장음표시 사용
71쪽
pe, monaehos s. egorii adhuc apparere In antiquis pIcturis oratorii
. 4 i sancti Andreae coloris fisisse castanei,quae etsi non adeo antiquae, ut sancti Gregorii tempore coloribus expressae doceri possint: ex antiqui ribus eas deductas, nemo puto, iure negarit. En vides, Lector, quam iuste Constantinus ipse nos subannet;& velit omnino i psis intueri oculis corporis,quq ipse tantum imaginetur oculis mentis. At omittimus cetera friuola,& ridenda potius, quam confutanda, ut inter alia illa de S. Ea v. aps. - quitio, quem tu non misis inuidiose,qua calumniose exueris monastico δε habitu,non solum cum itanum secaret in agro, sed ut ais alias etiam foras procederet, vel domi maneret.J & quod tunc penitus Be- . . ... nedictinis caruerit vestimentis. Sed ex ijs etiam Benedictinum mon chum non fuisse, satis intelligere potuisti, quem fingis postea pro animi
leuitate non veritate trafsse ad tuos,quos postea exortos esse,in Responsione docuimus. In qua,si quae reliqua sint,quae toto hoc tractatu deside rari posse contingat, copiose disputata, Lector, inuenies. Hic vero Apologetici comment ij finis estor ex quo abs te ante aii tempus Epinicium decantatum conuertatur in naeniam, cum per illum .. . . tuus dialogus sit eodem plane tempore, quo est natus, extinctus; ut ad eius inuitandi sint lanus, quos conuocaueras ad triumphum, ne penititus sepeliatur inglorius. 1 Haec nos cursim, his paucis diebus quod tu mireris) aduertius ea, quae tu pluribus Histra conatus es annis; ne queri posses, tui libri editionem esse dilatam. Expecta vero locupleti rem, fortioremq. tractatum, si his te, tuosq. non acquievisse senseriamus, ius comparatione nos hic modo lusiste, cognoscas. Vale . lici
c rinis Apologetistinci stantinum Petit monachum cassinatem. I
72쪽
scripserit ad alium Cassanatem monachum hanc, quae subsicitur,Responsos . . t VM imiotuisset Annales legentibus , quin de monacham sancti Gregorij Cardinati,tBaromus conscripsisset , dum eiusdem Poni t eis auctoritate suasus'. alterius potius quam 'sancti Benedicti ordinis eum fui tmonachum demonstrauit: visa est sentemtia ista duriuscula Benedictinis ; qui Ioannis diaconi auctis i-ltate ipsiim ut suum sibi liactenus vendicassent. mamo,
rem unus ex eisden a Congregationis Cassinensis venerandus monachus, zelo iustiti e motu S, qua quisque auitam her ditatem tueri laborat, commentarium scripsi aduersus eata, quae in Annalibus idem Baronius confirmasset. Cuius nomen silentio honorifico inuolutum idcirco relinquimus , ne ivideamur in certamen rursum reuocare nolentem, eumqIorationis aculeatae stimulis subi j re, qui non cudendo sua, . visus sit se a certamine subduxisse. Abstinuimus, inquam, ab eius nominatione consulto, ne vel nominando videremur eum quasi in triumphum ducere voluisse captiuum . Aic, inquam, librum a se contra eam Baronij sententiam iconscriptiun antequam ederet, prudenter quidem modesti Lsimi religiosi numeros expletas,Roma misit ad dignae mena riae virum Camillum Illustrissimum Patriarcham Alexandrinum,per eu eidem Cardinali Baronio ostedendum, ut si quid haberet neruosius, quo rationes a se allatas infringeret, pr
dereti & sic ipse quiesceret: sin minus quod aequissimum es set) quidquilea sentiendo,ut homo peccasset,uti veri amantistinaus ipse corrigeret. Cognouit ipsum ccurate Baronius, examinauit diligenter,atque exacte discussiti sed haud talem
inuenit,ut discedere a sententia cogeretur.Verti ut eidem,qui cognoscenduna obtulerat,satisfaceret,Responsione hanc et borandam curauit, quam per eumdem Alexandrinum Patriarcham eidem venerado patri ostendi voluit.Qua ipse co- - . Κ gnita,
73쪽
mirari, ab edendi operis sui cupidine pr ira destitit m
