장음표시 사용
131쪽
docuisset, ut postea Paulus, & condiscipuli , statim lapidaTetur , ut Stephanus , nec tertium Praedicationis annum adimpleret: sed prosecto non secit. Neque legem divinam picam esse dixit, paulo post derelinquendam ; oppositum potius populo significavit. Sed omnia haec aiunt) fuerunt reservata novae alteri revelationi , quam post aliquot annos Spiritus Sanctus Paulo & sociis praestitisse fertur, quibus Judaeos fidem adhibere nee tutum , nec facile sitit. Paulo post secuti Papistae, sancti Episcopi, & Archiepiscopi, Pontifices. Concilia, qui a nobis eirea plurima novam fidem exigebant. cum eo praetextu quod ab Christo, di Apostolis receperant, quibus si credidissemus , essemus necessario idololatrae ; si negaverimus, perfidi Judaei: non ergo Evangelium claram diapertam ad aeternam salutem viam revelavit. Praeterquam
Christus talem intelligentiam a Judaeis nunquam exegit, ut propter sivum adventum, de doctrinam antiquas a Deo praestitas leges desereret, aut ut inutiles despiceret, Oppositum potius, ut in Evangelio fertur, populum admonuit. dicens quod nec totam linquerent, quin omnia ex lege fierent: quod legem nolebat solvere, sed adimplere . id est opere exequi, ut usque ad mortem fecisse scribitur r & quod majus est. populum pro suae vitae regula ad legis Doctores audiendos mittit : cum ait, quod Scriba ct Nar U In cathedra Mosissederunt . facerent Is FlIta omnia qua eis diserent. Ex hac cainthedra probi essent . vel improbi, legem Mosis, praecepta.
atque ceremonias in aeternum servari decreverunt, ut antea
a Deo fuerat praescriptum, nec nova dogmata Populus admitteret sub eius adventus, aut altero praetextu: quod si post unum aut alterum annum ceremonialia erant ut inutilia cessatura, expediret , ea quae sub legis cortice latebant , viva voce detegere, suo exemplo non amplius observanda ostendere ; tandem neque populum ad Rabbinorum doctrinam provocare , aut suadere , quam Evangelio contrariam esse non ignorabat : non ergo quae occulta sub legis cortice latebant, patefecit, de quibus neque de figurativis verbum loquutus, praeter auctoritatem sibi a Patre concessam, ouae cum legalium ablatione , vel typicis explicationibus nullam prorsus habebant
analogiam, nisi ipse id exprimeret, quod non egit.
132쪽
Quod Deus nequit iis phrasibus loqui ,
quas in contrario sensi intelligere tene mur : praesertim in iis quae sunt de necessitate salutis.
ADdit Docti Vir: ideoque nemo potest criminari Deum,
quando phrasibus hyperbolicis utitur, quae ab ipso Israele agnosci debent secundum litterae rigorem accipi non posse. Fatemur quidem neminem posse Deum criminari , quod ut ipse velit loquatur : tamen absolute Deum criminari videtur , qui sustinet eum tali phrasi loquutum , ut homines contrarium debeant intelligere t hoc certe non est hyperbolice loqui, neque figurati ver quia inter figuram, & figuratum aliqua debet esse proportio r sed quae proportio inter Deum , & hominem , inter regnum terrenum , & coelest imperium, inter Judicem , ct Judicatum ' Hyperbolica noscimus in sacra scriptura, dc commodo sensu , dc sine errore intelligimus : An quae Deo repugnant credemus quamlum- vis amrmenture Αn intelligimus Deum posse poenitere, po . se irasci, gaudere, aut alicui mutationi obnoxium, gladium suum aeuere , brachium extendere e An Hierosolymam ex gemmis , smaragdis , & adamantibus compactam expectamus y Plurima ex iis, dc similia. hyperboli ea sunt, quae ad litteram intelligere nefas esset, & a rationis tu ne alienum rsed ea quae Deus clare , & aperte praenunciat , quae in suo naturali sensu intellecta maiestate divina digna sunt , atque ad totius sacrae scripturae' seriem consequentia I ad sensum alium ita diversum detorquere, ut verba Dei clara nil aliud
quam obscura , dc tenebrosia umbra reputetur p profecto id certius est Deum criminari. In summa ea quae fuerunt, vel futura erant de necessitate salutis, Deus neque hyperbo-liee, figurative, aut obscure hominibus enunciavit : Satius
fuisset nil praedixisse, & postea facere quod ipsi placuerit.
siquidem ea figurative praedicta in causa fuerint , ut postea veris. & figuratis fides ab Istaele non praestaretur e di ge res textibus scripturae, quam non novorant, nequaquam i digebant ut crederent.
