장음표시 사용
41쪽
tione det P. F. Tomaso Maria Gennari Inquisitore net
Libro intitolato , R. P. Clavini Froen Ord. Minorum Univier Theologia in Duodecim Tomos Disributa , non v'effer cosa alcu-na contro Ia Santa Fede Cattolica , & parimente per A testato dei Segretario Nostro, niente contro Principi , e hvoni Costumi , concedemo Liceneta a Nicolo Periana , che pota effer stampato , offervando gli ordini in materiadi Stampe , e presentando te solite copidi alle Pubblicho Librerie di Ven a , e di Padoao Dat. I 8. Agosto I73
42쪽
Disputationum, Articulorum, Sectionum, & Quaestionum,
in Me mimo Tomo continentur . DISI UTATIO PROEMIALIS.
ARTICULUS L De necessitate , is existentia T-ogicae doctrinae . Quaestio I. An admittenda fit aliqua Tisolo. oica , supernaturalis doctrina . 6 Quaestio 1 I. An raealogia P iva sis utilis , o, necessaria . Ia Quaestio tu. An , qualiter Neologia sebo Mea melestiae Dei reclis. im AERII tu i , Il. De Esemiam logiae. 23 Quaestio I. An raeologis Dei ,- torum flet monte arcenda scientia. aq ratio II. as Deoisia Matorum perfectaeseientiae ebaracteres babeat. pag. 28 Quaestio III. An ore se nostra pejera sapientiae titulo glorietur . *3 Quaestio IV. an Tisiaeta mera subalteriatur scientis Dei, O, Beatorum. 33 Quaestis, V. suo am A isectum Thre is Arestrae . qa ARTICULUS III. De promietatibus , is praecipuis obaracteribus a fra TMologis. 8 Quaestio I An raeologia nostra sit jpreuiati. , vel Practica. ibid. astici II. Wraeologia nostra fit babιtus
Quaestio V. Quinam sint hei ex quibus
rarolum argumenta sua deprom/r. 67 Tota Tisologia quatuor sententiolim libros complectitur quorum I rinilis Deum exbibet in ordine Divini iis submentem, operantem, is, producentem . Secundus eum demox strat iuxta naturae ordinem Creataras producentem , moderan rem, or ordinantem .d retius versatur circa Deum secundum s ponaturalem gratiae ordinem bominum salutem. rn bumanitateqssumpta meditante, is mollent m. Quartus tandem spectat Deum ad ordinematoriae per sacramenta tanquam per med a M.
De Deo iuxta ordinem Disiuitatis eo derato .
TRACTATUS PRIMUS. De Deo in se sub ente. DISPUTATIO PRIMA.
De Existentia , O, Essentia Dei. ARTICULUS I. De Ex seniis Dei. NCuritio I. An , , quomodo nobis e stet Deum ex eis. ibid. aestio II. An Deum essesit per se notum. 8s Quaestio III. an , , quomodo demat rari possi Deum ex flere . , M aestio IV. suibus rationibus demonstrari post Deum exsere. 93Quinio V. , Ο, qv- ο probari post
ARI ICIjLUS II. De Essentia, seu praei,catis quiduitatietis Dei. II 3 Quaestio I. An, is quomodo Deus possit de . Misi. II
43쪽
ARTICULUS II. De divinarum perfictis
m perfecti diu mod antibus divinam EF sentiam, seu de auributis velativis. ARTICULUS I. De simplicitate divina. Ira aestio I. an Deu3 At o im Amplex, in qua se aliter eoinat e 3 divisa sim. Duas . ibid.
