장음표시 사용
71쪽
inpolitum, spectandumque esse, Ut in ecclesia Gaseima oriundum, quia non multo post Nic Tra aetatem in regula un-
mentio, ubi cantari iubeatur. At MENARnvs H, ante nos
nullam in vetusto & bonae fidei scriptore mentionem illius fieri . confidenter statuit g. Xia Dr lamnis AmbrosiL
QUAMQUAM autem AΜn Romus istius hymni auctor non potest statui dubium tamen non est, quin hymnos in e clesiae Usum composuerit, quorum nonnulli ctiam nunc exstant. AVavs Ti N. vs fi Jenim Vmus de hymnis cius vespei linis diue
issus Minn ar omnie ita oriri I to the Galliean Chines. θὶ Men ed. not.. in Gregoria sacronentorial p.. 18s. edit. Paris. MDCCR.ὶ me institutum vulgo, refertur ad SL. Ambrouum, & Rugustinum, qui in eiusde in s. Augustini baptismo hunci hymnum eia tempore ediderint & decantauerint rproferturque huius opinionis auctori & adsentor S.. Dacius episcopus Mediom. Ianentis,. in chronico . quia floruid te or Iustiniani imperatoris, cuiusque meminit S.. Gregorius lib. IV dial. c. IV.. Sed' quidquid Iidi de veritate huius hi-lior iae. eerativo est: βρω chrome n non esse bitu Dauri, qnia probari non potest,. vllum chronim , ab eo scriptumi illisse, nedum: citatum; tum quia non redolet stilum temporum illorum,. tum quia taliam est, quod ibi contanetur, quod S. Augustinus M Audenr sian nι Αὐὼν sum vi Dicarnationem populiam straetari rem praedontem, eremens inc pallem , ornmb:ιx qua aderaut uraeenti obrieue u Doc enum Dium motui De . quam a frs iam Bl Amm ositis minam ahat, primus ais istu Enin Ny peruaeneτι e&c. Aduersitur enim, S. Arigustibi de Possis ii stri tis P nec potuit in memtem, Viri alicuius eruditi ac sapientis viri,. qualis fuit hie Dacius, venire. Quare ante S.. Benedictum S Teridium , s.. Caesoli Arelatensis epistopi distia polum ia qui de hoc hymno, in suis regulix loquuti sunt ,. nullus veterum II lius mencionem feeiti. I Augustin. conses Idib. .lx-α XIL. Dormiui Re euigilaui , de non parua ex ram
te mitigatum: inueni. dollirem ineum , atque v. eram in Italo meo solus, rem cordams sum veridicos versiis Ambrosii tui: Tui es enim. - Detis erearis omnimuPosique rectiar aera. D. d, musica lib. VI. c.Il.. QIamobrem en ,. turn quo, mihi; nune ratio est. familiaris meum, ut a corporeis ad incorporea transeamus, responde, si vi detur , quum illaeam Maium seronunciῶ-ων Deus maior ommuis M. Ibid.
