장음표시 사용
151쪽
INCARNATIONE . r et laurus satisfactionum : sed summum valorem habene, gratia unionis : ergo gratia capitis petitur tum ex gratia unionis, tum ex gratia habituali, Obile. Gratia habitualis est principium, per quod Christus formaliter metuit: ergo gratia ilius est fons, quo repeti debet gratia capitis. Resp. quod reuerta, gratia habitualis sit principium formale meriti r tamen ratio quare Deus acceptauit merita Christi pro tot hominibus , & ratio propter quam dicitur, quod meritum Christi sit sufficiens pro mille mundis , est gratia unionis. '
CApite de Satis tactione iam plura di Simus , quae
concernunt meritum Christi : multa tamen sa-pet sunt dicere, quae fioc capite explicabuntur,ci quae breuitatis causa ad tres quaestiones reducentur : quomodo scilicet, seu per quas actiones Christus metuit , quid meruit , & quando.
Per quas actiones meruit Christus . .
CHristus , ut mulioties diximus , fuit simul eoin prehensor & viator, comprehensor , secundum pariem superiore in animae : di viator , secundiim partem inferiorem : hoc supponit , quod in anima a Christi , seu in voluntate erus , fuerint duae portio is DCS : non quod anima , aut voluntas sit diuisibilis r sed illae portiones attenduntur penes diuersa obiecta- ita quod prout voluntas coniungebatur Deo immediate , dc ipsi adhaerebat , tunc erat pars superior FG-luntatis et sicut quando intellectus coniungebatur Deo immediat E per visionem , et at quasi pars superior intellectus Clitasti : quatenus vero intellectus, de voluntas Christi ferebantur in illa obiecta visa a potentia sensitiva, v. g. in ieiunium, vigilias, orationes, de mortem : erat tunc pars inferior . Christus meruit non per partem superiorem animae, sed per actionem partis inferioris , quatenus voluntatis pars inferior imperabat polentie seniniug, v g. ieiunium, vigilia ,& mPι tem
152쪽
quo Christus Deum&sio X imum in Deo dilexit ; quia non erat totaliter in termino , & hoc contribuit ad digni tatem mcriti Christi. Obiic. contra id, quod diximus , Christum meruisse per obseruantiam mandatorum e Ratio praecepti impedit metitum , maxime in eo, qui non potest deuia re ab opere praecepio . sicut fuit Christus, Respondeo negando hoc et B. v. dc Apostoli erant confirmati in gratia , & poterant deviare a oraecepto , tame . merebantur. Dices et Ergo Christus non meruit sicut nos , qui possumus a praecepto deuiare Rese eo a cedendo hoc t excellentia enim mediatoris require 'at , quod ex una parte non esset subditus peccato, quia venerat legem peccati destruere r &cx alia parte requireba ur ut posset mereri r alias non oriri siet pro nobis satisfacete r di sic in Christo fuit impecca-Dilitas de potentia merendi , quae proiioni ebai ex limbertate intrinseca. sic Faventinus in i dist.. 8 qu. vnic ff. ad propositum . Dices , Quare ergo non merentur beatist Respondet Scotus , non decete: quid
coniuncti sunt ultimo fiat secundam affcctum iusti Datatum secundum affectum commodi , quod explicabit solutio sequens . Obile. Quod est in termino , non potest mereri e
sed inferior portio voluntatis christi erat an sermino et ergo non potuit mereri. Probatur minor : Quod non,potest habere actum inordinatum circa viti. mum finem , est in termino r sed portio in f riot voluntatis Christi non potuit habete a itim inoris dinatum circa Deum rergo erat in termino. Res p. neg. min & malo. probationis : ad hoc enim vi aliquis siein termino , non sussicit , quod non possit habete iactitat inordinatum circa Deum di sed requititur, quod sit coniunctus Deo tum secundum affectum iusti tuae, tum secundum affectum commodi ..Esse convinctum Deo secundum iusti iam , est ita velle Deo bonum . ut non possit illi non velle , di hoc modo ut Laque portio voluntatis Christi e a coniuncta Deo : Esse amem coniunctum Deo secundum asse tum eo minodi, est ita sibi i psi velle bonum, vi non possM sibi velis Ie incommodum ; portio autem inferior voluntatis Christi volebat sibi incum modum , ut mortem , & caetera et ergo non erat absolute in t cimino: di se acceptando mortem, meruit : Manet ergo, ut ilic,qui est
absolute in termino, debeat esse coniunctus Deo i lina
153쪽
secundum affectionem iustitiae , tum secundum asse,
suid Christur meruit Hoe intelligitur vel respectu sui ipsius, vel respe- .
