장음표시 사용
381쪽
Garism , neque Hieroso mis. Quo ipso satis innuebat, ritualem illum cultum cessaturum. Mati. xv. II. refutaturus Pharisaeorum criminationem ,
quod discipuli illotis manibus panem manducasi ' sent, ait, Non quod intrat in os coinquinat hominem , sed quod procedit ex ore, hoc coinquinat hominem. Uerum quidem est, Dominum nihil directe
dicere contra legem ciborum discrimen statuentem, sed contra Pharisaeorum traditionem: attamen ea utitur verborum generalitate , quae manifeste satis innuunt, legem illam non esse immutabilem, nec in ratione ac naturali honestate fundatam. Lex eere- Non tamen expresse docuit, legem illam cessa-
Ο turam , inquiet forte Vir Doctiss. Verum id est rcsAa; necdum tempus quo lex ritualis cessare debuit, abolita est advenerat. Christus , qui complementum legis erat, prius occidi debuit, atque in vitam resum gere , ut omnes legis typi in ipso suum haberent complementum : Sic docet ipse Paulus , quem vir Doctiss. sed perperam, semper Christo opponere cupit, quod Christus in morte chirographum decreti s hoc est, legem decreta, quae ritus exigunt, continentem ) deleverit O cruci a gens de medio tulerit , Colo C. II. I 4. Ipse morte sua n vum Dei cum hominibus foedus sancire debuit,
antequam vetus antiquaretur. Hinc sanguis ejus in morte effusus, vocatur sanguis Novi Faderis, Matra. XXVI. 28. Sanguis nimirum victimae foederatis, quo Novum Foedus sancitum est; pem inde uti olim sanguine victimae foedus cum Israelesancitum fuit. Nondum autem sancito Foedere Novo Vetus vigorem suum obtinuit, cui & ipse
Jesus Christus subjectus fuit , docente Paulo,
quod factus fuerit sub Lege, Gal. I V. q. Ut
382쪽
Ut autem pressius respondeam , dico , quod Non sule nee Christus , nec Apostoli docuerunt , legem proprie abrogandam, aut illicitum esse Iudaeo le- thi; igem observare et Sed docuerunt Apostoli , eam eam obseris
gentibus, quibus sipsis fatentibus Judaeis ) nu VMς,
quam data est, non esse imponendam et Iudae rum vero respectu sponte erat cessatura , quando Deus eversa Judaeorum Republica & destructo templo, cui cuItus ille ritualis maxima sui parte erat alligatus, illi finem esset impositurus. Cum vero conversi ex Judaeis , quorum quidam zelotae erant legis , gentes ad rituum observationem conis stringendas urgerent , necesse habuere Apostolitis se opponere , & aperte docere, gentes sine ri tuum Mosaicorum observatione per fidem in I sum Christum & sinceram pietatem posse salutem aeternam consequi. Ita ut hic nihil docuerint diaversum a doctrina Iesu Christi. Ut vero tanto magis convincerent Zelotas illos legis , docu runt , ritus illos tantum umbras ac figuras esse
cultus spiritualis ac perfectioris per Christum inistroducendi ; quod procul dubio non ita aperte docuissent , nisi Judaeorum Eelus doctrinam illam ipsis expressisset: sed providentiae divinae acqui scentes , Iudaeos simul ac gentes per judicium Dei in populum Judaeum , & templi eversionem, de voluntate Dei , ritibus illis finem imponentis , convicissent. Non enim necesse fuisset id doeere vel gentes, ante Reip. Judaicae finem. Non J
daeos : Quia legem ritualem proprie non abrogavit Dominus , neque Apostoli, contraria doctriana , nec Judaeis observatu illicitam pronuntia
runt , sed praedicarunt fidem in Christum , & rLtuum finem brevi instare per Reip. eversionem. z praevia
383쪽
t praevidebant; itaque sponte brevi desituros ritus supervacuum erat coram Iudaeis deelarare non Π tessario esse observandost Praesertim cum doctrina illa ita exosa esset futura Iudaeis , ut illius praedia eatores , uti Vir Doctiss. affirmat, mox lapidaturi fuissent. Non gentes: Sufficiebat enim gentes convertere ad fidem in Jesum Christum , nee illis rituum observationem imponere. Non enim, quicquam integritati fidei ipsorum defuisset, sive ignorassent , legis Mosaicae ritus esse figuras ac umbram cultus spiritualis Evangelici: ad saIutem sufficiebat fides in Jesum Christum , & observatio mandatorum ejus. Verum cum Iudaei, indigne ferentes gentibus salutem praedicari sine rituum
Mosaicorum observatione , gentes ad eorum o servationem constringere voluerunt , illorum e
