장음표시 사용
171쪽
rem ; Pelagiani e contra Christum non ambIstunt di cere Lcgislatorem , ipsam tamen nolunt esse Redemptorem. In praecedenti conclusione statuimus, Chii sum D i sie Redemptorem seu Mediatorem, iuxta ea quae diximus in capite de satisfactio ue 3 nunc vero di cendum est, ipsum esse Legislatorem . - e
cap n. Dominus Legifer noster, deinde tulit lecem ut liquet ex Matth. 28. Doc te omura genteI , baptizara' res eor is, nomine Patris , Filii, Spiritur sancti : - centexeorseruare omnia quaecunque mandaui. Sic Patres μConcilia, praesertim Tridentinum seu 6. εχp. a. Christus ergo, ut homo, legislator fuit; non qualiscumque , sed post Deum, supremus , per zmplissiman
scilicet porcstatem, qua fuit Rex in superiori quodam ordine ; unde alterius principis legibus nullo modo fuit subicctus : superior enim non potest obligari le
Obiic. contra hoc, Christus soluit tributum e ergo. ad illud tenebatur. Resp. Clit istum soluisse tributum a non obligatione , sed sponte s ne alii scandalizarentur , qui ipsum esse Christum nesciebant. Vnde merito Ioannes de Ianduno, &Marsilius de Padua damnati sunt, ex eo quod dixerint, Christum non ex con-dcscensione , sed necessitate soluisse illud tributum , tanquam subiectum humanis legibus ; dc iure damnati sunt, qm a Christus , ut homo , tenebatur lantum legi diuinae aeternae dc naturali , non vero tencbatut legi positivae, nee veterῖ , nec nouae 3 non veteri, quia data tantum erat posteris Adae , dc ab eo via ordinaria descendentibus atque obnoxiis peccator unde Dochores die unt, Christum onera legis sub ijsse, ad demonstrandum humilitatis exemplum , dc ut appin baret lcgem veterem, nec daret occasionem calumniae ; non
fuit etiam subditus legi nouae , fuit enim ipsius au
obiic. Christum fuisse subdituni legi veteri; dixit
enim ; Non veni Druere legem, sed adimplere , blatth 7. Et ad Galatas s. Christus dicitur factus sub lege. Resp. dici factum sub lege , di venisse adimplere legem, qui sponte se obligauit legi i non ex necessitate; vel dici 'tur venisse adimplere legum ; non cbseruando , scd. inste
172쪽
instituendo ea, quae erant figurata per veterem legem; veritas enim dicitur adimplere figuram . Maneat ergo, quod christus non fuerit obligatus legi veteri secundum id, quod fertur blati. ta. Fiatur hominis Domi
nus est etiamfabbati: ac si dicat , se non esse obligatum ad oseruarionem diei sabbati.
An Christusse Filius Dei naturalia , via adoptiuus PF Ili s adoptiuus ille est , qui non est naturalite egenitus ab aliquo , nec ex naturali generatione habet ius succedendi in haereditatem , sedcx grati M. . Tria prae caeteris concurrunt ad adoptionem ; scilicet CKIrane itas , filius enim naturalis non potest adoptari; deinde gratia, seu gratuita voluntas adoptantis , dehonum seu haereditas, ad quam filius adoptatur. Extraneitas illa non consistit in habitione peccari ante gratia me alias Angeli , B. virgo , & primi parentes , qui nunquam habuerunt peceatum , non essent filii adoptiui Dei, sed consistit in ea rentia iuris ad haerediis ratem; unde B. Virgo , & alij, licet essem sine peccato in sua creatione , quia tamcn non habebant ius ad gloriam . ideo ad illam poteram adoptari . Differunt adoptio diuina , dc humanar Primo, quia
adoptatus in humanis , fit per adoptionem exarinse- eam, quae nihil ponit in adoptato et adoptatus autem a Deo , redditur talis per formam intrinsecam, nempe per gratiam sanctificantem. Secundo, quia inhumanis adoptans & adoptatus referuntur tantum relatione rationis, in diuinis vero realiter, quia fundamentum est reale, scilicet gratia . Tertio, in humanis adoptio fit ex indigentia & ex defectu fili j naturalis ; Deus autem adoptat , non ex indigentia , quia habet Filium naturalem, scd ex summa bonitate atque misericordie . . Quarto , in humanis adoptatus non habet eius ad haereditatem , nisi mortuo adoptante et quia n n potest bonum possideri a duobus,in diuinis vero adoptio non fit per lucccssionem , neque per mortem adoptantis,
quia beatitudo aeterna sussicit pro omnibus.
