장음표시 사용
281쪽
respectu agminis tentationum, cuius certe victoria λDeo est: nili: I mirum ergo , si Concilia loquantur ab soluie ; non est enim vilioria aliquas tentationes vincere , α ab aliis vincit sicut miles non daeitur victor , qui alterum militem inermem vicit, dc ab alio profligatur. Quod si. aliquis, ut Chrym stomus Homiti is 4 in primam ad Corinthios sub initium, dicat, leues quidem non posse vinci, distinguo: cateruatim dc simul, concedo : vel quae longo tempore dura di ;quia. pio tunc aequi pollent grauibus: Ieorsim & er .
Obiic. in quartam partem, ex Aristotele Iib.r: ca P. 6. Mors est quid maxime terribile: dc siderium ergo vitandi mortem est grauis tentatio : sed sine gratia plures pro patria mortem subierunt: ergo grauis tentatio vinci potest sine gratia . Rela disting. min. mortem subicrunt vincendo hanc tentationem per aliam. scilicet intuitu vanitatis, concedo: &i tunc gratia non a Iequiri Iur, iquia. non vincitur tentatio ad bonum
foem ; cx motivo honestatis & utilitatis rei publicae , . nego: tunc enim iudigciuant gratia, saltem naturalis ordinis de non supernaturalis , quia ncn dabatur ad gloriam. Sic dicendum est de scismaticis, qui pro uno articulo fidei moriuntur . Nec quia dicat, Homo
succumbens tentasioni peccat : ergo Potest illam vincere naturaliteri. Negatur coniequentia ; sed pec c i, quia, non obstante gratia, quam habct, succum in
bit. Si quis dicat, Tentatio a concupiscentia est grauis; porcst tamen.vinci, ex Genesis q. Subterit appetiatur eius. Distinguo ; sub. te xadiuto gratia, concedo e destituto, di in natura lapsa, nega P. Obij c. in eandem partem et Potest inquit Aug. Iibi. de Potentia cap. r7. aliquis ab Ecclesia separatus ,
PIO. veritate sacra meati, quae apud Lon remansit, superare metum, mortis, dc pati eius supplicium; sed hoc est grauis tentatio e cina .. Resp. Eoc sielitvel ex
hono motiuo , vel e X malo si egi bono motivo, cui
non an ncctitur aliquid vitiosum, ut vana obstinatior tunc non patitur mortem nisi per gratiam, quam ipsemet Aug. eiusdem libri cra8. vocala donum ea haeredatorum: si autem mortem sufferat ex malo moti-uo , vanitatis scilicet, aut contumaciae, nihil mirum,
β gratia non requiratur ; gratia enim non requiritu c
282쪽
Vtrum homo e Gratia possi mererisoriam λ
MVlia diximus de merito . agendo de inca natione , quae hIc rccenseri non debent: sed solum dicam , quod mereri eit aliquid consequi litu Iomercedis.
Non potest homo absque diu inae gratiae auxilio
vitam aeternam promereri: sic Paulus ad Rom, Gratia Dei vita uterna , id est, per misericos di arx Dei ad vitam aeternam pei ducimur, quatenus scilicet pro sua bonitate nobis gratiam confert,qua bene Opς- ramur,& gloriam obtinemus. Ratio in promptu est,
quia actus perducentes ad finem dcbent proportionarisini: gloria autem est finis de genere supe maturalium retro actus,quibus illam meremur , debent esse inordine supernaturali . Obiic, ex Matth. s. ubi gloria dicitur merces nostra , Gaudete exultate, quia merces vestra multa est in erui si est autem merces , debetur operibus nostrist ergo non requiruntur opera gratiae. Resp. debet ut operibus nostris et informatis gratia, coneedo es aegratia , nego. Illa aulem opera, quae informantur gratia, dicuntur adhuc nostra: quia tanta est erga nos ,
Dei benignitas , ut nostra velit esse merita, quae sint fui ipsius dona, inquit Caelestinus rapa, capite ret, ad
HOe est quaerere, utrum homo per solas naturae vires possit elicere aliquod opus, quo posito , Deus infallibiliter iustificet hominem. In hae quaestione sunt tres opiniones et Prima est haereticorum e Pelagius enim asserit hominem sine ullo interiori auxilio Dei posse gratiam mereri , & iustificatio. Rem accipere . sic Iulianus , ec Semipelagiani, qui puta'
283쪽
puta uerunt hominem posse habere ex se assectum credulitatis, seu desiderium fidei. quo possit mereri fidem: Secunda est quorumdam recentiorum , qui asserunt, hominem posse per opera naturalia de moraliter hona, gratiam Dei consequi, non quidem ex merito dc. dignitate operis, seu per modum naturalis conseque
