Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum

발행: 1728년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

571쪽

sae consuetudo celebrandi in matutinis solum coetibus euch Dristiam, non pugnet cum regula CHRISTI, quamuis ille eam vesperi nost coenam dedisset: Quia CHRISTUS peculiarem , ctionis suae rationem habuerit, neque ea ecclesiam obligare voluerit. CHRISTUM obtulit Ie, dicit, circa v peram dici, ut hora ipsa sacrificii ostenderet occasum & vesperam mundi I ecclesiam autem resurrectionem seruatoris sui mane celebrare. Aliam quoque rationem adfert, quamobrem non ita generatim sub vesperam licuti manc celebrent, quia plebs non aeque vesperi Mque manc ad conuiuium conuocari possit. Vnde patet, tempore CYPRIANI non fuisse absolutam quamdam regulam, qua communio post coenam fuerit vetita, licet haec consuetudo generatim inueterascere coepisset, & communis iam mos csset, ut in matutinis conuentibus cucharistia a ieiunis re-c,per tur.

Haec conuiuia communia initio in ecclesia agitata: deinde autem concitiorum decretis interdicta. VNuM adhuc obseruandum est de communibus eorum conuiuiis, quod quum ad fouendam vilitatem ac caritatem

spectauerint, plerumque in ecclesia per tria priora saecula agutari solita sint, quemadmodum viri eruditi jJ ex canone con

quam; uine An illa sibi aliquis comtemplatione blanditur, quod, etsi mane aqua sola onerri videtur, tamen, quum ad comandum venimus, mixtum c licem onerimus priam respousis r Sed quum coenamus, ad conuiuium nostrum plebem conuocare non possumus . ut lacramenti veritatem fraterni late omni prae zente celebremus. Aquarii porro oblinebant At enim nominane, sed post coenam mixtum calicem obtulit dominus. Γ 'rianus re*mia delato Numquid ergo dominicum pol coenam celebrare debemus, ut si mixtum calicem frequentandis dominicis osteramus λ Christum os erre Oportebat circa Vesperam diei, ut hora ipsa lactificii ostenderet oecasum &vesperam mundi. - Nos autem resurrectionem domini mane ceIebramus.

crὶ Beuereg. not. in can. LXXIV. Truli. p. 363. Et quidem eas, sagapas in ipsis ecclesiis ceIebratas suisse ex praesenti & synod Laod can. XXVIll patet, quibus illud piohibetur. Non opus est autem, ut i Ilud prohiberetur, quod

numquam saetum fuit. Suicer. thesauris eccles tom. I. p. 2T. Etsi antea in templis & ecclesiis ex morea pol citi eo celebrari solita essent huiusmodi conuiuia christiana, concilium nihilominus Laodicenum ea remouit a templis can. XXVIII. cuius verba sunt et

572쪽

Cilii Gangrensis fiJ concludunt, qui contra Eustathi os tacitus sic

habet: Si quis contemnat eos, qia agapas ex fide faciunt, e propter Dei honorem fratres conuocant, e nolit vacatibnibus communicare,panui

pendens quod geritur, anathema fit. Hi Eustathiani homines crant, qui in aedibus priuatis conuentus agitabant, contemnentes Eccletiam; quae huius canonis aduersus eois factae ratio est. crumtamen istiusmodi abusiis in hisce conuiuiis interdum Committebantur, Vt synodus Laodirena non multo post, lcge aduersus eorum celebrationcm in ecclesia su lata, interdiceret, ne in domo Dei comederctur vel sternerentur ac rubitus. Simile decretum in concilio tertio Carthagitiens fuJ factum lcgimus, quo clerici in ecclesia conuiuari vetantur, nisi forte pcr

egrinantes, dcficientibus hospitiis aliis , illic rcfici cndi sint: populi etiam ab huiusmodi conuiuiis, quantum scri possit,

suo hiberi iubentur. Verum enim vero consuctu do prodicratoirgius, quam ut Vno tempore omnino abrogari posci, &propterea e X AVGVSTINI responsione ad Fau itum a antehaeum videmus, adhuc ca aetate in ecclesia illam fuisse obseruatam. Quando enim Faustus duo ad uelis istas: Nipas opponit; I. Quod non sint nisi semen epularum gentilium, in agapas Vcrsarum, a.)Quod catholici in memoriis martyrum se inebrient: AVGU-sTINus primam incusationem, tamquam meram calumniam, reiicit, narra 3s et ecclesiae agapas spectare ad pasccndos pauperes siue frugibus siue carnibus: secundam autem incusa- tionem ex parte conccdit, ut recte se habentem, quod populi

