장음표시 사용
61쪽
ui, in fronte sibi praefixum habent, cuiusmodi est centesimus quadragesimus quintus & qui sequuntur. Horum recietatio interdum diccbatur respousio Meluiah, quemadmodum e C Assi No OH plus vice simplici in praecedentibus limius & v aimi libri partibus bd notauimus. Communior autem acceptio vocabuli Metuita est pro ipsa eius rccitatione, frequenter ac solemniter ccrtis diebus,& in spcci alioribus diuini cultus partibus, facta; quum esset quaedam inuitatio, siue mutua cxcitatio ad collaudandum dominum. Hinc, uti obseruat A vGUSTINVS μJ, scinper Hebraica lingua illud decantabant, quia haec nota cius significatio erat. Atque ita in prima liturgia nostra fuit, quainuis hodie dicamus, Irase Fe the Iord, hoc
-tima huius hymni ratione disputatio fuit, scd quaedam vari serio & disputatio de temporibus, quando dicendus cisci, inter--cessit. A vGusTi Nus p J quibusdam in ecclesiis non nisi die palanatis & per subsequentes dies quinquaginta, alibi autemno; , omnes in capite. Ita in pnim. CXVli I. p. s a. p. 13ar. Ραcemium inoia inreiu oetonarium, vel alpliabeti cuna , vel με utatimnu. /ιὶ Cassian. lib. II. c. V. duodecimum ps.Imum sub ni urae resso; si ve conii: namans. Cap. X l. Vt in re*on ove iactitva n Ilus dicatur psalmus, nisi is, qui in t:tulo suo allatulae inscriptione praenotatur. ιοὶ Augiae epist. CLXXVIII. Sciendum est, Anien & mPeluia, quod nee Latiano nec Rarbaro Iicet in stiam lingnam transferre . Hebreo eunctas gentes um. capulo decantare. Id. homii. X ex L. tom. X. Opp. p. 6 - p. 449. editii basii. Nunc ergo, statres carissimi, exhortamni vos, ut laudetis Drum: ἰEhoe est, quod nos omnes dicimus, tau uia, laudate Deum. υγ Augustin. epiti. CXIX. ad Ianuar. e. XVlt. Vt AG ia per solos dies quinquaginta cantetur in ecclina , non Vsqilequaque obseritatur. Nam & in aliis diebus varie cantatur alibi atque alibi. Ir. epist. LXXXVI. Alioquin quod nullus , non dico christianus , sed Dec inianus dicere auderet, clies illi qui quaginta poli p.istha usque ad pent osten, quibus non ieiunatur, erunt 2-cunduin ilium a sacrificio laudis alieni, quibus tantummodo diebus in inii,
tis ecclesim, tu omnibus aulim maxime cantaιιιν Melma, quam voeem. Iaudis esse, nullus chri illam is, quamlibet imperitus, ignorat. It. in psalmis i. stam. Vul opp. p. I r.edit. Basil. me uia quod nobis cantare certo tempore solemniter moris est, secundum ecclesiae antiquam traditionem. Neque erata di hoc sine sacramento certis die ν e utamus haleeluia. Cerri
62쪽
aliis ctiam diebus cantari dicit. v I cILANTivs s. J acriter contra HIERONYMUM contendebat, inlinquam nisi in pascha illum ci se cantandum. Atque hac in rc ccclesiae Romanae consuetudinem videtur esse sequutus, ubi non nisissemel per annum, idque primori te siniuitatis paschalis, cani consueuisse, sogo MENus narrat: Adeo, t multi Romanorum hoc iur ivias do uti soliti sint, Vt hunc hymnum audire & cancre nil igcontingeret. BONA. frJ& BARONIVS st J valde succensents ogo MENO, quod ita scripserit: VALES ivs DJ autem honorifice cum defendit, quandoquidem CASSIODORUS, qui fuerit Romae, in historia sua triparrita cadem commemoret. Notandum autem cst, quod olim in illis ccclesiis, in quibus fie-quentissimus hymnus ille fuit , exceptio quaedam ratione temporis annui locum habuerit. Nam ieiunii quadragesimalis tempore numquam canebatur, Uti CX A vGUSTINO LxJ vid crequietis & regni, quod signiticant dies isti . lignificamus per hallelitia. Quid
