Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum

발행: 1728년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

verat, relatum legitur, quod non potucrit mori prius, quam unum cκ presbyteris ad se absoluendum arcesseret. Quum vero presbyter aegrotaret, eXiguam cucharistiae panem fuero tradidisse dicitur & iussisse,ut in aqua intinetam ei in os instillaret, qui, ca paullatim absorpta, continuo animam exhalarit. Hoc aut m nor canoncs DC in Ordinariis casibus fieri vetitum crat. g. X. Eucharisia buue in finem nonnumquam consecrata in aedibis

priuati . .

NONNVMQVAM quidem priuatam oecharistiae consecrationcm adhibebant in aedibus corum, qui aegrotabant, vel in carceribus detinebantur, ad pio isti l copo & destinationi satisfaciendum. Vt plurimum vel o exiguam quamdam eius partem in ecclesia de tempore alio in aliud reseruabant in hunc usum, utpote quod istiusmodi fortuitis & repentinis occasionibus maxime cxpcdicbat. Dantur omnino antiqua v-triusque generis exempla. CYPRI ANVS de Privatis consecrationibus, quas in carceribus apud martyr ac consessoreSpcr- secutionis icmpore fecerint, loquitur, quando ait: L si fratres pro dilectione sua cupidi sunt ad convenienaum e standum eonfessores bonos, quor illustravit iam gloriosis initiis diuina dignatio, tamen caute hoe G non glomeratim, nee per multitudinem simul iunctam puto esse faciendum : ne ex hoe ipso mutilia concitetvr G introeundi aditus denegetur , e dum insatiabiles multum volumus, totum perdamus. Consi lite ergo e P ouidere, in eum temperameuto hoc agi turius possit e sta

R T, singuli cum Angulis diaeonis per Dices alternent: quia σ muta.

ca Uicl. irati an . de consecrat. dist Il. c. XXIX. Ex concilio Rhemensi cap. II. Peruenit ad nobiliam nostram, quod quidam presbyteri in tantum parui penia dant diuina mysteila, ut lateo vel seminae sacrum corpus domini tradant ad deserendum initimis: & quibus prohibetur . ne sacraritim ingrediantur, nee ad altare appropinquent . illis sancta sanctorum committuntur. Quod quam sit horribile, qnamque detestabile. omnium religiosorum animadueitit prudentia. Igitur interdicit per omnia synodus, ne talis temeraria praesuintio ulterius stat. sed omnimodis presbyter per se ipsum infirmum communicet. Quod ii aliter tecerit. gradus sui periculo subiacebit. ι Cyprian. episto V. ad cier. p. 13. cp. 176. edit. dimitesoLAIDCC.

Oisi tiroci by Coral

462쪽

uo personarum et Dissitudo comisnientium minuit innidiam. Nihil

cci lius est & cxploratius, quam quod persecutionis temporibus christiani omnia diuina osticia in quocumque loco, in quo

nccessitas id vr r. i, pcregerint. suiuis Aciu, Vt DIONYSIVSA LEXANDRl Nus loquitur apud RV SEBI VN s j , in suo aerumnas

pertulcrant, ager, fuitudo, Nauis, stabulum, carere, instar templi ad D. cros conuemus peragendos erat. Lurimit martyriS caicer templum

illius erat,& pectus proprium altare cius , supra quod eucharistia ζι tum pro ipso, tum pro aliis, qui cum ipso erant incustodia, consecrabatur. In ciusmodi rerum statu ΤERTVLLIANVS DJ trcs ccclesiam constituere dicit, si pluribus adesse non liceat. Manifestum itidem cst, priuatas consecrationeSin priuatis domibus in infirmorum gi aliam fuisse factas. ΛMBROSIvS hoc modo aliquando inuitatus cst, ut sacrificium in domo quadam priuata Romae offcrret, uti vitae cius scriptor memoriar prodidit. Et Paulinus episcopus Nolanus iussisse dicitur, paucis ante obitum suum horis, altare sibi praeparari ante lactivum, super quo Γgj eucharistiam aegrotans consecrarit. Ita

