장음표시 사용
451쪽
CREGOR t Vs NAZIAN ZENVS JhJ, patrem suum domi suae in conclaui missam celebrasse, & Gorgoniam H sororem sitam altare domesticum habuisse, fidem nobis tacita Nulla proinde nobis c trouersia est hac de re cum BONA, nulla cum ipsius e elesin si hoc est, quidquid per priuatas missas intelligunt in ecclesia fimnauensi. Obsiciuarc hinc lector viri istius cruditis Jerroi cm potest, adscrCntis, priscos patreS, etsi nimium indul-
stentes in praebendo aegroti S fratribus Viatico fuerint, temper men curasse, ut clementa conssecrarentur in ecclesia. Nam sexempla.quae in medium produximus tam de martyribus,quam e a Irota itibus, validissima testimonia sunt in contrarium. Ne ue nriuatarum consecrationum , aluS occasionibus facta in exempla deficiunt. Cuiusmodi consecratio AVGusTINomemoratur, in priuata domo in quodam dioecesis suae loco, per' isn oua de re vcrba eius lic habent: Vir trabivratius Hes mus aut apisti nor est, habet in remitoris Fussatinsi fundum Zubedi appellatu-, 1 nutum aDictione animalium G seruorum sumim, domum suam θ -
νituum maliguorum Uim noxiam perpeti comperisset, rogauit nostros, menresbuteros ut aliquis eorum illo pergeret, cuius orationibus C
452쪽
RIS CHRISTI, orant quantum potuit, ut cessaret illa vexatio 2 Deo pro istinus miserante cessauris. Et quae historici suiJ de tentorio Gu-
flamini narrant, quod secum suin rit ad bellum proscctus, in quo omnia diurna oricia & sancta in steria cclebrata sint, pro alio istiusmodi priuatarum consecratiotium Namplo haberi possunt. g. XI.
Et communiter conseruata tu ecclesia ad eumdem usum. USITAT. SsIMI ctiam moris erat sacerdotibus, aliquam consecratoium clementorum partem in ecclesia reponere, vel secum si mere domum, ut quatris istiusmodi vigente D cccssit te in parato eam haberent. Sicut cx ante memorata historia Serapione apud ELUSEBl VM Videre est. Et OPTAT vs Dj idem
innuit, in memorabili illa historia, quam de opiscopi SDuenaustii narrat, quod furioso in catholicos Zclo acti eucharistiam, in ipsorum ccclesiis repertam, canibus fundi iusserint, non sine signo diuini iudicii: Nam cancs accensos rabie, deuorandolum clementorum loco, ipsos dominos suos, quas latrones sancti corporis reos, dente Vindice tamquam ignotos & inimicos lanias , adserit. Idem ex simili querela CHRYSosio Mi de tumultu, Constantinopoli in ecclesia ipsius subolet , patet, quando
dicit, locum, in quo sancta condita ΓοJ seruata sint, ingressos
mnia. μι nae tabernaculum m Jeciem ecclesin amri odio cultu adhnius belli vom praeparauis p iu ςuo precet ais Deum, nictoria auctorem, υ-na cum episcopis fundere decreverat.
453쪽
csse milites, corumque aliquos, nullis initiatos mysteriis, vidis se omnia, quae intus cssent. Quin &sanctissimum CHRISTI sanguinem, sicut in tali tumultu contingat, in praedictorum militum vestes effusium cs e. Idem ex iis colligi potest, qua
de Veseriam, Abini cilii tatis in Africa episcopo, perhibet vi To RUTICEN s Is spJ, quod a Geisrico rege Vandalorum in exilium coactus sit, eo, quod sacramenta, in ecclesia ipsius adseruata, tradere noluerit. CYRII LVS AI EXANDRINVS in epistola quadam sua fqJ eos xcprehendit, qui dicebant, cucharistiam in 1 equentem diem seruandam non cite. Et in concilio Constanti--pui ano sub Mema fri columbae aureae & argenteae super altare, appenta memorantur, quas probabilissim uin est tamquam thecas sacramenti in ccclesiis adseruati adhibitas fuisse. Quod
ctiam ab AMPHILOCHlo in vita BASILII notatur, at Vero non
multum ponderis testimonium inde pclitum habet, quia liber spurius est; neque ad concilium Turoni e secundum DP aut alia recentiora decrcta descendere necesse est, ad demonstrandum id, quod tantum auctoritatis inter multo vetustiores habet scriptor .
lpa viast. de perseeut. Uandal. lib. I. bibl. patr. tom. vi I. p. s93. st m. VIII. p. 678. sedit. Iugdun. MDCLXXVII. Tune etiam sanctus Valerianus, Abensis ciuitatis episcopus , dum viriliter, sacramenta diuina ne traderet, dimicasset, s ras ciuitatem singularis iuras eit pelli.cq Cyrili. epist. ad Calosyrium in praefat. lib. contri Anthropomorph. tom. VI. p.