natibus obsistendum fuit , & aperte docendum , gentes iis non teneri , posseque sine illis salutem consequi. Inde sequabatur quidem , nee Iudaeo necessariam esse eorum observationem ad salutem obtinendum , & sufficere fidem in Christum; non limen eam Judaeo esse illicitam. Et hanc eorum doctrinam Deus tandem eversone templi & Reip. eonfirmavit, ritibusque jam languentibus finem imposuit. Iudaeis Adeo ut Apostoli nihiI dioersiam doeuerint a d
Prn βω- ctrina Domini Iesia r nec etiam neglectis aut praelatae fistu teritis Iudaeis sensum Scripturae literalem solis re-rae quam revelaverint gentibus e verum Judaeos gentibus ΕοRx bu eeremoniarum jugum imponere cupienteS refutarunt; atque ita Judaeorum perverse pro Lege et Io provocati, ac tantum non coacti, docuerunt,
quod res est , ritus legis Mosaicae non esse perpetuae observationis, sed ad tempus institutos, d
384쪽
nee tempora persectionis advenissent r Atque ita Iudaeos refutando, iisdem ultimam Dei intentionem de lege rituali clare revelabant, ac simul gentium libertatem vindicabant. Omnes quippe disputationes de cessatione legis ritualis ipua fuerunt
cum Judaeis: illis ergo primo & praesertim doctriana haec proposita fuit: cujus vel ipsa Epistola ad Hebraeos illustrissimum est documentum, in quo Tituum adumbratio typica plenius ae distinctius , quam in ullo Novi Testamenti libro , explicata &deducta est. Quaecunque ergo revelata ac praedicata fuerunt, Judaeis primo, deinde gentibus revelata sunt: Imo totum Evangelium ad gentes non fuit translatum, nisi prius repudiatum a Judaeis. Et quoniam ipse Vir Doctiss. affirmat, Si phanum lapidatum, quoniam doctrinam hane elaam docuerat , quo jure conqueri potest , sensum Scripturae spiritualem revelatum gentibus, occulintatum autem esse Iudaeis Cum Stephano eaedes
illata suit aliquot antequam ulli e gentibus Evam gelium esset praedicatum annis φVir Doctiss. ut porro evineat, spiritualem liteis Christus serae sensum Iudaeis non fuisse revelatum , addit; Quod neque etiam discipuli hane doctrinam claram ct apertam conreperint. Unde vero hoc probat' tauia ex eis solus Petrus dixit, quod erat s fessias: σ ipse respondit: quod eam nec sanguis hoc ipse revelamis ,
sed Pater. Unde concludit: Non ergo hoe clare is euerat. Primo de argumentatione hae , deinde de re ipsa dicam. Quod itaque argumentationem attinet, idem quod me Vir Doct. alibi, nune ego ipsum deprecor, ut attente textum illum legat &expendat, quin imo totam Evangelii historiam: flatim deprehendet, glossam suam textui manifeste
385쪽
esse adversam. Solum Petrum ait eredidisse, quod Iesus esset Christus. Solus quidem Petrus respondit , verum non suo peculiari , sed omnium
nomine , omnesque responsionem Petri , se a dientibus & adstantibus clare enuntiatam , consensu suo approbarunt. Ex verbis autem Domini , Caro arguis tibi hoc non revelavit, sed P
ter , concludere , ergo hoc non clare docuerat,
est illatio ita aliena & a mente Domini , & a veritate historiae Evangelicae, ut alienius nihil concipi queat. Primo enim hoc Ioannes Baptista aperte testatus est coram suis discipulis , ex quibus primos suos distipulos D. Jesus collegit: Ioam. I. a'. seqq. idque ita notum fuit inter eos , ut alter alis teri diceret, se invenisse Messiam: Hoc Andreas dixit fratri suo Simoni, Ibid. vers. I. & Philippus Nathanaeli, wrs. 4s. Et cum Joannes in carcere duos ad Jesum mitteret discipulos , qui nomine Joannis Iesu testimonium perhiberent , Tu es qui venturus es: Iesus , praesentibus suis duscipulis ex miraculis quae plurima & omnis gen ris edebat veritatem testimonii Ioannis comproba-πit, Matth. XI. 2, 3, 4, s. Quin & in toto E angelio se eoram discipulis Messiam ostendit, ipsique eum ut Messiam honoraverunt. Sensus itaque verborum Domini, Caro sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus qui in caelis est, hic est: Humana industria hanc tibi cognitionem non conciliavit; nec conciliare potuit: sed eam habes per revelationem coeIestem , quam Pater tibi per me communicavit , & miraculis confirmavit ; quaesum tu attente consideraveris , & eum doctrina mea contuleris, in animo tuo penitus es persuasus