iatiae, quo pacto intelligebant Pelagiam; sed ex infallibili ordinatione Dei, qui pro sua bonitate statuit disae gratiam facienti quod in se est: Teivia tandem est communis, di nostra,
gratiam habitualem , nec ex condῖgnitate δ.DPeris , nec ex infallibili, dc gratuita Dei institu. tione . Probatur ex Scriptura ad Tir. 3. Non ex ope νibus iustitiet quae fecimur nor, sedsecundum suam miserico diam saluos nor fecit: Et ad Rom. Si gratia in operi r , iam non est gratia : unde in Concilio Palaestino se a Dio spolitano , coactus fuit Pelagius fateri gratiari a non dati secundum me ilia nostra, articulo scilicet O. Concilium eriam Arausicanum a. can.7. Si quis per naturq violem esiquod bonum opur ad salutem perinti ny cogitare ut expedit, auς elicere a mar ; hqretico Duituri ritu, sic Tridentinum sess. o. can .s Inusiu-siscarioves exordium in adultis per Iesum Cissum, prς- ueniente gratia, sumendum est . Quo d Patres, omnes stant ab hac veritate, piae serrim Augustinus multis. in locis , sed maxime lib. . contra duas Epistolas Pelagianorum cap. vllimo. Quoad rationes denique , nQn desunt; quia proxima dispositio ad tor malivdebet esse proportionata formae: & illius est praeparare Passum ad formam, cuius est inducere formam : sed gratia pendet I solo Deor erga naturali r non potest homo se disponere ad illam Obij c. ex Proueib. 37. Hominis est praeparare animam Domini prςparare tinguam , Resp. cum Augustino lib. a. ad soni facium cap. 8. cum adiutorio Dei,. qui tangit cor hominis, concedo: siue eo,nego. Sic dicendum est ad plurimos Scripturae con extus, qui nos monent praeparare animam , conuerti ad Deum, oc ad illum appropinquate . Veritas huius locutionis patet ea Concit. Trid. sessis. eap. s. sic loquente,Cί- α
284쪽
nostrae admonemur ; cum respondemus, Couuerte nox, Domine , nos prieueniri gratia Dei fatemur. obiic. cx Chrisostomo Homi l. r. in Epist. ad Hebr.. Nostrum est praeeligere O vette, Det autem perficere . Di stinguo; nostrum est cx grλtiam concedo z i a quod sit sensus, nostrum est, mediante gratia, lacero bon opera, quae Deum inducant, ut nobis grati m habitu a-Jem conferat: sine gratia negoti & sic bona opera . sunt a nobis, & a Deo, infusio vero gratiae habitualis
est a solo Deo Si dicatur, Deum non antecederoe νο- Iuntates nostras, ne laedantur ἰ. distinguo,inon antecedit motu neccni tanto concedo : alliciente, nego . Si idem dicat ; facienti quod mis est , Deus non denegat gratiam : distinguo facienti ex Matia , concedo :γsecum dum naturae vir Es, nego. I r i . ob: ic. Iatisne, scilicet ex axiomate communi; si negatio cst causa negationis, a minatio est causa amrmationis , v. g. si priuario luminis cst caula. cur colo-Ies videri non possint L lux est caula.cur colores videri possint; sed i aula, cur aliquis non ociuerritur , est de- .ficio libe i i a ibi ii, quod non vati ob ea perare graistiae et Crgo causa, cui aliquis, conuellitur est ipsam et arbitriunt. Rcsp. non esse patent: iasionem: quia plura requirunt ut, ut quis eo nucriatur, quam ut deficiat gratia: ad primum enim icquiritur gratia & liberum arbitrium, ad secundum vela fictas solius liberi a se
bit ij: Et ratio est quia bonum est ex integra causaec malum ex quocumque detecta,
ΙDest, vitum naturae viribus possit quis et iecte bonam opus, mediante quo , ineremur, ut Deus illi conserat auxilium grariae , quo rccipiat gratiam iustificant cm. Sc hoc cit se disponere ictu Ole. ad illam: proxunc eiuni opus illud suppositum esset dispositio re- ψx- d grati in iustificantem, di Proxima δd g - ia Mi
285쪽
Orno non potest se disponere remo te ad gra-tiam contra Faustum asserentem. hominem νposse elicere aliqua opera, quibus de eong tuo gratiam actualem mercam r. Sic paulus ad Philip P r cui cavisto nobis , ipse perficiet Et ad Comis h 4. Ivir te discernitὸ vid hases , quod non accepsti Sic Concilium Ara usi c.
