장음표시 사용
471쪽
mari res ire audenti quare non ingrediuntur ecclesias ' An alius in pu Miro, alius in domo Christus est y suod in Gelestia non licet, nee domi
lire . AMBRosius similiter in libro de obitu Satyri fratris sm Idicit, accepi lle cum cucharistiam a nonnullis, qui eam secum habuerint in naui. esui, inquit, pris quam profectioribus esset inseliatus mi steriis, in naufragio conj lituitu, quum ea , qua Piscretur, navis serupulino allista vati, c regentibus hinc atque inde furtibus Huererier , non mortem metuens, sed ne vacuus mysterii exiret e vita, quos initiatos esse cognovi' at, ab his diurnum i Iud fidelium sacramentum popineis, non ut euriosos oculos inferret arcanis, sed Pt misi suae consequeretur auxilium. Equidem noui, hanc consuetudincm in Hispania saeculo quinto ineunte sumaminatam esse, propter Priscillianistas, qui ea utcbantur, Vt inter CatholicoS se occultarent, cucharistiam tamen omnino ne cderent. Quibus Vt se opponeret concilium Caesar ii stanum ni circa annum CCCLXXXI decretum faciebat in hanc sententiam: Eucharistiae gratiam si quis pr. latura reptam in ecclesia non sumsisses anathema fit in perpetuum. Ouyd simili decreto confirmabatur in concilio primo Toletano fri: Saequis acceptam a sacerdote eucharistiam non sun ferit, velut sacrilenis propellatur. Enim Vcro uti hi canones ex peculiari occasione& pro regione particulari facti sunt, ita reliquas orbis christiani partes non adfecerunt. Adeo, ut ipse BONA fpJ ex Io ANNE MOSCHo dc ANASTAS I tabliothecario diuelsa ob tu et exempla , ex quibuS hanc consuctudinem saeculo septimo & octavo adhuc viguilla apparet. Sinc dubio doctrina de transib- pausiatione & adoratio hostiae hanc consuetudinem penitus aboleuit, quippe quae cum ea haud consistere posse credita fuit.
. , is a Ami ros orat. de Obitu statris t0m. III. p. r . ctoin .lU. p. 3Is. i. edit. Paris MDCXL II. nὶ Coneil. Caesar. Aumst. c. li I. tom. II. cone. p. toro. οὶ Concit. Toletan. l. e. Xi V. cibi d. p. ires. ιρ ) gon. rer. lituretc. lib. II. e. XVII. O. IV. Philippinus gener Maiuitii imperato. iis, ut Ailatauus Bibliothecarius in hii loria scribit, noctu ab eo arcessitus. timens vitae suae, corpus Christi percipere quaestu:t,rime domι adservatum antequam pergeret ad imperatorem. Seleuciae fitb Dionysio episcopo mi- iaculum accidisse narrat Ioannes Moschus in prato θpirituas et, quidam eminseruus is delis sanatain communionem in die coenae domini secundum conis suetudinem illius prouinciae linteo mundissimo inuoluit S: reposait in aris .mario; dominuS autem eius aperiens armarium vidit omnes sanctas particulas culinos de spicas germinain.