aestio II. an Deus amnem compositisnem realem excludar. I7I Quaestio IlI. An Deus omam eam inrevem Μetaph tam exeludri. IN
ARTICULUS II. De Disitare Dei. IMQuaestio I. An , quam a probari possimum es D nitum. ibid. Quaestio II. An , quomodo Deus ratione suae B uasis omus et ira preMisaei
ARTICULUS III. Detinmensitate Dei. I94 Quaesti γ I. An , O, quomodo probari mist Deum eo Immosum, O, ubique. I9 Quaestio II. an ressi vjeratur Dei me emtia secundam Essentiam is omnisas rebus ex illius an ius operati e . MI Quae suo III. an Deus ratisve sine Immenis ditatis maliter fis emtra mundam , is, is Bratus ima artis . aco ARTICU S IV. De reritate Dei. 2DQuaestio I. svid, is qualis fit AE ernitas. 2Ia uiuestio II. An , quomodo inremitas
Deo conveniat . IIo Quaestio III. Iuomodo Deus ratiore Memι- taris Creaturae coexsat, O, Creatura Deo. 22I
MI ICULUS VII. De Musebili are , si,
O litate Dei tam resipectu Viatorum
Sectio I. De possibilitate, ex emis intui- πω κιβοηis Dei. ibid. Quaestio I. an Deus ' invisibilis , vel .im
Quaestio I. an speias impressa Dei β , Milis, is e. ibid. aestio II. an , quid , is, quais β ι
men gloriae . 299 Quinto III. Aa, e quomodo intellessus comestras ad 'ma Mam visionem beatificaran.3 Og Sectio IlI. De obiectu uris beat . 3I Quaestio I. suo aran μι Mikctum primarium beatis visioris, ἐν quomodo Deus videatura Beatis. ibid. Quinto II. an, ἐν quomodo Beati videant in Deo Creaturas . a
Sectio ι v. suaι, is qua sint brata risionis
De inviau rivem ibus a mamibus , seu de Astribuus Dei positivis. Cuaestio I. M , is quomodo Unitos Deo conveniat. 3UQuaestio II. suid, is qualis β entitativa Dei Herisas. y o Q estio III. an , is qualiter Bonitas Deo
44쪽
Hoc in Proemiali Tractatu delineata,
et GUSTUΜ Theologiae nomen exprimaria sui a Fidelibus usurpatione , eam sol4m doctrinam designavit , quae Christi Domini Divinitatem explicaret & probaret quocirca S. Ioannes Evangelista speciali dignitatis titulo Theologus suit appellatus, quod instar Aquilae caeteris altius evolans , Christi Divinitatis radios irreverberatis aspexit
Iuminibus ; Cateri namque tres Eva elisa, inquit Augustinus ,
tamquam eum homine Domino in terra ambulantes , de Ditanitate eius pauca dixerunt ise autem , quas pigueris in terra ambulare , erexis se non solism oper terram , O super omnem ambitum aeria ct Coeli , sed supeν omn/m etiam exercitum Angelorum, omnemque con 'tutionem in vi ilium potesatum , ct pervenit ad eum per quemnassen mepi. Iona. I. 4Diuitiaso by Corale
45쪽
facta fum omnia: Simili nomine donatus est aliquando Griffinitis Naxianzenus , qudd inter sacros Doctores eam de Christi Domini Divinitate doctrinam subtilius ac sublimius tractaverit: Theodoretus autem & quicumque alii Graeci Patres, qui in explicandis incarnati Verbi mrsteriis maxime versantur, profitentur se non in Theologia , sed in Oeconomia detineri ; propterea qubd adorandum Verbi incarnati mysterium , ad sp talem illam Dei providentiam spectet, quae nobis media ad aetemam salutem consequendam necessaria subministrat. Uertim succedaneo temporum decursu factum est , ut sacrum Theologiae nomen, non solum utrique doctrinae de Christi Divinitate & Humanitate differenti concessum fuerit; sed etiam illi quae inter utramque veluti medium locum obtinet ; ideo sebolastea dicta est, quod Academica methodo &umbratili Disputationum exercitatione, omnia Fidei mysteria, qua potest argumentorum vi 4dversus Infideles propugnet tvera se nens a falsis, certa a dubiis, & Catholica dogmata , a larvatis & sucatis Haereticorum assertionibus eliminet& expurget. Primus autem ex sanctis Patribus, qui sacram Doctrinam ad Dialecticorum morem disputationibus & argumentis aptasse videtur, suit S. Clemens Alexandrinus, vir utique tam sacra
ruina profana litteratura praestantissimus , celeberrimi Pammiiscipulus, ac famosissimi Origenis in Alexandrina schola Magister . Ipsum plures demum insecuti sunt viri doctrina simul
ac pietate percelebres; inter quos S. Damascenus palmarium Videtur obtinuisse, utpote qui circa annum 739. aut 8oo. sacros
hujusce divinae doctrinae latices in amplissimis Graecorum P trum scriptis, velut in spatioso alveo latius & uberilis effluentra, certis quibusdam quaestionum re responsionum rivulis ita perstrinxerit, ut quae caeteri grandiori volumine conscripserant, ipse quatuor de Fide orthodoxa libellis fuerit complexus. Hunc nonnulla post elapsa saecula, nempe circa annum
millesimum centesimum quadrages naum, Pinus Lamiardus P
risiensium Episcopus imitatus en ; collectis enim Latinorum Patrum, praesertim sancti Augustini sententiis, eas omnes ita sapienter, ac methodic. quatuor in libris ordinavit, ut ab
hoc eximio opere, Magi e sentenciainum fuerit appellatus. Uarios subinde habuit suorum scriptorum Commentatores, &
46쪽
Interpretes, qui divinae sapientiae aquis exundantes, veluti PDradisinus fluvius , divisi sunt in quatuor Capita , hoc est, inquatuor principes Theologorum Aeademias, puta Seraphisam& btilem Franciscanorum , Angelicam Praedicatorum, Spiritua-- Nominalium, & Solutiorem ac liberam Caeterorum.