Mn oportet in si μιν, tu eceusis se aectas j..ce e etapas ta in Aomo Deι mav cme, ου accubitus sternere. cu) Conei l. Caith. III. c. XXX. Vt nulli episcopi vel elerici in eeclesia conuiue tur . nisi sorte transeuntes hospitiorum necessitate illic reficiant: pepuli etiam ab huiusmodi conuiuiis, quantum fieri potest . prohibeantur. cana Aug. conita Faust. lib. XX. c. XX. tom. VI. opp. p. 37 M. BAEI. MDLXlX. Nee sacrificia eortan vertimus in agapas. - Agapae enim nolliae pauperea pascunt sive Ggibim, siue carnibus M.

Tit 3 has

573쪽

has agapas adhuc in ecclesia celebrent, & quod nonnulla minus recte & decenter ab eis inibi fiant. Sed haec ab ccci a catholica non approbari dicit. sui, inquit fxJ, se in memoretis

mant 'rum inebriant, quomodo a nobis VProbari possum, quum eos, et-

.inis in domi s suis id faciant, sana doctrina condemnet y Sed aliud est, quod docemus, aliud quod sustinenω, aliud, quod praecipere ius

nu- , aliud, quod emendare praecipimur, σdonec emendemus, ruerare compellimur. AVGvSTI N VS J Mediolani omnis generis conui

uia in ecclesia ab Ambrosio cum felici successu interdicta fuisse

narrat: & hic ipse erat, qui Aurelium episcopum Carthaginensem monebat, Vt ante memoratus canon jJ contra illam licentiosam consuetudinem fieret, sperans fore, Vt eXemplo AMBRos II penitus tolleretur. In Gallia a concilio Auirebasiensi secundo falprohibita est an. DXLI. Attamen his Omnibus non obstantibus, quaedam huius consuetudinis rcliquiae faeculo septimo superfuerunt, quandoquidem synodus Trullanas' canonem J ,-dieenum contra conuiuandi morem in ecclesia sub poena excommunicationis repetere ac confirmare necesse habuit. Ad disticile erat, exstirpare Veteris consuetudinis abusus, quin &ipsa consuetudo destrucretur, quae in origine sua innocens e-c xa Augustin. ibi d. c. XX l.

August. consess. lib. VI. c. II. Qimm ad memorias sanctorum, sicut in Afri. ea solebat de matre sua loquitur νοῦ pultes & panem & merum attulitat . at que ab ostiario prohiberetur; ubi hoc episcopum vetulisse cognouit, tam pie atque obedienter ampi a est , ut ipse miraretur. quod tam facile accu satrix potius eonsuetudinis suae quam disiceptatrix illius prohibitionis essecta sit. - Ubi comperit, a praeclaro praedicatore atque antistite pietatis praeceptum esse. ista non fieri. nee ab eis, qui sobrie sacerent, ne ulla occasio se ingurgitandi daretur ebriosis, & quia illa quasi parentalia superstitioni gentilium essent simillima , abstinuit se libent illime Le. Aug. epist. l .XIV. ad Aurelium tot.ca Concit. Aurel. II. c. XII. stom. IV. cone. p. R . Ne quis in ecclesia votum situm cantando. bibendo vel lasciuiendo dissoluat, quia Deus talibus votis irritatur potius quam placetur. bin Concit. Trull. e. I-XXIV. liom. VI. concit p. H7s. OG ἀ-L--μα-

574쪽

tat & tam utilis ecclesiae christianae, quoad ab abulibus manebat libera, ut apud gentiles in inuidia esset & admiratione. f. X. Quomodo priscis temporibus christianos' ob has agapas gentilium ahi insectati ct calumniali, alii admirati ivique aemulatis ut

