Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum

발행: 1728년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

561쪽

6 iurat uri re mi A Tierit 3l LIs m. CAP. Vn. communia inoleuit in ecclesiis consuetuti quaedam admirabilis: Fide- 'Ies enim omnes in conmentibus suis, postquam audissent doctriuas, possIreces , post fataram tormn communionem , soluta concione non mox Ionium conradebant ; sed diuiter σabundantiores alimenta edi edulia a d mibus suis adferentes, par eres vocabant , commvusque faciebant 3 nratissas , communia prandia, commimia conuiuia in ipsa ecclesia. Atque Daa Gmmunione mense er pietate lata indequaque ad caritatem accena tantiir , non absque summa volup ate utilitatequc maxima: pauperes enim tum fluebantur conflatione um medioni: diuites vero fructum beneuο-

ntiae e as his , quot pascebant, a Deo, propter quem illos pascebant , adsequebantur: sicque tandem domum redibant. Eadem hac de re naris rat personatuS HIERONYMUS fpJ, In ecclesia, inquiens, consι--entes eblationes fias separatim osserebant, post commvnionem, quacum quὸ eis de sacri iis superfuissens, illic in ecclesta communaem coenam com edentes paliter co=isumebant. Eadem & THEODORETus sis , o

CvMEN Ius, THEOPHYLAC Taes di alii in hunc apostoli locum

erant in eccle ιι post misticam utua giam commumvr ccmeuere διvires pauperes, ta hinc ia erems magnum veribui Matium in quum aerarates ob fur a domo referrent, cae pauperes prcpter fidei participiationem, etiam com inii issent participes. Decii men. in t Cor. XI. to m. I. p. N9. cit. Borra rer. liturgic. Iib. I. e. I. f. tri Praeeipuis diebus, sime festis, post furorum m.ysteriorum participationem a gebantur commanes coenae, pIAE parantibus uias diuit.bus ac pauperes inutis

dicunt.

562쪽

dicunt. Vnde apparet, fuisse ritum, communioni semper ad Itinetium. Et pronus singulariS ALBA SPINA Ei fit opinio est

quando hasce agapar & communionem numquam Codem tempore celebrari consucuisse dicit, quam sine ulla ratione contra communem omnium tam antiquoium quain rcccntioruin scriptorum sententiam tu tur.

VII. - .

Vtrum hoc creuiuium ome, ais vero post communionem tempore aposto rum celebratum sit. DisspNs Io quaedam est inter antiquos & recentiores interprctes de circumstantia temporis, quo haec conuiuia communia apostolorum aetate fuerunt celebrata. Vetero, Uti audiuimus ex CHRrsos To Ilo dc reliquis, generatim haec convicia non nisi post communionem, finita Vniuersia concionandi, orandi &sacra clementa participandi caerimonia, dispen satisque oblationum reliquiis, instituta esse dicunt. Multi at tem ex recentioribus secus existimant. GUILIELMUS CAvE-

vs in probabile esse dicit, apostolorum diebus & temporibus

proxime in qu utis hoc conuiuium ante communionem institutum esse, in imitationem institutionis struatoris nostri qui saeramentum post coenam celebrauit, quomodo di Paulus , ab-

sse, post in erio um participatiovem, communiter commabamur. ν Albajpin. obseruat. lib. I. c. XVIII. p. 17. Obseruante SVICERO iom. I. p. 26.

563쪽

usus ecclesiae Corinthiacae vituperans, Cos reprehendat, quod, si

ad edendam coenam dominicam conueniant, ceteriS non eX-

spectatis, unusquisque propriam coenam praeoccupet, adeo, ut hic quidem esuriat, ille vero cbrius sita Quae omnia fieri debuisse, ait, ante celebrationem eucharistiae, quae numquam administrata sit, usque dum uniuersa ccclesia esset congrcgata.

