장음표시 사용
371쪽
eum effundunt, vel denique quia ipse aegrotus crimi- nis reus apprehenditu r a satellitibus regis, quos me dicus repellere porcst , I: cet non Iepci Iat actu , qui interest salutis publicae, ut morte plccta iur aegro ius et Sic Deus , quantum est ex se , dicendus est lassicienter prouidisse paruulis de remedio, di de applicatione eis, dum baptismum instituit, dc ministros destinauit ,
qui illum conferrent , licet contingat aliquando, quod tales ministri impediantur , aut quod paruulus extinguatur per causas naturales, quae Deo quodammodo . seruientes, peccati originalis pinuam exigunt, illis pars uulis mortem affercndo .
Quod si dicatur, prouisorem non satis prouidere illi de cuius salute curam habet, si non propulset malum, quod propulsare pol cst. Reip hoc verum esse , si sit prouisor tantum particularis, ut medicus reue
pectu aegroti, cuius sanitalem procurare tenetur e tene tur quidem , quantum in se est, tollere obstaculat quae impediunt ne pharmacum hauriatur . non sic autem
de Deo , qui chiri sit prouisor generalis omnium agentium , non tenetur impedire lapsum lapidis pue- Ium occisuri, nec accessum lupi ipsum deuoraturi , ne astrorum influentias, quae in causa sunt, cur moriatur infans in v teio matris; Pim enim infert et Ia-
, qui ob grauitatem pondetis ruete debet, sicut
lupo , qui famem comprimere dc siderat, I coelorum motibus, quorum natura est influere ; dc pro tunc Deus non csset omnium suauis prouisot Quod si Augustinus lib de dono perseuer. cap. ii. dicat, Ple- c rumque festiuantibus parentibus , paratis ministrir ut baptismur paruulo detur, Deo tamen nolente , non datur et per hoc non intendit Augustinus, quod Deus nolit PQ
sitiue baptismum conferti, sed quod nolit perturbare ordinem causatum , quae impediunt, quominus ba ptismum conferatur . si eodem capite i euocat idem
Augustinus ad inscrutabile Dei iudicium, quod Vnus haptizetur, alter non baptinetur Resp. referri quidem ad Dei iudicium . quod Deus occulta prouidentia sic disponat particulares causas , ut ille ad baptismum perueniat, istu vero a mea moria tui. Quod si quis instei dicendo , filios saltem infidelium non habe re modium suffieiens ad salutem, quia non habent viam baptismi r Res p. licet u habeant auxilium sufficiens proxime, habent tamen remote ; in quan tum parentes illorum habent gratias suffici cntes, qui
372쪽
bus ad salu tem peruenire potuissent, & consequento ad fidem; sicque proculare potuissc ni suis filiis applicationem Bapti smi; & hoe est , quod dicit D. Prospcr, Omnia infamisi initia sub arbitrio iacent voluntatis alienae. Obiic. obcaecatis , 5c induratis gratias sum cientes
non conferri et ergo i&ec Resp. hoc csse falsum, ut habetur ex Scriptura: de indurato enim loquitur Icteismias cap. 3. Frons meretricis facta est tibi , notu sti erube-
scere, ergos altem amodo voca me , P ater meur . ubi patet,
quod habebat illam gratiam sussicientem, qua posset
vocare. Deum, Patrem suum . Loquitur etiam Scriptura de indu ratis, qui Dci gratia n5 tanguntur, Ac . . Du- a ceruice, incircuncisis cordibus, O nuribus, vos m-
per Spiritui sancto resistitis: quia autem Spiritui sancto
dicebamur ac sistere, gratiam ipsius recipiebant, licet . essent indurati. Sic & habet ut ad Rom. 2. And miniistar bonitatis , patientiae Dei contemnis Ignoras , quoniam benignitar Dei ad poenitentiam te adducit secundum, autem duritiam tuam , O impaenitens cor tuum thesaurizat tibi iram in die irae : ubi Apostolus induratos alloquitur qui gratiam Dei contenancbant ; ergo ipsa induratis
- non denegatur: al as non diceret Deus Eze c. t 8 Nolle mortem peccatoris , sed magis ut conuertatur , vitiat rNec a. Petri s haberetur, Deus non vult aliquos perire , sed omnes ad poenitentiam reuerti; non vellet enim ob a talos, & obcaecatos conuerti; si denegaret illis gra- tias , quibus conuerterentur. Sic determinauit Concilium Colon. statuens Deum adeo velle salutem hominum, ut nemini quantumuis scelerato gratiam sub sinitat. sic sentit Augustinus Serm ii, de verbis DO- naini ca p. t 3 Dei patientia adducit quemlibet peccatorem, dum adhue in vita est. Sic & D Ptosper ad obiectionest Vincent. cap. t s. Nemini Deus correctionis adimit viam ,