a. ubi habetur: Deum n expectare voluntatet nostrar, mi a peccatis purgcmur: sed. gratiam 'acere,anon Ioliam ut psirgemur , sed etiam ut purgari velimus Ratio etsi : quia opera natui alia sunt longe inferioris ot dinis, dc graciae pria sus in pro pomo nata . Deinde , desilueretur gratia platarentem, potiusque Deum Diaeu ni remias, quam ipse nor, contra Miseruor
: obile ex Augustino Lb. de bono p I seuerantiae eam x 4. Atic t hominer stant sita ἴ-ς indolis , visne aptiores. ad consentiendum grati , Res p per hec Augustati tanti rion velle, quod bona indoles se causa, cur Deus uni gratiam, non alteri: sedi ut conlactitat, Vel po- rus non respirat :S: ipsene et, lib. 83 qq. dicat, Voltiu-rar Dei , qua virum indurat', alterias miserdetur , essiniusta quia pretredant domerita mmytta: Reso non ala qui de prima gratiar sed de gratia iustificationis , quam Deus non infandit obfi ex praecedentibus meri-τis , quae sunt talia , saltem de congru .. r. si .. Obsie. Si ouando Deus iustificat unum & non alte rum , non est ulla ratio in iustificato propter quam iu-Ω:ficatur potius, quam alior, in Deo arit acceptatio, personar n. Resp. aliquam esse reuera rationem propter quam unum iustificet , & non alterum: scd non procedit illa ratio ex na. ura, sed ex gratia actuati: Deus enim dat sit aliam praeueniemem vicique: dc quia iste obtemperat Midcis iustificitur. Si P ulla dicat, , ign Iani inii, fuisse causam, cur miserico i dia tu caninquius fuerit ,r: Timrallui. M isericordiam consoriatur tam , quia. ignorans Boe feci pergo multo mag' si opuS mora e erat eausa gratiae, seu miseri eordiae . Res p. ty , quia i non tenere rationem causae , sed motiui , quasi iri sensus , Deus volenu conuertere multos homines, potius dedit suas gratias Paulo, quam aliis, quia ex ignoran Ii Persequebat iu Ecclesiam suam.
286쪽
Q V AE O VIII., A An quis possit naturaliter se disponere remotis Θ ad gratiam habitualem SE disponere proxime naturaliter ad gratiam habio
tualem, est elicere aliquod opus naturale, cur Deus teneatur in fallibiliter conferre glatiam habitualem. Se disponere remo te naturaliter,est facere aliquod opus naturale, cui Deus teneatur conferre gratiar ν
ac ualem et mediante qua homo eliciat opus aliquod supernaturale, dignum & meritorium gratiae habitualis : se disponere tandem remotissime ad gratiam, po- . test dupliciter intelligi: negati ue , seu per accidens de indirecte: & mrpositive seu directe, dc per se : Disponere se positiue , est facere aliquod opus naturale,ad quod Deus respiciens teneatur dare gratiam, negative vero est remouere obstacula, quae impedirent, quominus Deus conferret gratiam et v. g. potest quis naturaliter se abstinere a quibusdam peccatis, maxime quando. Non ingruit tentatio, por est etiam illa committere: si illa peccata commilit,incii retit indignationem Dei, de se se reddit indignum, quod Deus illi gratiam cons rati si autem illa peccata non committat, & loco eo-1um observet praecepta legis naturae, quae facilia sunt , minus est indignus gratiar de hoc vocamus se dispone-xe remoti sti me , in directe,& per accidens ad grati mos
di secundum hanc explicationem loquendum est.