est hallatilia ὶ Laudate Dea:n. Sed nondum habemus laudes, in ecclesia frequentantur laudes Dei poIt resurrectionem, quia nobis erit perpetua lauaroli resia redisti oriem iacis ram. G Hieron. coner. Vigilant. c. I. Exortus est subito Vigilantius, qui dicat. numquam nisi in pascha alles nil cantandum. γ Sozom. lib. VII. c. XIX. παλ- αἶ -α os L P. αν τὸ α ν λ a
υ n. de psalmod. c. XVI. S. Ull. ra. 4. Q lidam feci uiti at me 'Vm existim,runt, ecclesiam Romanam in die duntaxat dominicae resurreetionis Oein illa asse a , cuius erroris antesigris mas ivisse videtur Uigilantius, quem id ei eo D. Hie onymus acriter reprehenditi ac ιγ Baron. m. CCCLXXxl V. n. XXVIII. Quod ad Romanae ecclesar eonsuetudianem pertinet; halbicinatur plane Sozo in enus, dum ait, in ea non ni si s mel in anno eani sistitum alleluia: nam Uigilantium haeresiaroham eius imni tutioni auctorem ruisse, conatumque eam Hierosolymis introducere, te satur Hieronymus . in eo, quem aduersius eumdem vigilantium scripsit eo
ad ann. Christi CCCLXXXIV. n. XXvIlI. Verum arputne ea qui bris id pro. hare nititur, parum strina mihi videntur. ProindE auctoritatem Sozomenihele sequi malim, minime quum Cassodorus eius verba retulerit in la istoria tripartita. Qiai pro lsecto numquam id fecisset, nisi hunc morem vetuis tum ivit se sui let ecclesiae Romanae, ut in ea semel tantum Alleluia ea aereis stur, dis scilicet pa hae. cx ὶ Aciausi. ia plum, Cia venerunt dies, ut iam eantilemus halleluia, &ei Id.
63쪽
est, qui dicit, esse hoc tempus tristitiae, adeoque ab ineuntibus quadragesimae diebus ad pascha usque semper omitti: quum
antiqua ecclesiae traditio cCrtis tantum anni temporibus cantari iusserit. Concilium Toletanum quartum I, J non tantum
in ieiunio quadragcsimali, sed aliis etiam ieiuniorum diebus,
spcciatim kalendis Ianuarii, quibus ieiunium in ecclesia Hispanica agebatur, quia gentiles cas cum multis susterstitiosis, ritibus & consuetudinibus celcbrabant, decantari illud vetat. In eodem concilio Ageluiah sub appellatione lau tum is memoratur,
& post cuangelii lectionem cani pr.ecipitur, quod, BONA fa J
& MABlLLO Nio Γι' obseruantibus, factum est ad ritii Albet rabi eum; nam in aliis ecclesiis inter epistolam & euangelium cantari consucuit. In eXsequiis deis notorum quoque cant tum fuit, quemadmodum HIERONYNvs De J narrat in cpitaphio I. r. .eobi psalmos dicit sonuisse,& aurata te cita templorum rc bomas in sublime quasi illa AMMah. Ρei sonatus auctor, qui sub nomine DIONYSII f.iJ scripsit, de eo etiam loquitur, tamquam
in psalm. CXLVIII. itom. Viil. opp. p. rg. Propter haec duo tempora,
num quod nunc est in tentationiblis de tribulationibus huius vitae, alterum quod tur: c eiit in securitate & exsuItatione perpetua, instituta est nobis etiam celebratio duorum temporum, ante .pascha & post pascha. - - - illud a tempus in ieiuniis & orationibus exercemus, hoe vero tempus relaxatia ieiuniis in laudibus agimus; Hoc est enim ladeluia, quod cautamus, quod Latine interpretantur, ut nostis, La ate dominum. Concit. Tolci. IV. e. X. In cmnibus quadragesimae diebus squia tempus
Dore est gaudii sed moeroris alleluia noti decantetur - - Hoc eoem e ι clesiae uniuersalis consensio roborauit. Iti temporibus vero reliquis , id est,c kalendis Iuviarii, quae propter errorem gentilitatis aguntur, omnino alleluia non decantabimiaco Ibid. n. XI. Laudes ideo euanῖelium sequuntur propter gloriam Cluilli,
