장음표시 사용
91쪽
Obile. Secundum Arist. esse est propter operari: id est, res est talis naturae, ut operetur consor mlier principijs huius naturae ; Ised creatura irrationalis non potest elicere operationes diuinas, v. g. visionem dc amorem Dei , ergo non potest esse Deus per unionem hypostaticam. Resp. Aristotelem se intelligendum esse:est propter operari; id est res non potest operari operari nisi sit ante : non minus ergo natura potest assumi a Deo, esto non possit elicere operationes diuinas . Adde, quod si brutum esset assumptum a veibo, posset elicere aliquas actiones supernaturales saltem instrumentaliter moraliter ut patre mjracula per solum i , suum contactum , sicut Christus solo iactu carnia suae egrotos sanauit.
Ob:je. Plus est uniri Deo hypostaiich, qu)m beati mee ; sed brut m non P test uniri Deo beatifice ; eigo nec hy postatia . Rei p. has comparationes maioris ad minus & e contra, non valere, nisi quando sum in lrebus eiusdem heneris & ordinis; non vero quando attenduntur in rcbus ordinis diuersi. Sic v g. non valet haec consequentia intellibere plus est quam volare, sed homo non potest volarer erso nec intelligere . Iapraesenti autem unio hypossalica de beatifica non sunt eiusdem ordini qui contemplari Deum est actio vitalis, & spiritualis, & sic non potest produci nisi ab agente vitali; assumi autem hypostatice & passive Deo coniungi, non est quid vitaὶς : ergo in re inanimata ha ri etiam Potest. Obile. Si hoc esset, Deus posset dici equus, leo, dcta quod audiri non potest. ResP. hanc consequentiam esse vetam: sicut enim VCibum dici iux bomo, quia assumpsit hominem, sic diceretur brutum , si brutum assumpsisset: non tamen deberent offendi piae aures,
s scite ut talem denominationem non conuenire Deo ratione sui, sςd ratione n turae, cui uniretur ; sicut nune offend tur, audiendo Deum flagellari,conspui eruet figi inter latrones, auiliorem vitae mori, mox tuumque iacere in sepulchro .
Vtrum Verbum sumere potuerit naturam accidentis
ACcidens prisis est generi eum ; ut color; deinde specificum, ut albedo; postea numericum, ut
92쪽
haec albedo; & tandem redditur incommunicabi Ie periationem aliquam specialem, quae non debet dici ratio
Personae, quia persona conuenit tantum naturae intellectuali; nee dici potest ratio suppositi, quia suppositum tantum proprium est naturae substantialis; scd vocatur defccta nominis proprii: quasi suppositatio ;mando ergo i n conclusione dicemus, Verbum D. a D susnere potuisse naturam accidentis , non est quod dicturi simus ipsum suppleuisse rationem personae aut supposivit, nec rationem singularitatis sed i plum terminare potui Ise communicabit itatem aecidentis, reddendo irsum incommunicabile. . . t
Vzibum D. potuit terminare naturam accidentis ,
sic Scotus . Haec conclusio debet intelligi non axantum mediate , quasi assumeret naturam substantia- Iem, in qua est accidens; sed etiam immediate, termi nando scilicet formaliter natura accidentis, quod non . faceret per modum persinoationis aut suppositationis, sed per modum sustentificationis. Primum probatur squod assumere potuerit naturam accidentis mediate ;assumpsit enim reuera 3 quoniam Uerbum D. asIα- mendo naturam hamanam, assumpsit accidentia, quae ad eius conseruationem requiruntur , Ut colorem
quantitatem, &c. unde Theologi dicunt communiis ter, Christum assusnpsisse omnes defcctus naturae humanae , e Xceptis peccato, di ignorantia . Probatur secundum, quod possit immediate terminare naturam accidentis ὁ natura enim substantialis est a Ucibo assumptibilis, quia pox est illius dependentiam te iminare : sed Verbum Porcst terminat dependentiam acciden is, quia non requiritur maior . victus ad unum quam ad aliud: ergo, dcc. Quod ut pateat, sciendum est, nuturam accidentis singularis
dicere duplicem habitudinem; una in ad subiectu quod informat, bc non dicimus quod Verbum possit terminare illam habitudinem , alias Veibum esset sub ectum accidentis , di ab illo informaretur, quod repugnat r aliam ad quasi suppositum quod reddit naturam singularem a cecidentis incommunicabilem ;& hanc habitudinem V e bum terminare potest , dc sic terminare accidens siue sit in subiecto, siue sit ex uerit subicctum.