ctu nostri, vel respecta Angelorum . Novi hae- retici dicunt , Christum nihil sibi meruisse r eo quod sacra Scriptura dicat: tantum Christum pro nobis Pas- sum esse , & mortuum : sed falso fundamento nituntur: quia Scriptura vult explicare motivum nostrae Ic- demptionis et non tamen negat alios fuisse fines impul- suos, quorum uno potuit mereri pro se : secundo pro nobis , tertio per Anetelis: Ri id autem sibi, nobis , de Angelis meruerit, assirmabit.
animae, nec gratiam habitualem, nec dona quae fuerunt infusa cum illa , ut sunt virtutes morales et plura tamen sibi meruit. Ratio primi est , quia meritum debet praecedere praemium et sed nullus actus praecessit beatitudinem e quia Christus fuit beatus ab insanti eouceptionis, & beatitudo illi debebatur saltem de congruo , titulo unionis hv postaticae e ergo non meruit beatitudinem animae . Ratio secundi est , quia naturalis ordo postulat, ut potentiae prius constituantur in aptitudinem merendi , quam mercantur e sed gratia fecit Christum capacem merendi e ergo non meruit sibi grariam . Ratio terti j est , quia virtutes infunduntur eodem instanti ac gratia et sed gratia est in . fusa ante meritum: ergo & virtutes morales . & quar. Iibet dona supernaturalia sunt infusa, antequam me. xeretur: ergo illa non meruit . Probatur quarta pars , quod plura sibi meruit Christus . Primo, meruit exaltationem sui normnis: acl Philip p. et Humiliavit semetipsum , Oc. propter quod Dear exaltavit illum , donauit illi nomen . Apocalypsis T. Dignus est agnur qui occisus est , accipere diuinitatem ridest manifestationem diuinitatis. Secundo , meruit gloriam sui corporis . Luc. et s. sportuit Christum pati. O ita intrare ingloriam suam. Tertio , meruit potesta-
154쪽
tem iudiciariam. Apocalypsis 8. Dignus es Domine arcipore librum dinini iudicii , O soluero signacula eius, quoniam occisus es: unde August. serm. 6. de verbis Domini: quia iudieatur es , iudicabis. Quarto , glo iam Ascensionis meruiu, ut pale, ex Patribus explicanti inbui illud quis est iste rex gloriae 3 Q ti nto , meruit
dominium creaturaium . Roman. 14. Christus in hoe mortaus est resurrexit , ut vivortim O mortuorum dominetur. Sexto , meruit mittere Spiritum sanctum , Rogabo Patrem, Paracletam dabit vobis. Non m cruit autem esse caput Ecclesiae , nec dignitatem regam, aut sacerdotalem ; quia haec omnia fundantur in unione, vel in gratia habituali , neutIam autem meruit Christus . Obiic. in primam partem di Gloriosus est habete praemium per merita , quam sine meritis: ergo melius est , si dicamus Christum meruisse gloriam animae , quam illi gratis collatam fuisse. Respondet Scotus, hoc verum esse respectu filiorum adoptiuorum , qui, bus non pertinet haereditas ; melius enim est illis , ut illam mereantur , quam quod detur gratis r te specta autem Christi, qui est Filius naturalis , melius est ut gloria illi dc beatur iure naturae , quam quod illi detur gratis , aut mercatur illam . , Obiic. in alias partes : Exaltatio nominis, gloristis corporis ,&c. debcbantur Christo vi unionis, di debebant resultare ex vi gloriae animae s non videtur ergo , quo pacto Christus potuerit haec meieri Respondet Scotus , haec omnia non meruisse directe , quia dcbebantur titulo unionis, sed meruit in directe, remouenis do scilicet impedimentum pro ter, quod ista gloria non redundabat in corpus . Remouit autem hoc impedimentum per mortem suam, qua dei cuit peccatum mundi , quod impediebat, ne glotia animae in corpus diffunderetur ; nam debcbat corpus remarpeie passi biole , ut peccatum per passionem destrueret.
