장음표시 사용
201쪽
promissi ibus, proeeelesiae Israeliticae mirabili. in Dei gl riam, restitutione. avide desideratis, & eontinuo petitis.
Sed si sie est i inseri Doctissimus Uir Ergo soli Judaei in t
to orbe, de in omnibus hominibus, cum Christum jure abii-eiant, sunt gloriae ae veritatis di vinae assertores. Et ego conis cedo eonsequentiam: Siquidem Israel in AEgypto, & in deserto talis fuit, talis etiam tempore Iudicum, quamvis barbaris v tibus misere subiectus , maxime Babyloniae eaptivus; caeteris nationibus maiestate, & summa potentia, mundum possidentibus, pariter in secundo Templo quamvis gravissimis mecatis implicitus : Ubi per circiter eceec. annos ab hostibus fere semper oppressiis. Talis fuerat Israel per tot secular Et si tune Chaldaei, & Graeci, vel Romani Judaeos urgerent, eosque vilipendentes, hane consequentiana ipsis opponerent: ergo soli Judaei in toto orbe, nostros Deos contemnentes, sunt gloriae. ae veritatis divinae inertores: quid tunc respondere, in veritate, deberent f nisi eonsequentiam eoncedere, & constanter eredere sic esse verumr praesertim cum iam diu a Deo audium vini : quod erat primogenitus Israci, Dei peculium , ejus harediasas . In omni us hominibus sub caelo, electust tandem : is vos reses mei sis. Ergo si hoc verum est inseri Doctissimus Vir debent a Deo salvari, neque eorum dispersio amplius protrahi inter gentes. Huius consequentiae veritas, non ad me. sed ad solum Deum iudieanda pertinet, qui merita demerita, & conis dignas poenas unicus exacte, dc sine errore, metiri novit.
Casus impossibilis a Doctissimo Viro propositus, alio simili convincitur.
DIxeram non fuisse necesse , Deum Israelem praemonuisse, quod Messiam reciperet quando veniret: quia suasione non egebat, ut reciperetur, qui in summam Israelis felle talem promittebatur. Fatetur Doctissimus Uir, eum distinctione . quando stitieet, veniens felicitatem actu ipso eonfert .lieet aliam. quam homo expectaverat. Addit insuper : quoas Christus eum ecaelesti gloria venisset, Iudaeosque palam omnibus in coelos ascendere steisset; caeteritque medium daret, quo evidenter in gloriam advolarente quamvis de his nunquam fui iasint praeventi, absdubio erederent, quam tum vis terrenum regnum , quod expectaverant, minime vidissent. Respondeo, quod absdubio eredidissent, licet haee antea praedicta non fuissent, a Deo: quippe de iis quae clare intum mur , dubitare non possumus. Sed ego pariter a Doctissimo
202쪽
viro quaererem r si sorte quem nos expectamus Messias, venis. Iet, re regnum Davidis magnifice restitueret, non armis sed sola Dei opera, Domum Israelis, &Judae ex omnibus mundi partibus colligeret, toto genere humano ad veri Dei cultum reis
.um . omnibus terrae non violentia, sed amore, Decide tuo Messiae sanctissime subjectis: Levitico cultu. dc secro TempIo, ut ab Ezechiele depingitur, restituto r omnipotente Deo in omnibus mundi regionibus pro quovis Judaeo liberando . miracula, dc prodigia majora, quam in AEgypto, essiciente , dc lacram Mosis Legem , ut in litera iacet plane confirmariter Sectis, bellis, de dissensionibus prorsus finitis: nonne omnes Christiani crederent illum esse verum Messiam: id promulum fuisse Regnum Dei, in Scripturis praedimim ρ Abs dubio crederent. Certe nec dubitarent, nisi etiam sensu communi carerent. Verum Doctissimo viro hic est casus metha-
physicus: Sie mihi quem Doctissimus Uir proponit: unicuique sieeundum suam fidem , haec sunt de impossibilibus excepto, quod a me proposita, si quando nitant, clare, & apem