Equi DEM nonnulli ad calumniandum ac infamandum christianos ob hanc innocentem consuetudinem, tamquam nescio quibus facinoribus obnoxiam, malitiose crant propensi. CELSO praecipuum criminationis caput fuisse, a christianis clanculari conuentuS haberi, eamque criminationcm co spcctasic , ut calumniaretur has agapaS, mutuae caritatiS tcstandae caussa institutas, o RIGENEsbJ auctor est. Quod TER TvLLIANV si etiam notauit in co capitc apologetici saJ, ubi clegantc in istam conuiuiorum christianotum descriptionem nobis

memoriar prodidit, huic ipsi calumniae oppositam. Alii haec conuiuia detestandae impuritatis incusabaint. Cui calumniae

respondens MINUCIUS FELIX s , Nos, inquit, conniuia non tantum pudica colimus ed ta sobria o nec enim indulgemus epulis aut con Diuium mero ducimus e sed grauitate hilaritatem temperamus , casto sim mone, eorTore calore, rarissi te inviolair corporis virginisate 'ryetua

fruuntur potius quam gloriantur. Alii addebant horrendam illam fabulam de vi Θρωποφαγία & Thyesteis dapibus, hoc in more e dendi carnem bibendique sangui ncm humanum. Quae memoratur & refellitur ab omnibus apologetis, ATH EN AGOR A

s d Tettitu. apol. c. XXX ix. Coe Ias nostras, praeterquam sceleris infames, ut proditas qnoque sugillatis. &c. i. Mimae. Ohau. p. 93. p. m. edit. Halens MDCXCIX. De rncesto eonuiu o bulam grandem aduersum nos daemonum coitio mentita est. At nos co vivia Ne

575쪽

rint, nos humanis vesci carnibus.

b) Tertia l. apolog. e. VII. Dicimur sceleratissimi, de sacramento insantie id ii,& pabulo inde; Se post conuiuium incesto, quod euersores luminum eanes,

lenones sellieet tenebrarum de libidinum impiarum inuerecundia procurent. Dicimur tamen semper, nec vos, quod tamdiu dicimur, eruere curatis &c. i Minucioe au. c. IX. n. 7. seqq. p. z9. edit. Halenc De initiandis tirunculis fa bula tam detestanda quam nota est. lnsans farre contectus, ut deeipiat in .cautos, appoia itur ei, qui sacris imbuitur, is insans a tiruneulo sartis siper sese, quali ad innoxios ictus prouocato, caecis occultisque vulneribus occiditur. Huius t proh nesast in sitienter sanguinem lambunt: huius certatim membra dismittunt r. hac foederantur hostia: hac conscientia sceleris ad silentium mutuum pignerantur. Haec sacra ciet ilegiis omnibus tetriora. Et de conuiuio notum Ai pasIim omnes loquuntur id etiam Cirtensis nostri restitur oratio: ad epulas solemni die coeunt, cum omnibus liberis, sororibus, matribus, sexus omnis homines de omnis amatis. Illie post multas epulas, ubi conuiuium caluit. S: incestae libidinis seruor ebrietate exarsit, eanis, qui candelabro nexus est, iactu offulae ultra spatium lineae, qua vincius est, ad impetum & saltum prouocatur. Sic euerso S exstinis o conscio lumine, impudentibus tenebris nexus insandae cupiditatis inuoluunt per incertum Mitis, & , si non omnes opera, conscientia tamen pariter incesti; quoniam voto uniuersorum appetitur, quidquid accidere potest in anu singulorum.

576쪽

IusTINO MARTYRE DIJ, & multis aliis, quos lector reperire

potest a CHRISTtRNO KoRTHoLDo fmJ, Viro crudito, in libro suo de eadumniis paganorum iu veteres christianos sparsis , colle-etos. Caussa huius calumniae a multis veterum impuris Carpse aliauream ΝJ aliorumque haereticorum ritibus tribuitur,ad mi

Dimum tacite & in directe, dum istius criminis eos accusant, cuius pagani christianos insimulabant generatim. Atque ita multi recentiores dicunt sol, istorum fulti auctoritate, o ECv-

ineis adhuejaetum ex Utero Aet uctum, quocumque m tempore υθὶu est, in utem, inquam, abori ne proiectum in mortarιο ρ-sso tundunt. Cui ad vitandam nausam mel ac stiper eum ultis aromatibus es' - rentis avini sent. Tum in Unum cstllecto porc um ac cauum Aalitio, onsquisque e eoinminuto infantuli corpusciso L. N detibar. Sc humanis earnι us pa- si adorautam Deum sis conuertulit Euseb. lib. lv. c. VII. tot. Aug. dela aerest e. XXVI. XXVII. Sacramenta peris hibentur sinesta habere. Nam de insantis anniculi sanguine, queinde toto eius corpore minutis punctionum vulneribus extorquent, quasi eucharistiam suam conficere perlubentur, miscentes eum sarinae panemque inde iacien tes. Qui puer si mortuus fuerit, habetur apud eos pro martyre; si autem vixerit, pro magno sacerdote. 'to Dall. de obiecto cult. relig. lib. I l. c. I IN. toti p. 332- 38. Baron. an. X. n. XXII. & an. CLXXIX. n. XLIV.

