장음표시 사용
441쪽
Nidine loquitur, ut quae diu durauerit inter Helvetior. Quum minister L νὶ essem, inquit, apud Claronam Heluetiorion, librum ibidem raperi obsequiale vocant Pontificii J in mollis vetustissimum , sed into '
grum adhue, σnulla parte, quod ad litteras attinet, vitiatum. Tit Ius erat rubricam vocant) in eo loco, quo de ritu baptizandi praesim bit, huiusmodi verbir feritur: Baptizato puero mox ritur eueharistiae faeramentum. Similiter poculum sanguinis. Et vos Pi Ni AN vs CX
sua ipsius notitia nobis narrat, in Iotha, regia & adiacentibus regionibus huius moris vcstigia fuisse quaedain suo adhuc tem
porc visa DC: Ante paucos adhuc annos, inquit, consuetudinis huiust in Lotharingia π vicinia exstiterunt reliquiae aliquae. Nam ubi baptizatus est illae infans, sacrificulus , qui illum laptizauit, e sacrario acceptam capsulam , in quo facramentum adseruatur, ad altare detulis, e hostiam, ut vocant, Priam ostentauit populo: deinde in eapsidam repossit; G duos digitor , quibus eam prehenderat, vino lauarusis porrexit aedituo, ex illo vino distillauit in os baptizati infantis, dicens : Sanguis domiani nostrέ Iesu Cisisti tibi in vitam aeternam proficiat. ECCLESI 1 Graeca huius antiquae consuetudinis paullo fuit tenacior. Nam non tantum n As i L i v s Ciliciae presbyter γ J, EvAGRivs ιJ & IOANNEs MOscuus frJ communionis infantib
una, & moris dandi reliquias eucharistiae pueris post finitam sa-
442쪽
cram communioncm meminerunt; scd NICEPHOR vs ctiam, qui saeculo dccimo quarto fui vixit, idem facit. Et SusCERus X METROPHANE CRITO PULo, rcccntiore quodam scripto-rC Graeco M', narrat, quod in hodicrnum usque diem infantibus coenam sub utraque specie administrent. Quomodo ctiam ex Oso R i o de gestis Emmamulis cap. IX. obseruat, quod apud Aetliopes infantes eo die, quo Distaritus Deris initiati sint, eueharistiam fra panis mira funis tui. Citat etiam sIGISMvMDv M libcrum baron Cm, qui in commentariis suis rerum Mosiouitarum scribat,
Mosco uitat pureis septem annorum sacramentum Porrigere: dicere enim, hominem tum peccare e e si pucr forte aut infirmus fuerit, aut animam caperit agere, ut de sane fumrre non possit, guttam ex calice ei infundi.
Similia ex ou Aovi No de his ccci I iis Mose irarum siue Ru rum notauit BRERE Noo Dus J. Et de hodiernae ecclesiae GH-
eae consuetudine THOMAS SCHMlT HVS fcl cadcm narrat, meri , inquiens, licet tenella alatiae, puta biennes , immo recens nati, modo farro lauacro prius imbuti lucrint, sacrae communioni admouentur, quas dictum inta beatissimi salitatoris apud S. Ioannem c. VI P. Niscome Aritis earnem filia hominis cia biberius eius sanguinem, non habetis
et Smith int of the G. C rch p. 161. p. te'. editi Latin. Tra, ad Rhen, MDCXCIII. vitam
443쪽
xitam in vobis; hanc rem propries ectasset eamdemque omnibus, tam inis fautibur quam asillis, I acra elementa ore percipiendi, ubi ea adminiastris, i fas erat, imposuisset necessitatem. Addit at tor noster: subis quis de male inreliseu CHRISTI mente ipso1 eat criminatum,praximiaque hane non tantum non necessariam esse, sed ne decere quidem, quum
nolites, quibus sues.intellectar adhuc in femine , horum in steriorem prorsus sint incapaces , obiiciat, ad antiquissima ecclesia Devia , quibuι petiὸ uniuersim inter fidei quo articulos recensetum erat hoc dogma, pro
