장음표시 사용
41쪽
patum importet; quod nempe illud dumtaxat veretraditum, se obser
uatione dignum existimetur, quod ab omnibus ubique & semper sit in Ecclesia ciutoditum, ut, quod in exemplum ducimus, ipsum sacrum signum Crucis,quod licet nulla scriptura constet promulsatum fisisse, t men traditum vere dici potest, & omni obseruatione dignissimum: c tera autem, quae non sunt huiusmodi, secus, etiam si iale habeant i stes, cum ex veritate certa conuinci possunt mendacij. Sit exemplo quod ad finem colloquii diei secundae a nobis est de Simplicio dictum,.qui cum auctoritate Pauli diaconi longe ante Ioannem diaconum asisertus fuerit Abbas tertius coenobis Cassinensis, hancq. sententiam ita
mox secuti sint omnes,ut ne unus quidem possit inueniri sensisse contra xium : tamen rei veritate comperta ex eius temporis Scriptore, qui ea cuncta vidit & scripsit, quis insaniens dixerit, tenendum esse, quod tr ditum ; & veritatis compertae nullam rationem habendam 3 Sic, cum tu ipse veritatem non ex certitudinis dignitate, momenti'. probati num expendis, sed ex numero testium, qui omnes quod ab uno esse diactum repererunt,turmatim absque aliqua discussione sequentes asseruerunt, adeo ut idem sint omnes ac unus, cum ab uno in omnes idem fluxisse error inueniatur: perterrere fbrtasse poteris quod praefati sumus quempiam similem ulo Elisaei ,' numerum immensum hostium pertimescciiii ; at non eos, qui ingenuitate polleant ex veritate, dicente Domino: h Cognoscetis Ueritatem, & Veritas liberabit vos.J Ad hanc te incudem prouoco, in qua crebrioribus ictibus probetur,quod sit aurum vel argentum adulterinum, quodve purum atque germanum. At quid facis, cum aggrederis enumerare testes,qui faueant tuae causae, dum asseris S.Gregorium fuisse professorem Regulae S.Benedicti statuis ante primam aciem quem omnium Brtissimum militem te habere existimas, Bernardum videlicet Abbatem monasteris Fundani. Pr be quidem, cum in tuam, tuorumq. erubescentiam quod maxime d levi rursum turpissimam eam imposturam spectandam adducis in scenam, rursum spectatorum sibilis explodendam. en qualem habes tuae militiae antesignanuin. Hunc mox ita abs te ordine isto rebus dispos
ti Q sequuntur diplomata'eiusdem steneris de donationibus fictis a S. Gregorio,seu potius confictis monasterio Cassinensi. Αt de his nos copiose egimus in Responsione, quam post Apologeticum edituri sumus ad finem operis, ubi prouocati ijsdem commenticijs scriptis , falcem de ignem immisimus in spineta illa falsorum documentorum, quo amando
At quid me occupas in refutandis reliquis futili minis argumetis, R illo inter alia, quod subijcis, & deducis ex eo, quod scripsisse reperiatur S. Gregorius res festas S. Benedicti,etu'. instituta adamasse λ Vnde huiuscemodi deducis argumentum, ut dicas: Si post cognita & laudata illa S. Benedicti instituta renuntiauit,& nuntium remisit saeculo: mirum valde esset,Gregorium aliud laudasse institutum, aliud prosessum missc.ce
te nouerat ipse uti iuris consultissmus illud ex eode iure sumptu: Quod
42쪽
Aduersus Constant. Bellotium. 43
semel placuit, amplius displicere non debet. J Quod si Gregorius non
fuit ex instituto sanctissimi patris Benedicti,illud aut nesciuit, aut non obseruauit, nempe quod iuris regula est dictum. Quod illud nescierit.
