장음표시 사용
141쪽
contraria doctrina amoveantnrr Sie etiam de Evangelio legi novos Christianos Paulum admonuisse ad Corinthios. Dicit amplius Doctissimus Uir, quod non reperitur in suis scriptis, Deum praecipua Messiae ossicia non revelasse ; sed
quod non clare, Sc plane revelavit: hoe est, obscure , di verbis figuratis ι Respondeo . quod confuse, per umbras, & fi furative revelare haud probari potest ; nisi prius Evangelio fides adhibeatur: neque potest Evangelio fides praeliari, nisi credan
tur ea ab figuris, Fc umbris in Uetere Testamento contineri. Cum vero Israel tales figuras, Ac umbraticas insinuationes nunquam cognovisser ; frustra ex Vetere Testamento Evangelium suam veritatem probare contendit; quippe quo magis Israel seripturas excrutatur, magis abest, quo minus testimonia pro Evangelio confirmando ad inveniat. Neque tales insinuationes
sumetebant, ad Legem Dei deserendam . novamque amplem Priori plane contrariam, praesertim cum clarissime de Messiae ossiciis Dominus fuisset loquutus, non tenebatur Israel claristit inutilibus desipe his , confusas , obscuras , umbraticas insismationes disquirere. Ideoque ea quae dicuntur obscure insinuata ut praetendit Doctissimus Uir non fuerunt in eausa , ut Israel eum Messiam non receperit: Sed negato supposito de iis obseuris insinuationiblis, Ac figuris . quas nunquam n Vit δnon credidit Israel illum Messiam propter clara. dc patentia a Prophetis de Messia revelata , Sc in illo non solum non adimpleta , sed omnino contraria ratione contingentia.
Deus fidem exigit ab hominibus; sed id non obstat quod elare revelet id quod vult quod credamus, di quibus vult quod obediamus; hoe liquet, quia non, quia elare se ostendit Ida Ii, fides Israelis erat minus sancta , Deo gratar de si haec fuito clara revelatione . quare non ita de Mema vel ante vel quando venit e Praeterquam non petit Deus, aut aliquando revelavit quod populus crederet in Messiam, vel in aliquem alium Prophetam ; maxime quod crederent Prophetae , verba Dei enuntianti; quod omnino diversum est eum homo in solum Deum eredere debeat, Prophetae vero eredere r ergo qui in seipsum fidem expostit iam Propheta non est, sed Deus ipse. Debet enim Propheta dicere: Sis disis Adona': non , Ego auram diso vuli 1 praesertim si praedicetur Lex Dei, ut onus instipportabile. Quas hie Theologi distinctiones adducunt optimae sitnt ad dogma Christianum defendendum Scholam eo modo . non vero ad Istaelem suadendum ut credat; etenim Deras Israeli in ea lege constantiam perpetuam commendavit, ut ab ea non recederet, quam tumuis portentis. Sc miraculis suadeatur.