454쪽
Nec non ad publicum usum certis diebu , qvcndo nona censecratio haud peragebatur. Haee dicta mi sta prauis lificatorum. Eius Gus cir origo. Eκ quodam concilii Trusiam canon C ctiam apparet, sacram cucharistiam nonnumquam in publicum ccclcsiae usu in conscruatam fuisse, ut percipcrctur aliquot dichus post sui consecrationem, maXime ieiunii quadragesimalis icmpore, quando in istis clementis communicabant, quae antecedentis hebdomadis sabbato vel die dominico conssecrata erant, quippe
quibus diebus solis, durante ipso temporis interuallo, consecrationis officium Peragi solebat, quamuis aliis diebus in istis
elementis communicarent, quae e priore ista consecratione crant residua. Nerba canoniS haec sunt sq: In omnibus sanctae qua dragesiniis diebus praeterquam sabbato, G dominica, sancto admore a rimis die, peragatur sacrum pr.esanctiscat rum ministerium. v Hic c
non melius intelligitur eX alio canone concilii Lanirent su', ita praecipiente: Λon oportet tu quodi Nesima Panem csti me, nisi subbat, G -i duminteis. Non, quod eucharistiam aliis diebus recipi vetuerint quotidie enim hoc fiebat )sed hisce diebus solum re cipiebant. quod dic sabbati & die dominico antcgressis conse cratum, & ad communionem horum dictum rc seruatum erat sinc noua consecratione. Hoc picrumque viris doctis initium huiusmodi communionum in adseruatis hostiis videtur fuisse, quamuis rationem huius Obseruationis coniectando adsequi, perquam disticile sit. LEO ALLATI Vs LM, qui duas dissertationes hoc de argumento scripsit, rationcm narrat, quam ipsi Graeci pro ea adlegcnt, nimirum quia Deo sacrificarc iustitiae celebritatis sit, ea vero celebritas hilalitatis atque hetitiae; adeo que quum omnes dies quadragesimae, sabbatis & diebus domi
' inissa piaesanctis torum, ad calcem libri de consensu eccles orienti & occidem mcc
455쪽
xitam in vobis; bane rem proprie spectasset eamdemque omnibus, tam inis fantibus quam a sultis , facra elementa ore percipiendi, Dbi ea admini strari fas erat, imposuisset necessitarem. Addit at tor noster: siti, s quis de male intellecta CHRISTI mehuc ipsos eat criminatum,praximiaque bane non tantum non necessariam esse , sed ne decere quidem, quum is uter, quibus mos crintellectus adhuc in femine , horum mysteriorum pruersus sint incapaces , obiiciat, ad antiquisma ecclesia factita, quibus rem mersim inter Dei quo articulos recensitum erat hoc dogma, pro-
Dorabunt. Ego horum Omnium nihil dixi ad instaurandam hanc consuetudinem: tametsi BEDLEVs episcopus & alii nonnulli pro hoc ipso sententiam suam diserte diXciunt:) Quia, ut viri docti X ostenderunt, idoneae caussae sunt persuadendi contrarium, I. l Quia non habet firmum in verbo Dei fundamen tum. 2. Quia infantes baptismo donati, hoc ipso corporis ac sanguinis CHRISTI pateticipes facti sunt, quae spiritualiter non minus in baptismo, quam eucharistia exhibentur, secundum
ipsum Aucvs TINUM & Omncs Veteres ccclesiae patres, quod alio loco f'J demonstraui fultus. 3.) Quia infantes hoc facere non possunt in commemorationem CHRISTI, quod ille ab omnibus, hoc sacramento Vtentibus, requirit. )Quia quae inter circumcisionem &baptismum, eadem ctiam inter agnum paschalem & coenam, proportio S. conuenientia est. Iam vero infanti Uraesitico adituS patebat ad foedus cum Deo per circumcisionem, quae illiuS crat sigillum: non autem ad sacrainentum agni paschalis, Rucdum parentes interrogare possiet: siuae est religio haec Θ Exod. XII, 26. Ita infanti ad foedus christianum aditus patet per baptismum, non autem ad cucharistiae sacramentum, anicquam hoc cclebrare potess in commemor tionem CHRISTI. Mil cumque bgitur disserui de hoc argumento, materiam historicc dcdugendo a primis eius initiis ad extrema usque, eo Potius dixi, tum ut Vanitatem ostenderem opinationis, qua in ccclesia Romanensi fallere nosciam traditi nem in rebus fidei & neccssariae praxcos somnianti siquidcinipsimet rem mutandam duxcrunt, quam ipsorummet infallibiles pontifices ac patres Per tot retro secula tamquam necesi tiam oblaruarunt, in dando infantibus sacram eiicharistiam ex
456쪽
diuino mandato; tum ut limul demonstrarem, ecclcsam quamcumque aliam maiori gaudere iure hanc illam reformandi pra- Nin, utut generatim obseruatam, ii, diligentiore instituta examinatione, in verbo Dei non satis fundata esse, intelligatur. Revertor iam ad antiquae ecclesiae considerationcm.