dens volensque; atque illud intra domesticos partises continendum putauit . Quod tamen cum apud ilios notius factum suifret: ex eo Constantinus ille Bellotius eiusdem orI- , ius monachus suam scriptionem consarcinasse cognoscitura adeo ut perspicue appareat intuentibus, nihil sere amplius suo praestitisse labore, quam ut illas multiplicaret , quas legia, sti, calumnias,& petitas a diuersis falsitates huicinde congereret , quas oportuit palam fecisse, atque ut audisti, pariter confutasse. mod vero idem Bellotius Responsionem
hanc a nobis elaboratam, per amicum acceptam , compertam habuerit, dc confutare totis viribus laborarit: ut intellia
gat Lectori quam vane, quam frigide insulse, quam denseque falso dc caluinii se id conatus sit: necessarium duximus praeter illa quae superius dicta sunt, eamdem ipsam hic qumque, ut in Apologetico polliciti sumus,edere Responsionem,' Cui ea praemittere,quae in Annalibus Baronius habet;quibus scilicet inductus sit, ut S. Gregorium a Benedictino ordine dirimendum putarit, & qua in primis occasione ad halicdeuenerit edisserendam quaestionem, opus esse existimavimus. - Cum enim tomo Annalium Septimo, anno Redemptoris quingentesimo octogesimoprimo, praefecturae Urbanae sancti Gregorij ratione, qua eo anno periunctus est, deuentum es set ad eius monachatum, quem ante idisse non potuit, quam eo vinculo solutus esset: eoru in primis discussionem haben- . dam putauit,quae in eo argumeto de se ipso S.Gregorius striaberet,cui aduersari,summae dementiae videreturicum iam trieplex reperiretur eius assertio unius eiusdemq. sententiae, ijs de sermo verbis expressis, quibus ita habetur a Baronio recia
eiusde Gregorij dialogoru libris: Vitae venerabilis Valentius,siue Valentio, qui post in hac Romana Vrbe mihi, si,
cui nosti,meoq. monasterio praefuit, prius in Valeria prouin-
'' cia suum monasteri in rexit &c. J Hunc itaque,quem suum fuisse Abbatem,sibi,suoq. inonasterio praesectum tertio dicit, cu petitum constaret ex Valeria prouincia,ubi eade muneris stinctione praeiuerat monasterio, & eiusde prouinciae mon
steriorsi prireipuus omniunt Abbas S.Equitius fuisse sciretur, o m. i. idem ipse S. Gregorim testatur: h iure deducendum Bar
74쪽
ttas existimauit, ex illo s. Equitii Umune suum In Vr
amonasterium a S. Gregorio institutum dc propagatum ι idq. Vt audisti) ex ipsa eius assertione tertium repetita an a Cum insuper eo tempore,quo S. Gregorius profitesicoepis vitam monasticam nullum inueniretur super monasteria
Cassinense, iam cssu ante a Longobardis excisum , unde &monachi Romam magrassent ad monasterium Lateranense sevius etiam Abbates cum sigillatim ab eodem S. Gregorio a Nar ιι ,. recenserentur, nullum tamen eorum sibi, vel sio monasterio
proxime posito praefitisse scribereta e pariter in eam sententiam idemBaronius induci potuit,ut assereret,distinctos fuis se penitus monachos Congregationis S multi, a monachis ordinis S Benedi ιipsum Gregoriu vero illis nomen dedi 1 Ex quibus demum itidem rito redarguendum putauit Ioanem diaconu,qui alium a Valentione prouinciae Valeriae monasterij Abbate fuisse primum S. Gregorninstitutorem νnarret. hic cardo totius quaestionis, quam explicatam & elucidatam, atque ab obiectionibus vendicatam in Annalibus Ieges, uberius autem & locupletius in sequenti Respolisione
tractatam. Cumq. aduersantes, quod viderent nullo modo