obeabunt. Ego horum omnium nihil dixi ad instaurandam hanc consuetudinem: clametsi BEDLEVS cpiscopus & alii non
nulli pro hoc insi, sententiam suam diserte dixeiunt: θ Quia, ut
viri docti ostenderunt, idoneae causta sunt persuadendi contrarium, r.)Quia non habet firmum in verbo Dei fundamentum. r. Quia infantes baptismo donati, hoc ipso corporis ac sanguinis CHRISTI participes facti sunt, quae spiritualiter non minus in baptismo, quam eucharistia exhibentur, secundum
ipsum Av CVSTINUM & Omnes Veter Ecclesiae patres, quod
alio loco rademonsti aut fultus. 3.) Quia infantes hoc facere
non pollunt in commemorationem CHRISTI, quod ille ab omnibus, hoc sacramento Vtcntibus, requirit. 43 Quia quae inter circumcisionem &baptismum, eadem etiam inter agnum paschalem & coenam, proportio es conuenientia est. Iam vero infanti Israelitico adituS patebat ad foedus cum Deo per circumcisionem, quae illius crat ligillum: non autona ad sacramentum agni paschalis, , squedum parentes interrogare posset: suae est religio haece EXOd. XII, 26. Ita infanti ad foedus christianum aditus patet per baptismum, non autem ad cucharistiae sacramentum, anicquam hoc celebrare Potest in commemor tionem CHRISTI. Quaecumque .igitur disserui de hoc argumento, materiam historicc deduscindo a primis eius initiis alextrema Vsque, eo potius di Ni, tum Vt Vanitatem ostenderem opinationis, qua in ecclesia Romanensi fallere nosciam traditi nem in rebus fidei & necessariae procos somniant; siquidomipsimet rcm mutandam duxerunt, quam ipsorummet infallibi les pontifices ac patreS per tot retro saecula tamquam necessa' tiam obseruarunt, in dando infantibus sacram eucharistiani ,
444쪽
diuino mandato; tum ut simul demonstrarem, ecclesiam quamcumque aliam maiori gaudere iure hanc illam reformandi pra- Nin, utut generatim obsciuatam, si, diligentiore instituta cxaminatione, in verbo Dei non satis fundata esse, intelligatur. Revertor iam ad antiquae ecclesiae considerationcin.
g. VIII. Missi ad absintes ex sua ipsorum vel aliis ecclesiis.
VBI videmus, non praesentes tantum omncs sacra cucharistia uti, sed absentibus etiam per diaconos cam mitti consue- Uisse, ut, quum ex legitima caussa abcssent, in ecclesiae adhuc communione esse declararciatur. Ita IUSTINUS MARTYRII eamciem eucharistiam, quae cuique praesenti distribuatur, absentibus per diaconos mitti, adscrit. Quemadmodum enim pro iis orabant, qui ob iustam rationem aberant, ita illis in eodem sacramento communicare Permit bant. Quam ob caussam, uti supra L J Vidimus, Romae tempore Iehiaris, Siri, & In rentii ab ecclesia episcopi ad titulos, siue ecclesias minores, mittebatur cucharistia, Vt presbyteri in his ecclesiis minita strantes cum ipso episcopo communicarerat, &, uti alii putant seJ, uniuersa quoque congregatio. Statuunt enim, initio non nisi unum altare in aliqua ciuitate fuisse, idque in ecclesia matrice, in qua ministrabat cpiscopus, Consecrabatque eucharistiam, & deinde ad minores coetus mittebat. Et hoc modo ipsum lusTINI MARTYRII locum intelligunt. Ego ucro
presbyteros priuilegium consccrandi cucharistiam in suis ipsorum ecclesiis habui ite, existimo. Posito autem, quod portio quaedam cucharistiae pro omnibus illis milia fuerit ab cpiscopo de sua ipsius ecclesia, ad testificandum, quod cum ipso essent