577쪽

M Nivs M aliam eius rei reddit rationem. Loquens enim de christianorum Lugdunensium persecutione sub Autonino, ita edisserit: Iuum Graeci sintelligit gentileSὶ christianorum catechume. norum sericor apprehendissent, is vim facerent, ut areanum aliquid de

ebristianis ab his discerent di, quumque hi serui nihil quidem haberent, quod ad egentium uoluptatem ac gratiam dicerent, audiuissent vero ab heris suis, diuinam communionem esse sanguinem 2 eorpus CHRISTI, ipsi putanter, quod re vera esset sanguinis e caro αυτοὶ. νοριιζον τις τῶὐντι Oμα φ σά κα ειν in hoc usum inquirentibus enuntiarunt. Hi vero id ita accipientes, quo hoc vere e in re ipsa a christiauis perageretur ώς ἀυτοχρημα τουτο τελειοῖ M χρις, ιιανοῖς ) id apud alios quoque Graecos mustabant ἰ σSan lum σ&audinam, Pt id ipsum confierentur, tormentis subigere conabantur, quibus scite liberoque respondit Blaudina , dicens: Muomodo haec si rent, qui exercitationis caussa ne concessis qui

dem carnibus fruuntur ' Haec narratio sit recte se habet, probabit, paganos calumniam suam falsa pei suasione , quam de hoc christianorum sacramento habuerunt, fundauisse. Nullo a tem modo id cui iacet, quod PERRONIVS & multi alii de Ro nianensibus volunt, propriam huius fabulae rationem fuis e eam, quod christiani eucharistiam Verc, proprie ac substantialiter carnem ac sanguinem CHRISTI esse crediderint. Nam expres-lis verbis dicitur, gentiles falso existimasse, quod vere sanguis& caro esset, christianos autem id pernegata, quomodo o CvMENius narrat histoliam. Qille tamen quodam modo di fert a genuinis actibus in LV SEBI O lata, nulla enim in his mentio eucharistiae habetur, sed res in hunc modum relata legitur:

Capti fuist quidam nostrorum serui, qVi gentilet eram, spraeses enim me .mnes publice requiri iusserat . qui dirmouis impulsu, quum tormenta

578쪽

re Tmidarent, quae sanctor perpιti videbant, militibus ad hoc ipsum eor. imitantibus , I Foleas qua in caenas N incaesios Oedipi concubitus, e alia, qua nee proloqui nobis nec cogitare fas est, ac ne credere quidem fustinemur , apud homines umquam gesta si iis , aduersut nos mentiri sunt.

Vt adeo christianorum fides de eucharistia huic historiae occa

sionem dare non potuerit, sed ea aut CX Carpocratianorum facinoribus, aut ad quod credendum cruditus KORTHOL Dus , Inon sine probabilibus rationibus propendet) ex mera malitia& fictione nata sit ipsorum gentilium, quorum nonnulli numquam verebantur ca christianis adfingere, quibus eos infamare hominumque odio exponere poterant. Vcrumtamen licet multi essent, qui haec christianorum conuiuia variis calumniis onerabant, crant tamen quoque, qui egregios eoium effectus poterant ducernere, utpote qui non tantum in aliorum chri stianorum, sed ipsorummet gentilium Ocul ΟS incurrebant, co- orumque se insinuabant in animos, Ut cX clamarent aliquando, Vide, ut inuicem se diligant' quemadmodum TERTULLi ANus , ,

Ioquens de christianorum caritate& stipcm conferendi studio, obseruar. Quid Θ Iuba s ipse, infensistiirius alioquin christia

norum hostis, non noterat sibi lcmperare, quin huius consuetudinis utilitati perbiberct testimonium, quam ille inuidis culis intuebatur, quippe qua religionem christianam potissimum sustentari, religioncm autem gentilium subrui, crcd bat. Ita enim in opistola quadam ad sacerdotes gcntilitatis superstitioni addictos, ad libcralitatem exemplo christianorum Corumque agaparum illos prouocat: Religionis in Deum, inquit si I,

ν Κorthoid. ubi supra p. i63. Ex his infandis haereticorum facinoribus natae creduntur istis aduersus christianos veteres calumniae . de quibus supra dieeis hamu . Sed enim , si dixerimus, qilae ad eum modiura memoratis illis hae. reticis tribuuntur . non usque adeo certa videri. quia de iis dubitare liceat. nihil sorte absurdi designauerimus. Cur ita sentiam, dieam paucis, iudieio interim ae decisioni doctiorum rem Omnem committens. &c. ra Tertuli. apologet. e. XXXIX.

