De interiori sensu (Giovanni : di Guevara)

발행: 1622년

분량: 597페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

semine nata . Additque: Unde enim primus animae datus est

onus, inde diuina vis caput radicem l eli Originem nostr ii pendentem suspendens, toturn dirigi corpus hi quibus Plato eadem utitur similitudine suspens radicis qua posteata Aristoteles,ut supra ultimo loco retulimus. Denique confirmari dein poterit eYperienti Oin iunx Medicorum; nain si sensus interior laedatur quoad omnes, vel aliquas operationes, ut in Apoplexia , vel Paralysi, in Phrenytide, delitio, aut aethargo; nos alibi, quam in cerebro, ubi vitium depraehenditur, remedia adhibentur, quibus in integriun sensus ipse relli uitur Indicium cst igitur ibi lani sensum ipsi in locari , non autem in corde, ubi nec vitium vn- quam graue depraehendit tit, ut docet Aristoteles, nec 1 emean ai di aut iuuantia applicantur. Diximus autem, sensiim inreliorem persectorum animalium in cerebro locar nam haec tanti an a in alia tanquam ,

sanguine praedita, ut docet Aristoteles, illud habent utpote ad opus perfectioris ministeri deputatu in cum caetera an, mantia, vel sinnilis natur quidpiam proportionale habeant, vel alterius ac longe inferioris condulonis , iuxta diuersitatem, & imperfectionem natura animalis. Quod autetia attinet ad fundamenta oppositae sententiae facile intelligitur, primimi nihil aliud arguere, nisi communem illam , quam diximus de principatu cordis extimatio ne iam, quae extendebatur ad significandam confuse omnes vis tutes rectri es animalis in illo esse, ab illo procedere. Qia' sane de interiori seni intelligendum est, non sectinindum pro Zinaam, Litana alam in inaesione ij sed secundum radicalem in remotam dependentiam quatenus a cord ο vitalitatem,& spirithim obtinet ad obeundas proprias suis' etiones, ut sepe di una est, ci amplius dicetur. Secundum vero fundamentum pollulat praecipue expost' tionem locorum, tu adducuntur ex Aristotele, cuiu mente lano, Odo intellista, sicile conciliantur, qui vel ante ipsu in m. is a auctoritate vini hac de re nonnulla pronui, clarunt

iri stipsum eius sequuti suta peripateti in doctriNain

322쪽

in musimodi ergo explicatione obseruandium prirno est

Σα membrorum in generatione animas conspicitur,r: mum incipit vivere,vitam'. caeteris partibus in forma illariun communicat, atque distribuit, ut docet ibo. Tartibus anima clus ne quia membra omnia, ac facultates omnes robur ac

uisses ouos spiritum connatum vocat ipse Aristoteles, b δε ndri leti onania animalia habere spiritum connatum ab

illo robur accipere, quod paulo inferius in corde tanquam hyoprio sonte constititit . . . Secundo obseruandum cst , quod cum Aristoteles princi piunt moriis in corde constituit , non loquitur de motu arbitrario, cuius principium simul esse debet cum proximo prin cipio sensus ed tantum loquitur de motu naturali, ac neces-s Q respirationis,vel nul fiationis, citius principium o tangis tur iunii incipio sensus remoto in ipso corde , ut liquet ex eius discursu de somno . in vigil c. 3 ubi postquam posuisset principium sensus,& motus in corde, ait: Motus igitur' piatus principiti,& omnino qui cisi gerationis, e respirationis, hic est. Deinde idem patet ex lib. 3. de partib. animal c 'bi causam reddens de copia neruoris,quae in corde est, ait Hinc enim motus oriuntur,qui intendendo, hemittendo eniciu-tur .Quibus vel bis videtur tantu significari motus procedensa vi ut e pulsatili,quae a corde comunicatur arterijs per irradiatione spirituum,&mfluxum caloris vi uilici. Et lib.de animal motu c. 6 chim dixistet,omnia animalia habere spiritum connatum,ne pe vitalem; principium vero motus his quidem in corde his autem in proportionali esse,ait:Na opera motuupulsio, tractio sunt. Quare,inquit, oportet instrumentu augeri posse, contrahi, tale l. esse spiritus nativi Quibus ve bis offendit, motu cuius principiu est cor ,esse motu natural non arbitrarivi. Vnde et lac. 8. loquendo de motu,quia corde procedit, vocat illucimioliintariu, ut de numero illorii, quo-V rum