472쪽
permissi . . NOTANDVM sub hoc capite cst, quod, licet ecclesia ob
ration CS ante mc morataS, populo cucharistiam secum dcferendi, eamque per se domi priuatim recipiendi copiam fecerit; nulli tamen laico in publica cius administratione partem habere Vmquam permiserit. Vt episcopi & presbyteri uni soli Erant, quibus eucharistiam consecrare licebat, ita ordinarium cliaconorum D J officium crat, eam populo ministrare. Si quis Uero de laicorii in ordine eam sibi ipse impertire in ecclesia au. lus esset, censuris ecclesiasticis submittebatur Maxime autem feminae ab hoc VJ aliisque officiis publicis omnibus prohi
qiuae urus rit, et Proer . quount constituta, ficum, iniis ma Eegre turpu ex eo do otio Non sNou vere, quam supere μέν vid. Firmi L epist. LXXV. inter epist. Cypriani p. 323. edit. FeII. Amstelod hAtqui illa mulier, quae prius per praestigias & fallacias daemonis multa Iudeceptionem fidelium moliebatur, inter cetera , quibus pIurimos deceperata etiam hoc Dequenter ausa est, ut & in ocatione non eontemtibili sanctificare se panem & mcliaristram fuere simularet, & sacrificium domino non line Lacramento solitae praedicationis offerret. Conei l. Paris ann. DCCCXXlx. lib. I. e. XLV. tom. VII. conci l. p. 6r6. iamdam nostrorum verorum virorum relatu, quidam etiam visu didiei mugin quibusdam prouinciis, contra legem diuinam canonicamque institutio 'nem seminas sanetis altaribus se ultro ingerere, saerataque vasa impude ter contingere, & indumenta sacerdotalia presbyteris administrare, & quod his maius, indecentius, inepta usque est, coreus & canguinem clomis do. pulis porrigere, & alia qu que, quX ipso die tu turpia sunt, exereere. Miranda cane res est, unde is illicitus in christiana religione irrepserit usus, ut quod vitis laeularibus inicitum est, seminae, quarum sexui nullatenus eo mispetit, aliquando contra fas sibi licitum iacere potuerint: quod quorumdam episcoporum incuria & negligentia peruenisse, nulli dubium est. - - O ioclautem nullieres ingredi ad altare non debeant. & in conellio I acie ieei sic
473쪽
bebantur, excepto, quod ad inferius diaconissarum ministerium pertinebat, qua de re alio loco fi J fusius diximus.
N ON poslum licic praetermittere congruam obseruationem, a MORI No sd factam approbatamque a B O NA tJ, tamquam scitam & veram animaduersionem , quod consuetudo plures particularcu charistiae reseruandi, ad fideles in ipsa ecclesia
extra sacrificium communicandos, a monachis mendicantibus
Irimum introducta sit. Libore illi fatentur, recens & n ouum
oc esse, ac regulis in ipso Romano rituali contrarium, in quo sacramentum in ecclesia tantum propter infirmos adseruari decernatur. Veteri ritu in ecclesia adseruari dicunt ob solam infirmorum communionem; nec sani S ullum fuisse communionis vim extra officii actioncm, niti quum permiserit ecclesia, ut accepta mysteria domum deferrent,decisque secreto participarcnt : quae res Crat, a Publica communione in ecclesia
ergo tam illicitum iactum , quia ex toto a religione christiana abhorret, ne ulterius fiat, inhibendum est. ' Lib. II. c. XXII. volum. l. p. 34 .seqq. ιγ Mori n. de poenitent. lib. VIII. c. XIV. S. II. Nee enim in ecclesia conseruabatur corpus Christi alium in finem propter infirmos, una scilicet ex pane consecrato pallicula. Quo circa sanis non erat extra sacrificii actionem communicandi Ioeur. Consuetudo hodierna corpus C ISTI propter fidelium
communionem reseruaridi recens est, a m9vaebis men litantibus primum min
troducta, deinde ab aliis plerisque usurpata, quae nondum tamen Romani ritus rubricas expungere potuit. ct Bona rer. liturgi c. lib. II. cap. XUII. l. VI. Recte obseruat Morinus lib. VIII. de poenit. c. X lv. seruatum antiquitus in ecclesia corpus Clui Ili propter ins moriam communionem, addens, hodiernam consuetudinem plures partic Iat testiuandi ad fideles in ipsa ecclesia etiam extra sacrificium communicanis doso mendieantibus primum introductam, & ab aliis deinde usurpatam, ipso Romano rituali refragante, in quo nunc etiam decernitur propter infirmos adservari. Sanis veteri ritu nullus erat communionis usus extra sacrificii ais filonem, nisi quum permisit ecclesia, ut accepta mysteria domum deserrent.