93쪽
Ubile. Si verbum D. posset assumere naturam acci dentis, v.g. albedinem , Verbum D. posse dici album scd si dicet e tur album , esset informatum albedine tquod dici nequit: Verbum enim est actui purus, quos i nformari non potest. Resp. maiorem esse vςram, assumeret aenim albedinem, diceretur album , sic uxdicitur hamo, quia assumpsit humanitatem e mino rem ergo distinguo , si diceretur album , esset in forumatum albedine , si diceretur album per informatio- nem , concedo: si per terminationem , nego.
HAEc quaestio potest triplieiter intelligi . Primo
formaliter , secundo materialiter, tertio
1ensu diuiso. Sensus primi est , an assumpserit formaliter ipsam personam hominis , & concomitanter tantum naturam r sicut dicimus quod formaliter Verbum assumpsi erit naturam , & concomitanter accἰ-d cntia : & hoc non potest esse verum , quia persona est in assumptibilis: est enim ultimus terminus naturq, quae includit incommunicabilitatem; ergo & in assumptibilitatem . sensus secundi est , an Verbum D. a
sum sperit naturam, quae esset actu personata , ut volebat Nestorius. Senius tertii cst , an assumpserit na- Iuram, quae ante, fuerit personata , cuius tamen personalitas destructa fuerit ut assumeret naturam. De
duplici ultimo sensu intelligitur quaesti nostra . V Erbum D. non assumpsit personam materialiter,
id est naturam personaram, nequidem in sensa diuiso, id est quae antea personata fuerit dc cuius postea destructa sit personalitas . Ratio primi est , qui fuissent duae personae in Christo , quod est haereticum& damnatum in Concilio Ephesino contra Nestorium. Deinde , Christus non esset quid unum , sed
duo: ratio enim cur eum dicimus unum, est, quia duae naturae subsistunt in una & eadem persona : ergo si esset duplex persona , Christus non esset unum . Tandem, si non esset una tantum persona quae uniret duas
naturas , illa unio naturarum non esset sit bstantialis,ian Vectum D. assumpserit personasemanam .
94쪽
neque per sol quia non fiet et neque in natura , neque in persona 3 6c sic csset tantum per affectum , aut per gratiam , quod est Nestorianum . Ratio secundi est haee , si vel bum assumpsisset naturam personaram in sensu diuiso , idest , quae antea fuisset personata, de cuius pei sonalitas fuisset destructa , ut loco personae
creatae apponeretur in cicata, frustra natura humana
creata fuisset cum propria persona , quam statim es set amissura , Deinde, sequeretur, hominem, qui nunc est Christus , aliquando non suisse Christum . Denique sequeretur quod B. Uirgo non esset mater Dei ;nam generatio eius termina ta fuisset ad purum homin εtum in natura , num in persona: quae omnig sunt aliena ab orthodoxa fide. Ob Je. Concilia Ephesinum, & Toletanum curru Ambr. & Damasc. dicunt,Verbum assumpsisse hominem , sed qui dicit hominem , dicit quid persona
tum: ergo natura personata assum pia est Resp. Con- . eilia de Patres intelligi debere de homine in abstracto , non in concreto ; id est, vel bum assumpsit humanitatem , vel ut dicit Damascenus, assumpsit Verbum hominem in atomo, id est individuum ela singularem , non personarum . si Damascenus lib. 3 de Fide cap. s. dicat , assumpsit quod in nostra natura plantauit distinguo, Quantum ad egentialialia , concedor quantum ad personam, nego . Si dicat Ioandes cap. .Christum sanauisse totum hominem et non potuit autem sanare , aiunt Damasc. dc Nadian Z, nisi quod assumptum est ; explicandus est ille rextus; curauit totum hominem , quoad naturam , & quoad materiam deformam , immo & quoad omnes facultates oc Poten tras I non veto quoad P cIsonam.