463쪽

GREGOR i VS NAZIAN ZENVS fhJ, patrem suum domi suae in conclaui missam celebras , & Gorgoniam iri sororem sumn altare domesticum habuisse, fidem nobis facit. Nulla proinde nobis controuersia est hac de re cum BONA, nulla cum ipsius ecclesiia, si hoc est, quidquid per priuatas missas intelligunt in ecclesia Roma iensi. Obsiciuarc hinc lector viri istius eruditi sibi cri orcin potest, adserentis, priscos patres, cisi nimium indulgentes in praebendo aegrotis fratribus Viatico fuerint, semper

tamen curasi , Ut clemcnta consccrarciatur in ecclesia. Nam exempla, quae in medium produXimus tam de martyribus,quam de aegrota itibus, Validissima testimonia sunt in contrarium. Neque priuatarum consecrationum , aliis occasionibus factarum, exempla deficiunt. Cuiusmoui consecratio AvousT1Nomemoratur, in priuata domo,in quodam dioecesis suae loco, peracta, qua de re Vcrba eius sic habent: Vir tribunitius Hesperitis, qui apud nos est , habet in territorio Fusatinsi fundum Z edi appellatum, tibi quum ad I Iione animalium Gr seruorum suorum, domum suam spirituum maliguorum Uim noxiam perpeti comperisset, rogauit nostros, me absente, presbyteros, ut aliquis eorum illo pergeret, evivs orationibus cederent. Perrexit umis, OBTULIT IBI SACRIFICIUM CORPO-

464쪽

RIS CHRISTI, orans qua itum potuit, ut re ret illa Notis 2 Deo pro istinus miserante res uir. Et quae historici uJ de tentorio Gu-

flantius narrant, quod secum sumserit ad bellum proscctus, in quo ona Dia diuina officia & sancta mysteria celebrata sint, pro alio istiusmodi priuataruin consecratiota una cmplo haberi possunt. g. XI.

Et communiter conseruata in ecclesia ad eumdem usum. Vsi TATisSIMI etiam moris erat sacerdotibus, aliquam consecratorum clementorum partem in ecclesia reponere, vel secum sumere domum, ut qua uis istiusmodi vigente necessitate in parato eam haberent. Sicut ex ante mc morata historiade Serapidine apud EVSEBlVM Videre est. Et OPTAT vs fvj idem

innuit, in memorabili illa historia, quam de episcopi S Due hipirnarrat, quod furioso in catholicos Zclo acti eucharistiam, in ipsorum ccclesiis repertam, canibus fundi ius scrint, non sine signo diuini iudicii: Nam cancS accensos rabie, deuorandolum clementorum loco, ipsos dominos suos, qua sit latrones sancti corporis reos, dente Vindice tamquam ignotos & inimicos lania se, adserit. Idem ex simili qucreta CHRYSO STOMi de tumultu, Gustanti poli in ecclesia ipsius sub orto, patet, quando

dicit, locum, in quo sancta condita foJ seruata sint, ingressos

laenό,L Deιnde tabernaculum iu speciem ecclesa ambitios custu aulinius belli Udium praeparauis p iu ςuo preces Iae Deum, victoriae auctorem, na cum epiμopis fundere decreuerat.

465쪽

csse milites, corumque aliquos, nullis initiatos mystcriis, vidis se omnia, quae intus essent. Quin & sanctissimum CHRISTI sanguinem, sicut in tali tumultu contingat, in praedictorum militum vcstes effusium csse. Idem cN iis colligi potest, quae

de Cabriavo, As sit cilii tatis in Africa episcopo, perhibet vi CTORVTICEN sis spJ, quod a Gesserico rege Vandalorum in exilium coactus sit, co, quod sacramenta, in ecclesia ipsius adseruata, tradere noluerit. CYRILLvs ALEXANDRINus in epistola quadam sua fi J eos reprehendit, qui dicebant, eucharistiam insequentem diem seruandam non csse. Et in concilio Cinsuis μων uitano sub Memia fri columbae aureae & argenteae super alta TQ appenta memorantur, quas probabilissimum est tamquam thecas fac ramenti in ecclesiis adseruati adhibitas fuisse. Quod

ctiam ab AMPHILOCHIo in vita BASILII notatur, at Vcro non

multum ponderis testimonium inde pclitum habet, quia liber spurius est; neque ad concilium Turonense secundum si aut alia recentiora decrcta descendere necesse est, ad demonstrandum id, quod tantum auctoritatis intcr multo vetustiores habct scri

I Uict. de perseeut. Uandat. lib. I. bibl. patri tom. VII. p. syI. clom. VIII. p. 678. s. edit. Lugdun. MDCLXXVII. Tunc etiam sanctus Valerianus, Abensis ciuitatis episeopus, dum viriliter, sacramenta diuina ne traderet, dimicasset, i ras ciuitatem singularis iiimus eii pelli. ρὶ Cyrillo epist. ad Calosyrium inpranata lib. contr. Anthropomorph. tom. H. p.

