장음표시 사용
61쪽
Christum suis meitiis acquisiuisse thesaurum infinixum hominibus: ergo in si ira fuerunt opera Christi . Resp. distinguendo consequentiam, infinita fuerunt merita Christi; txtrinsece, concedo: intrinsece, nego et talis autem infinitas extrinseca, quae prouenit ex acceptatione diuina, lassicit ad ilicsaurum infinitum. Si a I ii dicant, humanitatem Christi habuisse sanctitatem infinitam i ergo opera eius fuisse infinite sancta, ergo infinite Deo grata, ergo infiniti valoris . Resp. cania habuisse infinitam salinitatem extrinsecam, non intrinsecam ; fuit enim sanctificata substantialiter, ut di cc mus a Veibo D. sed illa sanctitas fuit extrinsecata planctificata vero fuit formali ter a gratia sanctificante, auae finita fuit, licet ipsam aliquando suo loco dicturimus summam . unod si opera Christi dieantur th handrica, seu diuina, non ob hoc debet dici ,qubdsint composita ex acti nibus diuinis di humanis; sed ideo dicuntur theandrita, quia su m a na tura humana, quae 1uppositatur a verbo D. quod i Ilis eonfert quamdam dignitatem , quae semper extrinseca est . Mulia supersunt dicenda de merito Christi ; sed quia meritum est a gratia , ideo reseruamus difficultates, quae moueri solent super moritum Christi, post ca
put illud, ubi agemus de Christi gratia. C A 2 V T TERTIUM. D. V ut post orico Ac dum se sumpta ἰ
IN unione hypostatica, ut diximus, tria consid
rantur; nempe persona assumens, natura assumpta, & vnio in se. Antequam ergo explicemus , quaei uestigari solent de unione hypostatica respcctu personae assumentis , aut naturae assumptae, debemus pcrpeodere ea, quae ad unionem hypostaticam secundum si*consideratam spectant.
EX his, quae diximus in principio Tractatus praeee-d cntis constat ,, quod unio hypostati ea sit re- ilatio, diximus enim quod incarnatio sit unio Verbi . . G D, cum
62쪽
D. cum natura lxurnana , de quod talis volo sit relatiope sonae diuinae sustentificantis, & tet minantis ad Daturam humanam sustenta ficatam , & terminatam . Vt hoc clarius Pateat, non immersio praesens proponitur quaestio , quae soluetur , si praenotauerimus , in unione quatuor reperiri, primo, repotitur actio unitiva seu uniens; secundo , reperiuntur extrema, quae uniuria tur ν tertio, Icperitur relatio , qua formatiter illa eae trema sese respiciunt; quirio, tandem reperitur ter minus resultans ex tali unione , haec, inquam, quatuor reperiuntur in unione hypostatica . primo, viaitio, quae est actio totius Trinitatis unientis Verbum
cum natura humana e secundo . reperiuntur eXtrema mquae sunt Uerbum & homo; terrio , reperitur unio formalis , qua Veibum dicitur unitum homini, & vice νVersa ; quarto tandem , reperitur Christus tanquam quid resultans ex huiusmodi unione. Non est h)c discurrendum de extremis quae sunt Verbum & humanitas ; Tractatus enim de Trinitate agit de primo, de Physica de secundo. Non in endimus etiam agere da
termino , nempe Christo , de quo agemus in sequenti-tibus . supei est ergo, ut agamus de unitione di unione. CONCL Us Io.
VNio hypostatica sumpta pro unitate, est quia
absolutum & increatum ; unio vero formalis est quid creatum & respectivum. Primum probatur et quia unitio illa nihil est aliud, qa is voluntas Dei cssicax & actualis deeernens in tempore, Verbum umendum esse cum humanitate ; sed voluntas Dei cst quid absolutum de increatum t ergo v olii ioe est entitas absoluta Sc increata . Quhd si volitio diuina aliis
quando dicatur respectiva ad eatra , hoc est tantum aetatione terminationis, an se Veio est actus vitalis ἀbso lutus, & increatus , ut di Simus au primo tractatu agentes de voluntate diuina .