'ὶ phoes ab fur, qui in Romanum oscium is remiums, videre gestismi, illis lamm XXI concilii Basil. cap. de spectaculis in ecclesia non faciendis,posunt eoususere, via Gregorii dissertationem, grue ii retritur Episto pus puerorum, ubi videbunt, quomodo oscium episeopale tempore innocentiina multιι ecclesis histrioniam imitara Iuerat statum.
474쪽
Noua consuetudo reseruandi euchoristiam ad dies inque quadrMeinta, ct incommoda eam commantia. D vM de more reseruandi hoc sacramentum loquimur, non inconsultum fuerit, obiter facere obseruationem de nova quadam consuetudinc, cuius a quibusdam Roman um rituisum e X positoribus, circa Caroli Magni imperatoris aetat m, men
tio fit. Narrant illi, moris fuisse isto aevo in opiscopi vel pre
sbyteri ordinatione, ut iam ordinato non modo e udraristiam eo tempore impertirciat, scd tot quoque ciusdem panis cons crati particulas darent, ut per quadraginta di cs quotidie unam posset comedere. Dc scribitur haec cor suctu do ab ALCvi No
NA ,3 adfirmare audet, in pluribus auctoribus antiquis cammemorari. Dissicile est huius consuetudinis rcsciscere rationcs, adeoque satiS habemus eius meminisse, sine ulla ampliore in mysterium cius inquisitione. Hoc tantum obstruamus, magna ope incommoda hanc diuturnam parti Ialarum sacramentiles cruationem esse insequuta. Solebant enim mucorem contraherc, corrumpi ac put secre, atque tum haerebant dubii, quid esset de eis statuendum. Interdum eX sacerdotum negligentia a muribus Vel aliis animalibus d c uorabantur, & tum. lacordotem quadraginta dicbus poeniterc oportebat, quemadmo cum canonem quemdam eX concilio quodam Aridatensi veIAurelianens hanc in rem citat GRAT i ANvs VJ. Quod si con-
tia Aleui n. de diuinis osse. e. XXXVII. agens de ordinatione episeopi in reelelia Romana. Ponti sex ad communicandum porrigit ei formatum, atque laeram oblationem, quam accipiens communicat super altare, cetera vero reseruat sibi ad communicandum usque ad dies quadraginta. Fulberti ep. ad Finardum. t bibliothez. pat . max. tom. XVIIL p. 6. sedit. Lugdun. MDCLXXVl I. a Episcopus, qui vices Christi tenet, sacerdotales viis ros 4n plebem subiectam missuriis, sacri corporis eucharistiam per qiradra 1 genos dies sumendam distribuit. & dum, verbi gratia, quotidie caelestis panis alimonia resciuntur. tempus illud in meme habeant. quo per quadraginta dies dominus discipulis apparens, &conuescens desideratae visionis
c x Bona reta liturgie. lib. I. t. XXIII. f. IX. Gratian. de consecrat. distines. II. e. XCIV. Qui bene nota eustodierit sacrifi-eium, & mus vel aliquod aliud animal illud comederit, quadraginta diebus poeniteat.