466쪽

f. XII.

Nec non ad pablicum usum certis dium, quando vorta consecrario haud peragebatur. IDedicta mi sta praecinctificatorunt. Eius Gus . origo. Ex quodam concilii Trullam canone etiam apparet, sacram cucharistiam nonnumquam in publicum ccclcsiae usum

conscruatam fuisse, ut percipcrctur aliquot dic bus post sui consecrationcm, maxime ieiunii quadragesimalis tempore, quando in istis clementis communicabant, quae antecedentis hebdomadis sabbato vel die dominico conisecrata erant, quippe quibus diebus solis, durante ipso temporis interuallo, consecrationis officium peragi solcbat, quamuis aliis diebus in istis

clementis communicarent, quae e priore ista consecratione crant residua. .Verba canonis haec sunt lyJ: In omnibus μοι qua dragesimae diebus praeterquam sabbato , dominica, Faucti adnuntiar rionis die , peragatur sacrum prafane discatcirum ministerium. v Hic c

non melius intelligitur cX alio canone concilii Laa mi sis, ita

praecipiente: Non oportet in quo raras G ponem Gerre, nisi sabbat,

fini dominieris. Non, quod cucharistiam alais diebus recipi vetuerint i quotidie enim hoc fiebat )sed hisce diebus solum re cipi bant. quod die sabbati & die dominico antegressis conse cratum, & ad communionem horum dicium rcseruatum erat linc noua consecratione. Hoc picrumque viris doctis initium huiusmodi communionum in adseruatis hostiis videtur fuisse, quamuis rationem huius Obseruationis coniectando adsicqui, perquam dissicile sit. L EO ALLATIVS in , qui duas dissertationes hoc de argumento scripsit, rationcm narrat, quam ipsi Graeci pro ea adlegent, nimirum quia Deo sacrificare fcstiuae celebritatis sit, ea vero celebritas hilaritatis atque laetitiae; adeo que quum omneς dies quadaagcsimae, sabbatis & φchus domi

ti) Concit. Laodicen. c. x x. οτι a δεῖ τῆ τεσσαρακονῆ ἄρτον προσί20ω, εἰ μὴ ἐν σαββάτιν GH κοπιακὴ μόνον. cx l eo Allat. epiti. ad Naiida um de libris eccles. Graecorum. D. differt. de missa praei ne istoatorum, ad calcem libri de consensu eccles. orient. S: Oc-

467쪽

nicis exceptis, iciunii dies sint, quibus moerere & compungi ob peccata nraecipiatur, non facere se in illis oblationem, sed

tantum missam celebrare praesanctificatorum, hoc est, communicare in clementis iam ante consecratis. Hoc fuse ostendit I

MONE, ZONARA, MICHAEL E CERVI ARIO & sIMEONET HEssALONICENSI. Vtrum haec Vcra fuerit, an apta sit ra

tio, non est nostri instituti disquirere. Nos tantum obseruamus, fu i s se hanc vetustain praxin ecclesiae Graecae, in qua in hodiernum usque diem durci szJ, quamquam ecclesia latina numquam in officium suum cana adoptarit. In hac cnim consecratio aeque ac communio ad horam tertiam postmeridianam,

omnibus quadragesimae diebus cclcbrata fuit, quemadmodum ex TER TvLLIANO saJ, AMBRos Io ΓbJ aliisque pluribus coii-

cI Leo Allat. de milla praesinctine. S. XII. tot. pag. Is7O I, 77. et Smitae of the Greel Chureb p. i s. cp. Πῖ. edit. La tin. Toto tempore qna.dragesuti io, quod poenitentiae sole innius agendae dicauit ecclesia catholica, praeterquam sabbato, dominica, & seito αγίου ἰυαγγελισμου, sitie sacrae Matiniarintlavii B. Mariae virginis, sacrum sacere neque per canones neque per consuetudines vllatenus licet. Q aa de caussa illi dies profesti 'iradragesimae dicuntur il πιαγηται. At ne solemne & maxime verendum Christi in si tutum, quod ecclesiae christianae ad exorandum huius incruenti sacrifieii oblatione & merito Deum quotidie celebrari intererit, hac intermissione negligi videatur, tum ieiuniorum quadragesimalium seueritati, tum eucli ristiae celebrationi frequentandae. prouidendum hoc modo antiquitus videba. tur, ut intermedio illo tempore fieret τιοῦν προ-γι--- λεινκργια, hoc est, praesimctificatorum milia. Ita hodie pro veteri instituto tertia poli meridiem hora, qua ieiunium soluitur, vespertinarum precum tempore, licet quandoque qii. si relaxata seueriori disciplina illud rempus citra nefas Gna

seant anteuerten lum, elementa ante coni crata exhibent linuntque sacerdo

tes, ita ut sola consecratione excepta, ritibusque praeuiis, prioris sit quasi imago & repetita celebratio. ca Tertiit'. de orat. e. X tri Similiter de stationum diebus, Non putant plerique fieri siclorum orationibus interueniendam , quod flatio soluenda sit aceepto corpore domini. Ergo deuotum Deo obseqtitum eucharistia resolliit, an ina.