133쪽
Quod Christus literae spiritualem sensium
non explicuit, neque quod Lex erat Mystica, potius oppositum: Atque in plurimis
etiam Apostoli ad literam legem
servanteS. PRosequitur Doctissim. Vir respondens ad id quod dixeram,
Deum nobis litteram morti seram dedisse , gentibus vero spiritum, qui vivificat; βc ait: Deu in primo dedisse IDraeli spiritum vivificantem, sed cum revelatae gratiae repugnaverit, conversum fuit Evangelium ad gentes. Ego per spiri tum intelligebam verum , dc spiritualem litterae senuim, ut non fuit Christo, dum viveret, revelatus , ut supra dixi ; sed o positum docebat. Neque etiam discipuli hanc doctrinam elataram , de apertam , conceperant; ex eis solus Petrus dixit quod
erat Messias: δc respondit, quod earo, nee sanguis hoe usi revelavis, sed Pater: non ergo hoc clare docuerat. Praeterea
discipuli adhue terrenum regnum expectabant f utpote Judaei di quaesivere an duodecim tribus Istaelis esset collecturus f uui. bus ibi secretum quod sub cortice legis latebat non aperuit, neque de Israele spirituali verbum loquutus: quamvis aliquando dixerit, quod regnum ejus non erat de hoc mundo : haec seris vabantur ab Spiritu Sancto discipulis postea revelanda, sed nee tune adimpleta , quia postquam Spiritus Sanctus super eos descendit, in eadem perseverabant ignorantia , legalia jam inuti lia minime credentes: ideo Petrus respondit Angelo , quod nolebat se immundare in reptilibus: Et de gentibus ad Ecelesiam recipiendis, dubitavit, ut qui credebat in solis Judaeis Ecclesiam posse consistere di adeo illis erat ignotum Mosis legem esse ut inutilem relegandam, ut plurimi ex discipulis eas ad ipsius observantiam cogere velint: & inito in Hierosolymis consilio oppositum Petrus praecipue decrevit. Vere profecto, di secundum divinum deeretum , quod soli Israeli Legem commendaverat. Sed non consistit ratio Petri in legis diu thae ut nunc asseritur per adventum Messiae ablatione , Sed quod iugum quod patres nostri portare non potuerunt non erat sine necessitate gentibus imponendum, quod nil habet similitudinis cum post sequuta doctrina : Ergo neque Spiritus Sancti influxus spiritualem intelligentiam praestitit . ut Judaeis participaretur. Sed quo iure talem spiritum admitterent Judaei, cum δέ Christum ipsuin , de post ejus obitum discipulos legren secundum lit- tuam observantes, viderint. Circumcidit Paulus Timotheum Praecise
134쪽
praeei se ut scirent Judaei: Uenit Hierosolymam, dc ne contra circumcisionem , & patrias leges , praedicare convinceretur contrarium affectans , Nazareatum simulans facrificium legale.& eaeteras ceremonias in templo publice exercuit. Non ergo litterae spiritum Israelem docebat , sed gentes, quae credere erant aptiores: Quibuscunque etiam aliqua in eo Concilio fuere decreta, ut abstinentia a sanguine, immolatis idolis , de
suffocatis, sed pro fratribus Judaeis nil prorsus decretum fuit, contentis Apostolis quod Moles singulis Sabbathis in Synagogis oppidatim legebatur : Credebant igitur hoc ipsis sufficere. dummodo Christum crederent , 'absque alterius spiritus notitia,
Quod frustra, & praeter rationem ab Apostolis , praecipue Paulo, Judaeis ritualia se Vare permittebatur: & quod verbis implicabantur.
ΡRosequitur Doct. Vir ut probet Deum Israelem earnalibus. de umbrati eis non fefellisse, & ait quod neque Apostoli. neque Paulus magnus libertatis Chrsiana patronus Mosis ritualia post Chrisi adsensum prohibuere Iudais.