Clitissus plura nobis meruit. pcim b, gratiam san
ctificantem , Ioa n n. a. Sauguris eius emundat nox ab omni peccato; dc cum ea nabjs meruit omnia duneta,
de auxilia gratiae ; secundum quod dicit Paulus ad Ephes. r. Qui benedixit uor omni benedictione spirituati in coelestibur in Christo. Hoc habetur in Conciliis Mi'AVuiti Theologi Pars II. G . leuit '
155쪽
leuitano & Arausicano . quae definiunt contra pelagi uin , omne Vus bonum conducens ad vi am aeternam , ὸ fidei initio, usqae ad perseuerantiam esse ex incolis Christi Secundo , meruit nobis liberatio. ne maculpa&poena r inaequaliter men ; aliis enim meruit liberationem, praeseruando eos , ut Virgini; ali is eripiendo , ut nobis: Quoad infideles & damna. tos , Christus meruit tantum illis liberationem sumis cienter. Terti O , meruit apertionem ianuae Paradisi, quia Patriarchae fuerunt tanti meriit, quanti nunc sunt
multi Christiani ; sed illi non ingredic bantur , bene isti: ergo signum est. aliquid obstiti sic, quod remotum fuit per merata Christi , dc quod non potuit Ic moueri
Obij c. in primum , ubi diximus , Christum nobis
meruisse omnia dona supernaturalia , qualis est vocatio ad fidem Austr. de praedest. Sanct. cap . Homo
qui que eagratiast Christianar , qua homo ille ab mitiosa -ctus est Christus r scd homo ille iactus est Christus gra- is r ergo homo fit Christianus absque meritis Christi . Reso. in hoc stare comparationem, quod sicut factas est Christus sine proprijs meritis , sc& nos sine propriis , licet non sine meritis Christi : unde quando dicitur, quod prima gratia non sit merita, distinguitur snon est merita ab illo, qui eam recipit, cone. non cumerita a Chricto , nego .
CONCLUSIO ULTIMA.CΗι istus meruit gratiam & gloriam Angelis. Ste
Paulus Eph. t. dicens , Deum instaurasso omnia ire Christo, sue que in caelis , sue que in terra sunt et Christus
etiam d: citur tenere primatum in omnibus e at non
potest intelligi, quomodo roncat primatum super Aci- gelos , si-eorum glorificatio sit a Christo indepcndens. Tandem , sunt adoptati ad glo iam tanquarta extra nci ad haereditatem; non est aut cm congluum, Ut quis adoptetur ad gloriam fili j naturalis, nisi media cite filio naturali , qualis est Christus et ergo non congruum fui , Angelos adoptati ad gloriam independent et a Christo: Porio, hoc habet fundamentum in eo, quod diximus; Christum esse initium viarii Dci , Sc primum pret destinatum,& intuitu eius tum Angelos,rum homines qui sunt, propter Christum esse praedestinam 1Q5 . Huic conclusioni concordat D. Bernardus dicens, chri-
156쪽
INCARN AT I, O N E. x ιν Christus dedit gratiam homini iusti , , Angelos statuit, ne
caderent: mediante aulcm gratia, non ceciderunt Angeli ; ergo Christus meruit illis gratiam & gloriam. obi jc. Angeli ascenderunt in coelum ante incarnaintionem , di non discenderunt Patriarchae : ergo inde pendenter a Christo. Resp, ne g. consequentiam e si enim ascenderunt Angeli & non Patriarchar; hoc erar, quia e X parie Angclorum nullum erat peccatum e piandum , quod talem ingressum impediret , cX parte Patria Ichaium eiat aliqucd explicandum e ergo mors C hi isti , quae illud expiauit, dcbebat cxpc ctari, ut Patriarchae illuc ascederent ; non veto ut ascenderent
suo tempore Christus meruit . . ἰ-
OMnes quidem Theologi dicunt meruisse ab Inis
stanti conceptionis: sed aliqui credunt m crui iase in instanti eius , alii vero 'anilim ab instanti: unde dicunt , aliud esse instans conceptionis intra sum-Ptum , aliud extra sumptum: Alensis sustinet Chri- sum meruisse ab iustanti conceptionis extra sumpto et . Scotus vero docci, meruisse in illam et instanti inire sumPto.
μCONCLUSIOCI ristus meruit in ipso instanti eoneeptionis ,
meruit toto tempore vitae suae , meruit tandem Per passionem suam , tanquam per ultimum comple
Probatur prima pars: omne habens potentiam per- fectam, di obiectum praesens in ratione obiecti, si actus non sit impeditus, modo sit pcrmanens , potest agere Pro quocumque instanti, quia non Plura requiruntur ad actum ; sed hare omnia fuerunt in Christo , in instanti conceptionis i scilicet potentia , quae est volu tas ornata gratia 3 obiectum praesens per intellectum , Dempe diuinitas , cui poterat velle bonum propter se , di non impediebatur actus volendi, qui insuper erat Permanens: ergo in eo instanti potuit mereri Christus
re agere, Deum diligendo , ergo egit 3 quia hoc spς-ctat ad maiorem dignitatem Christi, G a Pio.
