장음표시 사용
181쪽
Probatur prima pars ex Psal. 4. Speciosurforma prastiis homo in t quod patres interpretamur de naturali pulchritudine, unde Cliti sostomus, Hieronymus, Malii dicunt quod sicut ignorantia non inuasit animam Christi, se nee deformitas inuasit corpus . Ratio est , quia diffinivitas procedit ex defcctu virtutis forma tricis , quae non dat colorem persectum faciei, nec derebitam proportioncm mcmbris r quod non potest dici de Christo , qui fuit opus spiritus s. Probatur secunda pars, quia morbi priuati frequenter oriuntur ex actibus in ordinatis, vel ex imbecillitate virtutis forma trieis, vel ex peccato; quae omnia non erant in Christo . Dcinde Christus assumpsit tanium defectus naturales ad redemptionem conduceri es, quales non erant morbi . Aliqui putant in Christo fuisse temperamentum ad pondus: id est, mixtio nem qualitatum fuisse talem , ut una aliam non e X cederet, quod tamen non est probabile t talis enim cornplexio non est durabilis di sed melius est, si dicatur, in Christo fuisse temperamentum ad aequali talem : in quo scilicet una qualitas non dominaretur alteri ita nobiliter , ut induceret morbum . Obiic. in primum: Isaiam dicentem non ei se speciem, neque decorem in eo: ergo fuit deformis . Resp. hoc inicit ni de Christo in Passione non extra passio nem. Dices cum Medi na, pulchritudinem non decere praedicatorem Euangelii Respondetur, hoc esse Verum de pulchritudine foeminea.
Obi je. Si Christus assumpsisset hos desectus , vel
fuissent necessarii, vel non . Resp. druinguendo, non fuissent necessarii absoluta necessitate: quia absolute poterat accipere naturam impactibilem expertem illis: di dato quod etiam assumpsisset naturam passibilem , poterat impedire, ne caro laederetur', sus pendendo activitatem qualitatum , quae nocere poterant . Resp. secvudo , non fuissent necessarii ncccs- state coactionis , quia necessitas coactionis est cata, qua voluntati infertur violentia r constat autem . quod voluntarie illos assumpserit . Resp. 3. non fui Dient necessari j necessitate finis: quia sine illis potuit satisfacere, & mereri per actum amoris . Resp. quariori fuisse necessarios necessia a te conuenientiae: quia congruum erat, ut qui susceperat redemptionem nostram , pateretur e poena enim debetur peccato .
Rei p. quinto, fuisse necessatios necessi late conditionata
182쪽
nata finis: supposito enim quod ab aeterno decreuerit mundum Icdimere per pamionem , debebat in tempore reucra pali. Resp. sexto , quod fucrint aliquomodo inuoluntarii, saltem contra voluntatem inessi cacem , qua petijt transitum calicis .
IN ter defectus animae, praecipuus est peccatum , seu peccabilitas : postquam ergo locuti fuimus de defcctibus coi potis a Christo assumptis, nunc de hoc pri mo dc iactu animae agendum est . '
CONCLUSIO PRIMA. N. Vllum Christum habuit peccatum nec originale,
nec actuale. Non originale, Lucae enim x. ha habetur, suod ex renascetursanctum. Ratio est , quia peccatum originale trahitur per propagationem seminalami sed Christus via extraordinaria fuit conceptus, operatione scilicet Spiritus sanctit ergo caruit peccato originali Non habuit citam peceatum acta alei; alias non dixi sie t Iudaeis: Quis ex vobis arguet me de peccato Nec Petrus diceret: sui pereatum non fecit 3. nec
Paulus asser erct a decebat, ux nobir talis eset Pontifex , fanctur, innocens , impolluitur, segregatus a peccatoribus et
Deinde, hoc definitum est in Concilio Ephes. catrixe Et ratio est, quia venerat Christus, ut redemptoris ossicio fungere turr ad merendum ergo debebat Deo esse gratus, & nullum ideo habere peccatum , quoniam oberat ossicio redemptoris , Merito ergo damnandi sunt Caluinus & Apostata Praemonstrat ensis , qui asserunt, Christum dicentem in cruce r Deus, Deus meus, &c. desperatum fuisse , & ob id damnatumia adamnandi sunt, inquam, quia haec vox non est desporantis, sed maxime dolentis ; unde postea se Patri commendauit, dicens, In manurtuar, dic. quod non fecisset, si desperasser . Obite. Christum Psal. I. dicentem , Longe a fatale mea verία delictorum meorum. Et a. Petri q. cui passus es in earne, dolat a peccatis , Resp. ad primum a quod peccata membrorum s bi attribuat Christus ,
anquam capiti vadi. Ad secundum, desijt a Pe
183쪽
catis, non in se, sed in membris ; & hoe essicieater quia fecit desinere peccatum in iliis .