in communione: ccci iis ccrte ruralibus ipse non misit, quia sacramenta non longe portanda crant, Vt INNOCENTI Vs in epistola sua ad Decentium loquitur. Verumtamen, communi
nem suam cum episcopis peregriniS declaraturi, ad longe di-
445쪽
stantes ecclesias cucharistiam mittere solebant. Sicuti rq N ivs in epistola sua ad Victorem M J CPiscopum Rous ami=n, quando hic ecclesias Apaticar, ob diuersam pascha celebrandi rationem ab communione abscindere conabatiar, Ci narrat, quod, qui ipsum praecesserint, mim quam eas ita duriter tractarint, sed, non obstante hac diuertitate, semper cucharistiam cis miserint, communionem cum illis suam hoc ipso testati. v ALAsivstri& alii idem in actis Luctaui fi) martyris & epistola P A v Li rei ad Seuerum Obseruant. Hoc maXime, si non solum, fiebat in solemnitate paschali in unitatis, amoris ac caritatis testificationcm. At concilium Laoιwmum hJ propter quaedam incommoda, hanc consuetudinem comitantia, id feri absolute vctuit, decernendo: M saucta instar benedictιonum .in festo paschae, in aliaryarochias transmittantur. In quibusdam tamen locis mos perplura insequuta tacula durauit. Nam IOANNEs Mos Crivst Jde communione loquitur, quam monachus quidam ad alium monachum, sex millibus passuum a se separatum, miserit: Ne it rum incinoremus consuetudinem mittcndi eucharistiam a I aulino, & cpiscopis Romanis de ecclesia matrice ad resi quas c , Clelias omnes poe uniuersam ciuitatem in Unaquaque regione. Vbi autem hunc morem mittendi eucharistiam descruciunt, aliam rationem introduxerunt testificandi mutuum amorciu ac amicitiam per c cria symbola panis, quem benedicebant & sanctificabant instar cucharistiae, diuersa tamen benediccndi uten-
έα Apud Euseb. lib. U. c. XXIV. αὐτώ μου τηροῦντο δε κρῖ σῶς aes εσβυτεροι, τοῖs -- των παροικι- νηοῖσι μεμπων ἐυκκεσισιαν- flv , uti te tuae serius pre- isten, quavntis in minime οὐ rnarent, eccosurum Pre Ut in , qui ει ολ iei abans , ep chas VR-ι mans eo unt. e) Uales in Ioe. Illustre huius moris exemplum exstat in aclis Luciani maityeis s.fὶ Acta Lueiani ap. Metaphrasi. T. Ianuar. ις 3 Paulin. epist. l. ad Sener. Panem Campanum de teIIula nostra ibi pro etiI gia tui simus, tantum meritis in domino tuis freti, ut plena ad te preserendum sui gratia crederemus; tu, licet uberior bus micis a domini men a iἰ iri laturatiis iis, dignare & a peccatoribus acceptum in nomine domini panem in eulogiam verter .
i Mosch. pr. r. spiritu d. e. x xl x. Quasi lii sicta milliaribus ab Aegina ciuitate Ciliciae itylitae duo erant separati ab inuicem seA millibus patritum. - - ille .eιuiui tuo inspuatus, petiit ab eo, ut partem sibi mitteret communionis suae.
446쪽
res formula. Et iraec symbola ctiam vocabant eulogiar & panem sene fiatrum, Graeci recentiorcS α' δωροι, dona vicaria , appcllant, eo quod multis in casibus loco cucharistiae darentur. Iain su
pra stJ obseruauimus, saepius ea dari solita cise illis, qui, anti
quo popularium generaliumque communionum scruore paullatim remittente, communicare noluerint. Hoc loco obse vandum nobiS est, quod de regione alia in aliam loco eu charistiae mitti consueuerint, tamquam amicitiae & amoris testimo
nia. Nonnulli hJ haud improbabilitcr hoc sensu intelligunt
canonem concilii Lodicens sq, qui statuit: Non oportet ab haereticis eulogias accipere, que sunt potius maledictiones quam benedictiones. Ita & alium canonem sui I ciusdem concilii: Non oporter a tantiis.