475쪽
tingerct, ut putrcscerent, secundum alios canon Es, ab IVONE DEJ& hvRCARDO DJ cx concilio si Hatensi citatos, comburendae erant , & cinis iuxta altare si cliendus, id que in xsu fuisse suo tempore, docci ALGERVs yi, quzmadmodum EON A DJ ex ipso fatetur. Et inde canon millae sin rubricam habet adhue
cxstantem: Si post consecrationem ceciderit musca aut aliquid eiusmo di in calicem j at naris sacerdoti, extrahat eam se laude eum vino, finitaque missa comburat, σcombustio ac sitio huiusmodi in fa-erarium proiiciatur. Item , Si per negligentiam aliquid de sanguine Christi reeiderit ,si quidem super terram seu super tabulam, lingua lam. batur, sucus ipse radatur, quantum satis est,e abram comitiratvr ; ciams vero in sacrarium reconciatur. Sunt tamen eX scholasticis seJ, quῖ hostias consecratas, quamuis mucidas, combui re, immane sacrilegium
vocant; hoc enim ex ipsorum opinione nihil aliud est, quam corpus Dei comburere. Qui dissicultates Videre Iuli, quibus premuntur casuista Romanensi, dicturi, quid de corpore Christi
statuendum sit, si contingat, Ut sacramentum sic corrumpatur, di quomodo alii aliorum solutioncs improbent ac confutent; is eruditum adeat ALBERTINUM VI, qui diuersa corum responsa, non minus septem numero, considerauit, eorumque Ο-mnium futilitatem detexit, in claborato opere, quod desare mento eucharistiae, doctrinae Romoensium oppositum cdidit. Sed ut ne iusto longius ab rerum ordine declinare lectori meo videar, ad inceptum redeo.
Euc bai istia nonnumquam energamenis, in calamitatis Dae imuruaris, data... QX AMVis energumenos, siue homines ab impuris spiristibus vexatos, ad eucnaristiam promiscue non recisorciat, no
29 Iuo decret. pa. t. II. c. LV1.caa Butehard. lib. V. c. L. . tbὶ Algeri de eueharistia lib. II. c. I. ce) Bona rer. lit. lib. II. c. XIX. 3. II. Quod si eontingeret, vi ministrorum inis euria putresecrent, statuit concilium Arelatense apud suonem p. II. e. LVI. ut igne eomburantur & cinis iuxta altare sepeliatur; idque in usu fuisse, doe. cet Algrru, lib II. e. I. id, Mi I l. de desectibus missae e. X. e, putrias paludanus in sentent. lib. IV. quaest..I. artie. III. I, Albeitia. de eucharist. lib. I. c. MX. r. rati III.
476쪽
que tanacta penitus eos inde arccbant; sed in calamitatis suae intcruallis, si qua signa pietatis ac sobrictatis ostenderent, ad eam recipiendam admittebant. Haec eX TIMOTHEr, ccclesia Alexandrone episcopi, condiscimus canoni bin, ubi haec ab eo proponitur interrogatio: Si quis, quum si fidelis, a daenione eorripiature debet ne esse san'rum mAsteriorum particeps an nou y Et responsio laaec est: Si miserium uJ non enuntici, nee ullo alio modo blasphemet, sit particeps: id non Angulis die r. Sitimis enim, A satis solum temporibus. Et CASSI ANVS sh idem responsum ad eam quaestionem a patribus Aerapuis datum fuisse, dicit. Communrinem, inquit, eis scrofaneum a senioribus nofris numquam in minimus interdiciam : quin os possibile esset, etiam quotidie eis im-
Pertire eam de re censebant. -- Hoc namquc modo curatum. drcn
eum nuper ad 'erimur aliosque compluret. Quare, licet canones ®ulae ccclesiae energumenos una cum catechumenis ac poenitentibus reiicere videantur, hac tamen cum exceptione intelligi debent. Aut certe ccclesiam illucisa in disciplinam in diuersis locis obseruasla, statuendum est. g. XVII-Omn s homines ab ea probilui, qui grauis cuiusdam ct in vul-
gQ noIι criminis erant rei, cuiuscumque dignisatis essent vel gradu3. INFINIT ubi foret, Omnia crimina enarrare sigillatim, ob quae homines sacrae eucharistiae usu arceri soliti fuerint: Commodior aptiorque ea enarrandi locus erit in volumine proximo, ubi copiolius distinctiusque de disciplina ccclesiae dicturi sumus. Huic generatim obstruasse sumciat, quicumque notolum in vulgus criminum rei essent, cos a sacrae mensae participatione fuisse rei cetos, cuiuscumque dignitatis ac gradus es eiit, si vel ipsemet es et impcrator; quc madmodum eX eXemplo I heodosi apparet, qucin Ambrosius ob indignissimam caedem , qua scpicin millia hominum, ipso mandante, Thessalonica
ib Cassian. collat. VII. c. XXX.