323쪽

is nec imaginatione,nec appetitum domin tu habete mi Tertio obseruandum est,Aristotelem nunquam posuisse

principita omnium neruorum in corde, sed tantum copia illi, tu dixisse in eo esse admotus,qui intendendo,d remittendo emi iutur,ut paulo ante dicebamus ma id contra expedirientia,

aperta veritate disci ut ex dissectione pei spicue constat

Cum igitur Aristoteles locis citatis docet sensus omnes 1 corde prodire,intelligi debet eodem modo, quo etiam docet

lib. a. de partib. animal .c. t. motus omnes locales, ac nutriti

ni ab ipso corde oriri;n eremote,prout cor est principium vitae animalis,in tu, virtus mitritiua, motiva, sensiti-M inpri u sundatur Apsum enim ait Avicenna de mente Aristotelis -.2m ., cst Ommu in virtutum prima radix,&omnibus alijs membris sitas tribuit virtutes, quibus nutriuntur, vivunt, quibus. compraehendunt, quibus mouent. Cum quo tamen no repugnat,ut quemadmodu virtus nutritiua proxime,&form liter constituitur in eptae virtus ti sua in ocuIis; auditiua in auribus;& ciet ei similiter in suis proprijs ebris Sirgarus; ita sensus interior constituatur in cerebro absque eo quod . r. 1-ie principatus me brorum in sententia Aristotes is auseratur a ta corde. Vnde Avicenna,qui contra reliquos medicos eadem sententia tuetur Aristotelis,de mente ipsius ait,quod omniuvir tu tu nempe baturalium, vitalis, Mani in ali in prin cipium

existit cor sed primaru opcrationum earum manifestatio in prediciis existit principijs Milicet naturalium in epate,atque testiculis vitalium in corde;& animalium in cerebro,atq; postlioc in citeris senso iis externis, ac particularibus,in quibus

est proximii principi uin operandi, primo apparet ipsa operatio itaque, ex hoc, quod Aristoteles dixit,sensus omnes a corde oriri, voluit sensiun communem in corde locari, si cui nec virtutem nutritiuam, Ioco motivam pro arbitrio, quavis eas pariter a coi de sicut d virtutes reliquas a corde prodire docuerat dei tantum significare voluit dependentiam, quam sensus omnes, Aut reliqua facultates animalis trahunt a corde , tanquam at in cipio vitae per initis X lm

caloris illius uiuifici , spirituumque vitalium , quibus ad

324쪽

. a functiones suas obeundas unaquaeque diget iacul- uis. Nam ut patet in syncope , vel deliqui , dem

in te dueunt sensus, vel aliae facultates animalis existentesta, ullo modo operari inuamuis aliunde non unpediat Ouod certe sum cere ad constituendum , vel non constituendum principatum membrorum in corde , alterius est considerationis Ad propositum tamen, satis est, exi ocnon inserri de mente Aristotelis, sensum interiorem esse in corde nam optinae potest sensus intelior a corde dependere die influxum praefatum, absque eo, quod sormaliter sitan :llo tanquam in proprio subiecto in organo. Quemadmodum etiam sensus Xteriores ab inteliori dependent, acummuni sensiorio cum tamen formaliter sint in pro rus

sensorijs externis. Quamobrem Recentiores non uni quotiescumque Aristo

tales docet principium sensius esse in corde, recidiIlumna M

terpretantur de principio facultatis communiissime ta, in ov. F. itellipat facultatem illam communiuimam a corde quidem κε stthia' prodire contrahi tamen in cerebro, ubi euadit animali, -- - ι sicut altera, atque altera in ceteteris partibus corporis pro determinata, ac priuata uniuscuiusque constitutione. Quod si e contra et de partib antimal cap. 1 o. vel alibi sensui prorsius cerebro negat, interpretari debet de sensu tactus, aut

paniculari non autem de sensu interioli , communi vi patet ex ratione, quam adhibet codem lib. cap. 7. Ait enim tum vel maxime id constare, quod cum cerebrum tansitur, nullum ericit sensum. Et quidem cum Aristoteles sensium interiorem aliquando

sensum communem, V lib. . . de partib animal cap. PO alia quando primum senisitiuum nuncupauerit, ut lib. de mem. rem in cap. I. Tarpe alibi, cum quo idem esse imaginatiuum, memoratiuum docuit, si huiusmodi facultatem incol de locasiet, cur non aperte quandoque dixisset, vel saltem insinuasset, in eo sensationes internas, in saginatione S,ac meminisse tanquam in suo organo exerceri, qu cmadimodum