Hos omnes meritd dixeris illos oxa is Fortes, qui mystici Salomonis lectulum, Christi nimirum Ecclesiam , ambiunt
pe Hetereticorum & aliorum Tenebrionum incursiones & insidias, quas Τheologi Scholastici Ecclesiae vigiles & excubitores praesentiunt, & eos in apertam aciem productos , rationum spiculo confodiunt & enecant i Arma enim militia nostras inquit Apostolus J non carnalia sunt, sed potentia Deo ad des uin
ctionem muritionum , eons lia defruentes , O omnem altitudinem extu lentem se adversus sientiam Dei.
Inde Haeretici quique Ziraniorum satores, & Catholicae veritatis interpolatores astutissimi, atrocioribus quibusque sannis Doctores Theologos exagitant. V viciessus namque impie non minis quam imperite, dixit et mores tates, Studia, Colusa , gra
duationes O magisteria esse vana gentilitate introducta, ct tantiam Ee
cles a prodesse μιαι dialoius . inis nescit Lutherum hominem spurcissimum Theologiam Saolasticam passim appellare
riam veritatis, inanem fallaeiam, di Academias in quibus illa Meetur,
Antishristi osse Iupanariaὸ Quem latet quantis convitiis Doctores Theologos, maxim, Parisienses , Calvinus , impiissimus ille furcae hustoque devotus nebulo , impetat; dum eos Sopbisas, Asinos cornutos, Bestias bipedes, cte. id genus appellavit Sed quid mirum si lucem aversentur umbrae, lupi canes insectemur, antidotum venena respuant λ Idcirco enim Scholasticae Theologiae, ejusque studiosis sunt insensi , qudd intelligant doctrinam ipsam, mysticam esse ilIam Davidicam Turrim, ex qua pendent mille es ei, omnis armatura fortium , hoc est munitissimum quoddam armamentarium, unde tela promuntur , quibus & Catholica fides adversus eorum impetus hucusque firma ac tecta stat, & ipsorum pariter errores petuntur & concidunt. Erit enim semper, quidquid ipsi tenebriones reclament, erit, inquam, semper Theologia Scholastica Ecclesiae lumen , fidei columen , veritatis trutina , errorum
47쪽
clava. nodorum gladius, fulmen haeresum, mysterkmimiis .& Catholicae doctrinae lapis lydius. Hanc innumeris propemod.m doctissimisque commentariis jam illustiem, accensis denuo, & geminatis Franciscanorum Doctoriam, maxime subtilissimi Doctoris, lacibus, veluti novo suboriente splendore, iterum illustrare auspicor, eb fidentius, qudd ipsam divinam Sapientiam inclamantem audiam:
. elucidanι me vitam auream habebum. Ne autem insalutato host
spite augustum Theologiae sacrarium liberiori pede videar excurrere, ab ipsius tenui delineati Mae, ut moris est, ingentem laborem ordiendum duxi. Quocirca sit.