477쪽
interfecta erant, admittere omnino recusabat, Vsque dum peccatum confessuS esset, & censu ne ccclesiasticae fecisset satis, quemadmodum historiam relatam a THEODORETO T legere, cui lubet, potest, quam & noS in proxime sequenti volumine loco suo comm morabimus. Nonnulli casus specialiores proponuntur & resoluuntur in canonibus D IONYSII & ΤIMo-TAEi flJ atque ab HIERONYMO Dd, qui quum magis Driuaticasius conicientiae sint, quam res disciplinae publicae, lectorem ad hos ipsos auctores remitto.
uti.estio de digamia deIerminata. Num ea homines vEo tempore a sacrae eucharistiae usu prohibueris. DAT 'R aliqua quaestio in dubio quodam casu, quam non-
ρια προσαφαθα . De mHierιbus autem, quaesunt in ab esu, an eas f uere aroporteat domum Dei intreaei superuacaneum vel interrogare, existimo. Neque
Interrogatio. in νον eum marito suo uoctu cohabitarit, Nel maritus eum in ore, es fiat cottis, debent ne commumcare, an non Responsio: Non inhent, quum elames aristotis, Ne seaudate vos inuicem cetera. Can.VII. υτ σις. N γυνὴ , - τὸ κατ' rγος τῶν γρο ιυπι-- ἀώτης , ἐφώλει προσέρχεθα πως μυνυι- - τῆ G ἡ μόρκ. ἴ a; α π οκρισις. ἐκ ἐφείλra, s . καθαριβῆ. Interrogatio. S, mnher constieta Fbι mu ebriis acer se Γι. erit, ae hune ad Iancta in seria accedere. an non 8 Responsio: Non debet. DIove dum pureetur. cm Hieron. epist. ta ad Pammach. c. VI. Paulus apostolus dicit, quando eo imus cum uxoribus, nos orare non posse. Si per coitum . quod minus est, imis
peditur, id eli orare', quanto plus, quod maius est, id est, eorpus Christi prohibetur accipere . nul-
478쪽
nullorum antiquorum canonum obscuritas in virorum doctorum r solutione valde perplexam reddidit atque intricatam,
quae Proinde silentio praetereunda non est. Quaestio haec est de digamia, siue de secundis nuptiis, quo illae sensu hominos a
sacrae CCenae participatione ad rempus cxcluserintὸ Poena, ligamis ist is inflicta, absti nentia est a sacra communione ad annum unum VCl duos; quod gcnuS censurae, uti per conciliorum μο- sareensis filJ, ac Laodiceni foJ & Basilii spJ canones, iniungitur, fateor de durissimis est, quae in omni ucteris ecclesiae historia leguntur. LEVE REGIUS & quidam alii, secundum duntaxat
Trigiamurtim cc podigamorum eumdem c monem ae λιιmus, quem in aeramis , proportiones annum et im in digamir, alii vero auor annos . . tri mos autem saepe tribus V quatitior annis Itogant. Id autem non amplitis co Miugium , sae μὰ mmm impellunt, Del potius eastigatam forniciat senem. - .ci; si eiu aene aurem accepimur, in relamis quinquenmι Iegrinationem, non a Gnone Oeae ob eorum , alii praece erunt, coiisequentia. Oportet amrem nou eos omnino arcere ab eceu n, sed denari auditione duobus via
479쪽
motrimonium intelligi, putant, quod contractum sit pii moi cndissoluto. Quod si ita est, nihil hac in re dissicultatis sui crest. Nam seueriore adhuc poena adfici omnino pos Iutit, qui duas simul uxoreS retinent. Igitur alii eXistimant, Voluisse eos diminuere, etsi non penitus prohibere, secundas nuptias, factas post primarum morte abolitam obligationem. Sic autem non facile ad dc finiendum citi quo pacto hoc ipsum & regulas Dpostolicas inter se conciliare possimus. Neque id excusatio