quae per idem euangelium praedicatur. 1 ca' Baron. rerilita te. lib. lI. c. v s. n. lv. Ad ritum M arabicum, quo tunc Hispania utebatur, longo post tempore viguit, pei linet citatus canon. . cba Mabillon. de liturg. Gallica . lib. I. e. Iss. n. XIl. Gaitas i olatia Linum nomine tin cone. Tolet. intelligit hymnum trium puerorum. Λt certum est. Ademia significari 'ioe loco. Iuclorus de div. othc. c. XlII. Lattiles, inquit.. hoe es A Lia canere. cetera. te in Hieron. epist XXX. c. IV. Sonabant psalmi, aurata tecta templorum leb ans in si ibit me quatiebat alleluia. c. a Dionyc. de hierarch. eccles C. IV. g. XII. p. 3 o. in sine. Tὸ δἰ Iaον τις νοῦν θω ua ἀρος τῶs larino G - Myμα, φωσο ει τα L3έ-MATu, τὸ αὐ
64쪽
in consecratione chrismatis, siue sacri unguenti in unctione confirmationis adhibendi, surpato. AvGUSTINvs De J ait: O-
- diu diebus dominicis ad altare potes oramus, quod Aravis est re-Drrectionis , e Alleluia eavitur, quod iscat, actionem nosram futuram non esse, nis faudate Deum , sicut scriptum est: Beati, qui habita=uin domo tua, domine, in faecula odorum laudabunt te. Sensus autem ους - lmah non crat alius, nisi Laudare dominum, uti ipse & a
lii γJ explicant. In concilio Turinensi secundo ΓgJ post psal
mos dici iubctur, ad horam sextam, hoc est, in meridie,& ad horam duodecimam, hoc est, in precibus vespertinis. Vtrum vero breuius alleluiah intelligatur, an aliquis e psalmis sic dictis eluiaticis, de quibuS AUGUSTINUs N CAssio Do Rus loquuntur, non in facile ad definicia dum . . Is Ino Rufini in itis uia praeter dies ieiuniorum & quadragesimae omni tempore Meluiah cani adserit, quamuis in cce iis Africanis mos alium obtineat. HIERONYMUS ij in priuatis diuini cultus exercitiis in usu esse, dicit: nam & aratorem stivam retinentem ALI Hiah decantare; Et hoc lignum D J csso, quo monachi ad
corruentu S ccclesiasticos vocentur: Nam unum circumire can. tantem Alleluiis, quo audito omnes ad solemnes conuentus Viam
ι δεὶ lsidor. de ος c. lib. I. e. XIII. In Africanis eGIesiis non omni tempore, sed tantum dominieis diebus quinquaginta post domini resurrmionem alleoluta cantatur: verum apud nos secundum antiquam Hispaniarum traditi nem praeter di te uniorum S qu adragesiniae omni tempore canitur allelui ti Hieron. epist. xvii l. aia Marce lam. Qi eutaque te vcneris, arator stivam raiatinens alleluia dccantati: tk Id. epist. Ull. epitapli. Paulae e. XVI. Post alleluia eantatum, quo signo vocabantur ad collectam, nulli. residere licitum erat.
65쪽
dique accurrant. Inuno vero SIDONIVS APOLLINARis τμdetur innuere sit quod liclciat ii liue remiges eo tamquam si gno sine cole male utantur, quo se mutuo ad officium compellent & adhortentur, faciantque aquaS respondere alleluias, dum illud ad CHRISIVM caniciat. Nos tantum id praeterea obseruamus, in ccclesia cantatum fuisse mutis ab omni populo, uti non tantum eX itS, quae CX HIERONYMo antea audiuimus, quod videlicet tecta templo tum id rc nuerint, sed etiam ex illis P AvLINI Vcrbis in cpistola ad SE vERuM apparet LmJ : Alleluia nouis balat Uiu choris. Et AUGUSTI Nus f ad hunc ritum adludens ait: abit nostra tutela, Christi gratia, rete ma strum dules eantemtis A lehisis, ut Leti ac securi ingrediamur sempi- urnam ae felicisimam Latriam.