48쪽
His nomen Graecum esse vocabulum inquit S. Augustiis nus lib. d. de civit. Dei cap. I. Agini re intesti as de ramini me rationem sis sermonem : tande quisquis sacrum aut prosianum 3 serium, aut ludicrum sermonem de Deo instituit, Theo. logus potest appellari . Hinc resert idem Augumnus ibidem lib. o. cap. S. ex Μarco Varrone, apud veteres idosolatras triplex Theologiae genus extitisses unum quidem,
Ut on, seu fabulosum, quod impiε non minus quim ridiculh Poetae excogitaverunt; runt enim inquit idem Rugustinus) ut
Deus altius ex eapite , alius m fmore sit , alius ex guttit sanguisis natus r ut Hi furati sint, ut adulteraverint, ut servierint bomim: denisue omnia diis attribuuntur , pzae non modo in bominem, sed in tantemptissimum M. minem eadere possunt. Secundum est PM
con, dc naturale, quod ipsi Philosophi tractaverunt , inquirentes qui fiat , ubi ,
quia genus, e te, ex quoηam tempore, an a semniterno fuerint, an ex i- , ut credit Heraclitus 3 an ex numeris ut rimagoras 3 an ex atomis ut Epicurus, Tertium Cretiis quod in urbisus e ves, mariis sacerdotes,
nosse atque administrare debent, in quo est , quos Deos publicὶ ore, quae sacra, saeri is facere avemque par fit. Prima Theologia inquit Varro maxime
aeremmodata es ad raratrum, serenda ad Μvndum, tertia ad Urbem. Vertim hane divisio. nem merito ridet & impugnat S. Augustinus quippe inquit, Cum munias opus fit disinum; urbes vesi is, Geatra opera sint bominum, nee Hii Hirideantur in Gratris, quam qui adoran. tis in Templis: nec aliis ludos exbibeatis quam Has visimas immolatis . suanto tiberius ubtiliusque ista disisseres dicens alior esse Deos naturalis, alios abbominibus instituisse Sed is institutis alistis babere litteras Poetarum, aliud Sacerdotum; utrasque tamen ita esse inter stami- eas consortisfacitatis, ut gratae fit utraeque Daemonibus, quibus inimica es doctri verietatis. Qitamquam autem sacro hoc Theologiae nomine in suis vanis, ac prophanis mylle-
riis explicandis abusi fuerint Gentiles idci-lolatrae; illud nihilominus usurparunt sacri Doctores ac divinorum Μysteriorum Interpretes, ad eam designandam doctrinam quae tota est in Dei contemplatione, &solum in divinis ejus praecellentiis ac opera intionibus reserandis incumbit. Hujus autem divinae Doctrinae, ut evidens & exacta habeatur notitia , praesentem Disputationem tres in Articulos distribuemus, quorum Pri .mus Theologiae necessitatem& existentiam , secundus , einentiam & dignitatem 3 Tre. tius, denique illius utilitatem, dc emcaci
ΝEc mirum cerih nee insolitum videri debet, qu praeciqui impietatis hae. reticae Doctores dc signiferi, ejus auctoritatem apud omnes detrectare conentu r, eam oue maledictis omnibus ac convitiis h me. io tollere & convellere 3 quippe norunt ipsam esse suorum errorum haer que clavam& gladium, quibuMrcussa concidit. Ac mirari satis non possum homines non modb Catholicos, sed quosdam etiam eorum probos, de haereticae pravitatis hostes acerrimos , loqui tamen non sollim ac se itire cum haereticis, sed de ipsorum armis Theo. logiam Scholasticam infestare.
Vereor autem ne habeantur numero e
rum de quibus S. Iudas Apostolus seripsit, suaeeumque quidem euorax libemant, quae .cumque autem naturaliter tanquam muta animalia norunt, in bis corrumpuntur ἰ vereor,
inquam, ne id genus homines memoriae sce. licitate, potilis quam judicii firmitate, ingenii ave acie freti, doctrinae sacrae, quam aliunde assequi non possunt, obloquantur,& illa aleernentur in speciem, quibus careant inviti. Ut autem appareat quantum exorbitent , dc hallucinentur 3 utriusque
Theologiae, quam risi ram, de Seboloueam appellant, necessitatem dc existentiam te. A 3 que nin
49쪽
quentibus in Quaestionibus opus est demonstrare: sed pratis est praemittenda.
An admittenda sit aliqua Neuutea, b, superna:uralis Doctrina.