CONCLUSIO. Non potest quis o xvr liter disponere se positive
ad gratiam, neque eit m remotissime: potest tamen negariue oc per acciden . Probatur Prima pars et illud enim opus. quo homo se disponeret ad gratiam, postulat infallibilem consecutionem gratiae, vel ex natura actus, vel eX promissione d ruina: non primum, quia Pelagianum est, credere, hominem ullo modo mereri gratiam, vel trahere Deum insatiabiliter, ut illam infundat: nec secundum, non inueti Mur enim
talis promissio in Scriptura Deinde si homo se sic dis-
Poneret emereretur gratiam saltem de congruo , erga iam haberet gratiam et nullum cst enim meritum nisi
287쪽
Prob. laeunda pars : quae est scoli ia 4. dist. a8. quaest. unica , quia quo magis homo praestat bon opera moralia , eo minus peccat ; qui autem miniis peccat, minora ponit impedimenta ad gratiam. & Deust
sunt obstacula. Dixi, communiter , quia aliquando ut ostendat virtutem suae potentiae dc bonitatis, maximos peccatorcs conuertit. Non est tamen,quod iii obteruat io bonorum moralium , dc illa abstinentia 1 peccatu, sit causa, quare Deus gratiam eonserati causa enim influit positive in effectam , dc talia opera mora-Ita non influunt posivuc in gratiam 3 sed illa executio hono rum operum est occasio,eur Deus aliquando det
rn se est , Deus non denegat gratiam , unde Cornelius Centurio per bona opera moralia elicita ex naturae Virabuβ,m iit Praedicatorem, ad eurus inbaeo e sus est. Resp. hoc est, facienti quod in se est . cum .
dicendum est , quod Deus dederit Cornelio auxilia u lit , q uibus elicuit bona opera , propter quae Deus il l misit praedicatorem 3 vel si opera eius fue- runt tali tum moralia di naturalia , per ea non meruie
J Y RII RIPQ si ψς , tantum negati ue, in qua aritum per illa bona opera remouit impedimen id gratiae , scilicet Peccata ; & propter hoc Deus ex pud li-
Obi je. in secundam partem : Concilia , Patres. Ze1ationem , quae dicunt opera naturalia nihil posse acl. gratiam . Sed semper intelligi debent de dispositione directa, oc positiua , non de indirecta, neg xiva, dc per R V .EST LO IM
visne Gratia Dirpo ς conuerti is peccato
H ς quaestio non est scitu dissicilis, presuppone
do ea, quae diximus de necessitate gratiae ad bo na opera ; si enim sine gratia non possin us vllumboq
288쪽
gere ; quia conseri de peccato , di poenitentiam agere
cit bonum opus su 2ernaturale ad salutem lacchan sc '
CONCLUSIO.CEtti murra est, gratiam requiri, ut homo I peccata
cato, n milius sum liberauerisia Ratio nostra est; qui 1 IIa detrimenta affeti peccatum, quae non Possunt rς parari nisi per Dei gratiam r primo asscit maculam ;quam sola gratia tollii; secundo , corruptionem boni Naturalis ; non potest autem bonam uiturae reparari, Nili voluntas hominis Deo subuciatur , quod non pom Deus tangat cor hominis , & per gratiam cssiciat , ut bonum fiat sua hic, quod antea non delecta bat: tertio affert reatum poenae: solus autem Deus p test condonare Poenam : ergo sine gratia nullus a pecca et O Nirc potest. Obile. cx Caluino , peccata remitti per solam non imputationem ; in quantum Deus non imputat pecca ta praedestinatis , & ea legit per iustitiam Christi , quae in ipso manens, nobjs imputatur , absque co quod vi Ia nobis gralia concedatur: ergo sine gratia peccata I milii possunt .. Resp. pilaeo, negando absoluta Caluinum , quem refutamus , tum io prima quast. sequentis cap. tum in tract. de Sacramentis cap. de Poeni tentia , Res p. secundo , licet peccata , secundum mentem Calui mi, nobis non impulcntur, non tamen pr tete a. 1em iri unciit, quia ait ipsemet quod Peccata in praedestinatis remaneant , sed, quod Deus illis ca non in autet as damnationem. Resp. tertio ; quod licet talis imputatio,/qua EDDI Cesuinus, non sit ex gratia , tamen ipsam et est fauor specialis Dei, qui non vult punire , se legit peccata,quae poenis aeternis plectere Pesset . Porro , nostra conclusio est ita commu-vx ' quidem Pelagius illam in dubium reuocare velit: ij e sirim dicat, gratiam non esse neccssaria iri ad OOnum operandum ἱ vult tamen illam necessario
quini Vt pcccata Pissi terita dimitti possint.