NEe etiam Christus fuit peccabilis: Primo, quia
etat beatus ab instanti conceptionis, pcccatum autem repugnat cum beatitudine. Diuus Thomas allegat pro secunda ratione viaionem humanitatis ad Ue hum , afferens eam reddi impeccabilem ex vi huius unioni sis secluso alio dono t Seotus vero, Faber, Durandus , Marcilius, & ali i, hoc negant, quia humanitas de se est pectabilis , & ex unione ipsa ad verbum nulla aduenit illi impeccabilitas, qaia nec unio, nec praesentia Veibi est principium formale operandi i ergo nota potest supplere defectum,quem ex natura sua humanitas habet ad aliquid efficiendum a sicut non supplet
concursum generalem ad opus naturale,nam per valom
Rem ad Veibum potentiς Christi non sunt effieactorcs: ergo humanitus non est impeccabilis ex illa volone ssed ex manutenentia Dei , quae in hoe eonsistit, quo a semper Deus concurrat in Christo ad actum dilectionis , cum quo vota compatitur peccatum: illa autem manu tenent a Dei fuit firmior in Christo ; qui naliis nistis: qnia non fuit in illo cogitatio alliciens ad peccatum . Potest assignari pro tertia ratione summata gratia, quam habuit ab instanti conceptionis; & sie atii dat macia et eaemia Dei, & gratia sum iria , tres rationes sunt ,. quae reddunt Christum impeccabilem . Obile. Illa manu tenemia Dei debebat ut Christo ex vi unionis rei go ex vi unionis erat impeccabilis. Rela. primo , quod licet unioni deberetur de congruo, non
tamen ex necessitate dc de potentia absoluta. Seeundo, licet manu sencntia deberetur neveario unioni, imispeecabilitas non esset attribuenda formaliter unioni. sed tantum consequenter: non est enim unio , quae facit humanitatem impeccabilem et sed unio causat talem manu tenentiam, di i lia manu tenentia causat im- peccabilitatem. Dices , Verbum non potest assumereni si naturam ornatam gratia reum qua non potest esse peccatum. Respondeo negando hoc: quia potestabsolute esse unio sine gratia, de deinde, lichi unio ne cessario exigerer gratiam , tamen semper impeccabilitas attribueretur formaliter gratiae , dc tantum con
184쪽
Obite. Ergo Deus denominarctur peccans , si impee- cabi litas non conueniret unioni. Respondeo negando consequentiam e Deus enim non esset peccans , quia actiones non sunt elicitive a suppositis , sed tantum denominatiue et si ergo diceretur peccans, vel potens peccare et hoc esset per communicationem idio matum, sicut dicitur potens mori, Deinde, licetvnio non darct impcccabilitatem, propter hoc Vesbum vni turn non esset peccabile, sed redderetur impcccabile formaliter per beatitudincm, manu tenentiam, de summam gratia in . Porro , si dicamus peccatum Iepugnare Chi istor non intelligitur physice, be ac motaliter: pci unionem enim humanitas sit propria Deo et ergo saltem morali lcr repugnat, quod non sit ornati Lsima i si enim Deus teneatur veluti ex pacto concuIre. re cum beatis , Ut non peccenti quinio maSi. Un
humanite sibi untia Personaliter
Vtrilim in Chri fuerint fomes peccati , ω ignorantia ZSIcur in parte superiori animae est appetitus ratio