Notandum primo, duplicem solere distingui necessitatem ue nimirum absolutam cc Θpatiarieam 3 prinati, namque aliquid dicitur absoluth necessarium , quod tale est, ut per se, ac vi suae naturae &essentiae sit hi con' petat summa existendi necessitas ;ita quhil abstrahendo a cuiuscumque alterius suppositione, non possit omnino non esse, qualiter solus Deus dicitur Ens absolute necessarium. Secundb, ex hypothesi,qnod nimirum lupposito aliquo alio non potet non esse, quia in illo includitur, aut ex illo insallibiliter sequitur, vel habet cum eo necessariam connexionem ; quo pacto , si homo est, necessarium est ut sit animal; scit causa sub ratione caulae, necesse est ut sit et om effectus; si homo vitam naturalem diu servare velit, necessarium est illi alimentum; si vitam aeternam consequi cu piat, opus est ut in gratia decedat ex hac mortali vita. - Notandum a. Necessarium ex hypothesi in ordine ad finem aliquem obtinendum, di ci posse tripliciter. Primb quidem necessi. rate praecepti tanthm: Secundb, sollim necessitate medii: Tertiti, utraque simul necessitate, medii scilicet &praecepti. Sic audire sacrum diebus sestis necessarium est necessitate praecepti in ordine ad salutem: Ba. ptismus verb ad eundem finem parvulis necessarius est tant tim necessitate medii, non
autem praecepti, cujus infantes, ut poterationis expertes, sunt incapaces. At verbadultis Baptiimus necessarius est utraque ne.
cessitate; medii quidem, quia sine illo in re vel in vot5 huscepto justificari nequeunt 3
praecepti verti, quia divino mandato tenen. tur salutem suam procurare per media necessaria & a Deo ordinata, aualis est Ba.
ptismus. An autem aliqua ex nis necessita.
ribus necessaria nobis sit aliqua Theologica Doctrina, reislvendum crit in praesenti
Nolaniam *. Theologiam proprie sumptam, secundlim variam sui divisionem&acceptionem, etiam varias sortiri appella. tiones: Primb namque ratum ne ιι, leu luminis, quo illustratur, triplex distingui potest, & appellari, videlicet Theologiasionis, Revelati is, Ratiocinationis. Tri plex cnim Iumen est, quo Deus hominibus innoteicit, nim stum lumen gloriae, cujus ope beatae mentes Deum facie ad iaciem contemplantur , dicente Propheta Regio Plat. 33. In lumine tuo videbimus lumen; aliud est lumen fidei, qiae, ii .quit S. Petrus 2. I. est lucerna lueens in ealiginoso keo donee dies Ulticescat, quo lumine nos adhuc mortales videmus res divinas per speculum, de in aenigmate; fides enim, ait S. Paulus, es substantia rerum sperandarum , aeto mensum
non apparentium. Hebr. II. Tertium denique eit lumen rationis naturalis, signavitemm Deus supra nos lumen vultus sui, ut invisibilia eaus per ea quae facta sunt intellecta conspiceremus, ct detegeremus. Ratione subsecti, eil etiam tripleκι nimirum Theologia , Dei, Beatorum,dc Hatorwm: Prima dicitur Comprehensiva qua Deus seipsum & in se omnia infinita sua cognitione persectissime comprehendit: Omnia enim nuda i , aperta sumin iis e ius, Hebraeor. Sicunda est intuitiva qua beati Deum vident sic illi est: ita ut nihil in eo sit, quod lateat videntem . Tertia est Discursiva . qua viatores, vel a magnitudine speciei &creaturae Creatorem deprehendunt; vel ex sacro divinarum scripturarum promptuario, Catholica dogmata eruunt & demonstrant.
Prima est in subjecto adaequato, secunda in subjecto claro, tertia in subiecto obscuro , ex parte enim cogηoficimus is, eκ parte
Ratime obsessi circa quod oceu patur. alia dicitur Theolreia Neresariori , quae Deum ad intra, &secunddm se respicit, & quatenus est unus in eisentia, trinus in per sonis , ct infinitus in suis praecellentiis . Alia Contingentium, quae Deum spectat ut operantem ad extra & per respectum ad
creaturas, quas vel creat, conservat, da moderatur in ordine naturae 3 vel vocat,& justificat in ordine gratiae , vel beatificat, de coronat in ordine gloriae.
Ratione Μet di , alia dicitur risi ima , alia Sebolastiea: prior fusiori stylo & modo oratorio lacras litteras , dg fidei articulos exponit I& idecim se dicitur, quia veluti ponit & proponit veritates fidei, ex quibus tanquam ex principiis & praemissis, Scholastica more Philosophico &syllogistica a te suas conclusiones deducit, ut Catholica
50쪽
dogmata naanifesta faciat, & a pravis Hae.
reticorum aut male philosophantium aD sertionibus secernat, oc tueatur.
NMessaria est ismisibus raralelea doctri.
xa, q- ex principiis Me divina eo.