579쪽

tumentum es, si propinquor omnes ad pietatem erga deos capessenuam adli ira siacerdos) ; humamitaris , si vel ex modico libenter pauperibus pretiar prolixeque communicet, ac quamplurimos sua complecti tiberalitate studeat. Et ad hanc partem maiore quadam atteutione opus est, unde remedii, aliquid a feratur, quia nefandi Galliat quo nomine plerumque Vocat christianΟSP animaduerso , pauperes sacerdotibus neglectus esse , in id humanitatis genus incubuerunt, factiι nem suam hae incit decie corroborreunt. Nam velut, qui pueros placenta aliqua decipiunt, quam quum bis terue illis dederint, er ad se sequendos hae arte pellexerint, demum ab aedibus praelia abstractos e in nauem impositos distrahunt, in quod brevem iucunditatem attulit, id acerbum in omni vita sentiatur: Ae isti ab ea, quam iscant, agape e conuiuio mmorumque miniflerio incipienter, fideles gentiles ad deorum comemtum impieta is

remque perducunt. Haec perfecti lIima cistorum conuiuiorum vindicatio ab omnibus maculis, quaS cis adsperserunt pristini gentiles, nec non amplum Utilitatis corum lcstimonium cx ore aduersarii, qui inuidis obseruabat oculis progressuS, quos religio christiana in orbe terrarum faciebat horum conuiuiorum beneficio, quae proinde in cultum deorum suorum, cum' multis istiusmodi ritiuus aliis, m christianae institutionis i tationem introducere adnitebatur. Fortunata fuisset religio

christiana, si christianis numquam imposita fuisset necessitas suis ipsorum agapis aliud quidquam obiectandi, quam quidem

Iulianus, acerrimus rei christianae inimicus, aduellium eas dicere habuit: Sic innocenter & gloriose continuari, atque utilis laudabilisque ritus in hodiernum usque diem manere potuis-

LIBRI

580쪽

LIBRI DECIMI sVINTI

CAPUT OCTAVUM

QUAENAM PRAEPARATIO TAMQUAM

NECESSARIA IN COMMUNICANTIBUS AD DIGNAM EUCHARISTIAE RECEPTIONEM REQUISITA FUERIT.

Generalis quaedam regio io ad hane quaestionem, remittens ad factam ab unoquoque christiano in baptismo poenitentiae, fisi ae sanctae obedientiae profesonem. MSLivs ad hanc quaestionem verbis generalioribus respondere non possumus, quam si dicamus, praeparationem, quam ceu necestariam in quolibet christiano requisiverunt Vcteres, sitam fuisse in praestandis conditionibus, quas tibi quisque in baptismo imposuerit; quarum obseruatio hominem in sta tum christianum collocabat & gratiam Dei ; & continua erat ad mortem futurumque iudicium praeparatio ; & consequentet continua ac vi firmata praeparatio ad appropinquandum ad Deum in precibus & sacris mysteriis sinter quae, quod ad Prie

parationem attinci, Veteres exiguum aut omnino nullum dis crimen statuebant) quandoquidem praeparatio erat, hominem aptum reddens ad sacram eucharistiam singulis diebus vel hebdomadibus constanter rccipicndam; quae rcs iis erat conue nientillima, quibus propemodum quotidie, ex regulis & consue tudine istorum priorum taculorum, sacra cama Vtcndum erat, . quemadmodum capite proXimo videbimus. Iam vero conditiones, quas sibi quisque in baptismate imponebat, uti libro

quodam antecedente audiuimus, professio erat & praestatio trium istarum rerum I.)Poenitentiae, siue abrenuntiationis Ο-mnis pristini peccati, una cum eius auctore, diabolois 2.2 Fi dei de diuertis christianae insitutionis articulis siue pictariSmysteriis. 30 Sanctae & constantis obedientiae ac re rentiae in fandis nutus religionis leges. Quas res fidelitet & sine ulla dillimulatione praestando quilibet ad baptismum recipiendum Iccie se praeparare credebaturo Per quas autem res baptismate

SEARCH

MENU NAVIGATION