Probatur secunda pars , quod unio formalis sit quid
creatum & respectivum . Primo, est quid e re alumi, qui a humanitas est cieata, dc unio formalis sequitur positionem humanitatis in rerum natura et quod autem sequitur quid creatum, est etiam creatum .' ergo unio formalis est creata. Secundo , cst quid respectivum quia om ne absolutum est ad se: sed esse unitum non
est ad se, immo est ad illud, cui unatur, ergo unio forinalis est respectiva L
63쪽
Obite Si unio formalis est relatio , talis relati est accidens, si autem est accidens , unio hypostatica est accidentalis, contra omnes Theologos , qui dia Cunt , Deum csse, unitum homini substantialiter Resp. talem relationem esse accidens, ut diximus , non minus tamen. Deus & homo uniuntur substantialiter: quia uniuntur quodam vinculo quod est substantiale, nempe verbo diuino : contra Nestorium adicentem, Deum tantum esse 'nitum homini per gratiam quamdam specialem umo ergo hypo salica potest dici di substantialis ci accidentalis : substantialis quidem , ratione vinculi, quod est substantia: accidentalis vero , ratione unionis , quae est relatio , κproinde accidens a.
Vir a Vnio bpostaticast mutua ,sesquipa sortiae R Epetendum est Logi ea, quid sit relatio mutua M
non mutua , quid sit etiam relatio aequiparen tiae dc disqui parentiae . Relato mutua est ea, quae realis est utroque extremor sic duo parietes albi habent inter se relationem mutuam: non mutua vero cst ea, quae est realis in uno , dc rationis in a Itero eAircino rsic inter scientiam di scibile est relatio non mutuata et quia licet sciens accipiat aliquid reale de novo, obiectum tamen, quod est scibile, nihil recipit: sic etiam rc latio creatoris non est mur a. Relatio aequiparentiaecst ea , quae est eiusdem rationis di denominationis invitoque extremo : sic similitudo , identitas , di aequa is litas sunt et clationcs aequiparentiae: quia aequale aequali aequale, simile est si nili simile , idem est eidem idem : in his aut cm relationibus extrema habent eandem rationem & idem nomen . Porro relatio disequi parentiae est ea, cuius extrema sunt de diuersae rationis ,& diuersi nominis: paternitas est rc latio disequi parentiae, quia generans ec genitum, quae referun tur, habent diuersum nomen dc diuersam rationem et
aliud cnim est generare, dc aliud generari. Qualis a Vm rc latio sit unio h Ipostatica, assismabit.
64쪽
Nio hypostatica est relatio non mutua, re disq
Pasantiae . probatur prima pars. Illa relatio est non mutua. quae est realis in uno, & rationis in alteio; sed unio hypostatica est realis in natura humana, di rationis in Verbo : ergo , dce. Q iod sit autem realis ex Parte naturae humanae , patet: quia verbum de hamanitas realiter uniuntur: ergo uniuntur per relationem, quae sit realis in utroque extremo, vel saltem in uno; sed non est realis in Veibo, quia ob suam immutabilitatem non potest recipere entitatem nouam rea Iem, dc propter suum e sse necessarium non po est recipere relationem com ingentem: ergo Iemanet, quoasit realis in natura humana : ergo non mutua .
probatur secunda pars; Illa relatio est disqui parentiae, qitie non est eiusdem rationis bc nominis in existremi, , si e cst autem relatio hypostati ea; quae vocatur relatio sustentantis , independentis, dc terminantis eκ parte verbi, de relatio sustentantis, dependentis. ω terminati ex parte naturae assumetaei ergo est disqui-
: Obile. in primam partem: Si relatio esset rcalis in
Verbo ,'non propterea vel bum diceretur mutati propter receptionem x lis relationis ; quia quando
paries niger fit albus , alius paries albus pia existens non muta Iur , attamen recipit relationem 1ealem, ergo licht Verbum reeiperet relationem rea. Iem , non mularetur. Resp, quod paries non mutetur phy sice, quasi de nouo accipiat realem aduentum albedinis, quia iam antea habebat illam , mutatur tamen metaphysice per realem aduentum relationis, de
' hoe est, quod dicunt ali i; mutari non ad se,sed ad aliudi Vt autem Deus sit omnimode immat abii is , debemus aieere ipsum non mutari nec intrinsece,nec extrins cE, nec ad se, nec ad aliud. obiic. in secundam partem ; Vtrumque extremum vnionis hypostaticae dicitur unitum, verbum enim est unitum homini ; dc homo unitus est Verbo:ergo relatio haee debet dici aequiparentiae Resp. licet utrumque extremum sit unitum , quia tamen haec relatio est diuersa in utroque extremo, ideo semper remanet dis-
65쪽
aNCARNATIONE. s 7 V AESTIO III. H.