72쪽
sis in locis uacimnit, Deus crearis omnium &C. quem hoc fusiuseMarrare supers dema', quia libro antecedente L 'J id rasuum ΑVGUs Thrius In retractationetlus s Iu de alio quodam l 'nino loquitur ab AMBRO si O composito de poenitentia Ictra poli
callicinium. cuiuS partem ibidem exhibet, eumque ore mul torum cani dicit. Duvi Nivs ilJpiciosque hymnos, qui in ossicio Romano singulorum dicrum hodie adhibentur, A=.t rom uos esse existimat, reliquos vero, alio stilo & ab alio auctore libi videri dicit conscriptos. esse r Spectarim m mnlum, cuius initium Vexilla regis proderit, Aruin Rosi esse negat, simhodie in ecclesia flomanen i hebdomade quarta quadi ageli πadhibetur, & notissimuς in ab inflexione genuum cc iaIncru cc, & culta adorationis, q m ei exhibent, his utentes. Vc
Ime passionis tempore, auge piis iustitiani,
Persuasissimum habemus, hunc hymnum ab AMBROSIO Vetullo alio istius aeui auctoro compositum este non polle; quum
praxin veteris ecclesiae tantopcre subucitat, cuius in iij mnis vel reliquis cultus diuini partibus. ne minimum quidem. VcitHEium adorationis crucis,. vel materiatorum diuinitatis Imagi Dum repzritur, qu madmodum in antecedente quacam nutus
c. XVII. Quare ille versus, a aeoliis propositus, Gris creat . sollim uribus sono mrmerossi sed multo magis est an mae sentente & veritate gravissimus..ε - Lib. Xul. e.. v. VII.lit se Vol. V p Wy- .nὶ Augiis . retractati lib.I.. c. XM. Camatur ore multorum in versi5ns beati . iam Ambrosi uvbi de gallo, gallinaceo ait, Hoe,. ipsi Petra ecclei ol. 3u Pin bidio thre..emn. IV. d. M tomin. p. os. ediv. Q irim AngulΗnus non designauei it munerum hymnorum, quos Acciniscit,. ambigi potes se virum omnes sequi ipsin nomen p ic unς,-d . compositi sinta. De hymnis , qui, ossicio singulorem dierum destinat s I, certius ecinitare mihi. videt ir,. quam de ceteris.. His addi possvn ym si iri sex dies creationis. Quod ad ceteros attinςt.. alio sino & ab ara -ctore milii videntur conscripti esse. ΗImnum cuius initium xii , Ambrosii non eme limunt . ma dictaar. Roman. inritum. IV.quadragesim Dic iabbat,
73쪽
operis parte syJ ostenclimus, ubi historiam imaginum consit
. derat ira, rationem exornandi veteres ecclesias ex professo tractauimus. ν
De hγmnis Hilarii, Claudiani Mamerci, aliorumque. FugRvNT multi alii hymni; imino integri libri hymno tum, ab aliis ecclesiae scriptoribus compositi, de quibus prae
ter nuda nomina pat um reliquum est, adeoque coS tantum a
tingere ius cerit. HILARIVM, ccclesiae Pictaviensis epist pum, librum hymnorum composuisse, auctor est HIERON M v s LM. Et hos certum in multis annis ab ipsius obitu in ecclesiis Hispanieis notissimi Vsus fuisse, utpote in concilio qua to Toletam 9J approbatos ac confirmatos. Nulli autem corum ad manu3 nostras peruenerunt, Praeter Vnuin hymnum matutinum spJ, operibus eius praefixum, quem cum cristola ad mliam suam Abram misit. Precatio est ad CHRISTUM dc conservando in periculis diei ac noctis, antiquam spirans pietatem, dc concludens cum consueta parris, filii spiritur fancti glorifi
RNVM MAMER cvM psalmos, hymnos ac lectioncs collegisse, solemnibus annuis ecclesiis Virimensis in Gallia accommodas, confecisse ctiam ipsummet hymnos quosdam, quorum M
74쪽
liquem summopere bJ laudat, quod lit commaticus, copiosil dulcis, elatus & quoslibet turicos dithyrambos amoenitate poetica & historica veritate super c mineat. SAVARO sJ in si iis ad hunc locum notis eumdem esse dicit, qui hodie in breuia
rio Romano lesatur, & quum characteri, quo cum SIDONI Ustiuignivit, rcspondeat, nec ullam recentioris cuiu am compositionis supcrstitionem suti quidem ille hymnus Vexilla regit,
AMBROSIo ad fgnatus' contineat, non alienum ab re fuerit, in usum eruditi lectoris faJ ad marginem cum transcribere 'Quod si omnia in breuiario Ronuino e cnt huiu*Iinodi, certe ad
vetustorum hymnorum pietatem & simplicitatem propius illudaccci ci ci similitudine, notisque illis superstitionis ac idolola
triar liberum foret, quibus nunc laborat, dum stoliditates recentiorurn superstitiosorum admiratorum cultus Mariae virginis& crucis intcrmixtas habet, qua in re ab antiqua cultus ratione nimium quantum aberrat, & reformatione maXimopera indiget. Fuerunt multi alii hymni in usum ccclesiarum partic νγ Id. lib. lv. epis l. Ili. lam vero de hymno tuo si pereunctere , quid sentiam, commaticus est, copiosius, duleis, elatus, A quoslibet lyricoa dithyrambos amoenitate poetica & historica vexitate si pereminet. ta Savaro in hunc locum. Q i canitur in ecclesia, dominica in passione , domitii ad diades, de incipio: rave, lineua, Doriosi maeotim eertami vir ω it Rreuiaria Rc man-domin. V. quadraselimae, sine in pallione domini ad matu,
ringe lingvx gloriose mando venit ergo saer, Praelium miraminis, Plenit ido temporis, Pange lingua 'glorioΗ .