naIis sequens cognitionem intellectivam, sie tria, parte inferiori est quidam appetitus sensitiuus sequens cognitionem sensitivam : ille autem appetitus sic desinitur: Facultas, qua homo ex notiιia fensuum inclinatur ad sonum β' Vibile: io mea autem peccati non cst ille appetatus sensitivus, scd L st m Q lua in ordinatus apis petitus sensitivi, alliciens voluntatem ad aliquid appetendum contrarium rectae rationi, di ille fomes peecati ex Concilio Trid. non est peccatum , sed oritur ex peccato originali , dc ad peccatum inclinat actuale . Quoad ignorantiam, duplea est r una potis tua. quae est error et altera negativa, quae est dcfectus scienti ae r&. posterior adhuc duplex cst una, quae debetur alicui subiecto , de dicitur ignotantia propria di vera: altera quae no a est debita, de dicitur nescientia . Prima duplex est, vine ibilis& inuincib lis: vinei bilis cst ea, qua quis ignora i id quod debci & potest scire, si adhiberet diligentiam e invideibilia est ea , qua quis ignorat aliquid quod non potest scire.. De somitae di igno atra eii
185쪽
IN Christo non fuit fomes peccati , nee νgnorantia
. pura. Forbatur prima pars ex Matth. t. Vuod in ea natum est, de Spiritu S. est; fames autem est viliosus: ergo non potuit esse a Deo , in Christo . Deinde fomes est a peccato originali , quod non habuit Christus; &ad peccatum actuale inclinat, quod cst imperscctum rergo non fuit in Christo . Tandem fomes consistit in
pugna motus inordinati cum ratione: talis autem pugna non potuit esse cum beatitudine , cum virtutibus& donis Spiritus s. quae fuerunt in Christo in grada heroico; id est in summo gradu. Porro , fomes non fuisset in staturinnocentiae : cigo nec in Christo . Probatur secunda pars: quia cognnuit omnia, quae ad suum statum p ertinent: ergo non fuit in Christo ignorantia pura ; potuit tamen esse nescientia in ipso, quia potuit nescire ; & probabile est, quod non eognouerit Omnia singularia , quia nulla erat necessitas, ut ad cognitionem illorum se applicaret. Nee dicas e Christus Ioan .ir vidctur aliquid ignotasse , quando dixit , Ubi posuistis eum t Hoc enim non dixit ignorando , sed ut sumet et occasionem declarandi aliquod myst rium , vel operaridi aliquod miraculum . - Obiic. in primam partem: Ad Hebr q. Christur fuisttentatus per omnia ; ergo habuit tentationem carnis , Ee
proinde fomitem. Resp. fuisse tentatum ab extrinse- eo, scilicet a daemone ; non ab intrinseco, seu carne Dices , In Christo fuit tristitia & fuga mortis , quod non potuit esse nisi cum pugna appetitus sensitiis ui eum ratione, in quo consistit fomes. Resp. talia fuga & tristitia fuit in Christo ex imperio voluntatis has passiones excitantis, ut ostenderet veri ratem n a. turae humanae; non vero fuit in illo ante usum ratio. nis, in quo consistit fomes . Dices, Per quid ergo existinctus est fomes in Christo 3 Resp. primo, per visio. nem beatam, quae ita mentem illius absorbebat, venon sineret insurgere motus inordinatos secundo, ex perpetua vigilia rationis, qu*praeuidebat omnia obiecta, quae poterant appetitum mouere ad peccatum. Tertio, per dominium perfectissimum, quod habuit in omnes seras potentias. Quarto tandem, pervitutes, quas habuit. in gradu heroico , quae non refraeuabant motus in ordinatoa: sed impediebant, ne orirentur.