An d erant productio humanitatis , O vnio eiar. ΡEr unionem hypostaticam Verbum sustentat natu.
turam humanam, ut diximus; non quod teneat in tali unione locum causae essicientis, quia tota Trinitas sustemaret naturam humanam, vel actiones ad extra non essent in diuisae; sed potius tenet locum causae
quasi materialis: nam seclusis imperfectionibus haec sustentificatio valde similis est illi, qua subiectum sustentificat accidentia, subiectum autem habet rationem quasi materiae; dc sic si relatio,qua Verbum sustentat
naturam humanam, teneat locum alicuius causae , tenet locum causae quasi materialis , & non formalis ;suppositum enim non est forma natu iae,quam terminati immo haeretici damnati fuerunt, eo quod dixerint Veibum esse formam humanitatis: Unde si Patres dicant Veibum formaliter terminare humanitatem , hoc est , quia reuera terminat, licet non teneat rationem formae. Hic quaeri communiter solet, quomodo
vnio & assumptio differant: Verbum enim assumpsit naturam: & unitum canaturae. Resp. quod si uniosumatur formaliter pro relatione ; assumptio dicit actionem saltem grammaticalem, ad quam sequitur relatio unionis; a Sumptio enim nihil est ali ud , quam
terminatio naturae humanae , quae terminatio non est
quaedam actio , alias esset communis tribus personis , sed exprimitur per Verbum , quod secundum gramismaticos est actiuum : si vero sumatur pro unitione: in hoe differunt, quod unire competat toti Trinitati , assumere vero soli verbo; assumere ergo non est tantum vnire, sed sibi unire; ita ut assumens non sit tantum principium unionis emciendae , sed & terminus
de illius. Exemplificatur. Dentur v. g. lIes homines, uni horum trium induant vestem'; tres induunt , unus veIo tantum assumit, quia unus tantum sibi via it
vestem . His positis, quaerimus; quoniam uti io Veibi elim humanitate praesupponit humanitatem produ- ctam, utrum alia sit actio per quam Deus producit humanitatem, & alia per quam unit humanitatem Verisbo ; id est , an sit alia productiva humanitatis, & alia Vnitiva i psius cum Veibo, Di Thomas negat, cum ε coto Assirmabit . . P
66쪽
A Ua est actio productiva, alia unitiva humanita
tis . Piobatur, Actioncs d: stinguuntur saltc 3. a Poliesiori ex erminis 2 a qui termini sunt distincti, nam substantia naturae seu humavitatas Clitasti re ipsa distinguitur ab unione ad vel bum: eigo actio productiva, per quam Producitur humanitas, distinguitur ab ea, per quam verbo unitur Deinde productio animae Chiisti est crearior sed effecti Q unionis non est crea-.tio : ergo hae actiones distio quantur et pio batur minor, quia unio non eii actio ex nihilo , sed ex praesupposito subiccto. scilicet humanitate, qu ae ex non unita sit
ob.jc ex D. Leone Eoist. o. ad Iulianum, Natura s. inqui:,a nostra nonsic assumpta est , ut prius creata postea assumeretur .iimmo ipsa assumptio fuit ι reata S c Futagem ius lib. de Incat nat, oc Gia et a capi ted si pio da et io humanitatis & unitio cius cssent duae actiones , prius producta fici isset humanitas 3c deinde umta: ergo rion. sunt actiones diuellae. Resp q),od prius re uela sit. producta humanitas, quam assia mpla & vnita. unio enim termina praesia PO ait term . num ex steriis
tem, sed ilia prior ita, non est durationis ; di hoc est quod conrcadunt probare Pas res praecitati, asserendo contra Haereticos ammana Chiisti non f iisse prius tempore cieatam, qaa n Q inani: hoc tamen i,or impedit, quin sit quaedam prioritas naxu Iae Inter pro ducti onem humanitatis oc assumpi ionem eius e non ergo subcilius d is putant Patres de uni, a, C achionum , sed tantum contendunt , ut itaquit ipsemet F il gentius his vel bis.. non esse aliquod temporis interuallum exljti mandum inter conceptα ca nix ruitιum , concipienda
Obiic. si distinguerentur inter se productio humanitaris di unitio erus, di pio ductio esset prior umtione , Deus non esse conceptus ex vi gine . qiod estialis uir alias Beata VaΚo non esset Maiei Dei. Probatur conleque n. ia: nam conceptio prius terminata fuisset ad ent Hatem hamati Maris, quam humanitas fuisset unita: Deo, quoniam in illo priori instanti humani ax non erat unita vcibo . Resp si productio Praecederet unionem , Beata virgo non concepisset
Deum; distinguo: si praecessisset aliquo instanti tem.