nee quemqciam boni possibilitate despotiat : ergo nec
obcaecanum, aut indutarum. Rationes pro hac veritate non desunt; sequeretur enim cx contraria opinione, quod induratus , qui non mi aus ad poenitentiam tenetur quam alij; non peccare amen, te noni conuertendo, si non haberet g taliam , qua posset consa erit, si cu in ora peccaret ille, qui oculis cat ens nos Icipi celet. Deinde, nemini quantumuis peccatori licet desperare; sed hoc licet et indurato , si gratia illi
deesset ad conueisionem necessaria: crgo, &c. Notanta dum est tamen, gratiam proxime sufficientem non semper conccssam esse induratis, & obcaecalis, qua- bonum
373쪽
bonum possint operari, stante obduratione ; sed sal te in remo te sufficiens illis conceditur, qua scilicet ob caecationem . & indurationem auferre valeant, velsa liem mereri, ut auferatur a Deo ; di per hoe patet so- Iulio ad ill*s , qui dicunt, tales non posse conuertis dicendo scilicci, non posse quidem conuerti hante in durationc , sed habere semper gratias sufficientes, qui bus induratio expclli queat; ieiunando enim, orando, di Meemosynas largiendo cx gratiae instinctu, obtinere possunt i Deo, ut induratio tollatur . Fod si contra hanc veritatem adducat Ian senius Augustinum dioeniem , Deum aliquem indurare , nihil aliud cise , quam non miserori, .& non misererinjhil aliud esse quam non conferre gratiam; vin b. a. ad Simplicia n. quaest .a obduratio est nolle misereri : de infla ; ob hoc dicitiar obdurare peccantes quosdam , qxia nou. eorum miseretur : Resp. per non misereri, nihil inici ligi aliud, quin non dare illam gratiam, quam Dcus praeuidet talem, ut eam vocalus non spernat . vi ha b ct idem Augustinus , idem dicens, Cuius miseretur , seum vocat quemadmodum scit ei congruere,ut volantem non respuat: licet autem talem gratiam non conferat indu Ialo, quam illi conferre potest, hoc non impedit tammen, quin gratias communes illi conferat , quibus be-Ne utens efficacem posset obtinere, de tollere indurationem Q. Qubd si Augustinus in expositione Epistolae
ad Rom. sentit, Pharaonem non peccasse non oblem perando De O, quia oldurato corde amplius ostemperare non poterat, quod signiam cst, gratiam ad obtempe' randum necessariam illi defuisse : Resp. Pharaoni ob durato inobedient jam non fuisse imputatam pet se , quia obduratus non poterat obedire; remo te tamen,& per accidens illi fuit imputata, quia gratia non deerat Pharaoni, ut obdurationem expelleret, & sic obediret Deo. Sic soluenduna est dictum Ioannis i a. Propterea nan poterant credere, quia dixit Isaias , excccauit oculos eorum . indurauit cor eorum; hoc enim dicitur, quia non poterant credere proxime, dc stant sua obcaecatione , poterant tamen remoth , quia si voluissent uti gratia sibi a Deo concessa , maiorem impetrassent , qua potuissent credere reuera , & actuci edidissent. Et haec est mens Augustini dicentis lib. de Gratia , & Lib. Arbit. c Ia. Gratiam repellebant, in Christum propterea non credebant. Et lib. de Praedesta Sanct. c. 6. Illi, qui noluerunt, non crediderant. Quod si in a Macliab.
374쪽
Macni. ar. dicatur de Antiocho, Orabat hic celestur ad Dominum, a quo non erat misericordiam consorti rur . Et ad Hil, a. Esau non inuenit paenitentiae locum , quam quam cum tachr mir inquisuiset eam. Res p. hos Dustia orasso , non quia carebant gratia , qua conuerti possent, sed quia male Orabant, dc cX mori uo naturali di desiderabat enim Antiochus non peccati remedium, sed doloris solatium; Elau etiam plangebat primogenita sibi ablata , dc non peccata, qui bus deum offenderat . Si scriptura videatur asserere, esse quemdam
numerum peccatorum , quo expleto, non datur amplius locus poenitentiae, ergo nec gratiae; ut quando dicitur, Implete mensuram patrum vestrorum: impleta essmensura vestra : Resp. hoc intelligi non tar rei pectum
ad poenitentiam , qtiae semper est possibilis, dum homo est in hac vi ta , sed per respectum ad punitionem
temporalem, quam De ui aliquando decreuit inflige-xe poli tot, vel tot peccata.