Praelium Certaminis, Et super crueia tropaeum Die ti inmplinm uobilem, Qualiter re utor Orbia Immolatus incerit.
De Parentis promptastIFraude iactor condolens, viando pomi noxialis Moesii in mortem torritis, pse lignum hine notauit, Damna ligni ut saluaret. Hoc opus nostiae salutis ordo depoposcerat, Multiformis proditem Ars ut artem salleret, Et medelam serret inde. Hosta vade laeIeris N i ssin est ab arce poli Natas orbis conditor I Re de ventre virgines, Caro factus prodiit. Uagit infans inter arcta Conditus praei pia Membra pannis imioluta Virgo mater alligat; Et manus pedesque R eram, illa cingit fascia. Gloria es honor Deci Usquequaque altissimo. Vna patii silioque, Inclito raraelii , Cui laus est & potestasPa Licina iacula. Amen.
75쪽
cularium a viris doctis NEPOTE, ATHEN EN F, dc EPHREMsYRo compositi, It ne cos ancinoi cm, d 2 quibus PLINIus, TER TvLLIANUS,& in primis Evs EB IVS loquuntur ue nec eos, quos PAVLVS SAMOS ATEN Sas ex ccclcsia Antiochena reiecit; ncc illa cantica, quae So Zo VENUS iu)spccisi occasibrae confecta esse dicit, quando populus nitiochenur I γ tisium imperatorem, deiectis illius itatuis, ad iram concitauerat; quae &in ecclesia & coram ipso Theotis al3 adolescentibus, ad imperatoris mensam canere solitis, cartata sunt. De quibus omnibus haud quidquam trabemus ampi us, quam nudam mCntionem in diuetiis Corum auctoribus. Quod ad eos hymnos attinet, quOS GREGORIUS NAZI ANZENVS, PAULINUS , PRUDENT Ius aliique poetae christiani confecerunt, illi publico usui in ecclesia non fuerunt destinari, scd tantum ad homines contra virus haeresum p muniendos, vel ad laudes martyrum decantandra, Vel ad Virtutis exercitium ratione quadam priuata conamcndandum spectauerunt. Quam ob caussiun e tum hoc loco nullam facimus mentionem, quum id tantum poscat instituti nostri ratio, ut de istiusmodi hymnis loquamur, qui ad antiquam psalmodiam, tamquam publici cultus ecclesiae partem, pertinent. Atque ita primam huius cultus partem in missa catechinnowrum absolutauia
76쪽
DE RATIONE LEGENDI SCRIPTURAS IN
Lectiones seripturae nanumquam psalmis ac bmnis mixtae, imierdum post hosce recitatae. P Roxi Με post psalmodiam & hymnos ratio Iegendi scripturas contemplanda nobis est, quae alia pars inisse cat chumenorum erat, cui s ut antea obseruauimus Omnium Omomum hominibus in sui institutionein licebat interesse. Quod argumentum est per se idoneum si .nullam aliud suppeteret ad probandum, scripturas lingua populo cognita semper fuisse .lectas. Qua de re nihil amplius hoc loco dicere necesse habemus, quoniam libro ultimo variis eam argumentis plenisesime demonstratam dedimus. Quae praeterea nobis obstiuas da sunt. ad rationem ac circumstantias huius offitii spectant. Vbi primum omnium notari meretur, quod, licet cepenuine. ro psalmi, lectiones & hymni ita intermixti fuerint uti &hodie in nostra liturgia iunt 3 vi dissicile ad narrandum sit, quid prurium fuerit in ordime, vel unde os icium inceperit: tamen in quibusdam locis aliter res se habuerit. Nam psa mi primum uniue si cantabantur, tantum cum breuibus precibus intermixtis, & tum lectiones seorsupa legebantur, tot quidem numero, quot cuiusuis ccclesiae reguliS praescriptae erant. Qua de re bene multa testimonia ex CAssi ANO &Mi ERONYMo sub ultimi capitis initium in medium produximus, unde hoc loco plaribus eam confirmare supersedemus. g. U. Lectiones tam de veteri, quam nouo facta testamento. F a
