장음표시 사용
421쪽
es in diebus festis exinde excipiant, γ.e eum benedictione Irius faciat.
Quod decretum quidam canonum collectores ΓλJ pontifici Pismartyri, qui saeculo siccundo Vixit, tribuunt: BONA autem sup. posititium esse υθ latctur, dicitque cos, qui hoc dccretum ei adlignent, non aduertere, i plius aetate nondum fuisse culogias in occlesia, de quibus TER TvLLIANus, CYPRiANus & alii aequalis sileant; quia quicumque tunc adessent sacrificio, communicare solerent; culogias aut in institutas csse,ut his darciatur, qui mysteriorum participcs fieri aut non post taut non vollent. Ingenua haec istius cruditi scriptoris confesJio est, qui, quando ccclesiae suae non adeo multum ii teresse videt. Vci te &candide loqui, & in reprehendcndis monachorum & senotas corum innovationibus iusta libertate uti solet. g. IV.Corruptela priuatartim se solitariarum missurum prioribus Deu-lis incognita.
VERvM in priuatarum & solitariarum missarum negotio, in quo occlinar Romam istis fides de commodum agitur, paullo ingeniosius se gerit, & celare ac dissimulare laborat, quae nccsincere nec solide potest: defendere. Missas solitarias vocamus, in quibus solus sacerdos cucharistiam recipit, nemine communicante, & interdum ossicium solus celebrat, nemine praesente& respondente. Huiusmodi sunt omnes priuatae & solitariae missae in ecclesia Romanens, quae ad priuata altaria in angulis ecclesiarum dicuntur, nemine praeter solum sacerdotem piae- sente, & omnes publicae inissae, in quibus nullus nisi sacerdos communicat, multis licet praesentibus actumque spectantibus. Quemadmodum neutrae harum cum institutione CHI L, IV con. gruunt, scd directe cum ea pugnant: Haec enim eo spectat,
ut fit communio inter multos: Unus panis Crumina corput multi Dmus, murrique de viro pane cT de et uo calice parti ramus quod fi-cri nequit, ubi non sunt, qui communicant: Ita neminimum quidem vestigium istiusilaodi consuctudinis in occlesia primiti-Va reperitur. BELLAR Mi Nus leues quasdam coniecturas hac
422쪽
de re abiecte & timide adscit, dum ait s : Nusquam expre e le
gitur a v tercus oblatum sacrifieitim sine communione alicuius, P. I alia quorum ,ymeter sum sacerdotem. Omncs ciuS coniecturae sutiles
sunt & nugatoriae, & prima carum ipsimet e dianactro opposita. I Cctorcs cnim suos coniicere vult ex concilio minutensi, quod Citatur ab Iuuene,quod veteres missam solitariam a nolo sacerdote permiserint, quia hoc concilium hanc piaXin m cmorandi arripit occasionem, sed ideo tantum, Ut cam Uctet& reprehendat. Quod certe seuerioribus verbis facit, quae huc transcribere non inconsultum fuerit, Ut videamuS, quae Oppositio corruptelam istam comitata sit, quamprimum inter monacixos, primos cius in hicntoreS, apparer coeperit. DefiniuisDJ Ductum concitium, inquiunt patres illic congrcgati, ut nullas
Presister solui pr. sumat misiam celebrare. Gi etenim dieit, Dominus vobiscum, Sursim eιrda, aut, Gratias agam dbmino Dco nostro, quum nullus sit, qui respoud at y aut in cavone, B omnium circumstantium; quum nemo aliti aut quem inicitat ad orasionem, quum dicit, Oremus ;quum nullus sit, qui secum orery Aut ergo ista penitus retice da sunt, tanon solum mn erit perfectum sacriscium, Porum etiam incurret, quisquis est ille, illam terribilem sererentiam: Si quis tu rit de hoc, tollat Deus partem eius de libro dirae: aut si haec muris tarparietibus in serrauerit, ridiculinum eris. quapropter illa periculosa supersitio, maxime a monasteriis mona horum, extim minanda est. Iraeuidcant adtem Iraliati, De Iresbirr in ea obus d in aliis ecclesiis cooperatores habeat tu celebratione missarum. Si quis hine transire i fuerit, ab H scio sistendatur. Concludamus oportet, BELLARMINvM dura i cmcdia in despcratae caussae defensionc adhibere coaeium csic, quando hunc canonem tamquam solitariarum missarum inter vcteres documentum adlcgare necessc habuit, qui tantum abest, ut