Quod si quis quaerat , an illa gratia lassiciens detur
singulis momentis. Respondebitur negative; gratia enim sufficiens est aliqua sancta cogitatio a Deo ex incitata, vel pius affectus de poenitentia facienda , aut de peccati detestatione , vel de aliquo alio bono opere, quo peccator proxime, vel remote se disponir ad
poenitendum. Certum est autem, peccatorem non semper cogitare de poenitentia, nec de peccato, aut
bono opere: ergo gratia sussiciens non datur singulis momentis, sed per quaedam interualla: alijs rarius salijs frequentius, prout Dei sapientia, & bonitas iudicauerit expedire. Sed certum est, nunquam deesse gratiam, quando se dat occasio obseruandi praeceptum aliquod, vel superandi tentationem , quae ad peccatum inducit. Q nod si Concilium Senense Decre as. dicat . Ne momentum quidem praeterire , in quo Deus non stet ad ostium , ω put et: hoc intelligitur de momento moralitei sumpto, quo gratia est necessam ad bonum faciendum , vel malum fugiendum ; non veto de momento sumpto physice. Si dicat Concilium Lateranense, Quemlibet viatorem posse conuerti, quamdiu in hac vita est; & sic , singulis momeniis habere gratiam ad se conuertcndum ; intelligitur Concilium pro toto tempore vitae , vel pro aliqua notabili parte eiu ; nou vero pro quolibet momento mathematice sumpto , alias dum dormiret, posset conuerti ad Deum. Nec
quis inferat, Pro aliquibus ergo momentis Deum de
375쪽
DE GRATIA CHRISTI . 3ssserere peccatorem : hoc enim falsum est ; sicut nerdicitur Pater desinere filium alere . dum illi panem non porrigit certis momentis, quibus alimento no a indiget .
obiici paganos, barbaros, & infideles, qui nihil
unquam de Euangelio audierunt, non posse dici gratiam sum cientem ad salutem accepisse; cum sine fide impossibile sit placere Deo; fides veto si ex auditu . An re solutionem , Notandum est , gratiam sussicientem ad fidem duplicem esse : proximam se ilicet , dc remotam : proxima est ea, per quam homo immediate potest conuem ad fidem: vi quando habet
gratiam externam praedicationis Euangelii, cum gratia interna pulsante ad credendum ea , quae annun tiantur. Remota est illa per quam aliquis non potest immediate credere, quia non habet praedicationem
Euangeli j r potest tamen mediath conuerti ad fidem quando bene utendo primis grati js potest ulteriores obtinete, & tandem ad fidei gratiam perduci. Hoc posito, Respondeo, gratiam proxime sufficientem omnibus infidelibus non dati, licet falsum sit dicere ,
quod Deus illam alieni deneget: gratia vero saltem remo te sum ciens omnibus infidelibus concreditur . Haec responsio tres habet patres, quarum prima pateir quia licet aliquando praedicatum fuerit Euangelium per Universum orbem, conformiter huic dicto, In
omnem terram exivit fontis eorum ; a multis tamen saeculis quam plurimae prouinciae nihil de Deo audierunt onec de Euangelio : quomodo ergo posset dici, quod eorum ineolae haberent gratiam proxime lassicientem ad fidem, & ad salutem, cuius fides est initium, cum fides sit ex auditu, di auditus per verbum, de quo nunqua aliud audierunt Quoad secundam partem qui licet vidcatur contradictoria primae, verissima tamen est: aliud enim est, Deum gratiam non dare , de aliud
Deum denegare gratiam: denegare enim gratiam, est ex su a parte nolle illam concedere voluntate antecedente: Deus autem , quantum in se est, vult sine et e salutem omnium , etiam infidelium, velletque illis concedere gratiam externam praedi eationis,& gratiaministernam, qua crederent, si abusi non fuissent anterioribus gratiis, quas Deus illis prς buerat:ergo non denegat illis gratias proxime sufficientes; licet cas illis non c5 Cedat, quia grati js remo te lassicientibus abusi fuerunt. Tertia pars denique probatur in i rationibus allatis a
376쪽
quae conclusionem probant; cdm enim probauerimus,
gratiam lassicientem omnibus dari , si non dctur proxima infidelibus, supercit . urte mota illis dctur. Instabis, si glatia remore sufficiens daretur infideli.