contradici posse ijs, quae de se ipλ S. Gregorius pluries φωmaret 3 illud in primis conati essent, si possent astruero, monachos illos prouinciae Valeriae eosdem fuisse cum monachis ordinis S. Benedicti: hoc tessim idem Baronius in Addia tamento ad Annales apposito, ad ista respondens, eiusdem S. Gregorij assertione v iide confutauit. hucusque, Lector, de his, quae sunt in Annalibus pertractata. Reliqua audies in hac,quae sequitur, Responsione ad murutiplices obiectiones postea illatas elaborata. Illa vero praecipuam, qua calumniose nimis idem Baronius patitur,dum nouitatis auctor ab ipsis asseritur, atque nouae sententiae inue torab aduersari js segillatur,conuulsorq. antiquitatis una eorum omnium voce immani strepitu conclamaturi cum re vera ni- hil umquam apud eum antiquius fuerit, quam de venera da antiquitate in primis bene mereri, eamdemq. diu exulem postliminio reuocare , obrutamq. mendacijs pristinae revidere veritati, vendicareq. in apertissimam lucem; quae Cym-
ueri offusa tenebris, tetro inclusa carcere delituisset inuisa
75쪽
eiusdem antiquitatis, laudibu'. immortalibus ornenti prae dicent vero magis omnes studiosissimi veritatis, celebrento praeconijs , cum eius missio eamdem ipsam suo fulgore nitentem, tandem edensa caligine emergentena aspexerint, . eidemq. ex animo bene precenturiar assiurgant vero simul omnes ipsi Magno Gregorio, cuius triplici et Uio comm nita, tanto priaeuio duce ipsa veritas laeta atque secura pro cedat . quibus te iungendum fore, Lemu, non dubitamus, si verus es cultor veritatis, atque studiosus custos antiquita tis sab ins procul abhorrens, qui cum erroribus, quos semel imbiberint, consciae scere, ac denique mori, animo obdura to statuerint. Quibus solis certo scimus, ista Barohii, & quae nos in eius defensionem. elaboramus placere non postas quos merito uti prosanos a suo templo semper arceanta tui Veritatis o
76쪽
Congregationis Oratorij Presbyter, S
RV D E N T E R quidem abs te factum est,ut librum
tuum de sancti Gregorij monacham, antequam ct proelo su ijceres , Romam omitteres ostendendum illustrissimo ac Reuerendisinas Cardinali Baronio per tuos aeque ac meos Illustrissimos dominos Cai tanos. In cuius praesitione dum ais affectis sinceror Rogo,ut Illustrissimus Cardinalis Baronius,que ego sei per in t onore habui, benigne excipiat, perspectaq. rei veritate, retiationi nostrae gloria, idest Gregorium S.RL Pontificem & Doctore maximum, quem eripuit, ipse rellituat.J id non nisieuicta causa, es errore conuicto, stradendum fuisset; immo nec opus erat: siquidem sponte id Baronius praestitisset, tarimaq. persecisset alacritate. Ita enim compa ratus eth, ut cum veritatis vindicem agat & deis rem, quemcumque libenter audiat monitorenti, si mi R. gratiarum actionibus prosequatur eum, per quem ipse proficiat, cum veritatem interdum laesam, labantemq. ipsam ita firmari contingat. Vidit ipse quae scripsisti, quae etiam antea relatione piorum subodoratus, ijs satis um putauit, si in Parergis ad Noniam Annalium tomu appositis quaedam adderet,qui-hu;asserta Septimo tomo sententia firmaretur, confiitarenturq. simul omnia, quae in contrarium obi jci potuissent. Nec tua ista scriptione permotus, ipsis aliquid addendum putauit, illud vulgatum usurpans rSapienti pauca mene conseius, viris doctis satis esse persuasa,quae scripsit. Verum, ne eius silentium in deteriorem partem accipi posiet,cum fieri sepe soleat, ut tacens tamquam veritate destitutus manus dedisso intelligatur: subij haud inuitus hanc ipse prouinciana , non ut assertam . ab eo sententiam roborem non enim quae omni ex parte subsistit,nostro indiget Hicin ento sed vi, quae tu multipliciter seustra obhcis, quam inanissima esse, demonstrem. . In cuius disputationis ingressu illud in primis persuadeas tibi velim , procul ab esse debere a pio Sanctorum cultu mendacium: cum haud minor sit reputanda blasphemia, aliquid illis detrahere ex his,quae habent, quam tribuere, quae non habent. Etenim talis laudatio irrisio est repo
tanda, non cultus ; nec Deo placet oblatio, quam veritas non comita
tur . Hiac illud mystice designatum, quoaspecies oamea aromatum s quibus
77쪽