, fuscipere. Huius generis panis erat, quom Paidimu sis & Prusia ad Augustinum unanimitatis &amoris indicio mittebant, rogantes, Ut accipiendo benedicerct. Falluntur viri quidam docti, quando missioncm c aaristiae in huius locum 1iiccessiste dicunt: mani lasto enim res inuersa fuit. Hae eulogiae loco cucharistiae inuentae sunt, quemadmodum ex testimonio r-RENA Et patet, qui dc missione eucharistiae, tamquam vetustio. rc consuetudine,loquitur. I. IX. Et ad eos, qui aegrotabant, vel in carcere, vel alia quacumque custodia, vel ptimitent a eranι , sub horam mortis. INTER absentes praecipuam habebant rationem corum, qui aegrotabant, vel in carcere vel alia quacumque custodia e-ci γ Vid. huius cap. S. III. pag. 377. c. γ Habeit. archi erat. pati. xl. obsernat. III. Vt ad Graec ruin ritus oculos adii. ciamus: Herutri apud eos eui Ogiae etiam duplices, priuatae L publicae. Deptiuatis praesertim agitur canone XXXVII concilii Laodicent, ἡ δεῖ καρα τῶν
ni Paulin. epist. XXXl. inter epistol. August. Panem unum, 'nem unanimit eis indieio misimus carit ti triae, rodamus accipiendo benedicas. Vid. Augii sit n. epist. XXX lv. ad Paulin. fin. Panis, quem misimus, uberior be. nedictio siet, dilectione accipientis vestrae benianitatis.
447쪽
iant, cuiusmodi erant martyres & conisi larcs, quotidie vitae suae exspectantes finem: nec non eorum de poenitentibus, qui graui morbo adfecti & in exircino morti S periculo erant. Hisce omnibus communiter mittebant cucharistiam, quae hoc in casu peculiar us Vocatur οδιον, siue viaticum, iter in alterum mundum suscipientium. Ita in concilio Niceno sol canon est, qui praecipit, Vt si quis de petnitentibus vita excedat, ultimo es maxime uere ario viatico ne priuetur. Quod etsi ALBAsPINAEus splde absolutione tantum interpretetur, rc liqui tamen omnes ex meliore ratione de cucharistia accipiunt , quia in fine canonis additur, quod cpiscopus oblationcm eis impertire debeat. Atque ita concilium Agathens sqJ statuit, quando ait: Paenitentes ἀ-s comar non deposuerim, aut vestimenta non mutaverint, abiiciantur nisi digne prirituerint, non recipiantur. - - Viaticum tamen oninitus in
morte positis non urgandum. Concilium Vasensi primum Γ, J pro istis poenitentibus, qui sine illo Viatico morte abripiantur inopinata, oblationem accipi iubet, decreto facto in hunc modum : Pro his , qui paenitemia accepta, in bona vitae cursu fatisfactoria
compunctione viventes, e communione inopinato nonnumquam frausitu, in agris aut itineribus Prirmeniuntur, oblationem recipiendam, ta eorum
fauora, ae deinceps memoriam ectasiastico ad diu prosequelmiam; quia nefas est, eorum commemorationes exeludi a falataribus sarrit, qui ad eadem farra fideli ad eis contendentes , dum se diutius reor flatuunt, i mdignos salutis ris mysteriis iudieant, ac dum purgatiores restitui deside raut, absquae sacramen rum viatico intercipiuntur: quibus fortasse nec absolutissimam reconciliationem scenios devigandam potasset. Et concilium Toletanum undecimum canonem habet in gratiam corvin , qui ob cxtremam infirmitalcm hoc Viaticum integrum
sumere non possint: Solet humanae naturae infirmitas in ipso muertit exitu Praegrauata, tanto siccitatis pondere deprimi , Di 1imilis ciborum YLLationibus remi; sied Dis tantumdem illati deleo tur poeuli gratia 6φω-
cp Albaspin. in ioc. ibid. p. ga. sententia huius canonis laxe est, in morte poenitenti absolutionein ne ari non debere. Concit. At illa. c. xv. tona. IV. cone. p. Iῖ6. c. . Condit. vas enc. I. al. l I. can. II. st m. lis . conci l. p. 14i T. ci Conca. Ι olet. Xι. c. XI. tom. vl. concit. p. 32. tari.