I. V. De Hosanna, ct humno vesperamo, se cantico Simeonis, Nunc dimittis, sec.
NON insistimus heic vel hymno Hosanna, Vel hymno Uespertino, quia non liquet, alici utrum in mill a catechumen tum fuisse recitatum. ti anna pa duntaxat erat maioris e Mologiae, ω ia in excelsu Deo & tantum in missa fidelium, siue in ometo eucharistiae, adhibebatur, quo de postea. Et V Dertini hymni supra fri in libro proxime antecedente mentio facta est, ubi de quotidiano ossicio vespertino cxposuisnus, ostendimusque, fuisse potius hymnum priuatum, quam Ullam partem publici cultus in ecclesia. In eo continebatur canti
cum Simeonis r Ninae dimistis, dominae, Fruum tuum in pace, secum dum verbum tuum &c. Vtrum vero usus horum publice, an v
xo a christianis tantum in priuatis suis prccibus domi suae, quum inferrcntur lumina, usurpatus fuerit, id quidem est, s
teor, quod ex antiquis monumentis determinare non possum.
ia bidon. Apoll. lib. II. epist. X. Curvorum hine chorus heIeiariorum RQ favribto Mehria ripis, o Ad Christum leuat amnieum celeus , ... Sic sic psallite nauta vel viator. tae paulin. epist. XII. ad Seuerrum. In August. de cantie. nouo c. II. st m. IX. opp. pag. 33s. b. M. Bala. MDI Ym v
66쪽
Quamquam enim ficquens inter λ rati=iας, & Iue rit intcr Latinos, tamquam publici ossicii pro vespertinis prcc bus, mentio habetur; tamen hunc hymnum partem illius officii fuisse, sine clarioribuS documentis non dixcrina, s ed diligentiori alioritin disquisitioni hanc rem relinquo. Vniun, quod praeterea de hoc cantico dimerems habetur, illud est, quod in vita Mariae ΛPgyptiaeae, quae obiit circiter annum DXXV. legimus, quod quum paullo ante obitum, sumbolo & domi,
nica oratione recitatis, eucharistiam sumsistct, dixerit: Mnedimittis si ιιam tuam OH iu pare, quia ruderunt ocreis mei salutare tu um. Verum hic priuatae tantum deuotioniS actus fuit, incom
tumque mane sinum eo tempore in publicis ossiciis ecclesiae r ceptum fuerit. g. VI.
De Uti mni tritim paerorum, Benedicite. , CERTIOR A autem de usu hymni, qui vocatur si ne ricis sue trium puerorum in ardente fornace, nobis narrantur.Nam non ilirm ΑΤΗ ANAS I vS DJ virginibus cum priuatim dicendum commendat, sed concilium etiam Toletanum se quartum, ccclcsiam per totum terrarum Orbem diffusam eum celebrare dicit, & idcirco mandat, ut a clcri cis HiJaniae & Galliciis inmissa dominicorum dierum & in solemnitatibus martyrum d cantetur, communionem aruissuros csse, dicens, qui ant
. O Vita Alariae Aegypti ap. Duiam. de ritibus sib. I. c. XV. n. IX. t p. sis. ed. I.uν dun. VP LXXV. a in Mariae Aepyptiae vita, qtiam Paulus ecclesiae Neapoliistanae diaconu eonscripsit, legitur. Mariam Aegyptiacam sanctii siniam minam graui: r rarc. tiautem Zosimum abbatem roga se, eucliarii iam sanis lis vasiculis inclusam ubi delerre, quam, quutu lymbolo A dominica ora. tione recitatis, sum ciet, dixιt: Nunc dimittis, eetera. Di Athan. de vir sinit. p. pos . cp. editi MDCxCulli. λ-λ6H.' . -
sq, Concit. Tolet. G. e. α al. XIV. Hymnum quoque trium puerorum, in quo uniuersa caeli terraequc exeatura dominum coctaudat, & quem ecclesia . . catholica per totum orbem di illisa celebrat, quidam s.cerdotes in .m n do. an in crum dierum, & in solemnitatibus martyrum canere negligunti pro im e lioe culinum conciliam in lituit, ut per omnes ecclesias Hispaviae vel Galileiae talii Galliae in omnium inlisarum Iolemnitate idem in pulissio decantetur: communionem amissuri, qui de antiquam huiua hymnι -nsuetiadanem, noti m lue delini uenem ex cuia in
67쪽
ι quam istius hymni consuctudinem neglexerint. I. EST RANGI- vs N hoc demum tempore primam huius hymni, tamquam -publice decantati, mentionem fieri existimat: Verum CHRY--sos ToMus ducentis ante hoc concilium annis vixit, & eam- idem, quam concilium illud, obseruationem habet, dicens, .ubique terrarum ΓsJ cantari & cantatum iri in postera saecula. Lectionarium Gallicanum, a MABI LLONIO sti in lucem publicam datum, hunc hymnum poli prophetarum lectioncm cani i bet, eodem proiias modo, quo nodie inter primam & sucu dam Iectionem in eccleuae nostrae liturgia canitur.