m Bellami; n. dς missa lib. u. c. IX. p. sti.' edit. Colon. MDCXU.JEtiamsi nusquain expre se legamu a veteribus oblatum sacrificium sine comis munione alicuius, vel aliquorum, praeter ipsum sacerdotem : tamen id posis sumus ex coniecturis facile colligere. Prima coniectura ex concilio Nann tensi c. XXX. quod citatur ab Iuone in decret. pari. I u. c. LXX. ubi iubentur presbyteri non celebrare soli missam , nisi habeant salteiri unum secum . qui respondeat. Ex quo intelligimus, quosdam plane solos celebrare solitos miTae sacrifieium: & proinde sine communicantibus. cuὶ concit. Nannetens. ap. Iuonem pari. III. c. LXX. vid. gon. rer. litiat gie. Itb.I. c. XIII. S. v.
423쪽
hanc legitimam praXin inter recentiores esse, probet, ut sit juculentissimum testimonium contra illam, tamquam nouitatem, quae uniuersum corum ossicium absurdum reddat, eosque ad parietes loqui faciat, maxime cX monasteriis, in quibus primum coepit, cXterminanda, tamquam ridicula pariter ac per, culosa superstitio. BONA cardinalis in huius 1itus defensione non multo felicior BELLAR MI No est. Nam Vno quodam capite satagit demonstrare , missam solitariam nouitatem esse, antiquae ecclesiae ih cognitam, & ipsi tenori praesentis canonis Romani contrariam: Et capite proxime sequenti probare nihilo secius adlaborat, missam priuatam sine communicantibus antiquissimam esse & laudabilem consuetudinem. Primo ΓοJ loco dicit: -Ab initio lic sacrificium principali aer institutum fuisse, sevi publice ac solemniter fieret, clero & populo adstante, OD,, rente ac communicante, ipse tenor misi x & veteris eccle- Asiae praκi S cuincunt. OmneS enim orationes, atque ipsa sicanonis verba in plurali numero, tamquam plurium nomine proferuntur. Hinc sacerdos populum inuitat ad orationem, dicens, fremur: & quum cuindem salutat, ait, Dominus vobis-Tum moniti fideles, ut corda crigant ad Deum, respon- Ddent, Habemus a s Imimum. Hinc ctiam in canone collectae seplebis nomine semper orat, Vt quum dicit, Supplices rogamus
in petimur: Hanc oblationem cunctae familiae tuae ostierimus praeclarae, , violati tuae: Di quotquot ex hac altaris participatione De seu tum
ostii iiii corpus e fmguinem sumserimus: Nobis quoque peccatιritur p
is& alia huiusmodi multa. Ex quibus liquot, nihil aliud esse
Amissam, quam sacerdotis & totius coetim actionem, cui plures sicircumstetissc indicant illa Vcrba: G omnium circumstantium, sequorum Hsi sides coguita est e nota deuotio, qllae alio detorqueri non possunt. Ad communionem vero adstantium ea spe-ketant, quibus saccrdos Deum precatur, fieri corpus & san-ἡguinem domini omnibus sumentibus in vitam aeternam. Et kpost communionem ait, quod ore fum nu,pura mente capiamur: , aliasti familiam tuam muneribus farris: suntque fere omnes eius em tenoriS Orationes, quae peracta communione rccitantur;
i,quia nimirum illi duntaxat intererant missae, qui postent ON
424쪽
siferre & de s acramento participare,,. Haec demonstrat fpJ e CYPRIANO, LEONE pontificd Romano, canonibus apostolicis & concilio Autiocheno. Quibus addit testimonia MICROLOGI, ODΟ-
NIS CAMERACENSIS & STEPHANI ED VENs Is, de cadem
primitiuae ccclesiae praxi, quam diuersam csse fatentur a temporum suorum praxi, quando missae solitariae a monachis inventae sunt. Immo vero subiungit, missas solitarias a diuersis conciliis & canonibus interdictas fuisse, ubi obtinere coepe
rint. Inter quos supra memoratum canonem concilii Nanne- tensis & concilium Moguminum thb Leone tertio c. XLIII. & capse
c , Zon. ibidem: Cyprianus stam . de lapsis,& Leo papa serm. IV.dequadrag. populi
communicantis mentionem faciunt: S: can. X. apoli. ac II. concilii Antiocheni sub Iulio I. decernitur, ut omnes fideles, qui ad ecclesiam conueniunt, communicent, recularites ab ecclesia reiiciantur & excommunicentur.