Certe non obedire Deo, ut ait Doctyssimus Vir, non est idem ael
142쪽
ae ut Israel Deo obediat legem a Deo commendatam servare,& alteri quae sub nunquam auditis, ne excogitatis doctrinis
Quod Judasi non propter, curnalem affectum
Messiam non recepere, neque talem CXp
chant, sed omnino propter Dei gloriam, cum pro singulorum Salute Messias
necessarius non sit. PErgit Doctissimus vir & acriter in Iudaeos invehiter, quod
nil aliud impedivit ut sivum Messiam admitterent, nisi ea nam quidam affectus , quI terra Ita sit Uixus . ut animum ad caedum coelestia minime attollem velit. Sed in quo eonsistat iste carnalis assectus sapientissimus Dominus nunquam satis explicuit: debet tamen consistere aut in amore patriae, & b norum temporalium; aut in doctrina earnali, quae spirituali opponeretur, aut in utroque. Quod ad amorem terrae Che-naan attinet, non inficias ibo, quod Israel eam summo amore prosequitur: dc sic tenebatur, nisi divinam munificentiam indigne eontemserit: In ea , di propter eam Dominus tot miracula secit: Israeli utinaestimabile bonum promisit, & dedit rquod si legem observasset in ea seliciter victurus ; quod si transgrederetur, non infernales poenas comminatur Iudaeis; quippo cum republiea loquebatur non eum singularibus , in quibus plurimi erant iusti, tota republica ut improba , & rebelli, punitionem sustinente, quae in exilio a terra illa sancta consist bat i neque extera bona temporalia , quae ad usius humanos expectant a Deo ipso promissa, debebat Istael despicere ; sed eum gratiarum actione a liberalissima Dei manu recipere, de debita cum pietate, & moderatione eis uti ἔ unusquisque s cundum sui status rationem , cum in suo mundo diversas hominum hierarchias esse voluerit, quas absque bonis temporaliabus subsistere foret impossibile: Hoc vero respectu divinae gloriae, & salutis aeternae, atque persecti Dei amoris, quasi nihilum ab Israele habendas, ab eo didicimus , quem toto co de , tota anima, totis viribus amare iubemur; ita ut nullum. nee minimum in corde habeamus quo Dei amorem , dco dientiam, quoquo modo diminui patiamur: Sicuti nec amor proximi, aliquid detrahit de totali amore quem Deo debemus,
143쪽
Tiam amare teneamur, neutrumque simulata affectatione despieere : Abrahamum , Ishacum dc Jahacobum , Dominus divitiis eumulavit, pro quibus gratias Deo reddidere : Ideo Jacob Deo dignas grates rependens dixit, quod pauper eum suo haeulo Iordanam traχ erat; is tune duabus perudum gregibus, dises, in patriam redibat, non erant eerte viri isti ita carnalia' bus addicti, ut coelestia considerare nequirent, nee obstabant divitiae frequentibus eum Angelis eolloquiis , quia divitiarum amor talis erat ut de divino nil prorsus detraheret. Haee suit. ει erit semper saerae Legis doctrina pro qua violentissimas mortes Judaei passi fuerunt ante Christi adventum, dc postea pro Romanorum idololatria a suis terminis exterminanda, nee adhue oeulis Hierosolymae sub Caesarum imagine inspicienda unanimes colla earnifieibus libenter obtulere. An erat affictus carnalis st terrenis affixus . quod temporalem vitam contemnebant , ut aeternam eosequerentur Non id toneedet Uir plentissimus. Nostro vero seeuto . 8e praecedentibus post Christi adventum non eadem , di difficiliora Judaei perpetiuntur ' i careerantur, bonis temporalibus penitus destituuntur. & vivi propter divinae legis consessionem eoneremantur ' An hie est carnalis affectus quo eoelestia aspirere non possumus f Prosectonoa nisi propter coelestia gentium labores, opprobria , dc mortes sustinuerunt, de sustinemus: Nee amplius pro Dei amore agere possumus ἱ eum nemo possit amieum magis amare, quam vitam dare pro amico suo. ut in Evangelio legitur. Sed iam video Christianam doctrinam maiorem persectionem