te in Lacra pagina Praedicta omnes invenirent, &tune eorum complementum ad unguem viderent, figuris, Ac sensibus mysti eis non amplius memoratis e dc quae Doctissimus vir affert. si aliquando fuissent, non ex scripturis, non ex praescripto verbi Dei; sed ex sola intuitiva visione constarent, ideoque crederentur licet praedicta non suissent, dc quamvis praedictis clare contrariarentur: Sicuti Israeli in deserto , de in AEgypto omnia
quae videbat credere necesse erat , licet de eis antea non praevento ; sed neque Abrahami revelationi aliquomodo contraria. Dieebat Doct. Uir, quod alia est ratio. quando fimira seliei- muri A tas promittitur: tune suasione indiget, ut credatur. Ita prose- α'l, Acto est, quia suturas eoelestes felicitates promittere, quas ho- ζromittun-mines aliquando verifieare, est impossibile. faeile quidem est, tased non ereditu faciter nee minora promittebant gentiles, dc ad imolari nune Japonenses, &Chinenses suos ritus observantibus. Ut dε Λε &homines his fidem praestare possint. 6e debeant ex visibilibus, hoe est de a Deo suadentur: Ideo Deus ipse ex visibilibus se notum feeit 1 fai 2 e GH enarrant-Dei: &UM: Leva o Ios tuos, ct via. si 'IOpera enim Dei visibilia. plusquam omnis phi- Droohetiae, elu ex stentiam demonstrant: quapropter terrena quisibilia promittere, in sui omnipotentiae ostentationem : p stea haee nunquam adimpleri, de ecelestia loeo illorum iterio promittare, quae nec videmus, nee experiri possumus, quaeque etiam media divina Lege semper expectabamus, Prophe tiae rationi congruum minime putatur.
Pergit Doctissimus Vir r Quod si Christus vitam coelestem Quod Iu-
udaeis promitteret, simulque regnum terrenum ut expectat, daei dire-
203쪽
gnum tem praestaret, etiam admitteretur. Sed quare non , eum id ipsum renum in Judaei expectent, di terrenum in hac vita, & aeternam postea maiorem in coelo haee semper fuit, & est Judaica doctrina. Sed vid Dei glo- tur Doctissimus Vir supponere, Judaeos vitam aeternam , vel riam , de despicere, vel nequaquam expectare ἔ in quo magnam nobis aeternam iniuriam inseri, & in summa nos prae omnibus gentibus barba-
eoelesti Dei Addit: quod si nobis eultum, dc religionem carni non ingra- regno sem- tam, sed nostris desideriis conformen, Christus imperasset,
per expe- statim crederemus e maxime terreno regno concesso, quamvis
E arunt. εc etiam medium ad gloriam consequendam simul praestitisset. expectant. Respondeo : Quod si religionem carni gratam , & nostro desiderio aptam. Messias praestitisset; minime ab Israele admitto Judaei nee retur talis Messias ; quippe ab aliquot annorum millibus Legem habuere a Deo aecepit, eodem sum ne bono, dc sanctissimo dignam, nec sperant earni , di nostris inordinatis desideriis , omnino adversam. Legem Miror profecto virum gravissimum , atque pium dicere, quod remigra- Judaei carni gratam religionem , vel habuerint, vel desiderent; tam, sed cum non aliam praeter divinam observatu dignam crediderint; omnino neque aliam persectiorem, aut impersectiorem, desiderent, aut spiritualem e pectent: eum propter hane tot patiantur labores, captivita- earnis aik- tes , & crudeles mortes. Permisit ne Dominus Judaeis in Legectibus eonia aliquod, quod purissimae vitae contrarietur e Permisit incestus, itariam. luxuriam, scorta, Fc quae gulae, libidini inserviunt e Permisit idololatriam aut profanum aliquem cultum, seu vanam superstitionem ' Permisit odia , vindictam , Ac aliqua quae earitati in proximum aliquomodo officiant ρ Est Lex Dei earnalis, quae nostram foveat concupiscentiam ' Sunt ne carni grata praeeepta mealogi , & eaetera moralia per totam Legem dispersia, quibus summa pietas nil addere quit ' Potiore iure dicerem eum Eva gelio de omnibus Christianis Doctoribus, divinam Legem esse severissimam , Christi vero facilem, de gratiosam , quae pariete inter