gis Deo obligat λ Nonne solemtiior erit istatio tua, si & ad aram Dei steteris Accepto corpore domini reseruato virmnque saluum, & participatio si cristeti& exdeutio ossicii. Si statio de militari exemplo nomen accipit, nam ct militia Dei sumus utique nulla laetitia siue trillitia obueniens castris, stati. ones militum restindit. Nam laetitia libentius, tristitia sollicitius admini. strabit disciplinam. cha Λuibros. strin. VIII. in pies m. CXVIII. pag. 616. pag. 4s. l. m. ed ripa ic

468쪽

nat; qua de re copiosius dicendi locus erit, quando ad ictu-iliorum, & dierum festorum ecclesiae conliderationem deueni- CmUS. LEO ALI ATIVS huiuS ;nili pine anctificatin uni vestigiar pcriri existimat apud SOCRATEM seJ, quando hic dicit, Ale mi iri.e quaIta laria & ca, quae dicitur parasceve, omnia diuina officia peragi, praeter cucharistiae consecrationem. Enimuero non constat, quod hisce diebus omnino communicauerint, multo minus, quod id fecerint in prasanctificatis clementi S. Vtcumque autem res sit, recte ille concludit, quod DURANTVS & alii, qui hanc praesaucis rerum missam confundant cum missa Aera, magnopere fallantur: quia missa sicca corruptio cst, quae peculiariter in ccclesiam irrepsit Latinam, a multis ipsorummet Romanen sum theologi S ESTIO, ECRlO, LAND MET

MDCXLII. Si te sames quotidianum cogit ad prandium, ut intemperantia decliuet ieiunium, tamen caelesti magis te seruato conuiuio. Non epulae paratae extorqueant, ut caelellibus sis vacuus saeramentis. Diiser aliquantulum , non longe sinis est diei: immo plerique sunt eiusmodi dies , ut statim meridianis horis adlieniendum sit in ecclesiam, canendi hymni, celebranda oblatio. Tunc utique paratus adsiste, ut accipias tibi munimentum , ut eorpus edas domini Iesu, in quo remi Ilio peccatorum est, postulatio diuinae reconciliationis & protectionis aeternae. ..- Admonet etiam sacrificium vespertinum , ut numquam Chrillum obliviscaris. Non potes oblivisci, qtium lectum adscendes, eius domini , cui in oecasum precem luderis diei, qui esurientem te sui corporis epulis explenerit. se Socrat. lib. V. e. XXll. ap. Allatium epist. ad Naudaeum f. II. p. Is 33. Non desunt huiusce mi istae vestigia apud antiquos Si potissimum Socratem lib. V. histor. e. XXII. αὐθις δε ι, τῆ τετο ι λεγst μόνη παρασκοῆ

quarta Ieria, γ ea quae dicitur purasceve, 9 leguntur scripturae N δε-ctores eas interpretantur, V omnia, qua adonaxm spectant, adminis; --tur, praeter m sterio ritu cousecrationem. id γ Allat. de missa prNsanc . S. X. p. is 66. Cum hae pressam' i steatorum missa, missam, eui siccae nomen est, confundunt; multis tamen paralangis diue sani esse, facile quisque intelliget, qui utramque eonseret. Nam iii issa sic ea est, ut tradit Echius in adnotat. ad librum oblatum Caesari, art. XXI. mi:Iar sin alatio, sacerdote agente quae sunt celebrantis, eum introitu, collecta, epistola, euangelio, & canticis, tamen, quia non vult communica. re, non consecrat: ac proinde vere missa sicca est, sine corpore ae sanguine domini. In praestitistificatis corpus Christi, antea oblatum, absumitur, quae nonnullorum opinione verum sacrificium est, tantorum virorum ac stinis

