Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum

발행: 1728년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

iam in locis publicus quidam minister, dictus petivitentiarius, ad audiendas hominum confessiones constitutus erat, ipsosque in publica eorum vel priuata poenitentia dirigebat. Nondum autem absoluta hominibus imposita crat neces litas priuata crimina sua confitendi, tamquam necessaria conditio communionis: Multo minus auricularcin consessioncm cuipiam iniungebant, ad obtinendam priuatam absolutioncm sacerdotis, & subeun dam noxae expiationem postea, sine ullis cuidentibus resipi- stentiae in praetenti editis signis. Privatae eorum conlassiones uniuersae voluntariae crant,& hae quidem praecipue propter publicam poenitentiam. Sive autem ob publicam siue priuatam poenitentiam confellso priuatorum peccatorum ficrct, res erat consilii, lprudentiae & liberi arbitrii, non per Vllas necessitatis & absolutae obligationis lcgcs ab hominibus exacta. Ο calionem lianc Nateriam tractandi fusius habebimus libro proxime sequenti, ubi de disciplina ecclesiastica sumus exposituri. Et propterea pauca aliquot loca heic tantum producimus , quae ad praeparationem homesum ad sacram eiacnaristiam pertinent, CHRYSO STOMUS, cxplicans verba ista apostoli, Probet se ipsum homo sic de pane illo edat, e de calue bibat; ait si

Non iubet alteri alterum probare, sed sibi se imum , facient iudicium priuatum, robationem , qua careat telum1. Et iterum ῬιJ cadem illa verba exponens, Apostolat, inqVit, non reuelauit ulcus, non in

commmie theatrum accisationem Produxit, non delictorum restes statuit: intus in conscientia ad ure nemine, praeter eum, qui cuncta vide Deum,

qui e serutatur, σ de pereatis iudicat, er omnium vitam quasi uno quadam librat, iudicium peccatorum satuens, er vitam omnem recogi tans in memis iudicium peccata deducito, Teforma quod deliqusi, atquεμ Iura eonscientia sacram attinge mensam, particeps sancti sacri usus: Notatu quoquc dignum est, a Nectario antece re C .

592쪽

sistonii. legem factam csse, soccasione scandali, a muliere nobili dati, cum qua stupri consuetudinem habuerat quidam di conus qua, ossicio poenitentiarii preSbyteri abrogato, unicui due pro arbitrio & pro animi sui conscientia ad sacramen totum communionem accedendi liberam fecit potestatom Ouod cui denter ostendit, non credidisse istius a ui christianos, laeem v ljam diuinam pro auricularis confessionis necessitate exstare, sed rem arbitrii tantum csse & prudentiae. so CR et L, qui hanc historiam narrat ΓnJ, ab ipso tamone presbytero eam se acccpisse dicit, qui Metario hoc consilium dedisset;& sogo ME Nus soJ addit, scre OmncS aliarum ccclesiarum antistites hoc Nectarii exemplum cste sequutos. In Latina ecclesia cx GENNADIO ctiam apparet, generalem fuisse regulam, ut pro grandibus & publicis criminibus publica ageretur poenitentia, priuata Vcro priuata duntaxat satisfactione emendarentur. ' quem monalia crimina, inquit fpJ, post baptismum com--ca Iremunt, horror priui Iublica Prnitentia fκtisfacere , σDa facerdotis iudicio reconciliatum communioni sociari, si vult non ad iudicium . Geondemnationem fui eueharistiam perelere. Sed G secreta satisfactione flui mortalia erimina non negamur, sebi situlato prius seculari fabitu, e eonfuse religionis studio per vitae correctione iugi, immo perpetuo Delu miserante Dco, ita duntaxat, ut contraria Pro iis, quae

paenitet, agat, ei euchari avi omnibus dominicis diebus supplexe sub-ν uisus usque ad mortem fuscipiat. Et L A V R E N T I v s cpiscopiis M- rariensir svi loquens de Poenitentia, ait: Post baptisma remedium tuum in te ipso statuit, remissionem in arbitrio tuo positi, Ut non quaeras sacerdotem, quum necessitas flagitavcrito Sed isse iam, ac A setius peris

Pleuusque magi fer, errorem tuum intra te emcndes e peccatum tuum.

tempus Nectarius Constanta posti auus Uycopus, presbyterum sum, qui praepositus erat 'riteutrius, imus ex eccle Ubiulit. Cuius σι sis omnes fere γ' scopi postes iunt Ieruuli. eri Gennad. de dogmat. eccles Mil. s ap. Augustin. tom. III. p.ro J-co a Laurent. hoaul. i. de P attenti bibl. Parr. tom. II. p. ia'. ed. Paris. MDCLIV.

593쪽

paenitudine abluar. Facile foret, multo plura testimonia tarn ex .