Iriendum est, inquit Micrologus cap. l.I, quod Iose communicantes d=timis musteriis interesῖ conDeuerint, unde V ante oblatιouem iuxta canones tu. oebantur exire catechumeni V 'nitentes, Didelicet qui nondum P para-nerant ad eommunicandum. Hoc quoque id Itic mentorum innuit con
fectio, in qua sacerdos non pro γίasta iactione V eommunicatione , sed tis aliorum , rogat, ta maxime in oratione pos comwtinionem pro Italeommun causι x orare νι etur. Nec roprie communio aici potes, vissplures vi eodem sacrificio parricipent. Ibi d. s. IV. Odo Cameracentis in expositione canonis ad illa verba,ta omnium edicumstantium ἰ ureum primitas, inquit, missae ne collecta non fereue, pinea mos inolertit recusari solitarias, ου maxime in eoenobiis, fieri mi Fur. Ei quum uou habeant, quam pluraliter eo ge tam Liuievi, nee plurales inuistare ρο ut Iulutationer, emuertunt st ad ecclesiam, direntes, δεῖ ecclesiamin eresesia talutare. Et paucis interiectis, Secundum quem se his in hoc loco 'sireumatastantes accipiuntur omnes Gique faecis, qui in unitate totini eorporis es sibi adhaerens inuicem ae innino eupiti. Congonat Stephanus Eduentis ita scribens lib. de sacram . altaris e. Xil I. Sciendum est, quo si tinus tantumst praesens, vel nulli fiat praesules, vi in misss solitarιir tum ideo mutamur. ι plural ter senstraris, rationes. Praino enim misi aenousis ne eeldbpurisne collecta fidelium multitudine. Postea mos inolevit, solitia os sera monactor celeseare sel tarias, quod eis concelsinu sex indulentia. Brase eletam scularer eonsueuerunt misis cantare pri natur.