a Exod.3o. quibus sacrum thymiama conficiendum erat, pondere Sanctuarii pila, expendi oportebat;vt his symbolicis signis ostenderetur , nullam, quantumuis religiosa videatur esse laudatio , quoquo modo pietatis intuitu comprobandam, quam prius sacra veritatis sitatera nonponderet. Sancta sancte colenda, nos docuere maiores; nec in his priuato ullatenus indulgendum affectui, sed cedendum in omnibus veritati. Absit igitur,ut quia S.Cregorium peculiarem nos patronum habemus,& iub eius titulo imilitamus, atque stipedijs vivimus, pii plus, quam decet, aliquid tribuamus, vel λBenedictum non bene dicia laude colamus. sed ad quaestione. Rem agis hane unam intesm libro tuo,sectionibus decem & septem distincto, ut assertam a Baronio sententiam in Annalibus,de sancti Gregorij monachatu sub sancti Equitii prosessoribus, non autem sub sancti. Beniaicti discipulis , multipliciter impugnare possis. . Mei vero haec
est ratio instituti, non ut cuncta in illis es ata redarguam parum amiaci id esset animi, remq. odio magis agendis, quam Christiana charit te, veritatis amore, tractantis sed illa tantum conuellaria, qtue a te allata , ad hanc , de qm agimus, causam spectare noscuntur ;idq. qua b I. cor. I 6. brevissime potero, memor in primis monentis Ae oli: Omnia , vestra in charitate fiant. JHabes autem in prima tua Sectione ista: In Ecclesia pro certo semper est habitum, traditumq. omnium consensu, sanctum Cresorium Beno adicti num monachum extitisse.J secunda vero Sectione adijcis ista: Ve rum. tempestate hac nostra Illusti issimus Cardinalis Caesar Baroni nouam insiis Annalibus inuexit opinionem de monastica ancti Gregorii professione: monachum illum quidem fuissenon negat, nequaquam
tamen sancti Benedicti patris nostri, sed sancti Equitii disciplina, prae'
Miror valde quod iὴ his astruendis Ecclesiae in primis traditionis vendicas tibi nomen. quid traditio, nisi quod ab omnibus ubique semper factum liquet y quid in huiusmodi ab omnibus ubique &semper traditum ostendere poteris, ut non prorsus inane nomen traditi mis. vsurpasse intelligaris quid nouitatem impingis et , qui ex ipsis Gregorianis purissimis fontibus totum deducit quod assem Qivdhoc anti quius excogitari potest Quidve istius atque solidi tuae enim mparte tibi laudandus plurimum filisset ipse Gonius, utpote quod site Mattax imitatus illum, qui commendatur sententia Dominid Scribam doctum, qui profert de thesauro suo noua&vetera: Deus qui iustificat, quis est qui condemnet 3 Habet nouitas illa crimen, vel criminis sespicionem non vitat, quae a nulla deducitur antiquitate. Laudanda vero &i ctenda, Quenda atque arctius retinenda, si a vetustatis sente derivata intelligatur, quae non nouitas adinventa, sed antiquitas restituta silp tius appellanda . Proscribenda igitur Ioannis diaconi primi vestraesententiae auctoris assertio, quae nullas habeat ab antiquitate traduces: retinenda Baronij,in qua copiose ori narii tantes influant antiquitatis.
- Stat eodem auctore Gregorio, dispar distincta sancti Benedicti su
78쪽
eesi uri Abbatum series ab ea, qua recensetur praedecetarum Abbatusancti Gregorij ipsius verbis deducta successio, diuersis prorsus distreta limitibus, diuersitate nominum, Iosiorum, & personarum, ab ipso B ronio Septimo Annalium tomo recensita. stat pariter stabilitum firmiter ab ipso in Appendiceta Nonum tomum,tam Equitium,quam suc- ores eius Abbates ita distinctos a monachis Benedictin ys fuisse ut nulla rationetis iisdem censeri valeant. stat insuper utriplici assertione ipsiusmet sanctiGregorij demonstratum, & absque controuersia definitum, ipsum non sub aliquo succestarum sancti Bene sim Ab uum, sed sub Valentio siue Valentionem , aut Valentinum dicere malis monasticam vitam esse prosessum. Hunc siquidem unum,nec praeter hunc aliuvllum Abbatem suum nominat,de quo de ultimo dialogorum libro sic t quitur: ε Vitae namque venerabilis Valentius, qui post in hac Romana Vrbe mihi, sicut nosti , meo quoque monasterio praestat, prius in Valeria prouincia suum monasterium rexit. J monachos vero prouinciae V