Sic Sc ego supra probavi, unde inserebam doctrinam de mystica, spirituali intelligentia Judaeis non fui me enunciatam neque praeceptam , cum tamen haec omnino essent incompatibi- ωlia advento iam corpore quod significabant, & donec in ipsis perseverabant spiritum qui vivificat minime habebant: Et ego quaero, quo praetextu , vel in quem finem ea observari permittebantur . an ut divina a Deo praescripta e Si ita : ergo ad viatam aeternam consequendam : quippe non est obedire Deo. nisi in hune finem: neque talia licebat agere ut indifferentia , cum semper fuissent habita divina: Quod si nune scirent non esse necessaria , ut quid religiose servavent ' hoc nihil aliud es.set quam iis quae sacratissima fuere indigne ludere t quam distaeilis, quam confusa fuit haec ultima revelatio e Idcirco caeteri Doctores Christiani aliter respondent: Quod servabantur leg Ita ut sepeliretur Synagoga cum honore. Sed quid hoc est nisi rhetoricus, & speciosius praetextus e At Paulus, cum omnia omnibus fieret ut aliquem Christo lucraretur, antiquos ritus Judaeis permisit, plurima gentibus, quae tractu temporis no vis statutis, & consiliis partim evanuere, vel pro majori parta in toto Christianismo , praesertim papistico , perseverant. Opinatur ergo Do Vir, quod si ego nunc in Christum crederem Disitirso by Gorale
135쪽
derem ut verum Messiam , de simul omnia Mosisvegalia serv rem ut a Deo in lege praescripta, Ec ut ei obedirem. 5c meae conscientiae satisfacerem, essem nullius criminis reus , dc optumus atque orthodoxus Christianus , siquidem illa neque a
Christo, neque ab Apostolis, neque a Paulo fuerunt Iudaeis prohibita. Vidi doctissimum, & satis pium virum Dominiacam ordinis Monachum . qui toto corde hane opinionem conceperat , & ab Inquisitoribus captus, post sex carceris annos . in sua sententia constanter perseverans Christum usque ad uitiamum spiritum implorans. vivus fuit concrematus. Putarem
quidem quod totus hodiernus Christianismus pro illius hominis eondemnatione suffragium daret. Sed ad rem: permittebatur Judaeis ab Apostolis ritualium usus a Deo praescriptus, dummodo Iesum Messiam crederent quem expectaverant: Uerum antiquis, de hodiernis Judaeis videbantur Apostoli in ver bis implicari, cum praecipua Christi dogmata Legi Mosis eontraria cnt, de eo ipso quod Christum crederent Legem ten rentur deserere . ut vanam , dc inutilem ad salutem , ut iam
non Deo gratam: Cum tamen ex eadem credere teneantur.
ipso Deo saepe attestante, quod non sunt vana quae nobis prae scripsit, quod non sunt inutilia, quod ei gratissima tota lex est, praecepta, iudicia, atque ceremoniae, quod in eius observantia sanctificabimur coram Deo , quod illa est nostra vita, Ac medium unicum pro nostra sanctificatione; quae si feceritis de observaveritis sancti eritis coram mer Certe inter sanctum de iustum nullum assignari potest discrimen : Ergo eontra legem facerent, qui eius praeceptiones, ut vanas de non amplius ad salutem utiles observarent: Inanis quidem solet superstitio .ci hypocrisis cum divina lege. dc Christianismi severitate i compatibilis. Sed tunc temporis erant Christiani in infantili aetate. balbutiebat Sanctus Spiritus cum ipsis, ut puerulis, sublimiori doctrinae non idoneis s Eeclesiae infantiam appellant Doctores Theologiὶ ideo totus scopus consistebat in fide Christi propaganda & optimis moribus consulendis ut etiam faciebant Stoici omni honestate. dc vitae innocentia praescripta. Unde nil mirum eo tempore legalia Apostolos di exercuisse, Scpermisisse Judaeis, dummodo Christo nomen darent. Erat tamen perniciosia permissio, quia qui transgrederetur crederet se peccare. & qui observaret crederet Deo placere, de litrique absolute fallebantur . cum ea, utpote indifferentia , nequo Deo offensiva, neque grata fuissent. Videat deprecor Doct. Vir miserum populum, jam orto sole, tenebrisque fugatis . veritate . quae sub legis cortice latebat, clare detecta , in ei uiadem legis laqueis inutiliter implicitum, ut novi Prophetae ea m. inutilem .