186쪽
Utrum in Christo fuerint pa sones 3
PAssio ex moralibus est motur appetitursensitivi, umtur ex apprehensione boni vel mali , eum aliqua corporis immutatione. Undecim vulgo numerantur , sex ad appetitum concupiscibilem pertinent; ut amor , desim derium , & delcctatio, quae bonum respiciunt; odiumsiuga, & tristitia seu dolor, quae versantur circa ma Ium et quinque aliae ad appetitum irascibilem spectant; Vt timor , ira , spes, desperatio, & audacia .
CONCLUSI . IN Christo fuerunt passiones a Debuit enim , ut ait
Paulus ad Hebr. a. in om=mihur, fratribus assmilari rergo di habere passiones , sicut nos . Ratio est in Promptu , tum quin appetitus sensi . tuus non fuit in Christo otiosus ; tum quia pertinent ad perfectionem vitae humanae; sunt nim instrumenta eius; nam per amorem inhaeremus bono, nor odium malum vir mus, &c Passiones Christi d Terebant a nostris . Primo in hoc , quod nostrae tendunt aliquando in illic ita , non vero passiones Christi. Secundo , in nobis saepe rationem turbant , mori in Christo . Tertio , in Christo fuerunt voluntariae, de nori praeueniebant iussicium rationis, sicut in nobis ; erant enim in Christo liberae, ita ut primos motus in sua potestate haberet, ut habetur Ioann. t x. Infremuisse, iritu , turbauit
seiplum ; ubi verbum activum , turbauit , significat leti 'stitiam fuisse deliberatam . obii e Tristitiam non fuisse in Christo , ex Isii. a. Non erit tri tir, turἷulentup . Resp hoc est, vultus eius erit serenus, & non asper, ait Hieronymus . Di ces, Beatus non potest tristari. Resp. non fuisse tristem lac nudum partem, qua erat beatus ; sed fuit tristisseeundum patrem inferiorem animae rationalis, in quantum respiciebat obiecta disconuenientia ; &fure beatus, & su in me gaudens. quatenus in Deum ferebatur, quod est portio superior . Obiic. Non habuisse timorem, quia Patres dicunt eum non timuisse mortem . Resp. habuisse timo rem et Μ rci enim a . Caepit pauere, taedere, O maestus esse.
187쪽
Patres ergo loquuntur de timore orto ex pusillanimItate : non vero de timore, quo natura reluctatur ad Praesentiam obiecti discanueuientis, Dices, Timor non stat cum fortitudine, quae elat heroica in Christo. Resp. actu iri in efficacem unius passionis posse stare eum actu effieaei virtuti oppositae : ut patet in Μ ri Pribar, qui timebant,& forti i et patiebantur:& sic Chri stas potuit habere actum efficaeem fortitudinis curvo in efficaci timoris: timor ergo Christi non oriebatur ex absoluto desiderici diutius vivendi ,. immo mortem optabat e sed ex acta inessicaei timoris , quatenus mors offerebatur tanquam malam naturae, cui tamen Iooge an eponebat bonum redemptionis nostrae. obiic. Admiratio quae est veluti quaedam passio nota potuit esse in Christo a quia prouenit eκ ignoranti Propter enim mirari , coeperunt homines philosopha xi, inquirendo scilice causas rerum, quas ignorabanti Resp. duas esse eausas admirationis, una est ignorantia causae cuius videt ut effectus , quae excitat in nobis de si aerium inquirendi causam: haec autem admiratio non fuit in Christo nisi respectu scientiae experime a- talis: alia causa est tamas rei alicuius , quam cam videmus, miramur de delectamur eum admiratione, de haee est effectus delectationis, Proueniens ex rei m Mgnitudine et hancque docet Augustinus fuisse in Christo : unde , testante Lucax Audicur Iesui sidem Ceuturioni ν, miratur est. ob te. Nou fuisse in Christo delectationem , nec spem, aut despei lionem . Resp. fuisse delectationem de bonis spiritualibus aliorum, iuxta illud: Cor meum, O caro mea exultauerunt in Deum Diuum di fuit etiam spes respectu gloriae corporis; fuit denique desperatia laudabilis de mortis euasione .