me esse Christum. Non itaque haec de immediata,
386쪽
sed mediata Patris revelatione intelligenda sunt. Quod enim Pater per Filium revelat , ipse Pater revelare dicitur: Consentanee iis quae Dominus dicit Matth. x I. 27. Nemo novit Filium nise P ter ς neque Patrem quis novit , nisi Filius , ct cui voluerit Filius revelare. Et tandem , admittatur explicatio viri Doctiss. ad summum inde conci deretur , D. Jesum ante ingenuam hanc Petri conis fessionem non aperte discipulis revelasse , se esse Messiam : At cum Petrum coram discipulis ob hanc confessionem beatum pronuntiat , dicitque id ipsi a Patre suo coelesti revelatum , sine ulla circuitione , planis ae rotundis verbis se Messiam omnibus discipulis praesentibus professus est. Quomodo ergo ait Vir Docti Christum dum vivoret id nunquam revelasse. Imo nullam aliam ob causam, quam ob ingenuam hanc confessionem a Judaeorum senatu damnatus , & Pilato traditus est, ut cruci affigeretur. Aperte ergo satis dixit, se esse Christum, seu Messiam. Sed tamen non omnia quae regnum Christi spe- Non ta- .ctant cognita habuere discipuli; somniabant ad- q. ' Rhuc regnum terrenum. Verum causa unica fuit elui spe praejudicium commune Judaeorum , quod ipsos ctantia duita fascinatos habuit, ut licet Iesus expresse praediis .ceret, oportere ut alcendat Hierosolyma , & mul- ra habu ta patiatur a scribis & senioribus & principibus ruor. Sacerdotum, ut occidatur, & tertia die resurgat, hoc non intellexerint, nec crediderint ; sed n cesse fuit, ut eventu ipso erudirentur.
Negandum tamen non est, non omnem rati
nem regni Jesu Christi Apostolis ante mortem Jesia
ejusque resurrectionem & adscensionem in coelum fuisse revelatam, praecipue quae vocationem gem
387쪽
fuit revelatum, etiam gentos canda .
tium spectant. Decreverat quippe Deus primo Evangelium annuntiari Iudaeis , & illis ad fidem converss , aut Evangelium ingrate rejicientibus , gentes ad ejusdem fidei & salutis communionem vocare: Hinc & Jesus ipse solis Iudaeis Evangelium praedicavit: & Apostolos primo ad solos Judaeos ac Israelitas , non tantum in Iudaea dege tes , sed & per omnes gentes dispersos , emisit, ipsique in initio solis Iudaeis Evangelium praedica runt et Noluit enim Deus statim Evangelium ad gentes deserri ; ideoque nec Apostolis, qui ex communi Iudaeorum praejudicio credebant Judaeis solis tantum bonum destinatum, in initio revelavit , Evangelium etiam ad gentes propagandum ; ut ita Judaeis solis convertendis toti intenti essent. Quod si statim etiam ad gentes dimissi essent , quam avide calumniandi & criminandi materiam Judaei arripuissent , quod ipsi scilicet negligebantur , gentibus vero esset annunti tum Evangelium ; Cum nec jam, eum nihil d euerint aut revelarint gentibus , nisi prius reve- Iatum , eorum criminationem evadant , quod intera spiritum Israelem non docuerint, sedgentes. Ita
ingratis nunquam satisfit l, & quod ipsi beneficium indigne rejeiunt , sibi collatum praefracte
Quae porro Uir Doctiss. sareastice adjicit de Spiritus Sancti revelationibus , qui non omnia simul Apostolis revelaverit, qui balbutierit eum Ecclesia in infantili aetate, similiaque scommata; Ma alio loco apud me non sunt , quam apud virum Dolt. h minis Ethnici contra Mosen scommata forent; sismili modo Mosen , aut potius Deum cavillari
velit , quod cum Mosi in monte spatio quadra-Ἐinta
388쪽
ginta dierum totam legem revelaverit, &, ut Iudaei nugantur, omnia illa Pharisaeorum deliria,
quae lege orati comprehensa Volunt, exacte patefecerit , quae rationem exequendae legis continent,
