장음표시 사용
521쪽
captivitate Babylonica. Deus, qui Legis violatoribus , praesertim autem idololatris ac veri Dei desertoribus, comminatus est captivitatem , resipiscentibus vero gratiose promisit reductionem in patriam , tempus captivitatis determinavit intra jeptuaginta annorum spatium et idque suum decretum per os Prophetae Jeremiae populo praesignificavit , Cap. XX v. H, I a. XXIX. IO. Post rediis
tum ex Babylone licet se totus populus idololatria non polluerit , nec postea , uti fatetur ipse Vir Doctiss. his verbis : In secundo templo pro majore parte ab idololatria abstinuit, atque propter eandem admonitionem per tot secula in hac distersione idolola.
triam abominatur: Euaesi. III. Num. II. pag. I 67. aliis tamen peccatis ac .sceleribus se denuo coram Deo ejusdem poenae reum reddidit, & peccatis aliis cumulum adjecit , ingratam Messiae ad salutem ipsus mimi rejectionem , & indignam caedem r. Quod licet Moses non aperte praedixerit, tamen& in Lege contra istud peccatum gravissimam ex stare comminationem , mox , quando locum I Deut. xv m. Is . contra Viri Doct. exceptiones vindicabo, manifestum fiet. Ergo quando pu- aliuntur Judaei, ob contemtum Messitae , dicen dum quod revera etiam ob contemtum Legis, quae Messae obedientiam ipsis mandavit, punianis
tur. Qui enim illi obedientiam denegat, cui lex obediri jubet, ipsi Legi inobediens est. Et hane
desolationes extremae causam Deum speciatim Judaeis praesgnificasse ex Dan. I x. antea ostendimus rnullamque ejus aliam assignari posse , ex illius diuturnitate colligimus. Aliud esse observandum enim est , punitionem hanc esse
, sia caedes. debet Disilirco by Coos e
522쪽
debet esse totius gentis , seu populi: Quod aliud esse nequit , nisi defectio totius nationis a Deo per idololatriam , cujus , ut affirmat vir Doctiss. populus Judaicus jam non est reus; vel a rege suo Messia 1 Deo misso. Tertium assignari non potest. Et animum s attendere velit Vir Doctiss.
ad historiam sacram, fatebitur credo, quod i tum populum nunquam rejecerit Deus , nisi populus prius Deum rejecerit: quod vix aliter fieri poterat, nisi apostasia idololatrica , vel rejectione regis Messiae. Corruptos enim privatorum 'mores privato etiam judicio puniebat Deus.
Nam & felici ssimis suis temporibus & gloriosissimo regni Istaelis statu ipse David corruptissimos
hominum esse mores conquestus est. Hic se Vir Doctiss. pressum sentiens, rationem illius diuturnitatis conjecturare vult. Et hoc sensu merito conjecturale argumentum hoc vocat: ni mirum Judaeorum respectu , qui veram illius causam , Messiae caedem , neutiquam admittere cuinpiunt. Fieri enim nequit, quin omnes qui a genuina ac vera judiciorum divinorum causa oculos& animos avertunt, in conjecturas vanas ac inanes , & saepe admodum diversas & inter se conistrarias , incidant. verum Viri Doctissimi conjecturas audiamus.