325쪽

dixit de pagionibus , seu actibus appetitus sensitivi curia igitur nihil huiusmodi docuerit, signum est , non sensumta

cummunem, sed influxum vitae ad sensus omnes sicut ad eae teras tacui tales animalis exercendas, cordi tanquam Principi, a quo iugiter dependent solii modo demandasse. Ad t et tu in fundamentum oppositae sententi a relpondetur , in rigore ac remote loquendo, unicum esse primum

principium tam vitae , quam sensus animali illud autem aliud non esse,qiram ipsam animam sensitivam in brutis, vel animam rationalem in hominibus , prout haec gerit vicem a miri sensititiae δε sic verificari illud , quod quo animal, & viuere ipsum dicimus, qua sensiti inim, hac animal esse . tanniam vero anima sicut omnis substantia non est

immediate operativa, alia principia sub se continet, ex quibus proxime operationes animalis procedunt huiusmodi autem sunt omnes potentiae, maxime tres illae praecipue, quarum una est principium naturalium actionum,quod speciaIiter constituitur mepate, inuo animal vegetatur scilicet, nutritur,d crescit alia vero est principium actionum vitaliu, nempe influxus caloris vivifici, sanguinis arterialis , virtutis pulsatilis, quod constituitur in corde Malia, quae est principium actionum animalium, videlicet sensus,& motus voluntarij, quod constituitur in cerebro . Et quia principium vegetandi seu naturalium actionum in animali, non se habet sicut in plantis , quasi ernortuo modo extrinsecus recipiens intJuxum caloris a sole ad sua opera cAercendata, cum intrinsecus a corde,4 calorem , vitam participet ad propria incrementa principium vero sentiendi semper supponat principium vivendi eius o. influxum cuius ope sens tiones omnes,d vitalitatem habent, Messes; hinc est, ut exitibus his principij enumeratis, tam primum, quam temtium ad medium tanquam ad commune, iniuersalius principium nat mali quadam necessitate reserantur; quod cum in corde locetur, ct cor propterea primum in gener tione animalis vivere conspiciatur, ac ultimo emoriatum

principc locum ipsum cor in animali dicitur obtinete ,

326쪽

ne malumq. membrorum ei hac ratione in sententia Ari-r demandatur. Quod tamen non tollit sensationes infernas in cerebro exerceii, ubi primum , ac sormale est sen- iendi principium, a quo etiam immediatius sensus omnes externi dependent per influxum pili tuum .animalium: motus quicumque voluntari omnino procedunt per ortum neruorum, quem habent in cerebro, ut clarius constabit insequentibus. Et sic relinquitur, verum esse, quod principium sensus ab eadem parte est animalibus, aqua motus, loquendo tam de principio sensus remoto,ac motus necessaria. Siquidem utrumque in corde constituitur quam de principio sensus proximo , ac formali,4 de principio motus voluntari j quae simul reperiimtur in cerebro. Quod autem in argumento opposito tangitur de aptitudine organi, commodiori sit uatione illius, inquantum ab Aristotele desumitur, probat quidem prout cor constituiturpi incipium uniuersala, a quo tanquam a centro, vitam nrobur facultates omnes aeque recipiunt per circuiturn totius corpo iis animalis, nam hoc tantum videtur insinuasse Pl1ilosophus. Alioquin inquantum extenditur ad probandum cor esse immediatum principium sensus, motus voluntarij, nihil probari tum quia principium neruorum per quos sensus,in motus transfunditur, est in cerebro , quod Aristoteles non negauit tum etiam quia sistendo in eodem exemplo Aristotelis de temones, potius in extremo, in superiori parte, quam in medio collocandum erat principium motus; sicut puppi, non autem in medio nauigi apponitur clauus, ut parua mutatione circa illud facta, magna procul fieret membiorum , vel corporis transpositio.