157쪽
Probatur secunda pars, quia Chlistus sem per erat in amore beatifico: immo per scientiam infusam fuit semper in perfecta vigilia : ergo per eam Deum iEmpet dilexit: si credantur etiam Lorca & Caietanus , dormire fuit illi meritorium: unde ipsemet poterat dicere sEgo dormio cor meum vigilat ; ergo semper meruit Christus. Haec propositio non controuertitur in sua a
substantia ; sed disputant Theologi , an unico merito, vel pluribus meruerit: Quidam asserunt merui
unico merito , propter unitatem charitatis & voluntatis semper se eodem modo habentis r Alens. vero Bona u. scot. & Tho m. dicunt, meruisse pluribus actibus, quia meruit actibus diuersarum virtutum , v. g. humilitatis , obedientiae,&c di licet eorum actuum esset Iantum uni eum m principium , nihilominus quia erant diuersa opera elicita diuersis virtutibus ; ideo erant diuersa metita, sicut qui una voluntate ieiunar, di dat eleemosynam . Probatur tertia pars . Ad Haebr. io. christus una oblatione consumma: itfanctificator: non ergo meruit Christus post mortem t non enim erat ampli iis viator; unde quando dicitur, Christus nos redemit per mortem ἔhoc est meruit per passionem,quς tondebat ad mortem;
vel meruit per mortem , quia antequam moreretur, mortem suam obtulit pro salute nost: a .
Obij c. in primam partem; Ex Scoto, ad actum meritorium requiritur deliberatio , ad deliberalionem a discursus , & ad discursum mora ; ergo Christus non meruit in ipso instanti eonceptionis. Resp. I equiti consultationem respectu potentiae imperfectae , con C. quia illa discurrit, ut habeat plenam cognitionem rei et respectu potentiae perfectae , nego et ut patet , inquit Scotus sibi respondens, in cytha redo perfecto, qui non indiget discursu ad pulsandam cytharam . Obiic. in secundam ; si omnes actus vitae Christi sunt meritorii, quare attribuitur soli morti nostra redemptio ξ Resp. quod tribuitur morti redemptio, non quod caetera opera non sint meritoria , & summi valoris ; sed quia Christi meritum fuit completum in moriate : Fuit autem meritum Christi in morte completum: Pirino , quia Deus sic ordinauit , ut non complerct ut
metitum usque ad mortem Christi et secundo , quia . Christus non obtulit singula merita, sed omnia simul. Vna Oblatione, in morte obtulit: unde Paulus habet, quod una oblatione consummaui anctificationem.
158쪽
obiic. in tertiam et Patres dicunt, Christum meruis. se per vulnus , quo latus apertumest; & Paulus dicit, Chi istum resurrexisse propter iustificationem t ergo meruit post mortem. Resp. ad primum , quod meruit per vulnus obiective r acceptando scilicet, dum erat in vita , vulnus infligendum post mortem; nua vero formaliter. Deinde , meruit per vulnus significatiue ; quia ex vulnere fluxerunt aqua ac sanguis , quae sunt figura sacramentorum , quibus nobis applicatur meritum eius. Ad secundum , meruit iustificationem in genere causae exemplaris , conc unde dicit A post olus, si Christus resurrexit , ita . nor res urgemus et non in genes e causae inclitoriae .
gratia dc plenitudinem scientiae beatae , infusae , di acquisitae r nunc ad potentiam progrediendum est , quae erat persectio quaedam effectiua , qua quam plurima miraeula edidit ; mortuos suscitando , claudo erigendo et caecos illuminando, &c.
V trum humanitar Christi fuerit D maliter omnlotem
Non loquimur de Christo , ut Deus est 3 constat
enim, quod vise , habuerit formaliter omni- Potentiam et non quasi per omnipotentiam potuerit producere infinitas ereaturas; sed in quantum, quocumque producto dato : seu per aliud & aliud producere possit 3 Sed loquimur de Christo , ut homo est evnde maioris explicationis causa proposuimus quaestionem sub his terminis , an humanitas Christi fuerit formaliter omnipotens .