non conceditur, cum ex epistola eius optime comprobetur, iuris scientissimum fuisse. & si sci' t,utique & illud obseruauit. Nam ab eo,quod ei
semel placuerat, numquam discessisse credam. Nisi serte rationem ali- uam tu ipse attuleris, qua fictum suerit, ut tantus vir a tanto decretoiscedere voluerit. Quod cum tacere non possis: necessario dicendum . est, Gregorium institutum quod ipse verbis laudauit, re ipsa professum fuisse, &αJ haec tua sunt verba, quae cum mirari iure possint omnes, qui legunt; totos oporteat eosdem in risum solui & dissolui,cum te videant monachiun agentem iuris interpretem, qui velis ea lege teneri quem-
Iibet, ut quod semel laudarit, illud ampleia debeat; & non potius sit itilud, quia regula iuris habet, ad contractus reserendum, vel ad alia legalia placita,quibus aliquis bonte consenserit. Sed & illud quo dignum
risu, dum a S. Gregorio exigis obseruatione eius legis, quam post annos ferme septin tos constat ruisse a Bonitacio Papa Octauo sancitamλε En a d. vides Containe quanto periculo monachus agat Iureconsultu, & quid se
st,praesiimere vltra crepidam. Ceterum quod ad S. Gregorium lauda tem institutas.Benedicii pertinet: nonne idem Gregorius aliorum Sanctorum virorum monachorum scripsit atque laudauit vitae institutum ,
& sanctitatem, ut Equiti j, Honorati, & aliorum potuit ne omnium. quos probasset, Patrum sequi simul singulorum vestigia, & vitae so mam profiteri λ Sunt enim ista vocationis Dei, & non hominum electio nis, ut diuersi diuersa regularis vitae instituta sectentur. Post haec autem reprehendens Baronium de eo,quod scripserat in Responsione ad altu Cassinensis Congregationis monachum,que es tu ipse secutus, ista subijcis: ν Scriptor ille tuus nouissimus deridet quemdam
Arnolitum scilicet Belgam, quem tu errantem nomiirare erubescis quod dixerit beatum Benedictum nobilibus ortum natalibus; ac si gra de peccatum esset hoc scribere.J Calumniose rursum more tuo re Visia Non negat ipse nobilitatem illam S. Benedicto tribuendam,quam S.Gr gorius tribuit, immo laudat, & recitat ex verbis eius, quod scilicet di- cat, eum insenuum ex liberioribus parentibus ortum. Risit quidem. quod Arnoldufille tuus addiderit, ex Aniciano stemmate generatum . ex quo & genus Austriacum originem duxerit, ut sic ex eodem principio S.Benedicti genus, Philippiq. Regis Hispaniarum ut ait) linea de
ducatur. Desinite ludicra ista miscere, & sic cohibebitis risum legentium . sed de quaestione hac, elusii. confutatione Vetur inserius in dicta Responsione. Hic vero tantum id attinga,quod subi jcis verbis istis:. ς-x t . Quare nescio,quo spiritu ductus ille tuus, qui ausus fir erit ostendere , beatum patrem Benedictum inseriorem nobilitate sitisse illo Desensoris filio,&c.J dicam eso, quo spiritu ductus; proculdubio a spiritu non vanitatis,sed veritatis,ut qui nonnisi S.Gregorij testimonio rem agens,eadem totidem descripserit verbis yt veritatis amator, haud aequo F i animo
43쪽
animo tulerit, Ita huiushiodi ineptijs lancinari veritatem Subijcis autem ista itidem in sugillationem Baronii: Quod idcirco
dixerim, ais, ut disceres, quo animo erga nos sint illi tui Scriptores, qui ex qualibet re minima occasionem quaerunt, ut quam linterpae institutum nostrum ostendant. J haec tu malus, interpres candi dimini hac in re animi Cardinalis Baroni j. Porro tu cu alias saepe superius cori uictus fiteris rem hanc tota calumnijs agere: modo certe calumniosi sit mus pace tua dixerim)arguaris,ut de te ipse ivi e Bar ius verbis Ap
stoli possit expostulare, licentis ad Galatas' Erso inlinicus vobis iactus