cta Suicer. thesauri eccles. voce A m. clom. I. p. 24. Eucharistiam demum possa γά,- illo tui me celebrat im , ex lad Cor. c. XI. satis manifestum est. lbi' enim apostolus κυριακ- iamc, eorum vocat; qui conueniebant ad commune conuiuium in ecclesia agitandum. In quo non aliud reprehendit, quam quod unusquisque propriam prius sumebat coenam edendo, adeo ut alii quidem esurirent, alii autem ebrii ellent. Ἀκασοι τὸ Min Adων προ ia βα-νti. Ex quibus verbis patet, eos prius ecenasse, deinde eucharistiam in illis conuiuiis suinsisse. u Dalt. de obiecto culti reIig. Iib II. e. XIX. p. ν e. De eo uno lis at ua est, an illam piorum communem agapea, siue coenam, processerit, au vero sequuta sit sacramenti ipsius participatio - - Εam i sententiam, qua praeces lisse dicitur agape Eilius, qui praesert, multis rationibus confirmat. Re. x Lilius in i Cor. XI. V. Longe probabilius est id, quod Augustinus insinuat in epiliola ad Ianuarium et morem fuisse, ut prius fiabcr. tur conuinium it Iud commune; pollea fieret oblatio & pasticipatio sacra: euctraristiae. Qeam4 vix enim opinetur Augustinus, Corinthios per abasim mensis suis sacra mincuisse, tamen ut certo anni tempore poli alios cibos incharistia sumeretura fidelibus, eum morem ad rationabilia maiorum refert instituta. Quoctautem hoc ordine res facta suerit in coetibus primitivorum fidelium, in pri- .mi ea ratio suadet, quod, uti dictum est, illa coeria, quam Paulus vocat domitii cam, repraesentatio suerit coenae domini cum apotiolis, & inde nomen accepetit; unde consei uaneum eli, ut insignior effet commemoratio, quomodo loquitur ibidem Augustinus γ celebratam sui lan eodem ordine, quo Christus suam cum cliscipulis coenam celebrauit. Quein profecto conis It ΕR- - - . C

564쪽

HERVAEUM, A QUINATEM, LYRAM, CAIETANVM atque alios Latinos idem sentixe dicit. Probabilissimum omnium est, non obserualla cos certam regulam hac in materia, sed instituisse illud sacrum conuiuium aliquando ante, aliquando post Communionem, sicut in sequentibus taculis quodam modo faetum Videtur.

g. m. Uuomodo hoc subsequentibuὸ maiibus obseruatum Eucharistia plerumque recepta a ieiunu se ante hoc conuiuium, exceptis quibusi dii Hectatioribus occasionibui. QvANno enim christiani tempore pei secutionis, ad ce Icbrandam in religiosis conuentibus cucharistiam, summo munc ante lucem coire nccesse habebant, conuiuium ante commmunioncm cum conventuum eorum ratione bene consist crehaud poterat. Hinc saeculo secundo ineunte eucharistiam ante receptam, & conuiuium postea institutum fuisse, legimus. Ita enim rem repraesentat PLINIVS in narratione, quam a christianis quibusdam apostatis sub huius saeculi initium a cec-

stat prius ecenasse eum discipulis v ae deinde eorporis ac saneuinis sui sacramenta eis tradidisse.α Praeterea dicit apostolus. aliquos praestimere c-nam, aliis non ex spe statis. Quod utique nun fieret. si t quod GMei volunt λ omnes iam ante congregati euchai illiam accepissent. Εκ quo satis intelligitur, eonuiuium illud haberi solitiim in prineipio, velut primum aelum illius eonitentus s delium, de quo hela agitur. Idem plane ex iis apparet, quae mox subit ei untur dς indigna sumtione corpo iis ac sanguinis domini rdeque probatione ante si. nitionem necellaria. sua haee locum non haberent, si conuiuiam quae in eo peccata erant, tacta suiment post sumtameucharistiam Neque enim iudicatur quis indigne sumsera, propter peccata pollea eo inmissa. Denique hanc sententiam confirmat ea consuetudo, quae usque ad Augustini tempora in multis ecclesiis obseruata fuit, ut in anniuersario die coenae domini, mysteria a non ieiunis sit meremur. videlicet ad imi vationem de commemorationem eius, quod in illa coena tactum fuerit. Meminit illius consiletumnis concilium Carthaginense tertium canoste XX lX. Cui conellio beatum Augustinum interfuisse prodit ipsius epistoIa CCXXX lil. Canon autem sie habet; Pt secramenta altaris nonnisia ἐeπι-nis iaci iniusui μὰ entur, excepto vis Ae aviuuersurio , quo cana in inimeelib. tutin seu riunt cum Augustino , quoad ordinem memoratum , comin. mentinoies huius loci Pelagi , , Primatas, Sedulius, Haimo, inruaus, Aquinas, Erranus, Caietanus, atque alii Latini tametii eorum notan .ulε, no .' n inattin Petrus Lombardus, etiam alterius ordinis ac sensiis meminerunt.