Nec ad rem facit appetitum sensitiuum in corde locari, quidquid sit de veritate huius propositionas,quae alibi anObis erit examinandi Nam constat omnia membra principalia quantumuis inter se diffita, ad inuicem communicare, di exaudire sese quodammodo principia,ac secundum quid piam copulari, ut docet Galenus. Nam sic sensus externi cum interno communicant di facultates omnes ex

327쪽

cutitia cum directitiis, quamuis Ionge absint in ali; parti Tq. 9. r. ap. t. bus animalis. Qu'diu sitis,in clarius infra explicabitur

vescriptis et dri, mi in homine, ac silue nonnullis per fectis animalibus. Cap. III.

T autem exactius natura, istis huius Organ percipiatur, praemittenda erunt aliqua de pastibus, substantia, magnitudine, tagura, situ alijsq. ad eius constitutionem, vel essUrinationcm pertinentibus in homines, aut perfectis quibusdam animantibus Quae omnia sparsim habentur trimi ud Galenum,& colliguntur a pluribus , ac probatissimis: ἡ 's, recentioribus in distac orijs eorum tractationibus

M.A. ρ. O .. Summatim igitur notandum est, cerebrui uini uersu recta

se dissimilare esse nembrium ex peculiari' u da in substantia, . - . . . ,- membra nisi arteriis, venis, neruis,& glandulis compositum ; ' atque e anteriori parte capitis, qua dinciput vocatur in fis A, Itio,ia p. iteriorem, quae Occopitium dicitiar progrediens , m qu i tuo distribui sinus aut ventriculos, cineriti fere coloris

i E', ipsam si stantiam quasi medulIam contiirentes. Ex ijs autem duo simul aeque anteriores sunt e parete frontis ad I uam scilicet, ac dexteram constituti, tenuiq. membranula diffiti, quae dicitur lucidum septum, seu spectaculum intexse quidem aequales, caeteris tamen capacitate, is agnitu dine longe maiores, qui propterea toti tis nomen adepti, c rebrum nuncupari consuerunt. Duabus uterque simillis ningibus varijs anfractibus continetur, quarum altera illi constincta molliis, ac teniris, exigui sq. neruis, venis, Ἀμterijs ornata , Pia mater dici solet; altera vero Ytrinseca durior, crassa , pluribus q. venis, di tersis interteXta , Dura mater appellaturis Atque ex partibus intentis utriussique ventriculi duo pariter canales demittuntur, ad nares

usque pertingentes , inspirationis, olfactus, ct superfluo: uincetabri purgandorum gratia. Porro ruiuitnodi anterireri

328쪽

-- i. dum versius posteriorem capitis partem se uni I in iei extendunt, in alium tertium ventriculum propriis rabus concui runt. Hic profundior est hi, vertice, quasi

centro capitis locatus peculiaribus cmngibus non Ob-uo uitur, sicut reliqui ventriculi, ac perinde fortasse non-iuilli tertium ventriculum dicendum esse negarunt; led potius communem quandam anterioris cum posteriori cerebro eg caui ratem , latui . meatum : Omnino tamen ad fornicissimilitudinem quibusdam corpusculis apposite confirmatur,

in rite duobus anterioribus ventriculis minor, ob sui vero rotunditatem orbicularemq. figuram capacissimus. Is de mum ulterius in occipitium progrediens, per meatum quendam in quartum ventriculum prorumpit 'in posterius cerebrum,d cerebellum ob sui paruitatem nuncupatur. Sedat Nequam ad cerebellum perueniatur, corpusculaim quo clam reperitur praedicto meat i superiacens, sit ilituditae vermium lignorum epiphysis vermi formis appellaturi, quod transitu spuitu una animalium nun , ut cum eos transmittim posterius cerebrum opus frierit, ipsium meatum aperia ἐκ

claudat. A cercbellum, licet omnium minimus sit quantitate ventriculus, spiritum tamen maxime elaboratum, plurimumque continet , densioremque medullam Etenim icum haec in partibus anterioribus cerebri in ollissunesiit, paulatim tamen ab illis recedendo , eo durior , ac densior efficitur . quo magis spinali medullae ubi cerebrum desinit , appropinquatur. Quod ne tem 1 a natura factum putetur, ncruorum

tum considerare hic ratio adimonet mi iramque in septem potissimum coniugationes ab Anathomicis distributi, ex quibus postea diuersae soboles propagantur , omnes ab lusce ventriculis circa basim originem sumuntisimilamque in principio substantiam retinent, quo scilla et anteriores, O molliorem i& sic uniformiter dissormiter quousque ad medullam spinalam perueniatur, ex qua alii nerui, ij que durisii ni per uniuersum corporis habitum protenduntur infra ,