Misis , veruater quasdam utriat , quas op
comparare. Haec est omnium Theologorum
contra Philosophos, &eam Doctor iubtilis
quaes. I. Prolui num. 6. sic probat. Primb, necesse est ut homo determinalbe nolcat suum finem ultimum, ad quem suas omnes dirigere debet operationes: sed hanc cognitionem non poteli assequi, abi. que aliqua doctrina revelationi innidia, quae Theologia dicitur: ergo haec ei est necessa. ria. Major patet ex summa Philosophorum crinsensione, qui uti Ihlatentur omne agens ratione praeditum in suis operationibus aliquem finem determinatum intendere, &in eum omnes suos dirigere motus, Acactus, ut in eo tanquam in objecto beatificante quiescat: sed incertum in scopum collima. ret, nisi hunc finem determinate cognosceret : Elgo dillincth debet eum notae. Probatur minor: Si finis ultimus hominis ab aliquo philosophantium solo ratio. nis lumine detegi posset, eum haud dubihAristoteles Philosophorum Aquila, & Naturae Genius deprenendisset: sed ipsum non detexit: quod utique duplici ratione evinco : primo quia nulli bi docuit Deum clath, &intuitive videndum, esse nostrum ultimum finem; iis Io. EUD. lib. 7. finem ultimum hominis constituit in cognitione substantiatum separa tarum 3 ubi enim cap. S. s. varias retulisset & impugnasset veterum Philosophorum circa hominis finem ultimum & beatitudinem sententias , duplicem ipte statuit hominis scelicitatem ;alteram moralem , de civilem ι alteram speculativam do contemplativam . Moralem dixit primti DLe. cap. T. esse operationem secundum optimam virtutem quae est prudentia; ita ut hominem tunc scelicem existimaverit, cum sapienter, di ordinath omnes tuas actiones componeret :Speculativam verti explicat IO. talis. ωρ.6. T. ω, 8. atque eam consistere in operatio. ne omnium persectissima, qualem censuit
esse Dei & iubstantiarum immaterialium cognitionem ἰ non quidem intuitivam , quam ipse non novit; sed abstractivam didilcursivam. Ergo, &c. Patet se nia, quia nulla sunt principia naturalia ex quibus cerib & evidenter cobligi possit hominis beatitudinem aeternam& finem ultimum, consistere objecti vh ici Deo, & sormaliter in Dei clara visione ,
aut in amore visionem consequente, aut
in utraque simul r ergo naturali lumine detegi nequit hominis scelicitas & finis ultimus. Probatur antecedens: Si quae essent talia principia ex quibus inferre liceret nos ad Deum clath videndum naturaliter ordi natis essent maxinali aliqui astus, & essectus in nobis orientes , quibus veluti stimulis ad eam visionem naturaliter incitaremur : at constat nos tales actus aut ef-
sectus non experiri; ac proinde nulli sunt: Ergo nec ulla principia quibus naturaliter nostrum finem ultimum determinath cognoscere possimus o proindeque necessctaria est aliqua doctrina, quae ex principiis revelatis id inserat ; haec autem est Theologia, ideoque necessaria. Probatur secundo Coclusio , praecedent ratio confirmatur ab eodem Doctore ibidemn. 8. Omne agens propter finem, necessariti tria debet cognoscere 3 Primo, qualiter sit acquirendus; secunia , quae media ad ejus assecutionem conducant ἰ Tπιῶ, an media illa huic assecutioni sufficiant 3 etenim si quis nesciat qualiter finis lit acquirendus, quo pacto sese ad illius consecutionem poterit accingere ρ Similiter, si, quae sint media necessaria , ignoret , aliquod sorte necessarium nonustirpabit, qub fiet, ut labore suo frustretur. Si denique certus non sit illa quae ulurpat media sufficere ad finem consequendum, haud diibili, aut ab opere
manus omni tib revocabit, aut nonnisi va.
cillantes adj ciet; sed homo viator non potest haec tria naturali lumine cognoscere. Non Pudem modum acquisi nis; etenim quM beatitudo acquirenda sit vel ut haereis
diras filiorum, vel ut merres labIrantium, vel ut corona vincentium, omni h contingens est, clim eam aliter conserendam esse neus potuerit ordinare Non etiam narita; nam quod haec aut alia sacramenta , ut media necelsaria destinata sint ad ejus consecutionem, omnino pendet a libera Dei ordinatione , quae nullam cum rebus naturalibus necessariam connexionem habet 3 ac
proinde naturali discursu non potest de te. si . Ergo necessaria est aliqua doctrina ,