173쪽
, CONCLUSIO.H sius non debet diei Filius Dei adoptiuus , nee ei iam vi homo e sed cst ver hi & proiie Filius
Dei naturalis . pio batur primo de Christo ut sic: quia quando duo praedicata opposita convcnire possunt alicui , ratione duorum fundamentorum opposito-1um semper a tendenda est ratio nobilioris funda menti, vi ab illo denominationem sumat, a nobiliorix nim parte denominatio sumitur: sed csse Filium Dei naturalem & adoptiuum , sunt duo praedicata e licet ergo utrumque posset conii enire Christo squo a tamen nisum c st) unum secundum diuinitatem, aliua secundum humanitatem, semper attendenda est natura diuina vi secundum illam denominetur filius a
sed secundum diuinitatem Christus est Filius Dei ria-vuralist ergo Christus simpliciter sumptus non debet dici Filius Dei ad opturus. Probatur secundum: quia D. Petrus loquens dom Christo vi homine, dixit, Taes Christus Filius Dei vini: loquebatur, inquam de Christo , ut homine: qui
Iespondcbat interrogationi Christi quaerentis, suem dicunt homines essestum hominis 3 Qu an doctiam Petrus respondi Tu es Christis Filius Dei vivi, non loque- . hatur de Fi Iio per adoptionem , alias Christus non exaliasset rc sponsionem Petri, sicut exaltavit dice do , Beatus es Simon Bar tona, Unde PaIres dicunt communiter , quod per hanc responsionem pateat, Perium cc gnouisse mysterium Trinitatis & Incarnationis, cognoscendo videlicet generationem Verbi, &eius vn onem cum homine : si autem cognouisset tantum Christum esse Filium Dei adoptiuum , non cognouisset pol hoc mysterium Trinitatis, nec Incarnationis quia alii homines iusti sunt filii Dei per adoptionem, ex his ergo patet,quod Christus ut homo sit Filius Dei Naturalis . Confirmatur ratione et Fili alio est personalis proprietas : ergo filiatio adoptiua conuenit isntum
illi . cuius persona est extranea , & non habet ius ad haereditatem: sed persona Christi, ut homo in ,
non est extranea r immo ad gloriam habet ius natu tale, quia est diuina r ergo Christus , ut homo , tion est dicendus filius Dei adoptiuus . Nec refert ,
quod persona christi subsistat in natura eXtrane is ,
174쪽
uempe in humanar ex hoc enim non potest colligi ἰquod persona Christi extranea sit. Adrianus primus in Epistola ad Episcopos Hispaniae, & Concilium,
Franco ford . ad cosdem, contra Elipandum, qui oppositum docebat , statuunt, Christum nunquam dc be- re dici Filium Dei adoptiuum . Obi je Christus ut homo, non est filius Dei natura ratis , alias in Christo essent tres filiationes naturales, duae ad Patieni, & una ad Matrem et ut homo en irrias esset filius natu talis Patris, & ut Verbum etiam Responegando consequentiam: Christus enim , ut homo , di ut verbum, refertur ad patrem eadem filiatione et quia enim filiatio est proprietas personae , dc quoniam est una tantum persona in Filio , ideo est unica filiatio , qua patrem respicit tum ut Veibum . tum ut homo . Nec quis dicat: Ergo Christus non est filius Virginis, quia ipsa non genuit pellanam. Resp. quoaheata virgo dicatur mater, & Christus F. lius Mariae, quia genuit hominem a persona diuina terminatum is
Dices , Caro Christi ab Hilario dicitur adoptatia . Resp. ipsum loqui improprie , id est assumpta: sieue
enim dici non potest filia , sic nec ad Optata . Diees. set Clit istus , quatenus homo. est Filius Dei naturalis : ergo quatenus homo furi ab aeterno . Resp. fisse ab aeterno : ratione person Σ , quae nomine F ij designatur.
Diccs, ut homo potest dici semus Dei : ergo & fili uaadoptiuus . Nego consequentiam , quia te ruitus de subiectio respiciunt naturam , quae est subiecta Deo, de creata ab illo. Porio, licet in hac quaestione Scotus videatur problematicus, tamen magis inclinat in hane conclusionem.
