucrationeS abccclesia fiebant, ut ad Deum conuertcrcntur.
Pro catechumenis, energumenit ac poemuentitis.
PROxi ME post haereticos & infideles prcccs fiunt in ranstiti uionibus pro catechumenis ccesesiae, ut Deus cos perficiat in fide; pro energumenis, liue vexatis a malis spiritibus, ut Deus Cos mundet a vexatione mali; pro poenitentibus, Ut corum Poenitentiam suscipiat condonetque cum ii S, tum univcrs P ccclesiae, quae deliquerint. Unde Obscruare licebit, quod pro his diuersis hominum ordinibus ter separatis temporibus in divino cultu orari. consuevcrit; primum quidem in precibus, quae pro illis ficbant praesciatibus, in prima cultus publici parte, dicita missa catechumenorum; deinde in Oratione per di conum indicta pro uniuerso ccclesiae statu ante oblationcm; &denique ruisius post oblationcm, quando pro omnibus hominum ordinibus ad sacrificium altaris orabatur. Postremum hoc praecipue Ausus TiNO J obseruatur, qui dicit, facerdotem solere ad altarc exhortari populum, Ut Orent Deum pro catechumenis, ut cis desiderium rogenerationis inspiret. Atque ita a CA L EsTINO DI &GENNADt o faJ iisdem verbis adseritur, quod postulent & prccentur, ut lapsiS poenitentiae remedia conferantur; & pro catechumenis, ut ad regenerationis
utique desperandum; nec pro illo imprudenter oratur. de quo non desperatur.
Ο August. epist. CVII. ad vitalem. Audis sacerdotem Dei ad altare exhortantem populum Dei, orare pro incredulis , ut eos Deus conueitat ad fictem,&pro catechumenis, ut eis desiderium regenerationis inspiret. Σ Caelestin. ep. l. ad Gallas c. II. Postulant L precantur, ut lapsis poenitentiae remedia conserantur; ut denique catechumenis ad regenerationis sacramenta perduelis, eaelestis misericordiae aula reseretur. . Gennad. de eccles. dogmat. c. XXX.
399쪽
sacramentum, hoc est baptismum, perductis, caelestis misericor
Pro aeris temperatura ct frugum ubertate. P Roxi Mo loco, secundum constitisioner, oratur pro aeris temperatura & frugum ubertate, Vt indesinenter bona diuinitus collata percipienteS adsidue Deum laudent, qui dat escam Omni carni. cHRYSO STOMVS inter alia singularia huius orationis idem syra notat, quando ait: Iro terra σmari, pro aeris
temperie, deuique pro uniuerso terrarum orbe, benignum dominum adiare iidemur. Et quamuis ΤERTVLLI ANVS non speciatim loquatur de hac oratione, generatim tamen indicat, quod pro oonis temporalibus, & inter haec pro pluuia orarc soliti sint, uti in illa Germauica Maret Aurelii CXPeditione, quando exercitum eius christianorum orationibus ad Deum factis imbres in siti linpetrauisse, eorumque geniculationibus ac ieiunationibus saepissime etiam siccitates tri depulsas csse, dicit. Similcm obseruationem habet CYPR I ANVS biJ, quando ait: Pro ariendi, do silui e imbribui impetrandis N vel ai erendis vel temperandis adite sis, rogamus semper is preces fundimus; σpro pace ac salute vesa a propitiautes ac placantes Deum diebus ac noctilus iugiter, atque inflanter
oramur. Quae oratio quum interdiu & noctu continuo ab eis fieret, dubium non est, quin precum istarum pars fuerit, quas iam solemniter ad altare offerebant. . XXIV. Pro uniuersis absentibW. VLT1M A petitio tu eonstitWionibui memorata, est pro mnibus iis, qui ob caus Iam probabilem absentes sint, ut Deus omnes tam absentes quam praesciatUS in pictate conscruatos a se, in CHRISTI sui, Dei uniuersae naturae sub sensum & inici li-
o Tertuli. ad Scaput. c. IV. Marcus Aurelius in Germanica expeditione christiaianorum militum orationibus ad Deum iactis, imbres in siti illa impetratuit. Quando non geniculationibus & ieiunationibus nostris etiam siccitates sunt depulsae λ do cyprian. ad Dein et . p. I93. p. 3 .edit. Feli. AmsteIod. gen-
400쪽
gentiam cadentis, regisque Omnium regno congrcget, immutabiles, inculpatos, irreprehensos. Similis petitio CHRYsos To Aio memoratur in homilia quadam in Matthaeum in secundum vetustam ANI ANI Uersionem. Aliari ad flens sacerdor, inquit, pro uniuerso orbe terrarum, pro absentibus atque praesentibus ,pro his, qui ante nos fuerunt, pro his, qui postea futini sunt, facrificio illo
Proposito, Deo nos gratias iubet ostierre.
Conclusio cum Axologia ad totam trinitatem directa. CONCLusio longioris huius orationis doxologia est, ad totam trinitatem dirceta. Et haec olim constans ecclesiae consuetudo crat, Vti ex iis euidenter patet, quae supra in de adO ratione totius trinitatiS, utpote quae verum & unicum diuini cultus obiectum habebatur θ nec non de usu hymnorum ac doxologiarum ad patrem, situm G seritum fauctum fultus cd ille- ruimus. Qua de re nihil attinci dicere amplius hoc loco, ad confirmandum ordinem, in constitutionibus praescriptum, nisi ut solum observemus, quod duo de vctu stillimis quos habemus, scriptoribus, IRENAEUS & TER TVLLI ANUS DI J, unius partis huius doxologiae, tamquam in cucharistiae cclebrationc U-
statae, meminerint. IRENAEUS Valentinianos argumentum inde petere dicit pro aeonibus suis, quod επι τμ i apsiαc, in eucharistiae celebratione catholici dicere soleant: ἐκ-αἰῶνας των ωω,ων; r mittent S ad Vltima huius doxologiae verba, In secula feratorum. Et TERTULLIANVs praeci Due cos in te rogat, qui ludos scenicos Romanorum frequentabant, quom do gladiatori possint reddere testimonium ex ore, quo Amen in eucharistia dixerint,vel dicere ιις αἰωνας alii, nisi Deo CHRD