565쪽

perat. Quum Cnim se ex eorum ore didicisse dixisset, quod stato dic ante lucem conueniant, carmenque CHRISTO, quasi Deo dicant, seque obstringant laci amento, addit: suibus peractu morem sibi discedent fui se, ad malant, rursusue coeundi ad ea-piendum cibum , promiscuum tamenininnoxIum. Hcic communionem primo loco & agapen aliquanto post laetam inc, mahl- festum est. Atque ita TER TvLLI ANus, qui omnium accur tissime hoc conuiuium describit, de eo loquitur, tamquam paullo ante noctem agitato. Carna nostra, inquit fetJ, de nominae

rationem sui ostendit: vocatur enim άγα η, id quod dilectio penes Gr eos s. suantiscumque sumtibus constet, luerum est, pietatis nomine iseere semium. Siquidem imper quoque refrigerio so iuvamus. - NGsia vilitatis, nihil immodestiae admittit. Non priur discumbitur, quam oratio ad Deum praegustetur. Editur, quantum esuri uter capta l. Bibitur, quantum Pudicis est utile. Ita saturantur , ut qui memiserint , etiam per noctem adorandum Deum Abi esse. Da fabulantur, ut qui seseant, Lminum audire. Post aquam manualem G lumina, Di quisqve daeseripturi sauctis αἰ de proprio ingenio potest ,prouocatur in medium Deo

cauere: hiue Probatur, quomodo bibes it. Aeque oratio conuiuium dirimit: iude disce itur, non in catervas caesionum, veque in classes discua sationum, nec in eruptiones lasciuiarum ted ad eamdem evram modestae r pudicitiae, in qui non tam eaenam emauerint, quani disciplinam. Vt

haec elegantissima descriptio est horum sanctorum conuiuiorum, quorum fundamentum erat caritas, exordium & finis oratio, iit quibus bymni & religiosa colloquia condiebant cibos , & modestia ac temperantia conspicicbatur in omnibus: Ita specialior moris accendendi lumina Deumque de nocte

adorandi mentio, ostendit, quod post non ante communiOnem tempore TERTULLI ANI cclebrata fuerint; quando communionem recipere solebant mane, di semper quidem ieiuni, ipsis etiam diebus, quando ad tertiam Usque horam pomeridianam id differebant velut diebus stationariis, vel ad sextam vespertinam. Regula enim erat in ccclesia a Dama, ut cucti ristia semper reciperetur a ieiunis, incepto uno die, qui erat quintus hebdomadis, pascha proxime antecedentis, dictus communiter caena domini, quia is dies crat,-quo dominus ultimam

566쪽

. camam suam coenaverat, & post coenam cucharistiam inititu-Crat; cuius in imitationcm ecclesiis Africanis inos erat celebrandi cucharistiam post coenam hoc ipso die, quemadmodum ex Concilio Carthagismisi tertio & AususTINO discimuS. Concilium Carthaginense expressum canonem faJ habet in hanc sententiam: 'Vt farrasilenta alim is non uis a ieiunis hominilvs celebrentur , excepto vino die anniuersario , quo carna domini celebrarier. Et proinde p cipit, ut, si aliquorum, pomeridiano tempore defunctorum, commendatio facicnda sit, solis precibus, non cele