sum veritatem dicens λJ Vt autem hac pessima suspicione concepta, de prodita scriptis te liberem, alto'. simul ista legentes reddam de his omnino securos: hic ex Annalibus eiusdem Aulioris loca aliqua re dam, quibus Baroni; animus explicetur. Sicut enim voces itini e rum , quae in animo latent, passionum notae, ita & scripta cuius eumque id abundantius praestant. Accipe igitur sparsa per Annales elogia de sancto Benedicto, eiusq, sacra mbole ab codem Baronio scripta; quo nomine vestri omnes eidem plurimum debeant , tu vero fala poenitens percutere pectus debeas in detestationem concepti abs te, atque asserti mendaci): ac illud primum: ς Quod, inquit, admiratione di-mum est. Sane quidem in S. Benedicti vocatione s umma Dei in consulendo suae Ecclesiae innotuit prouidentia. Etenim tempore, quo ut diaximus 3 Italia, Gallia, Hispania, atque Africa a Gothis,&Vuandalis haereticis Arrianis possidebantur, Orien'. pene totus esset inscctus limraeticis: in tam tetrae noctis obscuritate densaq. caligine eiusmodi claritudo lucis effulsit, sanctus videlicet Benedictus, qua uniuersus Catholicus orbis illustraretur. Quantus autem splendor ex viro Dei Benedicto ad Ecclesiam illustrandam diuinitus emicuerit: inserius suis locis ordine temporum. enarrabimus.J & rursum de Benedictinis monachis : Illud gloriose praedicare liceat, coalescente nobili planta maioriabus incrementis, in dies magis magi R. dilatatum esse eumdem ordinem monachoru S.Benedicti, progressuq. temporis complure alios extitisse monachorum ordines sub eiusde sancti Regulis militantes.J S post mul-- ta de eisde Benedictinis: A t quis Dei connitu no masnopere admiretur, dum considerat, eodem ferme tempore, quo in Oriente monachismus magna esset ex parte collapsus, compluribus ex eisdem a Fide Catholica in diuersos haeresum errores deficientibus,alijs vero ab illo veteri instituto rigido in delicias prolabentibus: eodem,inquam,tempore in Occidente instaurari, longe lateq. diffundi obseruantiam monasticae disciplinae, eamdemq. adeo fecundo germine propagari, cum veluti ex tenui surculo praegrandium exortae sint seugiferarum arborum siIuae, quae unia uersam repleuerint Occidentalem Ecclesiam : extiteritq. locuples seminarium, ex quo plurimi progressi sint sanctissimi diuersarum eccleti rum Episcopi, nec desuerint ex eis, qui in Throno Apostolico conside
tes uniuersam Catholicam Ecclesiam, cum vehementiores urgerene
Buctus, constantissime gubernarint: progressissi ex eodem monachoruordine
44쪽
Aduersus Constant 2 protium. η3
ordine sint, qui Apostolico munere complures ba, aras nationes Christi iugum serre impatientes , tandem ad Christianam Fidem sponte iapessendam conuerterint: prodierintl alii, qui ob suscepta frandia pro
religione certamina sint victores consecuti coronam martyri j. Praeterismus modo illos,quisacrarum litterarum scientia nobiles,inter Script res ecclesiasticos lloruere. Nec numeramus, quae numerari vix possint
sacrarum examina virginum . sicut nec lacile sit recensere, q t ex hoc uno vere diccndo sui humilitate senticulo immensa flumina sint deriva- ata. QPot,inquam,ex Benedicto diuersoru ordinum sint progressa agmi- . . . na monachorum, qui ucet diuerssi nomine in Dei Ecclesia circii mami .cta varietate censeantur ; instituti tamen esse S. Benedicti, & ab im progredi gloriantur. Haec tanta tibi uno intuitu, tamquam immensum caelum in paruo globo deseriptu inspicieda modo obiter proponimus &c.l& inferius eodem anno in haereticos detractores S. Benedicti & suorum. ubi de diabolo meminit, qui S. Benedictum, Maledictum nominabat sta subinfert: Intelligis ex his puto, Lector, cuiusnam lingua loquantur,cu- .iusve spiritu agitentur infelicissimi Nouatores, qui in eumdem sanctis. simum virum, aliosq. a Deo benedictos monachos maledicta & coni melias iaculari no cessant. J haec Baronius,quem nisi scire fuisse prest teru nostrς Congregationis,assererem fuisse Benedictinu,cum his & alijs praeclaris elogijs Benedicti nos,cu datur occasio,praedicet,& in eos obi quentes seuere cohibeat.vnde sane, si res in controuersia duceretur tervestru, tu ipse, an Baronius magis S. Benedictu atque Benedictinos m nachos diligat: & ipse ut iudex interpellatus sententiam ferrem: procul dubio primas Baronio deserrem, hac potissimum ratione, quod statera, qua expendendus est amor, ut sit verus, in rectitudo. unde & illud Cantici : Recti diligunt te. J a qua quidem si quis deuiet rectitudine verit, a contis, non recte amare