nos, di gentes iam disrupto, plurima nobis carni grata permittit, quae Dominus spiritualiori populo prohibuerat. Nee oportet omnia referre, saltem aliqua suffieient: omnibus indisserenter vesti, de quibus Deus dixerat esse sibi abominabilia. de quod abstineremus, ut essemus sancti, ut ille sanctus est. Etiam iam animantium sanguis permissas, quod praeceptum, ut ab Apostolis etiam prohibitum, pliisquam per DC. annos Chri stianismus servavit. Idolis sacrifieata iam edere licet, urpore indifferentia. Reeessus ad menstruatam, non amplius illicitus, antea sub abscissonis animae poenae prohibitus. Adulterium , meeatum est inter Christianos, sed ut eaetera vulgaria peccata puniendum, eum Deus non nisi utriusque aggressoris morte contentus suisier. Ego certa non capio, quid nobis carni gratum Disiligod by Corale
204쪽
TERΤIUM SCRIPTUM IUDAEI. I 8 et
Lex divina concesserit, eum semper eontra earnis desideria pu-Rnare per divinam Legem praecipiamur. Cum scemina enixa Christianus statim eoneumbit, Judaeus vero, non nisi post XL. dies, quod si foemella edita fuit, nonnisi post LX. dc in menstruata oportet quatuordecim dies transiisse, singulis mensibus. ad quam aceedere non licet nisi prae oesserit legale balneum rquod ita exacte observatur, ut neque improbus transgredi audeat. Est ne crani gratum per dimidiam anni partem viros iuvenes ab uxoribus abstinere ς Sed haec ad externum cultum perintinent , dicet Doet. Viri tamen negare non poterit quod haec nostri appetitus actus internos inordinatos coercent, in quo P tissimum cultus internus consistit, cui nee aliquid gratum diviana Mosis Lege permittitur. An totum negotium consistit, quod Evangelium terrena eonis temnere , & coelestem vitam dumtaxat prosequi edoceat φ Sed hoc, ut decet, intellectum, non novum fuit Israeli, qui anta Christi doctrinam id ipsum semper noverat, crediderat, dc Oper executus suerat, Plurimis pro ea veritate martyrium, captivitatem , dc innumeros labores sustinentibus. In summa: si Messias quem expectamus aliquid carni gratum contra Legis p ritatem doceret, iure divino lapidandus esset, praesertim si in nomine Dei talia proposuisset. Nec Judaei. ut saepe dixi, Christum propter sanctam dominam, dc moralem pietatem, quae in Evangelio legitur, non accepere, aut erucifigendum tradidere ἔsed quia vel se secit aequalem Deo, vel quia dicebat se esse R pem illius populi, ut in titulo crucis dieitis suisse inscriptum,
di Judaei ne tali erimini favere, aut consentire, crederentur, Romanorum potentiam timentes, eum ipsis puniendum dederer vel propter alias causas nobis ignotas; sed nunquam quia doruinam coelestem, de carni adversam edocebat, aut alia, quae captum hominis superant, nisi iis, quae iam a Deo crediaderant , contraria suissent.
Quod oriundus 1 Judaeis qui Christo nomen
dedit, in redemptione poterit majore gratiae
gradu potiri, quam Judaeus : Sed non eandem dignitatem in populo
Fosequitur Doctissi Vir referens argumentum, quod contra
me fecerat, ut suam praecedentem responsionem roboraret.
An qui ex Judaeis oriundi suae originis obliti, Christo nomen dedere, si quando noster Messias venerit, ejus beneficiorum
205쪽
erunt participes, quamvis ei parere nolint e Respondi. quod tales ex Israele oriundi iam per aliquot generationes gentibus commixti, nil prorius habent eum populo Israelis. Si vero L Rem aeceytaverit, erit peregrinus, ut descendentes per Israelem ex Abrahamo, vel ex Isaaeo, per Esaum , qui nil habent eum promissione facta Patriarchis, neque omnes nationes, quae fere omnes ex Istaeie originem habuere, in eo partem habere putaris tur. Adhue filius Judaei. dc matris ex gentibus, Judaeus non est , neque ad I .egem tenetur. Tales ergo erunt qui gentibus commixti Christianae, vel alteri sectat nomen dedere : qui si Regi Messiae non obediverint, laetae maiestatis humanae crimen