g. III. Missa ad absilues ex sua ipsorum v I aliis etestasis.
UBI videmus, non praesciates tantum Omncs sacra cucharistia uti, sed absentibus etiam per diaconos eam mitti consuevisse, ut, quum cx legitima caussa abessent, in ecclesue adhuc communione esse declararciatur. Ita IUSTIN vs MARTYR Ieamdem cuchari itiam, quae cuique praesenti distribuatur, absentibus per diaconos mitti, adscrit. Quemadmodum enim pro iis orabant, qui ob iustam rationcm aberant, ita illis in eodein s cramento communicare permittcbant. Quam ob caussam, uti supra ri vidimus, Romae tempore Iehiadis, Siri u& Innorentii ab ecclesia cpiscopi ad titulos, silic ecclesias minores, mittebatur cucharistia, Vt presbytcri in his ecclesiis minita strantes cum ipso episcopo communi carmi, &, uti alii putant c, uniuersa quoque congregatio. Statuunt enim, initio non nisi unum altare in aliqua ciuitate fuisse, idque in ecclesia matrice, in qua ministrabat episcopus, consecrabatque cu- charistiam, & deinde ad minores coetus mittebat. Et hoc modo insum ivs TINI MARTYR is locum intelligunt. Ego vero
presbyteros priuilegium consecrandi cucharistiam in suis ipsorum ecclesiis habui nc, cxistimo. Posito aurem, quod portio quaedam cucharistiae pro omnibus illis missa fuerit ab cpiscopo de sua ipsius ecclesia, ad tcstificandum, quod cum ipso essent
in communione: ccclesiis certe ruralibus ipse non misit, quia sacramenta non longe portanda crant, ut INNOCENT Ius in epistola sua ad Decentium loquitur. Verumtamen, communi
nem suam cum episcopis peregrinis declaraturi, ad longe di-
ιιρ Iunctam eis communMinem portandiam. Fupra c. II. S. V. p. 263. tei Maurice of Dioce Episcopa P. 3'. .
457쪽
stantes ccclesias cucharistiam mittere solebant. Siculi 1κΕ-NAEus in epistola sua ad Victorem VJ Piscopum Romanum, quando hic ecclesias Assalicar, ob diuellam pascita celebrandi rationem ab communione abscindere conabatur, Ci narrat, quod, qui ipsum praecesserint, numquaria Cas ita duriter traditarint, sed,
non obstante hac diuersitate, semper cucharistiam cis miserint, communionem cum illis suam hoc ipso testati. VALE si us f. I& alii idem in actis Luelaui fit martyris & epistola P Αv L 3 re 1 uJad Seuerum obseruant. Hoc maXime, si non solum, fiebat in solemnitate paschali in viaitatis, amoris ac caritatis testificationcm. At concilium LaodHeuum hJ propter quaedam incommoda, hanc consuetudinem comitantia, id scri absolute vetuit,
decernendo: sancta instar benedictiomem, in festo paschae, in aliaryarochias trans mittantur. In quibusdam tamen locis mos perplura insequuta saecula durauit. Nam IOANNEs Moscitus 93 dc communione loquitur, quam monachus quidam ad alium
monachum, sex millibus passuum a se separatum, miserit: Ne
iterum memoremus consuetudinem mittendi eucharistiam a Paulino, & cpiscopis Romanis de ccclesia matrice ad resi quas ccclesias omnes per uniuersam ciuitatem in Unaquaque regione. Vbi autem hunc morem mittendi eucharistia in descruciunt, aliam rationem introduxerunt testificandi mutuum amorem ac