caput . de iaciem per collum deors im ut qui origius a suo

329쪽

314 LIBER SECUNDUs

principio digressuri , securius mustiiIis , ac membris nitu bus, motiora robur conserrent suscipiente tamen spinali medulla virtutem a cerebro mouendi pro arbitrio, ut in spe

i. in seis fri e Galenus aduertit. Eiusq. verba notanda siliat cum ait. '' '' ' Ex anaitioine didicimus, neruos omnes a cerebro primarium sumere initium; neque simpliciter initium, sed prii .rium dixi, id quod spinalis medullae gratia orationi adieci;

quamuis enim perimitti ex ea nerui prodire videantur, vitii tamen Omnem quam habent, cerebrum ipsi suppeditat, laec ille. Qui autem nerui ex cerebri ventriculis oriuntur, icet paulatim ab eius molli substantia degenerantes, ut plurimum tamen non nisi per caput, Tacrem propagantur, adsensum,4 motum peculiaribus sensiorijs, ac musculis impertiendum et cito inde cum non nisi parum proportionaliter a principio digrediantur, nec magis artubus motricem facultatem inferre debeant, adlluc molles per uniuersam faciem insinuati se praebent. Nec praetermittendum est, uniuscuiusque neriti naturam dea erat. Η'. triplici constare substantia, ut notat Galenus media scili-OP υπνς int ina, stinorum medulla quam simillima, quae haud dubie e medulla cerebri ortum 1abet exterioribus duabus, prima, quam e tenui membrana, seu Pia matre altera , .lim in M. quam eiura, ct crassa exoriri compertum est. Deinde ut ' v illam subnectit per interiorem partem ipsorum neruorum νquae a cerebro exit sensumis motum onmibus animalium

membris suppeditari; reliquis duabus exterioribus a membranis progerininantibus, idem ossi tum nerui exhibentibus, quod ipsa membrana cerebro praestant. Tandem admirabilis quidam plexus considerandus sese offert qui toti propemodii in cerebri basi sub ij citur, jlexus reti formis, seu reticularis contextus, apud criptores vocatur. Hic namque tanquam spirituum vitalium ad cerebrum ascendentium proprium ductum, animalium l. pirituum efficiendortim, proximum, atque admirabile instrumentum, iij praecipue, quae a corde sursum ad caput seruntur arteriis in multiplicein sobolem discissis , ad letisse'

330쪽

in m ancellatis fibris consti uitur. Non quidem es ut sim mete, sed eiusmodi ut si vulgaria thaec piscatoriam retra usa, alia aliis cumulata superi; cias tque si alterius replicationes, alterius replicationibus essent connexae siquidem naturali hoc in rete , omnia continuata serie inter e sunt ci nnexa Caeterum quo pacto per hunc plaxum et isormem, arteriae ac vena pariter in cerebrum ingerantur, neririque hiserius demittanturiinsuper 'ui nerui ex quo ventri ulo, ad quae sensoria in particulari delegentur, quoue alio tr mite, seu via, minutius hic discuteres praeter institutum, ac prolixum omnino sivisset Satis enim sit uniuersaliter cognoscere per l, in plexium ex arteriis, spiritum vitalem in cerebrum introduci ibi efficitur animalis , per eumque explicatast ei uorum coniugationes descendere, ac per sensius externos distribui, ut illi vim sentiendi sibi a cerebro in ut uentur quamuis infra caput,& faciem reliquum corporis,etiam, per proprios neruos a spinali medulla tangendi vim obtineat i communitationem, quam spinalis medulla habet curtata, cerebro, ut paulo ante e Galeno retulimus.

In qua potissmum cerebri parte interiorsensus resideat. p. IV.

V M cerebrum ex dieras, instrumentum, seu organum cile constet composmim ex pluriabus partibus dissimilaribus , ut sunt inuol cra exposita, seu membranulae, quae menis ges vocantura medulla, seu substantia illa in ipsis contenta spiritus animales,qui circa medullam adlia rent,d in poris eiusdem continentur; principia neruoruma venulae per totam substantiam , acini uc se menitainulas iniuria alae; alia supra enumerata quaestio est, in qua nam ex his partibus diminitaribus tanquam in propria sede, sensus praedi is locetur.

Et critidem relactis , quae nullam unquam habuere pro b bilitatem

SEARCH

MENU NAVIGATION