ne fiunt solutationes nae omnes Aules , qui a sistunt quas praesentes,
si se V ea, itate sacramentis communi utes. Ibid. S. V. Concilium Moguntinum sub Leone III. e. XLIII. ait, Nullas re Ibter, Di nobιr νιλtur, sonu missam caurare viales recte. suomodo evιmaecet, Domi urex υ sum , Dec Sarshm eorda admonebit here ultumuita his si lia, quum alius nemo eum eo sit e Quae verba transtulit in capitulare regum Franciae Benedictus Levita lib. v. eap. XCIII. & synodus Pa-
425쪽
tutare regia in Franciae collcctum a BENE DI CTO LEV IT A, lib. V. c. XCIII. & eapitulare THEODULPHI AV RELIANENS Is c. VII.& epistolam Diodicam RATHERII episcopi Veronensis, a D ACHE- Rio spieite: tom. II. publicatam,& h nodum Parisiensem sub Grὸ sorio IV. an. DCCLXXIX. rcfert. Cuius Vltimo loco adlegatae nodi verba notatu admodum digna sunt, utpote ex quibus L origo & fundamenta ac ration conspiciuntur, quae hanc corruptionem inuexerunt. Irremis, inquit synodus laJ, in pt
risique locis, partim incuria parti=n avaritia, reprehensibilis totis ET MOgrua emen latia, ne dignus , eo quod nonnutu presbyterorum fine ministris missarum flaminia frequentent. Vnde contienim us, im=ns interroga diri nolis ridietur huiusmodi corporis ac Navuinis domini - solitaris ransieratre, quibus dicit, Dominus vobiscum, υτ a quo illi restondetur, Et eum spiritu tuo: vel Iro quibur supplicando domino inter cetera , M ments Domine, e , Omnium cinctam utram , quum nullus Greumstet, dieity quae es=fuetudo quia apostolicie G ecclesiasticae auctoritati refragutiis , G tanto mysterio quamdam deho rationem DTogare videtur, omniabus nobis in commune visi=n est, is deinceps huiuscemodi et fur insise atur, prouideatque umisquisque episcoporum, ne in si a parochia qui quam presbiterorum mi amsolus celebrare praesumat. Fatetur BONA,
omnia ista concilia missas solitarias interdicere ex noc fundo mento, quia omnes istas loquutiones, cuiusimodi sunt, Dominus vobiscum, &, Sursum eorda, &c. insulsas faciant & absurdas. Addit canoncs quosdam cX GRATIANO FJ sub nominibus f
HRIs ac AN AC LETI , Pontificum Romanorum, quibus statutum
risiensi, Lb Gregorio iv. lib. l. c. XLVIll. Irrensit e e. Exiliit Et decretum conellii Namittentis idem notans apud Itionem p. III. e. LXX. D finis Iari. Hum eouelutim G. Similiter Tlieodulsus Aurelianensis episco p is in suo capitulari ad cleium e. VII. ait: Sucretaos missum, his nequaquam celebret vise enim debetur, qua ei circuin ut, qnos 1sie histriat . a qui ias ei Messon eaturas ad memoriam issi reducenaeum est iuuae dominicum, ubicumque fuerιns sio Des tres in nomine mo congregati, es ego Ilam in medio eorum Ratherius item Ueronensis episcopus editus a Luca Uacherici tom. Il. Spici
Ieris in epistola synodica ad preabyteros, Nullus Ioius mi ιm cantet. Concit. Paris. lib. I. e. XLVIII.
tutium est, ut nullus presbyterorum&e. Ab aliis tribuitur Atracteto , an euis ius epis . l. leguntur haec verba: diacerdotes, quundo domino stirι' cant, mu
ssi hoc alepe a Mur, seu testes secum auribcatat, νι Mintuo perfecti in sacratis Deosacrificare locis probetior.
426쪽
sit, Ila nullas presbterorum missarum solemnia celebrare praesumat, nisi duobus praesentibus, Absque respondentibus, ipse tertius habeatur; quia quum pluraliter ab eo dicitur, Dominus. vobis is, ta illud in secretis, Urate Iro me, apti psime conuenit, ut usius respondeatur salutationi. In quod decretum hanc iustam facit obsci uationem ΓιJ: Neutri convenire certissimum es; nihil enim magis alienum a praxi e ritu illius senti, quam solitariae missis celebratio, nee puto, volιιisse sanctor illor pontifices edita lege Mitylum rosi re, qui non uis post aliquot saecula inter monaesos irrepsit. Quis Vcro post haec omnia non adiniretur &stupescat, si cumdem hunc auctorem in ipso proximi capitis principio hunc in modum audiat loquentem ἱέ: Seni per viguit