Vtrum Verbum assumpserit verum coetur LVeanus , Cerdon , Μ arcion, dc Manichari puta
runt, Veibum non assumpsisse verum corpus; sed Phantasticum , uti sunt ea, quibus Aa geli aliquando appareat. valentinus, Apollionaris, sc Gnostici voluerunt, ipsum assumpsisse verum corpus , sed non humanum t immo coeleste, quod per vicrum Vriginis velut per canalem tIδnsij t. i
95쪽
VErbum assumpsit verum corpus humanum. Sic Paulus ad Rom r. cui factus est ex semine David
fecundum earnem: Luc. vltimo, Palpate videte . spiritus carnem ossa non habet : Ad Hebr. . Debuit per omnia fratriἷur a similari. Hoc definitum in Concit. Calced. Constantinop & Lateran . & in symbolo Athanas j qui habet, Christur perfectus Deus perfectus homo , ex anima rationali humana earn ubistens. sub scribunt patres huic veritati. Ratio est , quod si non
esset verus homo , inanis esset fides nostra: non posset enim esse passus, mortuus, oc sepultus, nec resurrexisse , quae tamen omnia credimus . Deinde,debuit Christus satisfacere in ea carne, quae peccauit, sed illa fuit humana : ergo dc caro Christi. Tandem, ut recte at-gumentatur August. lib. 83. qq. quaest.22. Si phanta
pitum it corpus Christ, s fellit Christus fefellit, veri
tas non est ; quod est absurdum dicere. Obiic. Paulum Philip p r. dicentem , quod Christurin similitudinem hominum factus est; ergo non fuit verus homo. Res. primo cum Ambr. & Chrysost. diei hominem per similitudinem , quia non erat peccator .& talis apparebat: ita quod sensus sit, in similitudinem hominum peccatorum factus est. Resp. secundo, dici hominem per similitudinem , quia apparebat homo
tantum, ut cuteri homines, tamen erat praeterea Deus.
Resp. tertio , Paulum loqui de vera similitudine , quit non excludit identitatem, sicut Geoesis cap. s. dicitur
Adam genuisse filium ad imaginem de similitudinem
Obiic. cum Fausto hqreti eo ex I. ad Corinth. c. s. Est cognouimus Christum secundum earnem : iam non nouimur , ubi ille haereticus ait, Paulum mutasse suam sentcntiam , clim prius existimauerit Christum habere ea . nem , & postea resilierit, agnoscendo ipsum non habuissc , unde dicit verba aliata. Resp. blasphemiam esse, dicere Apostolos fuisse in errorem quem rctra .ctare debuerint. Sensus ergo est; quost Apostoli volu rint allicere fideles ad vitam spiritualem, quae habetur per cognitionem fidei , & non per visionem corpo acam , via de dicunt, si cognouimur earnaliter que sunt de Christo , iam mm nouimus: idest cognitio nostra est inu
96쪽
Obiic. Cato non est particeps redemptionis . ergo non debuit carnem seu corpus assumere . Probatur antecedens ex I Chorinili. 2. Caro sanguir regnura Dei non possidebunt . R. carnem esse redemptionis Par ricipem , quia corpus glorificabitur in coelo: ergo cor-yus debuit assumere: Ad Apostolum respondeo et caro sanguis, &c. id est qui agunt secundum dictamen corporis , dc suggestionem carnis aut sanguinis: Dcum
non vid: buat. Obi j e. pro secunda haeresi id quod habetur apud
Paulum 1. Corinili. I 3. Primur hemo de terra icrrenur , fecundus vero de te locelestis et ergo se ut ex prima Pa se huius contextus colligitur , quod corpus Adae sit factum ex terra , se etiam est secunda bene infertur , , quod corpus Christi , qui est secundus Adam : sit Extractum e coelo. Resp. Paulum non dicere cor Pus secundi hominis esse de coelo , sed ait secundum hominem esse de coelo coelestem , quia habuit e coelo naturam diuinam, & subsistentiam coelestem, & de rerra habuit tanta m naturam humanam , quae non aerat obnoxia terrenis affectibus , sicut natura Adamici nostra fuit: de praetet hoc Paulus vocat secundum hominem de coelo coelestem , & primum de terra Ier- aenum , quia di natura , dc Persona, & affectiones
. . An Uerbum assumpserit animam .
APollinaris Laodicensis senex doctissimus , quem D. Cyrillus Epistola quinta vocat magnum fidei
agonistam & qui Psalterium Dauidicum graece ver- sbus hexametris conscripsit , temporibus Damasi Pontificis maximi, in haeresim lapsus est, it aut diceret, Verbum non assumpsisse animam rationalem , sed ' ranium corpus humanum , in quo vices animae gerebat : poste vero conuictus argumentis, agnouit susce-Pisse animam humanam sine mente de intellestu , ita quod Verbum fuerit loco mentis.