bratione cucharisthe, id fiat, si illi, qui faciant, iam pranti

inueniantur. Ausus Tl Nus sej membrum fuit huius concilii, nobisque adfirmat, hoc decretum uniuersae ecclcsiae consuctudini conuenire, quam ex apostolorum institutione derivandam csse existimat: ,, Liquido apparet, inquit, quando primum ac- eperunt discipuli corpus & sanguinem domini, non cos ac-kccpisse ieiunos. Num quid tamen propterea calumniandum sest uniuersae ecclesiae, quod a ieiunis semper accipiatur Θ &ἡhoc enim placuit spiritui sancto, Ut in honorem tanti facra-ὐmenti in os christiani prius dominicum corpus intraret, quam esexteri cibi. Nam ideo per Universum orbem mos iste seruaestur. Neque enim quia post cibos dedit dominus, proptem ea pransi aut coenati fratrcs ad illud sacramentum accipi- ndum conuenire debent, aut sicut faciebant, quos a--postolus arguit & emendat, mensis suis icta miscere. Namque fisaluator, quo vehementitas commendarct mysterii illius alti- .ritudinem, ultimum voluit infigere cordibus ti memoriar disci- uloruin; a quibus ad passionem digressurus erat. Et ideo Hilota praecepit, quo deinccpS Ordine sumerent, ut apostolis, seper quas ecclesias dispositurus erat, seruarct huno locum. Nam, hoc ille monuissit, ut post ciboS alios semper accis cretur.

credo, quod cuin morem nemo Variasset. Quum vero ait postolus de hoc faci aincnto loquenS, Propter quod, fratres,mqtιum conueneritis ad manducauuum, invicem e peelare: Si quis est mrit, domi manducet, ut non αἰ iudicium conueniatis: stati in subte-ΜXuiti Cetera a tem, quum venero, ordinato I Cor. XI, 33. Vnde in

cnὼ Concit. Carthagin. III. e. XXIX.

567쪽

Atelligi datur, quia multum' erat, ut in epistola totum illum. ,,agendi Ordinem insinuaret, quem Uni ucris per orbem scrvat ,,ecclesia, ab ipso ordinatum esse, quod nulla morum diuersi- setate Variatur ,. HAEc AUGUSTINUS de more accipiendi cu- charistiam ante cibos. Subiungit autem : si Sed nonnullos seprobabilis quaedam ratio delectauit, uno certo die per annum, siquo ipsam coenam dominus dedit, tamquam ad insignipremsecommemorationem, post cibos offerri & accipi liceat corpus sanguinem domini.' Honestius autem arbitror ea hora fie- ,,ri, ut qui etiam ieiunaverit, post refectionem, quae hora no- sena fit, ad oblationem possit accurrere. Quapropter nemi- senem cogimus dominica illa coena prandere, ted nulli etiam Acontradicer audemus, hoc tamen non arbitror institutum, rinisi quia plures & prope omnes in plerisque locis eo die coe-Mnare consueuerunt. Et quia nonnulli etiam ieiunium custo-sidiunt, mane offertur CHRMI Propter prandentcS, quia te- seiunia simul& lauacra tolerare non possunt, ad Vesperam vero Apropter i Ciunantes,,. CH RYSOSTO Mugetiam saepe loquitur doeconsuetudine accipiendi ore ieiuno cucharistiam De J: Tu priur,

inquit, quam quidem communirer, ieiunas, Ut quomodocumque dignus

nare v. Et in Uno alterove loco se ipsum a quadam vindicat obtrectatione, qua aduersarii cum onerabant, quali hanc regulam tam in baptismatis quam eucharistiae administrationcimigrare soleat. Aiunt, inquit bi J, me post epulas quibusdam communi-

ὰm imputiisse. Hoc si feci, de episcopomm libro nomen meum expungatur, nec iis orthodoxa fidei volumine scribatur, quoniam ecce, si quicquam eiusmodi purpetraui, Christus a regno fiιo me abiiciat. suod se mihi obsti=iata me=ae id obiicere pergunt , Palilam etiam de dignitatis gradu deiiciarithκi eaenatur uniuersa=n domum baptizavit.' Domino item ies auctoritatem abrogent, qui sacrosandis epulo apostolos a caena donauit.