amiciriam per certa symbola panis, quem benediccbant& sanctificabam instar cucharistiae, diuersa tamen benediccndi uten-
δίγteri, quamuis ita in me obfuriarent, ecclesiarum P e/0ι. in , qui tu ob fruabiant, erecbari rim tria in errant. e alec in loe. II lustre huius moris exemplum exstat in actis Lueiani martyris 3 Acta Lueiani ap. Metaphtast. I. Iamiar. Patilin. epist. l. ad Secier. Panem Campanum de tellula nostra i bi pro mi I gia viis inus, tantum meritis in domino tuis freti, ut plena ad te prrsereniadum sat gratia crederemus; tu, licet uberioribus micis a domini men . iam saturatiis sis, dignare S a peccatoribus acceptum in nomine domini panem in eulogiam vertere. c b Concit. Laodie. e. XIV. πνοῖ sti, M. εώ Imκ εἰς λόγον ευλογιῶν καὶί τῶν Io ro τοῦ κάκα, εἰς τέρπι πανοικίασ
έι Moscii. pr t. spiritus. e. x xl x. Q asi tragic ta milliaribus ab Aegina ciuitate Cil:eiae itylitae duo erant separati ab inuicem sex millibus passivum. - - 1lle . diuiui tuo inspiratas, petiit ab eo, ut partem sibi mitteret comu, unionis suae.
458쪽
tes formula. Et haec symbola ctiam vocabant eulogiar & panem sene Letum, Graeci recentiores αἰντιδωρα , dona Diearia, appellant,co quod inultis in casibus loco cucti aristiae darentur. Iam supra flJ obseruauimus, Caepius ea dari solita csse illis, qui, antiquo popularium generaliumque communionum feruore paullatina remittente, communicare noluerint. Hoc loco obse vandum nobiS est, quod de regione alia in aliam loco eucharistiae mitti consueuerint, tamquam amicitiae & amoris testimo
nia. Nonnulli h J haud improbab1liter hoc sensu intelligulit
canonem concilii Laodiceni d, qui statuit: Non oportet ab incretiacis eulogias accipere, que sunt potius malectietiones quam benedictionet. Ita & alium canonem snιJ ciusdem concilii: Non oportet a Luaeris,
vel ab haereticis τια πεμπ Ομενα εορτατικα, qui mittuntur intinera festis
, fuscipere. Huius generis panis erat, quem Paulinus snJ & erasia ad AuguIliuum unanimitatis&amori Sindicio mittebant, rogantes, ut accipiendo benedicerct. Falluntur viri quidam docti, quando missioncm cucharistiae in latius locum successisIe dicunt: manifesto enim res inuersa fuit. Hae eulogiae loco cucharistiae inuentae sunt, quemadmodum ex testimonio r-R EN A Et patet, qui de missione eucharistiae, tamquam vetustiore consuetudine,loquitur. I. IX. Ei ad eos, qui aegrotabant, vel ιn carcere, vel Hia quacumque eu odia, vel poenitent a eranι , sub horam mortis. INTER absentes praecipuam habebant rationem eorum, qui aegrotabant, vel in carcere vel alia quacumque custodia e-c Uid. huius cap. s. Ill. pag. 377. c. Haberi. archierat. pati. xl. obsernat. III. Vt ad Graecorum ritus oculos aditisciamus: suerunt apud eos eulogiae etiam duplices, pri hiatae & publicae. Deptiliatis praesertim agitur canone XXXVII concilii Laodieeni, ἀ α παρά τῶν
v Paulin. epist. xxxl. inter epistol. Auguli. Panem unum, qriem unanimita tis indicio misimus carit ti tuae . rostamus accipiendo bened cas. vid. Augiislin. epist. XXXIV. ad Pauli α fin. Panis, quem milianus, uberior M. nedictio siet, dilectioite accipientis vestrae benisvitatis.