bus; maxime ea , perquam reddunt ui capaces obseruandi legem naturae; sed talis obseruatio , cum sit naturalis, non meretur gratiam credendi, quae supernaturalis est. Resp Primo talem Obsecuationem non conducete dilecte, & per i se ad obtinendam fidem; sed disponit improprie , & in directe , in qu tum infidelis , qui mediante gratia obseruat praecepta naturalia, se abstinet a peccatis, quae potuisset committere contia legem naturae; disic remouet obstacula ad maiorem gratiam: &hoc est, quod alias diximus, homi-ncm se posse disponere remotissime, per accidens, Sein directe ad gratiam . Respondeo secuEdo, quod licet talis obseruatio sit naturalis in se, & tarione obiecti, quod naturale est mandata enim illa sunt naturalia γattamen in ratione modi est supernaturalis; quia talis obseruatio fit mediante ceria quadami cognitione, Meertis quibusdam motibus, di inspirationibus a Deo datis, quae longE superant motus, quos causae secundae inspirare possent, quas Deus negare potuisset, &quas immittit eo fine, ut per talem obseruationem quis se abstineat a peccatis; di hoc modo non impediat bonitatem diuiuam , quae cum velit salutem omnium , nihil aliud quaerit, quam posse communicare vi eri orcs gratias illis , qui per sua peccata indignos earum non se reddunt. Si dicatur. Act. 3. Paulum , de Barnabam prohibitos fuisse a Spiritu S. ne praedicarent verbum Dei in Asia: Se sic Asiaticos non habui s. se gratias sufficientes ad salutem: Respondendum est,.
non caruisse propter hoc auxilio communi , & remo
te suffieientes, sed tantum priuatos fuisse auxi io spe elati, & proxime sufficienti; dc hoc propier peccata , quae commiserunt in legzm natural cm ; quae si non admisissent , Deus pso sua bonii aete dedit set gratias maiores, & minores, quibus successive ad fidem peruenissent: sed quia illius ulterioris gratiae se indignos fecerunt , eon Lemnendo prioris, id co iure merito Deus
impedivit, ne illis praedicaretur Euangelium, licet ab . soluie voluisset quidem illis praedicari : & sic non est dicendum proprie , quod Deus illis denegauerit gratiam progi me sufficientem. Si Matth. il. habetur
quod Tyrij, di Idoni j egissent poenitentiam, si v
377쪽
sent miracula, quae operatus est Chiistus in Chor saim,& Bethsaida , iuxta hoc : Vae tibi Chorosaim, urtibi Bethsaidat quia si in Traro, donefactaefuissent
virtutes , que olim operataesunt in te cum cinere, secui-cio Uid ent paenitentiam: non est inferendum, quod Tyrii, di Sydoni j no habuerint gratias suffitientes ad conuer- sionem , sed concludi tantum dcbet , quod non habuerint easdem , nec fori. tantas, ob suorum peccatorum punitioncm , quantas haberunt alii. Quod si Act i . scribatur, Deur in preteritis nationibus dimis tomnerget res ingredi Marsuas, despexit tempora illa: quasi so-ltim populum Israel saluare voluerit, prsuaueritque Centiles omni prorsus gratia , quorum saeculum appellat, taculum ignorantiae Et tempora quidem huius ignorantia despiciens Deus . Resp. per hoc im- portari tantum gratiam Dei non fuisse ita abundanter diffusam Gentilibus, ac Iudaeis; non fuerunt tamen . destituti gratia remo te sufficienti: alias non diceret Paulus ad Rom. I. paganos non fuisse inexcusabiles , eum sicui Dcum cognouissent, non sicut Deum gloriis.
Mauerunt; ita ut sint iacXcusabiles. Unde procedat, quod Gratia sussciens aliquando suam ha beat essectum : aliquando Mu habeat λ CVm diκerimus in penultim quaestione, gratiam sufficientem, quam in praecedenti probauimus ,
omnibus dari, esse talis naturae , ut modo effectum
suum habeat, modo careat illo; non inutile erit, si v I-Ltima ratio, cur gratia habeat, vel non habeat e Liactum , est voluntas creata , quae illi praebet vel negat consensum; licet possit dici; quod ex abundantiori, & accommodatiori auxilio gratiae proueniat, ut - magis inclinetur voluntas ad illi consentiendula sunt enim gratiae aliquando ita potentes, quod licet voluntas eis absolute dissentire valeat, nihi Iominus
tanta suauitate consensum M trahunt , ut voluntas nunquam dissentiat.