CONCLUSIO. Humanitas Christi non erat formaliter omnipo
tens : omnipotentia enim est solius. Dei propria , & attributum absolutum essentiae D. iuxta ii
159쪽
nitas Christi non est formaliter Deus t ergo licet omnipotentia fuerit in Christo , sicut & diuinitas, tantum extrinsece & terminatiue e proinde non forma liter dicenda est linmanitas omnipotens , sicut nec Deus formaliter dici potest . Deinde , post unionem hypostaticam duae naturae manserunt impermixtae redistinctae r ergo retinuerunt suas proprietates distinctas , sed Potentia infinita est proprietas Dei , sicut potentia finita est proprietas hominjs r ergo nunquam humanitas dici debet omnipotens . Tandem, natura humana Christi nequit operari s ne dependentia , cconcursu Dei r ergo non est formaliter omnipotens . Porro , obiectum omnipotentiae est omne producibile ; sed humanitas non potuit producere omne producibile ; quia seipsam non potuit producere et ergo non est formaliter omnipotens. Obij c. patios qui asserunt,Christum esse omnipotentem . Resp. eos intelligi de Christo , ut Deus est :& si intelligantur de homine, hoe verum est per communi-- cationem idiomatum : non formaliter. Quod si dicat Christus, sibi datam esse omnem potestatem in coelo dein terra , hoc intelligitur non de potentia infinita simpliciter, sed de potentia excellentiae super Angelos de homines, quos illuminare de dirigerς potuit. Nec di- eas, Christum habuisse omnem sci cratiam formaliter rergo de omnipotentiam e Respondebitur enim, quod non habuerit omnem scientiam intensiuer scientia enim Christi erat finita habui ι tamen omnem scientiam extensiuE , in quantum cognouit omnia possibilia, non habuit tamen omnipotentiam intensiae, nec extensiue , sicut habuit scientiam et quia licet humanitas Christi potuerit se scire , non Potuit tamen se Eroducere.
Q V aE s T I o II-Vir cm humanitat Christi operata fuerit miraeula . vera a principalis 3ΡRaetermittenda est Iud ararum falsitas , qui imponunt Christo , quod virtute Daemoniorum a miracula fecerit . omittimus etiam valdensium opii Dionem, qui dicunt, Christum nullum fecisse miraeulum e nee ullum factum fuisse in Ecclesia . suppono,
Christum vera patrasse : sed dissicultas est, quomodo
160쪽
illa fecerit : an scilicet ut causa principalis , vel in. strumentalis : & dato. quod operatus fuerit miracula , ut causa instium e malis , dissident inter se Scoti. Bae &Thom istae r Thom istae enim volunt,humanitatem Christi operatam fuisse miraeula , ut est causa ainst tumentalis physica ; nos vero assirmamus, humanitatem fuisse causam moralem α
Humantias Christi operata est miracula , non ut eausa principalis : sed ut causa instiumenta. iis. Prob. primum , quia solius Dei est , condonare visensamo gratiam conferte , di operari miracula zP sal. 36. Benedictus Deus Israel, qui facit mirabilia D uitvnde proprie miraculum definitur , Opurrarum Gin litum , α μlo Deofaritiam, capacitatem naturae transcedenr 'ergo solus Deus cst causa principalis miraculorum .
Quod confirmari potest ex eo qaod I. Reg. r. habetur. Ipse est , qai deducit ad inferos O reducit: oui mortificat
vivificat et suscitatio autem mortuorum est mira culorum praecipqum : ergo operatio miraculorum
conuenit soli Deo , tanquam causae principali et reproinde Christus non cst causa principalis mira cum DIum.. Probatur secundum, quia nullus dubitat , qu in humanitas Christi operata fuerit miracula. r sed non est operaeta vi causa Principalis et ergo remanet ut ope. rata vid causa instrumentalis : quia enim humanitas Christi erat unita verbo lati quam aliquid, quod 'proxim) sustentabat illam , ideo Deus illa utebatur ad Producendam gratiam de patranda miracula r & se Christus causa fuit instrumentalis miraculorum: unde spiracula facta a Christo attribuuntur Deo , Ioan .7. Pater meus usque modo operatur: & ibidem: d me ipso non possum facere quicquam: Ex quιbus patet,quod humanitas Chiisti fuerit instrumentum Dei, quo ipse Deus miracula operabatur: fuit, inquam, instrumentur a coniunctum , ubi Apostoli , di alii sancti faetcbaal miracula , .ut instrumenta separata Ob: te. Non magis repugnat, humanitatem esse eausam principale miraculorum , quam gratiar & iustificationis et gratia enim eΣ se est ordinis supernaturalis , scut miracula : sed omnis gratia pendet ab humanna: e christi , tanquam a causa principali , ex. G 4 Iaona,