469쪽

nica condemnatur, quum e contrario haec missa praesemctificatorum antiqui & approbati usus cssct in ecclesia Graeca, quamobrem certa clemcntorum consecratorulia portio pro publico ecclesiae vi per hos quadragesimae dies 'in quibus nouam consecrationem haud pcragcbant, rcscruabatur. g. XIII. Eucharista non numquam ab hominibus priuatis domi suae ad quotidianam participationem adseruaIa. VERvM praeter hanc clementorum in usurra publicum reseruationem, a ministris ecclesiae fieri solitam, alia quaedam pri vata eorum custodia erat, religiosis hominibus nonnumquam indulta, quibus aliquas cucharistiae particulas domum secum deferre, & quotidie de illis priuatim participare, permittebatur. Haec consuetudo saeuicnte persecutionc introducta videtur, quando hominin quotidie communicare desiderabant, neque tamen quotidianorum conventuum commoditate frui poterant. Cuiusmodi defectum uti stipplerent, portionem cu- charistiae, acceptam a sacerdote, siccum dcferebant, de eaque singulis diebus domi suae secreto percipiebant. Ad quam consuetudinem manifesto digitum Videtur intendere TER TvLLIANus fri, quando loquens de muliere, Viro ethnico nuptura,

ex ea quaerit: Non sciet maritur, quid secreto ante omnem ciluim νιι-

fles ' Et Asriverit panem , nou illum credit esse, qui diciti m. Et alio loco sfJ, respondens obiectioni, quam quidam contra recoptionem cucharistiae die ieiunii faciebant, metuentes, ne ieiuni una solueretur, ait, s prout nonnulla cxemplaria legunt Λ

cepto corpore Greseruato, Utrumque fatuum V, articipatio seri He exfeeufio osti. At enim VCrΟ quum alia eXCmpla pro reseruato habeant re fruata inuac loco non multum inhaeremus. CYPRi-

Arui testimonium uJ validius est & grauius, quando cxenas Ia

ctorum auitalitate patrum sulfulta, ubi sicca a plerisque theologis , Eilio. kio, Land metero & episcopis Belgis, tamquam recens, & non ante tempora Guidonis Rotheriani, auctoris manipuis curatorum, simulata & hilli onica, condemnatur, conserturque cum coenis Heliogabali, in quibus exhibebantur videnda de diuersa m teria, quae ille cinnabat; suos nihilominus& ipsa habuit desens es.ce Tertuli. ad uxor. lib. II. c. v. cc Tertuli. de orat. c. XIV.

470쪽

adferens diuinae animaduellionis in lapsos, de ccrta muli crehaec notatu digna narrat: Puum qiuedam mulier ARCAM SUAM, IN OVA DIMINI SANCTUM FUIT, manibus Dignis utpote quibus super altari idolorum s acrificauerat) remasset aperire, igne iu-

de fur gerite deterrita es, ne auium et attingere. Et vetustus auctor,

qui aduersus spcctacula Romavortim scripsit sub nomine CYPRI-ANa DC, introducit qucindam, qui de ecclesia egressus statim lucrit ad theatrum, gerens siccum cucharistiam. Oculos, inquit, at idololatriae flectae tum p.r libidinem duxit, ausus secum spiritum faucium in laganarium ducere , si potus res qui festistans adspectaculum; dimis us, ta adhue GERENS SECUM, is assolet, EUCHARISTIAM

inter corpora obse a meretricum tulit. Narrat GREGORIUS NA

ZI A N Z vs νθ in Gorgoni sororis suae funere, cam apud se in cubiculo reconditam nabuisse cucharistiam. Et BAs II IVS f Iin opistola ad Caesariam ait: quoniam per tempora illa persequutio-

nuna cogebantur homines ne sario , facerdote vel ministro Mon Iraesente, propriis manibus Percipere communionem , non est nisi superuacuton, Wdemonstrem, illam tuam rem non esse grauiter inique ferendam , eo quod inueterata confutudo hoc ipsum reuera confirmarum dederat. Namisitu omnes, qui per eremos vitam monasticam instituunt, ubi copia nousuppetit sacerdotis, quum hiarant domi communionem, de suis manibus illam precipiunt. Alexandria autem, per Argi ptum unusquisque etiam de plebe ut plurimum habeo domi f.e eommunionem. Et paucis in te tectis: Idem igitur quoad potestatem est, siue quis de manu sacerdotis Partem unam Hiquam percipiat, e partes simiιl quam plurimar. HIE

RONYMvS idem etiam indicat, quando de illis, qui se domi eucharistiam siccure accipere polse cxistimabant, quum ad id in ecclesia faciendum minus parati einent, quaerit LIJ: siuare ad

SEARCH

MENU NAVIGATION