praetendere, videlieri, quod omnia terrena temporalia penitus contemnantur, quod sola ad eoelestia animi eleventur, Ze ea unice prosequantur, nulletenus in terris thesauros colligere, sed dumtaxat in eoelo, ubi omnia sunt a corruptione exempta rquod neque pro sequenti die , ut nostrae indigentiae subveni mus, sollieiti simus, a passereulis, Ec floribus edocti, quibus Deus, eis non cogitantibus , liberalissime providet : quod vendat quisque quae bona habuerit, Fc tollat crucem suam . de Christum insequatur: sicuti jubebant, de exercebant Apostolicum primis Christianis: dc vendebant omnia quae habebant, ec imponebant pretium pedibus Apostolorum : Amare inimicos, non vindii am eapere nec odium servare, una percussagena, alteram offerre percutienti r nunquam iurare : neque
adhue iuste pro meo pallio litem eum proximo ngere, Potius reliquum meae vestis patienter largiri. Ex iis praecipua suere in divina lege praeeepta , aliqua non nisi eum hyperbole proponuntur, quae commodo sensu aeeipi debent di Consilia dicunt Doctores Pontifieii, alii praecepta. Plurima bona essent, si factibilia forent : Sed nunquam Christianismus talem doctri
144쪽
nam fuit opere exsequutus: nisi forte in iis primis ecelesiae ruis dimentis . tune enim pauci cum essent, unam quas confrate nitatem eonstituebant, ut ex actibus Apostolorum colligere licet: post vero crescente numero ea doctrina impossibilis evasit: nunquam Christiani bona temporalia contenuere ad coelestia dumtaxat respicientes ἱ quamlumvis caepe vitam darent pro religione , ut dc Judaei semper secere. Semper thesaurarunt in terra , quamvis coelestem patriam principaliter intuerentur: Suffieiebat quidem esse pauperes spiritu, dc respectu vitae aeter-- omnia temporalia nee flocci habere. Semper regna armis tueri consuevere : Quisque suam dignitatem eum decore servare: Sua bona retinere, nee vendere omnia : Ec dare pauperibus , ut sie crucem suam Christum insequens unusquisque tolleret. Adeo ut qui aliter vitam suam componeret, & ea omnia ad literam servaret, ut superstitiosus a cordatis omnibus damnaretur. Neque mundus alio modo gubernari patitur. Quid si omnes ut ab Evangelio instituitur vitam agere velint; ubi inferiores, qui aliis inservirent in rebus ad vitae conservationem necessariis, omnes eum essent pauperes , dc aequales s Esset Profecto totus mundus , saltem totus Christianismus , mendi eorum colluvies. Debent ergo divitiae prudenter servari, dc licite conquiri, ac in proprios usus sancta cum sobrietate dispen. di: Pauperibus non totum panam ; sed suam portionem largiri ; Sed prae omnibus quaerere regnum Dei, & eius gloriam omnibus anteponere; δc servando mandata quantum nostra fert fragilitas, Dei gratia semper implorata, animae prosipieere, M salutem aeternam a Deo per suam misericordiam expectare, & constantissime ambire. Nisi haec Evangeliea doctrina se intelligatur, qui suit, deest sensus legis divinae a Mose promulgatae , nunquam Opere exequi Poterit , nunquam eam
Christiani simus observavit. Si tamen ego omnes Christianos Monachos Capticinos factos vidissem, tune libenter faterer, eam habere Evangelieam Dersectionem in totius mundi, dc te restrium eontemptu stabilitam : Interim neque in vitae compositione, neque in eordis assectibus, neque in coelestibus unice disquirendis Christianos caeteris gentibus maiori video spiritu litare gaudere, quamlumvis de ea maxime glorientur. Potius nulla religio , quae tot vitiis, sectis, praecipue idololatria pro maiore eius parte scateat, Ec conspureata sit, ae semper fuerit. Fateor tamen haec esse contra religionis Christianae genium,
qui hae omnia valide eondemnat; Sed id assererem , quod iste genius ista persectio secundum id quod divinae Legi Mosis addere intendit, hominibus impossibilis est. dc nunquam exequuta , nee exequendam nisi intra eos limites, quos Dominus ipse
in divina Lege praeseripsit. Et cum spiritualia, de coelestia
145쪽
Christiani per Evangelium non magis ambiant quam Israel per Legem; non recte dicitur, quod ob terrenum, Ac earnalemastemim Judaei coelestia respicere non potentes, Messiam suum non cognovere: Imo a carnalibus Israelis animus adeo erat aversus . ut Deum summum sipiritum, earni minime similem, ejus iussu ab initio credens, iam inearnatum esse in animum non pollet inducere.
Quod ea quae sufficiunt pro suadendis gentibus ad Evangelium non suffecere Iudaeis aliter a Deo instructis. In quo DoctiL
simus Vir non me bene intellexit.