Romana ecet a dyseesseris, in qua epistola tantum se
euangelia legi consueuerunt. PROXIMA res obseruatu digna, numerus est lectionum, quae semper duae ad minimum crant, interdum tres & quatuor, caeque partim ex nouo partim ex veteri testamento. Solius
77쪽
ecclesiae Ronum e consuetudo hac in re aliquantum singularis v detur fuisse. Nam, quemadmodum sTιLLINGFLEETus sal ex KALAFRIDO STRABONE yJ aliisque vetustis rituum scriptoribus obseruat, per quadringentOS annos ad aetatem usque Cris ni pontificis, nec I salmos nec lectiones de veteri legerunt testamento ante sacrificium, sed epistolas tantum &euangelia. In aliis ecclesiis tam de veteri quam nouo testa- mento lectioncs factae. CASSIANO se J in Aet mo cantatis psalmis lectiones geminas addi dicit, Unam veteris &aliam noui testamenti: In die vero sabbati & dominico, & quinquaginta diebus post pascha utrasque lectiones de nouo test mento recitari, alicram de cpistolis Vci actibus apostolorum , de euangeliis alteram. Auctor Constitutionum , J de quatuor
ιγ Strab. de reb. eeeIes G XII. Antiphonas ad introitum dicere Caelestinus papa XLV. instituit, sicut legitur in sellus pontiueum Romanorum, quum ad eius usque tempora, ante sacrificia lectio una Apolloli tantum Se trangelii lege turite γ Gisian. lib. II. e. VI. Quibus ipsalmis duodecim lectiones geminas adiunis
ientes, id est, unam veteris & aliam noui testamenti, tamquam a se eas traiaitas & vehat extrahrdinarias volentibus tantum ac diuinarum scripturariiminem otiam possidere adsidua meditatione madentibus addiderant. In die. vero sabbati vel dominico utrasque de nono recitant testamento, id est, unam de apostolo vel actibus apostolorum & aliam de euangelii . Quod . . etiam totis quinquagesimae diebus iaciunt, hi quibus lectio curae est seu me
78쪽
loquitur lectionibus, earumque duas ex MVita prophetis. pra ter pselinos,& duas ex cpistolis vel actis apostobolum N euania gestis fieri dicit. Iterum se lςctionis prophetarum die domin co meminit. Et alio loco VJ, Iegis, prophetarum, psalm
rum ac euangcllorum. Et rursus, lcgis, prophetat uin I J.epistolarum, actorum & euangeliorum. Italus TiNvs MARTYR negotium chrimanorum conventuuna die dominico describens de lectione in scripturae prophetarum aeque ac apostolorum loquitur. Similiter CHRYSO STOMVS in quosdam, qui neeligenter in cccitata auscultarc inlcbant, recti chendens, dicit:
79쪽
Iis, quis ira hue ingressus es, responde, quis hodie propheta, quis V polus nobis, deque quibus rebus lectiu fit. Speciatim librum Genesis