conuincitur,sed carnali aisectu spiritualia prosequi, quae inficiant potius quam decorent. siquidem caro & spiritus sibi inuiticem aduersentur. Cessa igitur talia in Baronium inundere; & in tui o dinis amoris rectitudine, si sapis, potius imitare ipsum, qui veri amoris integritate longe te superet. Subi jcis in post haec argumentum ex Regula,qua a S. Gregorio seruan-ιdam vis suscepta, eo quod eam laudasse inueniatur illis verbis de Benedicto agens: Scripsit monachorti Regulam, discretione praecipuam, sermone luculentam. Quam autem, inquis,tantii laudasse cdstat,quis eam non prosessum fuisse iure dicere poterit Z J & unde tibi, ut quoscumque laudatores inuenis, eosdem facias proseitares λ laudatos ab eodem hobes alios etiam monachorum patres, Equitium & Honoratum, siue alios; & quomodo potuit non laudasse omnes, eorumq. instituta commendas*, quos miraculorum signis quae scripsit, esse Dei charos amicos intellexisset sed quod ad Regulam spectat, audi quo modo ipse Grego rius cum de sui monasterij Regula meminit, nequaquam eam S. Benedicti fuisse tradat. φ ait enim, cum agit de monacho proprietario: Eiusde . mei monasterijsemper regula suerat, ut cuncti Fratrςs ita communite; viverent ,
45쪽
inuetent, quatenus eis singulis nulla habere propria liceret. J lixe ipse cui certe peropportuna patuisset occasio, ut si proseor ipse fuisset Regulae S nedicti, eiusdem tunc meminisset: sicut & alibi cum contigit meminisse Regulae sancti Benedicti, agens de Speciose atque Gregorio
monachis, ait: Eius se Regulae in sancta conuersatione tradiderunt.Jδ Quod si una communis omnibus Resula cum Gregorio fuisset, Regulae itrae conuenientius dixisse, videri poterat. ι o. Quod vero subijcis,h cum dixit S. Gregorius,loquens de Regula S.B ν. nedicti: Scripsit monachorum I mulam. sic accipiendum, quod cum de ipse Gregorius monachus esset , sibi etiam scriptam fuisse innuat. Non enim, nquis, dixit: Monachorum suorum Regulam, sed uniuerse dixit monachorum Regulam. J Tuum istud argumentum tollitur ex textu i
so Gregorii proxime citato, quo ipse peculiariter suae, & seorsum Regu lae S. Benedicti mentionem secit , di redarsuit quod subdis: Quo usui quendi utitur in epistolis. Ex quo intelligitur, illum semper intelligere Regulam sanctissimi patris Benedicti &αJat longe postea contigit istud. cum toto scilicet orbe Occidentali, fuit communiori usu recepta eiusdeS Benedicti Regula, ut per Antonomasiam simpliciter dicendo, Reg
Iam monachorum, Benedictim significaretur, secus autem temporibus S. Gregorij, cuius perperam tu citas epistolas. Quod vero pessans in arsumento de laudata a S. Gregorio Regula . ,ν,. S. Benedicti, subiicis istud Dilemma: e Aut enim monachus erat, quan-ν. s. do res gestas sanctissimi patris Benedicti conseripsit,aut non . Si erat,via experio utique . credendum est, & merito eum laudasse quod profitebatur.J ad hanc prior Dilcmmatis partem primo dixerim, utique mille monachum, cum illa scripsit, immo S Pontificem, agentem in Pontic
Catulam quartum annum , ut est demonstratum: sed quomodo sequitur quod dicis, ut expertus laudarit eam quasi ex tua sententia non alia
quam quae sit expertus, laudare quisqua possit, & non quod laude dignuputarit,liceat laudibus prosequi subtruis vero: Si non erat, monachus Gregorius scilicet,cum illa scripsit, sed postea monachus eisectus est: de aliud institutu elegit,audacter dico, stultissimu fisisset aliud verbis pro basie,& laudasse, aliud lactis exhibuisse: esset enim hominis inconstantis. quod de S. Gregorio dici no debet,nec potest.Jhax tu.Sed quid si fecitat, quod & factum ostendimus, num abs te propterea huiusmodi LM GNtitiae arguendu adeo animose fuisset Patienter tibi serendus,sancte Gregori, monachus iste, cum tanta audacia profitetur, si hoc abs te fictum esset, stultissimum dici debuisse,si,inquam,sectatus non iuisses quam Ia das Regulam Benedicti. Compello te, Constantine, si tibi loquendum esset de Regula Carthusianorum, vel S. Francisti, & aliarum austeri rum, quas sancta Ecclesia Romana probauit: laudares ne illas, an non utique laudaturum te eas, dices recta sententia: quidni enim laudares, quas laudatas ac probatas ab Ecclesia stires si adderem: Quare ergo. non profiteris easdem, quas laudas, transiens ad arctiorem, quod licet