πNCht isto suit reuera anima rationalis, quae men-
tem, spiiuum, di intellectum habebaε . Primum
97쪽
habetur ex Matth. 26. Tristis est anima mea usque ad mortem, & Ioan . Io. dicit Christus, Potestatem habeo po-γundi animam meam . Secundum habetur ex verbis Christi Luc a G. In manup tuas commendospiritum meum. Vtrumque , definitum est in Concilio Calced. cap. 1 quod confirmatur ex seripturae eontextibus , ubi ha betur, Christum admiratum fuisse, nunc contristatum, nunc infremuisse spiritu , quibus accedit Athanasius, dicens Christum esse verum hominem ex anima ratio nati & humana carne subsistentem. Ratio concluIIo nis est , quia si Verbum teneret locum animae , esset
forma physie a &pars compositi physici , quod repu
gnat . Deinde . si assumpsisset animam sine intellecta,
non assumpsisset veram animam, quia ad eius verita tem , integritatem , & rationem essentialem pertinet intellectus. Porro ne dum assumpsit animam, sed etiam Dolentias & facultates animae, non quidem Primo sper se & immediate , quasi formaliter terminauerat intellcctum, memoriam & voluntatem; sed remotu animam , cuius sunt potenti assumendo. Obiic. si Verbum assumpsit animam ; ergo tres substantiae fuerunt in Christo , sed hoc damnant Damascenus 3. de fide ea p. 36. Benedictas is . dc Conci lium Francosordiense. Resp. cum Augustino 3. det Trinit. capa 6. Gelasio papa dc Concilio Toletano , quod nihil vetat dicerei, in Christo esse tres substan. tias , quarum una est completa , ut Verbum i & aliae incompletaetalicet non debeat dici: sunt in Christo tres substantiae simplici citer et quia quando aliqua numerantur & vniuntur ὁ non debent , numerari partes remotae & partes partium, sed proximae: v.g. numerando partes hominis , non dicetur , sunt quinquet Partes: nempe intellectiva, volitiua , rememoratiua , vegetatiua , & sensitiva: sed tantum dicetur, sunt duc Partes, nempe corpus & animam ; sic etiam in propo sito, quaerenti quot sint substantiae in Christo, respondebitur esse diuinam de humana, licet humana ha Deia triuas partes . Nec dicant alii , si Christus animam habeat, ergo erit peccabilis , quia eius anima, quae est Iibera, potest flecti in malum . Hoc non est verum is ,
quia licci sit peccabilis ut homo, remo: c, idest, non γ nitur: tamen proli imo est impeccabilis . .
98쪽
An Vesium assum feri anguinem . OVi corpus humanum diuidunt, solent ipsumia
distribuere in partes inani r. atas, quae pertinent quidem ad persectionem Sc substantiam naturae hamanae , non informantur tamcn ab anima rationali a sic sunt quatuor bumores , ut sanguis , pituitabilis , di melancholia : &in animatas, quat informantur ab, anima rationali a & hae sunt vel organicae se ii dissimi-Jares , ut caput , pectus , brachia , vel similares seu homogenea u. g. musculi, oisa , verui , dce. Quo ast partes animatas, non est dubium, quin eas assumpserit Christus , ex ipsis enim primo dc per se constat corpus ; dc sic assumpto corpore humano , debent a
cessario assumi illius parte et quia assumptio totius nihil aliud est , qu lim assumptio partium t Dissicul- ὰ, tas ergo nostra est de ali i, partibus , & praesertim de asanguine ; quod enim dicitur de sanguine , debet etiam dici de aliis humoribus, qui sunt necessarii ad
consistentiam naturae humana: λ iiDinci nomine san guinis intelligenda est mixtio Omnium humorum
nam humores , si sint in naturali positione , mi κε sunt cum sanguine , & ςum in eo totum corpus diffunduntur 3 philosophara ςrgo debemus sic de ali is humoribus ae de sanguine : ita quod si uerum sit dicere , Veibum assumpsisse sanguinem, uerum etiam erit tenere, Verbum assumpsisse alios, humores .