in ecclesia priuatae misse, uno saltem praesente G ministrante, laudabiliseonsueti io, quam haretici miseliturgi ita per iniquam contumeliam vocat protestantcS J aliquando prohibitam inu , numquam post runt demonstrare. Quod tamzn ipsc satis abunde in corum gratiam demonstrauit. Iam vero contrario cui iacere sibi sumit, priuatam missam, quocumque sensu accipiatur, numquam non in ecclesia obtinuisse. Sive enim, inquit, dicatur priuatasia loco, quia in priuato aliquo Oratorio agitur: siue a tempo-ἡre, quia non festis, scd priuatis diebus fit: siue ab adsistenti- sebus, quia vel unus duntaXat, Vel pauci ci inici sunt: siue exsico, quod solus sacerdos in ea communicet: siue alia quacum- ue ex caussa: sempzr eam licitam semperque in usu fuisse, seprobatillimis veterum patrum lcstimoniis& exemplis dc monsisti itiosi. At vero quando ad demonstrationem venit, ne vlluin quidem exemplum huiusmodi priuatae missae adscit, in qua sacerdos solus ministrarit, populo non praesente, quae dicitus missa solitaria, etiamsi eam approbet; nec quidquam dicit, quod faciat pro istiusmodi priuata missa, in qua sacerdos participat, nullis aliis communicantibus, ctsi omni nopulo praesente; sed
urget tantuimodo locum quemdam male intellectum CARYsos ToMl, squem iam anteis sium Vrserunt BELLAR Mi Nus &HARD IN Gus, vindicauit aulcm CHAM IERus, y ubi ait: Frus est quotidianum Iacrificium. Priora adpamus altari, nemo es , uJ qui
427쪽
participe . Quasi CHRYsos TOMVS nec preSbyterum, nec diaconum, nec quempiam de populo habuisset, qui secum communicasset, praeter semel per annum, in magnis ecclesiis AMAωhiae vel Consi intinopoli, quia multi ita negligentes crant, ut frequentius non communicarent; quos ille iuste reprehendit hyperbolico utens dicendi genere, quod non co interpretandum
est, quali per se ipse solus participarit, sed quod multi magna
neglectionis rei fuerint, dum alii, Vti ipse cHRYsos To Musadfirmat, magis adsidui essent maiorique Zelo feruerent. Et tamen de probatissimis testimoniis est, quod post omnem demonstrationis iactantiam' adferre BONA potest. Quae res ostendit, tantum ci negotium facessitum in defendenda caussa, quae defendi non potest, quantum INNOCENTIO tertio, quando in respondendo ad obiectionem, quae hoc argumento urgetur: Quo pacto saccrdos dicere PDiuit, Orate pro me fratres; videns se solum adesse . nemine circumstante Θ dicere fxJ cogitur, pie credendum este, quod angeli Dei comites adsistant orantibus. Quod responsum nodum non syJ soluit. Licet nim adsint angcli, non adsunt tamen tamquam communicantes ad maΗducandum & bibendum corpus ac sanguinem CHRISTI. Neque sacerdos iudicandus est dicere posse angelis, Aecipite, edite, hoc corpus meum est; eX mandato CHRISTI. Igitur
sine ulla controuersia palam est, quod, siue consideremus institutionem ipsam; siue praX in apostolorum & ecclesiae primitiuar; siue tenorem unanium Vcterum li tirigi arum, quas lector CΗ A MI ERO G collcctaS reperiet Una cum patrum in hanccx innocent. de ostic. missae lib. ll. C. XXIV. p, i uel artic. I. p. fr. s p. a . edit. Lips. MDXXX lv. 3 Statutum est in Lacris canonibus, Ut nullus presbyterorum miliarum solemnia celebrare praesumat, nisi duobus praesentibus, sibique reis spondentibus, ipse tertius habeatur. Qui λ quum pluraliter ab eo dieitur. Dominiis vobiscum ; Et illud in secretis : Orate pro me, apertistime convenit, ut illius salutationi respondeatur a pluribus. Verum aliud est necesi sitatis atrieulus, & aliud resigionis conteri rus. Pie quoque credendum est. de sacris auctoritatibus comprobatur, quod angeli Dei comites adsistini o. rantibus, iuxta illud propheticum: In conspeetu angelorum psallam tibi See. γ Bona lib. II. e. V. I. I. Hoc deinde antiquatam suit, non qnia celebrantiades credantar angeli, υt 'Ocribis Dinocentitur III. lib. II. aee visis . nusis e. XXV. quasi ex hoc inferret, numquam celebranti deesse adllantes &e. zὶ Chamier. de macharist. lib. VH. cap. XVII. Xulli. XIX.