committente & peccatum etiam contra Deum , qui supremis
potestatibus parere iubet: Sicuti siquis Davidi, vel alteri ex regibus, obedire recusaverit. Quaerit igitur, an qui ad Legem Mosis eonvertatur, qui Christum antea crediderit, pari cum Istaelitis honoris gradu, potiturus sit e An in inseriori habendus f Sed ego quaesitum non satἰspereipio: quia si talem honoris gradum respectu divinae gratiae intelligat ; non modo ex Judaeis oriundus, sed quivis ex gentibus , talem poterit Dei amorem habere, talem fidem , ut prae omnibus Judaeis, superiorem gratiae gradum consequatur. Si autem intelligit de gradu honoris terreni, semper Israelitae in suo populo debent extraneos praecedere : quippe ex praecepto divino neque Reges, neque Judices, ex extraneis lieet constituerer
de illi de quibus loquimur, gentibus commixti, sive Christiani
sint. sve alterius sectae, iam prorsiis extranei reputantur, qui re- speetii Israelis infimum loeum obtinebunt: Si ti & eaeterae gentes ad Deum reductae. Petit textum Dochiae Vir, sed satis constat ex variis locis sacrae scripturae. Sumeiat pro nune ἐμι. p. LX. vers. Io. Et adῖ casunt alisnIgena muros tuos, i, reges eorum mini rasunt tibἰr eum furore meo pere sero te. Θ b nevolentia mea πώserebor tiar Ac vers. I x. Nam gens ipsa. Errignum, qua nonservient tibi perdunt, ergentes penitus desolabuntur. vers. Iq. Et ad eabunt te demssum filii a stantiam te, fer in mabunt se ad plantas pedum tuorum, quisumquespe
nebant ter atque vocabunt te es tatem Dominἱ . monem Sancti
Uriaelis. Haec satis clara sunt, sed a Doctissimo viro pro eccle-sa Christi, & allegorice intelligenda r Nobis vero literaliter, uuamvis hyperbolica locutio sit. Sed haec in sua ecclesa nondum visa sunt, neque reges, dc regna, quae eam spernunt, & Pe sequuntur, ruinam aliquam experta sunt; sed maiorem opulentiam. quam Christiana ee lesiar igitur haec adhuc restant adimplenda, vel in vestra ecclesia, ut creditis, vel in nostra, ut expectamus, prophetiae literam in sensu oommodo, di naturali retinentes. Haec sussiciant, ut ab hoc particulari quaesto nos expediamus. Num. VII.
206쪽
Quod Propheta ea sola verba enuntiare debet, quae ei Deus ori suo indiderit, vel erit
VErba ex min. xv I II. Suscitabo Prophetam siein tu, iam
praecedentibus scriptis, latis disputavimus. Et ego con tentus sum cum opinione Joannes Calvini, quam etiam
Doct. Vir admittit, quod ibi Deus non praecise loquitur de Mes.sia ; sed de Josua, & successuris Prophetis, maxime de Messia, inquit Doct. Uir j qui omnium Prophetarum princeps futurus erat hoc tamen ex sacra pagina nunquam probabitur sed pro primo meo quaesito haec additio nil faciebat: quia ego petebam textum, in quo Deus eam fidem , tanquam unicum ad generis humani salutem medium, eommendaverit e Non. deberemus credere Messiae sicuti aliis Prophetis, ex generali eo praecepto fiadem Prophetae praestandi. Ideo quamvis Doctiss. Uir insistat. quod ista verba maxime de Messia dicta fuere; tamen in suis scriptis totus est in probando, quod non fuit necesse de tali fide Deum aliquando Israelem admonuisse, quo clare fatetur, ex illis verbis, non nisi coniecturaliter elici posse, quod quaerebam. Alias ex istis verbis directe meo quaesito responderet. & assereret Deum satis admonuisse Israelem de fide in Messiam. euius oppositum semper sustinuit, potius quod hoc mysterium fuit Israeli absconditum, & tempori Mestae reservatum. Caeteris quae hie satis docte, & acute producit. respondere abstineo, ut ad
alia quae magis urgent, Properemus.