EX his quae dximus de dignitatibus Christi, potest
rccte colligi, Christum mereri aliquem cultum seu honorem: cuit iis enim de honor debetur personis aliqua dignitate pollentibus: ordo ergo Postulat,Vt
nunc agamus de Adoratione christi .
188쪽
INCARNATIONE. 17sin V AESTIO PRIM A.
suo calis debeat adorari Cbristus, ut homo λ IAD oratio, seu veneratio est propriae excellentiae te inuncatio, actione eorporali ad h. bila, qua nos suomittimus alaeui tat quam superiori: Angeli erga non adorant proprie, riis corpora assumant: unde adoratio eorum sumitur impropite pro obsequio ali, cui adhibito tanqua in superiori. Quod si Ioan . q. dicatur, Veri adoratores adorant Patrem inspiritu ver rate; intelligitur non de adoratione , sed de sacrisicio, quod constet non in umbris & figuris , ut anti- veritate , scilicet, in corpore dc sanguine
ti riui. Adoratio confunditur communiter cum vene
ratione: Genesis enim a 6. legimus, Abraham adoxasse Angelos, pronum in terra, dc 33. Iacob fiat rena suum Eliau Iepties adorauit, in rigore ramcn, adoratio distinguitur a veneratione in hoc, quod prima redditur soli Deo, secunda creaturis. Adoratio lath sumpta proveneratione, triplex est: latriae, dulia di hypeiduliae . Cultus latriae ost ille, quem reddimus Deo propter cα- ccllent ι am in creatam , illique nos submittimus ut supremo numini. Cultus diatiae est a lle, quo aliquem colimus propter coniunctionem , quam habet cum Dcci
ob aliquam excellentiam supernaturalem. erea lam tamen. Culiua hypetatuli R. est ille em reddimus ceriis quibuidam Sanctis propter eae cellentiam magis nobilem, quam habent supra carier os Sanctos. Adoratiodutiae di hyperduliae non differunt specie, sed tantum secundum magis, de minus: obiectum enim doliae stlanctitas erea in comni uuis, hyperduliae vero est sanctitas creata excellentior. Adoratio dulia dc lair ae differuns , non eae parte actus caeterni, quia Per eandem salutationem Possumus adorarc mum di Sanctos: sedd, sterunt ex parte in et ni affectust per latriam enim nos submittimus Deo propter sanctitatem increatam φα per cultum duliae nos submittimus Sanctis pro pleriauctitatem creata me nunc ergo videndum est. ouo
cultu Christus & eius humanitas debeant adorariCONCLvs Io.