136쪽
inutilem, vanam , tamen adhue observabilem a Judaeisquanon necessario reiiciendam praedicarent. Hoe sufficiebat, ut eos Prophetas populus non audiret, quia utpote missi a Deo. populum in lege divina confirmare debuissentὲ non vero averistere , vel ut inutilem , indifferenter servare , aut rejicere .
Quod si Lex esset typica, & hoc Deus non voluisset quod scirent Iudaei ante adventum Messiae, eos fallebat: quia volebat, quod
gerent. DIoebam Deum decepisse Israelem legibus umbratteis. si
talis futurus esset Messas ut nunc ereditur. Respondet Doct. Uir, quod non est decipere Iudaeos, non ipsis r mi Messiae conditionem, ut futura erat , exacte, & aperi praedicere. Et ego iterum urgeo: hoe non esse decipere, fateor . quia non omnia debebat Deus praenunciare , quae ad Messiam spectant: Sed omnino contraria praedicere iis quae futura erant, adeo ut propter hane praedictionem populus postea eventui non erederet, hoe esset vere decipere: quod an uc fu rit experimentum ipsum ostendit. Addit, quod foret decipere si propter observantiam legum umbraticarum transgressam Deus populum punivisset: sed eum potius observantes dilexerit , dc praevaricationes gravissimia punitionibus affecerit, frustra contendo quod Deus populum fefellisset. Eodem si liceat utar argumento: cum talium t gum observatores Dominus dilexerit, de praevaricationes acerrime puniverit. si adveniente Messia , in ipsis legibus, ut a tea haerentes, di constantissime persistentes, propter Dei am rem , de veram fidem, a Deo extrema ruina, & desertione punirentur, an non eos decepisse erederetur, quia Deum eo
silium mutasse suaderi non possente Quod ait Doct. Vir de i tantili Israelis aetate, de elementis, de rudimentis puerilibus legis Mosaicae, nihil probat contra Iudaeos, quibus, si infantuli essent, & maioribus ferendis adhuc inepti , non legem
Deus ipsis imponeret . quam patres nostri sustinere non potu rint , neque adeo grave iugum, quod postea Spiritus Sanctus nollet imponere collis gentium t certe non facile compatitur,
quod Lex Mosis observatu difficillima sit, dura, atque ponderosa, di quod eam Dominus infantili populo exactissime obseris H vandam
137쪽
vandam imponeret e Praesertim eum, ut alibi dixi, decem Praecepta decalogi majorem persectionem admittere nequeant . ita ut di in ipsis, dc eaeteris moralibus in lege dispersis, quoad Deum , dc proximum , tot sint divinae praeceptiones , ut non pluribus indigeat humanum genus ad summam perfectionem . atque salutem. Nisi id intelligendum veniat de aliquibus Christianismi mysteriis, quae sicut nunc, a quovis POPulo, quam-tumvis rudi , creduntur, anteaque a Graecis, & Romanis, etiam ab Ilraele in sua infantia erederentur. Ego quidem ut verum fatear, maxime desideravi quod talis excellentia . de
maior doctrinae Christianae perfectio, mihi ostenderetur , taquidem ex auctoribus nil solidum potui percipere.
Ouod Israel non ex odio , neque malitia
Cpristum abjecit: quod si male fecit, fuit ex in vincibili ignorantia , ut & Paulus fatetur, & Christus
PRomisit Deus late Doct. Vir Regem, eumque suo tempore misit, eis donis instructum , quibus posset Israel eum facile cognoscere, si seposto prajudicio. malitia ,
sedata mente eum considerasset. Si Isirael tune temporis per totum orbem in Synagogis dispersus, de omnes qui Iudaeam habitabant, Christum , 6c ea quae referuntur dona vidissent, posset dubitari quare non erediderint i Sed siquidem neque praesentes eredidere , minus possent credere absentes, qui nil viderunt, neque aliquid novum in Itavaele ex iis quae exspectaverant, neque in toto mundo experti fuere. Erat quidem non facile, aut rationale post ejus mortem, Judaeos divinam legem inter gentes laboribus, opprobrio. dc despectione observantes, hominibus eam historiam enarrantibus. fidem praestare, & quam divinam reIigionem a Deo dc ascendentibus receperant, abiicere. Hoc erat praejudicium a Doct. Viro damnatum, quo Judaei semper divina lege praeventi nova dogmata admittere renuerunt, dc in hoc praeiudicio perseverare a Deo ipso semper fuerunt admoniti.