Quasi ad hominem Doct. Uir eontra meam responsionem a sumentatur. dieense quod si ego concesserim. verba ea etiam de Messia, saltem ut Dei Propheta intelligenda, omnibus quae diceret. tenebatur populus auscultari; sub eadem poena, quam D minus Prophetae reluctantibus, in eodem textu praescripsit. Et eum Christus dixisset fidem in eum esse conditionem,& medium neeessarium ad salutem: Id Israel credere debebat, quamvis Deus per alios praecedentesProphetas non indieaverit: vel in iram Deianeidere, ut in praefatis textus verbis expresse comminatur. Respondeo; quod populus tenetur omnibus, quae Dei nomiane dixerit Propheta, fidem praestare: qui tune verus Propheta putabitur, eum praeter signum, quod dederit, a senioribus exacte examinatum. nil loquatur, quod Deus ipsi non revelaverit, de diiseere praeeipiat. Debet igitur semper loqui, ut minister, ut Dei legatus; quod si ex se vel in nomine Dei, vel suo, aliqua, quamis eum vis bona, dixerit, quae Dominus non praecepit, ex Pseudo Propheta, munus legati transcendit; noa debet audiri. Ideo
207쪽
semper P ophetae dicebant: Sia Hest DomInus, verbum Do H, ait Dominus; quia a se ipsis a Deo non praeceptum aliquid prophetare, non licebat,& eo ipso contrarium agens esset falsus Pr pheta. Oui si verus sit potest a Populo suis verbis. quod fidem adhibeat, postillare t quia sunt verba a Deo ipsi indita, & imperata, ut enuntiet: sed non debet in se ipsum quasi imperantem.
quasi principale etiam agens, fidem expetere , aut exigere, neque in suo nomine praecipere populo, ut haec vel illa credat, vel faciat; iam enim non legatum agit, nec Prophetam, qua Pr Pter, neque ut talis audiendus. Quod si etiam addiderit, seu affectaverit deitatem . vel cum Deo aequalitatem, Propheta: nullam rationem induit. neque ut tali credere licet, eum ex servo adominum secerit, ex creatura creatorem, di verba ta praedicaverit, non a Deo iussa. Et ut haee veritas clare eonstet, non
oportet longius abire. Si quidem ex ipsissimis allegatis Deuter. verbis, elare probatur. ubi de Propheta suscitando se Deus loquitur. Et indam verba mea ori ejus. ut eloquatur eis, quidquid pracepero usi. Et vers. seq. suisumque non auscultaverit ver-lli meis, qua loeuturus es in nomine meo. M. Et infra : Rerum Propheta Ela quἰ sibi arrogaverit eloqui alisuta In nomine meo.
qua non praevero ei loria, omnino morietur Propheta ille. Ecce clarum, quod Propheta unice loqui potest, si verus sit, ea verba,
qua Deus ori suo Bridaris, qua praevit, ut Heat , non ex se, vel Aseipso, Igitur qui Propneta venerit, & dicat in nomine suo haec facienda, vel eredenda, homines in nomine filo salvandos. miracula in nomine suo facienda: in se ipsum fidem exegerit ad salutem aeternam, in nomine suo, & a se peccata hominibus eo donanda : Iste non est Dei minister, non est Propheta, sed Deus ipse. Non igitur de eo intelligi possunt ea verba, sufeisabo ρομ heram , eui ut tali fides praestanda erat: nec est Mosi similis . sed infinite dissimilis : Motes fuit a Deo legatus. ut populo quae ille iussisset. dieeret: nos quid stimus, dicebat Moses populo
murmuranti: qui ergo diceret, se esse omnia, satis contrarius ecset Mosi, qui nil se esse fatebatur. In summa, qui se praedi eaverit adorandum, qui verba a se non a Deo imperata, populo indicaverit, qui dixerit se, & Deum, unum,& eundem esse,nec est Pr Pheta, neque eredendus, neque aliquo modo admittendus. Jam seio Christianismum duas ibi naturas credere, divinam,& humanam, quarum distinctione omnia praefata componi possint. Sed
haec valde subtilia, de theologica erant pro iis temporibus, di pro illo populo; vix in nostris hoc intelligi potest, imo nec intelligibile, sed sola fide acceptabile, quamvis rationi repugnet, ut docet Suares in sua methaphysica : adhue non credunt Sociniani, & s lis Christiani sunt, ae in philosophicis, & me thaphysicis satis instructit quomodo erederent Iudaei, quibus nec Christus, nec Α-postoli eam Theologiam edocuero ' N-vIII
208쪽