Graecis quam Latinit auctoribus iubi ungere, sed haec lassiciant in praesenti ad ostendendum, non requiri consueuita priuatam consessionem, tamquam neccssariam partem istius praeparati nis, qua homines ad depurganda peccata uti deberent ante, quam ad mensam domini accedcirent. R gula autem illorum erat illa apostolica: Pro iselsum homo: sic de Ianae illo edat, e

ae calice bibat.

g. VII.

Praeparationem istam non in eo sitam fuisse , ut certis sonctis ιemporibus, sed omni tempore is si anctitate O puritate ad

eucharistiam rectoendam accederent.

VERVM E Ni M vpRo hoc ipso homines non omni ossicio purgandi se peccatis absoluebant , sed conscientiis necessitatem uniuersalis puritatis sollicite inculcabant, si ad manducandum corpus & bibendum sanguinem CHRISTI de ipsius nicino approperarent. Probet se ipsum homo: sivi enim Manducata bibit i duise , iudicium mi manducat e bibis, nc u diiudicans eorrui domini. Erant quidam adco Vani, ut, si certis sanctis S solcmnibu temporibus ad mensem domini comparerent, satis se praeparatos esse, credetent, quasi temporis circumstantia vcram a Ii quam ἱκανοτητα animabus conferat. In horum haminum absurdam opinionem acriter inuehitur CHRYSO STOMUS : ,,Mul

Atos video, inquit iri, qui Christi corpus fiunt participcs incon ,,liderate & temere, & magis eX consuetudine & ex praestri , pto, quam ex cogitatione & consideratione. Si aduenciit,isinquit, tempus sanetiae quadragetimae, qualiscumque fueritisquispiain, fit particeps sacramentorum, si aduencrit dics epi- haniorum. Atqui tempus ad ea accedendi non sunt epi- hania, neque quadragesima facit dignos, qui accedant, sed Manimae sinccritas & puritas. Cum ea semper accede, sine ea

594쪽

Gnumquam. QuoticS enim', inquit, hoc facitis, mortem do- , ini adnuntiatis. Hoc cst, in memoriam reuocatis vestram alutem, meum beneficium .. Cogita, qui veteris partici Res.

Herant sacrificii, quanta utebantur frugalitate & abstinentiarfiquid non agebant, quid non faciebant e Undique & semper

Mexpurgabantur & explanabantur: tu autem accedens ad sa-ἡcrificium, quod ipsi stupent & venerantur angeli, voluenti- ,,bus temporum cursibus rem definis ac circumscribis Θ Zc quo-

ἡmodo stabis ad tribunal CHRISTI, qui pollutis manibus &

klabris ad id audeas accedere Τ & regem quidem ore male o--lente deosculari nolueris: caeli autem regem foetenti & maleisolenti anima oscularis. Id plane est contumelia Dic mihi sivellesne ad sacrificium manibus illatis accedereὸ Non opinor: .Sed malles potiuS non prorsus acccdcre, quam sordidis mani-kbus.. Deinde quum in re patua sis adeo reuerens & resiligiosus, sordidam ἐκ immundam. habens. animam accedis &,,audes tangere. Atqui ad tempus quidem tenetur manibus; sitia illam autem totus & integer resoluituria Quid vero, an senon vides Vasa abluta, adeo nitida & splendida ξ His longe semundioreS esse oportet animaS, his inacta orcs&splendidiores..

ἡQuare y Quoniam illa propter no& fiunt talia Illa cum, qui

binest, non participant, non sentiuntia Nos autem participa- aus & sentimus. Nunc autem. vase quidem sordido & im-ἡmundo uti nolueris, sordida autem & immunda accedis ani-

595쪽

isma Θ Multam video rci inaequalitatemia In aliis quidem tem- Moribus, quum ne mundi quidem Carpe sitis, acceditis: in pa-ἡschate autam, etiamsi aliquod scelus a vobis sit admissum, a ,,ccditi Sia O consiletudinc mi o praesumtionem I,, Ita cHRYSos TOMVS eo S reprehendit, qui externa quadam praeparatione contenti ossicio suo satis fecisse sibi videbantur, si generali consuetudini recipiendi certis diebus festis cucharistiam ob temperassent; quae mere corporalis erat purificatio , similis iustitiae Pharisaiceia Nam purgabant eXteriorem. poculi pati nar-Rue partem, dum intus illa plena essent corruptione, & omni immunditia.. Alio loco D ιδ huic commentitiae praeparationi sic opponit, veramque animae praeparationem puritate conscI-cntiae & vitae sanctitate descrioit: -Multi christianorum in