448쪽
rari. God etiam in multorum exitu vidimus, qui optatum fuis votis farr.e communionis appetento viaticum, contam sibi a facer rite eucha
ripiam rei cerunt; non quod infidelitate hoe agerent, sed quod praeter δε- miniet calicis haustum , traditam sibi non po fient eucharisiam d. glutire. Non eryo huiusmodi a corpore ecclesiae separandi sint, qui talia non insidelitate , sed necessitate fecerunt; praesertim hi, de quilus nihil μdei is rae se titur. Concilium Carthaginense quartum huius rei in diuersis canonibus meminit, praecipue autem Uno quodam, ubi de memorabili quodam casu, qui nonnumquam contingere solebat loquitur, in hanc sententiam decernenStti: Is qui paeni euriam in infirmitate petito casu, dum a teum facerdos inuitatur veni oppressus μὴ mitate tibii uiuerit, vel in phrenesin versus fuerit, dent testimonium, qui
eum audierunt, e accipiat pomiti Wiam. Et si eoutinuo creditur moritur usi reconciliemr per manus in positionem σ infundatur ori eius eueharistia
Quod ipsum in duobus sic quentibus canonibus dicitur viatietim eueharistiae fui. Quomodo ctiam in concilio Arausicano , Ge. ud sis, de multis in locis aliis est. Eucharistia in his casibus plerumque descicbatur a preSbytero Vel diacono, uti e ivs ΤΙ-NO MARTYRE notauimus. Magna tamen neccstitate urgento ab alio quocumque portari poterat & porrigi. Sicut cx iis apparct, quae ex epistola quadam DIONYSII, cpiscopi Alexau. Mini ad fabianum, episcopum Romauum, CXhibet EV SEB ivs set J, ubi de Serapione quodam, qui tempore persecutionis sacrificact) Coneil. Cartha'. IV. c. t XXPI. clom. II. conci l. p. iam. cu Ibid. ean. LXXVil. Pre; ille ites, qui in infirmitate sunt, viaticum accipiant. Can LXx VIII. Poenitentes, qui in infirmitate viaticum acceperint,non se eredant ab sollitos sine manus impositione, si fit peruixerint. x a Concit. Araxisse. l. e. III. stom. tu. eonei l. p. 3 48. Qui reeedunt a corpore, poenitentia accept i, placuit sine reconciliatoria mantis impositione eis com. m inicari, quod morientis suifieit consolationi, secundum desinitiones pa triim, qui hii iusinodi communionem congruenter invitιctim nominarunt. lν Concit. Gerund. c. IX. t tom. IV. conci l. p. is 69. Is, qui aegritudinis lamgtiore depressus poenitentiae benedietionem c quam viaticum deputamus per
449쪽
verat, relatum legitur, quod non potuerit mori prius, quam unum ex presbyteris ad se absoluendum arcesseret. Quum vero presbyter aegrotaret, CXiguam cucharistiae partem illicro tradidisse dicitur & iussisse,ut in aqua intinctam ei in os instillaret, qui, ca paullatim absorpta, continuo animam exhalarit. Hoc autcm pcr canoncS faJ in ordinariis casibus fieri vclitum crat. g. X. Eucharistia hunc in finem nonnumquam consecrata in aedibis
NONNvMQVAM quidem priuatam eucharistiae consecrationem adhibebant in aedibus corum, qui aegrotabant, vel in carceribus detinebantur, ad pio isti scopo & destinationi satisfaciendum. Vt plurimum vero CXiguam quamdam eius partem in ccclesia de temporc alio in aliud reseruabant in hunc usum, utpote quod istiusmodi fortuitis & repentinis occalionibus maxime expediebat. Dantur omnino antiqua v-triusque generis exempla. CYPRI ANVS de Privatis consccrationibus, quas in carceribus apud martyro ac consessor pom secutionis tempore fecerint, loquitur, quando ait: infla tres pro dilectione sua cupidi fiant ad comιeniem tum obsitandum confFfines bonos, quos illustrauit iam gloriosis initiis diuina dignatio, tamen
caute hoc π non glomeratim, nee per multitudinem simul iunctam puto esse faciendum : ne ex hoe ipso inuidia eoncitetur G introraudi aditus draugetur , e dum insatiabiles multum volumur, totum perdamus. Consulite ergo G prouidere, ut eum travera neuto hoc agi turius possit e na
m presbyteri quoque, IS I ILLIC 'J APUD CONfESSORES O H
R T, singuli eum fingulis dia uir per vices alternent: quia e iura.