tamen Moses ignoraverit, quid in negotio sIi rum Telaphaad esset statuendum: adderetque saris castice , hoe semilatur a Deo Mose pinea reislam m. Rationem jam dedimus. Spiritus Sanctus omnia ad salutem necessaria Apostolis revelavit , illique praedicarunt Iudaeis. Quamdiu Evangelium ad solos Iudaeos propagandum fuit , necesse non fuit Apostolis revelari, gentibus idem praedicandum. Maturo jam tempore , ob Judaeorumigratam Evangelii rejectionem, Spiritus Sanctus Apostolis patefecit gentes esse vocandas , easque neutiquam ad observationem ceremoniarum legalium, quod conversi ex Judaeis praepostero erga legem Zelo urgebant, constringendas. Dices. Hoc non docuerunt fideles ex Iudaeis. Resp. Eo ipso quod hoc gentes docerent , etiam Judaeos docuerunt; nim: non quidem abrogandas esse co- Temonias , verum earum observationem ad saluistem consequendum non esse necessariam. Qui enim contra Judaeos docebant, gentes sine cer moniarum legalium observatione salutem posse consequi, docebant, earum obserVationem non requiri, ut salutem adipiscantur. Et hoe zelotae illi satis cognoverunt , ideoque acrius se gentibus opponebant, & ad ceremoniarum observationem constringere Volebant. At, inquit, quaedam fuere decreta pro gentibus, Decretum ut abstinentia a sanguine, suffocato, immolatis ido--α ' hiis; pro fratribus autem Pudaeis nil prorsus decretum gratiamJuis
fuit. Verum longe errat Vir Doctiss. H
389쪽
in gentium, sed Judaeorum gratiam deereta su re et gentibus enim haec ad tempus , donec gentialismus & idololatria passim in mundo vigerent, fuere imposita tanquam onus, ut aliquatenua Te Iotis pro lege satisfieret : ita enim expresse inquiunt Apostoli , AN. xv. 2 8. Visum est Spiritui Sancto , σ nobis , nihil ultra vobis imponere oneris quam haec necessaria. Quis unquam audivit, impositione oneris alicui gratiam feri y Pro isto autem illud decretum recte dicitur, in cujus gratiam alteri onus aliquod decernitur. Interim omnes aperte docebantur , externorum ejusmodi obse vatione sinceram ac genuinam , quae Deo ad salutem placeat , obedientiam non absolvi , Sed roquiri puritatem animi, fidem in Jesum Christum, actusque externos pietatis animo tali consent
Paulus non Ad ea quae de simulatione Pauli adjicit, paucis k vl-ν dico: Quod semper Vir Doct. sibi Apostolos depingat per omnia Iudaeis Hispanis similes , suorumque popularium crimina hominibus ab omnineo & simulatione alienis impingat. Nulla in
Paulo fuit simulatio, quod Timotheum circumciderit, Sc ceremonias Nazareatus observaverit in templo, aut Judaeis factus sit Judaeus: licet enim ceremoniae legales non essent observatu necessariae, non tamen erant illicitae aut vetitae Iudaeo: nullius amplius erant usus & dignitatis apud Deum ;sed nec earum observatione peccabat coram Deo Judaeus. Qui itaque docet, ritus illos non quidem illicitos, attamen nullius amplius esse pretii apud Deum 3 & tamen eos observat ut indifferentes , ne infirmioribus offendiculo sit, isne Si
390쪽
Colligit Vir Doctiss. me opinari , siquidem ipse Error est,
nune in Fesum Christum , ut verum Messiam, cred ret, σ simul, ut conscientia sua satisfaceret, cere servate. monias legis observaret , quod nullius esset eriminis reus , ct optimus ae orthodoxus Christianus : V rum qua sequela talis opinio mihi tribuatur , ego non video. I. Enim, alia nunc est ratio observationis ceremoniarum, destructo jam per sexdecim secula templo , & ceremoniis jam in Ecelesia Christiana plane exoletis, quam in initio, stante adhuc templo, & plurimis pro lege acriter Zelanistibus fidem Christianam amplexis. a. Licet cruminis aut impietatis non incusarem Virum Doα
non tamen eum orthodoxum, hoc est, etiam in hoc articulo recte sentientem , agnoscerem Chrisstianum 3 sed ut infirmum tolerandum , non autem cum Inquisitoribus Hispanis flammis adjudiacandum censerem. Audio esse , aut saltem ante
paucos annos fuisse , Londini in Anglia Ecesesiam Christianorum , qui observant diem septimum , eumque, ut Legi Mosaicae obedientiam praestent, pro Sabbatho suo observarunt 3 qui tamen nec pr Judaeis, nec haereticis , sed Christianis , at hae
Sic & simul corruit, quod vir Doctiss. addit; inomo tam pratextu ea observari permittebantur e Resp. e
Ut indifferentia ; quorum observatio in Iudaeis observare tolerabatur , & simul, non necessaria esse aperte Permitte- docebatur. Addit vir Doct. Talia non licebas ς - 'agere, ut indisserentia, quia semper erant habita dia visa. Resp. Fuerant etiam vere divina , sed ad tempus tantum instituta, donec adveniret corpus eui.adumbrando inservierant. Observanda ergo,