Num. VIII. Prophetae doctrina examinanda, in ejus eo firmationem an vera sit vel
PRaeterea quam doctrinam praedicaverint, exacte examinanis dum , an ses vera, vel vel falsa e quod hominis iudieium certe discernere nequit ἱ nisi iuxta Legem a Deo datam, id examen effecerit: Ec verbo Dei iam antea revelato, doctri nam conformem, aut dissonam esse diiudicet: nulla quidem est alia de vero, vel falso, iudicandi regula in Religionis nego. tio. Igitur si Propheta aliquid contra divinam Legem noviter statuere, vel auserre tentaverit, vel Dei, vel sui nomine . illico pseudo-Prophetas iudicandus, atque de medio tollendus. Non itidem si pro aliqua oeeasione, aliquod praeceptum, rem velatione divina, dispensaverit: eo praerepto de Lege minime abscisso; sed pro ea duntaxat occasione, intermissis, pro ev dente Dei maiore gloria , de populi utilitate: ut Eliae sacrificium extra Templum, ad Dei solius existentiam , 5c totius Legis veritatem publice probandum r quod in posterum . ut sie ieret, non fuit in exemplum. Aliter qui Prophetae divinam Legem secundum aliquid, relaxare eontenderit, suo . vel Dei nomine, ut falsius reiiciendus , quamlumvis miracula. & pr digia in suae Prophetiae eonfirmationem, ediderit. Constat ex C . x m. Deuter. ubi qui somniator, aut Propheta minaeula faciens, populum a Deo avertere tentaverit ad euitum alium eum persuadens; quamprimum lapidandus. ut id malum de medio tollatur: quia tentat depellere te a via. quam praestitit tibi Dominus Deus tuus, ut ambules in ea. Haec via est Lex Domini per Mosem Israeli praestita, per quam voluit, quod αrael semper incederet, ut ad Deum suum sine errore pervenire possit. Quicumque igitur . qui cum miraculis, de prodigiis nos ab hae Lege, seu via distrahere eonatur, aliam viam securiorem . perfectiorem, aut breviorem esse. docens : Praesertim si fimul ad Deos alienos nos provocaverit, est pseud Pr pheta in hoc eapite a Deo damnatus . de nullatenus credendus. Sed iam audio Doctissimum Virum . eum sapiente Grotio, di aliis Christianis Doctoribus, respondentem : Εum falsum Prophetam hie a Deo damnari, qui Deos alienos, quos Patres
nostri non noverant, colere suaderet. non vero eum, qui eundem Deum Israelis, qui populum ex AEgypto eduxerat, qui
Patriarchas fuerat allocutus , unice adorandum praeditaret: Prophetasque, ac eorum scripta veneraretur. Hic enim non
est ille falsus Propheta, qui apostasiam consuleret, de a Deo
209쪽
Israelis reeedere. aliumque alienum quaerere : talis si miraevia neerit, de suam vocationem iis, in confirmationem sanctissimae doctrinae, comprobaverit, ut verus Propheta audiendus est; quamvis de Lege aliqua, vel omnia indifferentia. pro diverso populi, seu eeelesiae statu, mutaverit, dc in perfecti ra , Dei jussu, reduxerit, in bonum populi, dc majorem Dei gloriam. Quomodo Raee responsio veritatis speeimen ostendit, eamque exacte intelligenia speculari opus est, cum ipsi Doctores Christiani, in ea sui do- dum praeia gmatis defensionem , merito posuerint. Pro cujus oppugnaeeptum de tione aliqua supponere cum Doctissimo Uiro . sineere, di absia Diis alis que praeiudicio vellem. Primum, quod Israel. neque aliquis his non hominibus habuit, aut habere potuit Dei propriam, aut adorandis. Perfectam id eam , cum intellectui humano, ob sui limitati nem , illius infinitudinis cognitio , omnino repugnet. Ide
solum per negationes, Fc remotionem eorum , quae Deo competere nequeunt ut dicunt omnes Theologi Deitatis cognitionem , homo habere possit e non vero positive divinam es; tiam eoneipere. Habuit igitur Israel talem Dei ideam , qu lem ipse voluit ei revelare: quam eaeteri homines se ipsis rapere non potuerunt, ideo Deitatem creaturis misere tribuebant. eceas adorandas suscepere. Israel vero a Deo ipso edoctus solus eum in spiritu e novit, aeternum , infinitum, purum spiri tum, immensum, sine corpore, sine figura , nulli similem , independentem, immortalem . impatibilem, nulli mutationi obnoxium i de similiter in aliis, per quae a creaturis infinite dissert, nulli prorsus, nee analogiee similis , aut proportion ius. Hoe adeo certum est, ut nulla egeat probatione, ex saetis literis elare , dc aperta deductum. Igitur nunquam lieet