ta 3 vid. iratian. de consecrat. dist Ii. e. XX X. Ex concilio Rhemensi eap. II. Peruenit ad no itiam nostram, quod quidain presbyteri in tantum parui penia dant diuina mysteria, ut laico vel seminae sacrum corpus domini tradant ad deserendum inlirmis: & quibus prohibetur . ne sacrarium ingrediantur, nee ad altare appropinquent, illis sancti sanctorum committuntur. Quod quam sit horribile. qnamque detestabile. omnium religiosorum animaduertit prudentia. Igitur interdicit per omnia synodus, ne talis temeraria p sumtio ulterius fiat. sed omnimodis presbyter per se ipsum ini mum communicet. nos si aliter secetit, gradus sui periculo subiacebit.
b Cyprian. epist. v. ad cier. p. M. cp. 176. edit. Ainstet Od. MDCC.
450쪽
tis Fresonarum G vicissitu si e renientium minuis timidiam. Nihil
cortius cst & exploratius, quam quod persecutionis temporibus christiani omnia diuina ossicia in quocumque loco, in quo
necessitas id v*crit, pcregerint. sumis locus, Ut DIONYSIVSA LEXANDRINVS loquitur apud RVSEBlVM cI, in quo arium raFertulerant , ager, futtiιdo , nauis, stabulum , carere , instar templi ad fa-σor conitentifr peragendor erat. Luciani martyriS carcer templum
illius erat, & pectus proprium altare eius, supra quod eucha xistia Mj tum pro ipso, tum pro aliis, qui cum ipso erant incu
stodia, consecrabatur. In eiusmodi rerum statu TER TvLLIANVS seJ tres ecclesiam constituere dicit, si pluribus adesse non liceat. Manifestum itidem cst, priuatas consecration Sin priuatis domibus in infirmorum gi aliam fuisse factas. AMBROSIVS hoc modo aliquando inuitatus cst, ut Lacrificium in domo quadam priuata Romae offcrrct, uti vitae cius scriptor memoriae prodidit. Et Paulinus cpiscopus Nolanus ivluine dicitur, paucis ante obitum suum horis, altare sibi praeparari ante Icctu Ium, super quo Lgi eucharistiam aegrotans consecrarit. Ita
e di, t aurica vis me ecessae, nee astaris eviam faceret e ureumque vincuti plura ne quialem ut δε commoueτet, eι permitterent, Iupivitiuiscentem . si pra proprium penus tremenaeum sacrificium peregisse, V tumet m participasse, tum alus, Pt G immaculat acrificio participarent, eo-rιiam feras. Peraelum avpem est hoc sacrificium in carcere, quum iaceresnosymnorum e torus, qui illum utpote morientem Drusque cingebat , recisis Eae speciem referret , aes vi inrui entum praestaret , ne ab impias spectari pus ut ea , quae ferebautur. te iei ull. de fuga c. XIV. Non potes discurrere per singulos, sit tibi de in tritibus ecclesia. D Paulin. vit. Ambros Per idem tempus, quum trans Tiberim apud quemdam clarissimum inuitaretur, ut sacrilicrum in domo osseia et sic Gὶ vianius vit. Pauli cra