f. VII. Dis sie dicto Magnificat, siue de eamico Dκctae Mariae
Vsus sic dicti Magnifici, siue hymni sanctae Mariae virgia
' nis, Magni'at anima mea dominum &c. non adeo vetustus intprimum enim tamquam publico usui praescriptus inuenitur in regulis CAESARII AREI. RTENSIS & AVRELIANI uJ, ubi in ecclesiis Gallicauis in ossicio matutino cani iubetur. Idque crat circiter annum DVI.
g. IIX. Quo tempore BImbolum, tamquam Dinum, in ecclesia cani coeptum sit. NONNvLLI viri eruditi recitationem symboli ad psalmodiam ecclesiae referunt, deque ea tamquam Vetusta consuertudine loquuntur. Vcrum hac in re orant, dum ab recentioribus auctoribus sibi imponi pati utitur. N ET TE NAAL -
68쪽
rivs non improbabilem esse coniecturain dicit, quod carmen , quod prisci christiani apud P Li NavM Oaristo quasi Deo dixisse leguntur, ipsorum symbolum lucrit; &ouod certum sit,
sumbolum Meaenum cantatum quodammodo cite in ecclesia, ex . quo primum conditum fuerit. Quam in rcin P LATINAM citat in vita Matre , pontificis Romani, qui ab hoc pontifice mandatum esse adfirmet, ut omnibus diebus soleinnibus statim post cuangelium sumboli im a clero & populo elata voce cantetur, ea quidem formula, qua a concilio Nicaeno sit explanatum. Quum tamen ab altera parte certum sit, symbolum ne quidem nude recitatum fuisse in ecclesia Romana, tempore diuini cultus, usque ad ann. MXIV. Ubi Americtus octauus, ad ecclesiae suae consuetudinem ecclesiarum Gallicanarum & Πλθautearum consuetudini conformandam, usum illius introduxit, quemadmodum in superiore quodam libro I.'l pluribus ostendimus, ubi etiam adnotauimus, numquam publice in ecclesia seria fuisse lectum , nasi semel per annum, Usque dum a Petro Fullonὰ in ecclesiam Antiorisnam, ann. CCCCLXXI. ct a Tim theo in ecclesiam cinguntinopolita iam ann. DXI. inueheretur, quarum ab exemplo adsumtum synodus Tolerana anno DLXXIX. in ecclesiarum Hispanicarum consuetudinctu tiruex . Di quo tempore quatuor integra tacula estinxerunt, antequam in ecclesiam Romanam iuit adinissum. Adco exigua ratio su poeit rcceiviorum scriptorum auctoritati innitendi in rebus, ubi vetustiorum & fide digniorum auctorum testimonio man festo contradicunt. Atque hOC Validum argumentum est, uti bene Vrget STILONGFLEETVS ad ostendendam disserentiam inter antiqua GaVicana di Romana officia, & quod ecclesia a glieana non exacte sequuta sit i pum Romanorum ossiciorum, sed eorum, quae multo antiquiori S temporibus in generalem
69쪽
De auctore se origine Θmni, Te Deum laudamus.