428쪽
rona testimoniis; sive ipsum tenorem ipsius Romanae missae; siue oppositioncm huic corruptioni in primo ortu suo statim fa- . ctam; eucharistia non deuinata fuerit, ut lacrificium a solo sacerdote Ostarcndum in angulo, nullis communicantibuς vel praesentibus, vel ex intentione aut sit natu personae cuiusilain particularis pretium soluentis; sed pro communione totius ccclesiae, quemadmodum ccclesia primitiva semper cavsain; n que ullum exemplum contrariae praNis r eriri poterit.
Alii abusu aliquando pernitiss in ecclesia Romana, ut missa sicca, ct nautica, iis dicta bisaciata se trifaciata.
EN 1MvERo non hic unus solus abusus est, qui in ecclesiam postcrioribus saeculis contra antiquam cclcnrandi sacramentum eucharistiae rationcm irrepsit. Nam ipsi nact E O N A far duorum aliorum meminit, quos tam ingenue castigat, quam quis exoptauerit, tametsi Valdc inualuerunt suo tempore. Coim ruptioncs sunt, non adeo obuiae in aliis auctoribus, unde lectorem de illis G eo crudiemus. Vnam Vocabant missam si
eam, de qua haec habet: ,,Missa sicca ab indiscreta & priuata Aquorumdam deuotione duxit originem, cui nimium indul- gentes fuerunt sacerdoteia Lama est & simulatio quaedam ἡ,verae missae, sicca procul dubio & ieiuna, utpote carcias non ,,solum consecratione, sed etiam sumtione corporis CHRISTI, inritis omnae ligneae&lapideae, quam LAMPRιDIus & alii rc- , crunt,saepe conuiuis suis Heliogasalum exhibuisse. Invaluit ta-' men adeo, ut aliquando viris sanctis & dociis non displicii
''rit. o v ILLI ELMUS DE N ANGI A Co monachus ita libro gestο- Meum S. Ludon ira narrat, religiosissimum regem, quum c transmarinis partibus rediret in Gariam, corpus CHRISTI in naui decentissime collocari, atque ibi ossicia diuina & missam, cx- epto canone, quotidie cclcbrari fecissc. Eamdein commendat GENEBRARDVS lib. de liturgia apostolica cap. XXX. pro his, . siqui mane integrae missae interesse non possunt, pro nauigan-istibus, pro infirmis, & quando destincti post nacridiem scpe-ἡlicndi lunt, pro qua re in Usu fuisse suis temporibus testatur, ,, que Laurini anno M XXXVII. in cxsequiis viri nobilis,
ca Bona rer. liturgi lib. I. c. m. s. vL
429쪽
,, ut vespere sepeliebatur, huiusmodi missae cum diacono &, ubdiacono cantatae interfuisse. Modum cam celebrandi siesidescribit DuRANDVS ration es. mr IV. cap. I. Sacerdos, si ex deuotia me , non ex spersitione, velit totum incium misse siue sors iu di eo aeripiat omnes vestes sacerdotales missam μγ ordine celebres νι-esque ad finem Oferendae , dimittens secrcto , quae uIfacrificium pertinent. 1 r.efationem vero direre potest , licet in ea rm videantur angeli inuo ia,ini, ad consecrationem corporis sangNinis Christi. De canone vero huihil dicat, sed oratiouem dominicam non pratermittat, tarqu.e ibi s riquuntur, sub silentio dicenda, non dicat: calicem vel hostiam non habe , nec de his, quae s per calicem seu eucharipiam dicuntur Dei sitim, aliquid dicat.t I faciat. Potest etiam dicere e PaX domini sit sem--per vobiscum: π exinde muse ossicium suo ordine pcragat. Mellurses tamen alia omittere. Haec autem missa nautico dicitur, ut Aa t D UR AN Tu S lib. II. de ritibus ecclesia cap. IV. ex libro sacerdo-ἡtali, quia in mari & iluminibus celcbrari solebat, in quibus,,propter motum & agitationcm suctuum viae porcst sacrifici-sium offerri sine periculo ci fullonis. Declamant acritor ad-