An Christur si praedestinatu r 3IN carnatio est quidem praedestinata ab aeterno, quia
Deus ab aeterno decreuit, verbum suum incarnati:
quaestio ergo est tantum de Christo: Ex ratio dissicultatis est, quia praedestinatio est electio libera ad gloriam et Christo autem conueniebat necessario , dc naturaliter gloria : ergo hoc modo non potest dici praedestinatus, nisi cum aliqua explicatione, quam afferet . COM
175쪽
CHiistus potest dici praedestinatus ab aeterno, se
explicando et Homo ille, qui est Christus, apte dicitur praedestinatus ab aeterno , ut esset Filius Dei , dccoelestem gloriam , Omniaque patris bona possideret. Eie Paulus ad Roman. I. Factas et ex semine Daui μc dum carnem, gui R destinatur est esse Fili ur Dei i illa xutem praedestinatio non debet applicati Veibo , sed naturae humanς; quia illud tantum dicitur praedestina-xi, quod subiacet diuinae gubernationi , & in tempore accipit aliquod donum gratiae, quae omnia Verbo non conueniunt; Vnde non est dicendum, vel bum est praedestinatum, ut fieret homo: bene autem decretum fuit αb aeterno,Verbum fieri hominem, vel, homo praede- Ilina ius est fieri Verbum, aut possidere gloriam . Obij c. Praedestinatio non tendit ad esse rei r hoe aenim pendet a prouidentia ; ergo praedestinatio non tcndit ad hoc, ut homo, qui est Christus, si Filius Dei.
Rei p. praedestinationem non tendere ad esse naturale , bene autem prouidentiam ; sed tendit ad esse in vernaturale, quale est esse Filium Dei. Dices: Si Clitisus praedestinaretur ad gratiam di gloriam, verbum subi jaceret diuinae prouidentiae , & posset recipere doma gratiae. Res p. quod hoc Verum esset , si praedesti. anatio eon notaret Veιbum ; sed con notat individuum illud naturae humans, quod subiacet diuinς prouiden.
xiae , & quod dona gratiae α gloriae recipere potest .
Etuitus est multiplex: prima est, quam homo peti peccatum Deo subditur , ut ab co infligatur poena; secunda est, qua creaturae Deo obediunt timore gehennae , vel intuitu mercedis : tertia est ea, quaeis creaturae tenentur Deo Obedire , in quantum ab ipso dependent.
176쪽
diit istus est creatura secundum humanitatem , De subdita, in qua potest facete quidquid Deus voluerit: ergo sub hac ratione Christus est seruus Dei. Obiicies . Ergo Christus potest dici sibimet seruus , quia ipse Dons est , quod est prohibitum in Concit. Alexarid. Resp. hoc esse prohibitum in sensu h aeretico. Nestoliani enim intendcbant probare, atque insinuare dualitatem suppositorum in Christo , quorum unum erat seruum alterius , non tamen hoc prohibetur sensu Catholico , quo dicitur, Christum hominem esse sibi subiectum , ut Dcus est . sic etiam Concilium Francos damnauit Elipandum, qui sensu hererico dicebat Christum seruum; qui quidem Elipandus admit-icbat seruitutem peccati in Christo cum Nestorio, dicens Christum pro se debuisse offerre tactificium: Unde vocabat Christum leprosum , non coni gione cori potis sed spiritus . Obiic. cx Chlysostomo Homi l. ii ad Raebr. Chiisua factusesseruus : in Caelo non mansitsemur; atqui in scoelo cral creatura et ergo non habuit struitutem creaturae. Rcsp. Chlyso Homum tantum velle Christunt in coelo non habere ministerium serui, vi habuit eum Apostolis. quando dixi r , non veni ministrari , sed miniis frare. Dices cx Datnase. humanitas nec serua fuit, nec ignorauit. Res p. ipsum agere contra Nestorium ,
de se tui tute suppositi ad suppositum , quae non fuit in Christo.
Vtrum Christus vere orauerit ,'nunc oret in caelo iCHrysostomus oratione 6 I. in Ioan . videtur negare, asserens Christum non vere ora δε; sed taatum apparuisse Orantem, ut nobis oranti cxemplum
tribueret i sunt di multi alii in ea dena opinione, alii tandem fatentur quidem Christum Orasse in terra, negant tamen illum orare in coelo.