quid diceres Z utique illud: Non sic .eas laudaui, ut nisi profitear illo, stultitiae
46쪽
mittitiae sim mox a suendus, cum diuersi sint hominum gustiis, & non in idipsum vocati sint omnes. haec tu ita prudenter. At quomodo au-siis es, idipsum si erisset Gregorius, sancti ramum Patrem tam audacter summae stultitiae redarguere λ An non dignus haberis, qui ob tam graue culpam leuiori saltem sebiiciaris virgae monasti tu dicito. Grande certe piaculum, audax facinus, dictum arrogans id asseruisse , atque in illud discrimen Gregoriu adduxisse,' si mani sestissimis rationibus probaretur, alterius instituti quam S. Benedicti filisse: mox mittitiae im- i mensae & inconstantiae notam incurreret. sed parcat tibi ipse Gresorius, cuius admirandam sanctitatem adeo tenui eiaemq.marcido tui Ditemmatis filo suspendis. Post ista autem rursum repetis ' eamdem disputationem de tempore, di quo S. Gregorius scripsit librum secundum dialogorum, contendens probare si posses , ab eo illum scriptum ante annum Redemptoris qui gentesimum & sexagesimum. Sed quia ilia confutauimus ex ijs, quae s perius dicta sunt de Simplicio, a quo partem rerum gestarum S. Benedicti idem Gregorius se accepisse testatur, qui non ante quadrigintatres annos est reuersus in Italia, anno scilicet Redemptoris octoges osexto post quingentesimum: omnes illae tuae argumentationes evanescunt, ut sit tibi contra Faustum omnino silendum His vero subijcis de propag ta religione ordinis S. Benedicti in exteras nationes, quibus assentimur. quis hoc neget, quod idem Faustus per S. Maurum fictum in GaDlijs docet 3 sed de propagata tam cito in Anglia,non possumus consentire, illis obstantibus, quae diximus in Responsione,quae post Apologeticuin fine ponetur. Nec persuadet quod Polydorus Virgilius,qui nuper res gestas Anglorum scripsit, hoc dicat nulla antiquorum auctoritate, sed
suae mentis arbitrio: non enim recentioribus de antiquioribus testantibus fidem adhibemus, nisi quae dicunt, vel ratione, vel antiquiorum te-ssimonio fulciantur. Alioqui si via ista aperitur, ut nouissimo cuique quaelibet asserenti absque auctoritate, vel ratione probata credatur, in selestate cuiuslibet erit, quod velit asserere,& antiquitus tradita dissia pare. At sic estBaronius comparatus, ut scriptis suis nulla fidem adhiberi velit,nisi antiquiorum testificatione quae scribit,assi et ac comprobet. Post haec autem longa Histra niteris oratione, ut ostendas plurima priuilesia concessa a Romanis Pontificibus monasterio atque Congregationi Cassinensi. Quis negat quis inuidet An non Baronius, cumdatur occasio, eorumdem cum laude meminit Numquid quia confutat filia, vera negat vel quia detestatus est imposturam aliquoriam, o demnat quae comperit& certo nouit esse germana minime gentium. Vnde ergo sibi, ut eum sugillans , in ista,more tuo, amara verba am rus ipse prorumpas, ut dicas: h Quare exeat nunc nescio quis male alla' b ρ s. om s erga nostram Congregationem & praedictum sacrum coenobium, & p. am irrideat; dicat a. illa ipui tot & tanta priuilegia opus esse monachi oti si nam illico,prolatis archetypis,mendacio conuincetur &c. J haec tua isti alia his consentientia. Ad quae in primis,quod pertinet ad dijudica
47쪽
dum animi assectum, Iam seperius, cum istam notam Inureres,dii primὶ
inustus ab ipsa,certa assertione monstrauimus, praestare etia hac ex pa
te Baronium tibi ipsi, qui in eo quod spectat ad cultum sancti Benedicti,
eiusq. ordinis monachorum, nolit cuiquam primas deserre , & ipse numerari secundus. Quod si ab ipso quae a contigit asserta priuilegia, isiue donationum limrumenta redargui imposturae: id non insultans,sed idolens fecit; dolens, inquam, quod forentissima monachorum institi
tio sanctissimi patris Benedicti istiusmodi sordium a ergatur inquia.