DIxeram, quod illa revelatio de ossietis Messiae in Veteri
Testamento sub figuris significatis issiciens erat pro gentibus suadendis; non vero pro Judaeis aliter a Deo instructis. Regerit Doctissimus Vir. quod si pro gentibus erat sussi-riens , etiam debebat fusisere Iudais , siquidem agebatur de gentibus ab Hololatria avertendis , ad Dei Israblis fidem a meendis e O are ergo non sussiceret pro Judaeis fRespondeo, quod ea quae sussicerent pro gentibus ad Evangelium suadendis , nullatenus sumetebant pro Judaeis, propter rationem quam ibi adduxeram: Quippe Judaei erant a Deo contraria doctrina instructi, quae debebat esse uni ea suae fidei
regula, quam gentiles penitus ignorabant. Verum argumenta . quibus Apostoli probarent unius Dei existentiam, non minus sum ciebant pro Judaeis, quam pro gentibus ; siquidem essent ex naturali ratione petita squamvis ea in Evangelio non inveniantur) sed his argumentis non indigebant Judaei, qui soli in toto orbe, verum Deum ab incunabulis noverant, &adoraverant. At argumenta quibus Evangelium, seu novam revelationem gentibus suadebant his possent sussicere, utpote talium rerum ignaris, de divinas scripturas minime cognoscentibus, quibus antequam iam essent Christiani haudquaquam fidem adhibuere: quibus ergo argumentis eum Messiam Deum,& hominem esse probare possent ' Id naturali ratione suaderi
nequit: ex Uetere Testamento dumtaxat argumenta capere te
nebantur ; sed gentiles analogiam eum Evangelio quomodo discernerent, ut sic ad fidem suaderi possent f Cum igitur Ueteris Testamenti essent ignari, Evangelio facile credidere, de cultum pietate plenum admisere: cum antea sui ama cum barbarie
146쪽
barie plurimos homines mortuos ut Deos adorandos amplecterentur, multis fabulis contextis lumini rationis plane repugnantibus: quid mirum, quod melius instructi Deum Istaelis admitterent, quem fortasse non credidissent nisi suo modo ipsis
Proponeretur humanatus, ex muliere natus, pulcherrimus,
innocentissimus, mortuus, resurrectus, & in coelis ad dexteram Patris sedens inter divos eolloeatus i Erant similibus populi terrae satis assueti. Paulo post vel statim a Christiani simi exor dici , paucis labentibus annis eadem gentium idololatria perstitit, divorum nominibus, atque dearum, dumtaxat mutatis, quibus eadem antiqua templa fuere dicata, & in quibus non minus idololatricus cultus celebrabatur, di adhuc pro majori
parte in Christianismo consistit. Cum igitur ego dixi ea argumenta susseeisse gentibus, non se debet Doctivimus Uit intelligere, quasi dicere velim, ea
argumenta pro statuendo Evangelio. utpote valida, dc vera,
suffecisse pro gentibus: sed quod eae ignarae ob sui inscitiam potuerunt iis facile convinei, & fidem praestare: nee enim hambebant principia, quibus novis repugnarent, & sua antiqua sustinere possent, ideo oecidentales, di orientales Indi facillime non solum religionem, sed Papistica idola admisere, dialia quaecumque admitterent. si proponerentur, non ita Chinenses , utpote suis ritibus, quamlumvis falsis, rationabilius instrum. Ideo dixi quod ea non sufficiebant pro Judaeis a Deo aliter abunde instructis, quibus in lege dixerat: Vos esus gens se ena, vos olligem inclis
Dixeram Deum per Prophetas Messiam diversis coloribus de-Pinxisse, ae postea vester apparuit. Respondet Doctissimus Vir, Deum non posse sibi esse contrarium : & siquidem gentes credidere , hoe sussicere debebat Israeli, ut cognosceret, se Prophetas in vero sensu non intellexisse. Bene quidem , quasi
Istael a gentibus discere teneretur, vel earum exemplum imitari , cuius oppositum Dominus semper commendaverat, de ab eis per religionem separatum voluit, nunquam in ea cum gentibus eonventurum , ut dixit Moses: Et erἰmus separatἱ, ego ,
ct popuIus tuus ab omnibus populli terra; cui Deus respondit: Hoc etiam Deiam, quia lavenyΤἰ gratIam is oeulis meis. Jam quidem per plura secula expertus fuit Israel gentium doctrinam semper ei fuisse funestam , & earum imitationem omnium malorum eausam r Ideo eam fugere Dominus saepissime admonuit: Ergo quamlumvis gentes crederent, nil debebat in Israelitarum animos influere illa fides. Est enim verum , ut dixi, quod Deus contrariis coloribus Messam depinxerat: quippe
terrenum descripsit, qui alias suturus erat coelastis: & scuti
147쪽
haee nostra spes in Messiam terrenum est vestrae fidei eontraria tita & illa promissio terrenis coloribus depicta, ut iacet, futuro coelesti Regi. Sed quod sub his eontrariis eo loribus, aliud satis diversum latebat; Id nunquam novimus, neque noscere possumus, donee Evangelio fidem non praestiterimus.