568쪽

Sic rursus sel: Mihi ab istis opponitur: Cum disi, dein baptizasi

mathemate percellar, A quidem hoc a s. Non reniam in numerum e radicem episcoporum, nun item a Mittar in angelorum confirtium, non

denique prober Deo gratus. Vt interim donem , me e conti dise , v baptismo admouisse, inique rem feci non intempestiuam, siue mare iratamc absurdam. -- Hoe ergo nomine de gradu deturbent σPaulum. Ipse Aquidem a sumta caena, carceris custori baptisma contulit. Ausim aue. 6, exauctorent CHRISTIVM ipsum. Is enim, postquam egnauit, discipulis communionem gratuito Linertiuit. Haec ostendunt, ni illa ecclesiae morem, utrumque sacramentum administrare ante cibum, tametsi simul innuant, quod, si aliter factum esset, non fuerit venia indignum crimen. GREGORIΥS NAZIΑNZENus ad hanc consuetudinem VI quoque respicit, quando docens, non necesse esse, omnem CHRISTI actionem imitatione exprimi, inter alia ait: Christus paschatis nisisteritum discipulis in carnaculo tradidit, er a maena , G νvico ante passionem die r nos in templi , G ante coenam, G post referrectionem. Idem

dicit B As ILI vs N ex scriptoribus Graecis multi alii. Et inter Latinos diuersi canones in conciliis Bra arens s hJ , M

t g Basil. homil. I de ieiunio. tom. l. p. 2So. d. δυνατῖν ἄνευ νηυιας linxaγίους καὶατολμῆσαι, Neque enim Inri P res, Ut ab que teimila gis quam acris operari audeat. ιὶ Concit. Bracar. I. c. XVI. t I abbeo concit. II. e. XVI. tom. V. p. sis. Si quis quinta seria paschali, quae vocatur coena domini, hora leoitima, post nonam ieiunus in ecclesia millas non tenet sed , secundum sectam Priscillani, festinitatem ipsius Dei, ab hora tertia, per missas defunctoriam , soluto i iunio colit, anathema sit. Bracar. ll. e. X. t Labb. conc. III. c. X. 'S92. Placuit, ut quia per stultitiam praesumti nuper erroris, aut cette eκ veteris Priscillianae adhue haeresis foetore, corruptos cognouimus quosdam pre lγ-teros in huius praesumtionis audacia drtineri, ut in mima mortuorum ctiam post aeceptum merum, oblationem ausi sint consecrare; ideoque hoc Prae-

569쪽

am reperiuntur. Quorum quidam Africaria- consuetudinem communicandi post cibum lumium feria quinta hebdomadispas halis permittunt, alii autem propter Priscillianistarum errorem interdicunt. Hinc so CRATES fmJ tamquam rem singularem notat in ecclesiis Arupti & Thebaidis, quod diebus sabbati sub vesperam, postquam epulati sint & variis cibis saturati, oblatione facta eucharistiam celebrent. Quod in concilio Trusiano snJ prohibetur, ipsa quinta feria hebdomadis paschalis

non excepta. Canon sic habet: Carthaginensis f odi canon diciti

ris saneta ad aris non nisi a sobriis hominibus peragantur, excepto uno die in anno, in quo e a domini peragitur ; tune fortasse propter aliquas in iis locis occasiones, eeelsae utilet, sauciit illis patribux hae dispensatiouersi. Iuum nihiI erga nos inducat, ut accuratam obseruarionem reli quamus , statui nus , apostolicas ac par na1 traditione1 sequenter, non oportere in quadragesima postrema septimana quinta feria ieiunium si Wre , e totam quadrages nam iniuria ad ere. Ex quibus omnibus