67쪽
roris concedo: si praecessisset tantum aliquo instant tinaturae , nego : ad hoc eni in ut Beata Vrago dicaturco ncep i sse Deum, sussieix ut eius conccpt io codem instanti temporis terminata sit ad hominem, qui sit Deus , ita quod nullum fuerit instans temporis ubi homo esset , & non Deus : remaneat ergo, quod illae duae actiones distinguantur non tantum formalit et , sed di realiter : nam actio creativa, quantum est de se, pomtuo esse absque umi tua et potuit enia Deus cIea Ie haminanitatem, dc eam non unite vel bo.
An Unis Opsatira facta fuerit in narum ..
E X partibus unitis fit , & resultat unum et Christus, bergo , qui resultat ex Veibo D. homine , tan quam quasi cx partibus , cst quid unum : quaeritur au- tem virum Christus , qui citi ei minus v monas hypo staricae , si quid unum in natura, ita quod in i2io I
Christus sit quid in natura unu in , aliaS duae na' tu Iae , nempe diuina dc humana, per unionem fuissent permixtae , & transi, itant in tertiam en Diat in , quotest contra Athanasiuin in suo Symbolo diecntem. Per fectur Deus, perfectus homo. : unus non confusione luan-riae, sed unitate personae , ut ergo remanet vetus Deus a debet habere naturam diuinam : & ut sit vetus homo , dcbet recincte humanam : & sic unio hyposta lica non est facta in natura. Hoc confirmant Concilia Calce donense, Ephesinum di Flo lentinum , 1 bi damnati fuerunt, Eutiches & Dioscorus, qui pretauerunt , has. duas naturas fuisse permixtas, di confusas .. Probatur raetione et si naturae e fiant permixtae de confusae ἴ vcl diu i na coonuerteretur in humanam , vel humana in diuinam, vel ex illis duabus resutiaret tertia emitas, ut ex quatuor et cmcntis: vel unu in mixtum, Ut eκ corpore & anima rationali unus homo sed natura humana non potest conuerti in diuinam nec diuina in humanam: ergo . Probatur pia sterius ν
vj a natura D, est intiansmutabilis in aliud : alia
68쪽
Dcus posset desinere esse Deus ; quod enim transmutatur in aliud, desinit esse, quod erat. Probatur prius , qtria talis natura inciperei esse diuina, bc sic darei ut nouus Deus,& etiam homo desineret esse homo si in Deum transmutaretur, quod est falsum; quia Christus
elicuit actiones humanas, ut manducare, &c. Tandem ex duabus naturis non potuit relaltare tertia entitas: ut hoc enim fiat, necessaria est utriusque naturae mutatio, corrruptio. & desitio , ut patet ex elcmentis,quae desinunt esse talia, ut fiat mixtumr vel unum d beret esse forma alterius, ut patet de anima, quae corpus informat: qu ae omnia sunt absurda : nam Verbum D. quod est veluti pars, non potest desinere esse, nec informa Ie humanitatem, quia est ens completi sirmum. obiic. ex Athanasio, Sicut natura rationalis γ ea
ro mur est homo, ita Deur homo unur est Christus ,
sed ex anima & carne resultat una natura e ergo
eκ Deo dc homine rcsultabit unum in natura , & sic unio hypostaticalin natura facta est . Resp. distinguendo maiorem :& dicendo , comparationem Athanasii in eo tantum stare, quod sicut ex anima de carne fit Vnum in persona, sic ex homine de Dco fiat unum in
Persona , non tamen in natura .
Obij c. Vcibum Ioann. r. dicitur caro factum, se a veibum non fit caro, nisi Verbum mutetur in carnem pergo Veibum in earnem mutatum est i & si e per mutationem unum resultauit in natura . Μinor probat ut ex Ioan n. a. cum gusta et Architriclinur aquam vinum
factam, ubi aqua mutata est in vinum. Resp. quod fieri aliquid, aliquando significet mutari in illud, ut in exemplo allato : aliquando vero non fignificat mutari , sed assumere & acquirere , ut in nostro proposioto , ubi dicitur Verbum homo factum , id est, assumpsit humanitatem: unde Gregorius lib. 6. Eoist 6 i. dicit , ke, hum caro factum est , nos immutando quod erat, sed affumendo quod nou erat . obi j c. hoc in ystetium vocari a patribus admira-milem mixtionem et ergo naturae fuerunt permixtae ,
di sic unio in natura facta est. Resp. hoc dixisse Pa tres , ut ostenderent strictissimam unionem interutrumque . Qeiod si aliqui eorum dieant, una tantum fuisse naturam in ipso , conformiter Con
cilio Lateranensi quod can. s sic habet', Si quis δε-
eundum sanctor Patres non confiteatur unam naturam
Verbi incarnatam, auathemasς; Resp. quod per uni n L
69쪽
turam intelligatur una subsistentia r natura enim defiabsistentia pro eodem sonant apud Patres veteres: ει haec locutio est conformis Concilio allato , quia can 6. definit, Christum esse unum subsistens in duabus naturis, di ea duabus naturis.