ζῶ ius quaeramus, vade hoc procedat
Conclusio haec facile probatur ex penultima i si Q. ε enim
378쪽
' enim gratia interior sufficiens sit talis . cui resistere possit, &actu saepe resistat voluntas, certe ratio, quare habeat, vel noen habeat cffectam, est ipsa creata voluntas, quae assentitur, Vel dissentitur. Rationibus& a uilioritatibus , quae hane veritatem anteriorem probarunt , addam adhuc aIiquas; quarum prima desumitur ex Chrysost. in cap. 9. Episto I. ad Roman. Vnde ergo alii sunt vasa irc, otii vasa miseericordiae propria , inquit . votum si e . Secunda petitur ex August. χα de Civit. Dei cap. 6. Si duo equaliter affecti animo Deorpore videant unius corporis pulchritudinem ; sceadem tentatione tenteutur νω -ur cedat, aliter idem, gia
fuerat, per meret, quid ali ae spparet, nis unum vocui se , , alterum voluisse a rastitate deficeretQuod non est intelligendum sine gratia; grauis enim tentatio, qualis est tentatio camis orta cae praesentia ubiccti, sine gratia . superari non potest: ergo mens August. est, quod scri- tiat duos homines tentatione aequali pulsatos, & az-
quali gratia pollentes in supponit enim quod sint a
qualiter animo assecti) unum posse per voluntatem 'consentire gratiae, alterum dissentire: ergo ultima ratio assensus ver dissensus est voluntas creara ..Idem
expresse habet lib. de praedest. & gratia: ubi dicit,
bucdonosor poenitentiam meruit face e fructuo tam , non au-
a tem Pharao: quaretum uaturam, ambo hominer erant ἔquantum ad dignitatem, ambo reges: quantum ad causam,
ambo populum Dei captiuum possdeuter: quantum adpar- nam, ambosagellis Dei clementer admonitin quid ergo fines eorum fecit diuersor: nisi quia unus manur Dei sentieur in in recordatione propriae iniquitatis ingemuit: alter libero contra Dei misericordisspmam veritatem pugnauit arbitrio 3 Ιan senistae primam authoritatem Augustini eludere volentes , respondent cum Ian senio l. 3.de lib. arb eam' intelligi de statu innocentiae e sed quantum ridiculisnr, patet tum ex hoc, quod loquatur August. de duo- bus hominibus, qui unius corporis pulchritudinem viderent, ubi in statu innocentiae erat tantum unus homo, tum eX eo quod dicit, illos homines, visa pulchritus ine, tentari ad illi cile perfruendum illo corpore,quod 1 statu innocentiae prorsus alienum est, in quo
nulla erat tentatio ad turPia prouocans .