semper tempore ieiunii quadragesimalis fuisse lectum narrat, de qua re mox plura obseruatione sequente. BAsIL Ius I J in Domitia quadam sua, qua ad baptisimum suscipiendum homines adhortatur, diuersarum lectionum meminit, ista die praeter psalmos recitatarum, quarum prima ex primo capite Maiae, χ-cunda ex secundo capite actorum, tertia e 'Maresai undecim fuerit. In alia homilia υJ loquitur de pselmis, prouerbiis, cpistolis ac euangeliis tamquam isto die lectis. MAXIMus episcopus T a1ιrinenses in homilia quadam in epiphaniam fmJ lectiones isto die ex Iesaia sexagesimo cap. Matthaei si undo & D-
Lugdua. MDCLXXVII. Λit prophetarum praecipuus ιsaias, Ic- mus ι , nu
80쪽
nii primo fuisse faetra, dicit. Avavs Ti Nus nonnumquam
epistolae ac euangelii meminit. In aliis autem locis disertam mentioncm facit sM lectionis prophetarum , speciali morophe
tae Michae & horum verborum capitis seXti: Si quid tibina reo
fluit abs te, nisi ut exerceas tur rmes benignitatem e modeste ambules
Deo tuo φ quae sermonis eius, isto die recitati, thema crant. In ecclesiis Galli is adhuc maiorauius praxis euidentia est. Nam c Ans Astius cpiscopus Melatensis DJ in homilia quadam sua, a
M AB ILLONIO citata, hoc argumento ad populum utitur, cur
per integrum diuini cultus tempus durare in ecclesia debeant, quia lectiones non ita proprie nustae dicantur, uti quidem oblatio siue consecratio corporis ac sanguinis CHRISTI. Nam lectiones siue prophcticas, siue apostolicas, siue euangelicta et iam in domibus suis legere vel alios legentes audire, consecra tion Ira vero corporis vel sanguinis CHRISTI non alibi, nisi in domo Dei audire vel videre posse. Vnde manifesto colligitur , lectiones tunc temporis in ecclesia tam de prophetis, quam epistolis ac euangeliis fuisse lectitatas. Atque ita in narratio ne de collatione inter catholicos & Arianos tempore Gundoba Aregis Burgum bonum supra L J ex eodem docto scriptore memorandi habuimus occalionem, in vigilia, quae nocte, colla tionem istam antegressa, celebrata fuit, quatuor lectiones recis
fratres ratissimi: Risininare, illuminare merusali in cetera. - - Riτ nam que beatissimus Matthaeus 'euangelista et Eere mam ab oriente aduen rura iacenter, cetera. - - Iudaeus Christum videt, inuidet Ioue sectum est, D' Ma umi,'fui eum non receperent. . 'cu Augullin. homil. CCXXXVII. de tem p p. 324. t p. tar. b. ed. abl. Memini,siperiore dominico quid promiserim. Quum enim de sancto propheta
quid lectum fuerat, aliquid exponere voluissem e lectum autem suerat quae renti homini, quibus si crifiei is plaearet Deum; renuntiatum est, nihil ab illo Deum requirere, nisi sacere iudicium & iustitiam, & diligere miseria cordiam paratumque esse, ire cum domino Deo suo. εο Caesar. AreIat. de non recedendo ab ecclesia &e. ap. Nabillon. de liturg. Gaunean. lib. I. c. IV. n. IV. Non tu ne fiunt missae, quando diuinae lectiones in eccIesia recitantur, sed quando munera offeruntur, & corpus vel sanguis do. mint consecratur: Nam lectiones, sue propheticas, siue apostoli eas, siue euangelicas, etiam in domibus ventis aut ipsi legere, aut alios legentes a dire potessis ἔ Consecr.uiqnein vero eorporis & sanguinis domini non allib, nisi in domo Dei, audire vel videre poteritis.