De malitia, quam disertis verbis Doeti Vir, dc illius temporis Iudaeis, & praesentibus imponit 3 nescio quid respondeamr Sufficeret negare, cum id probari non posset, sed a Deo qui hominum corda exscrutatur, an malitia sit, vel fidelia constantia iudicabitur. Fere excogitari nequit, quod in hominem .
138쪽
mἱnem, qui mortuos excitat, coecis visum concedit, aegrotos omnes sanat, ec infinita edit miracula, totus populus malitiam , di odium exerceat , possent quidem aliqui qui idem ossi cium assectarent , potuerunt falsi Prophetae maligna invidia contra Hieremiam agere , quia de vera, vel falsa prophetia eo tendebant, vel etiam idololatria infecti contra aliquos Prophetas i aliter nescio quae insania tot homines potuit corripere, qui alias levissimis quibuscumque insolitis permoventur: Praesem tim in viro iusto, & innocente , quamlumvis populi peccata, di hypocrisim magnatibus urgeret, quod tunc Rabbini, & nunc etiam nostri singulis Sabbatis concionantur . & acriter reprehendunt ; neque ideo populus aut seniores eos odio prosequum tur , sed annualia largiuntur stipendia, ut suis concionibus homines coerceant, & ab peccatis avertant. Tandem Paulus Doctissimo viro contradicit, & pro Iudaria respondet, as Ierens, quod ex ignorantia Christum crucifixere,& quod ipse ex gelo legis Christi sequaces totis lacertis perseque batur: tamen erat vir doctus, Rabbinus, qui studuerat ad pedes Gamalielis. Quare igitur caeteri Judaei, pio eodem zelo non afficerentur, cum Paulus credere non potuisset, quousque vidisset coelos apertos, di audivisset arcana Dei, quae non licet
homini loqui ρ Si toti populo talia contingerent abs dubio crederet , sicuti credidit in deserto. Ideo dixit Deus Mosi, Et veniam siver taberna lum, O videbis totus populus, e, resedis ἰ debebat ergo videre totus populus: quare si non credidit eandem habuit malitiam , quam Paulus dum non credebat. Suffieiat ergo pro malitiae exeuiatione, quod seribitur in Eva peIio Christum dixisse ; Patre Unosce eis non e iam sciant quod faetant; di quare facerent si scirent e
Quod Deus talibus phrasibus uti debet , quas
non in contrarium sensum Israel intelligere teneatur. Atque qua ratione Israel suum
ADdit Doct. vir quod nulla ratio eogit, ut Deus pro iis
quae promittebat, iis phrasibus uteretur , quas Israel, etiamsi maxime velit, in alienum sensum accipere nequi
Fateor quidem, quod nulla ratio eogit Deum talibus phtasiis bus loqui, quas non possit hominis malitia, etiam si maxima velit, in alienum sensum interpretati. Cum hominia malitia Ha potis
139쪽
potis sit verbum Dei quamlumvis elarissimum, obseurum re dere tenebricosum, & aliquando divina bonitate indignum. Ηine haeresiarchae in omnibus ecclesiis exorti fuere. Sed rationaturalis cogit credere , quod Deus summe verax non talibus
phrasibus loquutus fuit in iis quae promisit. quas postea Israel in
alienum sensum , atque contrarium, accipere teneretur, vel
in aeternam damnationem abire phrasibus iis iuxta naturalem sensum intellectis. Prosequitur Doctissimus Vir; quod non aequum erat propter sequentium praevisam infidelitatem , Deum nullam populi ante Messiam viventis rationem haberet Cui statui elara de futuro Messia revelatio minime eonveniebat . ut supra probavit θRespondeo , quod sicuti Deus in lege extremam Israelis ruinam, di longissimam dispersonem, qualem nune experimur, clare praedixit: non obstante periculo, quod populus tot laboribus perterritus legem divinam deserens, gentibus permisceretur: Sicuti etiam populus per tot secula in hae diuturna captivitate legem constanter servat, quamvis sciat posse per plurima secula differri ea terrena redemptio, quae nune viventibus nil proderit quando veniat: Ita quamvis sciret redemptionem spiritualem futuram, legem non derelinqueret , neque animo deficeret, quia nemo Judaeorum servat, nee aliquando legem servavit propter Messiam aut suturam redemptionem ; Sed propter vitam aeternam consequendam. Non igitur esset in eonveniens quod Deus Messiae regnum coeleste praediceret, quod moriturus, Ze resurrecturus erat, in coelumque Judaeis videntibus eu laturus , ubi thronum Davidis divinitus colloeaturust quod omnes gentes tunc Israeli erant adiungendi, ut eumdem Deum