istantam Vecordiam tantumque Fenere contemtum,. Vt quum

Dinnumeris i calcant malis, nullam tamen vitae suae curam ha- ,,beant: sed in diebus festis negligentes ac temere ad mcnsam. ἡhanc accedant, haud intelligentcS, quod communionis tem- us non est festum, neque celebritas, sed conscientia pura, , itaque a peccatis repurgata. Quemadmodum enim, qui si- sibi nullius mali conscius est, hunc oportet singulis diebus ac- edere: sic qui peccatis occupatus est, nec poenitet, cum ne in festis quidem accedere tutum cst.. Neque enim scmel in Danno accedere liberat nos a peccatis, si indigne accesserimus: ,, quin hoc ipsum potius auget damnationem, quod quum sc- mel tantum. accedamuS, ne tum quidem pure accedimuS.. Quapropter adhortot vos omnes, ne negligenter, veluti lasto

596쪽

, die cogente ad diuina mysteria accedatis, scd si quando para-sibitis huius sacrae hostiae feri participes, multis ante diebus re-ἡpurgetis Vos ipsos per pCenitentiam, precationem. & cleem , .synam, denique per.hoc Vt vacetis spiritualibus, nec denuo

Aconuertamini canis in morem ad proprium vomitum. An sinon cnim absurdum, tantam habere curam rerum corporali-

in , Ut apparcnte festo multis ante diebus vestem e scriniis sedepromtam diligenter appares, cinas calceamenta, mensa lar-ώgior splendidiorque paretur, denique Uariam Vndi quaque rein Arum copiam excogites, omnibusque modis temet ipsum or- senes nitidumque reddas ; animae Vero neglectar,' sordentis, , squalidae, fame contabescentis nullum habere rcspectum, sequum sola maneat impura, ac corpus quidcm nitidum huc ,,adducere, animam vero nudam incultamque y Atqui corpus, quidem Videt construus, neque quicquam est detrimenti,Mquomodocumque fuerit habitum : illam aulcm videt domi-

us, qui grauissime punit negligentiam. An nescitis Θ quodishaec mensa plena est igni spirituali Θ Et quemadmodum fontes

is aquae vim exundant, itar haec flammam quamdam habet ar- , canam. Ne igitur accesseris stipulam adferens, non ligna, ,, non foenum, lac augeas incendium, exurasque animam ad communionem acccdentem: sed accede, ferens lapides prc- ,,tiosos, aurum, argentum, quod puriorem reddas. materiam

597쪽

,,multoque cum lucro discedas: Si quid mali cst, abigas ab asinimo. Habet quis inimicum, grauiter laesus est, soluat simul-

ἡtalcm, cocrceat animum CX ardescentem intumescentemque, sine quis sit tumultus aut perturbatio. Regem cnim exceptu idus cS per communionem: quum autem rex ingreditur ani-Dmam, oportet magnam este tranquillitatem, multumque si-

Alentium, profundam cogitationum quietem. Sed atrociter ,, laesuS CS, nec potes iram remittere. Quid igitur 3. An igitur ,,teiplum magis etiam&grauius laedes ξ Neque cnim tantis maestis te adficiet inimicus,quaecumque fecerit, quibus te ipsum ad- si non illi reconcili cris, sed Dei leges conculcaris. rillic te contumelia adfecit. Dic mihi, num tu ideo Dcum adsi-escies contumelia Θ Etenim non recipere in gratiam eum, qui ,,molcstiam attulit, non tam in illum ulcisci, quam Deum ad- ,,ficere contum lia, legi S huius auctorem praecipientis, ut ini micis reconciliemur, priusquam acccdamus ad altare. Pro-onde ne respicias ad conseruum, neque ad magnitudinem in- ,,iuriarum, quam intulit ille; sed ad Deum,illiusque timore in a. senimum demisso, illud cxpcnde, quod quo maiorem vim ad-ἡmoueris animo tuo, post innumera mala cogens illum redi-rire in gratiam cum eo, qui molestia in intulit, tanto maius sepraemium fetes a Deo, qui haec praecepit. Et quemadmodum Ahic Deum excipis multo cum honore, lic & ipse te illic mul-

598쪽

sita curr gloria excipiet reddetque tibi millecuplam istius ob- 'edientiat mercedem ξ,, Et alio ruisus loco si j: Qui non