CHtistus veru orauit in terra , & nune orat in coe .lo, Probatur prima pars ex Ambrosio 4. de fi de ad Gratianum cap I: sciat , guod seruudum hominem rogat , diuinitate vero imperat. Deinde, in Evangelio dieit
177쪽
dicit Christus, graui pro te, Petret Quae autem habentur in Scriptura , semper intelligenda sunt proprie , dummodo non sit aliquod in conueniens; nullum autem inuenitur , ex eo quod Christus oret. Ratio hoc suadet , nam vera oratio est dilectio & manifestatio voluntatis propriae in ordine ad superiorem , cuius
subsidium imploratur ; sed hoc conueniebat humanitati Christi , quia quoad humanitatem erat inferior: ergo vere orauit ; non quod oratio eius fuerit simpliciter necessaria ; sed congruum erat , ut illa uteretur ad ostendendam veritatem humanitatis, & ut nos doceret orationis fructum , & ipsius amorem . Probatur secunda pars , quod Christus nunc oret in coelo, secundum dictum Pauli ad Roman. 8. Qui est ad dexteram Dei , pro nobis etiam interpellat: quod non est intelligendum de oratione iter pretatiua , in quantum ostendit pro nobis vulnera Patri ε, sed sti acn de oratione propria, ut volunt Iustinus , Cyprianus, Am-hrosius, Augustinus ,& alij . In hoc fundantur, quod erba scripturae in lansu proprio sint intelligendae, bi non est repugnantia . Ratio autem est, quia Christus in coelo habet curam nostri: dc vult fieri ea , quae ad Mostram salutem expediunt , & illa manifestat Patri,
Obiic. in primam partem ; Nullus orat pro his quae certo sciuntur futura: sed Christus sciebat omnia fu-etura et ergo pro his non orauit. Resp. distinguendo maiorem . si sint futura absoluie, conccdo : si sint fa- aura conditionaliter , id est , sub conditione orationis, nego et Christus ergo fructuose orauit , quia sciebatralia futura esse ventura , mediante sua oratione ; dcasta oratione indigebat, de illa consequeretur. Christus aetiam orauit ex animo & propriE ς alias non esset ve-aa , sed ficta oratio eius. Quod si Chrysostomus dicat, non ver horasse ; id est, non orasse sicut nos, qui ora mus, de effectu orationis dubitando. Obij c. in secundam , ex Ioann. Is Non dico vobis,
quia rogabo Parrem : ergo in coelo non orat . Respondet Hilarius , quod Christus non dixerit, non rogabo; sed non dico vobis. quod rogabo; ut ostendere , quod non sit omnino necessaria eius oratio ; si enim dixisset, non rogabo , sibi contradiceret , nam Ioan. a . dicit . Regabo Patrem alium Paraeletum dabit vobis . Dices , multos Patres negare ipsum in coelo
OIa Ie . Rese nou negate substantiam orationis , sed
178쪽
modum: in quantum non orat prostratus , ct edendo voces: sed manifestando Patri nostiam necessitatena , In qu O itat oratio. Dices, Si orat impetrat: dc si impetrat, meretur in coelo , quod falsum est. Resp. non mereri, sed tantum petit & impetrat, ut merita sua a nobis applicentur . Dices, ergo possumus dicere Christo et Lora e , mra pro nobis, contra Usum Ecclesiae. quae Mi l , curi uox . Resp. quod semper rogandus eli Eliristus secundum maiorem dignitatem : id est , secundum diuinitatem: unde Ecclesia dicit, audinos si tamen quis sciret ponere distinctionem inter Chrinum DCum & Christum homi aem, posset, petere ut Christus oraret pro nobis : sic Ambros. August. N
De defectibus a Christo assumptis. DE seistus naturae humanae vel se ledent ex parte
corporis, ut sunt pa stibilitas& defformitas: vel ex Parie animae, ut peccatum, fomes peccati. & pa iasiones: haec omnia examinabuntur. ε
inv AE S T I O PRIMA. Vtrum in corpore Christifuerint defectus D Efectus&passiones corporis , ves sunt generales
di conuenientes omnibus, ut mois . fanata, iri is, α' vel sunt i peciales dc conuenientes tantum aliquibus, ut lepra & morbi alii, & isti defectus oriuntur ex variis causis: se ilicet vel ex defcctu virtutis for- matriciis, ut deformi tas, pallor vultus, corporis imbecillitas , di alia huiusmodi: vel ex coelo de aeris intemperie, ut febris, pestis & alia huius genetis: vel ex in Ordinatis qctionibus, ex quibus ingentes morbi procIeamur. Quaestio nostra otest esse de omn bus defectibus quacumque ex causa suboriis , Caluinus cap docer, Christana assumpsisse poenas. . δ Π0- Orum, ut satisfaceret pro peccaioribus qui damnati erant. Eli pandus, qui fuit eam natus '
quas teproium: Medina , Tertullianus di aliqui docen s
179쪽
Christum di Formitatem habuisse: Alij tandem ero dant, Christum contraxisse morbos , non quidem ex defectu forma tricis virtutis, aut ex peccat O , aut eginordinatis actibus procedentes , sed saltem ex coeli, Maeris intem Perie.