Israelis eoierent, Legis Mosis abditis arcanis per Messiam , de eius Prophetas plurimis inauditis miraculis patefactis r An talis praenuneiatio Israelis animos in , dc extra amictiones deiiceret e Prosecto in divina lege, dc Dei amore. & spe confirmaret. yd si non obstante elara istius negotii praedictione a Romanis . vel aliis Hierosolymae erucifigeretur, ut sui t) sui Messiae
mortem Israel lamentaretur, ut Mosis mortem, di inter caeteras quas passus fuerat calamitates haec major ab eo putaretur e Fidem haberet quam vos habetis, crederet suum Messiam utereditis; neque infidelitas in causa foret ut regnum terrenum Israelis Dominus destrueret; populumque suum inter gentes abi ieeret; Servaret potius ut a Prophetis enunciatur, Messia ex coelo regnante, ec terrenum Israelis regnum restituente quod
Doctissimus Uir eum omnibus Christianis Doctoribus fatetur,dieens quod si Iudaei Christum non reiecissent non a Deo fui sint in hae captivitate derelicti praeterea nonne plurima existis fuerant etiam a divinis Prophetis Istaeli revelata ρ quod ΛdonaΥ
140쪽
Adona' Adons fusurus erat unus, is nomen ejus unum omniabus gentibus, quod omnes ventura erant merosolymam is nomiane Adonast: quod omnes ventura erunt de Sabbatho is Sabbathum . de nouliunia is noviluniam Deum Iahacob adoratum,
is singulis annis ut fisum tabeν eulorum eum populo Deἱ eel brarent , idololatria penitus exstinctae Si haec omnia a Deo eo cedenda expectamus, non sine Messiae interventione in terra, quid inconveniebat praedixisse Messiam iam in eoelo colloe tum . ut Dei instrumentum , haee, de sublimiora essecturum e Sieuti Angelus ille qui Israelem per desertum ducebat. Certe quod hae, vel altera creatura , vel ex coelo, vel in terra, ut tur divina voluntas, nil indignitatis. aut inconvenientis habere videtur, neque quod sie clare, Zc aperte, Israeli fuisset enunciatum; ne in letalem errorem misere dilaberetur: hoe modo Deus populi ante, dc post Messiam viventis. eandem habuisset providentiam, dc id medium . quod ut ereditur decreverat pro generis humani salute absique Israelis internecione, optime exsequeretur. Sed cum id Deus nullatenus per Prophetas praedixerit ; potius littera oppositum significaverit, ideo non credidere Judaei, de se hae arte a divina lege recedere, eamque
contemnere putabant, si erederent.
Caeterum quod de fide, de docilitate , quam Deus ab hominibus exigit, adducit Doch. Vir ; generalissimum est omnibus sectis : ita loquuntur Pontificii contra omnes Resormatos, ita Resormati contra Papistas. Socinianos. Ac alia dogmata in quentes. Ita etiam Mahometani contra Christianos , sequa ipsos appellant credences ab Aleorano edocti; Sie Iudaei se populum Dei sapientem , dc a Deo instructum putant: Caeter somnes populos vanis sectis implicitos existimantes, ut a Deo censebantur ante Christi adventum. Et eum viderint quod ab initio legis divinae ante. dc post Christi adventum, ab omniabus gentibus, ut pertinaces , dc superstitiosi contemnebantur. 6c continuis convitiis, de opprobriis propter divinam legem anficiebantur, ut patet ex Plinio, Tacito, Petronio, Iustino, de similibus : Post vero sequutus Christiani sinus ex eisdem gentibus coalescens idem odium , eamdem persecutionem , eadem convitia , cum semper exercuerit, eademque Mahometani pariter nobis obitetant, nullo dissimili praetextu; nil mirum quod Israel credat omnes has gentes propriis erroribus. ut antiquitus compulsas, suae in divina lege constantiae illudere, Ec ad suas
fides ut dociles , indesinenter toahere contendant. Ita est, Deus vult homines ad suum imperium, atque mandata dociles, non refractarios; non contumaees ; sed non ita blandos. d elles , ut ab eonstantia in ea quam receperunt vera fide aliorum
hominum suasione, vel etiam Angelorum si possibile seret H 3 contraria