co NCLUSIO.VEibum assumpsit sanguinem. Probatur primo ε
: quia redemptio conuenit sanguini , I. Petit i. Non auro redempti estis , sed pretioso sanguine Agni immaculati : at non potest redemptio conuenire sanguini , nisi sit infirmae uirtutis& metiti r & non potest esse infiniti mςriti, nisi quia unitur Verbo : ergin Verbum assumpsit sanguinem . Probatur secundo'. ex Clem. VI, in extra uae. Unigenitur: ubi ait, unam guttam sanguinis propter unionem ad Veibum ess sufficientem pro redemptione totius generis huma nit ergo sanguis fuit unitus Uerbo : dc haec est ratio,
quare dicitur, quod in Eucharistiae sacramento Ver. hum
99쪽
bum sit aequaliter per concomitantiam sub specie uini, ae sub specie panis et non est autem per concomitantiam sub lpecie vini , nisi quia unitur verbum sanguini. Probatur tertio , ex eodem Clem, v I. in diis Plomate ad Inquisitorem Catalauniae et Cum enim quidam praedicator publice dixisset in Eeclesia Baremaeonensi, sang uinem Christi fuisse eius in morte separatum a diuinitate, non vero corpus, nec animam:Inquis tot hanc dominam de sanguine redarguit ut hae-1eticam , atque ex mandato illius summi Pontificis per literas A postolicas aduersus eandem doctrinan scripsit , & eo egit illum concionatorem retractare id quod alea asseuerauerat. Sic refert Sylvester in Rosa au xeat acti 3. Ea his ergo patet , sanguinem fuisse a m
mediate unitum Verbo, quoniam si e separatus a cor PQ re, erat adlinc coniunctus diuinitati , ut determinat Clemens in suo displomate . obile, si Verbum assumpsisset sanguinem , nunquam illum deseruisset; iuxta illud; cuod Deur semetri sumpsit nunquam dimisit, sed videmus aliquas guttas
sanguinis remansisse in terris reseruatas in Ecclesiis quibusdam, quibus non est verisimile quod Verbum adhuc unitum sit 3 ergo signum est quod non assum-Pscrit sanguinem. Ad hanc obiectionem duplex est responsio : prima est D Thomae dicentis , nihil sanguinis remansi Te in terra ; sed totum reassumpsisse resurgendo, quod si alicubi savgais Christi veneretur: dicit, non esse verum sanguinem, sed qui miraculose fluxerit de aliqua eius imagine , ut refert Athan. in serm. depass. Christi, asserens Berinthi effluxisse copiam sanguinis ab imagine crucifixi , quam Iudaei percusserunt, dc Episcopus magna cum Veneratione reseruauit. Ali i probabilius respondent, verum sanguinem remansisse in terris; Pius enim z. declarauit , quod siue suspieione haeresis aut erroris , teneri pos- sit extare in terris aliquas partes illius sanguinis ,
quem in ala crucis fudhir et ille autem sanguis non unitur Vesbo : quia modo Christus est tantum in eost. Io εc in Saeramento : quod tamen adoretur adorat io ne latriae: hoc est, non ratione unionis actualis sed vel ratione unionis praetcritae, vel ratione contactus , ut Crux Christi, vel ratioue repraesentationis sanguinis
uniti. Porro ad id quod dicitur : quo emet assumpsi,
nunquam dimisit et hoc verum est , quantum ad partes P Rcipuas, ut quantum ad corpus, ad animam, de ad
100쪽
copiosam sanguinis quantitatem , quam in ara crucis fudit; axioma velo non intelligitur de minoribus partibus, sicuti sunt guttulae illae sanguinis, quas remansisse diximus in tetris. sic etiam dicendum de prae- Iulio : quod si manet apud nos multis contrarium-xeneni haec particula non est unita Verbo.. Obij c. sanguis non est animatus ; ergo nee unitus
ei bo . Resp. neg. consequentiam : ad hoc enim ut
aliquid uniatur verbo immediate, satis est, quod sit res aliqua simpliciter necessaria ad perfectionem seu subustentiam naturae humanae, sicuti est sanguis :Nutrimur enim scalido & humido , quae sunt qualita
es Doguinis, ipse que fouet natiuum calorem. sine quo moreremur : non requiritur autem , ut liquid niatur Verbo, quod informetur anima rationali. Dices, Ratio quare capilli, ungues, lachrymae,& sudores non sunt v nui verbo immediate, est, quia non sunt Partes animatae : ergo etiam sanguis non unitur et quoniam in animaius est. Res p. neg. an lec. haec enim omnia non sunt unita Verbo , quia non sunt de integritate nec de veritare humanitatis , sed tantum excrementa , vel partes ad ornatum concessae s quibus si deferatur aliquis honor, non id co defertur, quia sunt immediate unitar verbo, sed quia oriuntur a corpore
immediath illi coniuncto . Dices ex scoto , sanguis non est pars corporis: ergo non est unitus . Resp. non esse partem corporis, sed humanitatis. Dices: Ergo per communicationem idiomatum, Deus potest vocari sanguis. Res. quod communicatio idiomatur in re to sit tantum inter naturas totales dc completas: licet fi t in obliquo inter naturas incompletas: unde in triduo mortis Verbum non dicitur anima, nec eorpus in tecto, sed tantum in obliquo dicebatur unitum animae de corpori : sic in Proposito, quandoquidem, sanguis non est pars completa , Verbum non dicetur
in rceto sanguis: sed laazum in obliquo vallum iam
VIs sergo quae de unione hypostarica undequa.