Corpus Christi fuit passibile,& subiectum dolori
bus sensiti uis, qui sunt communes, ut sunt fames,
si is , fatigatio , vulnus , calor, frigus, &c, Haec con clusio est contra Caietanum , Iulianum Halicarnasseum, & alios, qui putauerunt corpus Christi esse verum de humanum , non tamen passibile . Conclusiciliae e fundatur in saeta Scriptura dicente. Vere languores nostros ipse tulit, dolores ipse portauit. Et alibi . Cum ieiAuas et quadraginta diebus , tostea esuritis , in cruce etiam dixit. frio . & Ioam A. dicitur,fatigatur ex itinere. Tandem ad Hatbr. didicit ex iis,que passus est. Obedientiam . Quoad ration Gm; conuen ens erat, quod corpus Christi csset passibile , ut patiendo pro nobis satisfaceret , & offenderet veritatem suae humanitatis , de denique Ut nos edoceret patientiam . Objic Hilarium , qui in Psal 68 & r. de Trinit. docet Chii sit earnem nullum subsisse dolorem . Resp. quod ii ce r Hilarius hoc aliquando asseruerit, dum haec vera las nondum satis explicata erat ἔ posti a lamense Ietractauit , ut vult sonavent tria, qui dicit,
audiuisse Guillelmum Parisiensem attestani cm, legissest brum, in quo B, Hilarius hanc doctrinam Ie
Obile passibilitas corporis, mois, de alia , sunt poena peccati: ergo non dcbaeiunt esse in Chi isto , qui non peccauit. Resp. esse Foenas peccati , vel proprij , vel alieni: unde licet Christas non passus sit propter sua erimina; tamen, ut inquit isaias, valneratus est pro er πο iras iniqAitares , attritur propter scelera nostra . Dices, Fuit beatus ab instanti conceptionis; ergo beatitudo animar debuit redundate in corpus , &illud reddete i in passib lc, Rei p. debuisse redundare in corpus, via communi ; iamen ex dispensatione nouredundauit, ut Posset adimplete munus redePa toris per passionem.
180쪽
INCARNATIONE. 17 ICONCLUSIO SECUNDA .
CHiistus non assumpsit poenas damnatorum s eontra Caluinum ; qui tib a. instit cap. 6. si . ID. 1r .& aa. docet, Christum descendisse ad inferos, & poenas damnatorum passum fuisset unde dicit, Christum coepisse doscendere ad inferox, id est, pati poenas inferni , quando dixit , Pater λ s spes ile , transeat a me calix iste. Deinde profundius descendisse, id est passum fuisse crudeliores poenas . quando exclamauit in cruce , Deur, Deus meus, ut quid dereliqu stime: Tandem post mortem dc sccndille in locum inferni , quando mortuus eae, & seuero Dei tribunali comparuit tan quam reus aeternae mortis, ad quam damnatus per triduum. Tandem docet, Ciuisti mortem nihil nobis profuturam, si post mortem non inlis et poenas damnatorum. Haec conclusio patet ex ipsam ct Christo, dicente latroni in cruce, Hodie mecum eris in Paradiso. Et rat: o nostra est, quia si assumpsisset poenas damnatorum, maxime ut nos ab illis eriperet; sed potuit nos ab illis eripere, ferendo aequi ualcntes, quarum tamen aequi ea lentia petitur ex dignitare patientis: Chiistus cnim patiendo minimum tormentum , ratione dignitatis illius, q ui patic balur,mag.s meritorie palic balur, quam si omnes Angeli, de homines fi issent damnati. Ubi te. ex Apostol. fuit tentatus per omnia , idcst, passus fuit omnia. Resp. omni a mala huius vitae concedo ; alterius, 'ego . Quod si dieatur portasse nostros languorcs, non intcn igitur de languore inferni; sed de foenis corporalibus, quas pro nobis est passus; si non omnes, saltem cas, quae ipsum dccebant, di ad
nostram redemptioncm erant necessariae.
obiic. secundo cum Caluino,quod Pauluν asserat, ip- sum fu i sse l. bcratum solutis doloribus in scin 3 ; unde 'Act. a. dicitur , guem Deus sitauit a doloribus inferni. Resp. scii pturam con dicere, Christum suisse solutum a doloribus inferni, quibus auica ; tenebatua scd ne illis teneretur , id c si praeseruando eum a talibus poenis.
CHristus non habuit desectum deformitatis , nccassumpsit moibos priuatos; ut sunt fibris, lepra alia id genus. H 1 PIO.