Primo dispersionem hane non obtigisse Israeli
Ob Messiae caedem evincere conatur. Primum as-gumentum , ab efficaci Dei gratia desumtum, quae non permittat ut Iudaei Messiam relicere pos. snt, in antecedentibus satis refutatum est. Addit alterum a statu decem tribuum desumtum , Deeem tri- qua bactenus in captivitate detinentur: atqui ea cadi uiat '
risi adscribi nequit, cum jam aliquot sieculis anu ampliua
523쪽
impernil Christi eadem patria extorres fuerint. Resip. Trias. ς' bus decem integras nunquam in terram Canaan esse reductas, manifestum est: si qui ex illis redierunt , tribus Judae accessio facti sunt. Reliqui qui in Media Parthia mansere per diuturnam inter gentes commorationem , & procul dubio connubia cum ipsis contracta, ita gentibus illis sunt permixti , ut separatus amplius populus non sint. Nullae enim hodie illorum supersunt reliquiae ; quicquid nugetur Benjamin Tudelensis in
suo Itinerario post montes Calpio. innumerabilem eorum superesse multitudinem: Nemo enim hodie, nec inter Judaeos qui totum pererrant ombem , quantumvis scrutetur , multitudinem iulam indagare potest. In toto Oriente , India θ-vopia vastismas eos habere Onagogas se scire Vir
Doct. ait: Verum in AEthyopiam miror quomodo Vir Doct. Israelitas ex Assyria commigrasse credat,& non desedisse in terra Canaan, praesertim cum
illam post reditum e Babylone possiderent Judaei. Quare si in AEthyopia quidam sint, quod mihi latet, Iudaeos esse oportet. Imo non tam magnum eorum ibi esse numerum, ex nuperorum
historiis satis scimus. Totum Abyssinorum populum esse circumcisum, eorum qui regnum illud peragrarunt relationes testantur , neque id a me in dubium vocatur: verum illum non esse Judaeum , sed Christianum , ex eorundem testimonio, & publicis inter Abystinorum & Lusitaniae regem legationibus manifesto constat. De Synagogis Israelis vastissimis in toto Oriente hactenus nihil nobis innotuit, quamvis historias habeamus Europaeorum ex India Orientali, & ex ipsa
Russia pedestri itinere ad Sina usque & ultimas
524쪽
orientis oras penetrantium, adeo ut totius Asiae vix sit angulus, multo minus aliqua regio tanti
populi capax, uti latere posset nobis incognita , si adhuc impermista gentibus alicubi suis legibus viveret decem tribuum posteritas. Epistola ante sex annos ad Synagogam Amstet amensem missaisnoratur uti ait ipse Vir Doct. a quibus missa
sit: suspicatur eorum scriptores ex decem tribubus esse. . Ecce quam dubitanter & incerto. Ego de hac epistola, a me non visa, judicium meum non interpono et Miror vero , quo fundamento Vir Doct. asserat, eos de religione Christiana aut nutilam , aut Vagam tantum habere cognitionem e Nam si de religione Christiana plane taceant, eminde concludi nequit, quod illius nullam habeanteognitionem: Si ipsi id scribant, eo ipso satis i statum iaciunt , quod notitiam ejus habeant. verum licet confusam tantum habeant cognitionem religionis Christianae, exinde minime sequiatur, quod occasione exactiorem cognitionem acinquirendi destituti sint: In hac civitate uberrima est religionem Christianam cognoscendi occasio : Judaei tamen communiter, non vulgus tantum , sed& ipsi Rabbini, adeo religionis Christianae ignari sunt, ac si vix unquam fando de ea audivissent,& non nisi vagam & eonfusam ejus habent cognitionem , quam non ex lectione Evangelii, sed ex incertis rumoribus hauriunt. Sed quicquid sit de hae epistola, certum est, Per Naa- nullas nunc reperiri decem tribuum reliquias populum separatum , perinde uti Judaeos, conssiluen- intelliguntes. Inde non leve ducitur argumentum, quan-tur fideles rdo Prophetae de Israelis statu sub Messa loquum qu tur , nomine Israelis gentes , cum quibus Israel
525쪽
est permixtus & coaluit: intelligi: quia amplius a gentibus separari nequit. Quia & qvQndoque appellatione Iuda non tantum Judaei, sed & gentes in Christum credentes intelliguntur: Et denominationis hujus ratio minime est obscura: Ec-ὰ clesia prima ab ApostoIis collecta fuit ex Iudaeis et ad illam Ecclesiam gentes ad fidem Christi conversae congregatae sunt, atque ita Judaeorum accesso factae: ae proindae sicut redeuntes e decem tribuum dispersione ex Assyria in Canaan tribui J dae sunt inserti , & amisso Israelitarum nomine Iudaei sunt appellati ; ita qui ex gentibus fidem Christo praestiterunt , Judae fideli sunt inserti, tanquam rami insititii, & verus ac spiritualis coram Deo sunt Israel ; excisis inde infidelibus, licet secundum earnem ex Abrahamo oriundis. At que ita apparet , quomodo Prophetia Ilar. XX III.
6. de salute Judae & Israelis in Christo compleme tum suum habeat.
Hanc dispersionem non esse continuationem Captivitatis Babylonicae.