namentis , quae quod deterius est non expurgentur a suis ; immo intacta sinantur, amentur, & coiiseruentur; & si quis veritatis scopa eue rcfe aggrediatur, prohibeatur omnino. siccine colitur sancta religio ' Ita etiam prosecto mali parentes amant malps filios proprijs affectibus indulgentes, odio prosequentes reprehensores eorum,qui eos ad melio- , rem frugem reuocare laborent. Iste ne an ior dicendus, an odium, diligere siue in rebus, siue in persenis vitia λ Si ergo vero sunt vitiosa atque omnino falsa & commenticia diplomata illa: cur adeo aegro animo se tis,confutari ipsa, & manifesti erroris conuinci si non sunt, seu non putantur a vobis talia esse, cur argumenta singula aduersus ea plane inso-:lubilia non soluuntur illata sed una tantum illa responsione gaudetis, a prg. 2ro. qua utimini, cum ista rursus auimo acriori subiungitis: Dicat, & haec a P. N. tatis Imperatoribus emanata priuilegia esse monachi otiosi opus, & tot Imperatorii maiestatem,dignitatem,& existimatione conuellat, & nihili faciat. Et quia scio quemdam recentissime admodum scripsisse aduersus haec diplomata & donationes, quae omnia vocat deliria,& ficta quondam fuisse, nullam l. Idem eis praestandam scriptitat, cum sola nuda verba & non facta consideret,iannisq. nos prosequitur,qui rebus magis quam verbis credimus, cum quae patent sensibus, sciamus non egere proba tione &c.J ex his nimirum,Constantine,deducis, quod cum monachi ea' possideant quae dictis diplomatibus continentur, ipsa reuocari non pos . sint in dubium,nec erroris argui & confutari. perbella tergiversatio, tua sic te putas eludere simul omula argumenta. Non hoc agit, qui ea redarguit falsitatis, ut bonorum illorum vos iniustos arguat posse res,' neque quod bona illa eorumdem falsorum documentorum auctoritate
possideatis, aliquando dixit; sed hoc potius, quod pluribus eiusde m nalteri j naufragijs, deperditis germanis carudem donationum scriptis, aliquis ex vestris, sed non de vestris, impostor illa cuncta finxerit, quadi sunt consutata, diplomata. Λt vero quid egisti, ita carpens & sugillans illum, qui hoc non, vetu putas , livido, sed candidistimo animo praestitit hoc utique , quod cum omnia illa, quae scripsi in Responsione ad religiosum monachum m. vestrum, nequaquam edere statuissem, ne viderer voluisse vestrae fa
. ctissimae religioni ignominiam irrogare, sed continuissem hactenus i tra domesticos parietes, ostendens ea aliquibus ex vestris, ut sic ressiib silentio absque vulgari strepitu ageretur, ac ita consuleretur existi
48쪽
ex parte liciun libere in demi ordinis Congregatione pessime quidem
meritus cum secretam illam vobis ostensamhebosionem publicis stria Itis abs te cinis nisus sis consulare , coegeris nolentem, & liactenus verae existimationi parcentem, illam edere, quam tuipse confutando ita manifestasti; sicq. maximo tuo, tuorumq. dedecore huiuscemodi editis scriptis insulsissimis,extorseris de manu nostra illam ad Cassinatis Conis gresationis alium monachum Responsionem, in qua diplomata illa,quet tussicis redarguuntur mani immae imposturae: unde in te unum curapam conijciant omnes tui veritatis amantes. Quia tantum abest, ut his tuis scriptis confiitaueris ea quae in contrarium a nobis allata fuerunt ut magis magi'. ita stigide re spondendo,vestro ordini notam inusseris indeletae:m Nos autem Deum, & homines contestamur, ad haec in
uitos& renitentes pertractos, abs te quodammodo necemitate coactos ; ne si taceremus, redargueremur improbi re vera calumniat