An Unio h satieafacta erit in persona. Hoc negat Nestorius , admittens diras personas
in Christo , unam diuinam, secundum quam dicebatur Filius Dei , aliam humanam, secundiim quam dicebatur filius hominis , natus, mortuus a Scsepultus ; unde uolebat Christum substantialiter non esse eum, sed purum hominem natum ex Virgine , quam uocabat Christi param , non Dei param. Insuper addebat , Christum per sanctitatem uitae salten praevisam , meruisse peculiarem unionem cum Deo . non substanti alcm , nec personalem , sed accidentariana et per affectum amoris& beneuolentiae t sicii Deus uiris sanctis per gratiam coniungitur , quae lamcn gratia multo maior fuit in Christo , quam in Angelis oc hominibus,
VNio Veibi incarnati facta ea in persona : hoc
est, unio duarum naturarum in Christo ita famest , ut post eam Christus sit una peisona subsistens an duabus naturis . Haec conclusio determinata est in Concilio Eppesino, in quo damnatus fuit Nestorii
Piobatur, Christus in S. Scrip t. dieitur Deus , non metaphorice , sicut Moises dictus fuit Deus Pharaonis : neque per accidens , di solistri secundum glatiam , ut uiri iusti, qui possunt uocari Dii adoptiui sed uocatur Deus reali Ier di substantialiter ergo fuit Deus , uel secundum naturam , uel secuudanda petio nam et non secundum naturam , quasi natura hominis mutata fuerit in diuinam ; hoc enim estam possibile, ut diximus: ergo fuit Dcus seeundum personam: ita quod duae naturae, diuina & humana . Iuli tutant in eadem persona ε sed non potest uocari Deus personaliiς si utraque natura habeat propriam
70쪽
Pet sanam : ergo dicendum cst, incarnationem facta fuisse iii unitate personae. Probatari sc cundo : Quando praedicata duarum naturarum praedicantur de se inuicem, neccsse est , illas. naturas csse unuas in eodem subiecto . si sint accideri tates; vel in codem supposio , si sint cilentiales: v. g. dicit ut album esse dulee , quia albedo dc dulcedo sunt in eodem iubiecto scilicci in lacte i sed conciet a naturae diuio ae di humanae praedicantur de se inuicem in s. dicitur enim Deus est hom6 : ergo natura diuina de humana d beni esse in eodem supposHo ; dc sic incar . natio fact i est in unitate personae . ylobatur tertio : Si essem in Deo duo suppositatas unita solii in accident alit cripsr gratiam , Ut volebat Nestorius , unum praedicaretur soliim de alio denominatiue,& in obliquo , non veto substantialisos ' recto ; v. g. quia vestis dc homo uniuntur tantum. ς fidem a lucr , vestis lolum praedi eatur de hominet denominati v : dicendo scilicet , homo est vestitus, d n Q nvestis ; inpio posito autem unum enuntiatur
de at lo cssentia luet ει in recto ; non solum enim dicitur , homo est deificatus , Deus est humanatus; sed
dicitur homo cst Deus. & Deus est homo ' ergo non sunt duo supposii ac in Christo unita accidentaliter, sed est tantum v nu in , illudque diuinum
Ob ic. cx D Leone Epist v,. qui de Christo ad Flauianum scribens , ait , aliud cor eat miraculis, aliud
succumbit miserijs ; sed ubi si aliud , di aliud , ibi sunt Iduo supposita ; ergo in Christo duo supposta remanent f dcsc vitio non est in persona facta. Rc . ne- ndo minoremi; alius enim masculine , significat
uppositum , aliud vero neutraliter , significat natu, ram , ut decreuit Concilium Calcedonense et ergo ex D. Leone colligitur tantum fuisse duas naturas in Christo , non duo supposita . s. Paties vocant Cliti
stum deifcrum I hoc non debeo intelligi de Clit isto praeci se, sed de carne Christi, qui est deifera per unionem substantialem, non accidentalem
Constat quidem , quod natura humana Christi sit comPosita a nullus enim est , qui de hoc possit