Quod Istaei Regem coelestem non Vidit, neque visibilis est, sed fide credendus,
neque pro hoc miracula sufficiebant.
Useri Doctissimus Vir, Regem Israeli promissum Risse .
sed quod responderim i Regem non vidimus. Et urget. verum esse quod Regem terrenum non vidimus ; habuimus tamen coelestem , quem noluimus recipere. Christiane satis loquitur, ut deeet , sed contra Israelem nil eonvincit . qui regem eoelestem Hierosolymae non vidit: Neque visibilis
est Rex coelestis ; sed per fidem credibilis; quia non potest esse Rex eoelestis . nisi fuerit Deus ipse quidquid Sociniani contrarium somniaverint j etenim nulla pura ereatura potest ubique assistere, & providere. Sed quomodo eognosceret Israel hominem aliquem esse Deum , ideoque regem eoelestem ρ araex miraculis r Prosecto vera miraeula opera Dei sunt, sed quando a Deo immediate non effieiuntur, sed per homines , isti ut Dei instrumentum reeensentur . & ut eius ministri venerantur . honore , & gloria soli Deo omnipotenti concessis rNon igitur ex miraculis homo aliquis sui divinitatem . seu deitatem asserere potest ; sed id dumtaxat, quod ministerium eius est a Deo , non a propria voluntate . aut superbia confictum. Neque Mosis miracula ipsum regem coelestem probabant. sed regis eoelestis fidum ministrum. Cum vero Deo placuit immediate sitam existentiam Israeli demonstrare, praeter Mosis stupenda miracula, ipse absque hominis interventione totum P pulum alloquutus fuit, ita ut eius existentiam non amplius posset in dubium vertere. Praeterquom ut Doctores Christiani asserunt, Christus quando in coelum ascendit Regis sceptrum Bbtinuit, non antea, eum servi sormam gerebat in mundo. Quomodo igitur Israel posset tune eognoscere eum hominem esse Deum , & Regem coelestem , cum nee miracula susse ei L. sent, neque quod de se ipso id affirmaverit, aut aliquod observaverit regnandi signum ' Et quamvis eognosceretur ut Propheta , non ideo ut rex coelestis cognosceretur . cum nondum
regnum obtinuerit. Post vero tempore Apostolorum non suta ficeret
148쪽
fieeret quodlibet miraculum , ut quem Prophetam crediderantiam Deum esse crederent; Prosecto nimia credulitas a Judaeis exigebatur. Sed eum Doctissimus Uir non explicuerit quom do Istaei Regem coelestem viderit , Sufficit absolute negare donec probetur. De quibus inserius plura.