Πωe δἰ- Iod tribum 'dam ct Benjamin attinet , conspersio non tendit Vir Doctiss. eas in hunc usque diem ex ait, si co nitare, Bablonica nondum esse liberatas: verum lonicae praesentem hanc dispersionem continuationem esse capti- continuam citatis Bublonica. Animus non est prolixius re-
'μ' petere, quod in secunda quaestione de sensu locimui. ἄxx. fusius disputatum est : Dieo nunc, nulla cum specie dici posse, Judaeos ex captivitate Babylonica non esse olim liberatos , etiamsi verum esset plures Babylone mansisse, & in Iudaeam redire
526쪽
redire noluisse. Per Cyrum enim omnibus plena redeundi potestas concessa est , ED. I. 3. diuises in vobis de universo populo ejus e Sit Deus illius eum ipso : Adscendat in 'rusalem, quae est in P daea , ct adimet domum Domini Dei Israel , &c. Atqui quando captivo carcer aperitur & libera egrediendi potestas datur , jam captivitas soluta est , etiamsi ille in carcere manere malit ; non enim tum ut captivus, sed ut incola , qui eum sibi ultro in domicilium eligit, eonsiderari debet.
Iudaei ergo quicunque post edictum illud Cyri
promulgatum remanserunt Babylone, non captivi , sed inquilini illius censendi sunt. Deinde , licet in initio non omnis populus redierit, sed tam tum quadraginta mille trecenti ; successu tamen
temporis, cum audierunt templum reaedificarum, urbem moenibus cinctam , res Judaeorum aliquatenus restauratas, & tutiorem jam esse habitatio. nem , plures, imo totus populus rediit, adeo ut
terra Canaan denuo incolis repleta fuerit; ita quidem , ut Servatoris nostri tempore populosissima fuerit illa regio: quod vel Josephi testimonio comprobatur 3 qui in ultima urbis obsidione ultra undecim centena millia interiisse scribit: quibus si addantur , qui in aliis civitatibus & circumjace te regione interierunt, & in captivitatem abducti, aut quaquaversum dispersi sunt, innumerabilem conficient multitudinem. Hos aut a quadraginta illis millibus progenitos dicendum ; At si tantae fuere illorum calamitates, uti vir Doct. contendit, & historia testatur, quomodo fieri potuit,
ut in tantum excreverint numerum ' Aut agnoscendum, constructa jam civitate & templo plurimos sensim rediisse, &ex decem tribubus lamia
527쪽
liter multos reversos , qui omnes Iudae aeeemo' facti sunt. Quod ego contendo. Et id confirmat Josephus , qui lib. x I. cap. q. Antiq. 'da earum in secundoe BabyIone egressu multitudinem immensam , quae fidem superet , nim e quater mille millia & sexcenta viginti octo millia , duntaxat ex tribu Iuda & Benjamin, rediisse scribit. lim ne- Ut opinionem hane suam adstruat Vir Doct. diiud, s. ςix ν ' os, etsi redeundi facultas ipsis concessa esset,
am eapita scivisse eam non esse universalem redemtionem , in Lege vitatem promissam , nec perfectam a Prophetis praedictam .uὸζ i 3 7μe 8 am captivitatem per multa secula duraturami, uiam non dubitasse. Verum si redeundi facultas concessast, quo jure dicuntur ex captivitate non liberati φQui extra patriam sponte manere vult, se exulem dicere nequit. Gratis autem & sne ulla probatione dicitur , quod sciverint suam captivitatemper mult4 secula duraturam ue nullum enim ejus nec in Seriptura , nec in antiqua historia vel minimum indicium est: Imo omnia contraria occuserunt. Daniel cap. ix. dicit se cognovisse ex scriptis Feremiae, amnos captivitatis esse septuaginta itaque Deum serio orat, ut quando illi erunt elapsi populi misereatur, & eum in libertatem restituat ;nulla diuturnae hujus captivitatis mentione facta. An credibile est, Danielem adeo ardenter imploraturum misericordiam divinam ob liberationem adeo imperfectam , a Prophetis neutiquam praedictam , nec in Lege promissam , ex captivitate LXX. tantum annorum I nullam autem facturum fuisse mentionem durationis illius captivitatis generalis, in qua maximam populi partem mansuram sciebat per tot secuta , neque Deum oratu-
528쪽
icet forte Uir Doctis . Danielem tamen ex Angeli revelatione praedicere Hierosolymorum & templi excidium in fine capitis. Ita est: sed non ranis quam praesentis , in qua vivebat , captivitatis continuationem; sed tanquam supplicium ingratis erga beneficia divina, ac praesertim Messiam, infligendum. Addit Vir Doct. non credidere banc esse univers, Credidelem illam redemtionem, in Lege O Prophetis promis Il h'
Iam , perfectam, admarabriem σ nunqAam amptius , Babylone neque Israelis peccatis, neque hominum potentia, conin esse Pr
vellendam , qua nempe per Messam eselenda praedic
tur. Sane quidem non hoc crediderunt ue attamen crediderunt illam esse , quam Deus populo resipiscenti Deut. xxx. promisit, uti jam ostendi. Verum qui ex eo infert φ Ideoque a it, hanc quam patimur captivitatem, ct quam eandem tunc patiebam tur , per multa secula duraturam nec dubitabant.