Bamni docuit. Sunt istae quidem Baronij, immo ipsius S. Gres ij aia sertiones, haec iacta antiquissima fundamenta, quibus nihil possit hac in
re antiquius inueniri. quae tu vide quomodo nomines nouitatem, cum ex antiquis per decursa trium saecciorum curricula usque ad Ioannem diaconum primum nouatorem nemo repertus sit, qui adeo bene locata fundamenta reuςllere auderet, vel minimum quid mutire aduersus adeo canam venerandamq. antiquitatem, non Isidorus, non Ilaephosiis, vel
Beda,Paulusve diaconus,qui res gestas S. Gregorij ante Ioannem diae num conscripsere: quos vestros fuisse monachos, cum dicatis, haud du- bium quin omnes id summo certe praeconio promulgassent quod diciatis , si veraciter asserere potuissent. Fuit unus & primus Ioannes diac nus , qui ita ab antiquitate resilijt. Sed videamus an tu aliquid inseras, quo loquentem Gregorium a mas,& silentes tot Patres nestigmae nomine merito reprehendas . per sequar tua vestigia, quae Sectionibus singulis fixa relinquis. Confutata igitur in prima, & secunda Sectione de nouitate calumnia, conuertimus
yylum ad tertiam Sectionem, qua conaris alterum de duobus esseer'. ut nimirum vel redigas sanctum Equitium cum succetaribus suis sub Regulam sancti Benedicti,atque hac saltem via ipsum Gregoriu' etiam Eiusdem Regulae prosessorem constituas; vel si hoc non possis consequi, eo te couertas ut veluti iurato quodammodo bello, omnia ipsius Equitii destruas monasteria, quo eius intercepta successione, Gresorium sic cogas sub Benedicto monachatu profiteri. Vt primu illud obtinea'pr bare studes, sanctum Benedictum antiquiorem suisse sancto Equitio, ut ex hoc inducas, Equitium Benedicti fuisse propaginem: ai'. S.Benedictum anno salutis quadringentesimo nonagesimoquarto peti jsset Ρdeserta; inde ex subiacensi monasterio peti jsse Casin , anno quin gentesimo vigesimotertio: vixisse vero sanctum Benedictum usque ad Raaiam Redemptoris quingentesimum quadragesianii ecudum vel te
79쪽
tium. Aetate igitur sancti Benedicti sic desinita , ad Equitium teco uerte is, ipsum dicis post sanctu Benedictum clamsse, atque ipsius pene
Gregorij Papae tempora attisisse,idq. probare niteris in primis auctoria tate domestici testis adhuc viventis Arnoldi Belgae, monachi Cassinatis, tibi ut profiteris amicitia coniunctissimi. Ita quidem testium Ies,
rans inopia, rem antiquissimam recentissimo teste , quod asium non in . - uenias, probare nisus; tes . teste te, quod dicendum erit erius, o
sa cadere sentiens, totus nutabundus, mala securus, eodemum te con-- uertis, ut ex scriptis sancti Gregorij quocumque modo id coneris elice
a s u. Cum testetur, inquis, sanctus Gregorius ' de Εquitio scribens, ea lib. i. c. - se accepisse a Fortunato Abbate, qui eidem Equitio fuerat familiarit . te coniunctus: consequitur,quod sanctus Equitius fuerit sancto G Drio proximus. J sed non plane sequitur, quod sancto Benedicto iberie aetate posterior. Siquiaem potuit sanctus Equitius ante sanctum Benz-- dictum este natus,anteq. ipsum collegille monachos & post lanctum B c i nedictum, quem dicis annos natum sexagintaquinque mortuum ess superstes adhuc plures vixisse annos, atque ad alatcm decrepitam pem
uenisse, ut sic post sanctum Benedictum vivens decesserit tamen senior. ipso. Sicut accidisse scimus Cassiodoro, qui, antequam discessisset ab V rbe S. Benedictus puer, ipse gerebat sub Theodorico ampnissimos magistratus,&post obitum eiusdem sancti Benedicti annis decem& octo.