Quomodo futura Redemptio ab Istaele deis sideretur, quamvis non omnibus populi individuis profutura sit, praesertim qui
antea emoriuntur. Vobat Doctissimus Viri quod satis liquebat Israeli, sui
rum quod expectabat regnum non fore terrenum, neque corporalem redemptionem , qnae toti Israeli, ec totius populi in salutem promittitur, quae si terrena futura esset solis tune viventibus prodesse quiret , non tamen per tot ante secula
iam mortuis: Ergo spiritualis redemptio erat promissa, quae toti Israeli posset esse in salutem. Pro cuius argumenti solutione quod aliquam probabilitatem prima faeie habere videtur, supponat Doctissimus vir: quod Israel duplici sensu considerari debet ' vel copulative, pro corulectione populi, & ut respublica quaedam a Deo instituta r vel distributive pro singularibus illius reipublicae. In hoe secundo
sensu nullo Messiae, nulla redemptione indiget, nee aliquando opus habuit ad salutem aeternam consequendam: sufficit quidem lex divina quam ut unicum medium ad salutem Dominus Israeli praecepit: Hae es vfra vitar arborem visa appellavit Salomon : quod de temporali minimum verificaretur: eum Miuvenes quamlumvis pii immatura aetate moriantur; sed de aeterna necesse est intelligi. Propter ejus observantiam Deus sanobis concessurum promittit: quod erimus eἰ gratἰ, quod eris nobis In Deum: quod nos amabis; & cum praeter Deum ipsum nulla alia gloria recte cogitari posset, se nobis aeternam gloriam promittit. Est quidem verum, quod cum homines ob sui limitationem gloriam neque concipere, neque verbis expria mere possent, varias gloriae ideas sibi finxere, quas caeteris hominibus persuaserunt, ut ad vitae rectitudinem, earum spe allucerent, Gentes Campos Elisios ; Mahometani voluptatibus
plenum Paradisum 1 Christiani civitatem in quadro positam super omnes coelos , quasi Deus sibi domicilium aliquod paraverit di quod Jesulta doctissimus magno volumine graphice depinis xit , ad ea verba Evangelii: Multa sunt mansiones In domo P tris mei: ubi masna lucidissimaque palacia somniavit, ne post
resurrecti Disit iros by Corale
149쪽
resurrectionem Sanctorum rediviva corpora. quasi oves erra rent per totum coelum dispersa : Et cum sensus tune non otiatu
ros , verisimile sit, mirabiles colores, odores, suavissimaque mella, atque sapores lepide descripsit: De tactu nil protulit, ne omnino Mahometicum Paradisum depingere putaretur. Ita humana imbeeillitas delirat , in rebus incomprehensibilibus ιat Israelis individua nullam aliam gloriam sibi proposuere prae rte Deum ipsum, cui si Istaei legem observans, placuerit, credit de sperat infallibiliter eo in aeternum fruiturum : Sed ubi, & quomodo , nee scit, nec scire usquam affectavit, neque pro hoc divino, &summo bono consequendo , Messiae aut alisterius redemptionis, interventionem admittunt Judaei aut ne cessariam esse erediderunt , sola divina misericordia, & lege
Verum in alio sensu, ut unus populus , ut respublica, ut ecclesia Dei collective sumpta , dispar est ratio: dc ut talis a Deo punita suit, suo splendore penitus destituta . ex sancta patria extorris, quasi a Deo despecta, dc derelicta: quem statum,. ' sub visione prophetica cadaverum ad vitam redeuntium descripsit Ezechiel, dicens r me es domus Israelis, sepulta Ingentἰ-bus, cujus sepulchra se aperturum ibi promittit . di in patriam reducturum, super eamque divinum situm spiritum influxurum. Hae sunt punitiones. & redemptiones populi, reipublicae, seu Ecclesiae ; non singularium : quia in devastata r
publiea sancti, de pii eamdem, sortasse propter Dei iudiei a