VNus ad huc restat hymnus, quem Vocant Te Deum Iam damus, qui liodie apud nos in usu est, cuius de auctore & origine sentcntiae virorum doctorum variant. AMBROSIO & AV-
sv STt No iunctim vulgo adscribitur; alii AMBRosio soli DI eum adsignant, quia hic hymnos in Vsum ecclesiae composuisse noscitur. Duo praecipue pro his opinionibus dicuntur, quae nihil roboris ac ponderis in se habenti. I Quod chronicon D Aricii , cuiusdam ex succi Ioribus minorit,ab hoc illum composi-- tum esse, dicat. 2. Quod tamquam hymnus ipsius in concilio Toletavo quarto an .DCXXXIII. approbatus sit. Ad primum au tem a viris doctis respondctur, quod lic dietum chronum D c ii stipposititium sit & prorsus spurium. M A B I L L o N I v S Mad minimum quingentis annis post obitum auctoris sui, qui venditatur, natales suos acceptile dcmonstrat. Vnde historia, quae ibi per singula narratur, mera posteriorum aetatum fietio se colligitur Fabula, Vti ex D AC Io eam refert SPONDA-Nvs. yl, illius fautor, hetec est : Q d quum Auxumnis ab Am-ιr o bapti aretur, dum essent ad foutem, hunc hymnum x diuina inspiratione, prout spiritus sanctus daret cloqui illis, Cantantes, cunctis, qui adcitant audientibus & videntibus, ediderint. Verum quum huius historiae auctoritas a solo istius fabulosi scriptoris narratione pendeat, nulla ei fides habenda est. Neque maius pretium statuendum cst ii quae ex concilio Toletano adferunturia Nam consilium istiud tantum dicit, hymnos quosdam ab HILARIO & AMBROSIO pro ecclesius' osse compolitos, sine ulla specialiore huius hymni mentione; ita ut non minuS HILARIO quam AUGUST1No adscribi possint, quaecumque in hoc concilio dicunturia Hoc certum est, quod
Ambrosiana adseruatur, variorum est scriptorum, quum producatur claue 'ad annum Chlini MLXI ll. Je Dacius imperante Iustiniano obierit. In uniis bus sontibus, prout spiritus sanctas dabat eloqui illis . te Deum laudamus cantantcs, cumnis qui ad IIbaudimu)M i videntabus.ediderunt. Ex chrois uico Pacu lib. I. c. α
70쪽
a Gaticavo quodam scriniore, Contum sere annis ab obitu AMBRO AH, in li in reclisiae cisicanae compositus sit. PAG1vs in . dicit, GAvANTU Al inueni se illud in antiquo quod in manuscripto, ABUNDIO assici istum, in aliis aurem ir scribi: Hν xu Sisumi. vs sn Rivs f do in duobus manuscriptis Nic petio episcopo i reuissis, qui Vixit circiter annum DXXXV. adscribi dicit. Atque hic a Viris doctis generatim auctor eius fuisse
uti matur. Docti monachi Gnaeidiani, qui nupcr opera AM nxosra ediderunt, ab Axin Rosio non compositum esse, iu- orcant: Et civ KLMYs c Augus, cui olim aliter se insit
xc tamen studiosius considerata, eorum sententiae subscribit
cU Paxii eritio. in B.aron. CCCLXXXVIII. num. XI. Gauantus in rubri c. btritiarii . . dierit, an anti fuissimo bret tiario Mq. collegii Aniciani disurde isti cantico praeferri liunc titulum: Minnus S. Abren . ιn antiquo hreuiario clara monasterii Cassinensis deseri pro pati: Io post annum Alinori hoe canti eum instrabitur: Hummia es bim Moniacia caea Vflende lymb. p. a. In ea de hymnorum eolleetione, Nicetum Deum Iaud Vi legimus, d centem: i Aiace, puer , --m. Luaiate nomen d mm. te Demn δεα mur, te ae mmm confitemur, & quae sequuntur in hymno illo derantatis iitrio, qui b. Ambrosio vulgo tribuitur: . - Ιn t at n'-Gillino quoque psalterio . eirca tempora Hemici I. exarato, inscribitur ue brevi rursandri P ceti, i l libernicce nostrae traditioni satis consentanee Iiue I reuiremis hid intelligendus suerit Nicetius, sue Lustinensis. sue uuis
c e hi tota vol. r. p. tis. cp. ysin edit. Generi. MDCXCIII. Emnus. 'Te Deum, eaelitus, ut 'feriur, delassius, , inter baptizandum Augustinum
ab Ambrotio & Augustino alternis versiculis recitatus. Videtur vero ab Aurubrosio eo tempore compositus, quo Ariani omnia susque deque miscentes e clesiam militari manu Obiederunt, ut lati enim callioIi corvin animos res , eillaret.
D Id. hii tota litteri voLII. p. 's. p. 4'. edit. Geneu. MDCXCIT Hymni XIL. quos Ambrotio adimi cari posse censent elatissimi editores i Benedicti ut v rerum auctoritati hac in parte nixi. Ab hoc censu relegant hymnum Te D tim Lm inur, qui Ambrosii esse . nullo idoneo testimonia probari potest.& sabulam pro origine habere videtur.