289쪽
Aet Freter Gratiam basis lem si necessa in actualis ad bonum oeux seter naturale
NOo desunt forsan, qui putent , gratiam habi
tualem sum cere , ut quis possit operari bonum quodlibet supernaturale , quoniam habitus ia-clinat ad actus eliciendos ; & sic praeter gratiam sanctificant m quae est habitus , actualem non re quiri , sicque hominent, iustificat in sine )llo alio au). Nilio posse elisese quodcumque opus meritorium gi 'aerae coelestis: non Obstante iamen ha ratiocinatione,
Non potest homo etiam iustificatus operari quid
quam ad salutem pertinens, nisi cum actuali auxilio. Sic Augustinus lib. de gratia & lib. a ibi ir. cap 6 Necessarium est homini , ut gratia Dei non solum tu.'scctur impius , sed etiam , eam faerit iam i limatus , an A et cum Sic idem Augultinus lib. de natura ,αῖ salia , cap aa Si oculus corporis plenisspi me fanur, niscansime lucis ad lux .e non potes cernere se homo per Ied N iam iustificatur , hiis aeter luce iustitiae diuinitus ac iuuetur , pcrfectet vivere non potest . Lib eciainde cor sept. & gratia , cap xli docet, Primum parentem , pr territam grotiam , in qua conditus fuerat, rndiam se adiutorio, siue y o pcymanere nonpossct. Concilium Arausican. a. cans H- co firmat , & Tradentinum sess. 6. cap. i5. voi habet: Christus testir o tamquam caput in membra AE , in tBos iustificatos virititem instuit , csyum Ucra semper antecedit , concomitatur, of equitur et qua omnia intelligunt ut degialia actuali, quae est antece den , concomitana , & iubiequens . Ratio nostra est 3 qui a babitus,quo quis libere agit , nunquam Operatur, nisi applicet ut se operandun, a potentia, in qua est , Polent Ia autem creara nota potest applicare habitum supcinaturalem ad operandum , nisi ipsa potentia lupernaturaliter cicuetur . vi possit applicare stratiam habitualem et ergo Per gratiam actualem eleuati de
290쪽
sne alio auxilio ; sed homo iustificatus habet volum-tate sit iust ructam habitu , scilicet gratia habituali et er- go sine auxilio actuali operari potest. Res p. distinguendo maiorem , si dissicultas non supersit , concedo ; si supersit , nego: gratia autem habitualis non toruait omnes d Scultates, remanent , enim tentationes concupiscentia , passia es & inclinatio relicta ad ma- Ium ; quae omnia ut superentur , requirunt auxilium actuale; si verum enim esset quod fertur in obiectione, sequeretur,gratiam perseue Iautiae non requiri. obire. Potest voluntas per habitum naturalem tem-Pei anthae acquisitae prorumpere in actus naturales Gm ulla motione; ergo potest voluntas per habitum gratiae elicere actus meritorios sine ullo alio auxilio actuali . Resp. ne g. consequentiam et quia voluntas habct vim naturalem , ut applicet naturalem habitum non se liabet vim , ut applicet habitum supernatur aem,&infusam ; & hoe Deus voluit sic esse, ut agnosceremus nostram infirmitatem,quae maNima est, cum
dicitur etiam hominem iustificMum adhuc gialia actuali indigere. Obile. Hoc vergere in praei adicium gratiae sabitu a- ais , quasi non sit sumetens ad opera bona elicienda rammo si hoc sit, non e tir differentia inter hominem austum & impium, si uterque gratiam actualem ex Cat. Resp. negando primum; quia hoc est commune Omnibus habitibus liberae potentiae, quod non possint reduci ad actum, nisi applicentas per aliquid sibi con- maturale, habitus scilicet naturales per virtutem na- turalem, de supernaturales per supernaturalem : cum αrgo gratia habitualis sit habitus su pernaturalis , non rotest reduci ad actum, nisi per aliquid supernaturaie; et illud est gratia actualis . Ad secundum dico, quod sit maxima differentia inter iustum N impium s quia uiatia habitualis naturam sanat & aliquo in odorecti-seat, re sic est magis disposita ad consentiendum gr iis actuali, quam si esset acta in peccato.
cum Graiio habituati, cre actuali possint obseruari Omia Dei mandata' Ex antee edentibus eonstat , hominem in statu na- MK integiae potuisse implerς omnia P ςζpx ε