deteriorem. fortunam subeunt. Ideo de poenis, de praemio aeternis Prophetae fere non loquuntur, cum haec ad singularia, non ad rempublicam pertineant; ne igitur Israelitica crederet se iam a Deo in aeternum derelictam, neque amplius Deum Abrahami semen diligere atque in gentium numero a Deo ha- Hieremias. beri, suamque ecclesiam in alias mutasse, legemque quam dederat ut inutilem revocasse , populum, dc in lege, dc per Prophetas omnes, admonuit, quod foedus eum patribus initum . j nunquam desecturum, quamvis foret inter hostes suos dispersus ; quod omnes nationes ad quas relegatus fuerit, disiperdet ;non vero populum suum quem ad iustitiam eastigabit ι quod quamvis gentes credant, ec ei obiciant. quod suum vulnus est immedicabile, ipse sanabit, ut non amplius aegrotet, quod restituetur, & in sui gratiam. 5e in patriam . ut ibi ab hostiabus liber divinum cultum exerceat. Ac antiquis favoribus seu tur. Haec adeo frequenter repetuntur in Sacris Scriptis, ut vix si Prophetarum pagina absque similibus consolationibus , ita claris verbis, ut aliter, nisi ad libitum, interpretari non admittant, aut in alios sensus convorti . Quamvis plures gentes per multa secula nobis objiciantὲ aliquae, quae maiorem mun
150쪽
di partem occupant , quod sunt vera Abrahami posteritas et aliae quod sunt verus Israel, sicque spiritualis, in quo omnes Prophetiae adimplentur, de quo maxime gloriantur diversae gentes variis cultibus implicitae ; di nos ex Israele naturaliter oriundos, ut a Deo odio habitos, dc profanos abominantur, seque novis revelationibus, populos Dei esse contendunt. Sed haec amantissimus pater in nostri correctionem permittit: Non quod alios populos prae nobis diligat ; sed ut zelotypia affecti confusionem patiamur, di eius misericordiam semper implore. mus : Quod ne aliquando ignoraremus claris verbis admonuit. Deut.Ca Igitur tota ecclesia Israelitica promissam a Deo restitutionem lic. Hosis. desiderare, di continuis praecibus flagitare tenetur; nisi ingrata suerit, & infidelis. Sicuti & ecclesia Christiana suam conservationem, & propagationem avide exoptat, di Deum continuo deprecatur, quod Christus regnet in omnibus hominbbus, & quod omnia adimpleat quae de eo praedicta fuere, ita ut in genere humano sit pastor unus, & unum ovile. An singuli Christiani pro suarum animarum salute talium adimpletione indigent f non certe, sed sic credere, & desiderare, ae petere tenentur in Dei gloriam , ct ecclesiae prosperitatem. EGee, Doctissime Uit, quod fortasse nunquam de Judaeis audi
veras ὶ qualis sit Israelis spes, qualem redemptionem cons anter expetiet; non pro divitiis conquirendis , quia Iudaeus, etiamsi ditissimus, redemptionem populi a Deo deprecatur ἔnon pro humanis commoditatibus, plures quidem haberent inter gentes si divinam Legem desererent, Ac Israelis futurae redemptionis spem exuerent: Non ergo propter humanas commoditates expectant, praesertim eum ut ait Doctissimus Uir ὶ non multo peius vitam degant in plurimis locis, quam vel de Reie, vel degere possent in terra Canaan : Hoc etiam liquet, siquidem habita permissione a rege Dario redeundi, praeter squadraginta tria millia hominum, in patriam populus redire noluit. Et adhue jam Hierosolyma aedificata, templo constructo, & temporis tractu ea respubliea non modicum splendorem adepta, populus terram Chenaan habitare renuit: veper totum mundum , ut nunc iacet, in Synagogis, dispar sua vivere maluit: quippe illa redemptio . licet a Deo concessat, erat omnino terrena sublimiorem ex Prophetis expectav rat, quae etiam spiritualem adduceret quam Judaei adhue sp ctant, cum utramque Dominus promisisset, videlicet reὸuctionem in patriam iam ab hostibus liberam . & cordium mirabilem circumcisionem , tanta cum gratiae affluentia , ut amemus semper Deum toto corde di tota anima ut viva