Israeli Dei sui aliam ideam admittere ; praesertim si a Deo iam
inditae, quoquo modo adverseturr quippe semper quod Deus ad alienos Deos non reeurrendum admonuit: idem est, ae dicere , quod eum sub nulla alia idea, quam a se iam revelata fuit, eredat, vel eolere intendatr quare saepe dixit, ad Deos . quos Patres tui non eun erunt, id est, quorum ideam Israelis Patrum mentibus non indiderate quia non est alter modus,
quo Deus alienus sit, nisi quod alio modo, B: sub diversa idea
cognostatur, ae Deus se ipsum voluit, ut cognoscerent: quidipe eum . ut in se positive est, eognoscere , supra erraturae e ptum est, ob sui infinitatem, ut supra dixi. Est ergo nobis cognitus verus Deus, quando eum seeundum ideam, quam nobis de se dedit adoramus, de alienus, qui sub aliis ideis nobis colendus proponitur: quamvis dieatur esse idem Deus Israelis , aeternus. Omnipotens, qui eduxit Populum de AEgypto ,
qui Legem ex Sinai promulgavit: hi sunt essectus, de attributaveri Distrigod by Cooste
210쪽
veri Dei ; tamen non vero Deo applieita. Sie secere Israelitae ira deserto : sic Jeroboam vitulis , id ipsum tribuentes: Ecce Israel Deum tuum, qui te eduxit da terra AEupti. Quod si aliquod ex astris dicerent, quod erat Deus liraelis, quod si de aliquo bruto id homines assererent, quamvis infinita in huius
confirmationem miracula efficerent, abiicere oporteret, nequaquam credere. Quamvis Thomas , Seotus . atque alii Theologi constanter detendant , quod Deus potest assumera naturam bruti , adeo ut verifieari possit, Deus est equus, equus est Deus. Deus est lapis , lapis est Deus ἔ ob utriusque naturae unionem : quamvis sint propositiones in materia repugnante . ut dicunt Logici. Sed isti iuxta situm dogma non m te philosophantur: quia non minor distantia est , sed aeque infinita inter hominem, di Deum, quam inter eum. dc bruta, aut inanimata: quapropter, vel aeque invincibilis, vel aeque vincibilis. Quod si sub bruti. vel astri alicuius idea, Deus ad
rabilis non est, ergo nee sub alia, quae non minus distat a Deo. Dixit ergo Dominus in capite eitato, quod quicumque Pr Explicatiopheta populum ad Deos alienos, quos Patres nostri non nOV Qxiri. rant, adorandum suaserit, rejiciendus est: talis prorsus est qui I M. d.
Deum Israelis sub diversa idea ab ea . quam Deuε Israeli revela- talis Pt verat, colendum proponit: sive sub astri, bruti, vel hominis pheta. i3ea , designetur. Si enim ille falsus Propheta tune temporis, prodigia & signa feeisset, ut probaret, aliquod ex istis esse verum Deum Israelis, nonne iure lapidandus seret ' Concedet abs dubio Doctissimus Vir, quamvis ille eundem praedicaret Deum, qui eduxit populum ex AEgypto, qui fecit coelum, de terram: igitur si alium hominem esse Deum Israelis suis miraculis probare. aut verifieare non posset, ut ab Israele credi de beret, Potius lapidari: quare non idem si se ipsum, Deum Icraelis esse, affirmasset, de plurimis confirmaret miraculis ' Pr fecto eadem est ratio sui, vel alterius, de eodem supplicio puniendus iure foret, quia Israelem suadebat Deum sub diversa
idea colere . quod idem est, ae Deum alienum, quem non ς
gnoverunt, id est , euius ideam Patres nostri non habuerunt equippe cognoscere nil aliud est, quam sub tali idea rem mente
Quod vero sub idea hominis Deus adorandus proponatur . odehr, est Christia a a doctrina: quippe adorare praeeipit Deum incar- stianismus natum, hominem Deum, siquidem verbum caro factum est; Deum subeumque facit visibilem, mensurabilem, loco conclusum. Ne- hominisque obstat distinctio in quantum Deus, de in quantum homor idea ad quia hoc est quod impossibile putatur, de divinae ideae prorsius randum eontrarium, stilicet quod Deus possit limitatam naturam im proponit. duere salva eius infinitate. Sic etiam credebant pristi ecdesiae Cain ea