MLXXXIV. qui ambo existimant, paullo ante GV IDONEM DE seMONTE ROCHERII coepisse, a quo laudatur & approbatur, ra tat. IV. cap. VII. manipuli curatorum , qucui scripsit anno AMCCCXXXII; sed errant; quia, ut vidimus, iam iis via crat Vivente S. Ludovico rege, qui obiit anno MCCLXX. eamque,scscribit DuRANDus, qui codem temporc vixit, & PETRI S, ANTOR, qui floruit anno MCC, Ciusdem meminit in verbo ab- ἡμιμιπιν cap. XXIX. Vbi ait: missam siccam esse sine gratia & h norc confectionis cuclaaristiae, & nihil fidelibus prodesP.ἡ. Hactenus BONA; quibuS addit: Nunc prouida episcosorum cura vis bique gentium, ut puto, Obtiterata rogata est. At Vero Vnum commemorare omittit, quod nobis ingenue narrat DVRAN Tvs I J
l Durant. de ritib. lib. H. c. IU. I. VIII. Exstat liber sacerdotalis a Leone X. ut ait Nauarrus, libro de oratione, miseell. LIII. probatus in eo, parte prima trac civ. c. XXXlv. XC. Antoninus 3. pari. lib. 33. cap. c. S 4. liam. inissam nauticam a I ololae dum post prandium defunchi sepultruae danuir celebrari consuetum , diri libro I. cap. de cini ut iis.
430쪽
ex NAVARRO, quod sic dictus liber facerdotalis fri , in quo haec missa nautica dcscribitur, a Leone X sit probatus, & quod ANTONINVS de eo loquatur, tamquam Tolosae adhibito, ad modum ossicii funeralis post prandium. Ex quibus iudicare licet, quanti abusus irrepere in ecclesiam, ac deinde & pontificum& sanctorum approbationcm sibi conciliare potuerint, ex ipsorumnaci RUna stam confessione. Et hoc si ita est, numquam eis defuerunt aduocati ad caussain corum dcfendendam, faciemque antiquitatis eis induendam. Vti in hoc isso casu, licet BONA & alii hunc abusum ut innovationem pentringant, DURANTVs tamen origincm illius ex primitiua ccclina derivat, dicitque, cain alexobiae in usu fuisse so CRATIs memoria, quia dicat AJ, feria quarta & ca, quae dicitur parasceve, S legi scripturas & doctores eas interpretari, & omnia, quae ad funaxinspectent, administrari, praeter mysteriorum cclebrationem. Quae quidem ita se habent, sed omnia ab hoc instituto aliena, nisi dicere velimus, non posse fieri preces, ncc sermones, nec psialmodia in , nec scripturarum lectionem in ccclesia, nili statim dicatur missa Area, hoc est, usus ossicii consecrationis sine
ALTER A corrupti , quam Velut detestandum abusum reis prehendit BO IN A , cst lic dicta missa bifariata & trigariata, de qua verba eius sic habent: . rater missana siccana irrepserat & ali-sius detinabilis usius, quem PETRUs CANTOR loco citato D,,cerrime perstringit. Solebant enim eo tempore nonnulli fa--ccrdotcs plures missas in V num congcrem, celebrantes missam sidici, vel aliam praecipuam suo ordine usque ad offertorium ;situm aliam incipientes, Vsque ad eumdem locum, deinde ter iam & quartam eodem modo. Postea tot secretas orationes sidiccbant, quot missas inceperant: demum sub uno canone
sacrum perficiebant, totidem additis in fine collectis, quot initio recitauerant. Origincm huiuS abusus adscribit postvs sacerdotum cupiditati, qui quum illicitum csse scirent, pluries