459쪽
iant, cuiusmodi erant martFres & confessores, quotidie vitae suae exspectantes sincm : ncc non corum de poenitentibus, qui graui morbo adfecti & in extremo moitis periculo erant. Hisce omnibus communiter mittebant cucharistiam, quae hoc in casu peculiarius Vocatur ἐφολον, siue viaticum, iter in alterum mundum suscipientium. Ita in concilio Niceno DJ canon est, qui praecipit, Vt si quis de paenitentibur vita excedat, ultimo S max me uere fario viatico ne priuetur. Quod elli ALBAsPINAEus splde absolutionc tantum interpretetur, rc liqui tamen omnes ex mcliore ratione de cucharistia accipiunt , quia in fine canonis additur, quod cpiscopus oblationcm eis impertire debeat. Atque ita concilium Agathense svi statuit, quando ait: Poenitentes ἀ-μ comas non Apinuerint, aut vestimenta non mutaverint, abiictantur ,σnis di ne polluerint, non recipiantur. - - Viaticum tamen omnitus invior te positis non negandum. Concilium Vasensi primum ΓrJ pro istis poenitentibus, qui sine illo Viatico morte abripiantur inopinata, oblationem accipi iubet, decreto tacto in hunc modum: Pro his, qui paenitentia accepta, in bonae rutae cursu fons Ioria compunctione viventes , siue communione inopinato nonnumquam transitu, in agris aut itineribus praueniuntur, oblationem reeipiendam, eorum
funera, ae deinceps memoriam ecclesiastico adfectu prosequendam; quia nefas est, eorum commemorationes excludi a salutaribus jurris, qui ad eadem faera fideli adfectu contendentes, dum se diutius reor statuunt, iu- dignos sahιtiferis mysteriis iudicant, ac dum purgatiores repitui de Graiat, assiuae farra entdirum viatico intercipiuntur: quιbus foretasse nec absolutissimam reconciliationem sacerdos domgandam phta siet. Et concilium Toleranum undecimum fri canonem habet in gratiam eorum , qui ob cxtremam infirmitalcm hoc Viaticum integrum
sui nere non possint: Solet humanae natura infirmitas in ipso mυrtirexitu praegrauata, tanto siccitatis pomiere deprimi, in nullis ciborum H lationsitis resta; hed Dis tantumdem illati delectetur poculi gratia siustoris
460쪽
ari. Uiuod etiam tu multorum exitu vidi ιν, qui optatum fuis votis ocr.e communionis appetentes viaticum, collatam Abi a sacerdote eueharissam reiecerunt; non quod Olidelitate bor agerent, sed quod pineter δε- minita calleis haustum , traditam stibi non po Pnt elucharisiam diglutire. Non ergo huiusmodi a corpore ecclesiae separaudi sunt, qui talia
non insidelitate, sed uere sitate fecerunt; praesertim si, de quibus nihil μdei sinistrae si utitur. Concilium Carthaginense quartum liuius rei in diuersis canonibus meminit, pr.ecipue auicin Uno quodam, ubi ae memorabili quodam casu, qui nonnumquam contingerC soleta at, loquitur, in hanc sententiam decernens tJ : Is qui paenitent
am in infirmitate petit,si cas , dum aI eum iacerdos imitatus veni oppressus tu, mitate obmutuerit, vel in phrenesin versus fuerit, dent testimonium, qui
eum audierunt, Narcipiat paruit. utiam Et si continuo coitur moriturus, reeoueni me per manus impositionem infundatur ori eius eucharistia.
Quod ipsum in duobus sicquentibus canonibus dicitur piarietim eueha, isti e fu Quomodo etiam in concilio Arausicano M, Ge.
udresis VJ S multis in locis aliis est. Eucharistia in his casibus
plerumque defercbatur a presbytero Vel diacono, uti e ivs Ti-NO MARTYRE notauimu5. Magna tamen necessitate urgenteati alio quocumque portari poterat & porrigi. Sicut ex iis apparct, quae excpistola quadam DIONYSII, cpiscopi Alexam tui ad Fabianum, episcopum Romanum, exhibet EVIEBrus szJ, ubi de Serapione quodam, qui tempore persecutionis sacrificaci Concit. Cartha . IV. c. I XXVI. stom. ll. conci l. p. 'O6. sti Ibid. ean. LXX vii. Poenites: tes, qui in infirmitate fiunt, viaticum accipi-.ant. Can LXXVII s. poe. ii tentes, qui in infirmitate malicuis acceperint, non se eredant absolutos sine manus impositione, si supervixerint. xὶ Concit. Arausic. I. c. II l. tom. Ill. conci l. p. 3 484 Qui recedunt a corpore, poenitentia accepta, placuit sine reconciliatoria manus impositione eis com .m micui, quod molientis s.fficit eonsolationi, secundum definitiones pa trum, qxii huiusmodi communionem congnienter viaticum nominarunt. ν Concit. Gerund. e. IX. t tom. IV. conci l. p. is6'. Is, qui aegritudinis Ianguore depressus poenitentiae benedietionem c quam viaticum deputamus a per