Mira collectio: Quoniam non fuit ingens illa aeperfecta per Messiam peragenda liberatio , ideo crediderunt quod captivitas, ex qua ostendi eos jam fuisse liberatos , esset futura diuturna. Si colligeret ; Ergo crediderunt hanc liberationem
non esse tam perfectam neque immutabilem , quin nova contumacia iram divinam in se provocare ,& in miseriorem rursus statum recidere possent, recte colligeret. Idque etiam impletum est.
uod Deus tempus illud , quo secundum templum st tit , IJudaeis concesserit , s forte a contumacia resilis
piscerent, ut ita Scriptura de universali Israelis redemtione implerentur, cum sententia Viri Doctis . de gratia Dei efficace conciliari nequit. Sed vero , & haec responsio confirmat, Judaeos ex captivitate sua liberatos, & libertatis illud tempus
529쪽
;psis eoneessum , ut interim resipiscerent ab impie.
Vere ex At Eumas dicit, Cap. xx. 8. Deus nobis dedit BabVlohi , resilutionem aliquantulam in servitute nostra. Resp. fuerunt ilia Esdras non dicit, populum in servitute mansisse , berati. sed restitutum: fuit autem illa restitutio , praesertim in initio, si conferatur cum felice illo statu quo Iudaei sub regibus suis floruerunt , admodum exigua & vere deploranda: Nondum enim civitates erant restauratae , agri exculti , sed omnia misere desolata jacebant ac vastata. Sed
exinde non sequitur, quod toto illo spatio, uLque ad secundi templi excidium, fuerit tantum aliqualis restitutio. Verum est, non rediisse felicia illa Davidis & Salomonis tempora, & Judaeos a vicinis valde fuisse infestatos , a regibus Syriae &ARypti, tempore praesertim Antiochi, graviter amictos: sed ipse Vir Doctiss. ait, eos qui redierunrnon minus perversos fuisse quam antecedentes : Quil mirum itaque , quod flagellum divinum senserint' Deus illis amictionibus animos eorum ab
amore patriae terrestris , in qua tot patiebantur incommoda , abstrahere, & ad caelum caelestiaque attollere voluit, ut ita praeparatiores essent ad Messiam, cujus adventus instabat, recipiendum. Interim licet status ipsorum , si cum priore conferatur , non tam splendidus , imo subinde
afflictus fuerit; nullatenus tamen cum status captivitatis extra patriam conferri meretur: & quandoque quietior fuit ae pacatior , nonnunquam
etiam satis prosper, praesertim post expulsum Antiochum , & res Judaeorum administrantibus Machabaeis. Si quis illud vocet tempus afflictionis, maxime vero captivitatis , nae is quid sit captivitas
530쪽
ignorat. Concludo ergo , populum ex eaptivitate sua in terram Canaan fuisse vere restitutum , ac proinde dispersionem , in qua nunc vivunt Iudaei , non incepisse quingentis ante natum Christum anni S.
Quod tandem addit Vir Doctiss. ult. cap. cir nie. dici, hanc vistationem a Deo concessam, ut adimpleretur 'eremia prophetia, non vero, ut verbum Dei in Deut. aliis Prophetis promissim adimpler tur , vix refutatione dignum est. Si enim haec facta sunt, ut Prophetia Ieremiae impleretur, Vere liberati sunt Iudaei r quia Ieremias expresse praedixit, captivitatis durationem futuram tanis tum septuaginta annorum , & iis elapsis, Deum eos reducturum e Cap. XXIX. I . non ergo nisi per captivitatis finem & Judaeorum reductionem impleri potest. Quod vero in libro Chronis. mentio nulla fiat , promissi divini Deut. xxx. sed solius Ieremiae, ideo est , quod in Deut. Deus in genere minetur captivitatem , nulla durationis iIlius facta mentione: per Jeremiam autem propius eam intra septuaginta annorum spatium determi . naverit. Non itaque nominatur Jeremias ad exisHusionem Deuteronomii , sed ad illius elucidationem; & unum idemque utriusque esse' promissum , seu de eadem liberatione , ex verbis Nehemiae & Danielis ostendi.