obiic. scripturam dicentem ad Philip p. z. Deus ope fatur in vobis velle, perficere: Psalm. 84. Conuerte nos Deursalutaris noster: r. ad Corinthis. Ouir te discernit 3
379쪽
non essent veri, si effectus glatiae penderet nostraea
voluntate. Resp. haec omnia significare tantum , nos
nihil posse sine grat,ia Dei, quae dum est excitans, dat nobis velle: id est dat ut velle possimus: & dum est adiuuans, dat perseere, hoc est, dat ut velimus, hoc tamen non impedit, quin possimus per voluntatem conian tite, & dissentile illi auxilio, quod nobis Deus confert: unde si habeatur ad Philipp. a. Deus operatur in nobis velle , perficere, habetur etiam Ioann. 6. Operamini in 'cibum , non qui perit , sed qui permanet in vitam et renam et Si Psalmista ad D cum clamitet Psalm. 8 . Conuerte nor Deus alutaris noster, ad conuersionem nos inuitat Deus. Ioclis a conuertimini ad me in toto corde vestro, occ. si denique P ulus r. Corinth . dicat , sivis te discernit: eadem Epistola ait, Plus omnibus laborauit non ego , Dd gratia Dei mecum, quae Omnia ostendunt , cffectus gratiae esse a cooperatione nostrae voluntatis, quae sicut Iibere dedit consensum gratiae, sic & negare potui rivnde Augustinus lib. de praedest. Sanct..dicit, Vtrumque nostrum est propter arbitrium voluntatis se tamen virum. que datum est pei spiritum dei , veritatis r.& ite iam et utrumque ipsius est , quia ipse preparat Voluntatem: π-rr myue nostrum est , quia non se, nisi violeutitar nobis:
EZcchiel ergo ideo dicit, quod Deus det nobIs cor nam 'uum, quia dat nobis gratiam , qua remoueamus acta ecor paruum: quam tamen possumus abiicere io Atria Couc. Trid. Si quis dixerit , libartim arbitrium 2 Deo mo
tum non posse dissentire,flvelit. Anathemast. Obiic. Eigo gratia pendet a libertate humania ἐResp. pendet a libertate humana: improprih, secun- 'dum quid, di ex institutione diuina, tanquam 1 conditione, quam Deus voluit praescribere suae gratiae, concedo: proprie, tamquam a causa superiori, &absolute, quasi posset impedire homo, quin Deus daret tam rem gratiam, cui ac sistere non possc mus, nego: Potuit ergo Deus, abiolute loquendo, conferre gratiam, quae nostram libertatem tolleret: sed quia Deus voluit homines remancre semper liberos , ideo in eorum pOtcstate relinquere voluit, ut gratiae possint resistere ,
vel obtemperare e dc hoc est iuxta mentem Augustini libr quinquag Homiliarum Homil. Ia. Dat quidem diabolus constium , sed Deo auxiliante, nostrum es veletigere, vel repudiare,quod fuggerit. Hoc etiam e Xyre Gse habet ConciIium Coloniense in Enchiridio, desa - . :
Iam eni0 Poenitentiae , ubi ait, Septimo retinen tam es ,
380쪽
stum esse in hominis voluntate , vigratiam Dei oblatam vel accipiat , vel repudiet. Qei Od inferius comprobat exemplo familiati et oculus , inquit solem videre non potest, nisi Iolis lumen oculum praeurniar, ut videat e tamen sole tacente qui juper omnes oritur libera est in Mitio, hominiiheliberam est claudere oculos. ne silis lumen admittat aut aperi e ut recipiat: Haud secur impio liberum est , praeuen ente se diuinae illuminatiouisgratia, δε peceatore-furgere, eamque accipere, vel non accipere: Deopreue enti, O per bonum cogitatum excitanti dare, vel negare consensum utile vel nolle pCn te' er non enim , ut saepes diximus , in casu primi hominis voluntate poliata , sed volantatis nitalepriuatiIumus . Ex quo patet, non Obstante peccato Adami , volu tatem hominis in natura lapsa gratiam posse amplccti vul repudiare: sicque quod
gratia habcat vel non habeat cffectum, hoc esse a consensu vel dissensu . eobi je Ergo illle. qui per voluntatem consentit, gloriari potest piarilso. qui consensum negauit. Respω posse quidem gloriari, sed non in se , bene autem in Deo, vi dicit Paulus: sivi gloriatur , in Domitio glorietur: quia si Deus illum tua gratia non praeuenil set . nunquam bene operari potuisset. Exemplificatur, si enim duobus hominibus demersis in puteum descendatur funis, quo possint e puleo extrahi, & unus a
cipiat funem, quo eruatur , alius non accipiat: qui
accepit, potest quidem gloriari, non in se, sed in liberato e funem demittente: sic de duobus peccatoribus, quoium Vnus consentit gratiae , non alius. Et haec est cotogatatio Concilii Coloniensis loco praecitat O. v Nihil mirum,' inquiet , si ille peccato demersursuccumbatthie νssurgat: hic enim diuiua gra ti dexteram non ne i xit , sed appreheno dextera ductu e precatorum Ieribtis emersi r illo vero diuino gratiae dexteram fe D oblatam , ac nunquamsubtractam apprehendere neglexit se in peccatorum tuto defixur remansi ambo in p-ccatorum foueam corruerunt , sed hic funem gratiae diassum apprehendit , mordicus tenuιt , extra Jur ost ille funem Dei demissum apprehendere mglexit in hac opimone nottia, quae est ad mentem, Unc: ii, non facimus gratiam voluntatis ancillam , di Ded i sequam r quoniam duo officia coacedimus gra rae . & m blati tantum attribuimus non resiste citiam, vel quod sequatur ductum eius, quod nos