fixe euidentis sententiae admonitione seruetur, ut si quis presbyter post hoc elietum nostrum amplius in hac vesania suetit deprehensus, id est, ut non ieiunus, sed quocumque iam cibo percepto, oblationem consecrauerit, comtinuo ab ossieto suo pimatus, a proprio deponatur episcopo. VConcit. Matiscon. I l. e. VI. t tom. v. conc p. 933. Decernimus, ut nuIlus presbyter consectus cibo , aut crapulatus vino, sacrificia contrectare, aut missas priuatis festisque diebus concelebrare praestimat. Iniustum est enim. ut spiritali alimento corporale praeponatur : Sed si quis hoc attentare cur verit, dignitatem amittat honoris. k Concit. Antissiod. e. XlX.i ibid. p. 0s9. Non Iicet presbytero, aut diacono, aut subdiacono, post acceptum ei brin vel poculam millas traetare. Ist Conei I. Tolet. VII. e. II. tibi d. p.r339. a Ne, quod natura: Ianguoris eatissacon litur, in praesumtionis perniciem conuextatur, nullus post cibum potumque quamlibet minimum sumtum milias sacere deccm Socrat. lib. U. c. XX li. Λιγυ οι δε γείτονες ονυν Λλεξαν σώων, ναι ἐι την Seis

570쪽

apparet, Vctero generatura consueuisse cucharistiam celebrare ieiunos: & consequenter has communes comas siue agapas,ce quibus iam sermo nobis est, post, non ante, communiΟ-nem institutas esse oportere. Vcrunnamen futile argumentum est, quando M AB ILLO Ni us sol inde necessario sequi putat, ut veteres transubstantiationcm crcdiderint, quia sacramentum ieiuni receperint. Poterat enim cum eadem ratione CX CHRYsos Toblo concludere, aquam in baptisino transubstantiari, quia cum antea audiuimus dicentem, quod bapti

smum ieiuni semper admirustrauerint. Et sunt ex viris doctisssint, qui existimant, quod per tria priora saecula, cisi cuchari

stiam in conuentibus suis antelucanis generatim acceperint i iuni, interdum tamen eam sumserint post coemam. Nana C PRIA Nus disputans contra aquarios, qui mane aquam sbiam, vesperi autem vinum aqua mixtum, offer bant, non conten

dit cum illis de ratione celebrandi eucharistiam post coenam,

scd ouod non utroque tempore Vinum aqua misceant, ad exemplum CHRISTI. Non ita facile silentio prceteriisset . ium ι-orum consuetudinem Glcbrandi eucharistiam vesperi, si non exstitissent eiusdem consuetudinis exempla in ecclesia. Verum

quum moris cssct in Aeopto, cucharistiam die sabbati celebrarea prandio, & in Uriea una die per annum post coenam; ideo quidquid contendit, hoc tantum est sqJ, quod generaliS ecci

co Mahillo n. de liturg. Gallie. lib. l. e. VI. n. p. 6r. Qui potuit tanta religio aiascere maiores nostros in suscipiendo eucharistiae sacramento, si solam eorporis Christi in eo figuram. hoc est nudum panem ac merum vinum resid re credidissent p Vid. Dall. de obiecto cult. relig. lib. II. e. XIX. p. 297. Ex his patet, totis triabus primis ebristianismi taculis, tametsi in matutinis fraternitatis conueniatibus, & seorsum in aedibus quoque prinatis, sacramentum mane sumi soleis ret; apud ecclesiam tamen usitatum fuisse, ut id etiam a e natis sumere. tur, maxime in sancta agaparum laetitia. Fell. noti in Cyprian. epist. l. XII l. p. Is p. rara. edit. Amstelod. Constat, euis charistiam licet horis antelucanis sumtain, vespere etiam disribui solitam; cuius rei locuples testis Teitullianus lib. de corona e. III. Euchia laesaera. mmtum tempore victui de proraentium manu Emimus. Et alibi monet. ut finitis stationibus sumatur. Consuetudo post cienam communicandi diu durauit in Melesia. Socrates enim ait lib. v. c. XXll. Λίγυάα deci via. subliti. m anteced.

Tu a sta

SEARCH

MENU NAVIGATION