ne inclinationis ad Muatianorum & Montaniyarum errores, pro quibus TER TvLLi AN Vs in libro suo de monuamia aliisque in locis contra ecclesiam tantopere pugnat, tcgi potest. Ego potius existimem, horum canonum scopum non fuisse alium, nisi impedire nuptias post illegitimum diuortium, quae res scandali plena erat, etsi per iudaeorum patitcr ac gentilium leges licita. Idque tanto magis, quia TERTULLI ΛNI argumenta contra catholicos innuunt, quod secundas nuptias, primarum vinculis leg time solutis, celebratas, in omnibus, si a clericis disce iseris, approbarIm. Acccdit, quod multae etiam ccclesiae digamos hoc quidem sensu)in ipsos ordines admiserint. qucm
no RETO alio loco in pluribus demonstrauimus. Si vero hosce canones plus intendisse dixeris , ut regulae priuatae spcctandae sunt, quae generali sententiae ac praxi ccclesiae catholicae
corrupta consuetudo eorum, quι eucharistiam dabant morinis, a vere cibis cas gaia. ADMODUM corrupta ac superstitiosa quaedam praxis in ecclesias Africanas & nonnullas alias maturius coepit irrepere, in quam patres, Pro eo ac commeruit, scuere animaduerterunt: Erat haec mortuis eucharistiam dandi consuctudo. Concilium Carthaginense teitium canonein habet co spcctantem AJ: flaeuis,
- ut corporibus defunctorum eucharistia non detur. Didium est enim a domino , Accipite e edite. Cadauera autem nec accipere possunt nee edore. Cauendum est etiam, ne mortuor baptizari posse fratrum infirmitar
480쪽
credat, quibus nec eucharistiana dari licitum est. Qui canon in codice Africano frJ cum patua quadam Variationc repctitur, ubi caussa utriusque crroris tam in baptismo quam in cucharistia ignorantiae decipicntium populum prestylcrotum adsignatur. Similis canon in concilio Ariri. Adorensi si I in Garia factus ann. DLXXVIII. paullo ante tempus Gregorii Magni: Nn licet mortuis, nec eueharsiam nee incum tradi. Quod cum lcm abusum & hei equodam modo fotum esse ostendit. CHRYSOSToMus ctiam adueisus illum loquitur, etsi cum a catholicis foueri non dicat, scd potius si ab ullis a Marcio uitis haercticis, qui Vt Viuis vicarium baptisinum pro mortuis tribuciunt, ita fortastis euch ristiam ipsis mortuis dederunt: Vtriusque aut in consu tudinis absurdam rationem verbis seruatoris nostri simul profligat.
suibusham dixit, inquit stJ, Nis comederitis carnem meam, rhiberritis meum sanguinem, non halebitis vitam in vobis: vivisne an mortuis dic quaeso. Et ri orsus, Nis quis regeneratus fuerit ex aqua e piritu , non potes vi iere regnum Dei. Longe tiam post aetatem CHRYso
s Tosti quaedam nutus Crroris rcliquiae in ccciclia Graeca supcr- fuisse intelliguntur. Nam concilium Trusianum si prohibitio
nem verbis concilii Carthaginensis repctit: Nemo mortuorum corporibus euehari ani communicet: scriptum est enim : Accipite e comedite.
Mortuorum autem corPora non posuηt acciree nec comedere. f. XX.
Gi cognatus est mos consepeliendi mortuis euchar liam. BONA cardinalis istum quid in abusum defendere non
non .itur: Icriptum es enim o Aecipue 9 audie ς ωαuera autem nee amripere povom, nee edere: ne iam mortuos homimes hapti νι Iaciat presbyterorum ignorantia. t s γ Conei l. Anti modo r. c. XII. stom. V. conci l. p. os s. c e) Chusost. homil. XI. in t Cor. p. 6RR. p. 44n. edit. Francos. Ψίσι δε ι πω,