res, prout notati istiusnodi tuis scriptionibus inuenimur; sim. tace do, culpa, quae nulla inest, videri potuisset nobis inesse. Quam praestitis set, Constantine, ut ipsum quidem prudentius rem agentem imitatus esses Cassinensis item Congregationis monachum tuum , qui anteia quam sua cuderet, nobis ossendit: liberasses quidem te , tuosq. a muratis angustiis: nam inter nos fla res transacta esset sub silentio, absquo strepitu concurrentium ad spectaculum, quos tu, parata seena, magna pompa ad dialogorum colloquia, tamquam ad assiis comoediae conu casti. sed reliqua prosequamur. Ad confirmationem falsorum diplomatum, S. Thomam inuitum in reluctantem conaris adducere testem, ut in alijs saepe iacere consueuisti, cum subdis: ' Libet hic ad coarguendam eius ignoratione afferre, quod S. Thomas respondens aiebat: Quod vero secundo proponitur, quod beatus BenediAus in vita sita amplas possessiones recepit, hoc suificit ad
ostendendum,quod communes possessiones non totaliter excludunt in
nasticam perfectionem. & haec D. Thomas, quibus ubique confirmae quod dicebant illi de possessionibus receptis a beato Benedicto; quas utique recepit vel a Tertullo, vel ab Equitio,seu a Gordiano,prout prae ductae tabellae donationum probant de factum ipsum: nam monachi nunc usque sunt in bonis ipsis. Mod si a praedictis donatae non fuerint, ut i geminatis,& propterea falsas illas donationes esse asseritis: alium producite vos donatorem, & alias tabellas, quae haec eadem bona narrent, quia velimus, nolimus, cogemur sateri, nos in errore esse, vos vero vera dicere. Qiuul cum non feceritis, nos factis credemus, vos pro libito vestro verbiaeridete, cum res ipsa probet nos vera dicere, vos nugas texere. J hucusque tu Constantine, quem totum anxium intueor ex tuis striptis; vereris nimirum, ne ex conuictis falsitate diplomatibus, mox rei vendicatione latis dia illa, omnes insuper villas, & oppida a vobis auserre laborem, cum tu non ex diplomatibus, quae aperta luce falsa comprobantur, tueri conaris bona illa vestra esse; sed ex eorum posses.sione probare diplomata esse vera . Non hoc agimus ut nupcr diximus G cum
49쪽
cum certunt exploratiunq. sit apud nos, vos eorum omnium esse te, timos possessores, sed non plane ex diplomatibus illis, quae talia omnino esse conuicimus, sed ex alijs quae non extant , in quorum locum supposita suerint filis illa, quae tu tuiq. rerum inscii pro veris ostentant. Eodsi coneris ex illis probare eoriun legitimam possessionem: vide in quam frande periculum conijcias ipse tuos; cum ex illis hoc tantum lucri vo is accedat, ut conuincamini omnino, ea omnia falso vos titulo possiadere. Vide roso te modo appello Lectorem cum quo homine sit mihi negotium, qui contra propria commoda adeo impense laboret. quod'. magis displicet, sanctum Thomam S. Ecclesiae Doctorem cosere velat fusiliati astipulari, cum nec verbum quidem de illis diplomatibus apud eum extet, sed tantum de possessione bonorum, quae non eat illis commenticijs , sed legitimis scriptis, titulo iusto possederint. sed ad reliqua. Quod autem aduersus ea, quae dicta sunt in Responsione de tempore promulgationis Regulae S.Benedicti,paulo post finistra tergiversaris, ut effugias Petri diaconi atque Sigeberti de promulgata Regula S. Benediacti post eius obitum assertionem: iam unde ipsi id acceperint, nuper inuenimus testificationem quidem omni fide maiorem.Extat in Vaticana bibliotheca veterrimus codex, in quo ipsa S Benedicti Regula descripta habetur, & post eam Martyrologium Vsuaria eiusde antiquitatis. An
ipsam aute Resulam breuis praelatio praeposita legitur his ipsis verbis: Incipit Proluus de Regula sancti Benedicti Abbatis. Qui leni iugo Chrim colla submittere cupis, Regulae sponte da me
rem, dulcia vi capias mella. Hic Testamenti veteris, noviq. Cuncta mandata. Hic ordo diuinus. Hi . castissima vita. Hoc Benedictus p ter constituit sacrum volumen, sui'. mandauit haec seruanda alumnis.
. Simplicius Christi minister magistri latens opus propagauit' ut omnes.
Vna tamen merces virosque manet in aeternum .