Hi perses erat, anno Redemptoris quingentesimo sexagesimosecundo,, agenS annum suae aetatis nonagesim tertium t ex eiusdem ipsius scri ι M, I bm. piis Baronius facile collisit in Annalibus.Vide qua leuis illa argumenis .a U .s16. tatio cedat. sed leuior alia quam subi Ris, dum probare itidem nisus,io sanctum Benedictum sancto Equitio antiquiorem n hunc modum argumentaris : Quae scripsit de sancto Benedicto Gregorius, fatetur aeaccepisse a quatuor sancti Benedicti discipulis, eisdemq. in praesectura mon sterij succes ribus, siue Cassini, siue Romae, siue Sublaci ut Honor to . Ex quo possumus, inquis, iure inferre, tinedictum egregium m nachorum legissatorem sancto Equitio Pisse aetate superiore,J eo quod, quae de sancto Equitio Gregorius scripsit, ab uno latum Fortunato A bate Equitii familiari se accepisse testetur. Haec tu cum dicis, iam non ex aetate, sed x maiore numero testium sanctum Benedictum Equitio antiquiorem ostendis . Λt cum quatuor illi omnes aeque sancti Benedicti, sitisse discipuli asserantur, ac simul aequales, licet sibi hiulcem successise
se dicantur Abbates, nihilo magis, quam unus, sicut nec unus minus . quam centum, adijcere vel detrahere possunt eius aetati, quo illum vel seniorem, vel iuniorem ostendant; cum praesertim tua quoque sententia
certiis sit annus, quo sanctus Benedictus obierit, nempe ut astruis Redemptoris quingentesimus quadragesimvsseeundus vel tertius: vetusque ad tempus, quo scribebat illa Gregorius, anno scilicet quarto ve i ipse testatur sui Pontificatus, qui est annus Domini quingentesimus nonagesiimustertius, quinquaginta anni numeren ab obitu, inquam , . sancti
80쪽
Iam Benedicti , usque ad eam dialogorum scriptionem, per quos quatuor Abbates illi, omnes aeque discipuli & filii eiusdem Patris, post eius
transiitum ipsi successisse dicantur, omnes aeque testes rerum gestarum sancti Benedicti: a quibus Gresorius accepit, quae de ipso sancto Patre conscripsit. sed quid porro ex his inferas,tuis verbis audiamus: sic enim scribis: Sanctus Equitius igitur ex his,quae dicta sunt, cognoscitur quod non nisi aetatem hominis unius Gregorium antecessit: contra sanctus Benedictus aetates sere duorum vel trium hominum praecessit Gregorium. JQuid ergo sirasseris S. Benedictum die Gijsse anno quingentesimo quadragesimosecundo vel tertio, Gregorium vero quod & tu lateris anno quarto Pontificatus scripsisse dialogos, qui est annus Domini qui
gentesimus nonagesimustertius, quonam pacto infers, duas vel tres h minum aetates sanctum Benedictum antecessisse Gregorio quanam quaeso annorum periodo unius hominis claudis aetatem p num annorum spatio vigintiquinque, vel etiam minori, cum inserius quoque asseu res, tribus hominum aetatibus sanctum Gregorium S. Benedicto filisse posteriorem p numerum ita deducens: Gordianus proauus sancti Gregorii vixit temporibus sancti Benedicti, eiq. multa donauit: cui succes.sit Gregorius avus, quem secutus est Gordianus minor pater S. Gregorij . Sed de avo&proauo sancti Gregoria quam sint commenticia quae allars, inserius dicturi sumus; cum tamen etsi vera essent, tibi non prosint, dum spacio sexaginta annorum proaui, aut, & patris claudis omisnia simul tempora usque ad Gregorium Papam. Ad postremum aute ex deductis abs te hanc stringis conclusionem: si Benedictus est Equitio antiquior, non potuit iste, eremum illo petent monachos congregasse.Jsic ipse concludes,nihil prorsus stringis.Etenim non dicit,quod tu ais,S.Gregorius, Equitium congregasse monachos,sed multorum monasteriorum extitisse patrem. adeo ut minime sint inter se pugnantia dicere, S. Benedictum ante S. Equitium eremum petiisse, de Equitium ante sanctum Benedictum multorum simul monasteriorum ab alijs erectorum Ab rem electum. Accidere enim interdum potest . veiunior eligatur Abbas, praetermissis monachis aetate grandaevis. at quid fictra laboras ut demonstres, sanctum Benedictum antiquiorem eis Equitio λ Concedamus, miserationis ergo, quod probare non potes, eo quod nec verum sit; demusq. Equitium Benedicto ae late posteriorem .
quid inde lucraberis, ut asseras, quod conaris,sanctum Gregorium fuis se monachum ex Regula sancti Benedicti & non Equiiij λ nihil penitus. non enim ex eo, quod Equitius fuerit aetate iunior Benedicto, huius illum Regulae mox constitues prosessorem. Nam ut dicetur inserius diuersorum ordinum erant eo tempore monachi, diuersi'. Regulis instia tuti: inter quos Equitius, successoresq. ipsius Abbates m na famae
existimatione florebant.. Ceterum de tempore, quo sanctus vixit Equitius, Arnoldo tuo it obscuro laboranti, ex Cassiodoro comparata lucerna libenter occurri- ου