189쪽
bo diuino unita . De prima parte nulla est dissicultas , quando enim loquimur de aliquo, Iocutio nostra debet peti a nobiliori cius parte; quando igitur Io-quimur de Christo, debemus loqui de eo tanquam de Deo , quia reucra Deus est; sed Deo debetur latriar ergo&Christo. Probatur secunda pars ex Concilio Alexandrino et Vnus intelligitur Christur Iesus, qtii una adoratione cum
c m propria adoratum, se be Concit, Constantino p. a. n v. Si quir non una adoratione diuinum Verbum inearinnatum cum propria ipsus eame adorat,sicut ab nitio Ecclesie traditum est . anathemast . Ratio est, quia eX VCr-ho.& humanitare sit una persona Christi ; sed natura debet adorari eadem adoratione qua persona . ergo stic. Deinde, adoratio latriae debetur illi qui habet ex- cel lentiam increatam ; sed exc clientia iri creata deprChenditur in humanitate, scilicet , subsistcntia diuina ergo debet ipsa adorari adoratione lati aer cum hoc ta. men discimine, quod Verbum per se adoretur, set1 Propter propriam excellen iam ; humanitas vero pro Pter aliud, scilicet propter excellentiam Verbi. obiic. Humanitas habet excellentiam aliquam creatam, scilicet grariam: ergo ratione illius . debetur illi cultus. non lasmae , seri hyperduliae . Respondeo negando consequentiam: quia cultus hyperdaliae debetur illi qui habet excellentiam creatam, re non ineleatam e humanitas a uetem habet excelleniat iam tum crearam . scilicet gratiam e tum inere tam , scilicet personam Verbi e ergo secundum lanatorem partem veneranda est , scilicet cultu latriae Quod si humanitas separaretur actualiter a Vesebo D. tunc posset coli cultu hyperdultae inamo secundum Seorum , Durandum de alios , si quis mente pra scinderet humanitatem a Verbo, possct tunc adorare eam eultu hv perduli aer sed dubium est an hoc liceat facere imuiri negant, quia clim mereatur adorationem latriae, indecens esset eam aliter adorare: sed hoe pro bat tantum, quod non debeamus illi solum adhibere cultum hy ordaliae ; sed non probat. quin possimus eam omnibus modis eo lore. cultu latris i cilicet, ut unitam: & hvocrduliae, ut habentem omnia dona gratiae . Quod si damnent Coucilia eos qui admittunt duas a.dorationes agunt de adorationibus Nestorianis, quae tendunt ad diuersas personas. Si etiam patres di eant ,
carnem Christi non debere coli ab sttacta m a Verbo , agunt
190쪽
agunt de adoratione,quae excludit adorationem latriς, non licet enim illi denegare cultum lautae; sed potest quis eam adorare his omnibus modis.
Vtrum imago Christisit adoranda adoratἰone latriar Multi tam veteres , qu m recentiores haeretici usum imaginum deis iciunt , qui ob hoc dicuntur Iconomachi . seu Icon octastae : eontra eos stat uni uersa Ecclesia , statuens usum imaginum esse rectissim in ad pietatem, Se religionem construendam ; quod Pater Exod .as. Duos quoque Cherubim aineor facies ex utraque parte a unde Salomon ici templo Cherubim sculpsit: si ergo aliquando Deus videatur prohibere imagine I non Rrohibet simpliciter illas; sed prohibet DC adorentur; non enim debent adorari, bene veIo ea, quae per eas repraesentantur .
CONCLVs Io. I Mago Christi adorari potest . sic explicatur conis clusio; Christi imago potest sumi in se , ut est aliquod creatum Christum repraesentans ; & ut aliquod totum complectens. tum statuam, tum Christum ipsum; utroque modo sumpta imago Christi debet semper coli cultu latriae ; quia semper Christias vel repraesentatur . Vel continetur e si tamen primo modo sumatue imago Christi, debet coli cultu latriae ; non tamenta recto. sed in obliquo ; unde adoratio illa est respecti-ua , non absoluta: non est , inquam, absoluta ; quia non adoratur Christus ipse; sed est respectiua , quia cadoratur statua r non quidem in se , sed quatenus repraesentat Christum t si sumatur secundo modo imago Christi, itaut idem actus adorationis terminetur tum ad Christum, tum ad imaginem, illa adoratio erit latriae absoluta.
Ubi j c. Cultus latriae soli Deo debetur; sed in imagine nihil est deitatis r ergo'atria non illi debetur . Rc sp imaginem esse aliquid deitatis; non quidem , absolute, quia imago tion est deitas ; sed respecti ubquia imago repraesentat deitatem e & hoc est, quod dicunt Patres , in imagine non reperiri excellentiam