Incipit Regula. Ausculta fili &c. J Ad istam plane praelationem vises
est ali usisse,quem diximus,Petrus diaconus,dum ait: Simplicius Regula, quam suus masister condiderat, idest occultauerat, publice lesendam Omnibus monachis tradidit.J & Sigebertus eade ipsit recitata Lperius veri ba habet du ait: ν Simplicius discipulus eius latens magistri opus publi- . cauit.J ex qua lectione Sigeberti mendum in codice illapsum corrisi potest, ut ubi legitur,propasauit, dicendum sit, publicauit. Qiramuis nec inepte legitur, propagauit, ut sit sensus: Resulam in Italia propagauit, quam in Gallia, usque ad finem Mauri & successoris , suis monachis seruandam tradiderat. Sed N ex eadem lecti e praelationis ad si gulam , in eo quod ait, Magisti i latens opus publicauit, siue propag uit , J nosce in Petro diacono legitimam lectionem & germanum senium verborum illorum: Simplicius Regulam, quam suus masister condid rat, publice legendam omnibus monachis tradidit. J ut sit sensus secun dum dictam praelationem ad Regulam,quod Simplicius Regulam,quam sinctus Benedictus occultauerat,publicauit. Sicq. vox illa, condidit, nibi significat quod, composuit, sed quod, occultauit. At quid ex hac
50쪽
veritate tripilai testificatione probata deducimus 3 Equidem conclusio nem illam, qua pro Baronio quaestio omnis absoluitur. Etenim cunas perius ex Fausto S. Benedicti discipulo sit demonstratum, Simplicium ex Gallijs in Italiam minime redijsse ante annum Redemptoris quingetesimum octogesimii sextum, ante quod tempus nec Regulam potu rit in Italia publicasse: necessario sequitur, ut S. Gregorius,qui ante Simplicii reditum ingressus est monasterium, nullo pacto potuerit esse professus eiusdem sancti Benedicti Regulam, quae lateret adhuc, nec usique ad Simplicu ex Gallia reditum fuerit publicata. Simplicius enim e Gallijs rediens, illam,quam a S. Benedicto acceperat cxperiendam Regulam, iam annis quadragintatribus usu probatam,saluberrimamq. inuentam, promulgari curauit pariter in Italia, cum ex Gallia sero redijsset..od autem post haec parallelos conseris instituti s. Gregorii cum Regulis S. Benedicti: quis negare poterit, omnes Regulas religiosorum aliqua habere inter se ommunia ,& aliquibus peculiaribus legibus ab invicem separariὶ uod ex omnibus Regulis ostendisse Benedictum quodam Abbatem, . Sigebertus affirmat. a Sst.bia. uAddis post haec ex sancto Gresorio argumentum, quod dicat in dia Iogis , h S. Benedictum admonuisse Marcium Anachoretam, vitam, ses ο solitariam agentem in monte Marsico, ut si seruus Dei esset, non catena feri ea ad st ilitatem tenendam comparata, sed uteretur es. ' 'i ''tena Christi: deducis, inquam, in argumentum quod sanctus Benedi ctus ex 'fficio curam gerebat omnium monachorum . At quod id S. Benedictus 't Abbas faciendum praeceperit, non autem ut amicus
admonuerit, nihil est quo probare possis; immo plane contrarium ii ducitur . Siquidem si is fuisset sub S. Benedicti disciplina monachus constitutus, nequaquam aggredi permissus esset illud vitae institutum,quod
ipse S.Benedictus non probaret, nedum ut tamdiu in eo perseuerare sineretur . sed esto, sub Benedicto etia fuerint ut vis Anachoretae:quid est quod insers:Monachus iste erat in monte Marsico: Marsi a Paulo di cono ponuntur intra Valeriam: erso S. Benedictus curabat monachos. qui erant in prouincia Valeria Z redamueris enim primu ab ipso S. Gr porto , qui ait ipso eius narrationis initio, montem illum fuisse in parte Campaniae: ergo non in Valeria. distinctam enim fuisse Campaniam a . Valeria, fatis aperte idem Paulus ' diaconus docet. Nec est quod argumentari possis a nomine, montem Marsicum in Marsia fuisse prouincia, cum dicat S.Gregorius expresse fuisse inCampania;sicut nequaquam dixeris aliquando montem Atticum hactenus ita nominatum qui est non longe a Cassino prope Atinum, esse in Graecia prope Athenas, ex nomianis similitudine. Sed quid tu ex his demum conaris efficere λ nempe ut ex montis nomine prouinciam, ex prouincia monasteria in ea sita lucroris, & cum monasterijs S. Equitium cum suis S. Benedicti praesecturae subi jcias; ae sic ut tandem Gregorium capias, retia iuuat dilatasse . sed
austra, ut qui non nisi tenuem aerem inci seris, cum procul absit