,, ieiunat, si cum pura accedat conscientia, pascha celebrat, si-' ve hodie, siue cras, siue alio quovis tempore communionis 'fiat particepso Non enim. X temporum Obseruatione, sed ex pura conscientia optimus iudicatur accessus. At nos con- 'trarium agimus, mentem quidem non cXpurgamus, scd si die illo accedamus, celebrare nos Pascha ccnsemus, quantumuis peccatis redundemus. Sed non ita se res habet, non ita pla-,'net verum licet vel in ipso fabbato cum praua accesseris 'conscientia, eXcidisti a communione, di non celebrato pa- Ascha, rccesssisti: quemadmodum contra, licet hodie commu- senices abitersis peccatis, diligenter pascis celebrasti. Hanc .igitur diligentiam oporteret ac Vehcmentiam non in tempo- tum obseruatione, sed in acccssu seruare: & quemadmodum kquiduis perpeti malictis, quam consuetudinem immutare ; ita ,,negligere quidem hoc oporteret, quiduis autem perpeti ac perficere, ut ne cum peccatis accedereti ,. In hunc modum sanctus ille pater congruam rnionem & anethodum ad recipiendam cuc naristiam fese prirparandi generatim explicat,& validissimis pictatis argumentis ci summa dicendi vi & rationibus maxime ino uentibuS praxin cius auditoribus suis pei suadere adlaborat.

599쪽

uuaenm Edes in communica tibiis requisita Nox est mihi spatium ea omnia heic transcribendi, quae hic auctor fuJ & reliqui in exhortationibus suis, dignam hominibus praeparationcm ad communioncm pci suasuri, diXcrunt: Multo minus cum huius operis scopinconsuleret, si ad singula,

quae hac de re quaeri poterant, descendet C Vcilcm, quorum traetatio in iustum volumen facile cxcrcsccrct. Accedit, quod lector id magnam partem iam a TAYLORIO, Crudito episcopo nos rate, factum inueniat in libro, quem inscripsit Tm0Gm- έnimicant, in quo omnia os scit Rcncra, ad dignam pra paratio-Mem requisita, una cum calibus conscientiae, in ossicio tam administrantis quam communicantiS Occiirrcntibus, EX Vctustis scriptoribus conlegit. Contentus ero pauca solum adferre, quae ad haec lingularia icctant, & sunt: I. Fides. r.)Resi, piscentia & obedicialia. 3. Iustitia. q. Pa X di concordia. I. Caritas & beneficentia. 6.) Iniuriariun condonatio. Denique I. Vitae ratio tempore communicationis & postea, quae summatim verbis i cpraesciatabo CHRYsos Toxii, qui hac de re copiose & abundanter pro more suo loquutus cst. Et primum quidcin rcspectu habito ad fidom, in singulis communicantibus, qui quidem ad annos pubertatiS pcruciaerant, non

600쪽

tantum Orthodoxam diuersorum articulorum christianae fidei professionem requirebant, sed etiam fidem speciali orem, respeetu habito ad mysticam manducandi & bibendi corpus ac sanguinem CHRISTI in sancto sacramento rationem. Prius illud patet cX Vssitata verborum mi mula, qua diaconus omnes, ius communicandi non habentes, eXire monebat; quos inter omnes quoque licterodori siue haeretici discedere iubebantur: μή τις τ ἐτεροδοξων, Ne quis heterodoxorum ad it. Quo respici Cns cΗRYSO STOMVs fu)J, Vci quisquis auctor est sermonis in illud, crito leumque ligaueritis &c. quando loquitur de priuata sui

examinatione, ait: Dedit tibi Deut potestatem ligandi ae se nici e te ligasti eatena auaritia , solite te ipsum, amorem tibi iniungendo paupertatis. Ipse te ligasti furioso voluptatum desiderio, solue te ipsum temperaritia. Ipse te Eunomii ligasti heterodoxia ,soliιe te ipsum orthο-doxi e pietate. Neque autem tantummodo orthodoxam fidem in genere requirebant, sed specialiorem etiam fidem cum respectu ad sacramentum ipsum, docentes homincs non monsti

sana illam doctrinam de transubstantiatione, sed quod sub visibilibus elementis panis ac vini, per spiritum sanctificatis, digni communicantes per fidem possent recipere spirituale alimentum corporis ac sanguinis CHRISTI, & omnes praeclaros mortis ac pallionis ipsius fructus ac beneficia. Hunc in finem

homines hortabantur, ut accederent cum ore fidei, ad spiriti aliter edundam carnem & bibendum sanguinem CHRISTI; &ad spectandum eum facrificari mentis suae oculis, dum Verum ex cruciatum cius sacrificium semel oblatum quotidie repraesentaretur ac commemorarctur in visibilibus panis ac vini imaginibus ac s3mbolis. Avcvs Tl Nus copiosus est in proponenda hac necessaria doctrina de spirituali manducatione per fidem, ut quae pium tot locutionum in euangelio sensum ostendit, quae alioquin horribilo atque absurdae vidercntur. Exponens ista verba saluatoris, Nisi manducarieritis carnem filii ho

cis3 Chinoll. homil. in illud, Quodcumque ligaueritis. Tom. VII. edit. Sauli. p.

minis

SEARCH

MENU NAVIGATION